جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آيا بايد اعجاز هاي قرآن با علم روز منطبق باشد؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    نوشته
    360
    حضور
    40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    1454

    آيا بايد اعجاز هاي قرآن با علم روز منطبق باشد؟




    یک سوالی که مطرح می شود در مورد اعجاز قرآن این است که آيا بايد اعجاز هاي قرآن با علم روز منطبق باشد؟
    واما پاسخ این سوال:

    اعجاز قرآن و ساير اعجازها از جهات مختلف قابل بحث و بررسي است. اعجاز قرآن تنها در زمينه علمي آن نيست، بلكه اعجاز قرآن از جهات متعدد و مختلف است: اعجاز لفظي، اعجاز معنوي و اعجاز طريقي وجوه مختلف اعجاز قرآن هستند.
    علامه طباطبايي(ره) در مورد اعجاز قرآن (از جنبة طريقي كه از طريق پيامبر مي‌رسيده) در بخشي از سخنان خود آورده است: فرد درس نخوانده و استاد نديده اي كه قرآن بر او نازل شده، از اين جهت كه مدت ها ميان مردم مانند يكي از آنان زندگي مي كرد و برتري محسوسي از نظر اطلاعات نسبت به ديگران در او مشاهده نمي شد و حقايق علمي و يا شعر و نثر مهمي از وي شنيده نشد و اين موضوع تا چهل سال يعني دو ثلث عمر او ادامه داشت و همچون سايرين به نظر مي رسيد، ناگهان كلمات و حقايقي آورد كه بزرگان در برابر او زانو زدند و اديبان و سخن شناسان عرب در مقابلش عاجز ماندند. چيزي نگذشت كه آن ها را در دنيا منتشر ساخت و جهانيان را به معارضه و مقابله طلبيد، امّا هيچ دانشمند فرازنه و عالم ماهري ياراي عرض اندام در برابر آن را نداشت.
    شهيد مطهري مي فرمايد: قرآن از جنبه هاي مختلف معجزه است،‌ يعني فوق بشري است.
    اعجاز لفظي قران به مقولة زيبايي و اعجاز معنوي آن به مقولة علمي، پس اعجاز قرآن يكي از جنبة زيبايي و هنري است و ديگر از جنبة فكري و علمي. هر يك از اين دو جنبه - خصوصاً جنبة علمي به نوبة خود داراي عظمت و ستايش است.
    در موارد متعددي از آيات قرآن مشاهده مي شود با اين كه قرآن در زماني نازل شده كه هيچ يك از نظريات علمي كنوني به اثبات نرسيده بود، مطالبي فرموده كه با كشفيات كنوني مطابقت دارد و هيچ گونه تناقضي ندارد، مثلاً آية "خلق السموات بغير عمد ترونها؛ آسمان ها را بدون ستوني كه قابل رؤيت باشد آفريد". در ذيل اين آيه از امام رضا(ع) نقل شده است: "ستون هايي بين زمين و آسمان هست، ولي ديده نمي شود".
    يعني جاذبه و دافعه بين زمين و ساير كرات آسماني باعث نگهداري هر ستاره و سيّاره اي در مدار خود شده است. به هر حال اين آيه يكي از معجزات علمي قرآن مجيد است و ده ها آية ديگر از مصاديق بارز اعجاز علمي قرآن محسوب مي شود كه بايد در مورد هر يك جدا بحث شود.
    بنابراين قرآن در بُعد علمي مطابق با علم و واقعيات علمي است، گرچه در زمان پيامبر كسي آن علوم را كشف نكرده، ولي آيات الهي در هر زمان مطابق با علم و پيشرفت بشر است و هيچگونه تضادي با واقعيات علمي و كشفيات جديد ندارد.



  2. صلوات ها 10


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    قران
    نوشته
    72
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    186



    يكي از ويژگي هاي اعجازي قران ساخنتر عجيب و به هم پيوسته قران است نظريه جديدي در اين زمينه مطرح است به عنوان هندسه چند وجهي قران كريم كه معتقد است هر سوره از هندسه هاي چند گانه و منسجمي تشكيل شده كه هريك براي خود داراي غرض و ساختاري ويژه است نه يك غرض و ساختار كه وحدت موضوعي را مدعي است http://quran-p.com/index.php?option=...ew=item&id=140
    براي مشاهده مقاله به اين لينك مراجعه شود

  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    علاقه
    فلسفه - فقه استدلالی
    نوشته
    885
    حضور
    13 روز 5 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3130

    مطلب




    بسم الله الحمان الرحیم
    با سلام و تشکر
    یکی از اعجازهای قرآن کریم، اعجاز علمی است و اینکه آیا اعجاز علمی باید منطبق بر علم باشد، از مسائل فرعی تعارض علم و قرآن است.
    از آنجایی که علوم تجربی یقین آور نیست و تنها اطمینان آور است چرا که روش علوم تجربی استقراء ناقص است و نمی تواند یقین آور باشد؛ بنابراین اگر مطالب علمی با قرآن تعارض داشت نص و ظاهر قرآن حجت است اما اگر علم تجربی به دلیل عقلی ضمیمه شد در صورت تعارض آن با قرآن، با توجه به محال بودن تعارض واقعی،نتیجه می گیریم که یا علم خطا کرده است و یا اشتباه در فهم آیات صورت گرفته و ظاهر ایه مراد نبوده است.
    موفق باشید

    ویرایش توسط سعید : ۱۳۹۰/۱۱/۰۵ در ساعت ۲۱:۲۰

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654





    در راستاى پاسخ به اين پرسش که:چرا بعد از كشف هر حقيقت علمى ادعا مى‏كنيم كه اين حقيقت در قرآن بيان شده است؟ ، نكاتى چند شايان توجه است:
    يكم. از آن رو كه علم دستخوش نوسان است و هر روز تئورى تازه‏اى به بازار علم مى‏آيد و نظريات قبلى را يا به كلى ابطال كرده يا دستخوش تزلزل مى‏سازد، لذا مفسران در تطبيق آيات قرآن با علوم روز، با احتياط و دست به عصا راه مى‏روند. به ديگر عبارت: علما و دانشمندان از اظهار اين نكات، خوددارى كرده و اجازه نمى‏دهند اشتباهات گذشته تكرار شود.


    دوم. در قرآن به برخى از موضوعات اشاراتى شده است و وقتى يك مسئله علمى كشف شد، آن گاه روشن مى‏شود كه آن اشاره براى چه بوده است. در اين آيه دقت كنيد: «رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها»؛ رعد (13)، آيه 2.؛ «خداست آن ذات پاكى كه آسمان‏ها را بدون ستونى كه مشاهده كنيد، برافراشته است». تا قبل از اينكه جاذبه زمين و اجرام مادى توسط «نيوتن» كشف شود، معناى اين آيه در هاله‏اى از ابهام بود. اما وقتى جاذبه كشف شد، معناى آن وضوح بيشترى يافت. مى‏دانيم كه در عالم طبيعت براى هر چيزى سببى قرار داده شده و بر اين اساس برافراشتن آسمان‏ها، بدون سبب امكان ندارد. بنابراين پايه و نيرويى وجود دارد؛ ولى آن را نمى‏بينيم.
    سوم. در تفسير برخى از آيات، مطالبى بيان شده كه بر ما روشن نيست و بايد در انتظار بمانيم تا حقايق جديدى كشف شود. از باب نمونه: «خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ»؛ طلاق (65)، آيه 12.؛ «خدا كسى است كه هفت آسمان را آفريد و مانند آن آسمان‏ها از زمين خلق فرمود». منظور از هفت آسمان و هفت زمين، هنوز كاملاً مشخص نيست و بايد در انتظار پيشرفت ابزار و كشفيات جديد بود. با اين بيان كسانى كه چنين اعتراضى مى‏كنند، بايد به نكات فوق توجه كرده و به مطالعه بيشترى بپردازند.

    ر. ك:
    الف. پژوهشى در اعجاز علمى قرآن، دكتر محمدعلى رضايى اصفهانى؛
    ب. علوم قرآنى، محمدهادى معرفت، فصل هشتم.


  9. صلوات ها 7


  10. #5

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654



    نقل قول نوشته اصلی توسط رسا نمایش پست ها
    اجازه نمى‏دهند اشتباهات گذشته تكرار شود.
    میبدی از مفسران اهل سنت در قرن ششم ذیل آیه «الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره/22):

    «همان [خدايى‏] كه زمين را براى شما فرشى [گسترده‏]، و آسمان را بنايى [افراشته‏] قرار داد و از آسمان آبى فرود آورد و بدان از ميوه‏ها رزقى براى شما بيرون آورد پس براى خدا همتايانى قرار ندهيد، در حالى كه خود مى‏دانيد»

    در رد کرویت زمین می نویسد:

    «لفظ فراش ردّ است بر اهل تنجيم كه ميگويند اين زمين همچون گويى است مدوّر، كه

    اگر مدوّر بودى فراش نگفتى كه فراش باز گسترده باشد پهن، و دليل برين دريا است كه

    از كنارها آن راست است و آب در آن راست قرار گرفته، كه اگر مدوّر بودى بر يك گوشه

    آن آب بودى و كنارها با نشيب و فراز بودى، و اليه اشار ابن مسعود:- فقال: «بنى

    السماء على الارض كهيأة القبة فهى سقف على الارض». و قال تعالى وَ جَعَلْنَا السَّماءَ

    سَقْفاً مَحْفُوظاً و فراشا نه آن را گفت كه اين زمين هامون است و راست كه در زمين هم

    كوه است و هم تلّ، و هم دريا و هم بيابان و شكسته، و اين همه بكار است آدميان را و

    منفعت ايشان را»(كشف الأسرار و عدة الأبرار، ج‏1، ص: 100)

  11. صلوات ها 4


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود