در چه مواردی غیبت کردن جایز است؟

شرايط جايز بودن «غيبت‌» از ديدگاه حجت‌الاسلام‌والمسلمين قرائتی گروه فعاليت‌های قرآنی: سلسله جلسات تفسيری حجت‌الاسلام قرائتی امروز 19 فروردين ماه نيز با حضور جمعی از دانشجويان، كارمندان و استادان دانشگاه تهران با بررسی گناه «غيبت» و شرايط جواز آن ادامه يافت.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) حجت‌الاسلام‌والمسلمين «محسن قرائتی» رئيس ستاد اقامه نماز كشور و مفسر قرآن امروز 19 فروردين ماه بعد از نماز ظهر و عصر در مسجد دانشگاه تهران با بيان اين مطلب به بحث درباره غيبت پرداخت و اظهار كرد: غيبت ‌كردن مظلوم از ظالم برای استيضاح او جايز است و اين مورد از مواردی است كه خداوند اجازه غيبت و بدگويی را به انسان داده است.
وی افزود: غيبت درباره فردی كه دارای عقيده غلط است به معنای مرزبانی از افكار است و ايرادی ندارد همچنين مشورت كردن با هدف تحقيق و تجسس درباره شريك آينده زندگی، رفتن نزد قاضی جهت گواهی دادن برای اعاده حيثيت كسی و غيبت درباره كسی جهت رد ادعای پوچ او از جمله مواردی است كه غيبت كردن درباره آن‌ها جايز است.
وی اظهار كرد: غيبت دارای دو شرط است؛ يكی مخفی و پنهان بودن از فرد غيبت‌شونده و دوم اينكه غيبت موجبات ناراحتی فرد را فراهم كند، خداوند در قرآن كريم می‌فرمايد كه غيبت نكنيد چراكه غيبت كردن از سوء ظن شروع می‌شود سپس تجسس را در پی دارد و بعد از تجسس به عيب و ايراد پرداخته می‌شود كه در نهايت موجب غيبت می‌شود.
قرائتی يادآور شد: گناه غيبت چرا گوشت مرده خوردن است؟ چون وقتی گوشت مرده كنده شود گوشت ديگری جای آن را پر نمی‌كند؛ آبروی مومن نيز در زمان غيبت مانند گوشت مرده است بنابراين آبرو رفته ديگر بازنمی‌گردد و جای تامل است كه غيبت كردن همچون خوردن گوشت برادر مرده است چراكه مسلمانان با يكديگر برادر هستند.
وی تصريح كرد: درباره گناه غيبت كردن در كتاب تفسيرم دو دليل آورده‌ام زمانی كه انسان زنده است و اگر گوشتی از بدنش كنده شود جايش را گوشت ديگری می‌گيرد يعنی عمل غيبت اگر زمان حضور فرد صورت گيرد فرد از خود دفاع می‌كند؛ گناه غيبت خيلی مهم است و موجب می‌شود عبادت‌های غيبت‌كننده در پرونده غيبت شونده نوشته شود يا اگر عبادتی ندارد گناهان غيبت شونده به پرونده غيبت كننده منتقل ‌شود.
قرائتی با اشاره به حديثی از امام صادق(ع) گفت: امام صادق (ع) فرموده‌اند كه «كعبه خيلی عزيز است ولی آبروی مومن از آن هم عزيزتر است.» بنابراين بايد از زبان خود به طور اساسی مراقبت كرد؛ اگر فرد غيبت‌ كننده روزه‌دار باشد آثار و بركات روزه‌اش از بين می‌رود و تا 40 روز هم نماز و روزه‌اش قبول نمی‌شود و همچنين فرد ساكت شنونده غيبت نيز در گناه غيبت‌كننده و به همان ميزان شريك است.
وی درباره چگونگی جبران كردن غيبت يادآور شد: فرد غيبت‌ كننده بايد از خداوند بابت رفتار ناشايست خود طلب آمرزش كند و اگر مطالب غيبت موجب ناراحتی فرد غيبت شونده می‌شود بهتر است برای او بيان نشود مگر جهت جبران آبروی رفته مومن غيبت شونده با او در ميان گذاشته شود.

استاد درس خارج حوزه علمیه قم با قرائت حدیثی از امام صادق(ع) گفت: امام می‌فرماید اگر انسانی دروغ نگوید، به مردم ظلم نکند و از خلف وعده بپرهیزد می‌توان او را عادل و شخصیتش را کامل دانست که چنین فردی غیبتش جایز نیست و حتی دوست شدن با او واجب است.

آیت الله مکارم تأکید کرد: در احادیت ما به مواردی اشاره شده است که اگر تنها به یکی از آنها توجه شود دنیا کاملا تغییر کرده و گلستان می‌شود. در این هنگام یکی از شاگردان از ایشان سئوال پرسید که آیا می‌توان غیبت فردی را انجام داد که برخلاف این ویژگی‌ها عمل می‌کند؟

آیت الله مکارم در پاسخ گفت: کسی که علنا دروغ می‌گوید، به وعده‌های خود عمل نمی‌کند و به مردم ظلم روا می‌دارد متظاهر به فسق است، غیبت او جایز است.
منبع سایت تابناک

بسم الله الرحمن الرحیم

تظلم خواهی و نقل ظلم رفته به مظلوم غیبت مباح نام دارد ؟!!!!

نوشته اصلی توسط توحید صمدی

وی تصريح كرد: درباره گناه غيبت كردن در كتاب تفسيرم دو دليل آورده‌ام زمانی كه انسان زنده است و اگر گوشتی از بدنش كنده شود جايش را گوشت ديگری می‌گيرد يعنی عمل غيبت اگر زمان حضور فرد صورت گيرد فرد از خود دفاع می‌كند؛ گناه غيبت خيلی مهم است و موجب می‌شود عبادت‌های غيبت‌كننده در پرونده غيبت شونده نوشته شود يا اگر عبادتی ندارد گناهان غيبت شونده به پرونده غيبت كننده منتقل ‌شود.

در این نسخه هم یبت در حضور فرد روا شد چون گوشت زنده بر میگردد.

خوب تاوان این گوشت کنده شده و فرضا باز پس گرفته شده را کی میدهد ؟

چون طرف بود پس عیبی ندارد شما بکن جاش پر میشود!!!! طرف از خودش دفاع خواهد کرد.

حال که ایشان آنقدر به زیست شماسی و ارتباطش با قرآن و دین علاقمندند باید بدانند گوشت کنده شده و بازسازی شده هیچگاه مانند اولش نمیشود.

یک روز زنی نزد عارف روشن ضمیری آمد و به او گفت من 5 سال پیش غیبت زنی را کردم الان چگونه میتوانم جبران نمایم مرد عارف به او گفت امروز یک مرغ بخر و تکه تکه کن به اندازه های یک کف دست و در بین راهی که داری می آئی اینجا در گذر راه بریز .
زن اینچنین کرد و فردای آن روز آمد
مرد عارف به او گفت اکنون برگرد و هرآنقدر که از مرغ یافتی بیاور

زن رفت و بعد از ساعتی برگشت به اندازه چند دانه پر و استخوان نیافته بود.

مرد عارف گفت این مرغی که مانند کلام در بین خلایق پخش کردی بعد از یک روز تنها توانستی اینقدرش را باز پس بگیری حال بعد از 5 سال انتظار داری سخنی که 5 سال در بین مردم انداختی جقدرش را باز پس بگیری؟

زن منقلب شد و بگریه افتاد مرد عارف گفت گریه ات را بند بیاور برو رضایت بگیر از آن زن و هرکسی که از این مطلب خبردار شده راز قصه را باز گو و این کریه را سر سجاده استغفار نزد خداوند ببر که اوست قاضی الحاجات و مجیب الدعواه

یاحق

سلام و عرض ادب...

روحانی ها معمولا" در سخنرانی هاشون افرادی رو مثال می زنن که مثلا" فلان عیب رو داره..
آیا این غیبت نیست

یا مثلا" بعضی ها داستان علی گندابی رو تعریف می کنن که آدم بدی بود بعدش خوب شد
آیا عیب این طرف رو نمی گن؟

یا خیلی داستان های دیگه

ممنون میشم راهنمایی کنید
یا علی

غيبت به این معنااست كه انسان پشت سر كسى كه عيب و عملش پوشيده است سخنى بگويد كه اگر به گوش او برسد ناراحت شود.

در حديثی از امام صادق عليه السلام مى ‏خوانيم كه غيبت آن است كه درباره برادر مسلمانت چيزى بگويى كه خداوند آن را بر او مستور داشته است.

بنابراین ،غيبت اركانى دارد، نخست اين كه سخنى را پشت سر كسى بگويیم، و اگر در حضورش گفته شود، عنوان ديگرى به خود مى ‏گيرد (عنوان ايذاء، يا هتك و مانند آن)


ديگر اين كه بايد از قبيل ذكر عيوب باشد، و آن هم عيب مستور و پنهان پس اگر آشكار باشد غيبت نيست، هر چند ممكن است به عناوين ديگرى حرام باشد.

و ديگر اين كه هنگامى كه غيبت شونده آن را بشنود غمگين و ناراحت شود.

گاه تصور مى ‏شود كه غيبت تنها با زبان است در حالى كه حقيقت غيبت، اظهار عيوب پنهانى است كه اگر صاحبش بشنود ناراحت مى ‏شود.
اين كار ممكن است به وسيله زبان انجام گيرد، يا از طريق قلم، و يا حتى اشارات دست و چشم و ابرو. گاه ممكن است در لباس جدى باشد و گاه در لباس جدى و طنز.

گاه غيبت با تعبيرات صريح انجام می گیرد وگاهی با تعبیرات کنایی.مثلًا هنگامى كه سخن از مؤمنى به ميان مى‏ آيد مى ‏گويیم بگذريم، در واقع همین واژه ی بگذریم نشان می دهد كه او مرتكب گناهان زشتى شده است.
يا اين كه مى‏ گويیم: فلان كس داراى صفات بسيار خوبى است ولى ... سپس سكوت مى‏ كنیم.همین گفتن ولی وسکوت کردن در ادامه ،نیز نوعی غیبت کنایی محسوب می شود چرا که ذهن شنونده را در رابطه با آن شخص دچار تردید وبد بینی کرده ایم.

غيبت از گناهانى است كه عوامل بى‏ شمارى دارد، كه هر كدام به تنهايى مى ‏تواند سرچشمه غيبت شود، از جمله:
1- حسد 2- خودخواهى و خود برتر بينى 3- غرور و نخوت 4- انحصارطلبى 5- كينه ‏توزى 6- جاه ‏طلبى 7- دنيا پرستى و علاقه به مال و مقام 8- رياكارى 9 - ايجاد سرگرمى ناسالم10- سوء ظن 11- انتقام جويى 12- تشفّى قلب و فرونشاندن غضب 13- سخريه و استهزاء و امور ديگرى از اين قبيل.

قدر مشترك همه اينها اين است كه انسان سعى مى ‏كند با غيبت كردن شخصيت طرف و موقعيت اجتماعى او را درهم بشكند و او را در نظرها خوار و بى ‏مقدار كند.
بنابراین دایره ی غيبت بسیار گسترده است .

در حديثى از امام صادق عليه السلام نقل شده است:

«اصْلُ الْغيْبَةِ تَتَنَوَّعُ بِعَشْرَةِ انْواعٍ؛ شِفاءِ غَيْظٍ وَ مُساعَدَةِ قَوْمٍ وَ تُهْمَةٍ، وَ تَصْدِيْقِ خَبَرٍ بِلاكَشْفِهِ، وَ سُوءِ ظَنٍّ وَ حَسَدٍ وَ سُخْرِيَّةٍ وَ تَعَجُّبٍ وَ تَبَرُّمٍ وَ تَزَيُّنٍ، فَانْ ارَدْتَ السَّلامَةَ فَاذْكُرِ الْخالِقَ لَا الَمخْلُوقَ فَيَصِيْرُ ذلِكَ مَكانَ الْغِيْبَةِ عِبْرَةً وَ مَكانَ الْاثْمِ ثَواباً؛

سرچشمه غيبت به ده نوع تقسيم مى‏ شود، تشفّى قلب (فرونشاندن آتش غضب) و همگامى با ديگران (تعصّب گروهى) و تهمت زدن، و تصديق عجولانه خبرى كه صدق و كذب آن آشكار نشده، و سوء ظن و حسد و استهزاء، و اظهار تعجب و ابراز ناراحتى و خويشتن آرايى. و اگر مى ‏خواهى سالم بمانى به ياد خالق باش نه به ياد مخلوق، اين سبب مى‏ شود كه به جاى غيبت (از عيوب ديگران) عبرت بگيرى و به جاى گناه پاداش براى تو حاصل شود».

غيبت مهمترين سرمايه جامعه يعنى «سرمايه اعتماد» را از بين مى ‏برد، زيرا همه ی ما داراى نقاط ضعفى هستیم كه سعى در كتمان آن داریم اگر آنها پوشيده باشند، اعتماد مردم نسبت به يكديگر باقى و بر قرار خواهد بود.
ولى كشف آنها بى‏ اعتمادى ايجاد مى‏ كند.علاوه بر این غيبت سرچشمه سوء ظن نسبت به دیگران است، زيرا هنگامى كه عيوب مخفى جمعى از افراد از طريق غيبت آشكار گردد، انسان نسبت به همه بدبين مى‏ شود.
غيبت يكى از اسباب اشاعه فحشاء است چرا كه هنگامى كه گناهان مخفى افراد از طريق غيبت آشكار گردد، ديگران نيز تشويق به گناه مى ‏شوند، و اصولًا قبح گناه از بين مى‏ رود.غيبت، گنهكاران را در گناهشان جسور مى‏ كند.

در حديثى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‏ خوانيم :

«يا مَعْشَرَ مَنْ آمَنَ بِلسانِهِ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِقَلْبِهِ لا تَغْتابُوا الْمُسْلِمينَ وَ لا تَتَبَّعُوا عَوْراتِهِمْ فَانَّهُ مَنْ تَتَبَّعَ عَوْرَةَ اخِيْهِ تَتَبَّعَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ وَ مَنْ تَتَبَّعَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ يَفْضَحُهُ فِى جَوْفِ بَيْتِهِ؛

اى گروهى كه با زبان ايمان آورده ‏ايد ولى با قلبتان ايمان نياورده‏ ايد، غيبت مسلمانان نكنيد، و در صدد كشف عيوب آنها نباشيد، چرا كه هر كس در صدد كشف عيوب برادر مسلمانش باشد خداوند عيوب او را كشف مى ‏كند، و هر كس خدا عيوبش را كشف كند حتى در درون خانه ‏اش رسوا مى ‏شود».

همان گونه كه غيبت كردن از گناهان بزرگ است، شركت در مجلس غيبت و گوش ‏دادن به سخنان غيبت كننده نيز از گناهان بزرگ محسوب مى ‏شود، چرا كه تمام مفاسد غيبت مربوط به همكارى دو طرف است، غيبت كننده و مستمع غيبت، اگر كسى حاضر نشود به غيبت گوش كند، علاوه بر اين كه گامى در طريق نهى از منكر برداشته شده ماهيت غيبت تحقق نمى‏ يابد، نه عيوب كسى فاش مى ‏شود نه آبروى انسانى مى‏ريزد ونه هتك حرمت مى ‏شود.

در روايات آمده است كه شنونده غيبت بايد به دفاع از برادران مسلمانش برخيزد.
در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى ‏خوانيم: «مَنْ اغْتِيْبَ عِنْدَهُ اخُوُهُ الْمُسْلِمُ فَاسْتَطاعَ نَصْرَهُ فَلَمْ يَنْصُرْهُ خَذَلَهُ اللَّهُ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ؛

كسى كه غيبت برادر مسلمانش نزد او شود، و توانايى بر يارى او داشته باشد و ياريش نكند، خداوند او را در دنيا و آخرت مخذول مى‏ كند».