جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرآن هيچگاه انسان را از رحمت‏حق مايوس نمى‏كند

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40518

    مطلب قرآن هيچگاه انسان را از رحمت‏حق مايوس نمى‏كند




    با سلام
    اين نكته را بايد توجه داشته باشيد كه قرآن،هيچوقت انسان‏را مادامى كه زنده است و مى‏تواند عملى انجام دهد و اراده و انتخاب واختيار نمايد،مايوس نمى‏كند،و لهذا مى‏گويد در توبه هميشه به روى‏بنده باز است.
    اما توبه،گفتن لفظ نيست.«استغفر الله ربى و اتوب‏اليه‏»را به زبان آوردن توبه نيست.
    توبه يعنى بازگشت.
    قرآن اتمام‏حجت مى‏كند كه اى پيغمبر!به اين كافران اعلام كن كه اگر ازراهى كه مى‏روند بازگردند تمام گذشته‏ها پوشانده مى‏شود.

    قل‏ للذين كفروا بگو به اين كافران ان ينتهوا(«ينتهوا»از ماده‏«نهى‏»
    است.
    نهى كردن،منع كردن است.«انتها»يعنى نهى پذيرى)اگرنهى بپذيرند،يعنى اگر باز گردند از راهى كه مى‏روند،خدا مى‏پذيرد.
    خدا با بنده خودش هرگز لجبازى نمى‏كند:

    يغفر لهم ما قد سلف اگرباز گردند تمام گذشته‏ها به نفع آنها پوشانده مى‏شود.«يغفر»از ماده‏«غفران‏»است.
    غفران را معمولا به كلمه‏«آمرزش‏»ترجمه مى‏كنيم و درست هم هست.در فارسى ما كلمه ديگرى نداريم كه ترجمه كلمه‏«غفران‏»باشد.
    ريشه كلمه غفران،مفهوم‏«پوشش‏»را مى‏دهد.
    به‏مغفرت و آمرزش از آن جهت غفران مى‏گويند كه خداوند روى‏گناهان گذشته را مى‏پوشاند و ستر مى‏كند.
    يغفر لهم ما قد سلف اگر توبه كنند،آنچه كه قبلا گذشته است‏يعنى اعمال بدى كه‏مرتكب شده‏اند آمرزيده مى‏شود يعنى رويش پوشانده مى‏شود،كالعدم‏مى‏گردد،ن ديده گرفته مى‏شود.
    پس معنى كلمه‏«غفران‏»پوشيدن وپوشاندن است.
    شعرى حافظ دارد كه تقريبا در همين زمينه طلب‏مغفرت است و مناجاتى است در زبان غزل.مى‏گويد:
    ما بدين در نه پى حشمت و جاه آمده‏ايم
    از بد حادثه اينجا به پناه آمده‏ايم

    درگاه الهى را مى‏گويد.
    رهرو منزل عشقيم ز سر حد عدم
    تا به اقليم وجود اينهمه راه آمده‏ايم

    شاهد من اين شعر است:
    آبرو مى‏رود اى ابر خطاپوش ببار
    كه به ديوان عمل نامه سياه آمده‏ايم

    و ان يعودوا و اما اگر باز نگردند و همان خطاها و گناهان‏گذشته را تكرار كنند(اينجا قرآن به كنايه جواب مى‏دهد) فقدمضت‏سنة الاولين به آنها بگو سنت و روشى كه ما درباره امم‏گذشته داشته‏ايم گذشته است.
    سنت ما درباره گذشتگان جارى شده‏است.يعنى شما هم همان سرنوشت را خواهيد داشت.
    عجيب است‏تعبير قرآن!نمى‏گويد اگر تكرار كنند چنين مى‏كنيم، با اينكه مقصودهمان است;ولى مى‏خواهد بگويد ما هر كارى كه بكنيم اراده ما جزئى‏نيست كه روى يك شى‏ء بالخصوص تصميم بگيريم،اراده ما كلى است،قانون است.


    آشنايى با قرآن


    شهيد استاد مرتضى مطهرى

    ویرایش توسط رضا : ۱۳۸۹/۰۶/۲۱ در ساعت ۰۴:۰۳
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  2. صلوات ها 3


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود