صفحه 3 از 3 نخست 123
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چگونه اینها را مسلمان بنامیم؟ (کشتن دو بی دین توسط مسلمان)

  1. #21

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۷
    نوشته
    42
    حضور
    7 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    86



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدرا نمایش پست ها
    با تأمل در آیات قرآن مشاهده می گردد
    در تکمیل آیات

    نقل قول نوشته اصلی توسط مسلم نمایش پست ها
    حتی اگر کسی خواست سخن حق را بشنود اما فعلا تمایلی به ایمان ندارد باید در امنیت باشد:
    «وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُون‏»؛ و اگر يكى از مشركان از تو پناهندگى بخواهد، به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود (و در آن بينديشد)! سپس او را به محل امنش برسان، چرا كه آنها گروهى ناآگاهند.(4)


  2. صلوات


  3. #22

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    3,141
    حضور
    65 روز 15 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11259

    جمع بندی





    سؤال:
    در جایی آمده بود: "سه مسلمان از اهل مراکش بودند. از رهبرانشان شنیده اند که کافران نجس هستند وآنان را باید کشت. به قرآن مراجعه می کنند می بینند که راست گفته اند و در قرآن در دهها آیه می گوید کفار را گردن بزنید. دریکی از همین روزها دو دختر نروژی و دانمارکی را در کوهپایه می بینند. این دختران گردشکر بودند و در دامنه کوه چادر زده بودند. از آنها می پرسند دینتان چیست. دختران بیچاره می خندند و می گویند ما دینی نداریم. آنها وقتی مطمئن می شوند که دختران کافر هستند به آنان تجاوز می کنند و سپس آنان را سر می برند تا باعث خوشنودی خدای شوند" اگر این حادثه حقیقت دارد چرا باید مسلمانان همچین کاری رو بکنند؟ اگر اروپاییان از اسلام منزجر هستند نباید حق داشته باشند؟


    جواب:

    با تأمل در آیات قرآن مشاهده می گردد در مواجهه با کفار، علاوه بر قتال و جنگ، دستور به صلح و زندگی مسالمت آمیز و دستور به نیکی و احسان نیز داده شده؛ لذا تنها راه تعامل با کفار قتال و جنگ نبوده؛ ‌بلکه چنین امری بر اساس دستور شریعت خود مختص به کفار حربی است.

    بیان آیات:
    الف) صلح با کفاری که اهل صلح اند:

    یکی از توصیه های اسلام آن است که اگر کفار و مشرکان اسلحه ی خود را کنار گذاشته و به صلح تمایل داشتند، شما نیز با آنان صلح نمائید؛ چنانکه قرآن کریم در این رابطه می فرماید: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ...؛ وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيم»؛ «در برابر آنها (دشمنان) آنچه توانايى داريد از" نيرو" آماده سازيد (و همچنين) اسبهاى ورزيده (براى ميدان نبرد) تا به وسيله آن دشمن خدا و دشمن خويش را بترسانيد... و اگر تمايل به صلح نشان دهند، تو نيز از در صلح درا، و بر خدا تكيه كن كه او شنوا و داناست».(1)

    نكته ای كه از آيه فوق استفاده مى‏شود و پاسخگوى بسيارى از سؤالات و ايرادهاى خرده‏گيران و افراد ناآگاه خواهد بود شكل و هدف و برنامه جهاد اسلامى است. آيه به روشنى مى‏گويد هدف اين نيست كه انسانها را به كشتن دهيد و هدف اين نيست كه به حقوق ديگران تجاوز كنيد؛ بلكه هدف اصلى آن است كه دشمنان بترسند و به شما تجاوز نكنند و زور نگويند، و تمام تلاش و كوشش شما بايد در كوتاه كردن شر دشمنان خدا و حق و عدالت خلاصه شود.(2)

    قرآن کریم همچنین تسلط بر کفار را زمانی که به مسلمانان پیشنهاد صلح داده را رد نموده و می فرماید: «فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلا»، «پس اگر از شما كناره‏گيرى كرده و با شما پيكار ننمودند، (بلكه) پيشنهاد صلح كردند، خداوند به شما اجازه نمى‏دهد كه متعرّض آنان شويد».(3)

    ب) ‌نیکی کردن و رعایت عدالت در حق کفار:

    قرآن کریم از مسلمانان خواسته تا علاوه بر پذیرش صلح با کفاری که با دین خدا سر جنگ ندارند، با آنها به احسان و نیکی رفتار کنند؛ بلکه در دستوری بالاتر امر به رعایت عدالت در روابط اجتماعی با آنان می نماید: «لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِين»؛ «خدا شما را از نيكى كردن و رعايت عدالت نسبت به كسانى كه در راه دين با شما پيكار نكردند و از خانه و ديارتان بيرون نراندند نهى نمى‏كند چرا كه خداوند عدالت‏پيشگان را دوست دارد».(4)

    قرآن کریم سپس بیان می دارد که نهی از دوستی و رابطه با کدام طایفه ی از کفار است:
    «إِنَّما يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ أَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ وَ ظاهَرُوا عَلى‏ إِخْراجِكُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُون»؛ «خدا تنها شما را از دوستى و رابطه با كسانى نهى مى‏كند كه در امر دين با شما پيكار كردند و شما را از خانه هايتان بيرون راندند يا به بيرون‏راندن شما كمك كردند و هر كس با آنان رابطه دوستى داشته باشد ظالم و ستمگر است».(5)

    ج) فرصت دادن به کافر برای شنیدن و اندیشیدن در کلام پروردگار
    :
    قرآن کریم در رابطه با تحقیق و اندیشیدن شخص کافری که تقاضای امنیت جانی داشته می فرماید: «وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُون»؛ «و اگر يكى از مشركان از تو پناهندگى بخواهد، به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود (و در آن بينديشد)! سپس او را به محل امنش برسان، چرا كه آنها گروهى ناآگاهند».(6)

    با توجه به این آیات مشخص می گردد امر به قتال و جنگ با کفار نسبت به کفاری است که با هویّت اسلام و مسلمانان سر ستیز داشته که چنین امری نیز پس از اتمام حجت و دعوت آنان به اسلام خواهد بود؛(7) لذا در هیچ دستوری از اسلام امر به کشتن کفاری که نسبت به مسلمانان دشمنی نکرده وجود نداشته؛ بلکه در مورد این افراد می بایست آنان را به حقیقت اسلام و ارزش انسان در راستای نیل به مقصود و کمال اخروی دعوت نمود؛ چنانکه قرآن کریم می فرماید: «ادْعُ إِلى‏ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»؛‌ «با حكمت و اندرز نيكو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشى كه نيكوتر است، استدلال و مناظره كن!».(8)

    اما آنچه در رفتار تکفیریون معاصر مشاهده می گردد عاری از هر گونه مطابقت با روح تعالیم اسلام است. بر این اساس حاکمیت غرب در صدد تفسیر اسلام به اسلام وهابی تکفیری بوده تا به واسطه ی چنین امری اسلام هراسی و اسلام ستیزی را در جوامع غیر اسلامی تثبیت نموده تا در راستای آنبه اهداف شوم استعماری خویش دست یابد.

    پی نوشت:

    1. الانفال/61.

    2. ر.ک: مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج7، ص230،‌ دارالکتب الاسلامیة.

    3. النساء/90.

    4. الممتحنة/8.

    5. الممتحنة/9.

    6. التوبة/6.

    7.
    ر.ک: محمد/4؛ الاحزاب/61.

    8. النحل/125.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۷/۱۱/۲۰ در ساعت ۲۳:۲۵
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).
    بحارالانوار، ج91، ص150.

  4. صلوات ها 2


صفحه 3 از 3 نخست 123

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 37

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود