جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: غزوات و سرّیات پیامبر اسلام(ص)

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,899
    حضور
    84 روز 13 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511

    مطلب غزوات و سرّیات پیامبر اسلام(ص)




    ابن اسحاق بر خلاف واقدی كه سریّه های «حَمْزه» و «عُبَیْده بن حارث» و «سَعْد بن أبی وَقّاص» را در سال اوّل هجرت نوشته است[1]، می گوید: رسول خدا در سنّ پنجاه و سه سالگی، سیزده سال بعد از بعثت، روز دوشنبه دوازدهم رَبیع الأوّل نزدیك ظهر وارد مدینه شد و بقیّه ماه ربیع الأوّل، ربیع الآخر، دو جُمادی ـ رَجب، شَعْبان، رَمَضان، شوّال، ذی القعده، ذی الحجّه و محرّم را همچنان بدون پیش آمد جنگی در مدینه گذراند و در ماه صفر سال دوم، دوازده ماه پس از ورود به مدینه برای جنگ بیرون رفت[2].
    شمار غزوه های رسول خدا ـ‌ صلّی الله علیه وآله ـ
    مَسْعودی می نویسد: غَزْوَه هائی كه رسول خدا خود همراه سپاه اسلام بود 26 غَزْوَه است و برخی آن را 27 غَزْوَه نوشته اند، جهت اختلاف آن است كه دسته اول بازگشت رسول خدا را از «خَیْبَر» به «وادی القُرَی» با غَزْوه خَیْبَر یكی دانسته اند.

    اما دسته دوم، غَزْوَه «خَیْبَر» و غزوه «وادی القُرَی» را دو غَزْوَه شمرده اند. لیكن ابن اسحاق كه نامی از «وادی القُرَی» بعد از «خَیْبر» نمی برد، نیز غَزْوَه های رسول خدا را 27 غَزْوَه می گوید و «عَمْرَه القَضاء» را جزء غَزَوات می شمارد[3].

    نام و ترتیب تاریخی غزوه های رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ
    1- غَزْوَه «وَدّان» معروف به غَزْوَه «أبْواء» ـ ماه صفر سال دوّم.
    2- غَزْوَه «بُواط» در ناحیه «رَضْوَی» ـ ربیع الاول سال دوّم.
    3- غَزْوَه «عُشَیْره» از «بَطْن یَنْبُع» ـ جمادی الأولی سال دوّم.
    4- غَزْوَه «بَدْر أُولَی» یعنی: غَزْوَه «سَفَوان» ـ جُمادی الآخِره سال دوّم.
    5- غَزْوَه «بَدْر كُبْرَی» ـ 17 رمضان سال دوّم.
    6- غَزْوَه بَنی «سُلَیْم» تا سرزمین «كُدْر» ـ شوّال سال دوّم.
    7- غَزْوَه «بَنی قَیْنُقاع»[4] ـ شوّال سال دوّم.
    8- غَزْوَه «سَویق» تا سرزمین «قَرْقَرَه الْكُدْر» ـ ذی الحجّه سال دوّم.
    9- غَزْوَه «غَطَفان» یعنی: غَزْوَه «ذی أمَرّ» در سرزمین نَجْد ـ محرّم سال سوّم.
    10- غَزْوَه «بُحْران» كه معدِنی است در حجاز، در ناحیه «فُرْع» ـ رَبیع الاخر سال سوّم.
    11- غَزْوَه «أُحُد» ـ شوّال سال سوّم.
    12- غَزْوَه «حَمْراء الأَسَد» ـ شوّال سال سوّم.
    13- غَزْوَه «بَنی نَصیر» ـ ربیع الأَوّل سال چهارم.
    14- غَزْوَه «ذات الرِّقاع» در سرزمین «نَخْل» ـ جُمادی الأولی سال چهارم.
    15- غَزْوَه «بَدْر آخِره»، «بَدْرالْوَعْد»، «بَدْر الصَّفراء» ـ شَعْبان سال چهارم.
    16- غَزْوَه «دُومَه الْجَنْدَل» رَبیع الأوّل سال پنچم.
    17- غَزْوَه «خَنْدق»، «أحْزاب» ـ شوّال سال پنجم.
    18- غَزْوَه «بَنی قُرَیْظَه» ـ ذی قِعده و ذی حِجّه سال پنجم.
    19- غَزْوَه «بَنی لِحْیان»، غَزْوَه «عُسفْان» بر سر طائفه «هُذیَل» جُمادَی الأولی سال ششم.
    20- غَزْوَه «ذی قَرَد»، غَزْوَه «غابه»، غَزْوَه «فَزَع» ـ جُمادَی الأُولی سال ششم.
    21- غَزْوَه «بَنی المُصْطَلِق»، غَزْوَه «مُرَیْسیع» بر سر خُزاعه ـ شَعْبان سال ششم.
    22- غَزْوَه «حَدَیْبِیَه» ـ ذی قعده سال ششم.
    23- غَزْوَه «خَیْبَر» ـ محرّم سال هفتم.
    «عُمْرَهُ القضاء» ـ ی قِعده سال هفتم.
    24- غَزْوَه «فَتْح مكّه» ـ رَمَضان سال هفتم.
    25- غَزْوَه «حُنَیْن» ـ شوّال سال هشتم.
    26- غَزْوَه «طائف» ـ شوّال سال هشتم.
    27- غَزْوَه «تَبوك» ـ رَجَب سال نهم.
    ابن اسحاق درسیره و طبرسی در إعلام الوَرَی می نویسد: كار رسول خدا در غَزْوَه های:بَدْر، أُحُد، خَنْدَق، قَرَیْظَه، مُصْطَلِق، خَیْبَر، فَتْح، حُنَیْن و طائف با دشمن به جنگ كشید. اما مَسْعودی به جای «مُصْطَلِق»، «تَبُوك» را نوشته است.

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,899
    حضور
    84 روز 13 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    شماره «سریّه های رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ »
    ابن اسحاق می گوید: بَعثْها و سَرِیّه های رسول خدا سی و هشت بَعْث یا سرِیّه بود. مسعودی از جمعی سی و پنج بَعْث و سَرِیّه و از طَبَری چهل و هشت سَرِیّه و از بعضی شصت و شش سَرِیّه و بَعْث نقل می كند.
    طبرسی در إعلام الوَرَی سی و شش سَرِیّه می نویسد.
    نام و ترتیب تاریخی سریّه های رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ
    نام و ترتیب سَرِیّه ها بر حسب آن كه نگارنده بر آنها دست یافته به قرار زیر است:
    1- سَرِیّه «حَمْزَه بن عَبْدالمُطَّلب» به ساحل دریا، در ناحیه «عیص» ـ سال دوم بعد از غَزْوَه أبَواء.
    2- سَرِیّه «عُبَیْدَه بن حارث بن مُطّلب» به پایینتر از «ثَنِیَّه ا لْمَرًه» ـ سال دوم بعد از غَزْوَه أبْواء[5].
    3- سَرِیّه «سَعْد بن أبی وَقّاص» به «خَرّار» آبگاهی در «جُحْفه» ـ بعد از سَرِیْه حَمْزَه، سال دوم.
    4- سَرِیّه «عَبْدالله بن جَحْش» به «نَخْله» ـ در ماه رجب، بعد از بَدْر أُولی.
    5- سَرِیّه «عُمَیْربن عَدِیّ»[6] برای كشتن «عَصْماء» دختر «مَرْوان» ـ رَمَضان سال دوم.
    6- سَرِیّه «سالم بن عُمَیْر» برای كشتن «أبی عَفَك» ـ شوّال سال دوم.
    7- سَرِیّه «مُحَمّّدبن مَسْلَمه» برای كشتن «كَعْب بن أشْرَف» ـ ربیع الأول سال سوم.
    8- سَرِیّه «زَیْد بن حارثه» به «قَرَده» ـ جُمادَی الآخره سال سوم.
    9- سَرِیّه «مَرْثَد بن أبی مَرْثَد غَنَوی»: سَرِیّه «رجیع» ـ صفر سال چهارم[7].
    10- سَرِیّه «مُنذرِبن عُمْرو»: سَرِیّه «بئرمَعونَه» ـ صفر سال چهارم[8].
    11- سَرِیّه «أبوسَلَمه بن عبدالأَسَد» به سرزمین «قَطَن» ـ محرّم سال چهارم.
    12- سَرِیّه «عبدالله بن أُنَیْس» جُهَنی برای كشتن «سُفْیان بن خالد بن نُبَیْح هُذَلی لِحْیانی» ـ محرّم سال چهارم.
    13- سَرِیّه «عَمْرو بن أُمیَّه ضَمْری» و «سَلَمه بن أسْلَم بن حَریش» به مكّه بر سر «أبوسُفْیان» ـ سال چهارم[9].
    14- سَرِیّه «أبوعُبْیده بن جَراح» به «سِیف الْبَحْر» ـ ذی الحجّه سال پنجم[10].
    15- سَرِیّه «عبدالله بن عَتیك» برای كشتن «أبورافع سَسّلام بن أبی الحُقَیْق» رَمَضان سال ششم.
    16- سَرِیّه «مُحَمَّد بن مَسْلَمه» به «قُرَطاء»[11] بر سر «بَنی بَكْربن كِلاب» محرّم سال ششم.
    17- سَرِیّه «عًمربن خَطّاب» از غَزْوَه لِحْیان بر سر «قاره ـ ربیع الأوّل سال ششم.
    18- سَرِیّه «هِلال بن حارث مُزَنی» از غَزْوَه لِحْیان بر سر «بَنی مالك بن فِهْر» ـ رَبیع الأوّل سال ششم.
    19- سَرِیّه «بِشر بن سُوَیْد جُهنی» از غَزْوَه لِحْیان بر سر «بنی حارث بن كِنانه» ـ رَبیع الأوّل سال ششم.
    20- سَرِیّه «سَعْد بن عُباده جُهَنی به غَمیم ـ رَبیع الأوّل سال ششم.
    21- سَرِیّه «عُكّاشه بن مِحْصَن أسِدی» تا «غَمْر» آبگاهی از بَنی أسد ـ رَبیع الأوّل سال ششم.
    22- سَرِیّه «مُحَمَّد بن مَسْلَمَه» به «ذی القَصِّه» بر سر «بَنی ثَعْلَبه» و «بَنی عُوال» ـ رَبیع الاخر[12] سال ششم.
    23- أبوعُبَیْده بن جَرّاح» به «ذی القَصَّه» بر سر بَنی ثَعْلَبَه و بَنی عُوال ـ رَبیع الآخر سال ششم.
    24- سَرِیّه «أبوعُبَیْده بن جَرّاح» به «ذی القَصّه» در راه عراق[13] ـ ربیع الآخر سال ششم.
    25- زَیْد بن حارثه» به «جَموم»: سرزمین «بَنی سُلَیْم»[14] ـ‌رَبیع الآخر سال ششم.
    26- سَرِیّه «زَیْد بن حارثه» به عِیض ـ جُمادَی الأُولَی سال ششم.
    27- سَرِیّه «زَیْد بن حارثه» به «طَرَف»[15]ـ جُمادَی الآخره سال ششم.
    28- سَرِیّه «زَیْدبن حارثه» به «حِسْمَی» بر سر جُذام ـ جُمادی الآخِره سال ششم.
    29- سَرِیّه «زَیْد بن حارثه» به «مَدْین»[16].
    30- سَرِیّه «زَیْد بن حارثه» به «وادی القُرَی» بر سر «أُمّ قِرْفه» ـ رَجَب سال ششم.
    31- سَرِیّه «علیّ بن أبی طالب» به ‏«فَدَك» بر سر «سَعْد بن بَكْر» ـ شَعْبان سال ششم.
    32- سَرِیّه «عَبْدالرّحمن بن عَوْف» به «دُومه الجَنْدَل» بر سر «بَنی كَلْب» ـ شَعْبان سال ششم.
    33- سَرِیّه «أبوعَبَیْده بن جَرّاح» به دو كوه «أجَأ» و «سَلْمَی»[17].
    34- سَرِیّه «زَیْد بن حارثه» به «وادی القُرَی» ـ رَمَضان سال ششم.
    35- سَرِیّه «عبدالله بن رَواحه» به «خَیْبَر»[18].
    36- سَرِیّه «عبدالله بن رَواحه» به «خَیْبَر» بر سر «یُسَیْر بن رِزام» یهودی ـ شوّال سال ششم.
    37- سَرِیّه «كُرزبن فِهْری» به «ذی الجَدْر» ـ شوّال سال ششم.
    38- سَرِیّه «عُمْربن خطّاب» به «تُرَبَه» شَعْبان سال هتم.
    39- سَرِیّه «أبوبَكْر» به «نَجْد» بر سر «بَنی كِلاب» ـ شَعْبان سال هفتم.
    40- سَرِیّه «بَشیر بن سَعْد» به «فَدَك» بر سر«بَنی مُرَّه» ـ شَعْبان سال هفتم.
    41- سَرِیّه «زُبَیْر بن عَوّام» به «فَدَك» بر سر «بَنی مُرَّه».
    42- سَرِیّه «غالب بن عبدالله لَیْثی» به «مَیْفَعَه» بر سر «بَنی ثَعْلَبَه» و «بَنی عْوال» ـ رَمَضان سال هفتم.
    43- سَرِیّه «بَشیر بن سَعْد» به «یُمْن» و «جُبار» در ناحیه خَیْبَر[19] ـ در شوّال سال هفتم.
    44- سَرِیّه «ابن أبی العَوْجاء» بر سر« بَنی سُلَیْم» ـ ذی الحجّه سال هفتم.
    45- سَرِیّه «عبدالله بن أبی حَدْرَد أسْلَمی» به «غابه» ـ ذی حجّه سال هفتم.
    46- سَرِیّه «مْحَیِّصَه بن مَسْعود» به ناحیه فَدَك ـ ذی حجّه سال هفتم.
    47- سَرِیّه «عبدالله بن أبی حَدْرَد» به «إضَم» ـ ذی حجّه سال هفتم.
    48- سَرِیّه «غالب بن عبدالله لَیْثی» به «كَدید» بر سر «بَنی مُلَوَّح»[20] ـ صفر سال هشتم.
    49- سَرِیّه «غالب بن عبدالله لَیْثی» به «فَدَك» بر سر «بَنی مُرَّه» ـ صفر سال هشتم.
    50- سَرِیّه «كَعْب بن عُمَیْرغِفاری» به «ذات أطْلاح» از سرزمین شام ـ رَبیع الأوّل سال هشتم.
    51- سَرِیّه «شُجاع بن وَهْب أسَدی» به «سیّ»: آبی از «ذات عِرْق» ـ رَبیع الأوّل سال هشتم.
    52- سَرِیّه «عُیَیْنه بن حِصْن فَزاری» بر سر«بَنی الْعَنْبَر».
    53- سَرِیّه «قُطْبه بن عامر بن حَدیده» به «تَباله» بر سر قبیله «خَشْعَم» بعد از سَرِیّه «شُجا بن وَهْب».
    54- سَرِیّه «مُؤته» جُمادَی الأولَی سال هشتم.
    55- سَرِیّه «عَمْرو بن عاص»: سَرِیّه «ذات السَّلاسِل» آبی در آن طرف وادی القُرَی بر سر«بَلِیّ» و «قُضاعه» ـ جُمادَی الآخره سال هشتم.
    56- سَرِیّه «أبوعُبَیْده بن جَرّاح»: سَرِیّه «خَبَط» بر سر «جُهَیْنه» ـ رَجَب سال هشتم.
    57- سَرِیّه «أبوقَتاده به رِبْعی أنصاری» به «خَضِرَه» از سرزمین نَجْد، مسكِن مُحارب بر سر «غَطَفان» شَعْبان سال هشتم.
    58- سَرِیّه «أبوقَتاده به «بَطْن إِضَم» رَمَضان سال هشتم[21].
    59- سَرِیّه «خالد بن وَلید» برای ویران كردن بتخانه «عُزَّی»[22].
    60- سَرِیّه «أبوعامر أشْعَری» به «أوْطاس» ـ بعد از حُنَیْن[23].
    61- سَرِیّه «عَمْروبن عاص» به «رُهاط» برای ویران كردن بتخانه «سُواع» ـ رَمَضان سال هشتم.
    62- سَرِیّه «سَعْد بن زَیْد أشْهَلی» به «مُشَلَّل» برای ویران كردن بتخانه «مَناه» ـ رَمَضان سال هشتم.
    63- سَرِیّه «خالد بن سَعید بن عاص» به «عُرَنَه» ـ رَمَضان سال هشتم.
    64- سَرِیّه «هِشام بن عاص» به «یَلَمْلم» ـ رَمَضان سال هشتم.
    65- سَرِیّه «طُفَیْل بن عَمْرو دَوْسی» برای خراب كردن بتخانه «ذی الْكَفَّیْن» بت «عَمْرو بن حُمَمَه دوْسی» شوال سال هشتم.
    66- سَرِیّه «غالب بن عبدالله» بر سر «بَنی مُدْلِج» (بعد از فَتْح مكّه).
    67- سَرِیّه «عَمْرو بن أُمَیّه» بر سر «بَنی الُهذَیْل»[24] ـ بعد از فَتْح مكّه.
    68- سَرِیّه «عبدالله بن سُهَیْل بن عَمْرو» بر سر«بَنی مَعیص» و «مُحارِب بن فِهْر» ـ بعد از فتح مكّه.
    69- سَرِیّه «خالد بن وَلید» بر سر «بَنی جَذیمه».
    70- سَرِیّه «ضَحّاك بن سُفْیان كِلابی» بر سر «بَنی كِلاب» ـ ربیع الأوّل سال نهم.
    71- سَرِیّه ای كه «ثُمامه بن أُثال حَنَفیّ» را اسیر كرد[25].
    72- سَرِیّه «عَلْقَمَه بن مُجَزِّز مُدْلٍجی» به بندر «شُعَیْبه» ـ رَبیع الآخر سال نهم.
    73- سَرِیّه «عُكّاشَه بن مِحْصَن أسَدی» به جِناب: سرزمین عُذرْه و بَلِی[26] ـ رَبیع الآخِر سال نهم.
    74- سَرِیّه «علیّ بن أبی طالب» برای خراب كردن بتخانه «فِلْس» از «بَنی طَیِّیء» ـ رَبیع الآخِر سال نهم.
    75- سَرِیّه «خالدبن وَلید» به «دُومه الْجَنْدَل» بر سر«أُكَیْدر بن عَبْدالْمَلِك» ـ رَبیع الآ‎خِر سا ل نهم.
    76- سَرِیّه «خالد بن وَلید» بر سر بَنی حارث بن كَعْب ـ رَبیع الآخِر یا جُمادَی الأُولَی سال دهم.



    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,899
    حضور
    84 روز 13 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    77- سَرِیّه «أُسامه بن زَیْد» به «أُبْنی» از ناحیه «بَلْقاء» ـ صَفَر سال دهم.
    78- سَرِیّه «خالد بن وَلید» بر سر«بَنی عَبْدالمَدان» در نَجْران[27] ـ رَبیع الأوّل سال دهم.
    79- علی بن أبی طالب» به یَمَن[28] ـ رَمَضان سال دهم.
    80- سَرِیّه «خالد بن وَلید» به یمن[29].
    81- سَرِیّه «أُسامه بن زَیْد» به سرزمین «بِلْقاء» و «أذرِعات» و «مُؤْتَه» ـ صفر سال یازدهم.
    82- متفرّقه: سَرِیّه «بَنی عَبْس»[30].
    مسعودی می نویسد: سرایا از سه تا پانصد نفر است كه در شب بیرون روند.
    سَوارب: دسته هائی است كه روز بیرون روند.
    مَناسر: بیش از پانصد نفر و كمتر از هشتصد نفر.
    جَیْش: سپاهی است كه شماره اش به هشتصد نفر برسد.
    خَشْخاش: بیش از هشتصد و كمتر از هزار نفر.
    جَیْش ازلم: سپاهی است كه به هزار نفر برسد.
    جَیْش جحفل: سپاهی است كه به چهارهزار نفر برسد.
    جَیْش جَرّار: سپاهی است كه به دوازده هزار نفر برسد.
    و هرگاه سَرایا و سَوارب پس از بیرون رفتن، پراكنده و دسته دسته شدند، كمتر از چهل نفر«جَرائد» و از چهل تا كمتر از سیصد «مَقانِب» و از سیصد تا كمتر از پانصد نفر «جمرات» است. و هرگاه چهل مرد را می فرستادند، آنها را «عُصْبه» می نامیدند.
    و برخی «مِقْنَت»[31]را مثل «مِنْسَر» و هركدام را میان سی تا چهل مرد دانسته اند.
    و «كَتیبه»: سپاهی است كه فراهم گشته و پراكنده نشود و «حضیره»: از ده نفر به پائین را گویند كه به جنگ فرستاده شوند و «نفیضه»: آنان را كه سپاهی بسیار نیستند، و «أرعن»: سپاه بزرگ بی مانند را و «خمیس»: سپاه عظیم را گویند.

    [1] . امتاع الاسماع، ص 53.
    [2] . سیره النبی، ج2، ص 223.
    [3] . سیره النبی، ج4، ص 28-281. مروج الذهب،‌ج2، ص 287-288.
    [4] . ابن اسحاق و مسعودی آن را در شماره غزوه ها نیاورده اند (ر.ك: سیره النبی، ج4، ص 280-281، مروج الذهب، ج2، ص288.).
    [5] . در تقدیم و تأخیر، و مصادف بودن این دو سَرِیّه اختلاف است: بعضی سریه «عُبَیْده» را مقدّم ، و بعضی هر دو را در یك زمان نوشته اند.
    [6] . جوامع السیره عمروبن عدی (ص 21، چاپ دارالمعارف مصر)م.
    [7] . امتاع الاسماع، ج 1، ص 174.
    [8] . امتاع الاسماع، ج 1، ص 170.
    [9] . التنبیه و الاشراف، ص 213.
    [10] . التنبیه والاشراف، ص 217.
    [11] . در سیره حَلَبیه ضبط آن را به فتح قاف ذكر كرده (ج3، ص 174، چاپ بیروت) و در سیره نَبَویّه به ضم قاف( هامش سیره حلبیه، ص 137) و در طبقات چاپ بیروت و در جوامع السیر چاپ مصر به ضم قاف و فتح راء چاپ شده است (طبقات، ج2، ص 78. چوامع، ص 18).
    [12] . التنبیه والاشراف، ربیع الاول، ص 219، چاپ بیروت.
    [13] . احتمالاً تكرار است.م.
    [14] . سیره النبی، ج4، ص 284. ترجمه تاریخ یعقوبی، ص 433.
    [15] . طرف كه آبی است در 36 میلی مدینه در كتاب قاموس به كسر راء مانند كتف و در معجم البلدان به فتح ضبط شده است (ج4، ص 31).
    [16] . سیره النبی، ج4، ص 312.
    [17] . التنبیه والاشراف، ص 218.
    [18] . سیره النبی، ج4، ص 292. یعقوبی، ص 438.
    [19] . ر.ك: سیره النبی، ج4، ص 284. امتاع الاسماع، ص 335.
    [20] . سیره النبی، ج4، ص 282. امتاع الاسماع، ص 342-343. انسان العیون، ج3، ص 213.
    [21] . از 52-58: سیره النبی، ج4، ص 296. یعقوبی، ص 438.
    [22] . انسان العیون، ج3، ص 221.
    [23] . انسان العیون، ج3، ص 225.
    [24] . در نسخه اصل بر این گونه است ولی صحیح: بنی دیل است. ر.ك: تاریخ یعقوبی، ص437. اعلام الوری ص 69-70. بحارالانوار، ج 21، ص140.م.
    [25] . سیره النبی، ج4، ص 315.
    [26] . طبقات، ج2، ص 164.م.
    [27] . طبقات، ج2، ص 169.م.
    [28] . سیره النبی، ج4، ص 319.
    [29] . سیره النبی، ج4، ص 319.
    [30] . طبقات ابن سعد، ج1، ص 296.
    [31] . ر.ك: التنبیه والاشراف، ص 243-244.
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482



    رضاي عزيز، خيلي جالب بود. لازم است از شما سپاس گذاري كنم .
    در باره جنگهاي پيامبر بد نيست مطلبي را به عرض برسانم .در جريان حضرت امام هادي و متوكل كه متوكل نذر كرده بود اگر مريضي اش خوب شود و حالش بهبود يابدبه ميزان «‌ كثيري » صدقه بدهد. داريم كه متوكل از علماي دربار مي پرسد: من كه نذر كرده ام ميزان كثيري صدقه بدهم اكنون بايد چقدر صدقه بدهم ؟‌كثير يعني چقدر؟ علماي درباري كه همه گي از علماي اهل سنت بودند هر كدام چيزي گفتند ،‌يكي گفت كثير يعني زياد شما هزار درهم بده ،‌يكي گفت شما ده هزار درهم بده ‌و يكي گفت آنقدر صدقه بده كه دلت آرام بگيرد . و همين طور هركسي چيزي گفت . متوكل قبول نكرده سراغ امام عليه سلام فرستاد. امام هادي فرمود :‌كثير يعني 83 تا . شما 83 سكه به عنوان صدقه بپردازيد كافي است . اطرافيان متوكل گفتند يعني چه چرا 83 تا . دليلش چيست؟‌دليلش را متوكل از امام پرسيد امام فرمود :‌ در قرآن آمده خداوندبه پيامبر فرمود :‌ لقد نصركم الله في مواطن كثيره . و ما اهل بيت مي دانيم موطن كثيره همان جنگهاي پيامبر است . تعداد جنگهاي پيامبر كه خداوند در آنها اورا ياري كرد 83 مورد بود . اين نمونه نشان مي دهد كه رقم بالاي 83 جنگ يعني 27 غزوه و 56 سريه رقمي نيست كه با فرمايشات اهل بيت سازگاري داشته باشد.

    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  9. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۴/۰۹/۲۹, ۱۸:۳۳ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود