صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    73
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    343

    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟




    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟ اگه ميدانست يعني به سوي جايي رفت كه كشته بشه؟ يعني خودشو عمدي به كشتن داد(شهادت)
    ميدونيد اينا با هم جمع نميشه(حداقل به نظر من)كه كسي بدونه جايي كشته ميشه و به اونجا بره.

  2. صلوات ها 8


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    نقل قول نوشته اصلی توسط راسل نمایش پست ها
    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟


    با سلام

    بله می دانستند

    ولی مگر کسی که به جنک می رود به طرف خود کشی می رود ؟؟؟

    کسی که علیه دشمنان خدا قیام کند و در این راه به شهادت برسید خودکشی است؟؟؟

    کسی که برای اجرای قوانین الهی قیام کند و به شهادت برسد خودکشی است؟؟؟

    هرکسی که برای جنک قیام می کند یعنی که یا پیروز می شود ویا شکست می خورد؟؟؟ اما به فرموده خداوند تنها کسی در هر دو صورت پیروز است که برای اجرای قوانین الهی و به فرموده خدا قیام کند




  5. صلوات ها 7


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    نقل قول نوشته اصلی توسط راسل نمایش پست ها
    ميدونيد اينا با هم جمع نميشه(حداقل به نظر من)كه كسي بدونه جايي كشته ميشه و به اونجا بره.

    با سلام

    این مطلب درست به نظر نمی رسد

    بیشتر کسانی که در جنک ها شرکت می کنند حال به هر نیتی -- به خاطر وطن دوستی، در سربازی اند و چاره ای ندارند، و....... احتمال کشته شدن می دهند و باز به جنک می روند ایا این عمل اشتباه است؟؟؟

    خیلی از افراد کارهایی را انجام می دهند که درصد ریسک بالایی دارد و به قولی با مرک دست و پنجه نرم می کنند ولی باز انجام می دهند چون این عمل را یا برای پیشرفت علم یا .....مفید می دانند و انجام می دهند ایا این افراد کارهای بدی انجام می دهند؟؟؟

    خیلی از افراد هستند که برای نجات افراد دیگر جان خود را به خطر می اندازند و به قولی ایثار می کنند ایا این افراد کار بدی انجام می دهند ؟؟؟


    مسلما که نه چون در خیلی از موارد بالا کسانی که چنین کارهایی را انجام می دهند نه تنها مورد مذمت نیستند که بلکه مورد مدح مردم هم قرار می گیرند




  7. صلوات ها 8


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعه و تفکر
    نوشته
    5,135
    حضور
    59 روز 23 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    15170

    راهنما پاسخ به شبهه اگر امام حسین علم به کشته شدن خود داشت چرا به کربلا رفت؟




    نقل قول نوشته اصلی توسط راسل نمایش پست ها
    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟ اگه ميدانست يعني به سوي جايي رفت كه كشته بشه؟ يعني خودشو عمدي به كشتن داد(شهادت)
    ميدونيد اينا با هم جمع نميشه(حداقل به نظر من)كه كسي بدونه جايي كشته ميشه و به اونجا بره.

    با سلام و تشکر

    اضافه کنم به مطالب جناب طاهای عزیز

    آنچه مسلم است اینکه علم امام ـ عليه السلام ـ بر دو گونه است:

    قسم اول) علم غیبی، علم او به تمام حقايق هستي و كائنات به اذن الهي، كه خارج از اراده و اختيار اوست. و اين علم موهبتي، قابل هيچ گونه تخلّف نيست، چرا كه همان علمي است كه در لوح محفوظ ثبت شده و يك آگاهي است از آن چه قضاي حتمي خداوند به آن تعلّق گرفته، علمی است که به سبب اذن الهي، به اَدني توجهي هرچه را بخواهد مي داند.

    باید دانست هيچ گونه تكليفي بر متعلق اين گونه علم ( از آن جهت كه حتمي الوقوع است) تعلق نمي گيرد و نيز قصد و طلبي از انسان با آن ارتباط پيدا نمي كند؛ زيرا تكليف همواره از راه امكان به فعل تعلق مي گيرد ولازمة امكان هم اختياري بودن فعل و ترك است. پس «علم به قضاي حتمي تأثير در زندگي عملي انسان ندارد و تكليف آور نيست» اين شخص (امام معصوم علیه السلام) با وجود علم به خطر زندگي عادي خود را ادامه مي دهد، اگر چه در نهایت، منتهي به خطر خواهد شد.

    پس اصولاً اين گونه سؤالات كه (اگر سيدالشهدا ـ عليه السلام علم به واقع داشت چرا مسلم را به نمايندگي خود به كوفه فرستاد؟ چرا توسط صيداوي به كوفيان نامه نوشت؟ چرا خود رهسپار كوفه شد؟ چرا خود را به هلاكت انداخت و حال آن كه خداوند مي فرمايد: «ولا تلقوا بايدكم الي التهلكهَ»(1)
    و چرا و...؟!) بي اساس است.

    زیرا كه امام ـ عليه السلام ـ مي دانست كه تلاش در برابر قضاي حتمي سودي ندارد، چنان كه خداوند در كلام خود در سورۀ آل عمران در برابر آن ها كه در جنگ احد گفته بودند: « اگر ياران كشته شده، پيش ما بودند نمي‌مُردند.»؛ مي فرمايد: يعني: «بگو، اگر در خانه هايتان نيز بوديد كساني كه برايشان قتل نوشته شده بود به سوي آرامگاه هاي خود بيرون مي آمدند.»(2)


    قسم دوم) علم عادّي است. پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله ـ به نص قرآن كريم و هم چنين امام ـ عليه السلام ـ ( عترت پيامبر) بشري است همانند ساير افراد و اعمالي كه در مسير زندگي انجام مي دهد مانند اعمال ساير افراد در مجراي اختيار و بر اساس علم عادي قرار دارد و آن چه را شايسته مي بيند انجام مي دهد. یعني امام معصوم (ع) مانند ساير افراد آنچه خير و شرّ و نفع و ضرر در كارها وجود دارد تشخيص داده و اقدام شايسته را به اختيار خويش انجام مي‌دهد، كه از ارادۀ او سرچشمه مي‌گيرد.

    اين نوع علمِ امام واجد تكليف و وظيفه آور است بر خلاف آن قسم اول از علم امام ـ عليه السلام ـ كه علم غيبي است و تكليف آور نيست.

    مدارك و مصادر معتبر تاريخي دلالت دارند بر آن كه امام از شهادت خود و حاصل نشدن پيروزي نظامي، علم و آگاهي داشت و مي دانست كه شرايط تأسيس حكومت اسلامي فراهم نيست، ولي به اين جهت كه اسلام در خطر بود، ملاحظه و ترسي از كشته شدن نداشت و اهداف بلند و عالي آن حضرت بود كه در اين راه او را از انجام هر كاري براي اسلام فروگذار نكرد.(3)

    پس هدف آن حضرت از قيام، اساساً، اعلان بطلان حكومت يزيد، احياء دين، رفع شُبهات و انحرافاتِ فكري و نجات نظام حكومت اسلامي و دفع ضربات كشندۀ حكومت يزيد بر پیکرۀ دين بود.

    موفق باشید ...

    پاورقی______________________________________ __________
    1) سورة بقره، آية 195.
    2) سورة آل عمران، آية 145. «قل لو كنتم في بيوتكم لبرز الذين كتب عليهم القتال الي مضاجعهم».
    3) برای مطالعۀ بیشتر ر.ک: پایگاه اندیشه قم، پرسش و پاسخ کلام و عقائد، مبحث امام حسین (ع) با اندکی تصرف.


    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟

  9. صلوات ها 8


  10. #5

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    183
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1133




    با تشکر از دوست عزیزمان راسل و کارشناسان خوبمان صدیق و طاها

    برای پاسخ به این سوال لازم است یک بار دیگر مواجه امام حسین علیه السلام ر ابا یزید ملعون مرور کرد:


    امام حسین (ع) در مقابل حکومت یزید و بیعت خواستن او دو گزینه بیشتر نداشت:
    یکی بیعت با یزید، دوم قیام که نتیجه آن شهادت بود زیرا دشمن برای کشتن امام جدی بود که در صورت عدم بیعت امام را به شهادت برساند.


    این مطلب هم در گفتار امام وجود دارد و هم از برنامه دشمن استفاده می­شود.
    امام به هیج عنوان نمی­توانست با یزید بیعت کند زیرا بیعت امام پیامد های منفی زیاد داشت. بیعت امام مساوی بود با به رسمیت شناختن حکومت غیر مشروع یزید.
    این جا لازم است هم به فلسفه قیام امام و هم به علل عدم بیعت اشاره شود که نتیجه آن شهادت امام بود.


    انحراف از سنت نبوى و عدالت علوى، از زمان گذشته آغاز شده بود؛ اما با ظاهرفریبى روند خود را ادامه مى‏داد. اهل‏بیت(ع) و صحابه پاک هم چون سلمان، ابوذر، عمار و...در هر فرصتى به ابراز حق و آگاه کردن مردم مى‏پرداختند. اما نقطه‏اى از تاریخ فرا مى‏رسد که دو طرف احساس مى‏کنند باید حرف آخر را بزنند و کار را یک سره کنند.
    پس از درگذشت معاویه و روى کار آمدن یزید، چنین موقعیتى ظاهر شد. از یک سو یزید منکر همه چیز شد و اعلام کرد:
    لعبت هاشم بالملک فلا خبر جاء و لا وحىٌ نزل (مقتل خوارزمى، ج 2، ص 58؛ تذکرة الخواص، ص 261.)
    «بنى‏هاشم با حکومت بازى‏ کردند و هیچ خبرى از آسمان نیامد و هیچ وحیى نازل نشد».
    او تصمیم قاطع گرفته بود که با تهدید و قتل، اجازه هیچ گونه فعالیت را به دیگران ندهد؛ به طورى که قبل از انتشار خبر مرگ معاویه سعى داشت از امام حسین(ع)، عبدالله بن زبیر و عبد الله بن عمر بیعت بگیرد؛ حتى با تهدید به قتل.


    این جا امام حسین(ع) نیز باید تصمیم جدى خود را بگیرد. هنر حضرت در این بود که «حقانیت» خود را با پاسخ به دعوت کوفیان، با تدبیر و «عقلانیت» پیش برد؛ به گونه‏اى که بر همگان اتمام حجت شد و نهضت خود را با «مظلومیت» آمیخته کرد تا چهره ظالمان هر چه منفورتر در طول تاریخ باقى بماند و محو نشود.

    سید قطب (مفسر و متفکر انقلابى مصرى) در مورد قیام حسینی مى‏گوید:
    «اعمال یزید مانند: قتل حسین و محاصره کعبه و رمى آن به سنگ و تخریب خانه و سوزاندن آن و واقعه حرّه، همه شهادت مى‏دهد که هر چه درباره او گفته شده، مبالغه و گزاف نیست... تعیین یزید براى خلافت یک ضربه کارى به قلب اسلام و نظام اسلامى و هدف‏ها و مقاصد اسلام بود». العدالة الاجتماعیة فی الاسلام، ص 180 و 181.

    در زمان حکومت معاویه روز به روز، روش زمامدارى از روش اسلامى دورتر گشته و تحولى عجیب در شکل حکومت ظاهر مى‏شد . معاویه آن را با ولایت عهدى یزید تکمیل کرد . همان طور که سید قطب گفت، ضربه کارى به قلب اسلام و به نظام اسلام وارد شد.

    پس بر امام حسین(ع) واجب بود که آن را جبران نماید . مرهمى به جراحاتى که بر پیکر اسلام رسیده بود، بگذارد. به عموم مردم بفهماند که این شکل حکومت شرعى نیست و با حکومت اسلام ارتباط و شباهت ندارد.
    حضرت با قیام خود نظر دین را درباره حکومت یزید اعلام کرد. با سکوت یا بیعت امام(ع)، مردم بیش از پیش در مورد اسلام و نظام اسلامى به اشتباه مى‏افتادند و اسلامى باقى نمى‏ماند.
    این مطلب مختصرى از زیان‏هاى آفت خطرناکى بود که به نام یزید و حکومت اموى به جان حکومت اسلامى افتاد .شکل حکومت را - که عالى‏ترین نمایش عدالت اسلامى بود - به آن صورت وحشت زا و منفور درآورد.


    و ایا جز با شهادت این ریشه عمیق تر و این نهضت پابرجا ترخواهد ماند؟




  11. صلوات ها 9


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    علاقه
    غرق شدن در سکوت افکارم!!!!
    نوشته
    264
    حضور
    23 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1752



    سلام علیکم....
    من جواب دوست گرامی راسل را نه از گفته بزرگان نه با لحن دینی جواب نمی دهم....
    می خوام اینجوری جواب بدم که دلم میگه....
    من یه مرد هستم و برای مرد ناموسش از همه چیزش مهمتر است....
    یعنی اگر ناموسم در خطر باشد برای نجاتش از جان دادن می ترسم....ای وای بر من اگر اینگونه باشد....
    دوست عزیزم ببخش دارم اینجوری جواب می دم فقط اینو بدونکه دین از ناموس حفظش واجت تره....
    اگر من مرد و امثال من برای نجات دین خدا مردی نمی کنندآقا حسین مردی کرد...
    دوست من راسل این به طرف مرگ رفتن نبود این در آغوش گرفتن عشق بود.....
    حسین عشق را در خطر دید و با خونش ما را هم عاشق کرد....
    ببخش نمی تونم دیگه بنویسم ببخش...
    فقط اینو بدون اگر عاشق نیستیم عشقو منکر نشیم....
    یا علی...

    ...

  13. صلوات ها 7


  14. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    1,160
    حضور
    5 روز 4 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2443



    ..با سلام..

    س - ائمه عليهم السلام كه علم غيب داشتند چگونه با خوردن انگور مسموم و مانند آن ، آگاهانه به هلاكت خود اقدام نمودند؟


    ج - اساسا بايد توجه داشت كه : الشى ء ما لم يجب ، لم يوجد (هر چيز تا واجب الوجود نگردد، به وجود نمى آيد.)

    بنابراين ، هر فعلى نسبت به فاعل خود ضرورى نيست ، بلكه تنها نسبت به علت تامه (كه اراده خداوند متعال جزو آن است ) ضرورى است . و تحقق الفعل اراديا و تحت التكليف ، لاينافى الضروره ، كما فى الافعال الاراديه مع وجود التكاليف فيها. (تحقق فعل و تحت تكليف بودن آن با ضرورى بودن آن منافات ندارد، چنانكه افعال ارادى انسان اين گونه هستند، يعنى با اينكه انسان به انجام آنها مكلف است در عين حال ضرورى است .)

    بر اين پايه است كه ائمه عليهم السلام با اينكه مى دانستند شهيد مى شوند، اقدام به انجام فعل مى كردند؛ حضرت امير المؤ منان عليه السلام به محراب مى رود، و امام حسن و امام رضا عليهم السلام نوشيدنى مسموم يا انار و انگور مسموم تناول مى كنند، و حضرت سيدالشهداء عليه السّلام وارد كربلا مى شود، و در صدد چاره جويى و دفع قضا و قدر الهى بر نمى آيند.


    توضيح آنكه : گاهى انسان به علم قطعى و بى بروبرگرد مى داند كه به فعل اختيارى خود، مثلا در ساعت يازده ، زهر خواهد خورد و در فلان ميدان و يا خيابان تصادف خواهد كرد و جان خواهد سپرد.
    و گاهى نيز قطعا مى داند كه به فعل اختيارى و ارادى خود مثلا در ساعت يازده در فلان ميدان و يا خيابان تصادف خواهد كرد و يا هدف تير و گلوله قرار خواهد گرفت ، ولى اين واقعه به وقوع شرط يا شروطى است ، و در مورد ما مثلا مشروط به رفتن است ، به گونه اى كه اگر برود كشته مى شود، و اگر نرود كشته نخواهد شد.
    در صورت اول چاره جويى معنى ندارد، زيرا انسان خود را در هلاكت واقع مى بيند، نه اينكه خود را به هلاكت بيندازد و القاء در تهلكه كند، از اين رو خطاب لاتلقوا بايديكم الى التهلكه (بقره : 195) (با دست خود، خود را به هلاكت نيندازيد.) اصلا به او متوجه نيست ، و اين در صورت دوم تشبت و تمسك به اسباب و در صدد چاره جويى بر آمدن و خوددارى كردن از رفتن به سوى هلاكت جا دارد و خطاب (لاتلقوا) به انسان متوجه مى شود.
    حال مى گوييم : اقدام ائمه عليهم السلام از قبيل فعل اول است كه حتميت و وقوع فعل را (چه بخواهند چه نخواهند) مى دانستند و چاره جويى و نرفتن و اقدام نكردن معنى نداشت ؛ زيرا همه بر خلاف علم قطعى مفروض است .


    و در واقع آيه شريفه فوق نهى از القاء در تهلكه مى كند، ولى قضاياى ائمه عليهم السلام وقوع در تهلكه است ، نه ايقاع و القاء در تهلكه .




    نتیجتا در علم ائمه عليهم السلام و پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم (بدا) نيست ، لذا در برابر امورى كه مى دانستند واقع خواهد شد، تسليم بودند و در مقام چاره جويى و رهايى از آن بر نمى آمدند.
    (در محضر استاد)



    ویرایش توسط erfan_alavi : ۱۳۸۹/۰۹/۲۸ در ساعت ۲۲:۲۴

    هر
    کسی را نتوان گفت که صاحب نظر است -----عشقبازی دگر و نفس پرستی دگر
    است

    نه هر
    آن چشم که بیند که سیاه است و سپید ---یا سپیدی ز سیاهی بشناسد بصر است

  15. صلوات ها 6


  16. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,508
    حضور
    23 روز 22 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    16
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6204



    نقل قول نوشته اصلی توسط راسل نمایش پست ها
    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟ اگه ميدانست يعني به سوي جايي رفت كه كشته بشه؟ يعني خودشو عمدي به كشتن داد(شهادت) ميدونيد اينا با هم جمع نميشه(حداقل به نظر من)كه كسي بدونه جايي كشته ميشه و به اونجا بره.


    با سلام به دوستان وتشکر از جواب خوب و کاملشان.بنده هم با اجازه نکاتی رو در تکیمیل این بحث عرض میکنم.
    هنگاميكه امام حسين عليه السلام تصميم قيام برعليه يزيد وحكومت جابرانه او گرفتند افراد مصلحت انديش زبان به اندز گشوده وگفتند :‌اين عمل شما خطرناك است وممكن است در اين راه جان عزيز خود را از دست بدهيد بنابراين مصلحت نيست كه شمابه چنين كاري دست بزنيد ، امام در جواب ايشان استناد كردند به رويايي ( كه براي امام درحكم يك وحي قطعي است ) كه شهود كرده بودند و فرمودند : د رعالم رؤيا جدم به من فرموده است : ان الله شاء ان يراك قتيلا يعني خداوند اراده كرده دوست دارد كه تورا كشته ببيند . استاد مطهري ( ره ) درتوضيح واژه اراده كه در روايت آمده مي فرمايند : كلمه مشيت خدايا اراده خدا كه در قرآن نيز به كار رفته دردو مورد به كار مي رود كه يكي را اصطلا حاً اراده تكويني و ديگري را اراده تشريفي ميگويند . اراده تكوين يعني قضا و قدر الهي كه اگر چيزي قضا و قدر الهي به آن تعلق گرفت معنايش اين است كه د رمقابل قضا و قدر ( تكويني ) ديگر كاري نمي شود كرد . معناي اراده تشريفي اين است كه خدا اينطور راضي است ، خدا اينچنين مي خواهد مثلاً اگر در مورد روزه مي فرمايد : يريد اله بكم اليسر و لا يريدبكم العسر ( 2)
    ويا درمورد ديگري كه ظاهراً زكات است مي فرمايد « يريد ليطهر كم » ( 3 ) مقصود اين است كه خدا اينچنين دستوري داده است اينطور مي خواهد يعني رضاي حق در اينست و مصلحت است و رضاي حق هميشه در مصلحت است و مصلحت يعني آن جهت كمال فرد و بشريت . دوست عزيزم با توجه به مطالبي كه به عرضتان رسيد معلوم مي شود كه مسئله كشته شدن ايشان نيز مسئله كشته شدن را نفي نكردند اما فرمودند مصلحت و رضاي حق دركشته شدن من است بنابراين ايشان مي دانستند كه در اين قيام كشته خواهند شد اما لازمه آن آگاهي اين نيست كه امام حسين ( ع ) با دست خود ، خود را به كشته شدن ( خودكشي ) و هلاكت داده اند زيرا همانطور كه قبلاً هم اشاره شد در ريختن خون امام مصلحتي عظيم بود كه جز با ريختن خون ايشان اين مصلحت كه كمال فرد و بشريت در آن است تحقق نمي يافت( 4 ) چرا كه خون ايشان نه تنها در آن زمان باعث بيداري و آگاهي مردم شد بلكه در دورانها و زمانهاي بعد نيز حيات اسلام به آن وابسته است چا كه امام و ياران باوفايشان در اين قيام دين را با همه جنبه هايش به نمايش گذاشتند وبا يادآوري آن د رهر سال برنامه و آرمان اسلام كه يكي از بزرگترين آنها عزت مسلمانان و زير باررفتن ظلم است تكرارو تكرار مي شود و اين تكرار سبب پايه دين مي گردد .
    بناراين عمل امام حسين ( ع ) از نوع خودكشي و هلاكت كه مورد نهي و عقل وشرع است نمي باشد چرا كه خودكشي كه آن را مذموم مي دانند از شخصي بدون هدف وشكست خورده و مأيوس از زندگي سرمي زند و شخص با اين عمل خود تمام قوا و استعداد هايي كه مي توانست از آن بهره فراوان ببرد را نابود مي كند بدون آنكه كمترين تأثير مثبتي براي فرد يا اجتماع داشته باشد بلكه بر عكس موجب اضطراب و ناراحتي خانواده و اطرافيان را فراهم مي كند و در همين رابطه است كه قرآن كريم مي فرمايد : ولا تلقو ا بايد يكم الي التهلكه 5 يعني با دست هاي خود . خود را به هلاكت نرسانيد . البته قرآن كريم نه تنها انسانها را از به هلاكت انداختن خود نهي مي فرمايد بلكه دستوراتي جهت حفظ سلامتي و تقويت جسم و جان ارائه مي دهد اما همين قرآن در جائيكه مسئله اي بزرگتر از حفظ جان فرد مطرح مي شود و اصل اسلام وحكومت اسلامي كه مايه حيات انسان است به خطر مي افتد دفاع از آن را تا سر حد جان از بزرگترين تكاليف شرعي ميداند و دستور جهاد مي دهد . « وقاتلوهم حتي لا تكون فتنه ويكون الدين لله » 6 يعني با آنها پيكار كنيد تا ديگر فتنه اي باقي نماند و دين مخصوص خدا گردد وپاداش كساني را كه در اين پيكار مقدس كشته مي شوند را بسيار عظيم دانسته و مي فرمايد : ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون فرحين بما آتيهم اله من فضله .
    يعني گمان نكنيد كسانيكه درراه خدا و هدف الهي بر پاي دين و قانون خدا و اجراي عدالت كشته مي شوند بهره اي از زندگي ندارند بلكه ايشان زنده اند و در نزد خداوند از حيات بالا تري برخوردارند وشادمان از عطاهاي پروردگار خويشند .
    و اصولاً افرادي كه نه به خاطر منافع شخصي بلكه درراه اهداف انساني و الهي اجراي عدالت رفع تبعيض و ظلم ونابسامانيهاي مردم قيام كرده و در اين راه جان عزيز خود را از دست مي دهند نه تنها مورد شماتت عقل و منطق قرار نمي گيرند بلكه قداست يافته وبه عنوان سنبل يك انسان بزرگ و شريف مورد احترام و تعظيم مردم قرار مي گيرند بنابراين ايشان هم بهره اخروي دارند و هم با فكر و عقيده وايماني كه داشته اند به عنوان مشعل هدايتي در زندگي همه نسلها ظهور وحضور دارند . بنابراين امام حسين ( ع) با اينكه مي دانستند دراين قيام خونين به شهادت مي رسند اما با آغوش باز از آن استقبال كردند چرا كه خون مقدس ايشان باعث زنده شدن اسلام و دين در زماني كه اصل دين مورد تهديد جدي بوده شد .

    منابع و مأخذ :
    1-بحار الانوار ، ج 24 ص 364
    2-قرآن كريم سوره مباركه بقره آيه 185
    3-قرآن كريم سوره مباركه مائده آيه 6
    4-حماسه حسيني ، شهيد مطهري ، ج 1 . ص 398
    5-قرآن كريم سوره مباركه بقره آيه 195
    6-قرآن كريم سوره مباركه بقره آيه 193
    7-قرآن كريم سوره مباركه آل عمران آيه 169



    آيا امام حسين ميدانست در كربلا شهيد ميشود؟

    الهی من ذاالذی ذاق حلاوه محبتک فرام منک بدلا

    آن کس که تورا شناخت جان را چه کند
    فرزند وعیال وخانمان را چه کند.




  17. صلوات ها 7


  18. #9

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    73
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    343



    اجركم عندالله واقعاً جوابا كافي و وافي بود با تشكر از دوستان و استادان عزيز

  19. صلوات ها 6


  20. #10

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    علاقه
    ورزش و بدنسازی و ماکارونی
    نوشته
    28
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    169



    امام حسین علیه سلام با علم به اینکه می دانست در صحرای کربلا به شهادت می رسد در آن بیابان اردو زده و چراغهای خیمه را خاموش کرده و در تاریکی خیمه در شب عاشورا به یارانش می فرماید ای عزیزان من من و همه یارانم در این پیکار به شهادت می رسیم و اگر کسی به زور و یا از روی اجبار و خجالت به اینجا آمده می تواند برود و کسی به او کاری ندارد همه رفتند به جز 72 یار با وفایش که همگی در روز عاشورا برای احیای دین و امر به معروف و نهی از منکر به شهادت رسیدند .
    اگر مقصد پرواز است قفس ویران بهتر،پرستویی که مقصد را در کوچ می یابد از ویرانی لانه اش نمی هراسد.
    مرتضی آوینی

  21. صلوات


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۳/۰۹/۲۰, ۰۱:۱۶ : 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود