صفحه 1 از 5 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا خود امامان به امامت خود تاکید کرده اند؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    219
    حضور
    3 روز 1 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    717

    آیا خود امامان به امامت خود تاکید کرده اند؟




    با سلام.
    آیا از زبان تک تک امامانمون، حدیث (ِصحیح) مبنی بر اینکه آنها امام عصر خود هستند وجود دارد؟
    اگر هست، ممنون میشم با اولویت از احادیث صحیح شیعه (همراه با متن عربی) و از زبان تک تک آنها نقل بفرمایین.
    تشکر



  2. صلوات ها 7


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    219
    حضور
    3 روز 1 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    717



    . در منابع شیعه همچین موردی نداریم؟






  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    183
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1133



    با سلام
    فقط در جلد 1 کتاب کافی از صفحه 286 تا صفحه 328 راجع به این موضوع است.(کتاب کافی ،کتاب الحجة ،باب مانص الله و رسوله به بعد) در ضمن در کتب معتبر دیگر هم احادیث زیادی آمده است.
    بَابُ مَا نَصَّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَسُولُهُ عَلَى الْأَئِمَّةِ ع وَاحِداً فَوَاحِداً
    1 عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَقَالَ نَزَلَتْ فِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ ع فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ النَّاسَ يَقُولُونَ فَمَا لَهُ لَمْ يُسَمِّ عَلِيّاً وَ أَهْلَ بَيْتِهِ ع فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ فَقَالَ قُولُوا لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص نَزَلَتْ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَ لَمْ يُسَمِّ اللَّهُ‏
    الكافي، ج‏1، ص: 287
    لَهُمْ ثَلَاثاً وَ لَا أَرْبَعاً حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص هُوَ الَّذِي فَسَّرَ ذَلِكَ لَهُمْ وَ نَزَلَتْ عَلَيْهِ الزَّكَاةُ وَ لَمْ يُسَمِّ لَهُمْ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَماً دِرْهَمٌ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص هُوَ الَّذِي فَسَّرَ ذَلِكَ لَهُمْ وَ نَزَلَ الْحَجُّ فَلَمْ يَقُلْ لَهُمْ طُوفُوا أُسْبُوعاً حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص هُوَ الَّذِي فَسَّرَ ذَلِكَ لَهُمْ وَ نَزَلَتْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ وَ نَزَلَتْ فِي عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص فِي عَلِيٍّ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ وَ قَالَ ص أُوصِيكُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَ أَهْلِ بَيْتِي فَإِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ لَا يُفَرِّقَ بَيْنَهُمَا حَتَّى يُورِدَهُمَا عَلَيَّ الْحَوْضَ فَأَعْطَانِي ذَلِكَ وَ قَالَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ وَ قَالَ إِنَّهُمْ لَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ بَابِ هُدًى وَ لَنْ يُدْخِلُوكُمْ فِي بَابِ ضَلَالَةٍ فَلَوْ سَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَلَمْ يُبَيِّنْ مَنْ أَهْلُ بَيْتِهِ لَادَّعَاهَا آلُ فُلَانٍ وَ آلُ فُلَانٍ وَ لَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْزَلَهُ فِي كِتَابِهِ تَصْدِيقاً لِنَبِيِّهِ ص- إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
    فَكَانَ عَلِيٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ فَاطِمَةُ ع فَأَدْخَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ص تَحْتَ الْكِسَاءِ فِي بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ أَهْلًا وَ ثَقَلًا وَ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي وَ ثَقَلِي فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ أَ لَسْتُ مِنْ أَهْلِكَ فَقَالَ إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ وَ لَكِنَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي وَ ثِقْلِي فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ص كَانَ عَلِيٌّ أَوْلَى النَّاسِ بِالنَّاسِ لِكَثْرَةِ مَا بَلَّغَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ إِقَامَتِهِ لِلنَّاسِ وَ أَخْذِهِ بِيَدِهِ فَلَمَّا مَضَى عَلِيٌّ لَمْ يَكُنْ يَسْتَطِيعُ عَلِيٌّ وَ لَمْ يَكُنْ لِيَفْعَلَ أَنْ يُدْخِلَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ وَ لَا الْعَبَّاسَ بْنَ عَلِيٍّ وَ لَا وَاحِداً مِنْ وُلْدِهِ إِذاً لَقَالَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَنْزَلَ فِينَا كَمَا أَنْزَلَ فِيكَ فَأَمَرَ بِطَاعَتِنَا كَمَا أَمَرَ بِطَاعَتِكَ وَ بَلَّغَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ ص كَمَا بَلَّغَ فِيكَ وَ أَذْهَبَ عَنَّا الرِّجْسَ كَمَا أَذْهَبَهُ عَنْكَ فَلَمَّا مَضَى عَلِيٌّ ع كَانَ الْحَسَنُ ع أَوْلَى بِهَا لِكِبَرِهِ فَلَمَّا تُوُفِّيَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُدْخِلَ وُلْدَهُ وَ لَمْ يَكُنْ لِيَفْعَلَ ذَلِكَ وَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ- وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‏ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ فَيَجْعَلَهَا فِي وُلْدِهِ إِذاً لَقَالَ الْحُسَيْنُ أَمَرَ اللَّهُ بِطَاعَتِي كَمَا أَمَرَ بِطَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ أَبِيكَ وَ بَلَّغَ فِيَّ رَسُولُ اللَّهِ ص كَمَا بَلَّغَ فِيكَ وَ فِي أَبِيكَ وَ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنِّي الرِّجْسَ كَمَا أَذْهَبَ عَنْكَ وَ عَنْ أَبِيكَ فَلَمَّا صَارَتْ إِلَى الْحُسَيْنِ ع لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ‏
    الكافي، ج‏1، ص: 288
    أَهْلِ بَيْتِهِ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَدَّعِيَ عَلَيْهِ كَمَا كَانَ هُوَ يَدَّعِي عَلَى أَخِيهِ وَ عَلَى أَبِيهِ لَوْ أَرَادَا أَنْ يَصْرِفَا الْأَمْرَ عَنْهُ وَ لَمْ يَكُونَا لِيَفْعَلَا ثُمَّ صَارَتْ حِينَ أَفْضَتْ إِلَى الْحُسَيْنِ ع فَجَرَى تَأْوِيلُ هَذِهِ الْآيَةِ- وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‏ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ ثُمَّ صَارَتْ مِنْ بَعْدِ الْحُسَيْنِ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ثُمَّ صَارَتْ مِنْ بَعْدِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ ع وَ قَالَ الرِّجْسُ هُوَ الشَّكُّ وَ اللَّهِ لَا نَشُكُّ فِي رَبِّنَا أَبَدا.............

  7. صلوات ها 8


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    با سلام به دوست عزیزم


    با کسب اجازه از جنابعالی سؤال شما را از بعد وسیعتری بررسی نمائیم.
    در مجموع براي اثبات امامت ائمه به چند قسم روايت مي توان استنادنمود.
    قسم اول: رواياتي که مفاد آن حصر امامت در ميان فرزندان امام حسين«علیه السلام» مي باشد.
    قسم دوم: رواياتي که در آن به اسامي ائمه از علي (عليه السلام) تا امام محمد باقر (عليه السلام) تصريح شده است.
    قسم سوم: رواياتي که در آن به اسامي همه ي ائمه تصريح شده است.
    قسم چهارم: رواياتي که به طور خاص بر امامت هر يک از ائمه دلالت مي کند.
    قسم پنجم:سخن هر کدام از ائمه در مورد امامت خودشان یا سخن معاصرین آنها.
    قسم ششم:اعترافات علمای اهل تسنن در بارۀ ائمۀ شیعه.
    آیا خود امامان به امامت خود تاکید کرده اند؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  9. صلوات ها 6


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8432



    با سلام.
    آیا از زبان تک تک امامانمون، حدیث (ِصحیح) مبنی بر اینکه آنها امام عصر خود هستند وجود دارد؟
    اگر هست، ممنون میشم با اولویت از احادیث صحیح شیعه (همراه با متن عربی) و از زبان تک تک آنها نقل بفرمایین.
    تشکر

    با سلام

    فرداازآن متقین است : والعاقبة للمتقین


    دوست گرامی در لینک زیر ترجمه اصول کافی را بفارسی دقت کنید و بخوانید واگر احیانا در اسناد ومتن حدیثی مشکلی داشتید بیان کنید تا بررسی کنیم :

    والعاقبة للتقوی

    http://www.ghadeer.org/site/thekr/HADIS/
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۱۰/۱۴ در ساعت ۱۳:۰۱

  11. صلوات ها 5


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    قسم اول: رواياتي که امامت را در فرزندان حسين محصور مي کند.
    1) روايت ابو حمزه ثمالي از امام محمد باقر«عليه السلام»از پدرش از امام حسين«عليه السلام»که فرمود: من و برادرم بر جدم رسول خدا«صلی الله علیه وآله» وارد شده و اومن را بر روي زانوي خود و برادرم را بر زانوي ديگر نهاد، سپس ما را بوسيده و فرمود:
    پدرم به فداي شما دو امام شايسته باد. خداوند شما را از من و پدر و مادرتان برگزيد و تو اي حسين! خداوند از نسلت، نُه امام برگزيد که نهمين ايشان قائم باشد و همگي در فضيلت و منزلت نزد خداوند يکسان هستيد[1].

    2) صحيحه کليني از اسحاق بن غالب از امام صادق«عليه السلام»در گفتاري که در آن از ائمه ياد کرده تا آنجا که فرمود:
    همواره خداوند آنان را براي خلق خود از فرزندان حسين در پي هر امام اختيار کرد به گونه اي که چون امامي درگذشت در پي او امام و پرچمي آشکار و راهنمايي نوربخش و پيشوايي استوار و حجتي دانشمند را نصب کرد، پيشواياني از جانب خداوند که به حقيقت رهنما گردند و به عدالت رفتار کنند.[2]

    [1] .دخلت أنا و أخي علي جدي رسول الله فاجلسني علي فخذه و اَجلس أخي الحسن علي فخذه الاخر ثم قبّلنا و قال: بأبي أنتما من امامين صالحين اختارکما الله منّي و من أبيکما و اُمکما و اختار من صلبک يا حسين تسعة ائمهً، تاسعهم قائمُهم و کلّهم في الفضلِ و المنزلة عند الله تعالي سواء، صدوق، کمال الدّين و تمام النعمة، مؤسسة النّشر الاسلامي، قم ص269، ح12.

    [2] .روي الکليني عن محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن حسن بن محبوب عن اسحاق بن غالب عن الصادق (عليه السلام) من کلام يذکر فيه الائمة إلي أن قال: «فلم يزل الله يختارهم لخلقه من ولد الحسين من عقب کلّ امام کلما مضي منهم امامٌ نصب لخلقه من عقبه اماماً و علماً بيّناً و هادياً نيراً و إماماً قيِّماً و حجةً عالماً، ائمه من الله يهدون بالحق و به يعدلون، کافي ج1، ص203، ح2.
    آیا خود امامان به امامت خود تاکید کرده اند؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  13. صلوات ها 4


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    3) صحيحه صدوق از ابوحمزه ثمالي از امام باقر «عليه السلام»:
    «هر آينه نزديکترين مردم به خداوند و آگاهترين آنان و مهربان ترين به مردم ـ رسول خدا که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ و امامان مي باشند. پس درآييد آنجا که درآيند و جداگرديد از آنکه از آنان جدا گردند، از اين پيشوايان حسين و فرزندانش را منظور داشت که حقيقت در بين آنان بوده و آنان جانشينان و پيشوايان مي باشند. پس هرجا آنان را يافتيد پيروي کنيد و اگر فردي از آنان رانديديد به خداوند استغاثه کرده و به طريقتي که بر آن بوديد بنگريد و از آن پيروي کنيد و دوست بداريد آن را که دوست داشتيد و دشمن بداريد آن را که دشمن داشتيد تا به سرعت در حالتان گشايش فراهم آيد».[1]
    اين قسم روايات پاسخ روشني مي باشد به شبهه ي کساني که نصّ بر امامت ائمه پس از امام حسين (عليه السلام) را مورد ترديد قرار داده اند.
    ادامه دارد

    [1] .رواه الصّدوق عن محمد بن حسن بن احمد بن الوليد عن محمد بن الحسن الصّفار عن احمد بن عيسي و محمد بن الحسين بن ابي الخطاب و الهيثم بن مسروق النهدي عن الحسن بن محبوب عن رئاب عن أبي حمزة الثّمالي عن ابي جعفر قال سمعته يقول: «انّ أقرب النّاس إلي الله عزوجلّ و أعلمهم و أرأفهم بالنّاس محمدٌ صلي الله عليه و اله و الائمة فادخلوا أين دخلوا و فارقوا من فارقوا، عني بذالک حسيناً و ولده علیهم السلام ،فانّ الحقّ فيهم و هم الأوصياء و منهم الائمة فاذا رأيتموهم فاتِّبعوهم و إن أصبحتم يوماً لاترون أحداً منهم فاستغيثوا بالله عزوجل و انظروا السنة التي کنتم عليها و اتبعوا و أحبّوا من کنتم تحبّون و أبغضوا من کنتم تبغضون فما أسرع مايأتيکم الفرج، کمال الدين ص328، ح8.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۱۰/۱۴ در ساعت ۱۲:۵۷
    آیا خود امامان به امامت خود تاکید کرده اند؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    219
    حضور
    3 روز 1 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    717



    نقل قول نوشته اصلی توسط سید مهدی نمایش پست ها
    با سلام
    سلام. متشکر جناب سید مهدی، اگر فارسی رو همراه میکردین جالب تر میشد.

    نقل قول نوشته اصلی توسط خیر البریه نمایش پست ها
    دوست گرامی در لینک زیر ترجمه اصول کافی را بفارسی دقت کنید و بخوانید واگر احیانا در اسناد ومتن حدیثی مشکلی داشتید بیان کنید تا بررسی کنیم :
    آدرس دقیق تر در آن سایت رو هم لطف میکنین؟


    تشکر از استاد صدرا هم که دارن مفصل بررسی میکنن

  17. صلوات ها 3


  18. #9

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8432



    با سلام

    جواب به این سوال را در دو بخش آورده میشود ابتدا خلاصه وار سپس تفصيل در لینک انتها ، برای علاقه مندان .


    یکبار به دقت تک تک کلمات سوال دوستمان را میبینیم :


    آیا از زبان تک تک امامانمون، حدیث (ِصحیح) مبنی بر اینکه آنها امام عصر خود هستند وجود دارد؟


    اولا طرز بیان سوال کمی سختگیرانه است زیرا که الزامی برای بیان امامت بوسیله خود امام نمیباشد چون اورا خدای متعال و پیامبر وامام قبلی معرفی کرده است مثلا درآیات ولایت وغدیر و ...و حدیث ثقلین وسفینه وائمه اثنی عشری و... که هیچ خدشه ای در آنها نمیتوان کرد ومتواتر بین مسلمین است. .هرچند که ائمه (ع) در فرصت های گوناگون نيز به تعریف خود و دفاع از حق خود پرداختند .

    ثانیا فرق امام با نبی در همین است که انبیاء بدر خانه مردم میروند اما هرکس که طالب هدایت باشد بدر خانه امام باید برود طبق احادیث : مَثَل الإمام مَثَل الكعبة؛ إذ تؤتى ولا يأتي - أو قالت: مثل عليّ -
    مَثَلُه مَثَلُ سفينة نوح؛ بزبان دیگر انسان با تهذیب نفس و ایجاد ظرفیت لازم به معرفت وولایت امام وصراط مستقیم میرسد.



    اما احاديث صحيح در امامت وولایت ائمه علیهم السلام :

    [1] مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ .....صحیح . وسائل‏الشيعة ج : 1 ص : 14


    امام پنجم (ع) فرمودند که اسلام بر 5 پایه بنا شده : نماز- زکات – حج – روزه – وولایت.

    [2] وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عَبْدِ اللَّهِ ... .صحیح


    «اسلام بر پنج چيز بنا شده است: بر نماز و زکات و حج و روزه و ولايت زراره (رض) گفت: عرض کردم کدام يک از اين پنج چيز برتر است؟ فرمود: ولايت برتر است زيرا مفتاح و کليد چهار چيز ديگر مي باشد و ولي راهنمايي بر آن ها مي کند....


    .....

    17- عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع .....صحیح

    امام (ع)فـرمـود: حقيقت و مخ امر و اعلاى و كليد آن و باب اشيا و رضاى خداوند، اطاعت اماماست بـعـد از مـعـرفت او. آگاه باش كه اگر مردى شبها به عبادت ايستد و روزها روزهگيرد و تـمـام مـالش را صـدقـه دهـد و تـمـام روزگـار را حج كند، و نشناسد ولايتولى خدا را تا مـوالات او كند و تمام اعمالش به راهنمايى او باشد، نيست براى او برخداى تعالى حقى و ثوابى و نمى باشد از اهل ايمان .






    19--کفاية: أبو
    المفضل الشيباني، ....إن الائمة بعده اثنا عشر،
    تسعة من صلب الحسين، ومنا المهدي الذي يقيم الدين في آخر الزمان، من أحبنا حشر من
    حفرته معنا، ومن أبغضنا أو ردنا أو رد واحد منا حشر من حفرته إلى النار " وقد خاب
    من افترى "

    امامان و پيشوايان بعد از پيامبر خدا دوازده نفر هستند که نه نفر آنها فرزندان حسين (عليه السلام) مي باشند و از جمله آنها، مهدي اين امت است...

    20-عن سدير قال: سمعت أبا جعفر عليه السلام وهو داخل وأنا خارج ....ثم قال: يا سدير فاريك الصادين عن دين الله، ثم نظر إلى أبي حنيفة وسفيان الثوري في ذلك الزمان وهم حلق في المسجد، فقال: هؤلاء الصادون عن دين الله بلا هدى من الله ولا كتاب مبين، إن هؤلاء الاخابث لو جسلوا في بيوتهم فجال الناس فلم يجدوا أحدا يخبرهم عن الله تبارك وتعالى وعن رسوله صلى الله عليه وآله حتى يأتونا فنخبرهم عن الله تبارك وتعالى وعن رسوله صلى الله عليه وآله.کافی


    « اي سدير مي خواهي کساني را که مردم را از دين خدا جلوگيري مي کنند به تو نشان دهم؟ آنگاه به ابو حنيفه و سفيان که در مسجد حلقه زده بودند، نگريست و فرمود : اينها کساني هستند که بدون هدايت از جانب خداوند و سندي آشکار، از دين خدا جلوگيري مي کنند. اگر اين پليدان در خانه هاي خود بنشينند و مردم را گمراه نکنند، مردم به سوي ما مي آيند و ما ايشان را از جانب خدا و رسول خبر مي دهيم »

    21-ابن محبوب عن هشام بن سالم، عن عبدالحميد بن أبي العلاء قال: دخلت المسجد الحرام فرأيت مولى لابي عبدالله (ع) فملت إليه لاسأله عن أبي عبدالله (ع) فإذا أنا بأبي عبدالله (ع) ساجدا فانتظرته طويلا فطال سجوده علي، فقمت وصليت ركعات وانصرفت وهو بعد ساجد فسألت مولاه متى سجد؟ فقال: قبل أن تاتينا فلما سمع، كلامي رفع رأسه ثم قال: ابا محمد ! ادن مني فدنوت منه فسلمت عليه فسمع صوتا خلفه فقال: ما هذه الاصوات المرتفعة؟ فقلت: هؤلاء قوم من المرجئة والقدرية والمعتزلة، فقال: إن القوم يريدوني فقم بنا، فقمت معه فلما أن رأوه نهضوا نحوه فقال لهم: كفوا

    .....لآدم كما أمره الله عزوجل أن يسجد له وكذلك هذه الامة العاصية المفتونة بعد نبيها صلى الله عليه وآله وبعد تركهم الامام الذي نصبه نبيهم صلى الله عليه وآله لهم فلن يقبل الله تبارك تعالى لهم عملا ولن يرفع لهم حسنة حتى يأتوا الله عزوجل من حيث أمرهم ويتولوا الامام الذي أمروا بولايته ويدخلوا من الباب الذي فتحه الله عزوجل ورسوله لهم، يا أبا محمد إن الله افترض على امة محمد صلى الله عليه وآله خمس فرائض: الصلاة والزكاة والصيام الحج وولايتنا فرخص لهم في أشياء من الفرائض الاربعة ولم يرخص لاحدمن المسلمين في ترك ولايتنا لا والله ما فيها رخصة.اصول کافی


    اما احتجاج ائمه (ع) به امامت خود در مواقع مختلف :




    إنّ الإمام أمير المؤمنين ( عليه السلام ) قد أحتج بحديث الغدير بعد وفاة رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) ـ كما ورد في مصادر الفريقين ـ واستدل به على أحقية خلافته بعد رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) في العديد من المواقف ، منها أيّام أبي بكر ، ويوم الشورى ، وأيّام خلافة عثمان ، إضافة إلى أيّام خلافته ( عليه السلام ) ، وإليك فيما يلي المصادر المبيّنة لهذا الأمر :

    5ـ الكافي ، الشيخ الكليني ( المتوفّى 329 هـ ) ، ورد فيه ما نصّه :
    عن جابر بن يزيد قال : دخلت على أبي جعفر ( عليه السلام ) ، فقلت : يا ابن رسول الله ... قال : ( يا جابر ... اسمع وع وبلّغ حيث انتهت بك راحلتك ، إنّ أمير المؤمنين ( عليه السلام ) خطب الناس بالمدينة ، بعد سبعة أيّام من وفاة رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) ، وذلك حين فرغ من جمع القرآن وتأليفه ، فقال : الحمد لله ... فخرج رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) إلى حجّة الوداع ، ثمّ صار إلى غدير خم ، فأمر فأصلح له شبه المنبر ، ثمّ علاه وأخذ بعضدي ، حتّى رئي بياض إبطيه ، رافعاً صوته قائلاً : من كنت مولاه فعلي مولاه ... فكانت ولايتي كمال الدين ، ورضا الرب جل ذكره ... )

    إنّ من المصادر السنّية التي أشارت إلى احتجاجه ( عليه السلام ) بحديث الغدير في الرحبة :
    مسند أحمد ( المتوفّى 241 هـ ) ، وقد ورد فيه ما نصّه :
    عن زاذان بن عمر ، قال : سمعت علياً في الرحبة ، وهو ينشد الناس : ( من شهد رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) يوم غدير خم وهو يقول ما قام ) .
    فقام : ثلاثة عشر رجلاً ، فشهدوا أنّهم سمعوا رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) ،في واقعة الجمل :
    المستدرك على الصحيحين ، الحاكم النيسابوري ( المتوفّى 405 هـ ) ، وقد ورد فيه ما نصّه :
    حدّثنا رفاعة بن أياس الضبّي عن أبيه عن جدّه ، قال : كنا مع علي يوم الجمل ، فبعث إلى طلحة بن عبيد الله : ( أن القنا ) ، فأتاه طلحة ، فقال : ( نشدك الله هل سمعت رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) يقول : من كنت
    مولاه فعلي مولاه ... ) (18) .


    همچنين امام حسن (ع) و امام حسین و سایر ائمه (ع) با وجود شرایط خفقان وتقیه ؛ از موالی خود دستگیری نمودند.مثلا امام صادق (ع) جمعی از اصحابش را بالای سر جسد اسماعیل میبرد تا همگان ببینند که وی در زمان حیات پدرش وفات یافت تا گروهی بعدا بنام اسماعیلیه پیدا نشود و...هرچند که بسبب مشکلات بسیاروایجاد محدودیت برای ائمه (ع) و کمبود وسایل ارتباط جمعی و رسانه ای ، بعضا شیعیان دچار سرگردانی میشدند اما در مواقع گوناگون حضرات ائمه ، راه روشن را برای مومنین نشان داده ومیدهند.



    بعلت محدودیت در فضا ، تفصيل مطالب درباره امامت اثني عشررا در اینجا دنبال کنید :


    https://sites.google.com/site/hojjah/emamat.valayat.doc
    ویرایش توسط خیر البریه : ۱۳۸۹/۱۰/۱۵ در ساعت ۰۹:۴۳

  19. صلوات ها 3


  20. #10

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    قسم دوم؛ رواياتي که به اسامي ائمه تا امام باقر (عليه السلام) تصريح مي کند.
    ابوبصير مي‏گويد: از امام صادق‏ عليه السلام درباره آيه «أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْکُمْ» پرسيدم. فرمود: «أُولِي الْأَمْرِ» علي بن ابي طالب و حسن و حسين‏«عليهم السلام» است.
    گفتم: مردم مي‏ گويند: چرا نام علي و اهل بيت ايشان در کتاب خدا نيست؟ فرمود: به آنان بگو: نماز بر رسول خدا«صلي الله عليه وآله»نازل شد ولي خداوند رکعات آن را که سه يا چهارتاست (در کتابش) نام نبرد، تا آن‏که رسول خدا«صلي الله عليه وآله»آن را براي مردم تفسير کرد.
    زکات برايشان نازل شد ولي اين‏که از چهل درهم، يک درهم زکات دارد را نام نبرد تا آن‏که رسول خدا«صلي الله عليه وآله» براي آنان مقدار زکات را تفسير کرد. و حج نازل شد و خداوند به مردم نفرمود هفت بار طواف کنيد تا آن‏که رسول خدا«صلي الله عليه وآله»براي آنان تفسير کرد.
    آيۀ«اَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْکُمْ» نيز درباره علي و حسن و حسين‏«عليهم السلام»نازل شد و رسول خدا«صلي الله عليه وآله» (آن را تفسير کرد و) درباره علي‏«عليه السلام» فرمود: هر کس من مولاي اويم (و اطاعت من بر او واجب است) علي هم مولاي اوست (و اطاعتش بر او واجب است) و فرمود: شما را به کتاب خدا و اهل بيتش سفارش مي‏ کنم. من از خدا خواسته ‏ام بين آن دو جدايي نيندازد تا بر من در سر حوض (کوثر) وارد شوند، و خدا هم آن را به من عطا کرد.

    و نيز فرمود: شما (لازم نيست) چيزي به آنان ياد دهيد، آنان از همه شما آگاه‏ترند. و فرمود: آنان شما را از در هدايت بيرون نمي‏برند و به در گمراهي نمي‏ آورند.
    اگر رسول خدا ساکت مي‏شد و اهل بيت خود را که مراد اين آيه است معرفي نمي‏فرمود، آل فلان و آل فلان ادعا مي‏کردند، لکن خداوند در کتاب خود، سخن پيامبرش را تصديق کرد و (درباره اهل بيت) چنين نازل فرمود: «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَکُمْ تَطْهِيراً» پس علي و حسن و حسين«‏عليهم السلام» تنها مراد از اهل بيت در اين آيه بودند و رسول خدا«صلي الله عليه وآله»آنان را زير کسا آوردند و فرمودند: «خدايا براي هر پيامبري اهلي و (افراد) ارجمندي است، و اينان اهل من و افراد ارجمند من هستند...
    و چون رسول خدا «صلی الله علیه وآله»رحلت نمودند،علي سزاوارترين مردم بود به دليل فراواني ادله اي که رسول خدا دربارۀ او ابلاغ کرده بود... و چون علي درگذشت او نمي توانست فرزندان ديگر (غير از حسن وحسین علیهما السلام) را در اين جايگاه وارد کند... و اين حسن بود که به اين مقام به جهت بزرگتر بودن اولي بود و چون او وفات يافت نه مي توانست فرزندان خود را در آن داخل گردانده و نه چنين کرد... تا امامت به حسين رسيده... و پس از او به علي بن حسين و آنگاه به محمد بن علي. سپس فرمود: رجس همان شک است و به خدا سوگند ما هرگز دربارۀ پروردگارمان به شک نيفتاده ايم.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۱۰/۱۷ در ساعت ۱۵:۰۷
    آیا خود امامان به امامت خود تاکید کرده اند؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  21. صلوات ها 2


صفحه 1 از 5 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود