• Asabani
  • Asabi
  • Ashegh
  • Azkhodrazi
  • BabooGolabi
  • BacheMosbat
  • Badhal
  • Bitafavot
  • BohtZade
  • DaramMimiram
  • DivooneShodam
  • Gerye
  • Ghafelgir
  • Ghati
  • HalamBade
  • Khabalood
  • KhafeShodam
  • Khejalati
  • Khonsard
  • Khoshhal
  • MaghzMotafaker
  • Mariz
  • Mehrabon
  • Mokhlesam
  • Moteajeb
  • Nafaskesh
  • Naomid
  • Narahat
  • Relax
  • Sepasgozar
  • Shad
  • Sharmandam
  • Sheitoon
  • Vaaaaay
  • Zodranj
  • Zoro
  • بی حالت
  • نمایش نتایج: از شماره 1 تا 9 , از مجموع 9
    1. #1
      کارشناس پاسخگوی کلام و عقاید
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 3,905 صلوات : 16,162
      مورد صلوات: 23,652 در 3,792
      حضور : 4 روز 19 ساعت 54 دقیقه
      دریافت : 2 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ : 0
      طاها آنلاین نیست.

      ارتداد و مسائل آن






      ارتداد چيست؟
      «ارتداد» كه از واژه «رد» گرفته شده، در لغت به معناي بازگشت است. در فرهنگ ديني، بازگشت به كفر ارتداد و ردّه ناميده مي‏شود،(1)

      البته مسأله ارتداد و احكام جزايي مترتب بر آن به اسلام اختصاص ندارد.
      در برخي ديگر از اديان و مذاهب بزرگ نيز هر گاه كسي از دين برگزيده و منتخب روي گرداند ،كافر به شمار مي‏آيد و بدان سبب كه از دين سابق برگشته، مرتد خوانده و مجازات مي‏شود.(2)

      در فرهنگ اسلامي از آن جهت كه دين حقيقي نزد خدا اسلام است،(3) هر كس خداي متعال يا وحدانيت وي، حيات پس از مرگ(معاد)، شريعت اسلامي يا نبوت حضرت محمد(ص) را باور نداشته باشد، كافر قلمداد مي‏شود.(4)
      البته جوهره همه اديان الاهي واحد است؛ گرچه به مقتضاي تفاوت شرايط اجتماعي، شرايع نيز تفاوت مي‏يابند؛ در هر عصري، تنها يك شريعت بر حق است و ساير شرايع، به دليل تفاوت شرايط قبلي يا وقوع تحريف، نسخ مي‏شود.(5)

      احترام اسلام براي شريعت‏هاي پيش، مانند يهوديت و مسيحيت، صرفاً به دليل تحمل و بردباري و تسامح عملي و تأييد همزيستي مسالمت‏آميز است نه پذيرش حقانيت و اصالت كنوني آن‏ها.(6)

      بنابراين، چنان كه علامه مطهري مي‏فرمايد:
      «كافي نيست كه انسان يك ديني داشته باشد و حداكثر اين باشد كه آن دين، منتسب به يكي از پيامبران آسماني باشد، با اين استدلال كه همه اديان آسماني از لحاظ اعتبار، در همه وقت يكسان هستند،
      بلكه دين حق در هر زماني يكي بيش نيست و بر همه كس لازم است كه در هر زمان، پيغمبر صاحب شريعت از سوي خدا در آن عصر را اطاعت كنند تا آن كه نوبت به حضرت خاتم الانبيا(ص) رسيده است.
      در اين زمان، اگر كسي بخواهد به سوي خدا راهي را بجويد، بايد از دستورهاي دين او راهنمايي بجويد و به حكم صريح قرآن، ديني جز اسلام پذيرفته نيست.(7)
      و حتي اگر مراد از اسلام، خصوص دين ما نباشد بلكه منظور(معناي لغوي آن يعني) تسليم خدا شدن باشد، بايد دانست كه حقيقت تسليم در هر زماني شكلي داشته و در اين زمان، شكل آن همان شريعت محمدي(ص) است و قهراً كلمه اسلام بر آن منطبق مي‏گردد و بس؛

      چه اين كه اين شريعت، آخرين دستور الاهي است و همواره بايد از آخرين دستورها تبعيت كرد. البته بايد توجه داشت كه ميان پيامبران اختلاف و نزاعي وجود ندارد، لكن انسان بايد همه پيامبران را قبول داشته باشد(8)

      و بداند كه پيامبران سابق، مبشر پيامبران لاحق، خصوصاً خاتم و افضل آن‏ها، بوده‏اند و پيامبران لاحق، مصدق پيامبران سابق بوده‏اند.(9) پس لازمه ايمان به همه پيامبران(كه مورد تأكيد قرآن است)(10) اين است كه در هر زماني تسليم شريعت همان پيامبري باشيم كه دوره او است».(11)

      هر مسلماني كه منكر دين اسلام گردد، مرتد نام مي‏گيرد(16) و مجازاتي سخت بر او تحميل مي‏شود.

      پي‏نوشت:
      1. المفردات في غريب القرآن، راغب اصفهاني، ص 192و193.
      2. عهد قديم، سفر توريه مثني، فصل 13؛ عهد جديد، نامه‏اي به مسيحيان يهودي نژاد عبرائيان، بند10، جمله‏26-32.
      3. آل عمران(3):19.
      4. مجمع البيان في تفسير القرآن، ابوعلي طبرسي، ج‏2-1، ص‏128.
      5. تفسير المنار، محمد رشيدرضا، ج‏6، ص 416-417.
      6. پرسش‏ها و پاسخ‏ها(آزادي و پلوراليسم)، آيت الله مصباح يزدي، ج‏4. ص 38و62-78.
      7.(آل عمران(3):85.
      8. بقره(2):285.
      9. صف:(61):6؛ بقره(2):146
      10. بقره(2):136.
      11. عدال الهي، مرتضي مطهري، ص‏296-300.
      16. تحريرالوسيله، امام خميني، ج‏2، ص‏499 و المغني، ابن قدامه(از فقهاي بزرگ اهل سنت)، ج 10، ص 74.



    2.  

    3. #2
      کارشناس پاسخگوی کلام و عقاید
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 3,905 صلوات : 16,162
      مورد صلوات: 23,652 در 3,792
      حضور : 4 روز 19 ساعت 54 دقیقه
      دریافت : 2 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ : 0
      طاها آنلاین نیست.

      انواع مرتد




      در فقه اسلامي مرتد دو نوع است و هر يك احكامي جداگانه دارد:
      الف) مرتد فطري: كسي است كه پدر يا مادر يا والدينش هنگام انعقاد نطفه وي مسلمان بوده، بعد از بلوغ، آيين اسلام را پذيرفته و سپس به كفر روي آورده است؛ مانند سلمان رشدي كه پدرش مسلمان است.
      ب) مرتد ملي: كسي است كه پدر و مادرش هنگام انعقاد نطفه وي كافر بوده‏اند؛ بعد از بلوغ، اظهار كفر كرده، سپس مسلمان شده و بعد از آن به كفر باز گشته است1
      البته برخي از فقها نيز اسلام يا كفر پدر يا مادر هنگام ولادت طفل را شرط دانسته‏اند نه هنگام انعقاد نطفه2.
      فرزندان نابالغ، از جهت اسلام و كفر، تابع آيين پدر و مادرند.(3)
      هر گاه يكي از والدين مسلمان باشد، فرزند، مسلمان شمرده مي‏شود؛(اسلامِ حكمي) چون اسلام بر كفر برتري دارد و تابعيت برتر براي فرزند منظور مي‏شود.(4)
      اگر پدر و مادر هر دو كافر باشند، فرزند نيز در حكم كافر است.(5)
      البته بايد توجه داشت، براي حكم به ارتداد و اجراي مجازات آن، اسلامِ حكمي كفايت نمي‏كند. بايد فرد، خودش پس از بلوغ، اسلام را انتخاب كند و سپس كفر بورزد.( (6

      1-. تحريرالوسيله، امام خميني، ج‏1، ص‏499.
      2-. مباني تكملة المنهاج، سيد ابوالقاسم خويي، ج 1، ص‏325.
      3-. جواهر الكلام، محمد حسن نجفي، ج‏41، ص‏602؛ تحريرالوسيله، امام خميني، ج‏2، ص‏498.
      4- همان، ج‏6، ص 49.
      5- همان، ص‏44و45.
      6-. همان. ج‏41، ص‏603و605و617.

    4. #3
      کارشناس پاسخگوی کلام و عقاید
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 3,905 صلوات : 16,162
      مورد صلوات: 23,652 در 3,792
      حضور : 4 روز 19 ساعت 54 دقیقه
      دریافت : 2 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ : 0
      طاها آنلاین نیست.

      عوامل ارتداد




      اموري كه سبب كفر مي‏شود، هر گاه از سوي يك مسلمان صورت پذيرد، عوامل تحقق ارتداد نيز به شمار مي‏آيد. اين امور عبارت است از:
      1. انكار اصل دين: مانند انكار وجود خدا، وحدانيت وي، رسالت حضرت ختمي مرتبت(ص) يا معاد و حيات پس از مرگ. با انكار يكي از اين امور فرد كافر مي‏شود؛ مثلاً اگر به خدا ايمان داشته باشد، ولي به شريعت حضرت محمد(ص) ايمان نياورد، كافر شمرده مي‏شود؛ «الكافر هو من انتحل غير الاسلام».)1(
      2. انكار يكي از احكام ضروري و بديهي دين اسلام:(2) مانند انكار وجوب نماز يا روزه. هر مسلماني مي‏داند در دين اسلام نماز و روزه واجب است.
      ممكن است كسي منكر اصل دين اسلام و شريعت محمدي(ص) نشود؛

      ولي به دليل انكار يكي از احكام ضروري اسلام كافر گشته، حكم ارتداد بر وي جاري گردد؛ «الكافر هو من... و انتحله(يعني الاسلام) و جحد ما يعلم من الدين ضرورة».(3)
      البته فقها در اين مسأله كه آيا صرف انكار يكي از ضروريات دين موجب كفر و ارتداد مي‏شود - مانند بهائيان، قادياني‏ها و افرادي چون كسروي كه پيامبر را تكذيب نمي‏كنند ولي مي‏گويند شما معاني كلمات پيامبر(ص) را نمي‏فهميد -(4)

      يا بايد مستلزم انكار اصل دين باشد و فرد به اين نكته توجه داشته باشد -(5) مثلاً انكار وجوب نماز و روزه، به اين معنا باشد كه من قبول ندارم در اسلام چنين حكمي وضع شده، پس(نعوذ الله) پيامبر دروغ گفته است - اختلاف نظر دارند.

      اگر منكر جديد الاسلام به شمار آيد يا دور از كشورهاي اسلامي زندگي كند، به گونه‏اي كه روشن نبودن بداهت اين حكم نزد وي ممكن باشد، به كفر وي حكم نمي‏شود.(6)
      3. انكار يكي از احكام قطعي ولي غير ضروري اسلام:(7) هر گاه كسي به طور مشخص بداند مثلاً روزه در عيد فطر حرام است يا روزه مسافر(جز در موارد خاص) باطل است و يا پوشش اسلامي بانوان واجب است، ولي با وجود اين منكر آن گردد، مرتد مي‏شود؛

      چون اين امر به انكار رسول خدا(ص) يا تكذيب آن حضرت مي‏انجامد.
      البته لازم نيست انكار دين يا ا حكام شريعت مقدس حتماً با گفتار صريح و آشكار باشد.
      هر گفتار يا كرداري كه سبب تكذيب، انكار، عيب گذاري و ناقص شمردن، تمسخر و استهزاي دين اسلام يا اهانت به مقدسات و كوچك شمردن و دست برداشتن از آن گردد،
      موجب تحقق كفر و ارتداد مي‏شود؛ مانند افكندن قرآن در كثافات يا پاره يا تيرباران كردن آن. از اين روي، هر رفتار و گفتاري كه نتيجه آن عدم حقانيت دين اسلام و در نتيجه بي‏فايده بودن اعتقاد به آن باشد، موجب كفر و ارتداد مي‏گردد.(8)

      يكي از نمونه‏هاي روشن آن حكم حضرت امام خميني درباره سلمان رشدي و مرتد خواندن او است. سلمان رشدي با صراحت به نفي و انكار اسلام نپرداخت؛

      ولي به نحوي مزورانه و شرم آور به ساحت مقدس قرآن كريم، پيامبر اكرم(ص) و همسران و برخي از ياران آن حضرت توهين كرد - اين خود جرمي جداگانه به نام«سب النبي» است و مجازات مستقل دارد - و مسأله وحي و نزول قرآن را به سُخره گرفت.

      او به خواننده كتابش تلقين مي‏كند كه رسالت پيامبر(ص) و نزول قرآن كريم، دروغ و - معاذ الله - ساخته ذهن نبي اكرم(ص) است و حتي بعضي از سخنان شيطان نيز در قرآن گنجانيده شده است.

      پی نوشت:

      1,2. ر.ك: كتب فقهي باب نجاسات، از جمله مرحوم محقق در شرايع اسلام و امام خميني(ره) در تحرير الوسيله.
      3. مدارك الاحكام في شرح شرايع الاسلام، سيد محمد موسوي عاملي، ج 2، ص‏294.
      4. جواهر الكلام، محمد حسن نجفي، ج‏41، ص‏601 و ج‏6، ص 488و 49؛ فقه الحدود و التغريرات، سيد عبدالكريم موسوي اردبيلي، ص‏839.
      5. التنقيح في شرح العروة الوثقي، سيد ابوالقاسم خويي، ج‏3؛ ص 58-59و61 تحريرالوسيله، امام خميني، ج‏1، ص‏115.
      6. جواهر الكلام، محمد حسن نجفي، ج‏6، ص 49.
      7. همان.
      8. جواهرالكلام، محمد حسن نجفي، ج‏6، ص‏48وج‏41، ص 600.

    5. #4
      کارشناس پاسخگوی کلام و عقاید
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 3,905 صلوات : 16,162
      مورد صلوات: 23,652 در 3,792
      حضور : 4 روز 19 ساعت 54 دقیقه
      دریافت : 2 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ : 0
      طاها آنلاین نیست.

      ماهیت حقوقیه مرتد




      هر جرم از سه عنصر قانوني، مادي و رواني تشكيل مي‏شود.
      الف) عنصر قانوني‏ مراد از عنصر قانوني، «جرم شناخته شدن در قانون» است؛ چون هيچ عملي جرم نيست مگر اين كه قبلاً قانوني آن فعل يا ترك فعل را جرم شناخته و برايش مجازات تعيين كرده باشد.

      همان گونه كه گفته شد، در نظام حقوقي اسلام، ارتداد جرم شناخته و مجازات آن بيان شده است.
      در قوانين جزايي جمهوري اسلامي ايران، درباره ارتداد نصي وجودندارد؛ ولي چون اصل چهارم قانون اساسي، همه قوانين جمهوري اسلامي ايران را بر احكام شريعت اسلام مبتني دانسته است و اصل 167 قانون اساسي مقرر مي‏دارد

      «قاضي موظف است كوشش كند حكم هر دعوي را در قوانين مدونه بيابد و اگر نيابد، با استناد به منابع معتبر اسلامي يا فتاواي معتبر، حكم قضيه را صادر نمايد و نمي‏تواند
      به بهانه سكوت يا نقض يا اجمال يا تعارض قوانين مدونه،
      از رسيدگي به دعوي و صدور حكم امتناع ورزد» و چون دعوي مذكور به دعاوي مدني اختصاص يا انصراف ندارد، بايد براساس منابع فقهي مرتد را مجرم شناخت و به مجازات حكم كرد.

      ب) عنصر مادي ارتداد عنصر مادي يعني عنصر خارجي، ملموس و محسوس كه به سبب آن ارتداد عينيت مي‏يابد؛ به عبارت ديگر، اظهار موجبات ارتداد، عنصر مادي اين پديده به شمار مي‏آيد.
      البته ارتداد با انكار قلبي حاصل مي‏شود؛ ولي آنچه مجازات دنيوي بر آن مترتب مي‏گردد، ارتدادي است كه با گفتار يا رفتار اظهار شود؛ مانند سخنراني، نوشتن كتاب، مقاله و... . ارتداد تا وقتي ابراز نشود، جرم حقوقي نيست و كسي حق تحقيق و تفحص و تفتيش عقايد ندارد.(1)

      افزون بر اين، اگر مسلماني اظهار كفر كند و پس از آن مدعي شود تحت فشار يا اكراه به چنين كاري مبادرت ورزيده است، چنانچه احتمال آن وجود داشته باشد، ادعايش پذيرفته مي‏شود.(2)

      ج)عنصر رواني ارتداد عنصر رواني يعني قصد مجرمانه داشتن. برخي از متفكران معاصر، مانند راشد الغنوشي و شيخ محمد عبده، معتقدند ارتداد،
      از آن جهت كه جرمي سياسي و اقدامي عملي عليه حكومت اسلامي است، مجازات دارد. بنابراين، مجازات ارتداد تعزيري است و صرف تغيير دين جرم شمرده نمي‏شود.(3)
      اما آيات و روايات نشان مي‏دهد خود ارتداد، يعني «صرف تغيير دين و عقيده»، موضوع حكم است نه همراه شدن آن با جرائم ديگر؛

      براي نمونه توجه به آيات سوره محمد آيه 25، مائده آيه 54، بقره ايه 217 و رواياتي كه شيعه و سني از رسول اكرم(ص) نقل فرمودند(4) و نيز روايات نقل شده از امام باقر(ع)(5) و علي بن جعفر از امام كاظم(ع)(6) سودمند مي‏نمايد.

      در آيات و روايات ديگر، جزئيات بحث آمده است؛ ولي قيدي كه بتوان به ياري آن ارتداد را جرمي سياسي و اقدام عليه نظام حاكم اسلامي قلمداد كرد، به چشم نمي‏خورد.
      البته برخي آيات از جمله آيه 217 سوره بقره و مخصوصاً آيه 72 سوره آل عمران نشان مي‏دهد ارتداد به عنوان يك جريان فتنه انگيز براي ايجاد تزلزل درباورهاي ديني مسلمانان از سوي دشمنان داخلي و خارجي مطرح بود.

      خداوند متعال مي‏فرمايد: «و جمعي از اهل كتاب‏[يهودي‏ها به پيروان خود ]گفتند [برويد در ظاهر] به آنچه بر مؤمنان نازل شده، در آغاز روز ايمان بياوريد و در پايان روز كافر شويد[و از آيين اسلام بازگرديد] شايد آن‏ها از آيين خود بازگردند»(7)

      اين آيه صريح در تلقي ارتداد به عنوان يك توطئه است. در واقع، نه اسلام آوردن آنان حقيقي بود و نه كفرشان در تحقيق علمي ريشه داشت.

      اين كردار آن‏ها مقدمه‏اي بود براي ايجاد تزلزل درباورهاي ديني مردم مسلمان تا آنان از خود بپرسند اگر اسلام حق و درست است، پس چرا اهل كتاب كه از بشارات آسماني پيشين آگاهند، از آن بازگشتند؟ اين كار آن‏ها به واسطه حسادت بود نه خيرخواهي.(8)

      عامل سوم هوس برخي از مسلمانان است. شيطان اين كار ناروا را نزد آنان خوب جلوه مي‏دهد و از جاه‏طلبي و ديگر مطامع پست دنيوي براي فريفتن و پيوند زدنشان با دشمنان بهره مي‏برد.(9)

      چه بسا بتوان به واسطه قرائن و شواهد مذكور در اين آيات، مجازات مذكور در روايات را به ترتب آثار اجتماعي بر ارتداد افراد مقيد دانست؛

      يعني هر گاه كسي كه از دين خارج شده، با تبليغ ارتداد خود، در اذهان عمومي ترديد و شبهه پديد آورد و روحيه ايماني جامعه را تضعيف كند، با آن مجازات روبه‏رو مي‏شود.(10)

      بنابراين، ارتداد به عنوان اخلال در نظم عمومي ترديد و فتنه انگيزي جرم شمرده مي‏شود نه به عنوان يك جرم سياسي و اقدام عليه نظام حاكم. پس، بر خلاف نظر شيخ محمد عبده و راشد الغنوشي، مجازات ارتداد از باب حدود الاهي است نه تعزيرات.(11)
      به همين جهت، در روايات آمده است: «بر امام واجب است؛ علي الامام» نه «امام مي‏تواند؛ للأمام» كه ناظر به تعزير باشد.

      با تعليل مذكور، فتنه انگيزي به عنوان قصد مجرمانه در جرم ارتداد، عنصر رواني آن را تشكيل مي‏دهد؛ ولي فتاواي فقها، مانند عمده يا همه روايات، مطلق است.

      بدين ترتيب، شايد جرم ارتداد در زمره جرائم صرفاً مادي قرار گيرد. جرائم صرفاً مادي جرائمي است كه تنها باانجام عمل مادي از سوي افراد و بدون در نظر گرفتن قصد مجرمانه يا وجود تقصير جزايي از ناحيه مرتكب، عنصر رواني جرم تحقق پيدا مي‏كند؛ مانند صدور چك بي‏محل.(12)

      در اين گونه موارد، قانون‏گذار صرف تحقق كاري را اماره قانوني يا فرض قانوني(13)
      بر قصد فاعل منظور مي‏كند؛ مثلاً در مسأله حرمت اجتماع زن و مرد نامحرم، فقها معتقدند اجتماع زن و مرد نامحرم در يك فضاي بسته، هر چند قصد گناه نداشته باشند، حرام و ممنوع است.

      حكمت منع از ارتداد در اين استنباط جلوگيري از نفوذ بيگانگان و استفاده از ضعف فكري افراد سست ايمان است؛

      به عبارت ديگر، آن قدر اين شيوه براي ايجاد تزلزل درباورهاي ديني مردم مؤثر و رايج و در عين حال شيوه ساده است كه قانون گذار به كسي اجازه نمي‏دهد به آن نزديك شود، خواه مرتد قصد مجرمانه داشته باشد يا نه.

      پی نوشت:

      1. فقه الحدود و التعزيرات، موسوي اردبيلي، ص‏859.
      2. همان.
      3. نابردباري مذهبي، محمد حسين مظفري، ص‏82-83.
      4. مستدرك الوسايل، محدث نوري، ج‏3، ص‏242؛ المغني، ابن قدامة، ج‏10، ص‏76.
      5. تهذيب الاحكام، شيخ طوسي، ج‏10، ص‏161، ح‏553.
      6. همان، ص‏159، ح‏544.
      7. آل عمران(3): 72.
      8. بقره(2): 109.
      9. محمد(47): 25-30.
      10. ر.ك: جزوه «دين و آزادي» سخنراني آيت الله مصباح يزدي در مدرسه فيضيه قم.
      11. از اين روي، همه فقهاي شيعه و سني بحث ارتداد را در باب حدود مطرح كرده‏اند.
      12. حقوق جزاي عمومي، محمد صالح وليدي، ج‏2(جرم)، ص‏323-324.
      13. در اماره قانوني. اثبات خلاف اماره ممكن است و در اين صورت رفع اثر مي‏شود؛ اما اگر قانون گذار چيزي را به عنوان فرض قانون لحاظ كند، در صورت اثبات خلاف آن مطلب نيز آثار حقوقي‏اش مرتفع نمي‏شود.(ر.ك: الوسيط، عبدالرزاق سهوري، ج‏1 و كتاب‏هاي ادله اثبات دعوي).

    6. #5
      کارشناس پاسخگوی کلام و عقاید
      تاریخ عضویت : جنسیت مهر/۱۳۸۸
      نوشته : 3,905 صلوات : 16,162
      مورد صلوات: 23,652 در 3,792
      حضور : 4 روز 19 ساعت 54 دقیقه
      دریافت : 2 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ : 0
      طاها آنلاین نیست.

      فلسفه مجازات مرتد




      در تفكر الحادي اومانيستي غرب، انسان جايگزين خدا شده است و محور همه ارزش‏ها قلمداد مي‏شود؛

      حقوق و قانون چيزي است كه انسان‏ها وضع مي‏كنند و براساس ميل آن‏ها تنظيم مي‏گردد.

      در اين نظام، معيار حقانيت و مشروعيت هر قانون و حكومتي، خواست مردم است.
      از اين رو، انسان حاكم بر سرنوشت خويش است و هيچ كسِ ديگر، حتي خداي متعال حق ندارد برايش تصميم بگيرد.

      به همين سبب، اومانيسم به ليبراليسم، يعني اباحه‏گري، مي‏انجامد و دولت نيز جز تأمين رفاه و لذت‏هاي مادي افراد وظيفه‏اي ندارد.

      در فرهنگ ليبراليسم سخن از اميال، شهوت و تمنيات است نه حكمت و مصلحت؛ قواعد و مقررات آن گاه اعتبار دارند كه در جهت برخورداري مردم از خواسته‏هاي نفساني و رسيدن به هوس‏هايشان تنظيم شوند؛
      به گونه‏اي كه حتي عقل نيز در اين ساحت فقط خدمت گزار و ابزار سنجش كم و كيف لذت است.(1)

      بر اين اساس، حق همجنس بازي به همان اندازه مقدس و قابل دفاع و از حقوق طبيعي انسان قلمداد مي‏شود كه حق پرستش خداي متعال در عقايد مذهبي مقدس و قابل دفاع است؛

      و چون حق پرستش خدا اين قدر بي‏ارزش شمرده مي‏شود، تغيير مذهب به سليقه افراد و مطلقاً آزاد است و كسي حق ندارد از آن جلوگيري كند.(2)

      اما در فرهنگ اسلامي، انسان موجودي دو بُعدي(مادي و معنوي) است؛ حكومت بايد در جهت تأمين منافع مادي(دنيوي) و اخروي(معنوي) مردم تلاش كند و منافع مادي بايد مقدمه‏اي براي تأمين منافع اخروي و معنوي به شمار آيد.

      از اين رو، هنگام تزاحم و تعارض، مصالح معنوي مقدم است.
      خداي متعال به مقتضاي لطف و حكمتش براي تأمين مصالح دنيوي و اخروي، شريعتي آسماني به بشر ارزاني داشته است.

      در اين زمان، پذيرش عقايد اسلامي و اجرا كردن قوانين آن تنها راه نيل به آن مصالح شمرده مي‏شود.

      دين مقدس اسلام بنيان‏هاي اصلي ساختار فكري خود را بر پايه خردمندي بشر نهاده، همواره انسان‏ها را به بهره‏گيري از فروغ عقل و تعاليِ انديشه و جدال فكري صحيح سفارش كرده است.

      از اين رو، بزرگ‏ترين خيانت به بشر آن است كه با فتنه انگيزي فضاي فكري جامعه را آلوده ساخت و اذهان عمومي را در تشخيص حق و باطل مشوش كرد.

      اعدام و مجازات مرتد در برابر جنگ رواني و تبليغاتي عليه اسلام و مسلمانان، سدّي مستحكم به شمار مي‏آيد.
      دولت اسلامي، همان گونه كه موظف است در صورت مسموم شدن آب شهر آفت زدايي كند و آب سالم براي مردم فراهم آورد،

      وظيفه دارد در صورت مسموميت يا آلودگي فضاي فكري جامعه و شيوع عقايد گمراه كننده در جهت سالم سازي آن بكوشد.(3)

      بنابراين، مجازات مرتد اقدامي شايسته و بازدارنده است تا ديگران دريابند نمي‏توانند ارزش‏هاي جامعه را ناديده بگيرند و هر روز به ديني جديد روي آورند.

      مجازات ارتداد براي استفاده بهينه از آزادي مذهبي و ايجاد فضاي سالم براي بهره‏برداري شايسته از آن است نه محدود ساختن آزادي مذهبي. اسلام از پيروان خود پيروي كوركورانه و بي‏دليل را نمي‏پذيرد.

      هر گاه كسي تحت تأثير پدر و مادر و محيط و عوامل ديگر به اسلام گردن نهد با توبيخ اين آيين روبه‏رو مي‏شود.

      اسلام معتقد است پيروانش بايد براساس دليل‏هاي منطقي و دور از ابهام و پيچيدگي كه فرا راه همگان قرار دارد، به مباني مذهبي پايبند گردند وگرنه صرف اظهار ايمان و به كار بستن مقررات ديني، بدون اتكا به اصول علمي درست، هيچ ارزشي ندارد.

      اسلام مانند مسيحيت كنوني و ديگر مذاهب ساختگي نيست كه قلمرو ايمان را از قلمرو منطق و استدلال جدا بداند.
      در اسلام، ايمان به مبادي مذهب و ريشه‏هاي عقايد بايد از منطق و استدلال سرچشمه گيرد.
      اگر از مسيحيان كنوني بپرسيم: چگونه ممكن است خدا در عين آن كه يكي است، سه تا(أب و ابن و روح القدس)باشد؟

      پاسخ مي‏دهند: قلمرو ايماني از قلمرو عقل و منطق جدا است!ولي اسلام مي‏گويد:
      «به بندگانم آن‏هايي كه همه گونه حرف‏ها را مي‏شنوند و در ميان آن‏ها نيكوترينشان را انتخاب مي‏كنند، بشارت بده اينان كساني هستند كه از ناحيه خدا هدايت يافتند و اينان صاحبان خردند».(4)

      قرآن كريم از كساني كه براي خدا شريك قائل شده‏اند يا به سبب تعصب مذهبي و غرور ملي بهشت را مخصوص خود و خود را ملت برگزيده خدا مي‏دانند، دليل و برهان مي‏خواهد و مي‏فرمايد: «قل هاتوا برهانكم ان كنتم صادقين».(5)

      بنابراين، اسلام پيش از آن كه كسي را به عنوان پيرو بپذيرد، به او هشدار مي‏دهد چشم و گوش خود را باز كند و درباره آييني كه مي‏خواهد بپذيرد،

      آزادانه بينديشد؛ چنانچه از لحاظ عمق و استدلال روحش را قانع ساخت - البته حتماً قانع مي‏سازد - در شمار پيروانش در آيد و گرنه حق دارد هر چه بيش‏تر درباره‏اش تحقيق و بررسي كند.

      قرآن مجيد به پيامبرش دستور مي‏دهد: «اگر يكي از مشركان به تو پناهنده شد به او پناه بده تا گفتار خدا را بشنود آنگاه به امانگاهش برسان؛ اين به خاطر آن است كه آن‏ها مردمي نادانند».(6)

      در پي اين فرمان، فردي به نام «صفوان» خدمت پيامبر اسلام(ص) شرفياب گرديد و از حضرتش خواست اجازه دهد دو ماه در مكه بماند و درباره اسلام تحقيق كند شايد حقيقت و درستي آن برايش روشن گردد و در زمره پيروانش درآيد.

      پيامبر فرمود: من، به جاي دو ماه، چهار ماه به تو مهلت و امان مي‏دهم.(7)

      بر همين اساس، اسلام هشدار مي‏دهد چشم و گوش خود را باز و دلايل و منطق اين دين را دقيقاً بررسي كنيد، اگر شما را قانع نكرد و مجذوب اصالت و واقعيت خود نساخت،
      در برابرش گردن ننهيد: «لا اكراه في الدين»؛(8)
      ولي هر گاه مسلمان شديد، ديگر نمي‏توانيد از آن باز گرديد.

      اين سختگيري، علاوه بر آن كه سبب مي‏شود مردم دين را امري سَرسَري و تشريفاتي ندانند و در پذيرش و انتخابش بيش‏تر دقت كنند،

      راه سودجويي را بر مغرضان و دشمنان كينه توز اسلام مي‏بندد تا نتوانند از اين راه، آيين ميليون‏ها مسلمان را بازيچه اميال شوم خود قرار دهند و در انظار عمومي آن را از اعتبار ساقط كنند.

      البته اسلام براي زنان مرتد، بدان سبب كه از نظر سازمان دفاعي و فكري نوعاً از مردها ضعيف ترند و زودتر تحت تأثير قرار مي‏گيرند، كيفري آسان‏تري در نظر گرفته است.(9)

      اساساً خداي متعال انسان را آزاد ولي هدفمند آفريده است.
      از اين رو، آزادي و حق انتخاب انسان موهبتي الاهي براي نيل به كمال شمرده مي‏شود.

      به همين جهت، از نظر اسلام، بت پرستي و شرك و كفر و الحاد در شأن انسان نيست؛ خداوند شرك و كفر را از انسان نمي‏پذيرد(10)
      و مشركان را نمي‏بخشد؛«ان الله لايغفر أن يشرك به و يغفر ما دون ذلك...».(11)

      پی نوشت:

      1. ر.ك: ليبراليسم غرب ظهور و سقوط، آنتوني آربلاستر، ترجمه عباس مخبر دزفولي.
      2. ماده 18 اعلاميه جهاني حقوق بشر.
      3. هفته نامه پرتو، 2/10/81.(سخنراني آيت الله مصباح يزدي)
      4. زمر(29): 18.
      5. بقره(2):111؛ انبياء(2):24؛ نحل(16):64.
      6. توبه(9): 6.
      7. اسدالغابه، ج‏3، ص‏22.
      8. بقره(2): 256.
      9. اسلام و حقوق بشر، زين العابدين قرباني، ص‏480-482.
      10. زمر(29):7.
      11. نساء(4):116.

    7. #6
      عضو كوشا
      تاریخ عضویت : جنسیت آذر/۱۳۸۸
      نوشته : 125 صلوات : 42
      مورد صلوات: 424 در 112
      حضور : نامشخص
      دریافت : 0 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ :
      میثم آنلاین نیست.



      معنی ارتداد :
      ارتداد - از ریشه ی « رِدّه» - به معنی رجوع و بازگشت ( به موضع و موقعیت قبلی ) است .
      « مرتدّ را از آن روی مرتدّ می گویند که خود را به کفر خویش بازگشت می دهد » ( مقابیس الّلغه جلد 2 صفحه 383 )
      و جالب این است که ارتداد - پیش از اسلام - در تمام ادیان مطرح جهان وجود داشته است یعنی اینکه تمام ادیان به مسئله ارتدادد پرداخته اند نمونه های از آن:
      ارتداد در دین زردشتی :
      مجازات مرتد در آیین زردشتی اعدام بوده - خواه مرتد، ایرانی باشد یا غیر ایرانی .
      مدارک و شواهد فراوانی بر اعدام مرتد در دین زردشت وجود دارد و از آن جمله، متن نامه « تنسر »، موبد موبدان در دوران اردشیر بابکان می باشد که در تاریخ طبرستان موجود است و به صورت مستقل نیز به وسیله مجتبی مینوى، در سال 1311 منتشر شده است.
      بخشى از اين نامه كه در مورد مرتدان است , به اين شرح مى باشد:
      و من تو را بيان كنم كه قلّت قتل و عقوبت در آن زمان و كثرت آن در اين زمان از قِبل رعيت است نه پادشاه .
      (یعنی : برایت توضیح می دهم که کمی قتل و مجازات در زمان قبل و زیادی آنها در این زمان، بر گردن و تقصیر مردم است، نه پادشاه )
      بدان كه عقوبات بر سه گناه است :
      يكى ميان بنده و خدا كه از دين برگردد و بـدعتى احداث كند در شريعت
      و يكى ميان رعيت و پادشاه كه عصيان كند يا خيانت يا غش
      يكى مـيان برادران دنيا كه يكى بر ديگرى ظلم كند .
      در اين هر سه , پادشاه , سنتى پديد فرمود به بسيار بـهـتـر از آنِ پيشينيان .
      چه در روزگار پيشين هر كه از دين برگشتى , حالاً عاجلاً قتل و سياست فرمودندى
      ( یعنی : سابق بر این، هر کس که مرتد می شد را فورا شکنجه و مجازات می کردند و بدون معطلی می کشتند )
      شهنشاه فرمود كه چنين كسى را به حبس بازدارند، و علماء مدت يك سال به هر وقت او را خـوانـنـد ونـصيحت كنندو ادله و براهين بر او عرض دارند و شُبهه را زايل گردانند
      اگر به توبه وانـابـت واسـتغفار باز آيد او را خلاصى دهند
      واگر اصرار ِ استكبار, او را بر استدبار دارد, بعد از آن قتل فرمايند ...

      همان گونه كه در متن فوق ملاحظه مى شود, مجازات اعدام براى مرتد, پيش از اردشير بابكان نيز مطرح بوده
      و اردشير اين مجازات را پس از هشدار دادن به مرتد, در طول يك سال زندانى بودن او و عدم توبه وبازگشت به دين مجاز دانسته است .

      فردوسی نیز ماجرای فوق را چنین در شاهنامه آورده است :
      که زرتشت گوید به استا و زند
      که : « هر کس که از کردگار بلند
      بپیچد »؛ به یک سال پندش دهید
      همان مایه ی سودمندش دهید
      پس از سال اگر او نیاید به راه
      کُشیدش به خنجر، به فرمان شاه
      زند : کتاب زردشت
      استا = اوستا ( پازند ) : شرح و ترجمه ی کتاب زند

      فردوسی در اینجا بیان می دارد که زردشت در کتاب « اوستا » و کتاب « زند » می گوید :
      « هر کس که خدای بلند مرتبه ( = اهورا مزدا ) را انکار کند ، ابتدا به مدت 1 سال او را نصیحت کنید و اگر در این مدت به راه نیامد و به دین برنگشت، به دستور پادشاه ، او را با خنجر بکشید. »

      بر همين اساس , در كتاب روايت پهلوى آمده :
      كسى كه از دينى كه بدان مُقرّ است به دين ديگر رود, مرگ ارزان ( مستحق اعدام ) است
      زيرا دين بهدینی ( آیین زردشت ) را رهـا مـى كـند تا دين بدتر همى گيرد
      به سبب گرفتن دين بدتر, مرگ ارزان همى شود
      چه، آن ديـنـى اسـت كه از راه ارث بدو رسيده است , پس خود بدان گناهكار نيست
      و امروز كه يكى ديگر گـيـرد بـدان گـنـاهـكـار بـاشـد, واز مـرگ ارزانـان كسى كه بدين بهدينان آيد, فورا رستگار شود

      بنابراين همان گونه كه تنسر مى نويسد:
      پيش از اردشير بابكان , از نظر پيروان آيين زردشتی, حكم مرتد مطلقا اعدام بوده
      و اردشير با اصلاحات ويژه اى حكم ايـن مـجازات را تخفيف داده و راه توبه را باز كرده و علما را موظف دانسته كه در رفع شبهاتى كه شخص مورد نظر را به ارتداد كشانده , به مدت يك سال تلاش كنند,

      از عبارت روايت پهلوى مى توان استنباط كرد كه در صورت بازگشت شخص مرتد به آيين بهدينى , گناه او آمرزيده خواهد شد,
      زیرا مى گويد: از مرگ ارزانان , يعنى مستحقان اعدام , كـسـى كـه بـه آيين بهدينى در آيد, فورا رستگار خواهد شد .
      واين تعبير هر چند اعم از مرتد است (يـعـنى مرتد, خود يكى از مرگ ارزانان است وممكن است اين حكم مختص آن دسته از مستحقان اعـدام بـاشـد كـه جرم ديگرى مرتكب شده اند, نه كسانى كه به دليل داشتن آيين بهدينى ابتدائا مـحـكـوم به اعدام شده اند)
      ولى ظاهرا اين عبارت پس از ذكر مجازات اعدام براى مرتد, او را نيز شامل مى شود .

      ممنوعیت ازدواج با مرتدان :
      ازدواج با بيگانگان در آيين زردشتی نيز ممنوع بوده و از آن جـا كـه مجازات مرتد در آيين مجوس نيز اعدام بود ـ اعم از اين كه مرتد, ايرانى باشد يا غير ايـرانـى ـ
      قـهرا يكى از آثار ارتداد, ممنوعيت ازدواج و يا به تعبير صحيحتر غير معقول بودن چنين ازدواجـى مـى بـاشد

    8. #7
      عضو كوشا
      تاریخ عضویت : جنسیت آذر/۱۳۸۸
      نوشته : 125 صلوات : 42
      مورد صلوات: 424 در 112
      حضور : نامشخص
      دریافت : 0 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ :
      میثم آنلاین نیست.



      ارتداد در آئین یهود :
      آئین یهود بر این باور است که :

      « در زمانی که حضرت موسی(ع)برای نزول تورات در کوه طور معتکف شد و مدت غیبت او به طول انجامید،
      بنی اسرائیل به هارون مراجعه کردند و از او خواستند خدای مجسّمی برای آنان قرار دهد،
      و لذا هارون از آنان خواست هر چه جواهر آلات به همراه خویش دارند بیاورند و آنها چنین کردند
      و سپس هارون، جواهرات را به شکل گوساله ای در آورد و بنی اسرائیل آن را پرستیدند،
      و هنگامی که موسی(ع)از این انحراف اطلاع یافت، سخت بر آشفت و از جانب خداوند فرمان رسید که
      کاهنان، یعنی فرزندان (لاوى)، همه کسانی را که بر غیر خدا سجده کرده اند بکشند و چنین شد و در آن روز، سه هزار نفر از بنی اسرائیل کشته شدند.
      ( سِفر خروج تورات باب 32 )

      در تورات - بر خلاف اسلام - از رفع عقوبت و مجازات مرتد به وسیله توبه، سخنی به میان نیامده است
      و کیفر مرتد از نظر تورات قتل است، چه توبه کند و چه نکند،
      همچنین در تورات - بر خلاف نظر فقهای اسلامی - از نظر مجازات، تفاوتی بین زن و مرد مرتد وجود ندارد،

      در منبع زیر ، شرح کامل مجازات مرتد از دین یهودی آمده است :
      « در خلوت نشانند مرتد را و فص نمایند رگان ساعدین او را تا همچنان که شریان خون دستانش جاری است،
      شریف نسل دعای مرکاوه بخواند تا هنگام که مرتد به موت و یهوه متصل می شود و ختم دعای مرکاوه هم انجام گیرد .
      یا که مرتد را در زمین آستانه درگاه کنیسه تا به شانه ها در خاک مدفون ساخته و مَرکب ها و چرخ ها و مو منین با چکمه ها بر مرتد بگذرند تا بمیرد . »
      ( اسفار کاتبان، ابوتراب خسروی، نشر قصه، تهران، 1383، صفحه 103 )

      مورد دیگری كه در تورات درباره مرتد ومجازات او سِفر تثنيه (باب هفدهم ) است
      كه مى گويد: اگـر در ميان تو در يكى از دروازه هايت كه يهوه خدايت به تو مى دهد,
      مرد يا زنى پيدا شود كه در نـظـر يهوه خدايت كار ناشايسته نموده و از عهد او تجاوز كند ورفته
      و خدايان غير را عبادت كرده , سجده نمايد, خواه آفتاب يا ماه يا هر يك از جنود آسمان كه من امر نفرموده ام و از آن اطلاع يافته وبشنوى ,
      پس نيكو تفحص كن و اينك اگر راست ويقين باشد كه آن رجاست در اسرائيل واقع شده اسـت ,
      آن گاه آن مرد يا زن را كه اين كار بد را در دروازه هايت كرده است , بيرون آن مرد يا زن را سنگسار كن تا بميرند .
      از گواهى دو يا سه شاهد, آن شخص كه مستوجب مرگ است كشته شود .
      از گواهى يك تن كشته نشود .
      اولا, دست شاهدان به جهت كشتن برافراشته شود و بعد از آن , دست تمامى قوم , پس بدى را از ميان خود دور كرده اى

    9. #8
      عضو كوشا
      تاریخ عضویت : جنسیت آذر/۱۳۸۸
      نوشته : 125 صلوات : 42
      مورد صلوات: 424 در 112
      حضور : نامشخص
      دریافت : 0 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ :
      میثم آنلاین نیست.



      [size="3"]ارتداد در آئین مسیحیت :
      مسأله ارتداد و مجازات مرتد، از طریق تورات در میان مسیحیان نیز راه یافته
      و همه دانشمندان مسیحی تا قبل از پیدایش مذهب پروتستان، مجازات مرتد را اعدام می دانسته اند،
      هر چند که بعضی از رهبران مذهبی مسیحیّت - شاید تحت تأثیر مکتب اسلام - پذیرفته اند که توبه مرتد مجازات اعدام او را رفع می کند.

      به عنوان نمونه، « آلبرماله » در کتاب « تاریخ قرون وسطی ص‏286 » می نویسد:
      توسعه ی قلمرو امت مسیحی در اروپا، در قرون وسطی تحقق یافت و در نتیجه مسلمانان نیز از اسپانیا رانده شدند.
      در این زمان، دو گروه به نام سالکان (لیون) و مرتدان (آلبی ها) به وجود آمدند و مرتدان آلبى، مانند ایرانیان قدیم معتقد به مبدأ خیر و شر بودند
      و مسیح را فرشته ای که مبدأ خیر فرستاده می شناختند و نیز معتقد به تناسخ بودند و به همین جهت از خوردن گوشت حیوانات اجتناب می کردند.

      این عقیده در (لانگدوک) به سرعت انتشار یافت و روحانیان کاتولیک را از اعتبار خود ساقط ساخت
      و به همین جهت، روحانیان به این مرتدان و قوم ترک (غیر مسیحى) به یک چشم می نگریستند .
      سرانجام به دستور پاپ، جنگ صلیب بر ضد مرتدان آغاز شد و (آلبی ها) قتل عام شدند.

      به دنبال جنگ صلیب، دادگاه های تفتیش عقاید به وجود آمد. در این دادگاه ها برای اعتراف، از شکنجه استفاده می شد
      و آنها که اعتراف به گناه می کردند، عقوبت سهل تری داشتند، ولی آنان که اعتراف نمی کردند
      یا قبلاً یک بار دیگر توبه کرده و توبه خود را شکسته بودند( دوباره مرتد شده بودند )، حکمشان این بود که زنده، طعمه حریق شوند.

      دادگاه های تفتیش عقاید در فرانسه و ایتالیا مدت ها ادامه داشت، ولی در آلمان گاه گاه تشکیل می شد.
      برخی از روحانیان و به خصوص فرقه « فرانسوا » با تفتیش عقاید مخالف بودند؛ و لذا یکی از این روحانیان می نویسد:
      اگر پطرس و پولس مقدس نیز به این دیوان احضار می شدند، برائت از گناه حاصل نمی کردند !

      مرتد در مسيحيت , هم پيمان دشمن خـارجـى مـحـسـوب نـمـى شـود, بلكه پيرو رقيب داخلى به شمار مى آيد
      ( در حالى كه يهوديان , مـرتـد را يـك هـم پـيمان خانگى براى دشمنان خارجى محسوب مى كنند )

      به همين دليل , قانون كليساى قديم در مورد مرتد بسيار شديد بود :
      ارتداد، يك گناه غيرقابل جبران تلقى مى شد .
      پس از تعميد, راهى براى بخشايش گناهان ناشی از ارتداد وجود نداشت .
      پس از مسيحى شدن كنستانتين , ارتداد يك گناه و جرم مدنى محسوب شد كه از نظر قانون , قابل مجازات شدید بود .
      فرمانهاى مجمع القوانين تئودسيوس، به اين شدت مجازات گواهى مى دهد .
      مسيحيانى كه بت پرست شوند, از حق شهادت دادن محروم خواهند شد وهرگواهي اى كه اين افراد بدهند, از اساس لغو خواهد بود.

      ده سـال بعد در فرمانى اعلام شد:
      كسانى كه از ايمان مقدس دست بردارند, از جامعه ی انسانها جدا گشته وصلاحيت شهادت دادن از آنها سلب خواهد گرديد,
      از ارث محروم خواهند شد,
      موقعيت اجـتـمـاعـى و وضـعيت قانونى خود را از دست خواهند داد
      و ننگ ابدى بر پیشانی آنان نقش خواهد بست .

      قـابـل توجه است كه يك فرمان متعلق به سال 383م ، به طور ضمنى اشاره مى كند كه مانويت در حـد بـت پـرسـتـى و يهودي گرى است .
      مسيحيان به سادگى آزار مانويان را كه ديوكليتان در سال 297م ، آغـاز كـرده بـود ادامـه دادنـد .
      مـقـرر گـرديـد كه معلمان مانوى مجازات شوند, شركت كنندگان در مجامع آنان رسوا و خانه ها و مراكز تعاليم آنان به نفع دولت مصادره گردد.
      در دائرةالـمعارف آمريكانا, تحت عنوان ارتداد آمده است :
      ارتداد را سابقا جرمى عليه مملكت تلقى مـى كـردنـد, ولذا حكومتها مجازات اعدام را براى آن مقرر مى داشتند .
      كـلـيـسـاهـاى اولـيه هميشه بين مرتدانى كه به طور لجوجانه بر ارتداد خود پافشارى مى كردند
      و مرتدانى كه عقيده آنها صرفا بر اثر اشتباه بوده يا در ارتداد به دنيا آمده اند ( و پدر ومادر آنها مرتد بـوده انـد ) فـرق مى گذاشته است .
      همچنين مرتدان صلح جو را از آنان كه عقايدشان پديد آورنده اغتشاش وبى نظمى بوده , تفكيك مى كرده است

      ويـلـيـام سـوم , پادشاه انگلستان ( 1817 ـ 1890 م )
      در فصل 32, احكام 9 و10 چنين مقرر داشت :
      هركسى كه در مسيحيت تربيت شده يا بدان اعتراف كرده , حقانيت آن را انكار نمايد,
      در نخستين بـار از حـق داشـتن منصب
      وبراى دومين بار از حق اقامه دعوى
      مشاغل نگهبانى , مديريت , وراثت وتملك اراضى محروم خواهد شد
      وبه حبس غيرقابل ضمانت , به مدت سه سال محكوم خواهد شد.[/size]

    10. #9
      عضو كوشا
      تاریخ عضویت : جنسیت خرداد/۱۳۹۱
      نوشته : 185 صلوات : 0
      مورد صلوات: 172 در 102
      حضور : 15 ساعت 38 دقیقه
      دریافت : 0 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ :
      atila133f آنلاین نیست.



      صد البته در دوران سیاه سلطه تعصبات مذهبی چنین احکامی بوده ولی این دلیلی بر صحت چنین رفتارهایی نیست. این وجه تشابه به دلیل اینست که ادیان از هم کپی شده اند و طراحان و دکانداران دین فروش برای اینکه کسی جرات نکند به بساط کاسبی مذهبی آنها خدشه وارد کند چنین فجایعی را به عنوان حکم و قانون ساخته و پرداخته اند. امروز با رشد فرهنگی انسانها جوامع بشری زیر بار چنین احکام مضحک و بی منطقی نمیروند و با هزاران آیه و حدیث نمیتوان چنین جنایتی را توجیه کرد.

    11. صلوات : hichki

    اطلاعات موضوع

    کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

    در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

    کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

    مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •