ایثار برترین صفات عالی انسانی است.

زیبایی زندگی قناعت است.

بهای بهشت کار نیک و شایسته است.

برترین جهاد مبارزه کردن با هوای نفس و باز گرفتن آن از لذت های دنیا است.

هرکه برای خدا برادری کند سود برد و هرکه برای دنیا برادری ورزد محروم ماند.

ایمان درختی است که ریشه اش یقین،شاخه اش پرهیزگاری،شکوفه اش حیا و میوه اش بخشندگی است.

منفور ترین کس نزد خدا کسی است که پشت سر دیگران بدگویی کند.

انسان بخشنده در دنیا ستوده است و در آخرت نیکبخت.

چهار چیز است که به هر کس داده شود خیر دنیا و آخرت به او داده شده است:راستگویی،امانتداری،عف� � شکم و خوشخویی.

توبه:پشیمانی با دل است و آمرزش خواهی با زبان و ترک گناه در عمل و مصمم شدن بر تکرار نکردن آن.

هیج تجارتی چون عمل صالح نیست و هیچ سودی همچون ثواب نباشد.

سه چیز است که هر کس داشته باشد ایمانش کامل است:خرد،بردباری و دانش.

به دست آوردن حسنات از بهترین در آمد ها است.

آفت بخشش معطل کردن است.

ثمره حسادت بدبختی در دنیا و آخرت است.

بهترین چیزی که پدران برای فرزندان به میراث می گذارند تربیت است.

با پیکر خویش در دنیا باش و با دل و عمل خویش در آخرت.

چیزی راست تر از اجل و مرگ نمی باشد.

آدمی شبیه ترین چیز به ترازوست یا با نادانی سبک می شود ویا با علم و دانش سنگین می گردد.

ادب بیاموز که آن زیور شرافت و افتخارات خانوادگی است.

موفقیت کار ها به خالص کردن نیت ها است.

هرکه اخلاقش بد باشد روزی اش تنگ شود.

آفت سخن پرگویی است.

آفت سخن دروغ گفتن است.

اخلاص ملاک و معیار عبادت است.

نماز به قیام و قعود تو نیست بلکه نماز آن است که از روی اخلاص و تنها از روی خدا خواهی باشد.