جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مسائل فقهی شیعه و سنی 1-سجده بر مهر

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623

    مسائل فقهی شیعه و سنی 1-سجده بر مهر




    بسم الله الرحمن الرحیم

    از جمله سؤالاتی که نوعا برای هر شخص شیعه یا سنی پدید می آید اختلافات فقهی فریقین است به گونه ای که اگر یک سنی با یک شیعه ارتباط مختصری داشته باشد این سؤالات رد وبدل می شود: چراشما اینگونه وضو می گیرید؟،چرا سر بر مهر می گذارید؟،چرا نمازها را جمع می خوانید؟ و...که به نظر رسید مطرح کردن این مسائل و بیان جواب آنها از کتب روایی وفقهی فریقین برای دوستان خالی از لطف نباشد.که ان شاءالله به تدریج بیان می شود .


    سؤال اول: چرا شيعه اماميه، در نماز، بر تربت سجده مي کند؟

    پاسخ[1]:از نظر شريعت مقدس اسلام، سجده فقط براي خدا شايسته و جايز است، و بر غير او نمي توان پيشاني بر زمين ساييد، و اين سخني است که همه فقهاي اسلام بر آن اتفاق نظر دارند. اگر اختلافي وجود دارد، به مورد ديگرمربوط مي شود و آن اين که از نظر فقه شيعي فقط مي توان بر دو چيز سجده کرد:
    1. زمين، مانند خاک و سنگ و مانند آن دو.
    2. چيزي که از زمين مي رويد، مشروط بر اين که پوشيدني و خوردني نباشد.

    از نظر فقه اهل سنت ، دايره حکم وسيع تر است، آنها سجده بر منسوجاتي از پشم و پنبه و مو را جايز مي دانند، تنها شافعي است که مي گويد: بر گوشه دستار و اطراف جامه و آستين پيراهن سجده جايز نيست[2].

    اکنون بايد ديد رواياتي که از پيامبر گرامي« صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» در قلمرو گفتار و رفتار وي وارد شده است، کدام يک از دو نظر را تأييد مي کند. مسلماً پيامبر گرامي «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» به نص قرآن، «اسوه و الگو» است و هيچ فردي نمي تواند رأي خود را بر گفتار و رفتار او مقدم بدارد.

    بررسي احاديث اسلامي که در صحاح و سنن اهل سنت وارد شده است، اين مطلب را ثابت مي کند که حکم نهايي سجده گاه و به تعبير فقيهان«ما يصحّ عليه السجود»، در سه مرحله بيان گرديده است.

    1-در مرحله نخست فقط سجده بر زمين تشريع گرديده و سجده بر غير آن جايز نبود، و هر چه هم ياران پيامبر از گرمي سنگريزه هاي مسجد نبوي شکايت مي کردند رسول گرامي اسلام «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »به شکايت آنان ترتيب اثر نمي داد، وحتي اگر شخصي بر گوشه دستار خود سجده مي کرد، پیامبر اکرم«صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »امر می فرمودند: «ترّب!» يعني صورت خود را خاک آلود کن.
    به خاطر الزامي بودن سجده بر زمين، ياران رسول خدا«صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» براي پرهيز از گرما، سنگريزه ها را در دست خود نگاه مي داشتند تا مقداري خنک شود آنگاه به هنگام فرود براي سجده، بر آنها سجده مي کردند.
    در اين مرحله فقط و فقط سجده بر زمين، آن هم به صورت طبيعي جايز بود.

    2-در مرحله دوم، وحي الهي بنابر مصلحت، موضوع را توسعه داد و سجده بر حصير و بوريا نيز تشريع شد، و همگي مي دانيم که حصير و بوريا از روييدني ها است و از اين جهت گشايشي در امر سجده پديد آمد.

    3-در مرحله سوم اجازه داده شد که به هنگام ضرورت و ناچاري، مانند گرماي شديد و غيره، بر گوشه دستار و مانند آن سجده کنند، و در غير ضرورت از سجده کردن بر غير زمين و روييدني ها بپرهيزند.

    اين مراحل سه گانه تشريع در موضوع سجده است که ما از هر مرحله رواياتي را گزينش مي کنيم تا روشن شود که فقه شيعي دقيقاً مطابق رواياتي است که محدثان اهل سنت از گفتار و رفتار آن حضرت در مورد سجده در حال نماز نقل کردند.

    [1] .پاسخ این سؤال از کتاب راهنمای حقیقت ،نوشته حضرت آیت الله سبحانی«حفظه الله» می باشد که با تغییراتی تقدیم می شود.

    [2] . في «الفقه على المذاهب الأربعة»: الشافعية- قالوا: يضر السجود على كور العمامة و نحوها كالعصابة إذا ستر كلّ الجبهة، فلو لم يسجد على جبهته المكشوفة بطلت صلاته إن كان عامدا عالما إلّا لعذر كأن كان به جراحة و خاف من نزع العصابة حصول مشقة شديدة، فإنّ سجوده عليها في هذه الحالة صحيح. الفقه على المذاهب الأربعة: 1/ 233

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۵/۱۲ در ساعت ۱۲:۰۱

  2. صلوات ها 10


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    علاقه
    علوم قرآن وحدیث
    نوشته
    168
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    742

    مطلب سجده بر مهر




    در حدیث از پیامبر زمین محل سجده گاه قرار داده شده وچون ما بر خود زمین سجده نمی کنیم (اوقاتی که در مسجد هستیم )قطعه ای از خاک زمین را به عنوان مهر برای خودمان قرار می دهیم در حدیث از پیامبر زمین محل سجده واقع شده نه فرش که اهل سنت بر فرش سجده می کنند
    إنّ اللَّه تعالى جعل لى الأرض مسجدا و ترابها طهورا.
    خداى تعالى زمين را براى من و امّت من مسجد كرده است و خاكش را پاك‏كننده.
    شهاب الأخبار369 ص الباب السابع واصول کافی ج 2 ص 18
    عشقت رسد به فرياد ازخود به سان حافظ قرآن زبر بخواني در چارده روايت

  5. صلوات ها 11


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    الف:زمين سجده گاه و مايه پاکيزگي است

    پيامبر گرامي اسلام « صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» فرمودند:«وجعلت لي الأرضُ مسجداً وطهوراً»[1]: زمين براي من سجده گاه و مايه پاکيزگي قرار داده شده است».
    مسلماً مقصود از زمين در اين حديث زمين طبيعي است، نه زمين مفروش با فرش و سجاده به گواه اين که براي زمين دو ويژگي قايل شده اند:

    أ. سجده گاه است (مسجداً).
    ب. و طهور است (مطهر و مايه پاکيزگي).

    مسلماً حکم دوم که مايه پاکيزگي است از آنِ زمين طبيعي است که انسان جُنب بر اثر تيمم بر زمين، نوعي طهارت پيدا مي کند. قرآن کریم در این رابطه مي فرمايد:
    «وَإِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فاطّهروا وَإِنْ کُنْتُمْ مَرضي أَوْ عَلي سَفَر أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِط أَوْ لامَسْتُمُ النِّساء فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً»[2].

    «اگر جنب باشيد خود را بشوييد و (غسل کنيد) و اگر بيمار و يا مسافر باشيد يا يکي از شما از قضاي حاجت بازگشت يا با زنان تماس گرفت و آبي براي غسل و يا وضو نيافتيد با خاک پاک تيمم کنيد».

    آيه به روشني نشان مي دهد که دو چيز به ترتيب مايه پاکيزگي است، يکي غسل با آب، دومي تيمم بر خاک.

    بنابراين از آنجا که زمين طبيعي داراي چنين ويژگي است، قهراً همان نيز سجده گاه پيامبر صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم و همه مسلمانان است.
    احمد بن علي معروف به جصاص (305ـ370) در کتابي که پيرامون آيات احکام تأليف کرده آورده است:
    «إِنّ ما جَعَلَهُ مِنَ الأَرْضِ مَسْجِداً هُوَ الَّذِي جَعَلَهُ طَهُوراً»[3] .
    «آنچه را که مايه پاکيزگي قرار داده همان را نيز سجده گاه معرفي کرده است».

    [1] .صحیح بخاری ،کتاب تیمم،ح2.

    [2] .سورۀ مائده/6.

    [3] .احکام القرآن ،جصاص،ج2ص389.نشر بیروت.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۵/۱۳ در ساعت ۱۱:۳۳

  7. صلوات ها 10


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    ب-خنک کردن سنگريزه ها در دست

    از آنجا که پيامبر گرامي اسلام «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» اصرار بر سجده بر زمين داشت و در فصل گرما سنگريزه هاي مسجد نبوي بر اثر تابش خورشيد گرم مي شدند، ياران پيامبر سنگريزه ها را در دست خود نگاه مي داشتند تا به طور موقت از تابش خورشيد جلوگيري کنند و به هنگام سجده کردن، پيشاني بر آنها بگذارند. به عنوان نمونه،جابر بن عبداللّه انصاري مي گويد:

    «کُنْتُ أُصَلّي مَعَ النَّبِيّ الظّهْرَ فَآخُذُ قَبْضَةً مِنَ الْحِصي، فَأَجْعَلُها في کَفّي ثُمَّ أَحوّلُها إِلي الکفِّ الأُخْري حَتّي تبردَ، ثُمَّ أَضَعُها لجبيني حَتّي أَسْجُدَ عَليها مِنْ شِدّةِ الحَرّ»[1].

    من با پيامبر«صلی الله علیه وآله» نماز ظهر را برگزار مي کردم مشتي از سنگريزه ها را برمي داشتم و آنها را دست به دست مي کردم تا خنک شوند، سپس زير پيشاني نهاده بر آنها سجده مي کردم به خاطر پرهيز از گرمي آنها.
    بيهقي از استاد خويش نقل مي کند که اين حديث گواه بر اين است که بر لباسي که بر تن است نمي توان سجده کرد، زيرا سجده بر چنين لباسي آسان تر از خنک کردن سنگ ريزه ها با دست به دست کردن است[2].

    در اينجا شايسته بود بيهقي بر چيزي ديگر نيز استدلال کند و بگويد هرگاه سجده بر هر پوشيدني(خواه بر تن انسان باشد يا نباشد) جايز بود، پيامبر آن را پيشنهاد مي کرد و ياران پيامبر نيز به همين روش عمل مي کردند، مثلاً دستمال ويا سجاده اي را در بغل يا در دست مي گرفتند و بر آن سجده مي کردند.
    انس بن مالک نيز يادآور مي شود و مي گويد:

    «کُنّا مَعَ رَسُول اللّهِ في شِدّةِ الحَرِّ فَيَأْخُذ أَحَدُنا الحِصي في يَدِهِ فَإِذا بَردَ وَضَعَهُ وَسَجَدَ عَلَيْهِ»[3].
    «ما با پيامبر در سخت ترين گرما نماز مي گزارديم هر يک از ما سنگريزه هايي به دست مي گرفت، آنگاه که خنک مي شد به زمين مي گذاشت و بر آن سجده مي کرد».
    اصرار پيامبر صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم بر سجده بر زمين به حدي بود که به شکايت ياران خود از گرمي سجده گاه ترتيب اثر نمي داد چون وحي الهي به او چنين اجازه نداده بود.
    خبّاب بن أرتّ مي گويد:
    «شَکَونا إِلي رَسُولِ اللّهِ سَجدَةَ الرّمضاءِ في جِباهِنا وَاکفّنا فَلَمْ يَشُکَّنا»[4]. [4] .
    «از زيادي گرمي سجده گاه و زير دست ها به پيامبر شکايت برديم، او به شکايت ما ترتيب اثر نداد».
    ابن اثير در کتاب ارزشمند خود «النهاية» ذيل ماده (شکي) مي گويد:
    آنگاه که ياران پيامبر از گرماي زيردست و سجده گاه براي پيامبر شکايت بردند، پيامبر اجازه نداد آنان بر گوشه لباس خود سجده کنند.
    شايسته بود ابن اثير بر مفهومي گسترده تر استدلال کند و آن اين که پيامبر«صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »اجازه نداد بر غير زمين مانند سجاده و فرش و غيره سجده کنند.
    اين احاديث که نمونه هايي از آنها را ياد کرديم حاکي از آن است که در اين مرحله فقط و فقط سجده بر زمين مشروع بود.


    1.مسند احمد ،ج3ص327،حدیث جابر ،سنن بیهقی ،ج1ص439.
    [2].سنن بیهقی ،ج2ص105.
    [3].سنن بیهقی ،ج2ص106.
    [4].سنن بیهقی ،ج2ص105.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۵/۱۴ در ساعت ۲۱:۳۲

  9. صلوات ها 9


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    کشيدن دستار از زير پيشاني
    رسول گرامي اسلام «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »کساني که بر گوشه دستار خود سجده مي کردند و به نوعي از سجده بر زمين دوري مي جستند، از اين کار منع مي کرد و دستار را از زير پيشاني آنها بيرون مي کشيد.
    روي انّ النبي «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» کانَ إِذا سَجَدَ رَفَعَ العَمامَةَ عَنْ جَبْهَتهِ.[1]
    روايت شده: پيامبر «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» به هنگام سجده، عمامه از پشاني خود برطرف مي کرد.
    «صالح بن حيوان مي گويد: أنّ رسول اللّه« صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» رأي رجلاً بِجَنْبِهِ يَسْجُدُ وَقَدْ اعتمَّ عَلي جبْهَته فَحَسر رَسُول اللّه صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم عَنْ جبهَته»[2].
    پيامبر گرامي «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »مردي را که در کنارش قرار گرفته مشاهده کرد که بر پيشاني خود پارچه بسته و بر آن سجده مي کند پيامبر «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم» پارچه را از پيشاني او کنار زد.
    روايت با این مضامین زیاد است که در مصادر زیر به آنها اشاره شده است.[3]
    با ملاحظه اين روايات که در مرحله نخست بيان شد، نتيجه مي گيريم که نخستين سال هاي تشريع اسلامي که پيامبر «صلَّي اللّه عليه و آله و سلَّم »در مدينه مي زيسته اند، جز سجده بر زمين در سرما و گرما، سجده بر چيزي جايز نبود، و اگر کسي از اين سنت پا فراتر مي نهاد، عملاً با مخالفت پيامبر روبرو مي شد ولذا ياران او چاره اي جز اين نداشتند جز اين که به خنک کردن سنگريزه ها بپردازند.

    [1]. طبقات ابن سعد:1/ 151. فيض القدير شرح الجامع الصغير: المناوي ،جلد : 5،ص181.

    [2]. سنن بيهقي:2/ 105.

    [3]. لطفاً به مسند احمد:6/ 301؛ طبقات کبري:1/ 151؛ منتخب کنز العمال که در حاشيه مسند چاپ شده است:3/ 194 و غيره مراجعه فرماييد.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۷/۲۹ در ساعت ۲۳:۰۳
    مسائل فقهی شیعه و سنی 1-سجده بر مهر
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  11. صلوات ها 7


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    فلسفه سجده بر خاک در بيانات پيامبر اکرم «صلی الله علیه وآله»
    پیامبر اکرم «صلی الله علیه وآله»در حدیثی فلسفۀ سجدۀ بر خاک را چنین بیان می فرمایند: «إذا صَلّي أَحدکُمْ فَليَلزم جَبْهَتَهُ وَأَنفه الأَرض حَتّي تخرج مِنْ الرَّغم»[1]. «هرگاه کسي از شما نماز گزارد، پيشاني و بيني خود را بر زمين قرار دهد تا ذلت وخضوع خود را آشکار سازد».
    هشام بن حکم از امام صادق «عليه السَّلام» فلسفه سجده بر زمين را پرسيد. امام در پاسخ او چنين فرمود:
    زيرا سجده، خضوع و فروتني در برابر خدا است و هرگز شايسته نيست انسان پرستشگر، بر خوردني ها و پوشيدني ها سجده کند، زيرا معبود دنياپرستان خوراک و پوشاک است بنابراين نبايد بر آنچه معبود دنيا پرستان است سجده کرد، در حالي که سجده بر خاک و زمين، بالاترين و برترين مظهر فروتني و خضوع در برابر خداست.[2]
    از آنجا که سجده بر خاک مظهر کامل عبوديت و اظهار بندگي است، عمر بن عبدالعزيز بر حصير تنها اکتفا نمي کرد، بلکه مقداري خاک بر حصير مي ريخت و بر آن سجده مي نمود.
    ابن حجر در شرح صحيح بخاري مي گويد:
    کانَ عُمَرُ بْنُ عَبدالعَزيز الخَليفَةَ الأَموَي لا يکتَفي بالخَمرَة، بَلْ کانَ يَضَعُ عَلَيْها التُّرابَ وَيسجُد عَلَيه[3].
    حتّي عروة بن زبير نيز جز بر زمين بر چيزي ديگر سجده نمي کرد.[4]
    مسروق که يکي از تابعان است، به هنگام سفر خشتي را با خود برمي داشت تا در کشتي بر آن سجده کند.[5]
    علي بن عبداللّه بن عباس که از تابعان است به «رزين» نوشت:«أَن ابْعَثْ إِلَيّ بِلَوح مِنْ أَحجارِ المَروَة أَسْجُدُ عَلَيْهِ»[6]: قطعه سنگي از سنگ هاي کوه مروه براي من بفرست تا بر آن سجده کنم.
    ابن ابي شيبه، شيخ بخاري مي گويد: نماز بر «طنفسة» (که نوعي فرش کرک دار است) امري است جديد؛ و از رسول خدا به سند صحيح روايت شده است که بدترين امور، امر بي سابقه است و هر امر بي سابقه بدعت است[7].

    [1].النهاية في غريب الحديث ،ابن الأثير،جلد : 2،ص239.

    [2]. بحارالأنوار:82/ 147، باب ما يصحّ السجود عليه.

    [3].فتح الباري ج 1 ص 410 وشرح الأحوذي ج 1 ص 272 . هو عمر بن عبد العزيز بن مروان الخليفة الأموي ، ولد سنة 69 وولي سنة 99 ومات سنة 101 .

    [4]. فتح الباري:1/ 410؛ شرح الاحوذي:1/ 272.

    [5] . كان مسروق إذا خرج يخرج بلبنة يسجد عليها في السفينة.الطبقات الكبرى لابن سعد ج 6 ص 53 ، والمصنف لعبد الرزاق ج 2 ص 583 ، وسيرتنا ص 136 عن المصنف لابن أبي شيبة ج 2 باب ما كان يحمل في السفينة شيئا يسجد مليه فأخرجه بسندين .

    [6] . اخبار مکه، تأليف ارزمي3/ 151.

    [7]. المصنف:2.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۸/۰۷ در ساعت ۲۱:۵۰
    مسائل فقهی شیعه و سنی 1-سجده بر مهر
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  13. صلوات ها 7


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    آیا سجده بر مهر شرک است؟


    در بحث سجده بر مهر برخی افراد نادان یا مغرض تصور نموده اند شیعیان به هنگام سجده، که سر را به روی مهر می گذارند، مهر را پرستش نموده اند و این شرک اشکار است؛ چه اینکه سجده برای خداست و اینها به مهر سجده نموده اند.
    این افراد لحظه ای تدبر ننموده اند که اگر این عمل شرک است نعوذبالله کار رسول مکرم اسلام«صلی الله علیه وآله»که مراقبت بر سجود بر ارض داشته اند نیز شرک بوده و همچنین کار صحابی ای که سجده بر سنگ می نمودند .
    این افراد ظاهرا به کار خود نیز توجهی ننموده اند که آیا به هنگام سجده سر را بر روی چیزی می گذارند یا خیر؟آیا با این معیار کار آنها نیز شرک نمی شود؟
    در واقع این افراد فرقي ميان «مسجودٌ له» و «مسجودٌ عليه» ‏نگذاشته اند و پنداشته اند سنگ يا تربتي که در برابر نمازگزار نهاده مي‏شود بتي است که نمازگزار آن را با نهادن پيشاني بر آن مي‏پرستد. ولي شيعه را چه باک، اگر مخالفش کوتاه بين است و بين اين دو نکته فرق نمي‏گذارد و مي‏پندارد آنچه بر آن سجده مي‏شود همان کسي است که براي او سجده مي‏شود و کار موحّد را با مشرک قياس مي‏کند، تنها به اين دليل که ظاهر کارشان مثل هم است و او ظاهر را مي‏بيند، با اينکه معيار، توجه به درون و باطن است، بت‏پرست، بت را مي‏پرستد و براي آن سجده مي‏کند و جلوي خود مي‏گذارد و در برابر آن رکوع و سجود مي‏کند، ليکن موحّدي که مي‏خواهد تا نهايت مراتب بندگي را ابراز کند، براي خداي سبحان خضوع و سجود مي‏کند و پيشاني بر خاک و سنگ و سنگريزه مي‏نهد، تا با اين کار، خاکساري و بي‏قدري خود را اظهار کند و بگويد: خاک کجا و آفريدگار املاک کجا؟
    آري، سجده کننده بر تربت، آن را نمي‏پرستد، بلکه با سجود بر آن در پيشگاه خدا کرنش مي‏کند .

    بنابراین فرق است بين مسجود له و مسجود عليه، شيعه اماميه که بر تربت امام حسين (عليه السلام) سجده مي کند آنرا مسجود له قرار نمي دهد، بلکه آنرا مسجود عليه قرار مي دهد، يعني شيعه براي تربت امام حسين (عليه السلام)سجده نمي کند، بلکه بر روي تربت امام حسين براي خداوند متعال سجده مي نمايد. و بين اين دو فرق آشکار است.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ در ساعت ۲۲:۱۹
    مسائل فقهی شیعه و سنی 1-سجده بر مهر
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    238
    حضور
    16 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1136



    بسم الله الرحمن الرحیم
    سلام

    باتشکر از مطالب بسیار عالی و مفید واقعا استفاده کردم و لذت بردم.

    اما در جواب کسانی که به شیعیان برای سجده به مهر مهر شرک می زنند یک جواب کوتاه هم می شود داد و آن اینکه:

    اگر شیعه به مهر سجده می کند نشانه ی پرستش آن است کسی که به فرش یا موکت یا هرچیز دیگری سجده می کند پس او هم فرش و موکت و ... را می پرستد.

    اگر بگوید نه ما آن را نمی پرستیم و فقط پیشانی بر آن می گذاریم شیعه هم می گوید نه ما هم مهر را نمی پرستیم و فقط پیشانی بر خاک میساییم!!!

    التماس دعا - یاعلی
    الحمدلله الذي جعلنا من المتسكين بولايه اميرالمومنين و الائمه عليهم السلام

    الحمدلله الذي جعل كمال دينه و تمام نعمته بولايه اميرالمومنين علي ابن ابيطالب عليه السلام


  17. صلوات ها 5


  18. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    نوشته
    4
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10

    دعوت سجده برخاک درفقه شیعه واهل سنت




    اهل سنّت «سجده بر مهر» و هم چنین «جمع نمازها» توسط شیعیان را «شرک» میدانند. توضیح و پاسخی روشن و مستدل ارائه نمایید. مسائل فقهی شیعه و سنی 1-سجده بر مهر
    هر چند به این سؤال‌ها قبلاً پاسخ‌های مبسوطی داده شده و اگر در بخش جستجو در سایت کلمات مرتبطی درج شود، در اختیار قرار خواهد گرفت، اما لازم است قبل از پاسخ به نکته‌ی بسیار مهمی تحت عنوان «شرک» توجه شود.

    به فرض که خطایی صورت پذیرد، چه کسی گفته است که هر خطایی شرک است؟! شرک از معنا و مفهومش پیداست که یعنی «شریک قرار دادن شخص یا چیزی با خدا». دلیل نمی‌شود که هر خطا یا حتی معصیتی نیز شرک باشد. خداوند رحمان و رحیم در یک آیه می‌فرماید که جمیع گناهان را (البته نه حق الناس و گناه بدون توبه را) می‌بخشم، در جای دیگر می‌فرماید که شرک و نیز یأس از رحمتم را نمی‌بخشم. یعنی هر غفلت، خطا و معصیتی شرک قلمداد نمی‌گردد، وگرنه بخشیده نمی‌شد.

    این که پشت سر هر کاری یک کلمه «این شرک است» می‌آورند، فقط و فقط تاکتیک تهاجمی و تحکمی وهابیت فراماسونی است که متأسفانه در میان اهل تسنن نیز نفوذ یافته است. چطور می‌شود که نقض بیعت با رسول الله (ص) در غدیر خم شرک محسوب نمی‌گردد، بناینگذاری یک مذهب به نام اسلام (وهابیت) توسط انگلیس و پیروی از آن شرک نیست، شرب خمر، زنا، قمار ... و حتی آدم کشی و حمایت از اسرائیل شرک قلمداد نمی‌شود، مشرک خواندن موحدین به هر بهانه‌ای شرک نیست، اما سجده شیعیان بر مُهر شرک است؟! آیا القای این اراجیف، روشی انگلیسی برای اسلام‌زدایی نیست؟

    سجده بر مُهر شیعیان:

    الف – شیعیان برای مُهر هیچ قداست و موضوعیتی قائل نیستند و آن را به جای خدا سجده نمی‌کنند که شرک باشد. بلکه برای خدا سجده می‌کنند و پیشانی بر خاک می‌گذارند.

    در فقه شیعه، سجده بر خاک اولویت دارد و سجده بر زمین و هر آن چه از زمین می‌روید (به شرط آن که خوردنی و پوشیدنی نباشد) جایز است. و مُهر نیز خاک است که به تعبیری پرس شده است تا تمیز و حمل و نقلش راحت ‎تر باشد. در این مورد حدیث‌های معتبری وجود دارد که بین اهل تشیع و تسنن مشترک است، از جمله:

    *- پیامبر اکرم (ص) فرمود: «زمین برای من محل سجده و تیمم قرار داده شد» (منبع شیعی: وسائل الشیعه‌، كتاب الصلوة، ابواب ما یسجد علیه‌، الباب 1, ح 8) – (منبع سنّی: صحیح بخاری،ج 1، ص 92، كتاب التیمم، ح 2)

    ب – سجده بر مُهر شیعیان از نظر فقه اهل سنت درست است، چرا که آنان سجده بر هر چیزی، حتی پلاستیک، آهن، فرش، موکت ... و حتی زباله را جایز می‌دانند و مُهر نیز یکی از «هر چیزی» است. اما محل سجده اهل سنّت (همه چیز) از نظر فقه تشیع جایز نیست، مگر آن که بر زمین یا روئیدنی از زمین باشد و نه مصنوعات. البته این که سجده بر هر چیزی را جایز می‌دانند نیز با احادیث نقل شده در منابع معتبر خودشان مغایرت دارد. مانند:

    *- خباب بن الارت كه گفت‌: «نزد پیامبر شكایت كردیم كه شدت گرمای شن‌ها پیشانی و دست‌هایمان را می‌سوزاند ولی آن حضرت شكایت ما را نپذیرفت». (بیهقی، السنن الكبری، ج 2، ص 104، باب الكشف عن الجبهة فی السجود). ابن اثیر در شرح این روایت می‌گوید یعنی پیامبر اجازه نداد بر گوشه لباس خود سجده كنند. (ابن اثیر، النهایه، ج 2، ص 497، ماده «شكی»). در حالی که اهل سنت سجده بر گوشه لباس را نیز جایز می‌دانند؟!

    اما شیعه هیچ گاه نمی‌گوید که سجده اهل سنّت که حتی با احادیث منقول خودشان مغایر است، شرک است. حال آنان در حالی که سجده بر همه چیز را جایز می‌دانند، از کجا درآوردند که سجده بر مهر به عنوان خاک شرک است؟! آیا جز تبلیغات مسموم و بی سند وهابیت، دلیل یا استناد دیگری دارند؟!

    اهل سنّت در منابع محکم خود از امیرالمؤمنین علی (ع) نقل می‌کنند که فرمود: «هنگامی كه كسی نماز می‌خواند عمامه را از پیشانی كنار بزند – یعنی بر عمامه سجده نکند و پیشانی بر خاک بگذارد» (بیهقی، السنن الكبری، ج 2، ص 105) و در همین منبع معتبر از خلیفه دوم عمر نیز نقل می‌کنند: «اگر كسی به دلیل سرما یا گرما نمی‌تواند بر زمین سجده كند بر لباسش سجده كند – یعنی به هنگام ضرورت» (روایت 2225). حال چه اصراری دارند که حتماً از خلیفه دوم پیروی کنند و نه از خلیفه چهارم که چون آخرین است، حکم او نافذ است؟ خودشان باید فکر کنند و پاسخ بگویند. و این در حالی است که در منابع خود تصریح کرده‌اند که ابوبکر و حتی فرزند عمر، به هنگام سجده، اگر روی فرش یا ... بودند، خود را می‌کشیدند تا پیشانی را بر زمین بگذارند.

    پس سجده اهل سنّت (طبق احکام خودشان) اگر بر غیر زمین و روئیدنی‌های آن باشد، اشکال دارد، ولی دلیل نمی‌شود که مشرک قلمداد شوند. حتی مسلمان بی‌نماز نیز مشرک قلمداد نمی‌گردد.

    اقامه نماز در پنج نوبت:

    الف – چه در فقه شیعی و چه در فقه سنّی، اقامه نمازهای یومیه به صورت جداگانه و در پنج نوبت مستحب است. هم چنین چه در فقه شیعی و جه در فقه سنّی اقامه نمازهای یومیه به صورت جمع نیز جایز است که در فقه‌شان از آن به «جمع تقدیم» یعنی مثلاً ظهر و عصر به هنگام ظهر و یا «جمع تأخیر» یعنی ظهر و عصر به هنگام عصر یاد می‌کنند.

    در معتبرترین منابع اهل سنت که عبارتند از «صحاح ستّه – صحیح‌های شش گانه» بیش از سی روایت وجود دارد که پیامبر اکرم (ص) حتی بدون این که در ا ضطراری باشد، بارها نماز ظهر و عصر و نیز مغرب و عشا را به صورت جمع اقامه کردند. و خودشان نیز تصریح دارند تا بیاموزد که اسلام دین راحتی است و سختی را نخواسته است. به عنوان نمونه:

    *- پیامبر اکرم (ص) بین ظهر و عصر و مغرب و عشاء جمع کرد‌، و در این مورد از او سؤال کردند‌، فرمود: این گونه عمل کردم تا بر امتم حرجی نباشد. (شرح الزرقانی علی موطأ المالک، جلد 1، باب الجمع بین الصلاتین فی الحضر و السفر صفحه 294)

    *- پیامبر اکرم (ص) در خیلی از موارد بدون عذر جمع بین دو نماز می‌کردند. (صحیح مسلم، جلد 2، صفحه 151 باب الجمع بین الصلاتین فی الحض)

    *- پیغمبر (ص) درمدینه میان ظهر و عصر و میان مغرب و عشا جمع کرد‌، بی آن که خوف یا باران وجود داشته باشد، ازابن عباس پرسیدند ،مقصود حضرت ازاین کار چه بود‌؟ گفت: می‌خواست امتش به زحمت نیفتد. (سنن ترمذی جلد 1 صفحه121 حدیث 187)

    تذکر: به برادران مسلمان اهل سنّت توصیه می‌شود که دست کم به منابع معتبر خودشان مراجعه کنند و در هیچ امر، حکم، فتوا و جوّی از «وهابیت» که نه شیعه هستند و نه سنّی و اساساً نه تنها مسلمان نیستند، بلکه تحت امر انگلیس همّت به اسلام زدایی دارند، پیروی و تبعیت نکنند.
    ویرایش توسط رحیق مختوم : ۱۳۹۱/۰۹/۱۸ در ساعت ۰۰:۳۱ دلیل: تغيير فونت

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۳/۰۹/۰۷, ۱۷:۳۵ : 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود