جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: الکل صنعتی نجس است؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۹
    نوشته
    40
    حضور
    9 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    204

    دعوت الکل صنعتی نجس است؟




    با سلام لطفا در مورد الکل توضیح دهید. ایا الکل صنعتی نجس است؟ الکل سفید چطوز؟ تا این حد میدانم ، الکلی که در اصل مایع نباشد، نجس نیست. ولی من از کجا بدانم که الکل سفید یا صنعتی در اصل مایع است یانه. وایا در این باره بایستی تحقیق کنم ؟ واز کجا تحقیق کنم؟ مرجع تقلیدمن ایت الله خامنه ای هستند. سپاسگزارم

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    491
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3623



    نقل قول نوشته اصلی توسط baharloo نمایش پست ها
    با سلام لطفا در مورد الکل توضیح دهید. ایا الکل صنعتی نجس است؟ الکل سفید چطوز؟ تا این حد میدانم ، الکلی که در اصل مایع نباشد، نجس نیست. ولی من از کجا بدانم که الکل سفید یا صنعتی در اصل مایع است یانه. وایا در این باره بایستی تحقیق کنم ؟ واز کجا تحقیق کنم؟ مرجع تقلیدمن ایت الله خامنه ای هستند. سپاسگزارم
    الکل صنعتی که برای رنگ کردن درب ومیز و...به کار می رود اگر انسان نداند از چیزی که مست کننده وروان است درست کرده اند ،پاک می باشد .
    توضیح المسائل مراجع ،ج1،م112
    الکل هایی که معلوم نیست در اصل از اقسام مایعات مست کننده باشند ،محکوم به طهارت هستند .
    اجوبه الاستفتائات ،م304
    تحقیق لازم نیست .
    با استفاده از م309 اجوبه الاستفتائات .

  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    علاقه
    اول از همه چیز دین خدا و همه ی متعلقاتش/دوست دارم یار امام زمان عج باشم/معماری
    نوشته
    1,465
    حضور
    17 روز 10 دقیقه
    دریافت
    132
    آپلود
    0
    گالری
    1169
    صلوات
    9823



    به نام خدا

    السلام عليك يا علي بن موسي الرضا (ع)

    سلام بر شما
    ميخواستم بدونم كه الكل صنعتي كه براي كارهايي مثل ضد عفوني كردن و... (كه نوشته شده غير خوراكي)، روي دست بريزه،دست نجس ميشه و بايد تطهير بشه؟

    مقلد دو بزرگوار:آيت الله بهجت و آيت الله جوادي آملي مي باشم

    ممنون از شما


  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    علاقه
    علوم اسلامي
    نوشته
    5,555
    حضور
    148 روز 4 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    27
    صلوات
    31823



    نقل قول نوشته اصلی توسط «سید رضوی» نمایش پست ها
    به نام خدا السلام عليك يا علي بن موسي الرضا (ع) سلام بر شما ميخواستم بدونم كه الكل صنعتي كه براي كارهايي مثل ضد عفوني كردن و... (كه نوشته شده غير خوراكي)، روي دست بريزه،دست نجس ميشه و بايد تطهير بشه؟ مقلد دو بزرگوار:آيت الله بهجت و آيت الله جوادي آملي مي باشم ممنون از شما
    با عرض سلام و احترام خدمت جناب عالی و تشکر از سئوال شما

    الکل صنعتی ، اگر انسان نداند از چيزى كه به تنهايى مست كننده و مايع است درست كرده اند ، پاك مى باشد . (1)
    الکل صنعتی ، پاک است تا زمانی که نجاست آن احراز شود.(2)

    در پناه حضرت حق باشید

    پی نوشت:
    1. آیت الله بهجت ، توضیح المسائل م 116
    2. آیت الله جوادی آملی ، استفتائات ص 26


  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    74
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    278



    با سلام
    الکل ماده ای فرار است پس چطور وقتی روی لباس باشد آن را نجس میکند چون سریع تبخیر میشود پس چیزی نمیماند که بعنوان نجاست مطرح شود لطفا راهنمایی کنید
    البته بنده طبق احکام عمل میکنم منتها سوال برایم پیش آمد.
    با تشکر
    زندگانی با همین غم ها خوش است
    با همین بیش و همین کم ها خوش است
    زندگی کردیم و شاکی نیستیم
    بر زمین خوردیم و خاکی نیستیم

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    الكل‏ها به دو دسته كلى‏ تقسيم مى‏شوند: يكى الكلى كه از طريق صنايع نفت و پتروشيمى به‏دست مى‏آيد و ديگر الكلى كه از تقطير بخارات شراب، حاصل‏مى‏شود. و چون هر يك از اين دو مباحث جداگانه دارد آن‏ها را در دوقسمت مورد بررسى و كاوش فقهى قرار مى‏دهيم: 1 - بررسى فقهى الكل صنعتى

    واقعيت اين است كه الكل صنعتى از لحاظ ماهيت‏شيميايى هيچ‏تفاوتى با الكل تخميرى نداشته هر دو از نوع الكل يك ظرفيتى نوع‏اول به فرمولc2h5oh مى‏باشند. منتها با اين تفاوت كه بر الكل‏صنعتى قطعا لفظ خمر صادق نيست. در حالى كه الكل تخميرى از آن‏جهت كه از تقطير بخار خمر به دست آمده، احتمال آن مى‏رود كه‏عنوان خمر بر آن صادق باشد.
    بنابراين ادله نجاست‏خمر را در اين بحث كنار گذاشته به سايردلايل در اين زمينه مى‏پردازيم:
    الف) مسكر نبودن الكل صنعتى

    در گفتار دوم از فصل پيشين نجاست مسكر را بررسى كرديم و ديديم‏مشهور فقيهان هر مايع مست كننده‏اى را نجس مى‏دانند. حال آياالكل صنعتى مى‏تواند مصداقى از مايع مسكر بالاصالة باشد؟
    به نظر مى‏رسد كه الكل صنعتى را نمى‏توان مصداق «مسكر»دانست هر چند ماده آن، عامل اصلى و مؤثر در مايعات مست كننده‏است. و اين نه به خاطر آن است كه به الكل صنعتى مواد سمى وبدبوكننده هم چون متانول افزوده‏اند بلكه بدين خاطر است كه‏غلظت الكل به قدرى بالاست كه برفرض كه مواد افزودنى هم در آن‏نباشد، باز هم نوشيدن آن به هر مقدار، باعث مسموميت است. و لذاعرفا به اين ماده، مسكر اطلاق نمى‏شود. (1) .
    ب ) انصراف ادله نجاست

    فقيه نامى مرحوم نائينى و به دنبال وى محقق خوئى(ره) مسكر بودن‏الكل صنعتى را پذيرفته و آن را مسلم گرفته‏اند (2) و براى اثبات طهارت‏آن به راه‏هاى ديگر استدلال كرده‏اند.
    به نظر آنان، ادله نجاست‏خمر و ساير مشروبات الكلى از مثل‏الكل صنعتى انصراف دارد; دليل اين انصراف نيز دو چيز است: اولاالكل صنعتى در صدر اسلام كه زمان تشريع احكام است، وجودنداشته تا ادله نجاست‏شامل آن گردد. و ثانيا: روايات مزبور ويژه‏مشروبات سكرآور است و شامل مسكر غير مشروب (مايع مست‏كننده كه نوشيدن آن متعارف نيست) نمى‏گردد. (3) .
    نقد دليل: اين استدلال قابل مناقشه است، زيرا اگر بپذيريم كه‏«مسكر» به طور كلى نجس اعلام گرديده و به عبارت فنى، نجاست‏خمر و مسكر به صورت قضيه حقيقيه جعل شده است، صرف عدم‏وجود يك مصداق در زمان صدور روايت، دليل انصراف نيست. (4) .
    و اما اين كه روايات نجاست را ويژه مشروبات سكرآور (مسكرمتعارف الشرب) دانسته‏اند، اين نيز قابل ترديد است; زيرا ظاهرموثقه عمار كه مى‏گويد: «لا تصل فى ثوب قداصابه خمر او مسكر»عنوان مسكر را موضوع نجاست قرارداده و اگر علت نجاست، اسكارباشد، فرقى ميان نوشيدنى و غير نوشيدنى نيست. (5) بلكه تحقيقات‏نشان مى‏دهد كه اگر الكل صنعتى نيز به طور خالص تهيه شود و يامواد سمى آن(مثل متانول) جداگردد، هيچ تفاوتى با بقيه مشروبات‏الكلى ندارد جز اين كه درجه الكلى آن بالاست و بايد با آب مخلوطشود تا قابل شرب گردد. (6) .
    اين درست مثل آن مى‏ماند كه به خمر يا نوشيدنى‏هاى الكلى،مواد سمى و بدبوكننده بيفزايند در حالى كه بدون شك افزودن اين‏مواد نجاست آن‏ها را تغيير نمى‏دهد.
    ج) تعارض روايات و رجوع به قاعده طهارت

    دليل نجاست، چنان كه در مباحث گذشته ملاحظه شد، با رواياتى كه‏دلالت‏بر طهارت مسكر مى‏كند در تعارض است و اگر دليل نجاست‏را در خصوص خمر مقدم داشتيم، يا به لحاظ مكاتبه على‏بن مهزياربود كه بر هر دو دسته از روايات حكومت داشت و يا به دليل مرجح‏علاجى كه براساس آن، روايات طهارت را از اين جهت كه موافق عامه‏بود كنار مى‏گذاشت.
    اما اين مرجحات ، در خصوص مسكر غير متعارف وجود ندارد،زيرا مكاتبه مزبور، روايت نجاست را كه در خصوص خمر و نبيذمسكر وارد است، اعتبار بخشيده و فتواى عامه يا عمل آنان درخصوص مسكر غير متعارف معلوم نيست تا روايت مخالف با عامه‏ترجيح داده شود.
    بدين ترتيب اگر به فرض، روايات نجاست و يا طهارت مسكرشامل الكل صنعتى نيز باشد، اين روايات با يكديگر تعارض كرده وچون مرجحى در بين نيست تساقط مى‏كنند و در نتيجه براساس‏قاعده طهارت بايد آن را پاك دانست.
    نقد دليل: شهيد صدر براستدلال فوق چنين اشكال مى‏كند كه پس‏از اعمال مرجح علاجى و ترجيح روايات نجاست در خصوص خمرو يا مطلق مسكر، روايات طهارت كه در برابر آن‏ها قرار گرفته‏است درتمامى مدلول خود از حجيت و اعتبار ساقط مى‏شود.
    بنابراين نمى‏توان در خصوص مسكر متعارف، يك طرف تعارض‏را ترجيح داد و در مورد مسكر غير متعارف آن‏ها را در تعارض باقى‏گذاشت، بلكه اگر روايت طهارت به دليل توافق باعمل عامه از اعتبارافتاد، نسبت‏به مسكر غير متعارف نيز قابل شمول نخواهد بود. (7) .
    ممكن است كسى در مقام دفع اشكال مزبور چنين بگويد كه‏اعمال مرجح علاجى (موافقت‏با عامه) روايت طهارت را در تمام‏مدلول از اعتبار نمى‏اندازد بلكه تنها اين روايات را به مقدارى كه‏موافق با عمل عامه است از حجيت‏ساقط مى‏كند. و اين قاعده‏اى‏است كه در باب تعارض به صورت عموم من وجه همه فقها آن راپذيرفته‏اند; به عبارت ديگر اگر دو دليل در مصداق الف و ب بايكديگر تعارض كنند و عمل عامه در مصداق الف با يك دليل و درمصداق ب با دليل ديگر موافق باشد، در هر يك از دو مصداق، به‏مقتضاى مرجح مزبور فتوا مى‏دهيم هر چند نتيجه آن دو فتواى‏مخالف باشد.
    اين اشكال صحيح نيست. زيرا مى‏دانيم كه مسكر غير متعارف، درزمان صدور روايات وجود نداشته و بعدها پديدآمده است. و لذااختصاصى روايات طهارت بدان موهون مى‏باشد. بلى، اگر دو روايت‏متعارض در خصوص مسكر غير متعارف مى‏رسيد، مى‏توانستيم‏بگوييم عمل عامه دراين‏باره معلوم نيست و تعارض بدون مرجح‏علاجى باقى مى‏ماند. اما واقع اين است كه دليل طهارت و يا نجاست‏مسكر، يك دليل بيش نيست و بنابراين، اگر دليل طهارت يراثر اعمال‏مرجح علاجى در اكثر مدلول خويش (كه مسكر متعارف است) ازحجيت افتاد، ابقاء آن در خصوص مسكر غير متعارف، مستهجن‏مى‏باشد.
    به هر حال، اشكال ديگرى شهيد صدر بر محقق خوئى(ره) واردساخته و آن اين كه اگر پذيرفتيم كه مسكر غير متعارف، خود مورد دوروايت متعارض است، مرجح علاجى (تقيه) اختصاص به خمر نداردو در ساير مسكرات نيز جارى است، زيرا اگر امام - عليه السلام - به‏خاطر تقيه از مخالفين، خمر را پاك دانسته بايد بقيه مسكرات را نيزپاك اعلام كند، چون بديهى است كه حال غير خمر از خمر بدترنيست و لذا فتوا به نجاست هر مسكرى، فتوا به نجاست‏خمر نيز هست.
    نتيجه اين كه هر نكته‏اى كه موجب شده روايات طهارت خمر را برتقيه حمل كنيم، همان نكته موجب مى‏شود كه روايات طهارت مطلق‏مسكر را نيز محمول بر تقيه بدانيم. (8) .
    در اين جا يك سؤال مطرح مى‏شود و آن اين كه صرف نظر ازاشكال‏شهيد صدر و برفرض استقرار تعارض روايات، اگر فتواى‏فقيهان فعلى اهل‏سنت در خصوص مسكر غير متعارف، مشخص‏شد، و مثلا فتوا به طهارت چنين مسكرى دادند، آيا باز هم مى‏توان‏روايات نجاست را به دليل مخالف بودن مضمون آن‏ها، ترجيح داد؟
    ممكن است‏بگوييم ترجيح روايت مخالف با عامه از اين جهت‏است كه امام - عليه السلام - در صدور فتواى موافق با آن‏ها تقيه‏مى‏كرده و جان خويش و شيعيان خود را بدين وسيله حفظ مى‏كرده‏است. بديهى است تقيه امام از علماى ده قرن بعد، متصور نيست.
    اما در مقابل مى‏توان گفت از برخى روايات استفاده مى‏شود كه‏مخالف بودن مضمون يكى از دو حديث متعارض به خودى خود ازموجبات ترجيح شمرده شده است هر چند جهت صدور روايت‏مشخص نباشد.
    چنان كه مستفاد از جمله «فان الرشد فى خلافهم‏» (9) همين است;يعنى به مخالف بودن مضمون يك حديث‏با فتواى عامه، جنبه‏موضوعيت مى‏بخشد. بلى، در مقبوله عمربن‏حنظله چنين آمده‏است: «ما خالف العامة ففيه الرشاد» (10) كه در اين جا هدايت در راه يابى‏به واقع را در خبر مخالف با عامه قرارداده و نه در مخالفت‏با آن‏ها، وبين اين دو تفاوت است، زيرا در اين صورت ترجيح روايت مخالف باعامه، بيش تر به خاطر جهت صدور خواهد بود.
    نتيجه گيرى

    از آن چه گفتيم به دست آمد كسانى چون شهيد صدر كه فقط خمر رانجس مى‏دانند نه ساير مشروبات الكلى، به نظر آنان الكل صنعتى‏پاك است، زيرا بر فرض كه مسكر باشد، قطعا عنوان «خمر» بر آن‏صادق نيست. و كسانى چون محقق خوئى كه بقيه مسكرات را به‏خاطر اجماع تقديرى و انعقاد شهرت فتوايى بنابر احتياط لازم نجس‏مى‏دانند، (11) باز الكل صنعتى پاك است چرا كه اجماع تقديرى وشهرت فتوايى بر نجاست الكل صنعتى وجود ندارد.
    و بر فرض كه صدق عنوان مسكر موجب نجاست‏باشد و هرمست كننده روانى را نجس بدانيم، الكل صنعتى از اين جهت كه به‏تنهايى مسموم كننده است و نه مست كننده، پاك خواهد بود.
    د) نگاهى به فتواى فقيهان درباره الكل صنعتى

    در پايان اين بحث مناسب است نظرى به فتاواى فقيهان معاصر درخصوص الكل صنعتى بيفكنيم و به مقايسه نظريات گوناگون در اين‏زمينه بپردازيم.
    امام (ره) در مساله 112 رساله توضيح المسائل مى‏گويند: «الكل‏صنعتى كه براى رنگ كردن در و ميز و صندلى و مانند اين ها به كارمى‏برند، اگر انسان نداند از چيزى كه مست كننده و روان است درست‏كرده‏اند پاك مى‏باشد.».
    بسيارى از رساله‏هاى ديگر نيز عبارتى شبيه به اين عبارت دارند،در اين جا صورت شك در موضوع بيان شده ولى با توضيحات‏گذشته (فصل مقدماتى) معلوم شد كه الكل صنعتى از مايع مست‏كننده تهيه نمى‏شود بلكه از گازهاى اتيلن و استيلن كه از فرآورده‏هاى‏نفتى است‏به دست مى‏آيد، بنابراين پاك مى‏باشد. در استفتائات امام‏نيز (سؤال 261) آمده: «الكل صنعتى پاك است مگر آن كه يقين به‏نجاست آن پيدا شود».
    اما در توضيح المسائل مرحوم آية‏الله خوئى چنين آمده است:«الكل صنعتى ... اگر انسان نداند خودش به تنهايى مست كننده است‏پاك مى‏باشد.» (12) .
    مى‏بينيم كه در اين جا منشا تهيه الكل مورد توجه نيست، بلكه‏صدق عنوان «مسكر» معيار نجاست قرار گرفته است. (13) .
    در بحث‏هاى فقهى ديديم كه ايشان مسكر بودن الكل صنعتى رامسلم گرفته و راه‏هاى ديگرى را براى حكم به طهارت آن برگزيده‏است ولى در اين جا احتمال مى‏دهد كه عنوان مسكر بر الكل صنعتى‏صادق نباشد.
    منتها اين سؤال وجود دارد كه آيا اين فقيه بزرگوار، در صدق عنوان‏مسكر برتمام الكل‏هاى صنعتى ترديد مى‏كند و به اصطلاح «شبهه‏مفهوميه‏» را بيان مى‏كند. يا اين كه مقصود ايشان شبهه موضوعيه‏است; يعنى الكل صنعتى را به دو قسم تقسيم مى‏كند: يكى الكلى كه‏به خاطر غلظت زيادآن (در حد 96 درجه) نه مست كننده بلكه‏مسموم كننده است). مگر آن كه با آب مخلوط شود و درجه الكلى آن‏پايين آيد. چنين الكلى پاك است، زيرا به تنهايى مست كننده نيست.
    قسم ديگر الكلى است كه به خاطر غلظت كم الكل، به تنهايى‏مست كننده است هر چند خاصيت اسكار آن مغلوب مواد سمى و بدبو كننده باشد كه بدان افزوده‏اند. و به نظر ايشان، اگر انسان بداند كه‏الكل صنعتى از قسم اخير است، نجس مى‏باشد.
    توجيه دوم به نظر قوى‏تر است، زيرا معمولا در رساله‏هاى عمليه‏حكم شبهه مفهوميه مستقيما به عامى القا نمى‏شود; به عبارت ديگراين فقيه است كه بايد به عرف مراجعه كند و ببيند كه آيا به الكل صنعتى‏با خصوصيات مزبور، عنوان «مست كننده‏» اطلاق مى‏شود يا خير. (14) .
    2 - بررسى فقهى الكل تخميرى

    درباره طرز تهيه الكل تخميرى در فصل مقدماتى، توضيحات كافى‏ارائه شد. و ديديم كه ماده اوليه در اين جا مواد قند دارى هم چون‏انگور، كشمش و ... مى‏باشد كه با تخمير آن‏ها، شراب به دست‏مى‏آيد. سپس شراب را در ظروف خاصى ريخته حرارت مى‏دهند. وچون دماى جوش الكل پايين‏تر از آب است، زودتر تبخير شده و به‏حالت گازى در مى‏آيد. آن گاه بخارات الكل را به لوله‏هايى كه درمجاورت هواى سرد قرار گرفته است هدايت مى‏كنند تا تقطير شود وبه حالت ميعان در آيد. و بالاخره قطرات الكل از مجراى لوله به ظرف‏دوم هدايت مى‏شود و بدين ترتيب ذرات الكل از شراب جدامى‏گردد.
    اكنون ببينيم الكل مزبور از لحاظ فقهى چه حكمى دارد؟
    بديهى است كه مباحث فقهى مربوط به الكل تخميرى بابحث‏هاى مربوط به الكل صنعتى تفاوت دارد، زيرا الكل صنعتى ازگاز اتيلن و استيلن تهيه مى‏شد كه اصولا گاز، قابليت‏حكم به نجاست‏را ندارد بلكه تنها مشكل الكل صنعتى، صدق عنوان مسكر برآن بود.ولى مشكل در اين جا بيش تر است، زيرا ماده اوليه الكل تخميرى راخمر و يا ساير مشروبات الكلى تشكيل مى‏دهد و در فصل دوم اين‏نوشتار ملاحظه كرديم كه مشهور فقيهان آن‏ها را نجس دانسته‏اند.
    در پايان همين بحث فتواى فقيهان را در رساله‏هاى عمليه بررسى‏خواهيم كرد و خواهيم ديد كه بسيارى از آنان، الكل تخميرى را از اين‏جهت كه جوهر شراب، ماده تشكيل دهنده آن است، نجس‏دانسته‏اند.
    به هر حال، راه حل‏هاى مختلف براى حكم به طهارت الكل ارائه‏شده است در بحث قبل به سه راه حل اشاره كرديم. آن سه(مسكرنبودن الكل، انصراف ادله نجاست از الكل و رجوع به قاعده‏طهارت) در مورد الكل تخميرى نيز قابل طرح است. ولى راه حل‏ديگرى كه فقط در اين جا مطرح مى‏شود راه حل استحاله است كه‏ذيلا به بررسى و نقد آن مى‏پردازيم:
    الف) استحاله خمر به الكل

    مهم‏ترين راه حلى كه در زمينه الكل تخميرى و به منظور اثبات‏طهارت آن ارائه شده، استحاله شراب به الكل است.
    اصولا استحاله در كتاب‏هاى فقهى از پاك كننده‏ها (مطهرات)شمرده شده و مقصود از آن تبدل يك جسم به جسم ديگر است كه باجسم اول در ماهيت عرفى و به اصطلاح در صورت نوعيه مباين‏باشد. (15) هر چند از نظر عقلى و دانش روز، ميان آن دو تغايرى نباشد.
    بايد توجه داشت كه استحاله با تغيير در اوصاف شخصى شى‏ءفرق دارد; مثلا وقتى پنبه تبديل به لباس مى‏شود يا گندم، آرد و آرد،نان مى‏شود، در هيچ يك استحاله صورت نمى‏گيرد، زيرا عرف، اين‏موارد را دگرگونى در حقيقت و صورت نوعى نمى‏بيند.
    ولى وقتى سگ مرده‏اى در يك نمك‏زار مى‏افتد و پس از مدتى‏تبديل به نمك مى‏شود، عرفا تغيير ماهيت مى‏دهد و يا هنگامى كه‏خمر تبديل به سركه مى‏شود، حقيقت آن از نظر عرفى تغيير مى‏كند. (16) .
    علت اين كه استحاله از مطهرات شمرده شده آن است كه در اين‏موارد، موضوع نجاست از بين مى‏رود; مثلا عنوان «خمر» تبديل به‏عنوان «سركه‏» مى‏شود و چون تنها «خمر» موضوع حكم به نجاست‏است، با از بين رفتن عنوان «خمر» حكم به نجاست نيز از بين مى‏رود.
    اين مسئله در عين نجس مثل خون، بول، منى و غير اين ها پرواضح است. در اشياى متنجس نيز هر چند عنوان آن‏ها موضوع حكم‏به نجاست نيست (مثلا در لباسى كه نجس شده، عنوان لباس موضوع‏نجاست نيست) تا با از بين رفتن عنوان، حكم هم از ميان برود ولى به‏هر حال با استحاله، موضوع جديدى پيدا شده و اگر اين شيى‏ء جديدبخواهد نجس باشد، از نظر عرفى يك حكم جديد براى موضوع‏ديگر است. (17) .
    آن چه در اين جا قابل مطالعه و بررسى است مسئله تبخير خمر به‏الكل است، برخى از فقها، هم چون محقق خوئى(ره) اين مسئله را بامسئله تبخير بول مقايسه كرده و الكل حاصل از تقطير خمر راهم چون قطرات حاصل از تقطير بخاربول دانسته‏اند.
    اكنون ببينيم آيا اصولا تبخير و تقطير، استحاله است و مى‏توان‏مايع به دست آمده را به خاطر استحاله پاك دانست؟ و بر فرض كه‏تبخير نوعى استحاله باشد، آيا قياس الكل تخميرى با تبخير بول‏صحيح است‏يا نه؟
    يك نكته جاى ترديد نيست. و آن اين كه در ذهن عرف معهوداست كه هوا و مواد گازى شكل اصولا قابل حكم به نجاست نيست ودر نتيجه اطلاق ادله‏اى كه ملاقات را موجب نجاست اعلام مى‏داردبه اين ارتكاز عرفى تقييد مى‏شود. بخار نيز از اين قاعده بيرون نيست‏و لذا حتى اگر استحاله را از مطهرات ندانيم باز بايد بخار را چه از آب‏متنجس متصاعد شود و چه از بول، پاك بدانيم (18) و اين ارتباطى باموضوع استحاله ندارد.
    اما پس از آن كه بخار، تقطير شده و به حالت مايع در آمد، بايدميان موارد گوناگون فرق گذاشت.
    الف -1) در صورتى كه بخار از آب متنجس، متصاعد شود آياعرف، آب به دست آمده را چيز جديد غير از آب متنجس اول‏مى‏بيند يا اين كه اين همان آب اول است كه ميان اجزاى آن براثرحرارت فاصله افتاده و دوباره براثر سرد شدن، فاصله از ميان رفته وبه حالت اوليه بازگشته است. درست مثل اين كه يك فنر را باز كرده ورها كنيم تا به حالت اوليه باز گردد.
    البته دانش روز نظر دوم را تاييد مى‏كند ولى معيار، چنان كه گفتيم،نظر عرفى است. و عرف آن را آب تازه مى‏بيند. بلى، اگر روزى عرف‏به دنبال كشف واقعيات علمى، تغيير كند، آن گاه مسئله، شكل تازه‏اى‏به خود مى‏گيرد.
    به هر حال آن چه مسلم است اين است كه اصل استصحاب‏نجاست در اين موارد، جارى نيست، زيرا با تبخير، حكم به نجاست‏از بين مى‏رود و شك در نجاست پس از ميعان، شك در پيدايش‏نجاست جديد است.
    الف -2) در صورتى كه بخار از بول متصاعد شود و سپس به حالت‏مايع درآيد، اين مايع از ديدگاه عرف، ديگر بول نيست‏بلكه‏مولكول‏هاى آب براثر حرارت از بول جدا شده وپس از تقطير به‏صورت مايع درآمده است. اين آب قبلا نجس بود چون از اجزاى بول‏بود ولى با تبخير، عنوان عين نجاست زايل شده و بنابراين اگر آب‏جديد نجس باشد، يك حكم جديد براى موضوع جديد است.بديهى است در اين جا نيز جايى براى استصحاب چه در ناحيه حكم‏و چه در ناحيه موضوع نمى‏باشد.
    الف -3) در صورتى كه بخار از خمر يا بقيه مشروبات الكلى،متصاعد شود و به حالت مايع در آيد، مشكل بيش تر است. زيراچنان كه قبلا توضيح داده شد، در اين جا الكل كه خمريت‏خمر به آن‏است، متصاعد مى‏شود برخلاف بول كه مولكول‏هاى آب از آن جدامى‏شود و لذا قياس اين دو به يكديگر بى اشكال نيست.
    شايان ذكر است كه عمل تقطير به ترتيبى كه بيان شد، چند بارتكرار مى‏شود. و در مرتبه اول و يا دوم پس از تقطير، غلظت الكلى درحد اسكار است و به آن «عرق‏» مى‏گويند. بديهى است كه اين مورد ازبحث‏خارج است، چرا كه بر مايع به دست آمده عنوان خمر يامسكرصادق است و بدون ترديد نجس مى‏باشد. اما وقتى چندبار اين‏عمل تكرار شد و غلظت الكلى به حدود 90 درجه رسيد در اين‏صورت است كه امكان نوشيدن آن به تنهايى وجود ندارد و به هرمقدار كه نوشيده‏شود آثار مسموميت از خود برجاى مى‏گذارد.
    در واقع اين مورد بر فرض شك، از موارد شبهه مفهوميه است،زيرا نمى‏دانيم بر مايع به دست آمده پس از تقطير (كه غلظت الكلى‏آن در حد 96 درجه‏است) آيا عنوان خمر و مسكر صادق است‏يا اين‏كه در اين جا استحاله صورت گرفته و عنوان نجس زايل گشته است ومايع به دست آمده عنوان ديگرى دارد.
    واضح است كه در اين جا نيز امكان اجراى اصل استصحاب‏نيست، چرا كه با تبخير خمر، حكم سابق از بين رفته و اركان‏استصحاب از ميان رفته است.
    مرحوم شهيد صدر معتقد است مايع به دست آمده «خمر» است‏و در اين جا هيچ گونه استحاله‏اى صورت نمى‏گيرد بلكه درجه الكلى‏براثر عمل تقطير بالا و بالاتر مى‏رود تا جوهر شراب يا «خمر مركز» به‏دست مى‏آيد. (19) .
    ولى واقعيت اين است كه وقتى براثر تقطير مكرر، الكل خالص (درحد 96) به دست آمد، عرف به اين نكته كه مايع به دست آمده،جوهر شراب است و از الكل كه عنصر مؤثر خمر است، تشكيل يافته‏نمى‏نگرد. بلكه از ديدگاه عرف، اين ماده‏اى جديد است و مى‏توان‏گفت كه خمر نيست (علامت صحت‏سلب) و لذا اگر بخواهد نجس‏باشد، حكم جديد براى موضوع جديد خواهد بود. بدين ترتيب درالكل تخميرى، استحاله صورت مى‏گيرد و از اين جهت قياس محقق‏خوئى(ره) به تقطير بول مى‏تواند صحيح باشد. (20) .
    بايد توجه داشت كه اين جا با موردى كه به خمر، سم بيفزايند،كاملا فرق دارد، زيرا در مورد اخير، عنوان نجاست زايل نمى‏شودبلكه عرف مى‏گويد: خمر است كه مسموم گشته است ولى در مسئله‏مورد بحث‏براثر تقطير مكرر شراب، خاصيت اسكار تبديل به سميت‏مى‏شود. و عنوان «خمر» كه عامل اصلى نجاست‏بود از ميان مى‏رود.در استحاله عين نجس نيز همين مقدار كافى است.
    بلكه از روايات خاصه نيز مى‏توان اين مطلب را استفاده كرد; مثلادر موثقه عبيدبن زرارة امام صادق - عليه السلام - درباره انقلاب خمربه سركه مى‏گويد: «اذا تحول عن اسم الخمر فلا باس به‏» (21) .
    بديهى است كه در اين روايت‏يك ملاك كلى به دست داده شده وسركه خصوصيتى ندارد، بنابراين اگر با افزودن يك ماده شيميايى به‏خمر، ماده‏اى به دست آيد كه ديگر به آن خمر نگويند، پاك مى‏شودهر چند نام آن سركه نباشد. (22) .
    در صحيحه على‏بن جعفر نيز آمده است: «اذا ذهب سكره‏فلاباس‏» (23) اين نيز يك معيار كلى است و اختصاص به انقلاب خمر به‏سركه ندارد. و در الكل مى‏توان گفت، آن قدر درجه الكلى بالاست كه‏ديگر به تنهايى مست‏كننده نيست و لذا عنوان مسكر بر آن اطلاق‏نمى‏شود.
    اضافه مى‏كنيم كه برفرض در اطلاق عنوان خمر بر الكل خالص به‏دست آمده از تقطير خمر، ترديد كنيم باز بايد براساس قواعد فقهى‏آن را پاك دانست.
    به عبارت ديگر ترديد در اين جا به صورت شبهه مفهوميه است;يعنى نمى‏دانيم آيا مفهوم عرفى خمر بر الكل به دست آمده از تقطيرصادق است‏يا صادق نيست. و هيچ گونه اصل عملى كه بتواندمحدوده آن را مشخص كند، در اين جا وجود ندارد. اما استصحاب درموضوع خارجى جريان ندارد به اين دليل كه خصوصيات خارجى ازهر جهت مشخص است. اين مايع قبلا خمر بوده با درجه الكلى درحدود 12 مثلا، و پس از تقطير مكرر به درجه 96 رسيده است، پس‏شكى در موضوع خارجى نيست تا استصحاب شود. و اما عدم‏جريان استصحاب در ناحيه حكم، به اين دليل است كه اتحاد موضوع‏احراز نشده است. علاوه براين به نظر عده‏اى از فقها، اصولا جريان‏استصحاب در شبهات حكميه با مشكل مواجه است. (24) .
    اكنون يك سؤال مطرح مى‏شود و آن اين كه اگر الكل تخميرى را پاك‏دانستيم، چنان چه پس از يك يا دو بار تقطير ترديد كنيم كه آيا خاصيت‏اسكار آن براثر غلظت زياد تبديل به مسموم كنندگى شده و عنوان خمرزايل گشته است‏يا هنوز حالت مست‏كنندگى دارد، حكم چيست؟
    به طور كلى در شبهات موضوعيه استحاله، استصحاب جارى‏است; مثلا اگر سگ مردارى در نمكزار افتاده و بعد از مدتى دراستحاله آن به نمك ترديد كنيم، اصل استصحاب اقتضا مى‏كند كه آن‏را در حالت اوليه و عين نجس فرض كنيم. (25) حال آيا در مسئله موردبحث نيز مى‏توان اين اصل را جارى كرد و مى‏توان گفت كه هنوز رحالت‏خمر و مست كنندگى باقى بوده، تبديل به الكل نگشته است؟پاسخ مسئله منفى است. زيرا چنان كه گفتيم با تبخير، حكم به‏نجاست از ميان مى‏رود و بر بخار «خمر» صادق نيست. پس مايع به‏دست آمده در نتيجه عمل تقطير، از ديدگاه عرف، وجود جديدى‏است. از اين رو، نه استصحاب خمريت و نه استصحاب نجاست هيچ‏كدام جارى نمى‏باشد.
    ب) نگاهى به فتواى فقيهان درباره الكل تخميرى

    بيش تر مراجع در رساله‏هاى عمليه خود، الكل حاصل از تقطير خمررا نجس دانسته‏اند، زيرا مى‏گويند، «الكل صنعتى اگر انسان نداند ازچيزى كه مست كننده و روان است درست كرده‏اند پاك مى‏باشد.»بديهى است كه الكل صنعتى خصوصيتى ندارد و مطابق مفهوم‏مخالف اين جمله، هر نوع الكلى اگر بدانيم از مست‏كننده روان‏درست‏شده است، نجس مى‏باشد خواه در صنايع كاربرد داشته باشديا در امور پزشكى يا غير اين ها. (26) .
    مرحوم آية‏الله گلپايگانى از آن جا كه در استحاله بودن تبخير وتقطير مايعات نجس و متنجس اشكال مى‏كند الكل مورد بحث را نيزبنابر احتياط لازم، نجس مى‏داند. ايشان در پاسخ به سؤالى در اين‏زمينه مرقوم مى‏دارد: «اشكالى كه حقير در مايعات متقاطره دارم دراين مورد نيز جارى است و حكم به طهارت مشكل است.» (27) .
    مرحوم سيدمحسن حكيم الكل را به طور مطلق، از مصاديق مسكرمايع بالاصاله و نجس مى‏داند بدون آن كه ميان اقسام الكل فرق‏بگذارد، ولى شهيد صدر در حاشيه خويش تنها شراب انگورى والكلى را كه از آن تهيه شود، نجس دانسته است. (28) .
    مرحوم آية‏الله خوئى نيز تصريح مى‏كند كه تمامى اقسام الكل پاك‏مى‏باشد. (29) .
    ج) بحث تطبيقى

    موضوع الكل به لحاظ اين كه موضوع تقريبا جديدى است و كاربردآن در طيف وسيع تنها در چند دهه اخير آغاز گرديده لذا در كتاب‏هاى‏فقهى و مبسوط اهل سنت نيز مستقيما مطرح نگرديده‏است.
    ولى از مباحثى كه فقيهان معروف اهل سنت‏به مناسبت‏هاى‏گوناگون به ويژه مداوا كردن مريض به وسيله خمر مطرح كرده‏اند،مى‏توان حكم الكل را به دست آورد; مثلا از سخنان ابن عابدين‏برمى‏آيد كه الكل تخميرى به نظر او نجس است.
    وى ابتدا مايع حاصل از تقطير آب متنجس را پاك و آب به دست‏آمده از تقطير بول را نجس دانسته است. آن گاه مى‏گويد:«عرق‏حاصل از تقطير خمر عين خمر است، زيرا همان خمر بوده كه به‏شكل بخار متصاعد شده است. و اگر بخواهيم آن را پاك بدانيم بايدتقطير بول را نيز مطهر بدانيم كه هيچ كس قائل به آن نيست‏».
    از ذيل اين سخن و قياس الكل به تقطير بول به دست مى‏آيد كه‏عرق شامل الكل خالص نيز مى‏شود و بنابراين نجس مى‏باشد. (30) .
    نتيجه گيرى

    از بحث‏هاى گذشته به دست آمد كه اصولا تبخير از موارد استحاله‏است و پس از تقطير بخار، از ديدگاه عرف مايع به دست آمده چيزى‏غير از مايع اوليه است. و در اين نكته، تفاوتى ميان آب متنجس، بول‏و خمر وجود ندارد.
    از سوى ديگر اگر عمل تقطير آن قدر تكرار شود تا الكل خالص به‏دست آيد، عنوان «خمر» و «مسكر» كه علت اصلى نجاست در مايع‏اوليه بود، زايل مى‏گردد.
    و برفرض كه در اطلاق عنوان «خمر» بر الكل خالص ترديد كنيم،باز به مقتضاى قواعد فقهى بايد آن را پاك دانست. (31) نظر مشهور ميان‏فقيهان معاصر كه مسئله الكل را در رساله‏هاى عمليه بيان كرده‏اند،طهارت الكل صنعتى و نجاست الكل تخميرى است. هر چند عده‏اى‏از مراجع، قسم اخير را نيز پاك دانسته‏اند. و بالاخره فقيهان اهل سنت‏مسئله الكل را صريحا مطرح نگرده‏اند. ولى از سخنان آن‏ها برمى‏آيدالكل تخميرى به نظر آنان نجس مى‏باشد.

    پى‏نوشتها:

    1) به عبارت فنى‏تر، وقتى يك عنوان موضوع حكم قرار مى‏گيرد، ظاهر آن اين است كه‏بايد بالفعل و بدون هيچ قيدى آن عنوان صادق باشد تا حكم مزبور بار شود چنانكه‏فقهاى ما به خوبى اين نكته را در بحث از تغير تقديرى در آب مطلق تبيين‏كرده‏اند(ر.ك: عروة الوثقى، كتاب طهارت، فصل فى المياه، مساله‏9; تنقيح العروة، ج‏1، ص 89) در اينجا نيز ظاهر ادله‏اى كه مايع مسكر را نجس اعلام مى‏كند، مسكربالفعل است نه مايعى كه هم اكنون مسموم كننده است ولى اگر با آب مخلوط شده‏تبديل به مسكر خواهد شد. و در واقع عنوان «مسكر» در اين ادله موضوعيت داشته‏و عنوان مشير به ماده اصلى مسكرات كه الكل است نمى‏باشد.
    2) آن چه در اينجا آمده براساس بحثهاى استدلالى است كه ايشان مطرح كرده‏اند ولى‏در سطور آينده خواهيم ديد كه از عبارت توضيح المسائل آية‏الله خوئى برمى‏آيد كه‏عنوان «مسكر» برالكل خالص صادق نيست.
    3) آية‏الله خوئى، تنقيح العروة، ج 3، ص 98.
    4) مرحوم نائينى در بحث معاملات نيز، آيه «اوفوا بالعقود» را از عقود غير متعارفه كه ازآن‏ها به قراردادهاى بى‏نام تعبير مى‏شود، منصرف دانسته است. (ر. ك: منية الطالب،ج 1 ، ص 79) و جواب آن نيز همين نكته است; يعنى مفاد آيه، جعل حكم به‏صورت كلى و به اصطلاح قضيه حقيقيه است و نبود يك مصداق جديد در زمان‏نزول آيه موجب عدم شمول آن نمى‏گردد.
    5) براى مطالعه بيش تر ر.ك: شهيد صدر، بحوث فى شرح العروة ، ج 3، ص 358.
    6) به گفته برخى از اساتيد شيمى، هم اكنون شراب‏هاى تقلبى به همين شيوه و باافزودن اسانس‏هاى با طعم ميوه، تهيه مى‏شود.
    7) شهيد صدر، بحوث فى شرح العروة، ج 3 ، ص 359.
    8) همان.
    9) وسائل الشيعه ، ج 18، ابواب صفات قاضى، باب 9، حديث 19 و 1.
    10) همان .
    11) آية‏الله خوئى، تنقيح العروة، ج 2 ، ص 101.
    12) توضيح المسائل (چاپ هفتم ، چاپخانه محمدعلى علمى ، 1370) مساله 113.
    13) هم ايشان در پاسخ به سؤالى كه در خصوص الكل صنعتى كه از تركيب شيميايى درصنعت نفت، به دست مى‏آيد چنين مرقوم مى‏دارند: «الكحول التى لم يعهد منهاالاسكار و لا تستعمل لهذه الغاية فليست نجسة‏» (صراط النجاة فى اجوبة‏الاستفتاءات، با حاشيه آية‏الله تبريزى، سؤال 54 و 55).
    14) شبيه مسئله‏اى كه ذكر شد در رساله آية‏الله مكارم شيرازى آمده است. ايشان در مسئله‏125 مى‏گويد: «الكل‏هايى كه ذاتا قابل شرب نيست‏يا جنبه سمى دارد نجس نيست‏ولى هرگاه آن را رقيق كنند و مشروب و مسكر باشد، نوشيدنش حرام است واحتياطا حكم نجس دارد.».
    ظاهرا نظر ايشان از الكلى كه ذاتا قابل شرب نيست، الكل اتيليك است كه در صنعت‏مورد استفاده است نه الكل چوب (يا الكل متيليك)، زيرا الكل چوب، مشروب ومسكر نيست هر چند كه با آب مخلوط گردد.
    15) عروة الوثقى، بحث مطهرات ، مطهر چهارم; تنقيح العروة، ج 3، ص 169.
    16) تبديل خمر به سركه نيز هم چون تبديل جسم سگ به نمك، نه تنها از لحاظ عرفى‏بلكه از لحاظ علمى نيز دگرگونى در ماهيت است. زيرا ماده مؤثر خمر، الكل است كه‏پس از انقلاب، تبديل به ماده‏اى به نام اسيداستيك مى‏شود كه ماهيت‏شيميايى آن باالكل فرق دارد. در برخى از كتاب‏هاى فقهى انقلاب خمر به سركه را از نظر علمى،خارج از استحاله دانسته‏اند. (تنقيح العروة، ج 3 ، 168و 181) آن چه مهم است اين‏است كه ديدگاه علمى، معيار استحاله نمى‏باشد.
    17) و لذا تفصيلى را كه فاضل هندى ميان عين نجس و شيئ متنجس گذاشته، فقيهان‏ديگر نپذيرفته‏اند. ر. ك: كشف اللثام، ج 1 ، ص 57; تنقيح العروة، همان جا.
    18) شهيد صدر، بحوث فى شرح العروة، ج 1 ، ص 140.
    19) بحوث فى شرح العروة، ج 3، ص 362.
    20) تنقيح العروة، ج 2، ص 101; ايشان، مسكر بودن الكل را مسلم گرفته و در صدق‏عنوان خمر اشكال مى‏كند. در حالى كه مى‏توان گفت‏حتى عنوان مسكر نيز از نظرعرفى برآن صادق نيست. در غير اين صورت اگر الكل، از تخمير موادى چون نيشكر،چغندر قند، سيب‏زمينى و مانند اين ها به دست آيد، به نظر ايشان حتى قبل از تقطيرنيز لفظ خمر بر آن صادق نيست.
    21) وسائل الشيعه، ج 17، ابواب اشربه محرمه، باب 31، حديث 5.
    22) آية‏الله خوئى، تنقيح العروة، ج 3، ص 186.
    23) وسائل الشيعه، همان جا، حديث 9.
    24) براى توضيح بيش تر ر. ك: تنقيح العروة ، ج 3، ص 177.
    25) آية‏الله خوئى، تنقيح العروة، ج 3 ، ص 175.
    26) استفاده اين حكم از عبارت فوق مبتنى بر آن است كه جمله شرطيه مفهوم داشته‏باشد، اثبات مفهوم مخالف براى فتواى فقيهان كه نوعى اخبار از حكم شرعى است‏بامشكل مواجه است. فقيه گاهى به بيان حكم آن صورت مسئله كه واضح و بى‏اشكال است اكتفا مى‏كند. بنابراين بر فرض كه عبارت مزبور، مفهوم داشته باشد، تنهامى‏توان گفت در صورت مخالف، فتوا به طهارت نمى‏دهد. اما ممكن است احتياطكند.
    27) مجمع المسائل، ج 1 ، ص 36; بايد دانست كه در سؤالى كه از ايشان پرسيده شده‏تمامى الكل‏هاى صنعتى از نوع الكل تخميرى دانسته شده كه اين درست نيست.بلكه بيش تر الكل‏هاى صنعتى چنان‏كه در مبحث دوم همين فصل خواهيم ديد، ازطريق صنعت پتروشيمى و بدون استفاده از خمر توليد مى‏شود.
    28) سيدمحسن حكيم، منهاج الصالحين با تعليقات سيدمحمدباقر صدر، ج 1، ص 149.
    29) منهاج الصالحين، ج 1، ص 109; آية‏الله سيستانى و آية‏الله ميرزا جواد آقا تبريزى نيزدر كتاب‏هاى فتوايى خويش همين نظر را پذيرفته‏اند.
    30) ابن عابدين، حاشيه رد المختار، ج 4، ص 38; «و على كل حال فلا ضرورة الى‏استحصال العرق الصاعد من نفس الخمر النجسة العين و لا يطهر بذلك و الا لزم‏طهارة البول و نحوه اذا استقطر فى اناء و لا يقول به عاقل.» بحث‏بيش تر در اين زمينه‏در پايان كتاب خواهد آمد.
    31) يك نكته را بايد توجه داشت و آن اين كه: ظرفى كه قطرات الكل پس از آخرين‏تقطير بدان هدايت مى‏شود بايد از قبل پاك باشد. والا اگر قطرات الكل در همان‏ظرفى كه در دفعات قبل عرق خمر در آن مى‏ريخته دايت‏شود، نجس خواهد بود;به عبارت ديگر اين جا با مسئله انقلاب خمر به سركه تفاوت دارد، در آن جا روايات‏خاصه اقتضا مى‏كرد كه با تبدل خمر به سركه، ظرف نيز پاك شود. ولى اين جا روايت‏خاصى وجود ندارد.


    خداوندا. من بنده حقیری هستم که در مقابل عظمت و مهربانی تو سر به سجده می اورم چرا که تنها تو هستی که من را وجود بخشیدی و من تورا همیشه در همه حال می بویم و میستایم.

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    4,864
    حضور
    47 روز 16 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    17989



    نقل قول نوشته اصلی توسط اکسیر نمایش پست ها
    با سلام الکل ماده ای فرار است پس چطور وقتی روی لباس باشد آن را نجس میکند چون سریع تبخیر میشود پس چیزی نمیماند که بعنوان نجاست مطرح شود لطفا راهنمایی کنید البته بنده طبق احکام عمل میکنم منتها سوال برایم پیش آمد. با تشکر
    با سلام و عرض ادب

    اولا به طور کلی بنابر نظر مشهور مراجع بزرگوار،الکل هایی که معلوم نیست در اصل از اقسام مایعات مست کننده باشند ،محکوم به طهارت هستند .(مثل الکل صنعتی)

    ثانیا اگر از نوعی باشد که یقین به نجاست حاصل شود گرچه ممکن است از بین برود ولی تاثیر خود را میگذارد مانند ادرار که بعد از خشک شدن خودبخود پاک نمی شود بلکه نیاز به آبکشی دارد.

    توضیح المسائل مراجع ،ج1،م112

  15. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۵/۱۱/۲۰, ۱۹:۴۱ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود