جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: خداوند مي فرمايد سب نكنيد و بعد خودش سب مي كند. چرا ؟‌

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    327
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1147

    خداوند مي فرمايد سب نكنيد و بعد خودش سب مي كند. چرا ؟‌




    لا تسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدوا بغير علم
    خداوند از يكسو مي فرمايد سب نكنيد خدايگان ديگران را تا كسي خداي شما را سب نكند . از سوي ديگر مي فرمايد تبت يدا ابي لهب و تب . اين را چگونه مي توان جمع كرد ؟‌ خودش بارها به موسي و پيامبر گفت با سخن خوش با كافران سخن بگو و با ايشان به كلام احسن سخن بگو حال خود خداوند ابولهب را سب مي كند؟
    کاکه موسلمان خه وتن هه تاکه ی
    گوی نه دان به دین سر ه وتن تاکه ی
    مامه له ی کالای مه عریفت و دین
    سه یری سه یرانگای بی گول و په رژین
    هه تا که ی ئه بی ده مارت ببرن
    به رگی زیرینی حه یات دادرن
    با هه مو ساتی تیفکرین به دل
    تامه و داماوه و نه چوینه ته گل
    بزانین بو چی دروس کراوین
    به بنی ئاده م بو ناو براوین

  2. صلوات ها 9


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    تیراندازی
    نوشته
    266
    حضور
    5 روز 7 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1191



    سوال خوبیه جواب چرا نمی دهند

  5. صلوات ها 7


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    650
    حضور
    12 روز 21 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    2
    گالری
    12
    صلوات
    1149



    نقل قول نوشته اصلی توسط هوريا شاهويي نمایش پست ها
    لا تسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدوا بغير علم
    خداوند از يكسو مي فرمايد سب نكنيد خدايگان ديگران را تا كسي خداي شما را سب نكند . از سوي ديگر مي فرمايد تبت يدا ابي لهب و تب . اين را چگونه مي توان جمع كرد ؟‌ خودش بارها به موسي و پيامبر گفت با سخن خوش با كافران سخن بگو و با ايشان به كلام احسن سخن بگو حال خود خداوند ابولهب را سب مي كند؟

    سلام. معنی سب چیست؟ سب یعنی فحاشی کردن، آیا عبارت: "دست ابو لهب قطع باد" فحاشی به اوست؟ من اینطور فکر نمیکنم.

    در مورد سخن گفتن با نرمش باید ببینید کی و کجاست، قرآن در مورد بحث با اهل کتاب میفرماید با آنها به احسن وجه بحث کنید(نحل:125) و ابولهب یک کافر بت پرست بود و نه اهل کتاب. قرآن وقتی به موسی میگوید با سخن نرم سخن بگوید که او برای اولین بار دارد با فرعون روبرو میشود(طه:44) مسلّم است که در اولین برخورد با او سخن نیکو گفته میشود. در مورد ابولهب هم همین شد، ابتدا برایش طعام آوردند، غذا خورد و وقتی معجزه را در سفرۀ پیامبر دید، گفت محمّد شما را جادو کرده است!! او آنقدر بی ادب بود که نگذاشت در شب انذار عشیرۀ اقربین پیامبر سخنش را بگوید و انذار به شب دیگر موکول شد، در آن شب نیز پیامبر را پس اینکه فرمود علی وزیر و وصی و جانشین من است، به باد تمسخر گرفت و در نهایت وقتی پیامبر دعوت عمومی را اغاز فرمودند، او باز هم درشتی و گستاخی کرد و اینجا بود که پاسخ تند قرآن به این فرد داده شده است. در واقع نرمش بیش از حد نشان دادن، خود میتوانست یک نقص برای خدا باشد و خداوند چنین نقصی نداشت.

    به امید ظهور

  7. صلوات ها 8


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 13 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    با سلام به همۀ دوستان عزیز
    در مورد آیۀ شریفه عرض می شود:
    الف:در فرهنگ قرآن کریم و آموزه های انبیاء از دشنام دادن به دیگران نهی شده است وما نمی بینیم قرآن یا پیامبری به بت پرستان و مشرکین دشنام داده باشند لذا قرآن کریم از این کار نهی می فرماید:
    «وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوااللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ‏»[1]. (معبود) كسانى را كه غير خدا را مى‏خوانند دشنام ندهيد مبادا آنها (نيز) از روى ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.
    به طورى كه از بعضى روايات استفاده مى‏شود، جمعى از مؤمنان بر اثر ناراحتى شديد كه از مساله بت پرستى داشتند، گاهى بتهاى مشركان را به باد ناسزا گرفته و به آنها دشنام مى‏دادند، قرآن صريحا از اين موضوع، نهى كرد و رعايت اصول ادب و عفت و نزاكت در بيان را، حتى در برابر خرافى‏ترين و بدترين اديان، لازم مى‏شمارد. دشنام و ناسزاگويي که در لغت عرب به آن «سبّ» مي گويند، يکي از محرمات الهي است که پيامبر گرامي اسلام « صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم»به شدّت از آن نهي کرده است. محدثان اسلامي از هر دو گروه از پيامبر«صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »نقل کرده اند که آن حضرت فرمود:
    «سِبابُ المُسْلمِ فُسُوقٌ»[2]. «دشنام دادن به مسلمان و ناسزاگويي به وي، فسق و گناه است».
    ابوبصير از امام باقر«عليه السَّلام »نقل مي کند که فردي از قبيله تميم به حضور پيامبراکرم «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »رسيد و از آن حضرت موعظه درخواست کرد. از جمله اموري که پيامبرصلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم به او سفارش کرد، اين بود:
    «لا تَسُبُّوا النّاسَ فَتَکسِبُوا العَداوَةَ لَهُمْ»[3]. «ناسزا نگوييد تا از دشمني آنان در امان بمانيد».
    همچنين امام صادق «عليه السَّلام » مي فرمايد:
    «سباب المؤمن کالمُشرِفِ علي الهلکة». «دشنام به مؤمن انسان را در آستانه هلاکت قرار مي دهد»[4]
    .در نهج البلاغه مى‏خوانيم كه امام على«علیه السلام»به جمعى از يارانش كه پيروان معاويه را در ايام جنگ صفين دشنام مى‏دادند مى‏فرمايد:
    «انى اكره لكم ان تكونوا سبابين و لكنكم لو وصفتم اعمالهم و ذكرتم حالهم كان اصوب فى القول و ابلغ فى العذر»[5].«من خوش ندارم كه شما فحاش باشيد، اگر شما به جاى دشنام، اعمال آنها را برشمريد و حالات آنها را متذكر شويد به حق و راستى نزديكتر است و براى اتمام حجت بهتر».

    [1] .الانعام/108.

    [2].صحيح بخاري، ج4، / 71، کتاب الدعوات، وسائل الشيعة، ج8، باب 158، از ابواب احکام عشرت، حديث2.

    [3]. وسائل الشيعة، ج8، باب 158، از ابواب احکام عشرت، حديث 2.

    [4]. وسائل الشيعة، ج8، باب 158، باب احکام عشرت، حديث4.

    [5]. نهج البلاغه كلام 206 صبحى صالح .
    خداوند مي فرمايد سب نكنيد و بعد خودش سب مي كند. چرا ؟‌
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  9. صلوات ها 9


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 13 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    ب:اما به عکس دشنام مادرقرآن وروایات وسیرۀرسول خدا«صلی الله علیه وآله» مساله لعن را داریم.لعن که به معنای دور بودن از رحمت خدااست در قرآن کریم« 37» بار با انتساب به خداوند و نيز يک بار با انتساب به مردم آمده است پس امری مشروع در جای خودش می باشد.
    مصاديق لعن در قرآن کريم
    با مراجعه به قرآن کريم پي مي بريم که خداوند متعال لعن را در چهار مورد به کار برده است:
    1 ـ در مورد ابليس؛ آن جا که مي فرمايد: «وَإنَّ عَلَيْکَ لَعْنَتي إِلي يَوْمِ الدِّينِ [1]» ؛ «وهمانا لعنت من برتوست تا روز جزا».
    2 ـ در مورد عموم کافرين؛ آن جا که مي فرمايد: «إنَّ اللهَ لَعَنَ الْکافِرينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعيراً »؛«همانا خداوند لعنت کرده کافران را و براي آنان جهنم را آماده نموده است».
    3 ـ در مورد گروهی از بنی اسرائیل ؛ آن جا که مي فرمايد: " لُعِنَ الَّذينَ کَفَرُوا مِنْ بَني إِسْرائِيلَ عَلي لِسانِ داوُدَ وَعيسَي بْنِ مَرْيَمَ "،[2] «لعنت شدند کساني که از بني اسرائيل کافر شدند، به زبان داود و عيسي بن مريم».
    4 ـ مواردي که لعنت بر عنوان عامّي وارد شده، که قابل انطباق بر مصادیق است؛ مثال:
    الف) عنوان ظالمين: «ألا لَعْنَةُ اللهِ عَلَي الظّالِمينَ »[3]؛«آگاه باش لعنت خدا بر ظالمان است».
    ب)عنوان ايذاي رسول (صلي الله عليه وآله): « وَالَّذينَ يُؤْذوُنَ اللهَ وَرسُولَهُ لَعَنَهُمَ اللهُ فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ »[4]؛«وکساني که خدا و رسول را اذيت مي کنند خداوند آنان را در دنيا و آخرت مشمول لعنت خود قرار داده است».
    ج) عنوان قتل مؤمن: « وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤمِناً مُتَعَمِّداً فَجزاءُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فيها وَغَضَبَ اللهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذابَاً عَظيماً»[5]؛«وهرکس مؤمني را به عمد بکشد مجازاتش آتش جهنم است که در آن جاويد معذب خواهد بود. خدا بر او خشم و لعنت کند، و عذابي بسيار شديد برايش مهّيا سازد».
    د) عنوان نفاق: «وَعَدَ اللهُ الْمُنافِقينَ وَالْمُنافِقاتِ وَالْکُفّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدينَ فِيها هِيَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللهُ وَلَهُمْ عَذابٌ مُقيمٌ »[6] ؛ «خدا مرد و زن از منافقان و کافران را وعده آتش دوزخ و خلود در آن داده، همان دوزخ براي کيفر آنان کافي است، و خدا آنان را لعن کرده و براي آنان عذاب ابدي است».
    ه) عنوان فساد و قطع رحم: «فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الاَْرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَکُمْ أُوْلَئِکَ الَّذِينَ لَعَنَهُمْ اللهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَي أَبْصَارَهُمْ »[7]«شما منافقان اگر از فرمان خدا و طاعت روي برگردانيد يا در زمين فساد و قطع رحم کنيد باز هم اميد داريد؟ اينان همين منافقانند که خدا آنان را لعن کرده و گوش و چشمشان را کور گردانيد».
    خ:شجرۀ ملعونه: ِ«وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلاَّ طُغْياناً كَبِيراً »[8]ما آن رؤيايى را به تو نشان داديم فقط براى آزمايش مردم بود، همچنين شجره ملعونه را كه در قرآن ذكر كرده‏ايم، ما آنها را تخويف (و انذار) مى‏كنيم اما جز بر طغيانشان افزوده نمى‏ شود.قرآن کریم در موردی دیگر در مورد مشرکین و کفار می فرماید: : (بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ)[9]." اين اعلام برائت و بيزارى خداوند و پيامبرش از مشركانى كه با آنها عهد بسته‏ايد، مي باشد».
    مساله ابولهب نیز از قسم دوم یعنی لعن است نه سب و دشنام.وتمام ملاکهای استحقاق لعن نیز در او جمع بوده است.


    [1] .سورۀ ص،78.

    [2] .الاحزاب/64.

    [3] .المائده/78.

    [4] .الاحزاب/57.

    [5] .النساء/93.

    [6] .التوبه/68.

    .[7] محمد/22.

    [8] .اسراء/60.

    [9] .التوبه/1.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۸/۰۸ در ساعت ۰۶:۰۸
    خداوند مي فرمايد سب نكنيد و بعد خودش سب مي كند. چرا ؟‌
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  11. صلوات ها 7


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 13 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    ج:سورۀ «المسد »پاسخى است به سخنان زشت«ابو لهب»،عموى پيغمبر اكرم«صلی الله علیه وآله» و فرزند عبد المطلب كه از دشمنان سرسخت اسلام بود که به هنگام شنيدن دعوت آشكار و عمومى پيغمبر اكرم«صلی الله علیه وآله» و انذار او نسبت به عذاب الهى گفت زيان و هلاكت بر تو باد، آيا براى همين حرفها ما را فرا خواندى»؟! قرآن مجيد در پاسخ اين مرد بد زبان مى‏فرمايدبريده باد هر دو دست ابو لهب، يا مرگ و خسران بر او باد»(تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ).
    « تب» و«تباب» (بر وزن خراب) به گفته «راغب »در« مفردات» به معنى زيان مستمر و مداوم است، ولى «طبرسى» در« مجمع البيان» مى‏گويد:
    به معنى زيانى است كه منتهى به هلاكت مى‏شود.
    بعضى از ارباب لغت نيز آن را به معنى «قطع كردن» تفسير كرده‏اند، و اين شايد به خاطر آن است كه زيان مستمر و منتهى به هلاكت طبعا سبب قطع و بريدگى مى‏شود.
    البته اين هلاكت و خسران مى‏تواند جنبه دنيوى داشته باشد، يا معنوى و اخروى، و يا هر دو.
    که طبق تمام احتمالات نوعی نفرین است و نفرین نیز در دامنۀ لعن جای می گیردکه همان راندن و دور كردن است. «لعنه لعنا: طرده و ابعده عن الخير» در مفردات گفته: لعن بمعنى طرد و دور كردن از روى غضب است. آن از خدا در آخرت عذاب و در دنيا انقطاع از قبول رحمت و توفيق خداست و از انسان نفرين است نسبت بغير.
    در اينجا اين سؤال پيش مى‏آيد كه چگونه قرآن مجيد بر خلاف روش و سيره خود در اينجا نام شخصى را برده، و با اين شدت او را مورد حمله قرار داده است؟! ولى با روشن شدن موضع ابو لهب پاسخ اين سؤال نيز روشن مى‏شود.
    نام او«عبد العزى» (بنده بت عزى) و كنيه او«ابو لهب» بود، انتخاب اين كنيه براى او شايد از اين جهت بوده كه صورتى سرخ و برافروخته داشت، چون لهب در لغت به معنى شعله آتش است.
    او و همسرش «ام جميل» كه خواهر ابو سفيان بود از سخت‏ترين و بدزبان ترين دشمنان پيغمبر اكرم «صلی الله علیه وآله» بودند.
    در روايتى آمده است كه شخصى بنام «طارق محاربى» مى‏گويد: من در بازار«ذى المجاز»بودم (ذى المجاز نزديك عرفات در فاصله كمى از مكه است) ناگهان جوانى را ديدم كه صدا مى‏زنداى مردم! بگوئيد:لا اله الا اللَّه تا رستگار شويد»، و مردى را پشت سر او ديدم كه با سنگ به پشت پاى او مى‏زند به گونه‏اى كه خون از پاهايش جارى بود، و فرياد مى‏زد اى مردم! اين دروغگو است، او را تصديق نكنيد»! من سؤال كردم اين جوان كيست؟ گفتند محمد» است كه گمان مى‏كند پيامبر مى‏باشد، و اين پير مرد عمويش ابو لهب است كه او را دروغگو مى‏داند[1].
    در خبر ديگرى آمده است: هر زمان گروهى از اعراب خارج مكه وارد آن شهر مى‏شدند به سراغ ابو لهب مى‏رفتند، به خاطر خويشاونديش نسبت به پيامبر «صلی الله علیه وآله» و سن و سال بالاى او، و از رسول اللَّه «صلی الله علیه وآله» تحقيق مى‏نمودند، او مى‏گفت: محمد مرد ساحرى است، آنها نيز بى آنكه پيغمبر ص را ملاقات كنند بازمى‏گشتند، در اين هنگام گروهى آمدند و گفتند: ما از مكه بازنمى‏گرديم تا او را ببينيم، ابو لهب گفت: ما پيوسته مشغول مداواى جنون او هستيم! مرگ بر او باد! [2].
    از اين روايات به خوبى استفاده مى‏شود كه او در بسيارى از مواقع همچون سايه به دنبال پيغمبر «صلی الله علیه وآله» بود، و از هيچ كارشكنى فروگذار نمى‏كرد، مخصوصا زبانى زشت و آلوده داشت، و تعبيرات ركيك و زننده مى‏كرد، و شايد از اين نظر سرآمد تمام دشمنان پيغمبر اسلام ص محسوب مى‏شد، و به همين جهت آيات مورد بحث با اين صراحت و خشونت او و همسرش ام جميل را به باد انتقاد مى‏گيرد.
    موفق باشید

    [1]مجمع البيان، جلد 10 صفحه 559.تفسير نمونه، ج‏27، ص: 418

    [2] .به نقل از تفسیر نمونه،ج27،ص419.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۸/۰۸ در ساعت ۰۶:۱۰
    خداوند مي فرمايد سب نكنيد و بعد خودش سب مي كند. چرا ؟‌
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  13. صلوات ها 7


  14. #7

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    327
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1147



    با تشكر
    اينجا دو سوال پيش مي آيد 1 - چرا خداوند،‌ فرعون را كه از ابولهب بدتر بود و يا ديگران مانند او را با اين كلمات خطاب نكرد؟‌ ديگر اينكه چرا عبدالمطلب كه يك موحد بود اسم پسرش را عبدالعزي گذاشته است ؟‌ در ضمن آنچه در بالا فرموديد تنها توضيح تبت يدا ابي لهب بود نه توجيه آن
    کاکه موسلمان خه وتن هه تاکه ی
    گوی نه دان به دین سر ه وتن تاکه ی
    مامه له ی کالای مه عریفت و دین
    سه یری سه یرانگای بی گول و په رژین
    هه تا که ی ئه بی ده مارت ببرن
    به رگی زیرینی حه یات دادرن
    با هه مو ساتی تیفکرین به دل
    تامه و داماوه و نه چوینه ته گل
    بزانین بو چی دروس کراوین
    به بنی ئاده م بو ناو براوین

  15. صلوات ها 5


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 13 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    با سلام و تشکر ازآقای هیوا
    ظاهرا همۀ جوابها را ملاحظه نفرمودید ،اگر دو پست اولی را ملاحظه می فرمودید این سؤال را نمی کردید.
    در مورد آباء پیامبر اکرم«صلی الله علیه و آله» اجماع شیعه و گروهی از اهل سنت بر ایمان آنها است .
    سيوطي در کتاب (الدرج المنيفة في الآباء الشريفة)می گوید:
    «الدرجة الثالثة: أنّهما كانا على التوحيد ودين إبراهيم «عليه السّلام»، كما كان على ذلك طائفة من العرب، كزيد بن نفيل وقس بن ساعدة و ورقة بن نوفل وعمير ابن حبيب الجهني وعمر بن عنبسة، في جماعة آخرين، وهذه طريقة الإمام فخرالدين الرازي وزاد: إن آباء النبي صلّى اللَّه عليه وسلّم كلّهم إلى آدم على التوحيد ودين إبراهيم، لم يكن فيهم شرك.
    قال: ممّا يدلّ على أنّ آباءه صلّى اللَّه عليه وسلّم ما كانوا مشركين: قوله صلّى اللَّه عليه وسلّم: لم أزل أُنقل من أصلاب الطاهرين إلى أرحام الطاهرات، وقال تعالى: «إنّما المشركون نَجَسٌ» فوجب أن لا يكون أحد من أجداده مشركاً.
    قال: ومن ذلك قوله تعالى: «الذي يراك حين تقوم وتقلّبك في الساجدين» معناه أنّه ينقل نوره من ساجد إلى ساجد.
    قال: وبهذا التقرير، فالآية دالّة على أنّ جميع آباء محمّد صلّى اللَّه عليه وسلّم كانوا مسلمين».
    اما در مورد ابولهب اکثر مفسرین قائلند که نام او عبد العزی بوده است اما آیا این مطلب منافاتی با توحید عبد المطلب دارداثبات این امر مشکل است زیرا:
    1- بعضى ها گفته‏اند: نام او همين ابو لهب بوده، هر چند كه به شكل كنيه است.
    بعضى ديگر گفته‏اند كلمه" ابو لهب" كنيه او بوده و نامش عبد العزى بوده. بعضى ديگر گفته‏اند عبد مناف بوده است.لذا به صورت قطع نمی توان نام او را دانست و اذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال.
    2- اگر اسم او عبد العزی نیز باشد احتمال دارد نامی باشد که خود برای خویشتن وضع نموده باشد.وممکن است اسمی مرسوم در آن زمان بوده به هر حال با این اسم بر فرض ثبوت نمی توان ایمان عبد المطب را خدشه دار نمود چون ادلۀ ایمان او از این اشکالات قوی تر است .
    3- در مورد این که چرا خداوند فرعون را که بد تر از ابولهب بود با این جملات خطاب نکرد می گوییم:
    الف:وجود مبارک پیامبر اکرم«صلی الله علیه وآله»فرمودند:«ما أوذي نبي مثل ما أوذيت»هیچ پیامبری مثل من اذیت نشد . لذا پیامبر اکرم «صلی الله علیه وآله» از حضرت موسی «علیه السلام» بیشتر آزار دیدند.
    ب:پیامبراکرم«صلی الله علیه وآله» اشرف رسل است و کسی که آن حضرت را اذیت نموده باشد خباثت بیشتری دارد.
    قرآن کریم دربارۀ فرعون می فرماید:هنگامی که فرعون یقین به هلاکت خود نمود به توحید اقرار نمود «وَ جاوَزْنا بِبَنِي إِسْرائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ»[1] .اما آیا همین حالت در ابولهب پیدا شد؟

    [1] .یونس ،90-93.
    خداوند مي فرمايد سب نكنيد و بعد خودش سب مي كند. چرا ؟‌
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  17. صلوات ها 5


  18. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    360
    حضور
    40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    1454



    با سلام در این آیه با توجه به تفسیرهایی که شده سبی که نشان از دشنام بد باشد دیده نمی شود.


    شأن نزول آیه


    سعيد بن جبير از ابن عبّاس روايت كرده كه روزى پيغمبر (ص) از كوه صفا بالا رفت و فرمود يا صباحاه، پس قريش بآن حضرت روى آورده و گفتند تو را چه ميشود، فرمود اگر بشما خبر دهم كه دشمنى صبح و يا شام بشما حمله ميكند آيا مرا تصديق ميكنيد،؟ گفتند آرى، فرمود، بدانيد كه من شما را از عذاب سختى كه در پيش داريد ميترسانم، پس ابو لهب لعنه اللَّه گفت تبا لك، هلاكت باد بر تو براى اينكه تمام ما را فرا خواندى، پس خداوند اين سوره را نازل فرمود، بخارى هم در صحيح خود همين شأن نزول را نقل نموده است.


    تفسير:


    (تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ) مقاتل گويد: زيانكار باد هر دو دست ابو لهب و زيانكار است او، و البتّه فرمود زيانكار است هر دو دست او براى اينكه بيشتر كارها بدست انجام ميگيرد، و مقصود زيانكارى او و زيان خود اوست كه در آتش دوزخ خواهد بود.


    و بعضى گفته‏اند كه دست در اينجا صله است مثل قول ايشان:


    يد الدهر و يد السنه گويد (و ايدى الزريا بالذخائر مولع) و دستهاى مصائب و پيش آمدهاى ناگوار دلباخته و مشتاق ذخيره‏ها و اندوخته است).


    و بعضى گفته‏اند: يعنى دستانش از هر خير و ثوابى خاليست، و (صفر اليد) است، و فراء گويد: اوّل نفرين و دعاء بد و دوّم خبر است مثل اينكه گفته است خدا هلاك كند او را و حقّا نابود شده است.


    و در قرائت عبد اللَّه و ابى است (و قد تب).


    ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏27، ص: 348


    و برخى گفته‏اند كه تبّت اوّل خبر است و معنايش اينست كه او هرگز دو دست ابو لهب تحصيل و كسب خير نكرد و با اين وضع خودش زيانكار است يعنى در هر حال زيانكار است.


    و ابو لهب پسر عبد المطلب عموى پيامبر (ص) بود و نسبت بآن حضرت سرسختانه عداوت و دشمنى ميورزيد.


    طارق محاربى گويد: من در بازار ذى المجاز ميگذشتم كه ناگهان جوانى زيبا ديدم كه ميگفت اى مردم بگوئيد لا اله الّا اللَّه تفلحوا، لا اله الّا اللَّه بگوئيد تا رستگار شويد و ديدم در اين حال مردى پشت سر او ميرود و باو سنگ ميزند كه از ساق و پى پاى او خون ميآيد، و ميگويد، اى مردم او دروغگوست باور و تصديقش نكنيد، پس گفتم اين جوان كيست، گفتند اين محمد (ص) است گمان ميكند كه او پيامبر است و اين هم عموى او ابو لهب كه مى‏پندارد كه او دروغگوست.


    و خداوند سبحان فقط كنيه او را ياد كرد و اسم او را نبرد چون كنيه بر او غالب بود و بعضى گفته‏اند براى اينكه چون اسم او عبد العزى بود خداى سبحان كراهت داشت كه او را نسبت بعزّى دهد و اينكه او واقعا بنده آن نبود و فقط عبد اللَّه است.


    مقاتل گويد: بلكه اسم او ابو لهب كنيه او بود و او را ابو لهب ناميدند براى خوشگلى او و زيبايى صورت او و دو گونه او مانند دو شعله آتش مى درخشيد «1».


    __________________________________________________


    (1)- ابو لهب لعنه اللَّه با خباثت و رجاست و عداوتش نسبت به مقام رسالت ارواحنا له الفداء سه كار عجيب در عمرش نموده كه از او بسيار عجيب‏

    ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏27، ص: 349
    ویرایش توسط شیخ هادی : ۱۳۸۹/۰۸/۰۹ در ساعت ۱۱:۲۷
    غربت کده ای که بوی دریا دارد ----- صدخاطره ازغربت زهرا دارد
    برگرد وعلی چشم به راه هست هنوز-- اسراردلش دردل چاه است هنوز
    آن چاه پرازستاره راپیدا کن ---------- آن سینه پاره پاره راپیداکن
    برگرد که بر بهاران می خندند -------- یک عده به انتظارمان می خندند
    اللهم عجل لولیک الفرج

  19. صلوات ها 6


  20. #10

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482



    فرزندان عبدالمطلب بنابر نقل تاريخ عبارتند از : عبّاس، حمزه، عبد اللّه، أبو طالب (عبد مناف)، زبير، حارث، حجل (غيداق)، مقوّم (عبد الكعبه)، ضرار أبو لهب (عبد العزّى)، قثم و شش دختر از جمله: «عاتكه» مادر «عبد اللّه بن أبى أميّه مخزومى» برادر پدرى «أمّ سلمه» كه چون مادرش نيز عاتكه نام داشت بعضى به اشتباه او را دختر عمّه رسول اكرم نوشته‏اند، و «أميمه» مادر أمّ المؤمنين «زينب» دختر «جحش أسدى» و برادرش «عبد اللّه بن جحش» شهيد أحد. و «صفيّه» مادر «زبير بن عوام» و «برّه» مادر «أبو سلمه مخزومى».[1] پس نام اصلي ابولهب،‌ ضرار است و او به كنيه ابولهب و لقب عبدالعزي از سوي ديگران مشهور شده است. همانطور كه نام اصلي ابوطالب،‌ عمران است اما به او لقب عبدمناف هم داده شده است.
    برخى غيداق و حجل را دو نفر شمرده و نام حجل را «مغيره» نوشته و براى عبد المطلب دوازده پسر نوشته‏اند (نسب قريش) برخى ديگر مقوّم و عبد الكعبه را نيز دو نفر دانسته و بدين ترتيب پسران عبد المطلب را سيزده نفر شمرده‏اند، بعضى مثل ابن هشام، قثم را هم ذكر نكرده و پسران عبد المطلب را ده نفر دانسته‏اند.[2]
    [1]- تاریخ پیامبر اسلام، ابراهیم آیتی، ص 45 .

    [2] - مصباح الاسرار، ص 179 نقل از ذخائر العقبى .

    ویرایش توسط کاوه : ۱۳۸۹/۰۸/۰۹ در ساعت ۱۵:۲۴
    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  21. صلوات ها 5


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود