جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیاهر قومي با امام خود وارد صحراي محشر مي شود.

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    19
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    66

    آیاهر قومي با امام خود وارد صحراي محشر مي شود.




    با سلام به دوستان خوبم
    در قرآن آمده است .(اسراء آيهء 71) هر قومي با امام خود وارد صحراي محشر مي شود خوب مامسلمانها امام داريم , اما خارجي ها مانند هندي ها و ارمني ها و پيروان اديان ديگر كه امام ندارند, چگونه محشور خواهندشد؟آیا برای اونها حشر نیست؟


    ویرایش توسط سائل : ۱۳۸۹/۰۸/۲۵ در ساعت ۰۸:۴۳

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    360
    حضور
    40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    1454



    با سلام خدمت سائل بزرگوار
    كلمهء امام به معناي پيشوا و رهبر است و اختصاص به امامان دوازده گانه ندارد.
    مسيحيان و يهوديان و ديگران پيشواياني دارند.
    مي توان گفت : آنان كه رهبري پيامبران و جانشينان آنان را در هر عصر و زماني پذيرفته اند, همراه پيشوايشان خواهند بود و آنان كه رهبري و شيطان و طاغوت و پيشوايان ضلال و جبار وستمگر را انتخاب كرده اند, همراه آنان خواهند بود.(1)
    كلمهء امام به معناي پيشوا است , لذا به پيشوايان كفر نيز, امام مي گويند.
    امام اهل بهشت , به پيامبران و جانشينان آنان گفته مي شود و امام اهل آتش , به پيشوايان كفر و ضلالت و گمراهي و طاغوت گفته مي شود.
    1.تفسير نمونه , ج 15 ص 201

    ویرایش توسط مجید : ۱۳۸۹/۰۸/۲۵ در ساعت ۱۲:۳۵
    غربت کده ای که بوی دریا دارد ----- صدخاطره ازغربت زهرا دارد
    برگرد وعلی چشم به راه هست هنوز-- اسراردلش دردل چاه است هنوز
    آن چاه پرازستاره راپیدا کن ---------- آن سینه پاره پاره راپیداکن
    برگرد که بر بهاران می خندند -------- یک عده به انتظارمان می خندند
    اللهم عجل لولیک الفرج

  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    نقش رهبر در زندگى انسان
    قبول زندگى جمعى در حيات انسانها نمى‏تواند از مساله رهبرى جدا باشد، چرا كه براى مشخص كردن خط اصلى يك جمعيت، هميشه نياز به رهبر و پيشوايى است، اصولا پيمودن راه تكامل بدون استفاده از وجود رهبر ممكن نيست، و سر ارسال پيامبران و انتخاب اوصيا براى آنان همين است.
    در علم عقائد و كلام نيز با استفاده از قاعده لطف و توجه به نقش رهبر در نظم جامعه و جلوگيرى از انحرافات، بعثت انبياء و لزوم وجود امام در هر زمان اثبات شده است.
    اما به همان اندازه كه يك رهبر الهى و عالم و صالح، راه وصول انسان را به هدف نهايى، آسان و سريع مى‏كند، تن دادن به رهبرى ائمه كفر و ضلال، او را به پرتگاه بدبختى و شقاوت مى‏افكند.
    در تفسير اين آيه در منابع اسلامى، احاديث متعددى وارد شده كه روشنگر مفهوم آيه و هدف از امامت است:
    در حديثى كه شيعه و اهل تسنن از امام على بن موسى الرضا ع به سندهاى صحيح نقل كرده‏اند چنين مى‏خوانيم كه آن امام ع از پدرانش از پيامبر ص در تفسير اين آيه نقل فرمود:
    يدعى كل اناس بامام زمانهم و كتاب ربهم و سنة نبيهم:
    " در آن روز هر قومى همراه امام زمانشان و كتاب پروردگار و سنت پيامبرشان خوانده مى‏شوند" «مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث »

    *******



    ویرایش توسط مجید : ۱۳۸۹/۰۸/۲۵ در ساعت ۱۲:۴۵
    آیاهر قومي با امام خود وارد صحراي محشر مي شود.

  7. صلوات


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    علاقه
    تحقیقات در زمینه ی معارف اسلامی
    نوشته
    2,166
    حضور
    29 روز 7 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9019



    و نيز از امام صادق ع چنين مى‏خوانيم:
    الا تحمدون اللَّه اذا كان يوم القيامة فدعا كل قوم الى من يتولونه و دعانا الى رسول اللَّه و فزعتم الينا فالى اين ترون يذهب بكم الى الجنة و رب الكعبة- قالها ثلاثا-:
    " آيا شما حمد و سپاس خدا را بجا نمى‏آوريد؟ هنگامى كه روز قيامت مى‏شود خداوند هر گروهى را با كسى كه ولايت او را پذيرفته مى‏خواند، ما را همراه پيامبر ص و شما را همراه ما، فكر مى‏كنيد در اين حال شما را به كجا مى‏بردند، به خداوند كعبه به سوى بهشت- سه بار امام اين جمله را تكرار كرد- «
    مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث.»« و تفسير نمونه »

    ویرایش توسط مجید : ۱۳۸۹/۰۸/۲۵ در ساعت ۱۲:۴۶
    آیاهر قومي با امام خود وارد صحراي محشر مي شود.

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,067
    حضور
    36 روز 12 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3948



    به نام یگانه هستی بخش
    با سلام و تشکر
    يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتيلاً
    (به ياد آوريد) روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان مى‏خوانيم! كسانى كه نامه عملشان به دست راستشان داده شود، آن را (با شادى و سرور) مى‏خوانند و بقدر رشته شكاف هسته خرمايى به آنان ستم نمى‏شود ( سوره اسراء آیه71).


    از ظاهر آيه استفاده مى‏شود كه براى هر طائفه‏اى از مردم امامى است غير از امام طائفه ديگر،- چون امام را به جمعيت‏ها نسبت داده و فرمود" امامهم"- لذا نمى‏شود مراد از" امام" همان امام در آيه لوح باشد، براى اينكه در آنجا لوح محفوظ را يك امام ناميده كه دومى ندارد، و مخصوص به طائفه معينى نيست.

    مراد از" امام هر طائفه" همان اشخاصى هستند كه مردم هر طائفه به آنها اقتداء و در راه حق و يا باطل از آنها پيروى مى‏كرده‏اند، و قبلا هم گفتيم كه قرآن كريم هر دو مقتداء را امام خوانده، و امام حق كسى را دانسته كه خداوند سبحان او را در هر زمانى براى هدايت اهل آن زمان برگزيده است، حال چه اينكه پيغمبر بوده باشد مانند ابراهيم و محمد (صلوات اللَّه عليهما)، و يا غير پيغمبر.

    آيه‏اى كه در باره فرعون كه يكى از امامان ضلال و گمراهى است بحث مى‏كند يعنى از آيه" يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ" (روز قيامت، او در پيشاپيش قومش خواهد بود و (به جاى چشمه‏هاى زلال بهشت) آنها را وارد آتش مى‏كند! و چه بد آبشخورى است (آتش)، كه بر آن وارد مى‏شوند)(سوره هود،آیه89)، و همچنين از آيه" لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى‏ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ" ((اينها همه) بخاطر آن است كه خداوند (مى‏خواهد) ناپاك را از پاك جدا سازد، و ناپاكها را روى هم بگذارد، و همه را متراكم سازد، و يك جا در دوزخ قرار دهد و اينها هستند زيانكاران) سوره انفال،آیه37.

    غير اينها از آيات بسيارى ديگر استفاده مى‏شود كه اهل ضلال هيچوقت از اوليايشان جدا نمى‏شوند، و لازمه اين سخن آن است كه روز قيامت ايشان به اتفاق پيشوايان خود فرا خوانده مى‏شوند.

    علاوه بر اين كلمه" بامامهم" مطلق است، و مقيد به امام حق كه خدا او را هادى به امر خود قرارش داده باشد نشده، و مقتداى ضلالت عين مقتداى هدايت امام خوانده شده و سياق ذيل آيه و آيه دومى هم مشعر بر اين است كه امامى كه روز قيامت خوانده مى‏شود آن كسى است كه مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتداء كرده باشند. نه آن كس كه خداوند به امامتش برگزيده باشد، و براى هدايت به امرش انتخاب كرده باشد، چه اينكه مردم هم او را پيروى كرده باشند و يا كنارش زده باشند.

    پس ظاهر اين مى‏شود كه مراد از امام هر طائفه، آن كسى است كه مردم به پيشواييش تن در داده باشند، حال چه اينكه امام حق باشد و چه امام باطل.( ترجمه الميزان، ج‏13، ص: 227-228).

    آنها كه رهبرى پيامبران و جانشينان آنان را در هر عصر و زمان پذيرفتند، همراه پيشوايشان خواهند بود، و آنها كه رهبرى شيطان و ائمه ضلال و پيشوايان جبار و ستمگر را انتخاب كردند همراه آنها خواهند بود.
    خلاصه اينكه پيوند" رهبرى" و" پيروى" در اين جهان بطور كامل در آن جهان منعكس مى‏شود، و بر اساس آن گروه‏هايى كه اهل نجات و اهل عذابند مشخص مى‏گردند.(تفسير نمونه، ج‏12، ص: 201).


  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654



    در ابتدا لازم است به نكاتي اشاره شود:
    1ـ امامت در لغت: «و كل من اقتدي به و قدم في الأمور فهو امام» هر كسي كه به او اقتداء مي شود و در كارها جلو مي افتد امام است.(1)
    2ـ امام در اصطلاح: امامت دراصطلاح چنين تعريف شده است. «امامت عبارت است از رياست عامّه مردم درامور ديني و دنيايي.(2)و در اصطلاح اهل سنت هم امام و ولي به رياست مردم و عهده دار بودن امور مردم اطلاق شده است.(3)

    3ـ در قرآن دوبار كلمه امام به معناي راه و طريق(4) و پنج بار به معناي مقتدابه كاررفته است كه دوموردازاين پنج مورد به معناي. پيشوا(5) و سه بار آن به معناي پيشواي مردم و متقين است(6) و پنج بار كلمه ائمه استعمال شده است كه دو موردآن مربوط به پيشواي كفار(7) و سه مورد آن مربوط به ائمه هدايت مي باشد(8) وجعلنا هم... يهدون بامرنا(9) و قرار داديم آن ها را پيشواياني كه به فرمان ما هدايت مي كردند «يوم
    ندعوا
    كل اناس بامامهم»(10) روزي كه هرگروهي را با امامش مي خوانيم، يعني كسي كه به آن اقتداء نموده است(11)


    قرآن از دو گونه پيشوا نام برده است: يكى امام نور و هدايت، «أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» ديگرى امام نار و ضلالت، «أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ» كه گروه دوّم، با زور و تهديد و تطميع و تحقير، مردم را به اطاعت خود وامى‏دارند.
    ابو بصير به امام صادق عليه السلام گفت: «أشهد أنك امامى»، گواهى مى‏دهم كه تو امام من هستى. امام فرمود: در قيامت، هر گروهى با امامشان محشور مى‏شوند، خورشيدپرستان با خورشيد و ماه پرستان با ماه.
    قال على بن إبراهيم في قوله: «يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ» قال: ذلك يوم القيمة ينادى مناد: ليقم ابو بكر و شيعته و عمر و شيعته، و عثمان و شيعته، و على و شيعته.

    پاورقی:
    1. خليل بن احمد الفراهيدي، ترتيب كتاب العين، قم، مؤسسة النشر الاسلامي، جماعة مدرسين، 1414 هـ ق، ص55.
    2. ر.ك: ميثم بن علي بحراني، قواعد المرام في علم الكلام، تحقيق سيد احمد حسيني، مكتبة آية ا... مرعشي، چاپ دوم، 1406، ص 174.
    3. ر.ك: مجدالّدين، ابن اثير، النهاية في اللغة، ص 227. و ابن منصور، لسان العرب، ج 12، ص 26.
    4. حجر:79 و قيامت:5.
    5. هود:17 و احقاف:12.
    6. بقره:124 و فرقان:74. اسراء:71.
    7. توبه:12 و قصص:41.
    8. انبياء:73 و قصص:5 و سجده:24.
    9. انبیاء:73
    10. اسراء:71.
    11. راغب، مفردات، ماده ام، ص24.
    ویرایش توسط رسا : ۱۳۹۰/۰۸/۱۱ در ساعت ۲۲:۴۳

  13. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود