جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا ایمان صحابه اینقدر ضعیف بوده ؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    تیراندازی
    نوشته
    266
    حضور
    5 روز 7 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1191

    چرا ایمان صحابه اینقدر ضعیف بوده ؟




    اهل سنت به صحابه خیلی ارادت دارند، اما قرآن مطالبی را نقل می کنه که تن آدم می لرزه. مثلا آیه 14 سوره احزاب می گه: وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْها وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلاَّ يَسيراً (14) یعنی اینکه: و اگر از اطرافِ [مدينه‏] مورد هجوم واقع مى‏شدند و آنگاه آنان را به ارتداد مى‏خواندند، قطعاً آن را مى‏پذيرفتند و جز اندكى در اين [كار] درنگ نمى‏كردند؛
    خب با این وضع چگونه می توان گفت صحابه همه بهشتی اند یا همه مجتهد اند و صحابه ستارگان هدایتند و ....
    نظر شما چیه ؟

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    360
    حضور
    40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    1454



    با سلام آنها استناد می کنند به روایاتی که البته همه دارای اشکالاتی هستند مثل:
    1 - لا تجتمع امتي علي خطاء (1) . امت من بر خطا مجتمع نمي شوند .
    2 - لم يكن اللّه ليجمع امتي علي خطاء (2) . خدا هرگز امت مرا بر خطا جمع نمي كند .
    3 - ان اللّه لا يجمع امتي علي ضلاله . خداوند امت مرا بر گمراهي گرد نمي آورد .
    4 - كونوا مع الجماعه , يداللّه مع الجماعه . با جماعت باشيد , دست خدا همراه جماعت است .
    5 - مثل اصحابي كالنجوم بايهم اقتديتم اهتديتم . ياران من بسان ستارگان آسمان هستند , از هر كدام پيروي كرديد , هدايت مي يابيد .
    پاورقي:

    1 - ايـن حديث در سنن ابن ماجه , كتاب فتن , به اين نحو نقل شده است : ان امتي لا تجمع علي ضلاله .
    2 - ايـن حـديث در مسند احمد , ج 5 , ص 145 به اين نحو نقل شده است : فان اللّه لم يجمع امتي الا علي هدي .

    غربت کده ای که بوی دریا دارد ----- صدخاطره ازغربت زهرا دارد
    برگرد وعلی چشم به راه هست هنوز-- اسراردلش دردل چاه است هنوز
    آن چاه پرازستاره راپیدا کن ---------- آن سینه پاره پاره راپیداکن
    برگرد که بر بهاران می خندند -------- یک عده به انتظارمان می خندند
    اللهم عجل لولیک الفرج

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518



    با سلام
    مسلمانان در مورد مساله ((عدالت صحابه)) با هم اختلاف نظر دارند . اهل تسنن قائل اند كه تمام اصحاب رسول الله عادل بوده و در گروه مومنين به خدا و رسول اند ، عامه بر اين باورند هر شخصي كه پيامبر را ولو يك روز يا دو روز ديده باشد از زمان ولادت اش تا روز وفات اش محكوم به عدالت مي باشد و قتل ، زنا و يا گناهان ديگر باعث عدم عدالت او نمي گردد .
    اما شيعيان بر اين عقيده نبوده و قائل اند كه صحابه پيامبر در يك درجه نبوده اند برخي مومن اند و مشمول آيه (( والسابقون السابقون ، واقعه-10 )) مي باشند،(1) و برخي ديگر اين چنين نبوده اند.
    گروهي از عامه شيعيان را متهم مي كنند كه آنها بيشتر صحلبه را بجز چند نفر غير مومن مي دانند، به عنوان نمونه برخي از پرورش يافتگان در مكتب خلفا مي گويند كه شيعيان قائل اند:
    ما در اين مقاله در سدد نفي اين اتهام از شيعه هستيم و قصد داريم اين مساله را از منظر قرآن ، روايات و عقل بررسي نماييم تا روشن گردد شيعه هرگز قائل نبوده كه تمام اصحاب رسول الله عادل نبوده و به او ايمان نياورده اند، بلكه شيعه براي صحابه پيامبر ارزش والايي قائل است منتهي پيروان ائمه قائل اند همه آنها در يك درجه نبوده اند .
    1
    - در عهد رسول الله اطرافيان او به حضرت اش ايمان نياورده اند مگر افراد بسيار اندكي كه تعدادشان از تعداد انگشتان دست تجاوز نمي كرد (2).
    2- بعد از گذشت 23 سال از دعوت رسول الله كسي به آن حضرت ايمان نياورد مگر سه نفر يا هشت نفر يا ده نفر. (3) عدالت صحابه از منظر شيعه و سني

    براي اينكه بفهميم آيا همه صحابه رسول الله عادل بوده اند يا نه ، در ابتدا بايد با تعريف"صحابه" و همچنين با مفهوم " عدل" و "ظلم" آشنا شويم:
    تعريف " صحابه "
    وقتي به كتاب لغت مراجعه مي كنيم "صحابه" را به معناي معاشر(4) معنا كرده اند ،ولي دانشمندان اسلامي در تعريف اصطلاحي(5) آن با هم اختلاف دارند :
    "ابن حجر(6) " صحابه را اين چنين تعريف كرده است : صحابه كسي است كه پيامبر را ديده و به او ایمان آورده و مسلمان مرده باشد ، حال چه با پيامبر به جنگ رفته يا نرفته باشد، و حتي اگر او را ديده ولي با او همنشين نشده باشد و به خاطر نابينايي آن حضرت را با چشم سر نديده باشد
    "سعيد بن مسيب" گويد: صحابه كسي است كه به مدت يك سال يا دو سال با پيامبر بوده و همراه وي در يك يا دو نبرد شركت داشته و جنگيده باشد(7).
    "واقدي" در تعريف صحابه مي گويد : هر كس پيامبر را ديده و به اسلام گرويده و در امر دين انديشه نموده و به آن راضي گشته است نزد ما از اصحاب پيامبر محسوب مي شود ، گرچه به مدت يك ساعت از روز باشد(8).
    محمد بن اسماعيل بخاري آورده است : هر كس از مسلمانان با پيامبر مصاحبت داشته و يا او راديده از اصحاب آن حضرت است(9) .
    احمد بن حنبل گويد : هر كس يك ماه يا يك روز يايك ساعت با پيامبر مصاحبت داشته يا آن حضرت را ديده جز اصحاب است(10).
    اينها تعاريفي بود كه از علماي عامه نقل شده است ، اما در مكتب اهل بيت صحابي كسي است كه در قاموس هاي لغت عرب آمده است :
    "صحابه " جمع"صاحب" به معناي معاشر و ملازم و همراه است ، و "صحابي" يعني يك نفر از " صحابه" رسول خدا(ص) كه معاشر و ملازم و همراه آن حضرت بوده است . اين معنا تنها درباره كسي صادق است كه معيت و همراهي اش بسيار باشد، زيرا مقتضاي مصاحبت همراهي دراز مدت است (11).

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  7. صلوات


  8. #4

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518



    تعريف عدل :

    "عدل" – كه يكي از اسماء الله است - در لغت مقابل جور و ستم قرار دارد:
    عدل : العدل : هو ضد الجور... و العدل: الحكم بالحق ، يقال : هو يقضي بالحق و يعدل و هو حكم عدل : ذو معدله في حكمه و العدل من الناس : المرض قوله و حكمه(12).
    یعنی : عدل ضد جور است ، همچنين عدل معناي حكم به حق مي دهد ، در مورد حكم به حق گفته مي شود : آن شخص (عادل) به حق حكم نمود و عدالت ورزيد، در مورد حاكم عادل گفته مي شود : در حكم اش صاحب عدالت است، و عدل از مردم چيزي است كه قول و حكم اش مورد رضايت است .
    جناب فيروز آبادي در قاموسي نيز عدل را ضد جور معنا كرده اند.(13)
    ابن اثير در نهايه مي گويد :
    في اسماء الله تعالي "عدل" هو الذي لا يميل به الهوي فيجور في الحكم ، و هو في الاصل مصدر للسمي به فوضع موضع العادل و هو ابلغ منا لانه حمل المسمي نفسي عدلا.
    " عدل" یکی از اسماء الله است و به اين معنا است كه خداوند به سوي هوي و كجي ميل پيدا نمي كند تا منجر به جور و ستم در حكم شود ، گاهي مواقع به جاي كلمه " عادل"كلمه "عدل" استفاده مي شود كه در اين صورت كلام همراه با مبالغه خواهد بود .(14)
    با توجه به معناي لغوي"عدل" نتيجه مي گيريم كه اگر گفتار و كردار صحابه اي مورد رضايت نبوده و در آن موضع عدالت رعايت نكرد، عادل نبوده است و اين امري است روشن و انشاء الله در ضمن مباحثي كه در بخش هاي صحابه از منظر (( قرآن )) ((روايات)) و ((عقل)) خواهد آمد اين مطلب را بيش تر توضيح مي دهيم .

    تعريف ظلم :

    ابن منظور در لسان العرب مي گويد :
    ظلم : الظلم : وضع شي في غير موضوعه ،و في المثل من استرعي الذئب فقد ظلم و في حديث ابن زمل : لزمو الطريق ظلم يظلموه اي لم يع لو عنه ... و منه حديث ام سلمه : ان ابابكر و عمر تكما الامر فما ظلماه اي لم يعد لا عنه و اصل الظلم الجور و مجاوره الح.(15)
    يعني : یعنی قرار دادن شی در غير موضع آن ، بعنوان مثال در مورد شخصي كه گرگ را نگه داري كند گفته مي شود كه ظلم كرده است ( چرا كه اين كار باعث دريدن گوسفندان مي گردد) و از همين باب است حديث ابن زمل كه مي گويد : ملزم به همين راه باشيد ( يعني در همين راه قدم برداريد ) و ظلم نكنيد يعني از آن راه عدول ننماييد ، همچنين حديث ام سلمه در مورد ابابكر و عمر از همين باب است ، ام سلمه مي گويد : همانا ابابكر و همر در راه و روش ، ميانه رو بودند و ظلم نكردند، يعني از ميانه روي عدول ننمودند .
    در قاموس المحيط مي خوانيم :
    ظلم: بالظلم: وضع الشي في غير موضعه(16)
    ظلم به ((به ضمه)) قرار دادن شي در غير جايگاه آن مي باشد .
    بطور خلاصه مي توان معناي لغوي (( ظلم )) و ((عدل )) را در اين شعر مولانا بيابيم:
    عدل چه بود وضع اندر موضع اش
    ظلم چه بود وضع در ناموضع اش
    عدل چه بود آب ده اشجار را
    ظلم چه بود آب دادن خار را
    همان طور كه قبلا اشاره شد اگر صحابه اي عملي كه شايسته نيست انجام دهد مثلا قتل يا زنا و يا گناه ديگري انجام دهد ظالم بوده و عادل نمي باشد و اين مطلبي ست كه هم قرآن و روايات به آن اشاره دارد و هم عقل هر عاقلي به آن حكم مي كند كه ان شائ الله در‌آينده اين مطلب به اثبات مي رسد .

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518



    صحابه از ديدگاه قرآن

    قبل از اينكه به بررسي آيات بپردازيم لازم است كه ديدگاه اهل تسنن و شيعه را بطور اجمال پيرامون صحابه مطرح كنيم ، چرا كه اين كار خالي از فايده و افاده نيست:
    عامه همه اصحاب پيامبر را عادل مي پندارند و آنان را بر بقيه راويان حديث مقدم مي دارند و قائل اند كه اشكال بر آنها ممنوع است و حتي نقض و ايراد بر صحابه را دليل زنديق و كافر بودن شخص مي دانند:
    بعنوان مثال جناب" ابن حجر" از ابوزرعه روايت مي كند كه او گفته است :
    (( هر گاه كسي را ديدي كه يكي از اصحاب رسول خدا را نقض و رد مي كند ، بدان كه او زنديق است ،
    زيرا رسول خدا حق است و قرآن كريم حق است و هر انچه كه پيامبر آورده حق است ، و اينها را تنها صحابه به ما رسانيده اند ،و اين گروه مي خواهند شاهدان ما را جرح و بي اعتبار نمايند تا كتاب و سنت را تباه و باطل سازند در حالي كه جرح و نقض بر خود اين زنديقان ، سزاوار تر است))(17)

    و يا " ابو حاتم رازي" در مورد اصحاب رسول الله (ص) مي گويد:
    ((اصحاب رسول الله شاهدان وحي و تنزيل و دانايان تفسير و تاويل اند و خداوند عز و جل ايشان را براي صحبت و همراهي پيامبر و ياري و اقامه دين و اظهار حق خويش برگزيده و صحابه بودنشان را پسنديده و آنها را نشانه و الگوي ما قرار داده است .
    آنان كه هر چه را پيامبر( ص) از خداي عز و جل به ايشان رسانيده ، هر چه را سنت نهاد و تشريع فرمود و هر چه را حكم كرد وو اجب و مستحب نمود و هر چه امر و نهي يا منع و تاديب كرد ، همه را برگرفتند و حفظ كردند و استحكام بخشيدند، و در دين فقيه شدند و امر و نهي خدا و مرا دو مقصود او را در حضور سول خدا با مشاهده تفسير و تاويل كتاب ،و گرفتن و استنباط از آن حضرت به خوبي دانستند و خداي عز و جل بدين وسيله آنها را شرافت بخشيد و با صفت پيشواي گرامي شان داشت و شك و كذب و اشتباه و ترديد و فخر و عيب را از آنان بزدود و ايشان را دادگران امت ناميد و در كتب محكم خويش فرمود : (( و كذلك جعلناكم امه وسطا لتكونوا شهداء علي الناس ( بقره -143 ) ))(18)


    ابن اثير در اين باره مي گويد :
    (( اگر كسي آنان را ( صحابه) نشناسد ناداني اش نسبت به ديگران بيشتر و انكاراش افزون تر است .
    پس شايسته آن است كه انساب و احوال ايشان به خوبي شناخته شود . (( صحابه)) پيامبر با ساير راويان در همه امور مشترك اند مگر در جرح و تعديل، زيرا آنان همگي عادل اند و ايراد و اشكال بر آنها ممنوع است))(19)

    اما اصحاب اماميه به پيروي از قرآن و ائمه اطهار سلام الله عليهم اجمعين نظری مخالف عامه دارند ، شيعه مي گويد برخي از اصحاب رسول الله انسانهاي مومن و متقي بودند و آياتي از قبيل( لقد رضي الله عن المومنين اذيبايحونك تحت الشجره (فتح- 18) )(و اسابقون الاولون من المهاجرين و الانصار( توبه- 100)) در مورد آنا نازل شده است و برخي ديگر اين چنين نبوده اند.

    حال نظر قرآن در مورد صحابه بیان می شود :
    قرآن كريم از اصحاب رسول الله با عناوين مختلفي ياد كرده است ، برخي از آنها را سابقين در اسلام مي داند و گروهي ديگر را بيعت كننده در زير درخت معرفي مي كند و درباره عده اي از عناويني همچون ( مهاجرين الذين اخرجوا من ديارهم) استفاده مي كند ،همچنين از برخي صحابه نكوهش كرده و تعابيري همچون : منافق(20) ، فاسق(21) ، مريض القلب(22) ، گنهكار(23)، را در مورد آنها بكار برده است كه اينك به بررسي آيات فوق مي پردازيم:

    ویرایش توسط رضا : ۱۳۸۹/۰۸/۲۵ در ساعت ۲۲:۳۶
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518



    الف) مواردي كه خداوند در قرآن صحابه را ستوده است :
    1- سابقين در اسلام :

    (والسابقون الا و لون من المهاجرين و الانصار و الذين اتبعوهم باحسان رضي الله عنهم و ضوا عنه و اعدلهم جنات تجري تحتها الانهار خلدين فيها ابدا ذلك اغوز العظيم ( توبه-100)
    ( پيشگامان نخستين از مهاجرين و انصار و كساني كه به نيكي از آنها پيروي كردند ، خداوند از آنها خشنود گشت و آنها نيز از او خشنود شدند ، و باغهای از بهشت براي آنها فراهم ساخته كه نهرها از زير درختانش جاري است ، جاودانه در آن خواهند ماند و اين است پيروزي بزرگ)
    مي توان برخي از مصاديق صحابه را در اين آيه بصورت زير معرفي كرد:
    منظوراز مهاجرين كساني هستند كه بسوي هر دو قبله نماز خوانده اند و يا افرادي هستند كه در جنگ بدر شركت نموده اند و منظور از انصار اشخاصي هستند كه در بيعت اولي حضور داشته اند .(24)

    2- بيعت كنندگان در بيابان عقبه:

    (( لقد رضل الله عن المومنين اذيبا يعونك تحت الشجره فعلم ما في قلوبهم فانزل السكينه عليهم واثابهم فتحا قريبا))
    ( خداوند از مومنان هنگامي كه در زير آن درخت با تو بيعت كردند راضي شد ، خدا آنچه را در درون دلهايتان نهفته بود مي دانست ، از اين رو آرامش را بر دلهايتان نازل كرد و پيروزي نزديك بعنوان پاداش به آنها فرمود.)

    3- ( محمد رسول الله و الذين معه اشداء علي الكفار رحماء بينهم ( فتح -29)

    محمد فرستاده خداست و كساني كه با او هستند در برابر كفار سر سخت اند و در ميان خود مهربانند.
    4- كساني كه در جهاد ثابت قدم بوده و فرار نمي كنند: (25)

    (( من المومنين رجال صدقوا ما عهدوا الله عليه فمنهم من قي نحبه و منهم من لينظر و ما بدلوا تبديلا( احزاب -23)
    از مومنان مرداني هستند كه بر سر عهدي كه با خدا بسته صادقانه ايستاده اند بعضي پيمان خود را به آخر بردند و بعضي ديگر در انتظارند و هرگز تغيير و تبديلي در عهد و پيمان خود ندارند .
    ( الذين قال لهم الناس ان الناس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزاد هم ايمانا و قالوا حسبنا الله و نعم الوكيل( آل عمران-173)
    اينها كساني بودند كه بعضي از مردم به آنان گفتند لشكر دشمن براي حمله به شما اجتماع كرده اند از آنها بترسيد.
    در آيه اول منظور از ( رجال صدقوا) حضرت حمزه و جعفر بن ابي طالب است و منظور از ( و مننهم من ينتظر) حضرت علي عليه سلام است.(26)
    همچنين از آيه دوم مي فهميم كه همه اصحاب در يك درجه نبوده اند زيرا برخي از آنان هنگام شنيدن عبارت ( ان الناس قد جمعوا لكم) که از زبان نعيم بن مسعود خارج شد ترسيدند و مي خواستند كه به جهاد نروند.(27)

    5- مومنان مهاجر و انصار :

    (( للفقراء المهاجرين الذين اخرجوا من ديارهم و اموالهم و يبغون فضلا من الله و رضوانا و ينصرون الله و رسوله ، اولئك هم الصادقون ( حشر -8)
    ( اموال مذكور) براي فقيران مهاجري است كه از خانه و كاشانه و اموال خود بيرون رانده شدند در حالي كه فضل الهي و رضاي او را مي طلبند و خدا و رسول اش را ياري مي كنند و آنها راستگويانند.
    ( والذين تبوء الدار و الايمان من قبلهم يحبون من هاجر اليهم... حشر-9)
    و همچنين اموال مذكور براي كسي است كه در اين سرا ( سراي مدينه ) و در سراي ايمان پيش از مهاجران مسكن گزيدند و كساني را كه بسوي شان هجرت كنند دوست مي دارند ....

    6- برتري سابقين در جهاد :

    (( لايستوي القاعدون من المومنين غير اولي الضرر و المجاهدين في سبيل الله با اموالهم و انفسهم فضل الله المجتهدين با اموالهم و انفسهم علي القعدين درجه.... ( نساء -95)
    ( هر گز افراد با ايمان كه بدون بيماري و ناراحتي از جهاد باز نشستند با مجاهداني كه در راه خدا با مال و جان خود جهاد كردند يكسان نيستند . )

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  13. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518




    7- برتري و فضيلت حضرت علي بر ساير صحابه :

    الف) ( و من الناس من پشتري نفسه ابتغاء مرضات الله و الله رئوف بالعباد ( بقره -27)

    و برخي از مردم ( همچون حضرت علي در ليله المبيت به هنگام خفتن در جايگاه پيامبر) جان خود را بخاطر خشنوي خداوند مي فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است .
    ب) اجعلتم سقايه الحاج و عماره المسجد الحرام كمن آمن بالله و اليوم الاخر وجاهدو في سبيل الله ، لا يستون عند الله ...(توبه-119)
    آيا سيراب كردن حجاج و آباد ساختن مسجد الحرام را همانند عمل كسی قرار داديد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده است ؟ اين در نزد خدا مساوي نيستند ...)
    اهل تسنن از" صحابه" و" تابعين" و" عياشي" و همچنين خاصه در بسياري از احضار روايت كرده اند كه آيه 207 سوره بقره در مورد حضرت علي عليه السلام وارد شده است .
    حضرت علي عليه السلام در مورد اين آيه مي فرمايند: (28)
    ( ان المراء بالايه: الرجل يقتل علي الامر بالمعروف و النهي عن المنكر)
    يعني منظور و مراد آيه عام است هر چند كه در مورد شخصي خاص نازل شده است، به عبارت ديگر اين آيه شامل بهترين اصحاب رسول الله مي گردد كه اهل مكه آنها را بخاطر دست كشيدن از دينشان عذاب مي كردند و آنها عبارت بودند از بلال ، صهيب، حباب ، عمار بن ياسر و پدر و مادرش.(29)
    همان طور كه هويدا است آيات فوق در پرتو احاديث دلالت مي كند بر اينكه همه اصحاب رسول الله در يك درجه نبوده اند وحقانيت اين ادعا از مطالب آينده بيش تر مشخص مي شود .
    همچنین شیعه و سنی نقل کرده اند که آیه 19 سوره توبه دلالت بر برتری حضت علی علیه السلام بر جناب عباس رضی الله عنه دارد، لذا این آیه بهترین شاهد بر این مدعاست که همه اصحاب رسول الله در یک درجه نبوده اند.

    ب) مواردی که خداوند در قرآن صحابه را نکوهش کرده است:

    1- افراد منافق :

    ( اذ جاءک المنافقون قالوانشهد انک لرسول الله ، و الله یعلم انک لرسوله و الله یشهد ان المنافقین لکذبو ( منافقون-1)
    ( هنگامی که منافقان نزد تو آیند می گویند ما شهادت می دهیم که یقینا تو رسول خدایی ، خداوند میداند که تو رسول او هستی ، ولی خداوند شهادت می دهد که منافقان دغگو هستند.)


    ( یا ایها الذین آمنوا اذا جاء کم فاسق بنبا فتبینوا...) ( حجرات-6)

    ( ای کسانی که ایمان اورده اید اگر شخص فاسقی خبری برای شما بیاورد در مود آن تحقیق کنید .)
    این آیه در مورد یکی از اصحاب پیامبر به نام" ولید بن عقبه" نازل شده است ، او درباره قومی به دروغ به ÷یامبر گفت که آنها مرتد شده و از پرداخت زکات ممانعت می ورزند(30) ، حال با توجه به این آیه می توان همه اصحاب رسول الله را عادل دانست؟ آیا شخصی که خداوند بر او اطلاق " فاسق" نموده است می تواند عادل باشد؟

    3- افراد مریض القلب :

    ( و از یقول المنافقون و الذین فی قلوبهم مرض ما وعدنا الله و رسوله الا غرورا)(احزاب-112)
    (بخاطر اورید زمانی را که منافقان و بیمار دلان می گفتند : خدا و پیامبرانش جز وعده های دروغین به ما نداده است .)
    کسی که این کلمات را بر زبانش جاری می کرد و به خدا و رسول بی احترامی می نمو نامش "معتب بن قشیر " است ، ایا شخصی که خداوند در قران او را مریض القلب معرفی کرده عادل است؟

    4- افرادی که ایمان واقعی ندارند :

    ( قالت الاعراب امنا ، قل لم تومنو و لکن قولو اسلمنا و لما یدخل الایمان فی قلوبکم) (حجرات-14)
    (اعراب بادیه نشین گفتند ایمان اورده ایم بگو شما ایمان نیاورده اید ولی بگویید اسلام اورده ایم اما هنوز ایمان وارد قلب شما نشده است . )

    5- پشت کنندگان در جنگ :

    (یا ایها الذین امنوا اذا لقیتم الذین کفروا زحفا فلاتولوهم الادبار)(انفال-15)
    ( ای کسانی که ایمان اورده اید هنگامی که با انبوه کافران در میدان نبرد رو به رو شدید به انها پشت نکنید.)

    6- فرار کنندگان در جنگ :

    (اذ تصعدون و لا تلون علی احد و الرسول یدعوکم فی اخرئکم ) ( آل عمران-153)
    ( او را به خاطر آورید هنگامی را که از کوه بالا می رفتید و ( از شدت وحشت ، به عقب ماندگان نگاه نمی کردید و پیامبر از پشت سر شما را صدا می زد . )
    ( و ما محمد الا رسول قد خلقت من قبله الرسل ، افاین مات او قتل انفلبتم علی اعقابکم ...) ( آل عمران-144)
    محمد فقط فرستاده خدا است و بیش از او نیز فرستادگانی بودند ،آیا اگر او بمیرد و یا کشته شود ، شما به عقب باز می گردید و اسلام را رها می کنید)
    دو آیه ذکر شده و چندین آیه دیگر در سوره آل عمران در مور حوادث جنگ احد نازل گشته است ، بسیاری از دانشمندان اهل سنت قائلند که برخی از اصحاب رسول خدا در جنگ احد ثابت قدم نبوده و فرار کرده اند، از جمله ابن ابی الحدید معتزلی می گوید:
    کسانی که در جنگ احد ثابت قدم بودند چهارده نفر اند ، هفت عدد از آنها از مهاجرین و هفت عددشان از انصارند .
    مهاجرین عبارتند از: علی علیه السلام ، ابوبکر ،عبد الرحمن بن عوف ، سعد بن ابی و قاص ، طلحه بن عبید الله ، ابو عبیده بن جراح ، زبیر بن عوام.
    انصار عبارتند از: حباب بن منذر ، ابودجانه ، عامم بن ثابت ، حارث بن صمه ، سهل بن حنیف ، سعد بن معاذ ، اسید بن حفیر.
    ابن ابی الحید در ادامه می گوید به اتفاق همه روات عثمان جز فراریان بوده و در مورد عمر اختلاف است اما جناب"واقدی" قائل است که او ثابت قدم نبوده و فرار کرده است (31).
    اما امامیه اتفاق نظر دارند که در جنگ احد هر سه خلیفه ثابت قدم نبوده اند.(32)
    حال سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که کسانی که در آن وحله هولناک جنگ که جسم نازنین پیامبر بیش از 70 ضخم برداشت و دندان مبارکشان شکست او را تنها گذاشته و فرار کردند ، گناه کار نبوده اند ؟
    آیا آنها پیمان شکن نبوده اند ؟
    آیا می توان آنها را عادل خواند؟

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  14. #8

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518



    نتیجه گیری :
    از آیات دسته اول این مطلب برداشت می شود که برخی از اصحاب رسول الله در درجه بسیار بالایی از ایمان قرار داشتند مانند حضرت علی علیه السلام ، حمزه، سلمان ، اباذر مقداد ، ابودجانه ، مصعب بن عمیر و ... که به 100 سوره توبه،18و29 فتح ، 23 احزاب ،173 ال عمران ،8.9 حشر ، 95 نساء و 207(33) بقره می تواند در مورد این دسته از افراد باشد .
    همچنین از ایات دسته دوم می فهمیم که برخی از اصحاب ایمان کامل و قوی نداشته بلکه در زمره منافقین بودند ( ایه اول) و یا مانند " ولید بن عقبه "به عنوان فاسق خطاب شده اند ( ایه دوم ) و یا برخی از انها مانند خلیفه دوم و سوم در جنگ احد فرار کردند که ایات شماره 144 و 153 سوره ال عمران در مورد انها است .
    حال با توجه به ایات ذکر شده آیا می توان همه اصحاب رسول الله را عادل دانست ؟
    ایا فرار کنندگان در جنگ صفت عدالت را دارا بودند ؟ یا کسی که مخاطب به خطاب فاسق شده می تواند عادل باشد ؟
    یا کسانی که در جنگ ها به دشمن پشت می کردند با دیگر اصحاب مساویند ؟

    خلاصه اینکه صحابه نبی اکرم یکسان نبوده اند بلکه از حیث قوت ایمان و ضعف آن و انجام دادن وظایف شان در سطوح مختلفی قرار داشتند و برای پی بردن به حقیقت آنها باید آنها را با میزان عدالت سنجید، پس به این نتیجه می رسیم که عنوان " صحابه" نمی تواند برای کسی منقبتی را به ارمغان آورد مگر اینکه شخص اهل آن باشد بنابراین مساوی دانستن تمام صحابه در فضل و ایمان مکابره و زور گویی بوده و مخالف حق می باشد . (34)

    پی نوشت ها :

    1. مع شیعه الامامیه فی عقائدهم صفحه172 خط 14 و ترجمه معلم المدرستین جلد1 صفحه135 خط 4
    2 مع شیعه الامامیه فی عقائدهم صفحه168 خط10
    3 همان صفحه 168 خط13
    4 -لسان العرب جلد1 صفحه603 خط12
    5 برای تعریف اشیاء عالم سه روش وجود دارد:
    6.تعریف لفظی 2-تعریف شرح الاسمی 3- تعریف حقیقی: تعریف حقیقی اشیا عالم تقریبا محال است و علمای اهل معقول مانند ابن سینا و ملاصدرا به این مطلب تصریح دارند ( اسفارجلد2 صفحه25 خط ) لذا برای پی بردن به معانی اشیا از تعریف لفظی و شرح الاسمی استفاده می شود
    7 . ترجمه معالم المدرستین جلد 1 صفحه 127 خط 4
    8. شیعه پاسخ می دهد صفحه85 خط 9
    9 همان صفحه 85 خط12
    10 همان صفحه86 خط اول
    1 همان صفحه86 خط سوم . طبق این دیدگاه افرادی مانند ابوسفیان ، معاویه، عمروعاص و... جز اصحاب رسول الله محسوب می شوند
    12 ترجمه معالم مدرسین جلد1 صفحه128 خط16 البته برخی از اصحاب امامیه (( صحابه)) را مانند عامه تعریف کرده اند مثلا شهید ثانی در کتاب (( داریه)) در تعریف (( صحابه)) گوید: (( صحابی کسی است که پیامبر را دیده و به او ایمان آورده و مسلمان از دنیا رفته باشد )) ترجمه معالم المدرسین جلد 1 صفحه127 پاورقی
    13 لسان العرب جلد11 صفحه514 خط22 و صفحه515 خط 6
    14 قاموس المحیط صفحه948 خط11
    15 نهایه ابن اثیر جلد3 صفحه19 خط 15
    16 لسان العرب جلد 12 صفحه432 خط 27 و صفحه434 خط اول
    17 قاموس المحیط صفحه1045 خط 22
    18 الاصابه فی تمییز الصاحبه جلد1 صفحه17 به نقل از ترجمه معالم المدرستین جلد 1 صفحه138 خط4
    19 نقدمه المعرفه الکتاب الخرج و التعدیل صفحه7-9 به نقل از ترجمه معالم المدرستین جلد 1 صفحه135 خط 6 و صفحه136
    20. اسد الغالبه جلد1 صفحه3 به نقل از ترجمه معالم المدرستین جلد 1 صفحه137 خط15
    21 سوره منافقون ایه 1
    22 سوره حجرات ایه 6
    23 سوره احزاب ایه 12
    24 سوره توبه ایه 102
    25 تفسیر جوامع الجامع جلد 2 صفحه90 خط9
    26 تفسیر صافی جلد 6 صفحه31 خط 12
    27 همان صفحه32 خط سوم
    28 این ایه در زمان جنگ احد نازل گردید . ابوسفیان پس از پایان جنگ به پیامبر گفت وعده ما در سال آینده ولی بعد از گذشت یک سال ابوسفیان قدرت جنگ با پیامبر را نداشت لذا (( نعیم بن مسعود )) را روی کار کرد که به مدینه رفته و مسلمانان را از نبرد بر حزر داشته و بترساند ، وقتی نعیم بن مسعود به گفت که ( ان الناس قد جمعوا لکم فاخشوهم ) برخی از اصحاب ترسیدند و می خواستند که به جنگ نروند ولی برخی دیگر شجاعانه با پیامبر خارج شده به جنگ رفتند که ابوسفیان ترسید و در نبرد حاضر نشد . ( تفسیر صافی جلد 6 صفحه 153 و 154
    29 تفسیر صافی جلد 1 صفحه371 خط 6
    30 همان صفحه 371 خط10
    31 تفسیر صافی جلد 6 صفحه516 خط 12
    32 شرح نهج البلاغه ابن ابی العدید به نقل از تفسیر صافی جلد 2 صفحه126 خط 8
    33 حیاه القلوب جلد4 صفحه941 و 942 خط 11
    34 درست است که ایه207 سوره بقره در شان حضرت علی علیه السلام نازل شده است اما – همان طور که بیان شد – طبق روایتی که از خود ان حضرت نقل شده می توان این ایه را بر سایر اصحاب خاص رسول الله (ص) تعمیم داد.
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  15. صلوات


  16. #9

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518



    بررسی صحابه از منظر عقلی :
    برای پی بردن به عدالت صحابه از منظر عقل هیچ راهی وجود ندارد مگر اینکه اعمال و رفتاری که آنها در زمان حیات خود انجام داده اند مور مطالعه قرار گیرد . ما در این قسمت رفتار کسانی که عمری با آن حضرت همراه بودند را از کتب اهل سنت می آوریم تا معلوم گردد عقل کدام عاقل به عدالت آنها گواهی می دهد .
    قبل از بیان مطالب، ذکر این نکته ضروری است که :
    ما در مسیر این بحث و بررسی که در پیش داریم نه یک هدف کلامی را تعقیب می کنیم ، و نه یک هدف فقهی و یا تاریخی و امثال آنرا، به عبارت روشن تر ما نمی خواهیم افکار و عقاید گروهی را مورد انتقاد قرار دهیم ، در مقابل از عقیده گروه دیگری دفاع و طرفداری کنیم .و نیز نمی خواهیم از کسی ستایش و تعریف کرده ، و از دیگری مذمت و بدگویی نماییم .
    و باز نمی خواهیم یک بحث فقهی مطرح نموده و حکم قتل را از نظر فقه اسلامی بررسی کنیم و حتی ما هدف تاریخ نویسی نداریم تا نیازمند باشیم تمام حوادث تاریخی را در زمینه بحث نقل کنیم .
    بلکه هدف ما این است که قسمتی از حوادث و پیش آمد های تاریخی را از کتاب های معتبر تاریخ و از مدارک اصلی و اولی در آورده و در دسترس قرار دهیم ، تا خواننده ارجمند بتواند با مطالعه آنها شخصیت واقعی صحابه را بشناسد ، و با افکار و عقاید و مشخصات روحی وی آشنا گردد.(44)

    مورد اول :
    برخی از اصحاب رسول خدا در زمان حیات پیامبر نقشه قتل ان حضرت را کشیدند که علمای اهل سنت مانند ابن حزم اندلسی در کتاب "المحلی" و بخاری درکتاب "الادب الفرد "و مسلم در کتاب ((صحیح)) ماجرا را بیان کرده و روایتی که این داستان را نقل می کند از لحاظ سند صحیح و معتبر می دانند. به عنوان نمونه عبارت ابن حزم اندلسی از این قرار است : ( ان ابابکر و عمر و عثمان و طلحه و سعد بن ابی وقاص رضی الله عنهم ارادوا قتل النبی صلی الله علیه و سلم و القائه من العقبه فی تبوک)
    یعنی ابابکر ، عمر ، عثمان ، طلحه ، سعد بن ابی وقاص ( رضی الله عنهم ) اراده کردند که حضرت را در هنگام بازگشت از غزوه تبوک بکشند به این نحوکه شتر پیامبر را رم داده تا حضرتشان در دره افتاده و شهید شوند.(45)
    نتیجه گیری برای عدالت و یا عدم عدالت صحابه فوق الذکر با خواننده محترم.

    مورد دوم :
    "خالد بن ولید" یکی دیگر از صحابه رسول الله است که پرورش یافتگان در مکتب خلفا و او را عادل دانسته و سیف الله می خوانند .
    "خالد بن ولید" در زمان فتح مکه به دستور پیامبر برای دعوت قبیله (( جزیمه بن عامر)) به سوی اسلام رهسپار آن سرزمین گردید ، پیامبر به او دستور داده بود که خونی ریخته نشود و از در جنگ وارد نگردد ، اما بر خلاف دستور پیامبر ، همه مردان قبیله را بازداشت کردو دستان آنان را از پشت بست وبرخی از اعدام نمود .(46)
    جنایت دیگر خالد بن ولید :
    او در زمان ابوبکر برای گرفتن زکات رهسپار قبیله (( مالک بن نویره )) شد خالد در عین حال که همه افراد آن قبیله اظهار اسلام می کردند و می گفتند که ما مسلمانیم و نباید مورد هجوم سربازان اسلام قرار گیریم ، از در حیله وارد شد و رییس قبیله ( مالک بن نویره) را کشت و به همسر وی تجاوز نمود .(47)
    شیعه این قبیل افراد را عادل نمی داند و قتل و زنا را حتی اگر از صحابه صادر شود ملاک عدم عدالت قلمداد می نماید حال با این وقایع تاریخی سزاوار نیست که شیعه را متهم سازیم که آنها همه صحابه را کافر می دانند ، یا مانند "ابن حجر" بگوییم که کسانی شاهدان ما ( یعنی صحابه) را جرح می نمایند . قصدشان تباه کردن کتاب و سنت است . برای اطلاع از سرگذشت کامل این جرائم می توانید به کتاب سیره ابن هشام و کتاب النص و الاجتهاد مراجعه فرمایید .

    مورد سوم :
    طبق تعاریفی که از زبان علمای اهل سنت بیان شد افرادی مانند ابوسفیان و معاویه جز اصحاب رسول خدا حسوب می شوند زیرا آنها پیامبر را دیده و به حسب ظاهر ایمان آورده و در حال ایمان از دنیا رفته اند ، چه اینکه معاویه جز نویسندگان پیامبر نیز بود . (48)
    تعريف "ابن حجر"، "واقدي"، "بخاري" ، "احمدبن حنبل"،از ((صحابه))برچنين افراد صادق است ولي شيعيان چنين افرادي را اصلا صحابه،بلكه مسلمان نمي داند تانيازمند باشند از عدالت يا عدم عدالت آنان صحبت كنند زيرا خود اين افراد سخناني دارند كه عدم ايمان آنها به پيامبر وآئين اسلام رابه وضوح اثبات مي كند:
    سخنان ابوسفيان: در اولين روز خلافت عثمان ،ابوسفيان نزد او آمد وگفت:آيا كسي در اينجا بغير از بني اميه هست؟ گفتند نه گفت از آن هنگام که خلافت به دست تیم و عدی افتاد من طمع بستم که به شما برسد ، حال که به شما رسیده است چونان کودکان که گوی را در بازی به هم می دهند خلافت را به هم بدهید و مگذارید از میان شما بیرون برود نه بهشتی هست و نه جهنمی.(49)
    او در همان ایام بر سر قبر شهید بزرگ اسلام حضرت حمزه علیه السلام رفت و با پای خود بر قبر آن بزگوار کوفت و گفت ای ابوعماره ، انچه ما دیروز بر سر آن شمشیر کشیده بودیم امروز به دست کودکان ما رسیده و با ان به بازی مشغول اند . (50)

    سخنان معاویه :
    معاویه روزی که دید پدرش ابوسفیان به ظاهر اسلام را پذیرفته در اشعاری نکوهش آمیز او را مخاطب قرار داده و گفت:
    ای صخر ، اسلام را نپذیر که ما را به رسوای دچار خواهی ساخت!
    بعد از مرگ عزیزانی که در جنگ بدر پاره پاره شدند .
    دائی و عمویم و نیز عموی مادرم ، که سومین فرد از کشنگان بود .
    و حنظله برادر خوبم ، آنها که خواب سحرگاه ما را به بیداری مبدل ساختند .
    یک لحظه نیز به اسلام میل نکن ، که بر گردن ما بار ننگ می گزارد !
    سوگند به شتران که چون رقاصگران در مکه راه می پیمایند .
    مرگ آسان تر از ملامت دشمنان

    که بگویند فرزند حرب ، ابوسفیان ، بخاطر ترس و وحشت ، از بت ( عزی) روی گردانیده است.(51)
    عقل کدام عاقل چنین افرادی را عادل می داند؟
    ایا اشکال و نقص به چنین افرادی حرام است ؟
    جرح نمودن چنین افرادی باعث تباه شدن کتاب و سنت می شود
    آیا کسانی دکه به صراحت می گویند بهشت و جهنمی نیست مسلمان اند؟ آیا فردی که به قبر شهیدی همچون حمزه علیه السلام جسارت می کند را می توان جزو ایمان آورندگان به خدا و رسول محسوب نمود؟
    آیا افردی که روی گردانیدن از بت (( عزی)) را ننگ محسوب می کنند جزو آیه 179 سوره اعراف (52) نیستند؟
    بله اگر ما از نور عقل استفاده نکرده و به مطالبی که وجدان هر فردی بر آن اذعان دارد اعراض نماییم و از آیات قرآن و فرمایشات پیامبر در روایات(53) فاصله بگیریم ، کارمان به جای می رسد که می گوییم:
    (( هر کس با زور بر مسلمانان چیره شد و خلیفه گردید و امیر المومنین نامیده شد برای کسی که ایمان به خدا و رسول دارد ، جایز نیست که به خواب رود و او را (( امام)) نداند . نیکوکار باشد یا بدکار. ))(54)


    44 صحیح بخاری جلد 3 صفحه1167 خط 2 کتاب الرقاق باب فی الحوض
    همان خط 22
    45 نقش عاشیه در تاریخ اسلام ، جلد 2 صفحه15 خط اول با کمی تصرف . ( ترجمه محمد صادق نجمی – هاشم هریسی)
    46 سقیفه علامه عسگری صفحه20 خط26 (پاورقی)
    47 فراز های از تاریخ پیامبر صفحه451 خط 21 و صفحه252
    48 همان صفحه453 خط 11
    49 نقش عاشیه در تاریخ اسلام جلد 3 صفحه60 خط 21
    50 الاغانی ابوالخرج اصفهانی 6/355-356 ، الاستیعاب ، صفحه690 به نقل از سقیفه علامه عسگری صفحه140 خط سوم
    51 همان صفحه141 خط اول
    52 نقش عاشیه در تاریخ اسلام جلد 3 صفحه59 و 60
    53 اولئک کالانعان بل هم اضل اولئک هم الغافلون ( اعراف -179)
    54 مانند 9 روایتی که از پیامبر در مورد برخی از صحابه نقل کردیم .

    منابع و مآخذ :
    قرآن مجيد
    فيروزي آبادي ،مجد الدين محمدبن يعقوب/قاموس المحيط /داراحياء تراث العربيه/بيروت /1424ه.ق
    سبحاني،جعفر / مع شيعه الاماميه في عقائدهم / انتشارات مشعر ،(اخراج فني موسسه امام صادق (عليه سلام )قم)/تهران/1427 ه.ق
    عسگري ،سيد مرتضي / سقيفه / مركز فرهنگي انتشارات منير /تهران /1385ه .ش
    بخاري ،محمد /صحيح بخاري / انتشارات دارالصادر /بيروت /1425ه.ق،2004م
    سبحاني ،جعفر/فراز هاي از تاريخ پيامبر/ انتشارات مشعر/تهران//1378ه.ش
    حسيني نسب،سيد رضا/شيعه پاسخ مي دهد/انتشارات مشعر/تهران /1387ه.ش
    عسگري، سيد مرتضي /معالم المدرسيتن(ترجمه محمد جواد كرمي)/ انتشارات دانشكده اصول دين / قم /1379ه.ش
    مكارم ،ناصر/ترجمه قرآن كريم / انتشارات مدرسه علي بن ابي طالب / قم/ 1378ه.ش
    كاشاني،محمد (ملا محسن)/كتاب الصافي في تفسير القرآن / انتشارات دارالكتاب الاسلاميه /تهران /1419ه.ق،1377ه.ش
    ابن اثير ،مبارك بن محمد /نهايه / انتشارات دارالتفسير /قم /1384ه.ش
    ابن منظور ،محمد /لسان العرب /انتشارات دارالكتاب العلميه/بيروت /1424ه.ق2003م
    عسگري ،سيد مرتضي /نقش عايشه در تاريخ اسلام (ترجمه عطا محمد سردارنيا ،محمد صادق نجمي وهاشم هريسي)/نشر مكتوب / تهران /1368 ه. ش
    طبرسي ، فضل بن حسن / تفسير جوامع الجامع / موسسه نشر اسلامي /قم/1424 ه.ق
    ویرایش توسط رضا : ۱۳۸۹/۰۸/۲۵ در ساعت ۲۲:۳۲
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  17. صلوات ها 3


  18. #10

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    علاقه
    پژوهشگري
    نوشته
    28
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    133



    سلام سید مهران گرامی


    درابتدا باید به این نکته توجه داشت که صحابه بزرگوار پیامبر (ص)در اسلام ونزد خود پیامبرو مسلمانان دارای قرب واحترام ویژه ای بوده اند.به دلیل نقش موثری که در پیشبرد و اشاعه اسلام داشته اند ود راین مسیر متحمل سختیها وبلاهای بیشماری شده اندونیز به دلیل صبر وهمراهی پیامبراکرم(ص)،استقامت وثبات در ایمانشان از ناحیه خداوند متعال ورسول خدا مورد ستایش قرار گرفته اند(1).

    ابن عباس از قول پیامبر اکرم(ص)نقل میکند که:هر چیزی راکه در کتاب خدا به شما داده شده است ،عمل به آن لازم است و کسی در ترکش عذری نداردواگر در کتاب خدا نبود،در سنتی که از من به جای مانده است واگر در سنت نبود ،آنچه اصحابم گفته اند،زیرا اصحابم به منزله ستارگان آسمانند که یه هر یک اقتدا بکنید هدایت می گردید(2)
    و یا در روایت دیگری رسول خدا (ص)فرموده اند :از خدابترسید در مورد اصحاب من،پس ازمن آنان را هدف تیرها قرار ندهیدو...(3)

    این روایتها وروایات از این نمونه که از پیامبر درباره صحابه نقل شده دلالت برمیزان محبوبیت صحابه نزد پیامبر دارد اما نکته ای که توجه به آن ضروری است این که خطاب پیامبر در این روایات چه کسی ویاچه گروهی می باشد؟آیا به اصحاب حاضر در مجلس سفارش کرده که اصحابم مانند ستارگان هستند ؟وآیا منظور پیامبر، تابعین هستند ویااینکه آیندگان را مورد خطاب قرار داده اند؟

    اما با توجه به سیاق خطاب ،معقول این است که گفته شوددر درجه اول این خطاب متوجه مخاطبان وحاضران در جلسه می باشد.

    بنا بر این،سفارش پیامبر اکرم(ص)مبنی بر فضیلت صحابه تا زمانی بر صحابه قابل تطبیق است که از ناحیه خود آنها مورد نقض قرار نگرفته باشد؛ مانند معاویه که در مجالس ومنابر حضرت علی (ع)را لعن وسب میکردوکارگزاران او نیز که از صحابه به شمار می آمدند بر آن اصرار داشتند(4)
    پس این گونه افراد به هیج وجه مصداق این روایات نخواهند بود.
    حاصل سخن آنکه این روایات دلالت بر منزلت تمامی صحابه ندارد،مخصوصا زمانی که شان نزول این احادیث را اهل بیت علیهم السلام بدانیم. از سویی امویان برای مقابله با بنی هاشم و اهل بیت این احادیث را حمل بر صحابهمیکردند. حتی بنابر این فرض که این احادیث در مورد صحابه باشد ، باید خاطر نشان ساخت که خود صحابه نیز از لحاظ ایمان وتقوا در درجات مختلفی قرار دارند و این احادیث بر اصحابی که در درجات بالایی ازایمان وتقوی قرار داشتند و تا آخر عمر بر همان حالت باقی ماندند قابل تطبیق میباشد ونه بر تمامی صحابه.چون صفحات تاریخ از صحابه هایی که دچار لغزش و انحرافات بزرگ شده اند به کرات یاد میکند.



    منابع:

    1.قرآن کریم ،سوره فتح آیه29؛سوره حشر آیات 8-10؛سوره توبه آیه100.و...

    2.احمد بن علی بغدادی،الکفایه فی علم الروایه،بیروت ،دارالکتب العلمیه،چاپ اول،1409ق،ص48.
    3.ابن حجر عسقلانی،الاصابه فی تمییز الصحابه،بیروت، دار الکتب العلمیه،1415ق،چاپ اول،ج1،ص19؛ابن اثیر،اسد الغابه فی معرفه الصحابه،بیروت ، دار الفکر،1409ق،ج1،ص4
    4.ابن اثیر، اسد الغابه،ج1،ص111؛خیر الدین زرکلی،الاعلام، بیروت،دار العلم،1396م،ج4،ص237؛ ابن کثیر،البدایه والنهایه،بیروت، دارالفکر،ج7،ص351.

    پایان هرکتابی،آغازی است برای اندیشیدن آنچه خوانده ایم.

  19. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود