صفحه 1 از 16 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرائت صحيح نماز

  1. #1

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز در هم
    نوشته
    591
    حضور
    8 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    69
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3955

    قرائت صحيح نماز




    با سلام

    ايا در قرائت نماز بايد مخارج صحيح حروف (تجويد) رعايت شود ؟يا خواندن معمولي كافي است ؟

    با تشكر

  2. صلوات ها 14


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    علاقه
    علوم اسلامي
    نوشته
    5,555
    حضور
    148 روز 3 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    27
    صلوات
    31823



    با سلام خدمت شما و تشكر از سئوال خوبتان

    رعايت دقت هاي تجويدي واجب نيست و تنها تلفظ عربي صحيح لغات و حروف واجب است (1)
    بهتر است براي آشنايي بهتر با موارد وجوب قرائت به رساله مرجع تقليد خود ، احكام قرائت نماز مراجعه نماييد .

    لطفا هر گاه سئوال شرعي داريد نام مرجع تقليد خود را ذكر نماييد
    موفق باشيد

    پي نوشت :
    1. آيت الله خامنه اي ، اجوبه الاستفتائات س 465 و س 591

    ویرایش توسط سجاد : ۱۳۸۹/۰۸/۱۴ در ساعت ۱۸:۴۸ دلیل: اضافه كردن توضيحات

  5. صلوات ها 20


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز در هم
    نوشته
    591
    حضور
    8 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    69
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3955



    با سلام و تشكر از پاسخ شما
    چقدر زود پاسخ داده شد بازم ممنون


    من جامع الرسائل اقاي بهجت رو كه ميخونم از بس اصطلاح جديد داره معمولا نميدونم اخرش فتوا چي هست . ولي شايد يه روز ياد گرفتم .

    قرائت 1 . يعنى اوّلين وظيفه صلاتيه يا دوّم يا سوّم با حفظ ترتيب در دو احتمال اخير.
    2 . دوّمين تكبير از وظيفه صلاتيّه يا سوّم با حفظ ترتيب.
    3 . در [ نمازهاى ] دو ركعتى و در دو ركعت اوّلِ از نماز سه ركعتى و چهار ركعتى، واجب است قرائت تمام حمد، و جايز نيست اخلال عمدى به حرفى از آن، يا به تشديد، يا اعراب آنها به نحو موافق قرائت قرّاء يا قانون عربيّت كه در صرف و نحو مسلّم است. و اين معنى، در نوافل، معتبر و در فرايض، واجب هم هست.و «بسمله» در فاتحه و سوره هاى ديگر غير از برائت، جزء است، و لازم است قرائت آن با فاتحه و هر سوره واجبه.و در حال اختيار ترجمه فاتحه كافى نيست.
    ترتيب قرائت و اخلال به آن
    و ترتيب كلمات و آيات بايد رعايت شود؛ پس عكس عمدى، مبطل است، مگر آن كه در مقدّم، قاصدِ جزء صلاتى نبوده باشد، پس اعاده مقدّم با ترتيب مى نمايد.و اگر ناسياً تقديم و تأخير كرد، اعاده در محلّ خودش، كافى و لازم است با حفظ موالات قرائت، وگرنه اعاده اصلِ قرائت مى نمايد با حفظ موالات صلات بنابر احوط؛ و اگر بعد از ركوع، متذكّر شد، نماز صحيح است و در بعض موارد آن، سجود سهو، لازم مى شود.و در صورت تقديم و تأخير سهوى كه اعاده آن لازم باشد، رعايت موالاتِ قرائت مى شود كه اگر فوت شد، استينافِ قرائت لازم است.
    حكم ترك تعلّم و عاجز از قرائت
    و اظهر اين است كه ترك تعلّم تا زمان تحقّق ائتمام، حكم ترك آن را در اوّل زمانِ امكان دارد، كه اگر مفوِّت تعلّم در زمان وجوبِ فعلىِ تعيينى شد، حرام و مشتمل بر اثم است، وگرنه حرام نيست اگر چه بعد از دخول وقت باشد، و اگر وقت، از تعلّم، تنگ بود و ممكن نبود اقتدا، آنچه را كه مى داند از فاتحه مى خواند اگر چه مقصّر بود در ترك تعلّم تا آن وقت.و اظهر وجوب ائتمام است با عدم عسر و حرج در صورت مذكوره. و همچنين اتّباع قارى اگر پيدا شد بدون حرج؛ و بعد از اينها قرائت از مكتوب اگر ميّسر شد براى آنچه نمى داند آن را، و اظهر وجوب تكرار همان بعض از فاتحه است به مقدار فاتحه بنا بر احوط، كه وجوب رعايت مقدار است، نه تبديل به غير آن از قرآن در صورت معرفت، و تبديل به ذكر در صورت عدم معرفت، يا تخيير بين تكرار و ذكر و همچنين رعايت محلّ بدل در صورت دانستن اوّل يا وسط يا آخر، با آنچه اختيار شد، اين فروع ساقط است. و چنانچه از فاتحه چيزى نمى داند، اختيار مى نمايد مقدار آن را از ساير سُوَر در صورت معرفت؛ و اظهر، عدم لزوم موافقت در عدد آيات با «فاتحه» است؛ بلكه كافى، مقدارِ اين مجموع است اگر چه يك آيه باشد و زايد، ممنوع نيست، بلكه اختيار مى شود براى مقدّمه علميّه و به قصد قرآنيّتِ خصوص زايد. و در صورت عدم معرفتِ «قرآن»، به مقدار واجب از قرآن «تسبيح» و «تهليل» و «تكبير» مى گويد، و اولى و احوط، اختيار ذكرِ واجب در اخيرتين است به نحو تخيير و در مقدار رعايت مقدار فاتحه. و اولى اختيار ذكر اخيرتين در عوض «قرآن» در اوّلتين است، بلكه احوط است و موافقت در مقدار، با مبدل، لازم نيست. و احوط اختيارِ موالات در بدل است با امكان؛ و همچنين اختيار آنچه را كه موالات در آن، مقدور او است، اگر چه مطالب و آيات در يك معنى و نظم نباشد؛ و با عدم امكان، تفريق مانعى ندارد اگر چه در يك معنى و نظم باشند [ البته ] اگر موالات نمازى به هم نخورد و فقط موالاتِ سوره اخلال بشود.و لازم نيست بدلِ «فاتحه»، سوره كامله باشد، بلكه بعد از قرائتِ مقدار «فاتحه» از ساير سُوَر، واجب است ـ بنا بر وجوب سوره ـ يك سوره كامله بعد از قرائتِ مقدار «فاتحه»؛ و احوط ـ بنا بر وجوب سوره كامله ـ جريان مذكور از تعويض به «قرآن» و بعد از آن به ذكر به نحو مذكور در سوره است اگر نداند سوره كامله را و وقتِ وافى براى تعلّم و ائتمام و اتبّاع قارى و قرائت از روى مكتوب نباشد.
    لحن و غلط در قرائت
    و در صورت صدق قرائت و عدم تمكّن از غير ملحون و نحو آن با رجاى تعلّم، آيا موظّف به بدلِ قرائتِ بدون لَحْن است، يا اكتفاى به اصل با لَحْن بنمايد؟ احوط، اختيار ائتمام و اتّباع قارى و قرائت از روى مكتوب است.و در صورت عدم امكان، يا ضيق وقت، يا حرجى بودن مذكورات، اظهر جواز اكتفا به اصلِ ملحون در زمان عدم امكان تعلّم ـ مثل زمان يأس از تعلّم ـ است.
    جواز قرائت از روى مكتوب
    و جايز است ـ بنا بر اظهر ـ قرائت از روى مكتوب در حال اختيار، اگر چه اَوْلى ترك آن است در فريضه؛ امّا در حال ضيقِ وقت و تعذّرِ تعلّم، پس قرائت از روى مصحف جايز است، و واجب نيست ائتمام، و مثل قرائت از روى مصحف است اتّباع قارى، بلكه ائتمام در حكم اينها است به نحوى كه گذشت.و با امكانِ مذكورات، تعلّم واجب نيست اگر مفوِّت واجب نباشد، و اگر ممكن نباشد تعلّم و اتّباع قارى و قرائت از مصحف، يا وقت تنگ باشد، احوط ائتمام است و اختيار آن بر بدل قرائت، اگر چه اكتفا به بدل، خالى از وجه نيست؛ و اين اكتفا، ظاهر است در صورت حرجى بودن ائتمام.
    ارتفاع عذر در اثناى نماز
    و اگر عذر مرتفع شد در اثناى نماز، پس اگر قبل از شروع در بدل باشد، لازم است اصل؛ و اگر بعد از فراغ از بدل يا در اثنا باشد عروض تمكّن از اصل، اظهر اكتفا در اوّل است و لازم است اصل در بقيّه.و احوط، تمام دو سوره است در مقابل تلفيق از بدل و اصل بنا بر وجوب سوره بعد از «فاتحه» به قصد قرائت موظّفه، نه به قصد جزئيّتِ تمام، بلكه با قصد جزئيّت در خصوص مقدارى كه از اصل و بدل تا آن زمان به جا نياورده است.
    فرض خواندن ترجمه
    در صورت عدم امكان قرائت و بدلِ آن، كه ذِكر است و عدم امكان احتياط به ائتمام و آنچه با آن ذكر شد، احوط اختيار ترجمه ذكر است به قدر واجب آن در صورت معرفت بر ترجمه «قرآن» در جايى كه ترجمه «قرآن» خودش بنفسه ذكر نباشد؛ و در صورت عدم امكان غير ترجمه «قرآن»، احوط اتيان به آن است به قصد وظيفه فعليّه(از ذكر يا ترجمه قرآن).



    تويه توضيح المسائل هم نگاه كردم نوشته شده بود

    اگر در زبان عربي بگويند ان حرف را تلفظ نكرده و موافق هيچ يك از قرائت هاي هفت گانه نباشد نماز او باطل است بنا بر احتياط

    جمله قرمز رنگ رو از كجا بايد متوجه بشيم ؟ ببخشيد قرائت هفت گانه چي هست ؟


    ببخشيد مرجع تقليد رو ذكر نكردم فكر كردم در اين مورد تفاوتي بين فتاوا نيست .

  7. صلوات ها 11


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    491
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3623



    نقل قول نوشته اصلی توسط t4h9r1 نمایش پست ها
    با سلام و تشكر از پاسخ شما
    چقدر زود پاسخ داده شد بازم ممنون


    من جامع الرسائل اقاي بهجت رو كه ميخونم از بس اصطلاح جديد داره معمولا نميدونم اخرش فتوا چي هست . ولي شايد يه روز ياد گرفتم .

    قرائت 1 . يعنى اوّلين وظيفه صلاتيه يا دوّم يا سوّم با حفظ ترتيب در دو احتمال اخير.
    2 . دوّمين تكبير از وظيفه صلاتيّه يا سوّم با حفظ ترتيب.
    3 . در [ نمازهاى ] دو ركعتى و در دو ركعت اوّلِ از نماز سه ركعتى و چهار ركعتى، واجب است قرائت تمام حمد، و جايز نيست اخلال عمدى به حرفى از آن، يا به تشديد، يا اعراب آنها به نحو موافق قرائت قرّاء يا قانون عربيّت كه در صرف و نحو مسلّم است. و اين معنى، در نوافل، معتبر و در فرايض، واجب هم هست.و «بسمله» در فاتحه و سوره هاى ديگر غير از برائت، جزء است، و لازم است قرائت آن با فاتحه و هر سوره واجبه.و در حال اختيار ترجمه فاتحه كافى نيست.
    ترتيب قرائت و اخلال به آن
    و ترتيب كلمات و آيات بايد رعايت شود؛ پس عكس عمدى، مبطل است، مگر آن كه در مقدّم، قاصدِ جزء صلاتى نبوده باشد، پس اعاده مقدّم با ترتيب مى نمايد.و اگر ناسياً تقديم و تأخير كرد، اعاده در محلّ خودش، كافى و لازم است با حفظ موالات قرائت، وگرنه اعاده اصلِ قرائت مى نمايد با حفظ موالات صلات بنابر احوط؛ و اگر بعد از ركوع، متذكّر شد، نماز صحيح است و در بعض موارد آن، سجود سهو، لازم مى شود.و در صورت تقديم و تأخير سهوى كه اعاده آن لازم باشد، رعايت موالاتِ قرائت مى شود كه اگر فوت شد، استينافِ قرائت لازم است.
    حكم ترك تعلّم و عاجز از قرائت
    و اظهر اين است كه ترك تعلّم تا زمان تحقّق ائتمام، حكم ترك آن را در اوّل زمانِ امكان دارد، كه اگر مفوِّت تعلّم در زمان وجوبِ فعلىِ تعيينى شد، حرام و مشتمل بر اثم است، وگرنه حرام نيست اگر چه بعد از دخول وقت باشد، و اگر وقت، از تعلّم، تنگ بود و ممكن نبود اقتدا، آنچه را كه مى داند از فاتحه مى خواند اگر چه مقصّر بود در ترك تعلّم تا آن وقت.و اظهر وجوب ائتمام است با عدم عسر و حرج در صورت مذكوره. و همچنين اتّباع قارى اگر پيدا شد بدون حرج؛ و بعد از اينها قرائت از مكتوب اگر ميّسر شد براى آنچه نمى داند آن را، و اظهر وجوب تكرار همان بعض از فاتحه است به مقدار فاتحه بنا بر احوط، كه وجوب رعايت مقدار است، نه تبديل به غير آن از قرآن در صورت معرفت، و تبديل به ذكر در صورت عدم معرفت، يا تخيير بين تكرار و ذكر و همچنين رعايت محلّ بدل در صورت دانستن اوّل يا وسط يا آخر، با آنچه اختيار شد، اين فروع ساقط است. و چنانچه از فاتحه چيزى نمى داند، اختيار مى نمايد مقدار آن را از ساير سُوَر در صورت معرفت؛ و اظهر، عدم لزوم موافقت در عدد آيات با «فاتحه» است؛ بلكه كافى، مقدارِ اين مجموع است اگر چه يك آيه باشد و زايد، ممنوع نيست، بلكه اختيار مى شود براى مقدّمه علميّه و به قصد قرآنيّتِ خصوص زايد. و در صورت عدم معرفتِ «قرآن»، به مقدار واجب از قرآن «تسبيح» و «تهليل» و «تكبير» مى گويد، و اولى و احوط، اختيار ذكرِ واجب در اخيرتين است به نحو تخيير و در مقدار رعايت مقدار فاتحه. و اولى اختيار ذكر اخيرتين در عوض «قرآن» در اوّلتين است، بلكه احوط است و موافقت در مقدار، با مبدل، لازم نيست. و احوط اختيارِ موالات در بدل است با امكان؛ و همچنين اختيار آنچه را كه موالات در آن، مقدور او است، اگر چه مطالب و آيات در يك معنى و نظم نباشد؛ و با عدم امكان، تفريق مانعى ندارد اگر چه در يك معنى و نظم باشند [ البته ] اگر موالات نمازى به هم نخورد و فقط موالاتِ سوره اخلال بشود.و لازم نيست بدلِ «فاتحه»، سوره كامله باشد، بلكه بعد از قرائتِ مقدار «فاتحه» از ساير سُوَر، واجب است ـ بنا بر وجوب سوره ـ يك سوره كامله بعد از قرائتِ مقدار «فاتحه»؛ و احوط ـ بنا بر وجوب سوره كامله ـ جريان مذكور از تعويض به «قرآن» و بعد از آن به ذكر به نحو مذكور در سوره است اگر نداند سوره كامله را و وقتِ وافى براى تعلّم و ائتمام و اتبّاع قارى و قرائت از روى مكتوب نباشد.
    لحن و غلط در قرائت
    و در صورت صدق قرائت و عدم تمكّن از غير ملحون و نحو آن با رجاى تعلّم، آيا موظّف به بدلِ قرائتِ بدون لَحْن است، يا اكتفاى به اصل با لَحْن بنمايد؟ احوط، اختيار ائتمام و اتّباع قارى و قرائت از روى مكتوب است.و در صورت عدم امكان، يا ضيق وقت، يا حرجى بودن مذكورات، اظهر جواز اكتفا به اصلِ ملحون در زمان عدم امكان تعلّم ـ مثل زمان يأس از تعلّم ـ است.
    جواز قرائت از روى مكتوب
    و جايز است ـ بنا بر اظهر ـ قرائت از روى مكتوب در حال اختيار، اگر چه اَوْلى ترك آن است در فريضه؛ امّا در حال ضيقِ وقت و تعذّرِ تعلّم، پس قرائت از روى مصحف جايز است، و واجب نيست ائتمام، و مثل قرائت از روى مصحف است اتّباع قارى، بلكه ائتمام در حكم اينها است به نحوى كه گذشت.و با امكانِ مذكورات، تعلّم واجب نيست اگر مفوِّت واجب نباشد، و اگر ممكن نباشد تعلّم و اتّباع قارى و قرائت از مصحف، يا وقت تنگ باشد، احوط ائتمام است و اختيار آن بر بدل قرائت، اگر چه اكتفا به بدل، خالى از وجه نيست؛ و اين اكتفا، ظاهر است در صورت حرجى بودن ائتمام.
    ارتفاع عذر در اثناى نماز
    و اگر عذر مرتفع شد در اثناى نماز، پس اگر قبل از شروع در بدل باشد، لازم است اصل؛ و اگر بعد از فراغ از بدل يا در اثنا باشد عروض تمكّن از اصل، اظهر اكتفا در اوّل است و لازم است اصل در بقيّه.و احوط، تمام دو سوره است در مقابل تلفيق از بدل و اصل بنا بر وجوب سوره بعد از «فاتحه» به قصد قرائت موظّفه، نه به قصد جزئيّتِ تمام، بلكه با قصد جزئيّت در خصوص مقدارى كه از اصل و بدل تا آن زمان به جا نياورده است.
    فرض خواندن ترجمه
    در صورت عدم امكان قرائت و بدلِ آن، كه ذِكر است و عدم امكان احتياط به ائتمام و آنچه با آن ذكر شد، احوط اختيار ترجمه ذكر است به قدر واجب آن در صورت معرفت بر ترجمه «قرآن» در جايى كه ترجمه «قرآن» خودش بنفسه ذكر نباشد؛ و در صورت عدم امكان غير ترجمه «قرآن»، احوط اتيان به آن است به قصد وظيفه فعليّه(از ذكر يا ترجمه قرآن).



    تويه توضيح المسائل هم نگاه كردم نوشته شده بود

    اگر در زبان عربي بگويند ان حرف را تلفظ نكرده و موافق هيچ يك از قرائت هاي هفت گانه نباشد نماز او باطل است بنا بر احتياط

    جمله قرمز رنگ رو از كجا بايد متوجه بشيم ؟ ببخشيد قرائت هفت گانه چي هست ؟


    ببخشيد مرجع تقليد رو ذكر نكردم فكر كردم در اين مورد تفاوتي بين فتاوا نيست .
    با سلام وتشکر
    منظور آن است که اگر کلمه ای از نماز را مطابق آن چه در زبان عربی تلفظ می شود ،تلفظ نماید قرائتش صحیح می باشد واگر مطابق با زبان عربی نباشد ومطابق یکی از قرائت های هفتگانه (هفت نوع قرائت صحیح وجود دارد که در نزد علمای بزرگ تجوید و قاریان مقبول و پذیرفته شده است وبرای اطلاع کامل با علوم قرانی مرتبط شوید ) باشد هم نماز وقرائت صحیح خواهد بود .
    پیشنهاد ما این است که نظرات آیت الله بهجت (ره) را از رساله ویا استفتائات ایشان مطالعه نمایید زیرا متن ساده تری دارند .با سپاس
    ویرایش توسط عترت : ۱۳۸۹/۰۸/۱۵ در ساعت ۲۰:۱۵

  9. صلوات ها 12


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    323
    حضور
    4 روز 11 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1436



    [QUOTE=t4h9r1;60226]با سلام و تشكر از پاسخ شما



    اگر در زبان عربي بگويند ان حرف را تلفظ نكرده و موافق هيچ يك از قرائت هاي هفت گانه نباشد نماز او باطل است بنا بر احتياط

    جمله قرمز رنگ رو از كجا بايد متوجه بشيم ؟ ببخشيد قرائت هفت گانه چي هست ؟



    با سلام و تشکر از شما جناب t4h9r1:

    منظور از این جمله این است که موافقت آن با نحوه قرائت اهل لغتی باشد که قواعد تجوید از آنها گرفته شده است بطور ساده تر بگویم ومنظور عرف اهل لغت نزد عرب است

    اما قسمت دوم : منظور موافق یکی از قرائت های هفتگانه ای است که از قرآ ن شده است که هر کدام دارای طرفدارانی نزد اهل عرف لغت میباشند که عبارتند از :

    1): قرائت نا فع که منتصب به نافع ابن نعیم است

    2): قرائت ابن کثیر که منتصب به عبدالله ابن کثیر است

    3): قرائت عاصم

    4): قرائت حمزه

    5): قرائت کسایی

    6): قرائت ابو عمر وبن علاء بصری

    7): قرائت ابن عامر

    (موفق باشید )

  11. صلوات ها 8


  12. #6

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز در هم
    نوشته
    591
    حضور
    8 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    69
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3955



    سلام و ممنون از پاسخ ها

    از اون جايي كه به نظر ميرسه عرب ها در عرفشون مخارج حروف رو رعايت ميكنند بنابراين مخارج حروف بايد رعايت بشه يا مطابق با همون قرائت هفت گانه باشه .بايد يه كم هم مكالمه عرب ها رو گوش بدم .

    ياسين مديا سايت خوبيه اين لينك بايد خوب باشه. شايد مطابق با يكي از قرائت هفت گانه هست.
    مجموعه تصویری تصحیح قرائت حمد و سوره



    با تشكر مجدد بابت روشن شدن مسئله

  13. صلوات ها 5


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    نوشته
    491
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3623



    باسلام وتشکر
    البته توجه نمایید که در م 1003 توضیح المسائل مراجع نظر آیت الله بهجت (ره)این است :
    رعایت مدی که در یک کلمه واقع شده واجب است .(مثال های آن ذیل همین مسئله مطرح شده است )
    ذیل م1004 نظر ایشان چنین آمده :وصل به سکون در نماز _بنا بر اظهر _جایز است ووقف غیر عمدی بر حرکت وضعا صحیح است واعاده ندارد واحوط آن است که بدون عذر ،وقف به حرکت ننماید ...
    و در م827 رساله ایشان است :تنوین ونون ساکن اگر به کلمه ای که با یکی از حروف (ی،ر،م،ل،و،ن)شروع می شود برسد ،واجب است که ادغام کند یعنی نون را به آن حرف تبدیل کند و با تشدید بگوید .
    به هر حال از مجموع این نظرات بر می آید که تجوید در همین اندازه با ید رعایت شود .

  15. صلوات ها 5


  16. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز در هم
    نوشته
    591
    حضور
    8 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    69
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3955



    ممنون از پيگيري شما

    ديشب تا دير وقت داشتم به اين كه آخر مخارج حروف بايد رعايت بشه يا نه فكر ميكردم .
    قبلا من هميشه در نمازم مخارج حروف رو رعايت نمي كردم .
    بعد يادم اومد در مسئله 823 از توضيح المسائل ايشون در مورد تلفظ حروف فرمودن اگر .... نماز او باطل است بنا بر احتياط

    اگر اشتباه نكنم يعني اگر هم طبق مسئله 823 عمل نشود نماز او باطل نيست اما طبق احتياط عمل نشده .(خيلي از مسائل سخت و تخصصي رشته هاي ديگه غير از رشته خودم رو بدون استاد مي خونم راحت در عمل جواب ميگيرم اما اين احكام واقعا تنهايي خوندن سخته)


    ممنون از توضيحات شما ،اضافه بر اين توضيحات ايا هر حرف بايد طبق قواعد مخارج حروف در تجويد ادا شود ؟

    طبق مسئله زير اداي حروف مشروط شده به عرف زبان عربي و قاعده اي كه بر قراعت هاي هفت گانه وجود داره .


    مسئله 823 از توضيح المسائل ايت الله بهجت) اگر يكي از كلمات حمد يا سوره را نداند ، يا عمدا آن را نگويد يا به جاي حرفي حرف ديگر بگويد مثلا به جاي ((ض)) ، ((ظ)) بگويد به طوري كه در زبان عربي بگويند آن حرف را تلفظ نكرده ، و موافق هيچ يك از قرائت هاي هفتگانه نباشد يا جايي كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود ، زير و زبر بدهد ،يا تشديد را نگويد ، نماز او باطل است بنا بر احتياط .

    با تشكر


  17. صلوات ها 5


  18. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    علاقه
    علوم اسلامي
    نوشته
    5,555
    حضور
    148 روز 3 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    27
    صلوات
    31823



    نقل قول نوشته اصلی توسط t4h9r1 نمایش پست ها
    قبلا من هميشه در نمازم مخارج حروف رو رعايت نمي كردم . بعد يادم اومد در مسئله 823 از توضيح المسائل ايشون در مورد تلفظ حروف فرمودن اگر .... نماز او باطل است بنا بر احتياط اگر اشتباه نكنم يعني اگر هم طبق مسئله 823 عمل نشود نماز او باطل نيست اما طبق احتياط عمل نشده .(خيلي از مسائل سخت و تخصصي رشته هاي ديگه غير از رشته خودم رو بدون استاد مي خونم راحت در عمل جواب ميگيرم اما اين احكام واقعا تنهايي خوندن سخته) ...
    طبق مسئله زير اداي حروف مشروط شده به عرف زبان عربي و قاعده اي كه بر قراعت هاي هفت گانه وجود داره . مسئله 823 از توضيح المسائل ايت الله بهجت) اگر يكي از كلمات حمد يا سوره را نداند ، يا عمدا آن را نگويد يا به جاي حرفي حرف ديگر بگويد مثلا به جاي ((ض)) ، ((ظ)) بگويد به طوري كه در زبان عربي بگويند آن حرف را تلفظ نكرده ، و موافق هيچ يك از قرائت هاي هفتگانه نباشد يا جايي كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود ، زير و زبر بدهد ،يا تشديد را نگويد ، نماز او باطل است بنا بر احتياط .

    مسئله اي را كه ذكر فرموديد ، معنايش اينست كه نمازهايي را كه به صورت اشتباه خوانده ايد ، باطل است و بايد قضا نماييد مانند اين استفتاء :‌
    465. اينجانب چندين سال نماز خوانده ‏ام و اكنون متوجه شده‏ ام كه در اثر جهل به مسأله، قرائت حمد و سوره‏ نمازم صحيح نبوده است، آيا بايد نمازها را قضا كنم؟
    ج. بله، احتياطا بايد قضا كنيد.( استفتائات از سايت آيت الله بهجت ره )
    البته در حال حاضر لازم است شما به مرجع زنده خود مراجعه كنيد تا حكم شرعي شما نسبت به قضا كردن نمازها يا عدم آن مشخص شود .

    نقل قول نوشته اصلی توسط t4h9r1 نمایش پست ها
    ممنون از توضيحات شما ،اضافه بر اين توضيحات ايا هر حرف بايد طبق قواعد مخارج حروف در تجويد ادا شود ؟
    خير نياز نيست طبق قواعد تجويدي عمل كنيد بلكه تلفظ صحيح در عرف عرب كافي است اما مسائل رساله را در باب قرائت نماز بايد عمل نماييد مانند اين استفتائات‌:
    526. عدم رعايت تجويد در نماز چه حكمى دارد؟ ج. اشكال ندارد، مگر تا حدّى كه در صحت قرائت لازم است.
    527. رعايت چه مقدار از نكات تجويدى براى قرائت نماز واجب است؟ ج. به مسايل 823 تا 827 رساله رجوع شود.
    528. اگر كسى لفظ ضاء را از مخرج ظاء تلفظ مى‏كرده است اما در عرف عرب حرف ضاد بر آن صدق مى ‏كرده، آيا نمازش اشكال دارد؟

    ج. با صدق آن حرف در عرف عرب صحيح است.( استفتائات از سايت آيت الله بهجت ره )

  19. صلوات ها 6


  20. #10

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز در هم
    نوشته
    591
    حضور
    8 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    69
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3955



    با تشكر تشكر تشكر از پاسخ ها

    و ممنون از اينكه اشتباه منو اصلاح فرموديد
    اوني كه نمي دونستم و چيزي كه در گذشته گاهي اونو رعايت نمي كردم مخارج حروف بود كه فرموديد اشكال نداره .
    اون دو شرط مسئله 823 رو متوجه نميشدم كه طبق اون ايا مخارج حروف بايد رعايت بشه يا نه . كه بيان فرموديد

    مرجع تقليد زنده من ايت الله سيستاني هستند كه طبق نظر ايشون در همه مسائل جز مسائل حسبيه و فتوا داده نشده بايد از ايت الله بهجت تقليد كنم .
    با تشكر از راهنمايي شما


    ویرایش توسط روشنا : ۱۳۸۹/۰۸/۱۷ در ساعت ۱۷:۵۰

  21. صلوات ها 5


صفحه 1 از 16 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۳/۱۰/۲۶, ۰۰:۳۱ : 5

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود