جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سكوت حضرت علي عليه سلام ..........براي چه؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    468
    حضور
    1 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1619

    سكوت حضرت علي عليه سلام ..........براي چه؟




    حضرت علي عليه السلام در سكوتش در مقابل غصب ولايت وخانه نشيني ايشان دنبال چه چيزي بودند :
    1 - حفظ جان خودش از گزند..............
    2 - حفظ نظام حاكم آن روز از سقوط ..........
    3 - حفظ اسلام ومكتب از نابودي ..............
    خدایا,سحر خیز مدینه را برسان

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    468
    حضور
    1 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1619



    1- حفظ جان خودش از گزند..............
    2 - حفظ نظام حاكم آن روز از سقوط ..........
    3 - حفظ اسلام ومكتب از نابودي ..............
    جواب :
    مولا مي فرمايد :
    1 - اگر تمام عرب در مقابل من صف آرايي كنند من پشت به آنها نمي كنم
    ايشان مي فرمايد:
    فرزند ابو طالب چنان به مرگ مشتاق است همچون بچه شير خوار به پستان مادرش .........
    2 - حضرت علي (ع) نظام حاكم آنرا روز را قبول نداشت ودر چندين وچند مرتبه به حاكمان نظام گفت وگوشزد نمود ............
    ايشان نظام حاكم انروز را باطل ميدانست واگر ياور داشت ؛ ان را ساقط ميكرد
    3- سكوت مولا براي حفظ اسلام ومكتب بود ولاغير

    پس حفظ اسلام از حفظ نظام وحفظ جان امام معصوم بالاتر وواجب تر است

    امام ونظام براي اسلام واجراي احكام مكتب است و نه بعكس

    به اعتقاد حضرت امير المؤمنين عليه السلام حفظ اسلام از اهم واجبات است واصرار شديد وي واستواري ايشان بر اين عقيده ؛ باعث شهادت خود وخاندانش وسقوط نظام كه پنج سال دراختيار داشت.......... شد
    واين شيوه وراه ورسم مولا علي است

    وامام حسين همچون پدر گراميش .............براي چه قيام كرد؟
    ویرایش توسط یاس من : ۱۳۸۹/۱۰/۰۳ در ساعت ۲۰:۰۶
    خدایا,سحر خیز مدینه را برسان

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    نقل قول نوشته اصلی توسط یاس من نمایش پست ها
    حضرت علي عليه السلام در سكوتش در مقابل غصب ولايت وخانه نشيني ايشان دنبال چه چيزي بودند :

    با سلام

    در مورد اين سوالتان به اين تايپك هم نظري بيفكنيد

    http://www.askdin.com/showthread.php?t=3106


  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    نوشته
    516
    حضور
    2 روز 21 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    1161



    حوادث تاریخی پیش آمده پس از سقیفه بنی‌ساعده نشان می‌دهد:

    «وقتی ابوسفیان از جریان سقیفه و بیعت ابوبکر مطّلع شد، با انگیزه‌های قومی و نژادی فریاد زد ... و سپس به علی‌علیه‌السّلام گفت: دست خود را بگشا تا با تو بیعت کنم و به خدا سوگند اگر بخواهی مدینه را برایت پر از مردان جنگی و اسب خواهم کرد ... علی بن ابی‌طالب‌علیه‌السّلام با ردّ این پیشنهاد، نشان داد که در مکتب سیاسی او، صحیح نیست که جهت رسیدن به هدف، از هر وسیله‌ای استفاده نماید. علی‌علیه‌السّلام در این تردید نداشت که حق از آن اوست؛ ولی رسیدن به آن را از هر جا جایز نمی‌دانست و لذا با پی بردن به نیّت ابوسفیان صریحاً به وی جواب رد داد، چرا که قصد ابوسفیان ایجاد اختلاف و فساد و فتنه‌انگیزی در میان مسلمانان بود و لذا علیعلیه‌السّلام این عمل ابوسفیان را به عنوان فتنه‌انگیزی یاد می‌نماید.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علی‌علیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 42)

    با توجّه به این که این واقعه، مشهورترین موردی است که امیرالمؤمنینعلیه‌السّلام حمایت از خلافتشان را رد نمودهاند؛ چنین به نظر می‌رسد که القاکنندگان این شبهه، به همین واقعه نظر داشته و واکنش امام‌علیه‌السّلام را شاهدی بر صحّت ادّعای خود گرفته‌اند. در حالی که واکنش امیرالمؤمنین‌علیه‌السّلام، تنها در مقابل پیشنهاد حمایت نظامی توسّط ابوسفیان و به جهت خنثی‌سازی اهداف او بوده است.

    بنابراین: تحلیل صحیح از واکنش امیرالمؤمنین‌علیه‌السّلام در قبال غصب خلافت را نمی‌توان از این قبیل ماجراها به دست آورد.
    به راستی، اگر مبنای پاسخ امیرالمؤمنین‌علیه‌السّلام به ابوسفیان، خاموشی گزیدن در قبال غصب خلافت بود، چرا در مقابل حمایتهای یارانش، چنین عکسالعملی را از خود نشان ندادند و بلکه فراتر از آن، اگر امام‌علیه‌السّلام قصد سکوت و عدم موضعگیری در قبال غصب خلافت را داشتند، اقدامات خودِ آن حضرتعلیه‌السّلام جهت اعاده حقّ غصب شده‌اش ـ که با طرح حقّ خلافت نیز همراه بود ـ چه معنایی می‌دهد؟

    «علی‌علیه‌السّلام بیعت ابوسفیان را نپذیرفت ... از جانب دیگر، به شدّت از بیعت با حاکمیّت جدید (ابوبکر) هم پرهیز کرد و به این وسیله مخالفت خود را نشان داد.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علیعلیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 43)
    «فراهم کردن نیرو و متّحد کردن یارانش، از اقدامات دیگر او بود. علی‌علیه‌السّلام هنگامی که با ابوبکر بیعت شد، به تلاش در جمع‌آوری یاران و انسجام آنان پرداخت و در این راه، شخصیّت معنوی و روحی همسرش فاطمهعلیهاالسّلام دختر رسول الله‌صلّی‌الله‌علیه‌وآله نیز با او همراه بود.»

    (اصغر قائدان: تحلیلی بر مواضع سیاسی علی بن ابی‌طالب‌علیه‌السّلام، ص 83)

    «از این مرحله به بعد است که مبارزه حضرت به صورت جدّی‌تر در مقابل حاکمیّت جدید پدیدار می‌گردد و حالتی ویژه به خود می‌گیرد و طبعاً خانه فاطمه دختر پیامبر اکرم‌صلّی‌الله‌علیه‌وآله به عنوان کانون این مخالفت در می‌آید و فاطمه‌علیهاالسّلام در این کشمکش، نقش پشتوانه پرقدرت علی‌علیه‌السّلام را ایفا می‌کند و حتّی در بعضی موارد پیشتاز ابراز مخالفت می‌شود تا جائی که از درگیر شدن با دشمن نیز نهراسید.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علی‌علیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 44)

    «علی بن ابی‌طالب‌علیه‌السّلام جهت اعاده حقّ خویش حتّی مردم را به بیعت خود فرا می‌خوانَد.
    از جمله این حرکت‌ها، رفتن حضرت علیعلیه‌السّلام و حضرت فاطمه‌علیهاالسّلام به مجالس انصار است که از آن‌ها طلب یاری می‌کردند.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علی‌علیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 44)

    «امام علی‌علیه‌السّلام برای آن‌که بر مسلمین اتمام حجّت شود تا بعدها کسی سکوت امام را دلیل بر انصراف ایشان از رهبری اسلامی تلقّی ننماید و نیز برای اعتراض به دستگاه حاکم، به در خانه‌های مسلمانان مدینه آمد و آن‌ها را به یاد سفارشات پیامبرصلّی‌الله‌علیه‌وآله در زمینه خلافت بعد از خود انداخت و از آن‌ها برای ارجاع رهبری به مسیر اصلی‌اش کمک خواست.»
    (علی محمّد میرجلیلی: امام علی‌علیه‌السّلام و زمامداران، ص 79 ـ 80)

    «آن حضرت ... در همان روزهای نخست، دست زن و فرزندان خود را گرفت و به خانه‌های انصار رفت تا حقّ از دست رفته خود را بازیابد. این اصرار در حدّی بود که او را متّهم کردند که حریص بر خلافت است.»
    ویرایش توسط طاها : ۱۳۸۹/۱۰/۰۴ در ساعت ۲۱:۴۹ دلیل: تغيير فونت--- با اجازه

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    نوشته
    516
    حضور
    2 روز 21 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    1161




    رسول جعفریان:

    تاریخ و سیره سیاسی امیرمؤمنان علی بن ابی‌طالب
    علیه‌السّلام، ص 18)
    «بنابراین، مسلّم است که امیرمؤمنان‌علیه‌السّلام، به مقابله با جنبش ارتجاعی و بازگشت جاهلی برخاست.»
    (مصطفی دلشاد تهرانی: میراث ربوده، ص 89)

    «اگر فعّالیّت‌های امامعلیه‌السّلام در این‌باره نبود، چه بسا آیندگان درباره خلیفه بلافصل بودنِ امیرمؤمنانعلیه‌السّلام شک می‌کردند، و این احتمال قوّت میگرفت که رسول خداصلّی‌الله‌علیه‌وآله اصرار خود بر خلافت امیرمؤمنانعلیه‌السّلام را نسخ کرده است.»
    (سیّد حسن فاطمی: مقاله «سقیفه» مندرج در دانشنامه امام علی‌علیه‌السّلام، ج 8، ص 446)

    «او به نیکی دریافته بود که سکوت مطلق ممکن است با توجّه به حجم گسترده تبلیغات دستگاه کودتا در افکار عمومی به عنوان تأیید حادثه سقیفه قلمداد شود و برای مردم آن روزگار و همیشه تاریخ، دلیلی بر حقّانیّت حاکمان کودتا شمرده شود. پس می‌بایست سکوت را شکست.»
    (حشمت الله قنبری همدانی: اسرار و آثار سقیفه بنی‌ساعده، ص 85)

    «در این مسأله، یاران نزدیک حضرت، او را همراهی می‌کردند و بعضی از صحابه نزدیک پیامبر چون: ابوذر، سلمان، خالد بن سعید، ابوایّوب انصاری، عثمان بن حُنیف، براء بن عازب، در مسجد مدینه، رسماً حمایت گسترده‌ای از حقّ علی بن ابی‌طالب‌علیه‌السّلام کردند.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علی‌علیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 43 ـ 44)

    «سخنان آنان به گونه‌ای صریح و گویا بود که ابوبکر سه روز از خانه بیرون نیامد، تا سرانجام در روز سوم، شماری بسیار از هواخواهانش ـ با شمشیر کشیده ـ او را از خانه بیرون آوردند و به منبر نشاندند و دیگران را با شمشیر تهدید کردند که دیگر حق ندارند مانند آن سخنان را به زبان آورند. پس از آن بود که احدی جرأت نکرد سخن بگوید.»
    (سیّد حسن فاطمی: مقاله «سقیفه» مندرج در دانشنامه امام علی‌علیه‌السّلام، ج 8، ص 458؛ به نقل از: احتجاج طبرسی، ج 1، ص 186 ـ 199)

    تمام شواهد تاریخی حاکی از آن است که آن حضرت‌علیه‌السّلام جهت اعاده حقّ غصب شده خویش، از انجام هرگونه اقدامی که برای ایشان امکان‌پذیر بود و شرایط زمانی اجازه آن را می‌داد، کوتاهی نفرمودند.

    همچنین شواهد تاریخی حاکی از احتجاج‌های کوبنده امیرالمؤمنین‌علیه‌السّلام می‌باشد:
    «ابوبکر در همان روزهای نخست خلافت، برای امام‌علیه‌السّلام پیام فرستاد که خواسته خلیفه رسول خداصلّی‌الله‌علیه‌وآله را برای بیعت اجابت کند.
    امام‌علیه‌السّلام به قاصد فرمود: چه زود به رسول خداصلّی‌الله‌علیه‌وآله دروغ بستید؛ او و اطرافیانش خوب می‌دانند که خدا و رسولش جز مرا خلیفه نکرد. (به نقل از: کتاب سلیم بن قیس، ج 2، ص 583)

    چون امام‌علیه‌السّلام را به مسجد بردند، در ابتدای برخورد با ابوبکر، به وی فرمود: ... آیا دیروز به امر رسول خداصلّی‌الله‌علیه‌وآله با من بیعت نکردی؟ (به نقل از: کتاب سلیم بن قیس، ج 2، ص 865)

    امام‌علیه‌السّلام خطاب به مسلمانان حاضر در مسجد، همه آنچه را پیامبرصلّی‌الله‌علیه‌وآله در روز غدیر خم فرموده بود، یادآور شد و آنان را به خدا سوگند داد که آیا آن سخنان را شنیده‌اند یا نه.
    حاضران جواب مثبت دادند و حتّی ابوبکر نیز تأیید کرد. (به نقل از: کتاب سلیم بن قیس، ج 2، ص 589)

    برابر گفته زید بن اَرقَم، دوازده بدری به صحّت سخن امام‌علیه‌السّلام گواهی دادند و بحث در مسجد بالا گرفت و سر و صدا بلند شد. عمر از ترس این‌که مردم به امام‌علیه‌السّلام متمایل شوند، مجلس را برهم زد و مردم از مسجد رفتند.»
    (به نقل از: احتجاج طبرسی، ج 1، ص 185)

    این سندهای تاریخی نشان می‌دهند که آن حضرتعلیه‌السّلام در سخت‌ترین شرایط، یعنی در زمانی که می‌خواستند ایشان را با تهدید به قتل، وادار به انجام بیعت با ابوبکر نمایند، به نصوص خلافت خویش استناد جسته و با طرح مباحث امامت و ارائه مکتب خلافت، سعی در بازگرداندن حقّ غصب شده خویش داشته‌اند.
    ویرایش توسط طاها : ۱۳۸۹/۱۰/۰۴ در ساعت ۲۱:۵۱ دلیل: تغيير فونت--- با اجازه

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    نوشته
    516
    حضور
    2 روز 21 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    1161




    «
    علیعلیه‌السّلام پیوسته در دوران خلافت خلفا از بیان این مطلب که خلافت، حقّ طلق اوست خودداری نمی‌کرد.»
    (استاد شهید مرتضی مطهری: سیری در سیره ائمّه اطهارعلیهم‌السّلام، ص 22)

    «علی‌علیه‌السّلام از اظهار و مطالبه حقّ خود و شکایت از ربایندگان آن خودداری نکرد، با کمال صراحت ابراز داشت و علاقه به اتّحاد اسلامی را مانع آن قرار نداد.»
    (استاد شهید مرتضی مطهری: سیری در سیره ائمّه اطهارعلیهم‌السّلام، ص 20)

    «این که علی بن ابی‌طالب‌علیه‌السّلام از حقّانیّت خو هیچ نگفته باشد نظری بر خلاف واقعیّت تاریخی است.»
    (یوسف غلامی: پس از غروب، ص 191)

    دقّت و توجّه در نقل‌های مطرح شده، به وضوح ثابت می‌کند که آن حضرت‌علیه‌السّلام هرگز از حقّ خو نمی‌گذرند و هیچ‌گاه از آن صرفنظر نمی‌کنند و به هیچ روی آن را به خلفا واگذار نمی‌نمایند؛ چه رسد به آن‌که در این زمینه، خاموشی گزینند

    همچنین عدم سکوت امیرالمؤمنینعلیه‌السّلام در مقابل غصب خلافت را می‌توان در ماجرای دو نوبت هجوم به خانه فاطمه‌علیهاالسّلام و شدّت استنکاف آن حضرتعلیه‌السّلام نسبت به قبول انجام بیعت با ابوبکر مشاهده نمود.

    «ابوبکر و عمر با آگاهی کامل از حقّ علی‌علیه‌السّلام و احترام خاصّی که وی در گروهی از اصحاب پیامبرصلّی‌الله‌علیه‌وآله داشت وترس این‌که عکس‌العمل جدّی از طرف او و یارانش صورت گیرد، آنان را برای بیعت به مسجد فرا میخواندند، ولی حضرت صریحاً از آمدن سر باز زدند و در جواب فرمودند:

    من به خلافت حقّ بیشتری دارم؛ با شما بیعت نمی‌کنم و شما به بیعت کردن با من اولیتراید...
    ولی عمر بن خَطّاب به علی‌علیه‌السّلام گفت که تا بیعت نکنی تو را رها نخواهیم کرد. در این میان، بیشترین تلاش را عمر صورت می‌داد تا جائی که علی‌علیه‌السّلام به او فرمود: شیری را بدوش که بخشی از آن متعلّق به توست و امروز در تقویت ابوبکر تلاش کن که فردا خلافت به تو برسد.
    سپس هرگونه بیعت با حاکمیّت مسلّط را رد می‌کند...»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علی‌علیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 44 ـ 45)

    «در پی مخالفت‌های علیعلیه‌السّلام و یاران وی و اجتماع در خانه فاطمه‌علیهاالسّلام، عمر که پیرو سیاست شمشیر بُرنده و زور بود، به ابوبکر توصیه کرد که وی، سریعاً و قبل از این‌که اوضاع برگردد، وارد عمل شود و لذا، با گروه مسلّحی به طرف خانه علی‌علیه‌السّلامرفت و خانه حضرت را محاصره کرده و تهدید کرد که اگر وی و هوادارانش از خانه خارج نشوند و با خلیفه بیعت نکنند، آن را به آتش خواهند کشید و این مطلب مؤیّد این حقیقت است که مخالفت علی‌علیه‌السّلام برای حاکمیّت جدید چقدر بحران‌زا بوده است

    ویرایش توسط طاها : ۱۳۸۹/۱۰/۰۴ در ساعت ۲۱:۵۳ دلیل: تغيير فونت--- با اجازه

  13. #7

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    نوشته
    516
    حضور
    2 روز 21 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    1161



    عمر در راستای تهدید خویش، مقدّمات کار را نیز فراهم کرد و دستور داد هیزم جهت این کار جمع کنند و وقتی که تصمیم گرفت درب خانه را به آتش بکشد، به عمر گفته شد که فاطمه‌علیهاالسّلام در خانه است، او گفت: اگر چه...
    ولی هیچ‌کدام از این‌ها باعث نشد که علی‌علیه‌السّلام جهت بیعت بیرون آید و نشان داد که در مقابل غصب حاکمیّت، مقاومت خواهد کرد.

    ... عمر مصرّانه تلاش می‌کرد که به ابوبکر توصیه کند که به هر ترتیب شده باید بیعت علی‌علیه‌السّلام را به دست آورد، لذا ابوبکر مجدّداً علیعلیه‌السّلام را به بیعت فراخواند، ولی علیعلیه‌السّلام در پاسخ این‌که خلیفه رسول خدا شما را فرا می‌خوانَد، فرمودند: چه سریع بر رسول خداصلّی‌الله‌علیه‌وآله دروغ بستید.

    ولی عمر دست‌بردار نبود و مجدّداً به ابوبکر تأکید کرد که نباید به علیعلیه‌السّلام مهلت داد و ابوبکر نیز مجدّداً درخواست بیعت کرد، ولی علی‌علیه‌السّلام قاطعانه آن را رد کرد و فرمود: چیزی را ادّعا می‌کند که از آنِ او نیست. تحمّل این وضع برای عمر قابل قبول نبود و لذا با تکیه بر سیاست زور و شمشیر بُرنده به خانه علی‌علیه‌السّلامهجوم می‌بَرد و از وی می‌خواهد که بیعت کند وگرنه گردنش را خواهد زد و نهایتاً او را با تهدید و زور و اهانت به مسجد کشاندند...
    این جریان به خوبی بیان‌کننده عمق مقاومت علیعلیه‌السّلامدر مقابل مخالفان خود و غصب خلافت می‌باشد.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علیعلیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 46 ـ 47)

    امیرالمؤمنین علیعلیه‌السّلام به جهت انجام وظایفی که در جایگاه تصدّی مقام امامت و در مسیر حفظ دین اسلام، از جانب خدای متعال بر عهده داشتند، نوع و شیوه خاصّی از برخورد با غصب خلافت و غاصبان آن را ـ به ویژه پس از حمله به خانه فاطمه‌علیهاالسّلام ـ در پیش گرفتند که اصطلاحاً بدان «سکوت» گفته می‌شود.

    سکوت امامعلیه‌السّلام، نه به معنای واگذاری حقّ خویش به خلفا و گذشتن از آن؛ و نه به معنای عدم طرح خلافت و صرفنظر نمودن از، بلکه تنها و تنها به معنای انصراف از «قیام با شمشیر» و ترک مبارزه مسلّحانه با غاصبان خلافت ـ آن هم (حدوداً) پس از بیست روز مقاومت سرسختانه در مقابل کودتاچیان و تلاش گسترده برای براندازی حکومت نامشروع ابوبکر ـ می‌باشد.

    «به هر سان، امام علیعلیه‌السّلام برای بازگردانیدن خلافت به جایگاه راستینش بسیار کوشید، امّا کوتاهی مسلمانان سبب شد که حضرت نتواند به موفّقیّت دست یابد.
    اگر حضرت به مخالفت خود ادامه می‌داد، نه تنها کنار زدنِ ابوبکر امکان نداشت، بلکه جان خود را به خطر میانداخت.»
    (سیّدحسنفاطمی: مقاله «سقیفه» مندرج در دانشنامه امامعلی‌علیه‌السّلام، ج 8، ص 449)

    «نکته سومی نیز وجود داشت و آن جوّ وحشتی بود که دستگاه حاکم بر جامعه اسلامی مسلّط ساخته بود.»
    (جلال درخشه: مواضع سیاسی حضرت علیعلیه‌السّلام در قبال مخالفین، ص 49 ـ 50)

    ویرایش توسط طاها : ۱۳۸۹/۱۰/۰۴ در ساعت ۲۱:۵۴ دلیل: تغيير فونت--- با اجازه

  14. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,508
    حضور
    23 روز 22 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    16
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6204



    با سلام
    در کنار جواب خوب دوستان لازم به ذکر است که بعد از رحلت نبي گرامي اسلام (ص)و غصب خلافت و كنار گذاشتن حضرت علي (ع)از صحنه سياسي و تصميم گيري در امور جامعهء اسلامي , آن بزرگوار لحظه اي درنگ نكرد و براي بازپس گيري حق مسلّم خويش تلاش بسيار نمود.
    طبق گفته يكي از علماي بزرگ اهل سنّت , شب ها حضرت فاطمه 3را سوار برچهارپايي مي كرد و در مجالس انصار مي گردانيد و فاطمه 3از آن ها مي خواست از علي 7پشتيباني كنند.
    آنها در پاسخ مي گفتند: اي دختر رسول خدا(ص) بيعت ما با اين ابوبكر انجام شده و كار از كار گذشته است و نمي توانيم نقض بيعت كنيم . اگر شوهر تو قبل از ابوبكر به سوي ما مي آمد, ما به او مراجعه كرده و رهبري او رامي پذيرفتيم .(1)
    حضرت براي اثبات حقانيت خود بارها با استدلال ها و احتجاج هاي متين خود, از خليفه و هواداران اوانتقاد و به آن ها اعتراض مي كرد, ولي مرور ايام و سير حوادث نشان داد اين اعتراض ها سودي ندارد و خليفه وهوادارانش براي حفظ قدرت پافشاري زيادي دارند.
    در اين هنگام امام بر سر دو راهي سرنوشت سازي قرار گرفت : يا مي بايست به كمك خاندان رسالت وعلاقه مندان خود قيام كند و با توسل به زور و قهر و غلبه , حكومت را قبضه كند, و يا وضع موجود را تحمل كرده و در حد امكان به حل مشكلات مسلمانان و انجام وظايف خويش بپردازد; از آن جا كه هدف در رهبري الهي ,مقام و قدرت و موقعيت نيست , لذا اگر رهبري اسلامي بر سر دو راهي قرار گيرد و ناگزير باشد از ميان مقام وهدف يكي را برگزيند, بايد از مقام دست برداشته و هدف را مقدم بدارد. علي (ع)با روبه رو شدن با چنين وضعي , راه دوم را انتخاب كرد.
    حضرت در ارزيابي اوضاع و احوال جامعهء اسلامي و خطراتي كه آن را تهديد مي كرد, به اين نتيجه رسيد كه اگر در گرفتن حكومت اصرار بورزد و به زور و قدرت متوسل شود, وضعي پيش خواهد آمد كه تمام زحمات رسول خدا(ص)و خون هاي پاكي كه در راه باور كردن نهال اسلام ريخته شد, هدر برود.
    خود مي فرمايد: .(2)
    خطرهايي كه در صورت قيام علي
    (ع)جامعهء اسلامي را تهديد مي كرد, زياد بود كه در ذيل به چند تا به طوراختصار اشاره مي كنيم :
    1 امام اكثر دوستان فدايي و صميمي خود را از دست مي داد. از طرفي بسياري از صحابهء پيامبراكرم (ص) به حكومت علي راضي نبودند, كشته مي شدند. بديهي است با پيش آمدن چنين وضعي , قدرت مسلمانان به ضعف مي گراييد و با يك حملهء دشمنان قسم خورده و زخم ديده سقوط مي كرد.
    2 بسياري از قبايل و گروه ها در سال هاي آخر عمر پيامبر6مسلمان شده و هنوز ور ايمان در دل آنان نفوذ نكرده بود; لذا وقتي با خبر شدند پيامبر6رحلت كرد, گروهي پرچم ارتداد را بلند كرده و عملاً باحكومت اسلامي در مدينه به مخالفت برخاستند.
    روشن است , قيام امام براي خلافت در چنين وضعي به صلاح اسلام و مسلمانان نبود.
    3 علاوه بر خطر مرتدان , خطر بزرگ عده اي بود كه ادعاي نبوت كردند, مانند مسيلمه كذّاب و سجاح , كه هر كدام با جمع بيروهاي زياد قصد حمله به مدينه , مركز حكومت اسلامي را داشتند.
    4 خطر احتمالي حملهء روميان مسيحي به سرزمين هاي اسلامي , در صورت دو دستگي مسلمانان .
    فعاليت امام
    (ع)در طول اين مدت :
    1 تفسير قرآن و حل مشكلات بسياري از آيات و تربيت شاگرداني مثل ابن عباس ;
    2 پاسخ به پرسش هاي دانشمندان ملل جهان , به خصوص دانشمندان يهودي و نصاري ;
    3 تبيين حكم شرعي مسائل جديدي كه سابقه نداشت ;
    4 تربيت و پرورش گروهي كه ضميري پاك و روحي آماده براي سير و سلوك داشتند;
    5 تلاش و كوشش براي تأمين زندگي بسياري از مستمندان , تا آن جا كه با دست خود باغ احداث مي كرد وقنات حفر مي نمود و آن را در راه خدا انفاق مي كرد;
    6 مشاور خوب و مورد اعتماد دستگاه خلافت در مسائل سياسي و حل مشكلاتي مهمي كه بر سر راه حكومت به وجود مي آمد.(3)

    پـاورقي
    1.ابومحمد عبداللّه بن مسلم قتيبة دينوري , الاءمامة و السياسة, طبق نقل محدث قمي در بيت الاءحزان , ص 101 ترجمهء محمدمحمدي اشتهاردي .
    2.نهج البلاغهء صبحي صالح , خطبهء 3
    3.سيره پيشوايان , مهدي پيشوايي , ص 64ـ 72


    سكوت حضرت علي عليه سلام ..........براي چه؟

    الهی من ذاالذی ذاق حلاوه محبتک فرام منک بدلا

    آن کس که تورا شناخت جان را چه کند
    فرزند وعیال وخانمان را چه کند.




  15. صلوات


  16. #9

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    468
    حضور
    1 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1619



    نتیجه اینهمه کاواش تاریخ ونقل روایات وداستان ..............چیست؟


    اگر حفظ نظام واجبتر از حفظ اسلام بود .........یک

    وجذب مردم بسوی خود ومقبولیت نظام مطرح بود ......دو

    چرا حضرت علی (ع)در دوران حکومتش با مردم عافیت طلب وخواص

    قدرت طلب ویاران رسول الله وهمسر پیامبر خدا ؛ مدارا وکنار نیامد چرا؟

    نتیجه عدم مدارا وعدم سازش ایشان با وضع ملت وخواص چه شد؟

    شهادت ایشان وهمسر گرامیشان ............

    سقوط نظام وحکومتشان ...............

    آوارگی ودربدری وکشت وکشتار شعیانشان ..........

    آیا این شیوه مردم سالاری ورسم تشخیص مصلحت نظام یا
    خدایا,سحر خیز مدینه را برسان

  17. صلوات


  18. #10

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    نقل قول نوشته اصلی توسط یاس من نمایش پست ها
    نتیجه اینهمه کاواش تاریخ ونقل روایات وداستان ..............چیست؟

    اگر حفظ نظام واجبتر از حفظ اسلام بود .........یک
    وجذب مردم بسوی خود ومقبولیت نظام مطرح بود ......دو
    چرا حضرت علی (ع)در دوران حکومتش با مردم عافیت طلب وخواص
    قدرت طلب ویاران رسول الله وهمسر پیامبر خدا ؛ مدارا وکنار نیامد چرا؟
    نتیجه عدم مدارا وعدم سازش ایشان با وضع ملت وخواص چه شد؟
    شهادت ایشان وهمسر گرامیشان ............
    سقوط نظام وحکومتشان ...............
    آوارگی ودربدری وکشت وکشتار شعیانشان ..........
    :narahat az: آیا این شیوه مردم سالاری ورسم تشخیص مصلحت نظام :gig:یا
    با سلام و عرض ادب
    جسارتا عرض می شود نتیجه متفرع بر مقدماتتان را متوجه نشدیم و نفهمیدیم شما به کجای سخنان کارشناس مربوطه اشکال نمودید؟
    موفق باشید.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۱/۰۱/۱۲ در ساعت ۲۳:۴۷
    سكوت حضرت علي عليه سلام ..........براي چه؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  19. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود