• Asabani
  • Asabi
  • Ashegh
  • Azkhodrazi
  • BabooGolabi
  • BacheMosbat
  • Badhal
  • Bitafavot
  • BohtZade
  • DaramMimiram
  • DivooneShodam
  • Gerye
  • Ghafelgir
  • Ghati
  • HalamBade
  • Khabalood
  • KhafeShodam
  • Khejalati
  • Khonsard
  • Khoshhal
  • MaghzMotafaker
  • Mariz
  • Mehrabon
  • Mokhlesam
  • Moteajeb
  • Nafaskesh
  • Naomid
  • Narahat
  • Relax
  • Sepasgozar
  • Shad
  • Sharmandam
  • Sheitoon
  • Vaaaaay
  • Zodranj
  • Zoro
  • بی حالت
  • صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
    نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 13

    موضوع: دموکراسی و اسلام ؟؟

    جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   
    1. #1
      عضو خودماني
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 1,891 صلوات : 10,129
      مورد صلوات: 10,220 در 1,811
      حضور : 16 ساعت 29 دقیقه
      دریافت : 20 آپلود : 0
      گالری : 73 وبلاگ : 0
      حرم امن الهی آنلاین نیست.

      دموکراسی و اسلام ؟؟




      نظر اسلام در مورد دموکراسی چیست؟
      قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

      قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


      صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
      ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

      بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

    2. صلوات ها 3 : hoorshid,رضا,طاها
    3.  

    4. #2
      عضو خودماني
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 1,891 صلوات : 10,129
      مورد صلوات: 10,220 در 1,811
      حضور : 16 ساعت 29 دقیقه
      دریافت : 20 آپلود : 0
      گالری : 73 وبلاگ : 0
      حرم امن الهی آنلاین نیست.



      رابطه بین اطاعت از امام معصوم و دموکراسی چیست؟؟ آیا همدیگر رو نفی می کنند ؟؟
      قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

      قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


      صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
      ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

      بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

    5. صلوات : طاها
    6. #3
      پاسخ یار انجمن تاریخ اسلام
      تاریخ عضویت : جنسیت فروردین/۱۳۸۹
      نوشته : 10,248 صلوات : 24,507
      مورد صلوات: 38,756 در 9,299
      حضور : 23 روز 17 ساعت 48 دقیقه
      دریافت : 7 آپلود : 0
      گالری : 18 وبلاگ : 0
      فریاد : عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبـِى الْحـَ
      رضا آنلاین نیست.



      دموكراسي از منظر استاد شهيد مطهري


      در اسلام ،آزادي فردي و دموكراسي وجود دارد ؛ ولي با تفاوتي كه ميان بينش اسلامي و بينش غربي وجود دارد ، روشن مي شود كه در عبارت جمهوري دموكراتيك اسلامي كلمه ي دموكراتيك ، حشو و زايد است ، به علاوه در آينده وقتي كه مردم در دولت جمهوري اسلامي يك سلسله آزادي ها و دموكراسي ها را به دست آوردند ،

      ممكن است بعضي ها پيش خود اين طور تفسير بكنند كه اين آزادي ها و دموكراسي ها نه به دليل اسلامي بودن اين جمهوري كه به دليل دموكراتيك بودن آن حاصل شده است ، يعني اين جمهوري دو مبنا و دو بنياد دارد ، بنيادهاي دموكراتيك و بنيادهاي اسلامي . آنچه كه به آزادي و حقوق فردي و دموكراسي ارتباط پيدا مي كند ، مربوط است به بنياد دموكراتيك اين جمهوري و نه به بنياد اسلامي آن و در مقابل يك سلسله قواعد عبادات و معاملات وجود دارد كه به جنبه هاي اسلامي حكومت مربوط مي شود . ما مي خواهيم تاكيد كنيم كه چنين نيست .

      اولاً به مصداق مصرع معروف: چون كه صد آيد ، نودهم پيش ماست ؛ وقتي كه از جمهوري اسلامي سخن به ميان بياوريم به طور طبيعي آزادي و حقوق فرد و دموكراسي هم در بطن آن است . ثانياً اساساً مفهوم آزادي به آن معنا كه فلسفه هاي اجتماعي غرب اعتقاد دارند با آزادي به آن معنا كه در اسلام مطرح است تفاوت عمده و بنيادي دارد . ما كه مي خواهيم كشوري بر اساس بنيادهاي اسلامي بنا كنيم ، نمي توانيم اين ريزه كاري ها و ظرافت ها را ناديده بگيريم .

      در باب اين كه ريشه و منشا آزادي و حقوق چيست ، گفته اند انسان آزاد آفريده شده ، پس بايد آزاد باشد و اما در جواب اين سوال كه چرا همين پاسخ در مورد مثلاً گوسفند صادق نيست . نظرات متفاوتي وجود دارد . در غرب ريشه و منشا آزادي را تمايلات و خواهش هاي انساني مي دانند و آنجا كه از اراده ي انسان سخن مي گويند ، در واقع فرقي ميان تمايل و اراده قائل نمي شوند .

      از نظر فلاسفه ي غرب انسان موجودي است داراي يك سلسله خواست ها و مي خواهد كه اين چنين زندگي كند،همين تمايل منشاآزادي عمل او خواهد بود.آن چه آزادي فرد را محدود مي كند آزادي اميال ديگران است و هيچ ضابطه و چهارچوب ديگري نمي تواند آزادي انسان و تمايل او را محدود كند .



      آزادي به معني فوق كه شاهد هستيم مبناي دموكراسي غربي قرار گرفته است ، در واقع نوعي حيوانيت رها شده است . اينكه انسان ميل و خواستي دارد و بايد بر اين اساس آزاد باشد ، موجب تميزي ميان آزادي انسان و آزادي حيوان نمي شود . حال آن كه مسئله در مورد انسان اين است كه او در عين اينكه انسان است حيوان است و در عين اين كه حيوان است ، انسان است . آدمي يك سلسله استعدادهاي مترقی و عالي دارد كه ملاك انسانيت اوست .

      تفكر منطقي انسان و نه هر چه كه نامش تفكر است – تمايلات عالي او ؛ نظير تمايل به حقيقت جويي ، تمايل به خیراخلاقي ، تمايل به جمال و زيبايي ، تمايل به پرستش حق و ... اينها از مختصات و ملاك هاي انسانيت است .

      بشر به حكم اين كه در سرشت خود دو قطبي آفريده شده ، يعني موجودي متضاد است و به تعبير قرآن مركب از عقل و نفس ، يا جان - جان علوي - و تن است ، محال است كه بتواند در هر دو قسمت وجودي خود از بي نهايت درجه ي آزادي برخوردار باشد . رهايي هر يك از دو قسمت عالي و سافل وجود انسان ، مساوي است با محدود شدن قسمت ديگر .

      ویرایش توسط طاها : ۱۳۸۹/۰۸/۰۸ در ساعت 08:50 AM دلیل: تغيير فونت


      حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
      بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
      حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
      فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
      ( صفات الشيعه ص 8 )



    7. صلوات : hoorshid
    8. #4
      پاسخ یار انجمن تاریخ اسلام
      تاریخ عضویت : جنسیت فروردین/۱۳۸۹
      نوشته : 10,248 صلوات : 24,507
      مورد صلوات: 38,756 در 9,299
      حضور : 23 روز 17 ساعت 48 دقیقه
      دریافت : 7 آپلود : 0
      گالری : 18 وبلاگ : 0
      فریاد : عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبـِى الْحـَ
      رضا آنلاین نیست.



      اگر تمايلات انسان را ريشه و منشا آزادي و دموكراسي بدانيم ، همان چيزي به جود خواهد آمد كه امروز در مهد دموكراسي هاي غربي شاهد آن هستيم . در اين كشورها ، مبناي وضع قوانين در نهايت امر چيست ؟ خواست اكثريت .

      بر همين مبنا است كه مي بينيم هم جنس بازي ، به حكم احترام به دموكراسي و نظر اكثريت قانوني مي شود . استدلال تصميم گيرندگان و تصويب كنندگان قانون اين است كه چون اكثريت ملت ما در عمل نشان داده كه با هم جنس بازي موافق است ، دموكراسي ايجاب مي كند كه اين امر را به صورت يك قانون لازم الاجرا در آوريم .

      اگر از اينها بپرسيم: آيا براي انسان صراط مستقيمي وجود دارد كه او را به تكامل معنوي برسناند كه قهراً اگر جواب مثبت باشد ، بايد بپذيرند كه براي دورنيفتادن از مسير ، ‌هدايت و مراقبت لازم است (پس) جواب منفي مي دهند ( تا مجبور به تائيد نباشند). يعني اينها معتقدند كه صراط مستقيمي وجود ندارد بلكه راه همان است كه خود انسان آن گونه كه مي خواهد ، مي رود . جامعه ي دارنده ي معيارهاي دموكراسي غربي به كجا مي رود ؟ به آنجا كه ميل ها و خواست هاي اكثريت ايجاب مي كند .

      در نقطه ي مقابل اين نوع دموكراسي و آزادي ، دموكراسي اسلامي قرار دارد . دموكراسي اسلامي بر اساس آزادي انسان است اما اين آزادي انسان در آزادي شهوات خلاصه نمي شود . البته اسلام دين رياضت و مبارزه با شهوات به معني كشتن شهوات نيست . بلكه دين اداره كردن و تدبير كردن و مسلط بودن بر شهوات است و اين مطلب واضح تر از آن است كه بخواهم اطرافش توضيح بيشتري بدهم . كمال انسان در انسانيت و عواطف عالي و احساسات بلند اوست .

      اين كه مي گوئيم در اسلام دموكراسي وجود دارد به اين معنا است كه اسلام مي خواهد آزادي واقعي - در بند كردن حيوانيت و رها ساختن انسانيت – به انسان بدهد . اينجا براي توضيح مطالب مثالي مي زنم ضمن اين مثال دو نوع آزادي را با هم مقايسه مي كنم و شما خودتان قضاوت كنيد كه كدام يك آزادي واقعي است . در تاريخ مي نويسند وقتي كوروش وارد بابل شد ، مردم را در اعتقادشان آزاد گذاشت ، يعني بت پرست ها را در بت پرستي ، حيوان پرست ها را در حيوان پرستي و ... همه را آزاد گذاشت و هيچ محدوديتي براي آنان قائل نشد . در معيار غربي كوروش يك مرد آزادي خواه به حساب مي آيد . زيرا او به آزادي بر مبناي تمايلات و خواست هاي مردم احترام گذاشته است . ولي در تاريخ ماجراي ابراهيم خليل را هم درج كرده اند . حضرت ابراهيم ، بر عكس كوروش معتقد بود كه اينگونه عقايد جاهلانه ي مردم ، عقيده نيست ، زنجيرهايي است كه عادات سخيف بشر به دست و پاي او بسته است .

      او نه تنها به اين نوع عقايد احترام نگذاشت بلكه در اولين فرصتي كه به دست آورد بت ها و معبودهاي دروغين مردم را در هم شكست و تبر را هم به گردن بت بزرگ انداخت و از اين راه اين فكر را در مردم القا كرد كه به عاجز بودن بت ها پي ببرند و به تعبير قرآن به خود بازگردند و خود انساني و والاي خويش را بشناسند . با معيارهاي غربي كار ابراهيم خليل بر ضد اصول آزادي و دموكراسي است ، چرا ؟چون آنها مي گويند بگذاريد هر كس هر كاري دلش مي خواهد بكند ، آزادي يعني همين .

      اما منطق انبياء غير از منطق انسان امروز غربي است . رسول اكرم(ص) را در نظر بگيريد ،آيا وقتي كه آن حضرت وارد مكه شد ، همان كاري را كرد كه كوروش در بابل انجام داد ؟ يعني گفت : به من ارتباط ندارد ، بگذار هر كار كه مي خواهند بكنند ، اينها خودشان به ميل خودشان اين راه را انتخاب كرده اند پس بايد آزاد باشند ، يا آن كه بت ها را خرد كرد و به اين وسيله آزادي واقعي را به آنها ارزاني داشت ؟

      از ديدگاه اسلام ، آزادي و دموكراسي بر اساس آن چيزي است كه تكامل انساني انسان ايجاب مي كند ،‌يعني آزادي ، حق انسان به ما هو انسان است ، حق ناشي از استعدادهاي انساني انسان است نه حق ناشي از ميل افراد و تمايلات آنها .
      دموكراسي در اسلام يعني انسانيت رها شده ، حال آن كه اين واژه در قاموس غرب معناي حيوانيت رها شده را متضمن است .

      دليل ديگري كه در تاكيد بر حذف كلمه ي دموكراتيك مورد نظر امام بوده ، در تقليد از غرب و تفليد كوركورانه از معيارهاي آنان است . استدلال امام اين است كه نمي خواهد چشم ملتش به غرب دوخته شده باشد . اين دنباله روي نه تنها كمكي به ملت ايران نمي كند ، بلكه در نهايت به تضعيف روحيه و شكست او منجر مي شود . از نظر امام بكاربردن اين كلمه نوعي خيانت به روحيه ي مستقل اين ملت محسوب مي شود . زيرا ما گوهر آزادي را در فرهنگ خودمان داريم و بي نيازيم از اينكه دست طلب به سوي ديگران دراز كنيم .
      ýمنبع :
      كتاب پيرامون انقلاب اسلامي / استاد شهيد مرتضي مطهري
      ویرایش توسط طاها : ۱۳۸۹/۰۸/۰۸ در ساعت 08:51 AM دلیل: تغيير فونت


      حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
      بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
      حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
      فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
      ( صفات الشيعه ص 8 )



    9. صلوات : hoorshid
    10. #5
      پاسخ یار انجمن تاریخ اسلام
      تاریخ عضویت : جنسیت فروردین/۱۳۸۹
      نوشته : 10,248 صلوات : 24,507
      مورد صلوات: 38,756 در 9,299
      حضور : 23 روز 17 ساعت 48 دقیقه
      دریافت : 7 آپلود : 0
      گالری : 18 وبلاگ : 0
      فریاد : عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبـِى الْحـَ
      رضا آنلاین نیست.




      ظرفیتهای دموکراسی در اسلام

      گفتگو با احمد واعظی‌
      جوامع اسلامی فرهنگ لیبرالی را نپذیرفته اند چرا که مدل لیبرال ـ دموکراسی برای آنها موجه نیست.زیرا باید پیوندی عمیق بین فرهنگ سیاسی جوامع و مدل سیاسی مطلوب آنها وجود داشته باشد.








      گفتگو با احمد واعظی‌

      شرح مختصر: احمد واعظی، اندیشمند حوزه کلام، فلسفه و فقه، استاد دانشگاه دوره دکتری در دانشگاه کمبریج انگلستان و استاد مدعو دانشگاه بیرمنگام از نخستین روحانیونی است که در اوایل دهه هفتاد، مقدمات ورود مباحث جدید حوزه معرفت‌شناسی، کلام و فلسفه سیاسی را به حوزه علمیه قم فراهم کردند.آثار وی چون «درآمدی بر هرمنوتیک»، «جامعه دینی و جامعه مدنی»، «تحول فهم دین» و «حکومت دینی» از محققانه‌ترین آثار در این موضوعات به شمار می‌روند.وی تا زمان اقامت در ایران، در مسؤولیت معاون پژوهشی حوزه علمیه قم، موجب ایجاد تحولات فراوانی در زمینه بهینه‌سازی و بروز کردن امر تحقیقات در قم شد.آخرین کتاب وی با عنوان shi’a political thought در دست انتشار است و همچنین در سالهای اخیر، مقالات متعددی از وی در مجلات cambridge university, faculty of oviental studies و Islamic collage of London به چاپ رسیده است.



      قرائت‌های اساسی و مطرح از دموکراسی کدامند؟

      در جهان معاصر، ما با دموکراسی محدود و مشروط مواجه هستیم که در چارچوب ارزش‌ها و اصول و مبانی خاصی قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر اگر جوهردموکراسی را «رأی اکثریت» بدانیم، در «دموکراسی محدود»، رأی اکثریت ارزش مطلق ندارد، بلکه رأی اکثریت باید خود را با اصول، ارزش‌ها و مبانی مشخصی تطبیق دهد. بر همین اساس در جهان غرب دموکراسی، محدود به لیبرالیسم شده است و مدلی که از آن به عنوان مدل سیاسی معاصر استخراج شده، لیبرال دموکراسی است، البته در درون لیبرال دموکراسی تغییراتی رخ داده که اهم آنها عبارت است از:۱ـ قرائت جدید جان راولز که لیبرالیسم سیاسی را مطرح می‌کند که در آن به لیبرالیسم به عنوان یک مدل موفق سیاسی نگاه می‌کند، نه به عنوان یک نظریه فلسفی که دارای حمایت‌های ایدئولوژیک خاصی باشد. او می‌گوید، لیبرالیسم مد نظر وی، مورد حمایت یک جهان‌بینی و فلسفه اخلاق جامع (comprehensive)نیست که با چالش در مبانی فلسفی این مکتب بتوان بستر زوال و هدم لیبرالیسم را فراهم کرد. به تعبیر دیگر از نظر جان راولز، لیبرالیسم مدلی است که صاحبان مکاتب، ایدئولوژی‌ها و نظرات مختلف می‌توانند آن را قبول کنند و مورد حمایت قرار دهند. از نظر راولز، لیبرال دموکراسی به عنوان یک مدل سیاسی، کارآمد قابلیت عرضه دارد بدون آنکه مبتنی بر انسان‌شناسی،‌ جهان‌بینی و فلسفه خاصی باشد. در مقابل این قرائت، جامعه‌گرایان از جمله افرادی مانند مایکل ساندل و تیلور هستند که بر موضوع انسان‌شناختی تأکید می‌کنند و می‌گویند، نمی‌توان و نمی‌شود لیبرالیسم را فارغ از نگاه خاصی به انسان تعبیر و تفسیر کرد و بخش دیگری از جامعه‌گرایان، روح فردگرایانه حاکم بر لیبرال دموکراسی را مورد نقد و خدشه قرار می‌دهند و توجه بیشتری به مصالح جمع و جامعه دارند. موضوع دیگر مورد مناقشه در حوزه لیبرال ـ دموکراسی، مبحث بی‌طرفی (neutrality) است. جان راولز معتقد به بی‌طرفی لیبرالیسم است و معتقد است، برای آنکه لیبرال‌ ـ دموکراسی فراگیر شود و پیروان مکاتب مختلف بتوانند از این مدل استفاده کنند و آن را بپذیرند، یک حکومت مبتنی بر لیبرال ـ ‌دموکراسی باید بی‌طرف باشد. در مقابل برخی دیگر نظیر گالستون معتقدند، بی‌طرفی در لیبرالیسم امکان‌پذیر نیست و ضرورتاً نگاه لیبرال ـ دموکراسی نسبت به برخی اصول،‌گرایش‌ها، ارزش‌ها جانبدارانه است و نمی‌تواند بی‌طرف باشد.ریچارد رورتی، فیلسوف معروف آمریکایی و رییس سابق انجمن فیلسوفان آمریکایی هم درباره دموکراسی بحثی دارد که به مسأله تثبیت دموکراسی در جهان اسلام مربوط می‌شود. او معتقد به پراگماتیسم و نسبی‌گرایی است و متأثر از رویکردهای نوین در هرمنوتیک است. رورتی معتقد است، اساساً آنچه که لیبرال دموکراسی را موجه می‌کند، این نیست که ارزش‌ها و اصول پیشینیان دموکراسی دارای حقانیت است، به تعبیر دیگر او معتقد است، استدلال‌های محکم و مبانی محکم، این مدل سیاسی را موجه نکرده است، بلکه اساساً فرهنگ پذیرفته شده لیبرالی جوامع غربی، توانسته لیبرالیسم را موجه کند. از نگاه او این واقعیت که جوامع غربی، امروز لیبرال ـ دموکراسی را به هر دلیلی پذیرفته‌اند و ارزش‌ها و اصول آن را درونی کرده‌اند برای حقانیت و موجه کردن لیبرال ـ دموکراسی کافی است. پس طبعا با این نگاه، مدل لیبرال دموکراسی برای جوامع اسلامی بسیار بحث‌برانگیز می‌شود که آیا موجه است جهان غرب به دنبال تثبیت لیبرال ـ دموکراسی در جهان اسلام باشد؟ پاسخ ریچارد با توجه به مبنای او رورتی خیلی روشن است و عبارت است از اینکه چون جوامع اسلامی فرهنگ لیبرالی را نپذیرفته، لذا مدل لیبرال ـ دموکراسی برای آنها موجه نیست. زیرا باید پیوندی عمیق بین فرهنگ سیاسی جوامع و مدل سیاسی مطلوب آنها وجود داشته باشد.
      ویرایش توسط رضا : ۱۳۸۹/۰۲/۱۴ در ساعت 01:54 AM


      حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
      بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
      حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
      فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
      ( صفات الشيعه ص 8 )



    11. صلوات ها 2 : hoorshid,طاها
    12. #6
      پاسخ یار انجمن تاریخ اسلام
      تاریخ عضویت : جنسیت فروردین/۱۳۸۹
      نوشته : 10,248 صلوات : 24,507
      مورد صلوات: 38,756 در 9,299
      حضور : 23 روز 17 ساعت 48 دقیقه
      دریافت : 7 آپلود : 0
      گالری : 18 وبلاگ : 0
      فریاد : عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبـِى الْحـَ
      رضا آنلاین نیست.



      آیا قرائت‌های مختلف از لیبرال ـ دموکراسی، در میدان عمل قابل تمایز است؟

      آنچه در حوزه آکادمیک درباره لیبرالیسم و لیبرال ـ دموکراسی گفته می‌شود، با آنچه که در واقعیت بیرونی وجود دارد، متفاوت است. در حوزه آکادمیک، قرائت‌های مختلفی از لیبرال ـ دموکراسی وجود دارد اما واقعیت آن است که در میدان عمل، نوعا مدل لیبرال ـ دموکراسی سنتی که مدافع بازار آزاد سرمایه‌داری است و رویکردی محافظه‌کارانه دارد، غالب و رایج است. جان راولز، رورتی، رابرت نوزیک، دورکین، سندل و گالیستون هر یک مدلی و تفسیری را ارایه می‌دهند. ولی امروز لیبرال ـ دموکراسی، بیشتر به رویکرد رابرت نوزیک که محافظه‌کارانه است، نزدیک است.



      آیا وجهه مذهبی در لیبرال دموکراسی آمریکایی بیشتر خودنمایی نمی‌کند، در مقایسه با لیبرال دموکراسی اروپایی که به لائیسم نزدیک‌تر است؟

      از نظر تئوریک، لیبرالیسم در همه اشکال خود به سکولاریسم پای‌بند است و نقش قابل توجهی برای مذهب در تصمیم‌گیری‌های سیاسی قایل نیست. اما واقعیت بستگی به جریانات مؤثر سیاسی و میزان نفوذ آنها دارد. مثلا در آمریکای معاصر، لابی صهیونیست به عنوان یک جریان مذهبی در سیاست داخلی و خارجی آمریکا اثرگذار است. این نه به خاطر آن است که در مرز تئوریک، لیبرالیسم تأکیدی بر نقش مذهب دارد، بلکه به خاطر ظرفیت موجود در نظام سیاسی آمریکاست که مثلا در حال حاضر جریان نئومحافظه‌کاری یا مسیحیت راست‌گرا تأثیرگذار است و می‌تواند از نرم‌های مذهبی استفاده کند. این ظرفیت و جریان در لیبرال دموکراسی‌های اروپایی کمتر وجود دارد و مشهود است و این به بافت فرهنگی جوامع بازمی‌گردد و لیبرال دموکراسی از نظر تئوریک خنثی است.



      آیا بین اسلام و دموکراسی سازگاری وجود دارد؟ به تعبیر دیگر آیا می‌توان از موضع اسلام، از مدلی سیاسی دفاع کرد که متکی بر دموکراسی باشد؟

      برای پاسخ به این سؤال باید بین دو چیز تفکیک قایل شد؛ یکی ظرفیت موجود در تعالیم اسلامی و دیگری نگاه تاریخی است که آیا وجهه غالب متفکران مذهبی چنین سازگاری را روا می‌دانند یا خیر؟ به عنوان مثال در دنیای اهل تسنن، رویکرد فقهای اهل سنت، دفاع از تئوری خلافت است و بر اساس نظریه خلافت، جایی برای نظام دموکراتیک وجود ندارد و اگر گاهی تئوریسین‌های نظام خلافت به موضوع مشورت اشاره کرده‌اند، در عین حال تأکید کرده‌اند که مشورت نافذ نیست و صرفا وجه مشورتی دارد، بلکه شخص خلیفه است که تصمیم می‌گیرد. اگر به برخی مکتوبات که از تئوری خلافت دفاع می‌کنند ـ مثل مکتوبات حزب‌التحریر ـ مراجعه کنید، مشاهده می‌کنید که آنها دموکراسی را کفرآ‌میز می‌خوانند و صریحا در تعالیم خودشان می‌گویند که بر اساس نظریه خلافت، جایی برای دموکراسی در اسلام وجود ندارد.



      آیا به واقع در تاریخ اسلام خلاف اینکه می‌گویید، اتفاق نیفتاد و خلفا بر اساس نظر شورای مشورتی انتخاب نشدند؟

      نظریه‌پردازان خلافت درباره شیوه انتخاب خلفا، نظرات گوناگونی دارند. مثلا در مورد خلیفه اول بر اساس بیعت افراد خاصی انتخاب شد، نه بیعت عموم مسلمین. خلیفه دوم بر اساس عهد بود یعنی خلیفه اول او را نصب کرد. خلیفه سوم بر اساس نظر شورای خاص و محدودی انتخاب شد، ولی خلیفه چهارم نظر اهل سنت ـ یعنی امام علی(ع) ـ بر اساس بیعت عموم انتخاب شد. از این رو آنها همه این راه‌ها را مشروع می‌دانند. اما بحث در اعمال و توزیع قدرت سیاسی است که اهل سنت در آنها معتقد به دموکراسی نیستند و اگر به شورا به عنوان یکی از راه‌های نصب خلیفه رجوع می‌کنند، به خاطر سابقه تاریخی آن است. به هر حال اگر بخواهیم در مرز تاریخی متوقف شویم، رویکرد غالب نزد اهل سنت، عدم سازگاری اسلام و دموکراسی به خاطر پایبندی آنها به تئوری خلافت است. اما من ترجیح می‌دهم، پیرامون رویکرد اول بحث کنیم و اینکه آیا در تعالیم اسلامی زمنیه‌هایی وجود دارد که مؤلفه‌های دموکراسی را تأیید کند و بر اساس آن مدل سیاسی تعریف کرد که از ناحیه تعالیم دینی موجه شود. یا حداقل ناسازگار نباشد؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها ما با رویکردی میان متفکران مسلمان مواجه هستیم که بین شعیه و اهل سنت طرفدارانی دارد. آنها معتقدند که در اسلام تعالیم و آموزه‌هایی وجود دارد که عملا مؤلفه‌های اساسی دموکراسی را تأیید می‌کند. به عنوان مثال دموکراسی خواهان مشارکت فعال شهروندان در توزیع قدرت سیاسی، تصمیم‌گیری و نظارت بر عملکرد حاکمان است. که سه محور اساسی دموکراسی است که در قالب انتخابات آزاد و نظام نمایندگی و شفافیت اطلاع‌رسانی تجلی می‌یابد. حال سؤال این است که آیا در تعالیم دینی این محورها مورد تأیید و تأکید است؟ بسیاری از متفکران معاصر اسلامی اعم از شیعه و سنی و در رأس آنها امام خمینی(ره) و برخی دیگر از متفکران انقلاب اسلامی مثل شهید بهشتی، شهید مطهری، مهندس بازرگان و نیز میرزای نائینی و کواکبی معتقند چنین زمینه‌ای در بین تعالیم اسلامی وجود دارد و ما می‌توانیم مدلی از دموکراسی مهار شده را تعریف کنیم که در چارچوب تعالیم اسلامی از مزایای نظام دموکراسی برخوردار شویم.


      حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
      بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
      حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
      فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
      ( صفات الشيعه ص 8 )



    13. صلوات ها 2 : hoorshid,طاها
    14. #7
      پاسخ یار انجمن تاریخ اسلام
      تاریخ عضویت : جنسیت فروردین/۱۳۸۹
      نوشته : 10,248 صلوات : 24,507
      مورد صلوات: 38,756 در 9,299
      حضور : 23 روز 17 ساعت 48 دقیقه
      دریافت : 7 آپلود : 0
      گالری : 18 وبلاگ : 0
      فریاد : عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبـِى الْحـَ
      رضا آنلاین نیست.




      آیا بین شیعه و سنی ظرفیت‌های یکسان در مواجهه با دموکراسی وجود دارد؟

      متفکران قائل به سازگاری اسلام و دموکراسی به بخش‌های مشترک اسلام مثل آیات قرآن استناد کرده‌اند و سنت نبوی و رفتار خلفای راشدین مثل ارایه آزاد بیان به مخالفین از جانب حضرت علی(ع) و تعهد ایشان به پاسخگویی به مردم در همان بافت سنتی.



      بنیادگرایی اسلامی به عنوان قرائت برتر در جوامع اسلامی چه مؤلفه‌هایی دارد؟ و چه نسبیتی با دموکراسی دارد؟ آیا قابل پذیریش در دنیا هست و زمینه دوام دارد؟

      به اعتقاد من، نخست باید تعریفی از بنیادگرایی اسلامی داشته باشیم. هرگونه رویکردی که نگاهی به گذشته اسلام دارد و مبدأ مشروعیت خود را در تعالیم اسلامی می‌جوید و خواستار نوعی مشابهت سازی بین مدل مطلوب اجتماعی ـ سیاسی امروز با تعالیم و اصول اساسی اسلام است بنیادگرایی خوانده می‌شود. در درون این رویکرد طیف‌های مختلفی وجود دارد. مانند طیفی که حتی مناسبات اجتماعی و روابط جمعی را نیز بر اساس مدل سنتی تعریف می‌کنند مثل طالبان. در این رویکرد نه تنها گذشته مبدأ الهام است، بلکه شکل روابط اجتماعی و نظام سیاسی و اقتصادی و نوع زندگی که در گذشته بوده نیز تقدس می‌یابد.مردم در این رویکرد، باید حتی از نظر لباس پوشیدن و آرایش ظاهری و نوع زندگی به شکل سابق برگردند. یعنی همانندسازی حتی در شکل و ظاهر که رویکرد افراطی در بنیادگرایی است.طیف دیگری نیز در بنیادگرایی وجود دارد، مثل جمهوری اسلامی،‌ زیرا جمهوری اسلامی هم حقانیت و مشروعیت مدل سیاسی خود را در گذشته، آموزه‌ها و تعالیم اسلامی جستجو می‌کند. این هم نوعی بنیادگرایی است، زیرا مبدأ مشروعیت خود را در بنیادها جستجو می‌کند، هرچند در فرم و قالب، منحصر به گذشته نمی‌شود و با نوآوری‌ها کنار می‌آید و معتقد است که می‌توان از مزایای مختلف توسعه اجتماعی و اقتصادی بهره‌مند شد. علت فراگیر بودن بنیادگرایی در جهان اسلام، مربوط به فرهنگ اسلامی است که به شدت مذهبی است. از این رو جریان سکولار در جهان اسلام در اقلیت است و اگر بخواهد بنیادگرایی را نادیده بگیرد و از گذشته بریده باشد و هیچ مشروعیتی را در گذشته جستجو نکند، در اقلیت می‌ماند. مثلا جریان غرب‌گرای افراطی و روشنفکری لائیک در جهان اسلام در اقلیت است. اما اینکه کدام جریان از بنیادگرایی غالب است، به تحولات جهان اسلام بستگی دارد. مثلا حرکتی که آمریکا در منطقه آغاز کرده و حمایت علنی از اسراییل، به طور طبیعی جریان افراطی بنیادگرایی را تقویت می‌کند و اگر بنیادگرایی افراطی موفق شود برای خود در برابر جریان معتدل احیاگری و جمهوری اسلامی عمق ایدئولوژیک درست کند، جریان غالب خواهد شد. هرچند انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی برای جهان اسلام جذابیت بسیاری داشت ولی به چند دلیل جریانات افراطی می‌توانند، در جهان اسلام بیشتر رشد کنند. اول اینکه چون جمهوری اسلامی یک جریان عقلانی است و مبتنی بر رویکرد و تعبیر نویی از تعالیم اسلامی است، محیطی آرام می‌خواهد تا کار فرهنگی شود. در اوایل انقلاب برخی از متفکران مصلح اسلامی که انقلاب اسلامی را پذیرفته بودند، سعی می‌کردند تأکید کنند که انقلاب اسلامی محصور به اندیشه شیعی نیست و توانستند این پیام را به مصر و لبنان برسانند. از این منظر، جریانات افراطی از مزیت حضور در فرهنگ سنی استفاده خواهند کرد و زمینه پذیرش بیشتری دارند. نکته دوم اینکه در شرایط احساسی، ‌خشن و بحرانی جریانات افراطی بهتر می‌توانند رشد پیدا کنند و جوانان پرشور را به سمت خود بکشانند و از این نظر برای آینده جهان اسلام احساس خطر می‌شود.



      آیا این تکرار تاریخ صدر اسلام نیست؟

      به لحاظ تئوریک بنیادگرایی افراطی با خوارج قابل مقایسه هستند که مبتنی بر دگماتیزم و برخورد گزینشی با آموزه‌های اسلامی است. هرچند نمی‌توان وهابیت و طالبان را ادامه طبیعی و تاریخی خوارج دانست، زیرا عمق فکری وهابیت به افکار ابن تیمیه بازمی‌گردد، نه خوارج و تنها از نظر نوع رفتار و رویکرد با هم شباهت دارند. به هر حال اگر شرایط در جهان اسلام طبیعی باشد، این جریان افراطی در اقلیت می‌ماند و اگر حمایت‌های مالی برخی کشورهای اسلامی و سیاست تبلیغاتی آمریکا از وهابیت نبود، اینها در وضعیت فعلی هم نبودند. زیرا وهابیت از نظر مواضع فکری هم روبروی شیعه است و هم اکثریت اهل سنت و نخستین و بیشترین کتاب‌هایی که در رد وهابیت نوشته شده، از جانب علمای اهل سنت بوده، نه علمای شیعه. نخستین کتاب در رد وهابیت، نوشته برادر محمد بن عبدالوهاب است و این نشان‌دهنده فقدان عمق ایدئولوژیک و پایگاه مردمی آنهاست.ولی بار دیگر تأکید می‌کنم، شرایط خشونت‌آمیزی که آمریکا ایجاد کرده، بنیادگرایان افراطی را تقویت می‌کند و حتی دیدیم که شخصی مثل صدام به خاطر ادعای رویارویی با آمریکا و اسراییل برای زمان کوتاهی محبوب شد.


      حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
      بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
      حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
      فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
      ( صفات الشيعه ص 8 )



    15. صلوات : طاها
    16. #8
      پاسخ یار انجمن تاریخ اسلام
      تاریخ عضویت : جنسیت فروردین/۱۳۸۹
      نوشته : 10,248 صلوات : 24,507
      مورد صلوات: 38,756 در 9,299
      حضور : 23 روز 17 ساعت 48 دقیقه
      دریافت : 7 آپلود : 0
      گالری : 18 وبلاگ : 0
      فریاد : عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبـِى الْحـَ
      رضا آنلاین نیست.



      نسبت دموکراسی محدود و مهار شده با جهانی شدن چیست؟ آیا همه کشورها باید به دموکراسی مهار شده تن بدهند؟

      در این باره ذکر چند نکته را ضروری می‌دانم؛ ‌اول اینکه جهانی شدن یک پروسه است یا پروژه؟ برخی آن را پروسه‌ای می‌دانند که طی می‌شود و به خاطر انفجار و تبادل اطلاعات و جریان طبیعی سرمایه و نیروی کار جوامع به سوی جهانی شدن پیش می‌رود. در نگاه دیگر جهانی شدن یک پروژه است که صاحبان اقتدار آن را اجرا می‌کنند. اگر نظر دوم را بپذیریم، باید بین جهانی‌سازی و آمریکایی‌سازی (Amrricamization) تفاوت قایل شویم. آنچه که امروز در ذهن طراحان استراتژیک آمریکایی می‌گذرد،‌ آمریکایی کردن جوامع و حاکمیت‌ نرم‌های آمریکایی‌ است و در بعد سیاسی، هژمونی آمریکا را دنبال می‌کنند. البته برخی از ادعاهای جهانی شدن مثل گردش آزاد نیروی کار نیز در جهان کنونی نقض می‌‌شود و حتی گردش آزاد اطلاعات و فن‌آوری را محدود می‌سازند. به هر حال آنچه که در شعارها و عمل آمریکا دیده می‌شود، آمریکایی کردن است. برای همین می‌بینیم که برخی متحدین آمریکا در مقابل آن واکنش نشان می‌دهند. در حوزه هنر، سینما و فیلم می‌بینید که در برخی کشورهای اروپایی برای تولیدات هالیوود محدودیت قایل می‌شوند تا شیوه زندگی بومی بر اثر سلطه آمریکا تغییر نکند.اما در مورد ادعای آمریکا مبنی بر حاکمیت دموکراسی درجهان ـ به عنوان بخشی از جهانی‌سازی ـ می‌توان گفت، جامعه جهانی نپذیرفته که آمریکا صداقت دارد و این باور در سطح نخبگان اروپایی، عمومیت دارد و به ویژه نوع عملکرد آمریکا در عراق این باور را تقویت کرد، زیرا آمریکا حتی به کردها، بهای لازم را نداده است. من فکر می‌کنم که دموکراسی نیازمند فرهنگی خاص است و تحمیلی نیست و نهادها و سازمان‌هایی را لازم دارد؛ مثلا اگر انتخابات و مطبوعات نباشد، نمی‌توان از دموکراسی سخن گفت و این که مردم جهان اسلام می‌بینند آمریکا تلاشی برای تثبیت نهادهای دموکراتیک نمی‌کند، صداقت آمریکا را زیر سؤال می‌برد.



      سرنوشت حکومت‌های استبدادی جهان اسلام چه خواهد شد؟

      این به سیاست خارجی آمریکا بستگی دارد. آمریکا بر اساس منافع خود، همیشه پشتیبان نیروهای سرکوبگر و غیردموکراتیک در خاورمیانه بوده و به نظر می‌رسد با وجود تیم کنونی حاکم در آمریکا که حتی با ژاک شیراک راست‌گرا نتوانسته کنار بیاید، هرچند به طور سنتی باید با هم هماهنگ باشند، نمی‌توان به آینده کشورهای منطقه خوشبین بود. ولی اگر این جریان در انتخابات آینده ریاست جمهوری کنار رود، سیاست خارجی آمریکا در منطقه به احتمال زیاد دچار تغییرات اساسی خواهد شد، زیرا بسیار ناکارآمد بوده است. ولی مهم این است که تیم جدید به چه جمع‌بندی برسد. ولی در گذشته که همه تیم‌های حاکم در آمریکا، حامی دیکتاتورها بوده‌اند و به دموکراسی میدان نداده‌اند، زیرا می‌دانند که اگر برای برقراری نظام‌های مردمی بسترسازی کنند، به طور طبیعی به ایران نزدیک می‌شوند، مانند آنچه در ترکیه در زمان «اربکان» گذشت.


      حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
      بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
      حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
      فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
      ( صفات الشيعه ص 8 )



    17. صلوات : طاها
    18. #9
      عضو صميمي
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۹
      نوشته : 41 صلوات : 0
      مورد صلوات: 207 در 41
      حضور : نامشخص
      دریافت : 0 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ :
      محسنان آنلاین نیست.

      پرسش دموکراسی و اسلام؟




      دموكراسيDemokracy واژه‌اي يوناني است و از ريشه يوناني Demos به معناي «مردم» و Cracia به معناي «حكومت» اخذ شده است. بنابراين دموكراسي يعني «حكومت مردم بر مردم» يا «حكومت بر مردم» كه در فارسي معادل آن «مردم سالاري» است.[1] اما در اصطلاح، دموكراسي داراي تعاريف زيادي است و معاني متفاوتي از آن ارائه شده است و همچون بسياري از مفاهيم، در علوم اجتماعي، تعريفي جامع و مانع از آن وجود ندارد. ولي عام‌ترين معناي آن برابري فرصت‌ها براي افراد يك جامعه به منظور برخورداري از آزادي و ارزش‌هاي اجتماعي است. و در معناي محدودتر شركت آزادانه‌ي افراد در گرفتن تصميم‌هايي است كه در زندگي فرد و جمع مؤثر است. محدودترين معناي اين كلمه، شركت آزادانه افراد در گرفتن تصميم‌هايي سياسي مهم جامعه (مستقيم يا غير مستقيم) است.[2]
      بدون شك از پايه‌هاي اساسي بلكه، جوهره‌ي دموكراسي و مايه‌ي قوام آن مشاركت سياسي است، به طوري كه مي‌توان گفت، بدون مشاركت سياسي شهروندان، دموكراسي محقق نمي‌شود. «مشاركت سياسي» عبارت است از: «مساعي سازمان يافته شهروندان براي انتخاب رهبران خويش، شركت مؤثر در فعاليت‌ها و امور اجتماعي و سياسي و تاثير گذاشتن بر صورت‌بندي و هدايت سياسي دولت.»[3]
      مشاركت شهروندان و گزينش فرمانروايان و اخذ تصميمات سياسي از ويژگي‌هاي اساسي دموكراسي به حساب مي‌آيد. بنابراين مفهوم مشاركت سياسي به اين معني است كه مردم در امور كلي جامعه، سياست، حكومت قانونگذاري و مديريت نظام سياسي نقش تعين كننده و سرنوشت‌ساز داشته باشند. امروزه مشاركت شهروندان از طريق سيستم نمايندگي اعمال مي‌گردد.
      اسلام و دموكراسي:
      اصولاً آيا بين اسلام و دموكراسي سازگاري وجود دارد؟ به بيان ديگر، آيا تعبير به «دموكراسي اسلامي» درست است؟ قبل از پاسخ به پرسش مذكور به طور اجمال مي‌توان گفت كه «اسلام» نه سازگاري مطلق با دموكراسي دارد و نه ناسازگاري مطلق. چنان كه از يكي از نويسندگان (فتحي هويدي) نقل شده است كه «آنها كه اسلام را منطبق و مشابه با دموكراسي دانستند به اسلام ظلم كردند، و آنها كه اسلام را منافي با دموكراسي دانسته‌اند نيز به اسلام ظلم كرده‌اند، اينها نه هم پوشاني مطلق دارند و نه ناسازگاري مطلق».
      بنابراين بايد به قرائت مختلفي كه از دموكراسي وجود دارد، توجه كرد و آن گاه به قضاوت نشست. اگر دموكراسي را به معناي دقيق و با ملاحظه‌ي فلسفه‌ي سياسي‌اش، كه مبتني بر حاكميت محض مردم بوده و مشروعيت نظام هم ناشي از آن باشد اين قرائت از دموكراسي با اسلام سازگاري ندارد. به عبارت ديگر، اگر مراد از دموكراسي را باشد، كه هر قانوني را كه مردم وضع كردند. معتبر و لازم الاجراست و بايد محترم شناخته شود (ولو مخالف با قوانين الهي باشد)، چنين مفهومي قطعاً با دين سازگاري ندارد، زيرا از نظر دين، حق حاكميت و تشريع، مختص به خداوند است، (ان الحكم الاّّ للّه)[4] فقط خداست كه همة مصالح و مفاسد انسان را مي‌شناسد و حق قانون‌گذاري و تصميم‌گيري براي انسان را دارد و انسان‌ها بايد در مقابل امر و نهي الهي و قوانيين ديني تسليم باشند، زيرا عبوديت خداوند، عاليترين درجه كمال است و اطاعت از فرامين الهي سعادت آدمي را (در دنيا و آخرت) تأمين مي‌كند.[5] بنابراين دموكراسي (مردم سالاري) كه مترادف با حاكميت مردم است، در چنين موقعيت، قطعاً فرمان خدا و دين، مقدم است. زيرا اگر رأي مردم را بر حكم خدا ترجيح دهيم، عملاً خدا را نپرستيده‌ايم و ربوبيت تشريعي (حق قانونگذاري مختص به خداوند است) خداوند را زير پا گذاشته‌ايم كه اين عمل با توحيد منافات دارد.[6]
      مضافاً اين كه به طور كلي آن دسته از مباني فكري دموكراسي كه نسبتي با دين و اصول آن ندارد، از قبيل: عقل محوري (راسيوناليسم)، انسان محوري (اومانيسم) و علم مخوري و تجربه‌گرايي و آزادي مطلق مباحث جداگانه‌اي را مي‌طلبد كه در اين مجال مختصر نمي‌گنجد. آيا مي‌توان قرائتي از دموكراسي كه مبتني بر مباني فكري غير قابل پذيرش از ديدگاه اسلام باشد را مشرّف به اسلام كرد؟ بديهي است در صورت اثبات عدم سازگاري اين مباني با اسلام نمي‌توان تن به پذيرش
      دموكراسي در اسلام داد.
      پی نوشتها:
      [1]. عبد الرحمان عالم، بنيادهاي علم سياست، نشر ني، 1375، ص293.
      [2]
      . فرهنگ سياسي، داريوش آشوري، انتشارات مرواريد، چاپ يازدهم، 1357، ص87.
      [3]. علی آقا بخشی، فرهنگ علوم سياسي، مركز اطلاعات و مدارك علمي ايران، بهار 1375.
      [4]. يوسف / 67 : حاكميت از آن خدا وند است.
      [5]. محمد تقی مصباح، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)، بهار 1378،ج1، ص 40.
      [6]. همان، ص 41.
      (شکر. خدایا بر همه نعمتهایت )
      از دست و زبان که بر آيد... کز عهده شکرش به در آيد؟
      بنده همان به که ز تقصير خويش.. عذر به درگاه خداي آورد
      ورنه سزاوار خداوندي اش .... کس نتواند که به جاي آورد
      و مطلب ادامه دارد...
      ویرایش توسط محسنان : ۱۳۸۹/۰۸/۰۷ در ساعت 02:44 AM

    19. صلوات : hoorshid
    20. #10
      عضو صميمي
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۹
      نوشته : 41 صلوات : 0
      مورد صلوات: 207 در 41
      حضور : نامشخص
      دریافت : 0 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ :
      محسنان آنلاین نیست.

      اسلام و دموکراسی؟




      ادامه...
      قرائتي ديگر از دموكراسي

      اگر دموكراسي را بر اساس برخي تعاريف رايج و فارغ از مباني فكري آن در نظر بگيريم، و اگر منظور دموكراسي اين باشد كه مردم در چارچوب احكام الهي و قوانين شرعي، مشاركت (سياسي) داشته باشند و در تعيين سرنوشت خويش سهيم و مؤثر باشند، و استخدام سياسي و گزينش رهبران و كارگزاران آنها از طريق انتخابات، بر همين اساس باشد و برخورداري از عقل و علم و تجربه هم در راستاي دين باشد، چنين تعبيري با دين مخالفت ندارد و مي‌توان به وجود دموكراسي با اين مفهوم در اسلام حكم كرد. پس اگر دموكراسي را به معناي حاكميت قانون و يا نفي استبداد، مشاركت سياسي و شركت آزادانه مردم در انتحابات توأم با رقابت و آزادي بيان، قلم، مطبوعات، اجتماعات و حق اعتراض (در چارچوب قانون و شرع) و... بگيريم، اين معني با دين جمع مي‌شود و اشكالي هم ندارد. در قانون اساسي اين معنا ـ به روشني ـ تأييد شده است و مقصود امام امت (ره) كه فرمودند: ميزان رأي مردم است. بدون ترديد همين بوده است؛ (قرائت دوم از دموكراسي) نه آن كه هر چه مردم خواستند ـ حتي اگر مخالف حكم خدا باشد ـ ارزش و اعتبار دارد.[1]
      آيه شريفه (وامرهم شوري بينهم)[2] (2) به اين معنا نيست كه مردم در همه چيز مي‌توانند نظر بدهند و حلال و حرام خدا را با شور و گفتگو تغيير دهند، بلكه طبق آيه شريفه (وما كان لمؤمن ولامؤمنة اذا قضي الله امراً الا يكون لهم الخيرة من امرهم )[3] در احكامي كه از سوي خدا و پيغمبر (ص) صادر شده است ، مؤمنان هيچ اختياري در دخل و تصرف ندارند.[4] اگر جوهره‌ي دموكراسي را مشاركت سياسي بدانيم، بي‌شك اسلام از جمله مكاتبي است كه بر مشاركت سياسي، تأكيد شاياني داشته و دارد. چنان كه مكانيزم‌هايي را نيز براي تحقق آن مي‌توان يافت، از جمله :
      1ـ امر به معروف و نهي از منكر: نظارت ملي در چار چوب امر به معروف و نهي از منكر يكي از كانال‌هاي مهم مشاركت سياسي است. ( كنتم خير امة اُخرجت للناس تأمرون بالمعروف و تنهون عن المنكر)[5] خداوند بزرگ مؤمنان را به خاطر امر به معروف و نهي از منكر مي‌ستايد. امر به معروف و نهي از منكر از جمله فرائض بسيار مهم ديني است كه در شرع مقدس تأكيد فراواني بر آن شده است و در اهميت آن همين بس كه در روايتي آمده است: (بها تُقام ساير الفرائض) ـ ساير واجبات ديني به واسطه امر به معروف و نهي از منكر اقامه مي‌شود ـ يعني امر به معروف و نهي از منكر به عنوان سيستم نظارت ملي اگر به خوبي اجرا شود همه‌ي عرصه‌هاي سياسي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و... را در برمي‌گيرد و مي‌تواند جامعه را در مسير احكام الهي و اهداف تعيين شده مردم مسلمان و دولت اسلامي به پيش ببرد.
      2ـ شورا و مشورت : دومين شيوه در مشاركت سياسي مشورت است وشاورهم من الامر فاذا عزمت فتوكل علي الله.[6] يكي از اساسي‌ترين پايه‌هاي استواري نظام حكومت در اسلام گسترش دامنه مشورت در تمامي ابعاد زندگي از جمله شؤون سياسي ـ اجتماعي است. قرآن در اين‌باره در توصيف مؤمنان مي‌فرمايد: و امراهم شوري بينهم.[7] در واژه «امرهم» كلمه «امر» از نظر ادبي جنس است كه به ضمير جمع «هم» اضافه شده، بنابراين شامل تمامي شؤون مربوط به زندگي به ويژه در رابطه با زندگي گروهي كه در راس آن شؤون سياسي ـ اجتماعي است، خواهد بود. خداوند در اين آيه، مؤمنان را مورد تمجيد خويش قرار داده كه در تمامي ابعاد فردي و اجتماعي، شيوه مشورت را رهنمود خود قرار مي‌دهند و در ضمن رابطه تنگاتنگ ميان ايمان و ضرورت مشورت را گوشزد مي‌كند، و در حقيقت اين يك دستور شرعي محسوب مي‌شود.
      بديهي است، كارها به ويژه امور مربوط به مسايل جامعه، اگر با مشورت انجام گيرد، احتمال خطاي آن كمتر است[8] «من شاور الرجال شاركها في عقولها».[9] روايت ديگر اين كه «من شاور ذوي الباب دل علي الرّشاد»[10] هر كس با صاحبان خرد به شور بنشيند، به راه راست هدايت گرديده است.
      نصح الائمة: يكي ديگر از كانال‌هاي مشاركت سياسي كه عامل بازدارنده نيرومندي در برابر لغزش مسؤولين امر محسوب مي‌شود و جلو هرگونه خطا و اشتباه را در اجراي سياست‌هاي اتخاذ شده مي‌گيرد، مسأله «النصيحة لائمة المسلمين» يا نظارت همگاني بر مسئولان است. يعني وظيفه نظارت بر كار مسئولان متوجه يكايك مردم است و اين مسأله يكي از فرايض اسلامي است.[11] با اين كه نظرات بر مسئوولان در امر به معروف و نهي از منكر هم تعبيه شده است، اما در نصح الائمه بر نظرات بر كار مسئوولان تأكيد ويژه‌اي است و اين امر اهتمام به امر نظارت همگاني بر كار مسئوولان و رهبران را مي‌رساند، بنابراين انتقاد سازنده از لغزش رهبران (غير معصوم) در اسلام امري پسنديده و از قرائض است و حتي از حقوق رهبر بر مردم شمرده مي‌شود.[12]
      بيعت از جمله مهمترين راه‌هاي مشاركت سياسي در اسلام، بيعت است بيعت به معناي تعهد و پيمان است، كه بيعت كنندگان تعهد مي‌دهند تا نسبت به كسي كه با او بيعت مي‌كنند. وفادار باشند و اين بستگي دارد به آنچه از جانب بيعت شونده پيشنهاد مي‌شود. از جانب بيعت شونده پيشنهاد مي‌شود. از اين رو بيعت در مواردي به كار مي‌رود كه از جانب مقام والايي در رابطه با امر مهمي پيشنهاد مي‌شود كه به همراهي و ياري بيعت كنندگان نيازمند است تا امكانات خود را در اختيار او بگذارند و در تحقيق يافتن آن امر مهم بكوشند .در حقيقت، اين بيعت شونده است كه تعهد مي‌گيرد. و بيعت كنندگان تعهد مي‌دهند.[13]
      بيعت در عصر حضور و غيبت
      در عصر حضور معصوم (ع)، بيعت و يقيناً و اثباتاً در امامت و زعامت نقشي نداشته و تنها در ايجاد توان و قدرت اجرايي براي زعم قانوني و شرعي نقش داشته است ولي بيعت در عصر غيبت، در نقش را ايفا مي‌كند شناسايي واجد شرايط لازم براي ايجاد توان و قدرت اجرايي دولت حاكم.[14]
      نتيجه اين كه: بعد از روشن شدن معناي دموكراسي و با اشاره به دو قرائت موجود از آن به اين نكته رسيديم كه اگر به دموكراسي از زاويه ديد قرائت اول، نگاه كنيم يعني نظامي كه در آن نظام. بدون توجه به حاكميت از آن مردم شمرده مي‌شود و آزدي‌هايي كه به نفي حاكميت الهي و مشروعيت الهي و نفي و طرد دين از عرصه سياست و حكومت مي‌رسد. به رسميت شناخته مي‌شود. به طور قطع بايد گفت كه چنين معنايي با دين اسلام غير قابل جمع است كه حاكميتش در طول حاكميت خدا و به اذن او باشد و مردم مي‌توانند در چارچوب احكام دين در تعيين سرنوشت خويش و گزينش مسئوولان و كارگزاران حكومت از طريق انتخابات (استخدام سياسي) و كسب انواع آزدي‌هاي مشروع (آزادي بيان، مطبوعات، اجتماعات و حق اعتراض و...) و ساير حقوق عمومي و خصوصي خويش سهيم باشند. چنين مفهومي از دموكراسي كاملاً با اسلام سازگاري دارد و منطبق با احكام نوراني
      اسلام است.
      پی نوشتها:
      [1]. محمد تقی مصباح یزدی، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، همان، ج 1 ، ص41.
      [2] . شوري/ 38 : مؤمنان كارشان را با مشورت يكديگر انجام مي‌دهند
      [3]. احزاب /36: هيچ مرد و زن با ايماني حق ندارد هنگامي كه خدا و پيامبرش امري را لازم بدانند، با آن مخالفت نماييد.
      [4]. محمد تقی مصباح یزدی ، پرسشها و پاسخها ، همان ، ص41.
      [5]. آل عمران/110: شما بهترين امتي بوديد كه به سود انسان‌ها آفريده شده‌اند (چه اين‌كه) امر به معروف و نهي از منكر مي‌كنيد.
      [6]. آل عمرن/159.
      [7]. شوري/38.
      [8]. محمد هادی معرفت ، ولايت فقيه، مؤسسه انتشاراتي التمهيد، قم، چاپ دوم، زمستان 1377، ص93. و همچنين ر.ك: به: كتاب نقد، پاييز 77، ش 8، مقاله: دموكراسي در ساية ولايت فقيه، علي رباني گلپايگاني.
      [9]. نهج البلاغه، قصار الحكم، 161: هر كس با رجال (مردم) كارآزموده مشورت كند، از خرد و كارداني آنها بهرة كامل بوده است.
      [10]. بحارالانوار، ج72، (مؤسسة الوفاء ـ بيروت) ص105، شماره 39، از كنز الفوائد كراچكي.
      [11]. محمد هادی معرفت، همان، ص109.
      [12]. محمد تقی مصباح یزدی ، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، همان، ج1، ص69.
      [13]. محمد هادی معرفت ، ولايت فقيه، همان، ص82.
      [14]. براي مطالعه بيشتر در مسأله بيعت، ر.ك: به: محمد هادی معرفت ، ولايت فقيه، همان، ص92ـ82.

    21. صلوات : hoorshid
    صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

    اطلاعات موضوع

    کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

    در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

    موضوعات مشابه

    1. آیا این مورد هم حق تالیف و چاپ محسوب میشه؟؟
      توسط binammm در انجمن حقوق چاپ، تأليف و...
      پاسخ: 7
      آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۵/۱۳, 01:49 PM
    2. چرا شیعیان به حدیث ثقلین عمل نمی کنند؟؟!!
      توسط عمر فاروق در انجمن شیعه شناسی
      پاسخ: 79
      آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۳/۲۴, 08:09 PM
    3. روزه مستحبی و روزه قضا باهم ؟؟
      توسط H a n a در انجمن متفرقه
      پاسخ: 2
      آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۲/۱۱, 02:32 PM
    4. پاسخ: 1
      آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۱/۳۰, 07:18 PM
    5. ساخت فلزیاب چه حکمی داره؟؟
      توسط maedeh-r در انجمن ساير موارد
      پاسخ: 4
      آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۱/۱۱, 05:00 PM

    کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

    هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

    مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •