صفحه 13 از 13 نخست ... 3111213
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تجربه های بچه داری

  1. #121

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    کتاب خوندن
    نوشته
    3,259
    حضور
    64 روز 6 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    257
    صلوات
    20537

    راهنمای کامل انجام “گفتار درمانی” در خانه توسط والدین




    گفتار درمانی برای کودکان و نوجوانان ، تمرین، فعالیت و نکاتی برای والدین

    بعضی از کودکان ،می توانند صحبت کنند، اما گفتار وکلمات را نمیتوانند روان ادا کنند ، آنها نمیتوانند افکار خود را در یک جمله کامل بیان کنند، چون کلمات یا هجاهای صوتی را بصورت شکسته میگویند که این امر ،باعث میشود نتوانند گفتگوی صریحی داشته باشند ؛ این مشکلات به عنوان یک مانع، برای برقراری ارتباط با کودک به شمار می رود و در بعضی موارد می تواند اعتماد به نفس اطفال را نسبت به خود کمتر کند این مسائل را می توان از طریق گفتار درمانی مورد بررسی و درمان قرار داد .در این بخش از نمناک درباره گفتار درمانی برای کودکان صحبت می کند و برخی از بازی ها و فعالیت هایی را که می توانید در خانه انجام دهید،را ذکر کرده است.


    گفتار درمانی چیست و کودکی که نیاز به گفتار درمانی دارد چه مشخصاتی دارد

    گفتار درمانی، یک روش مداخله زبان است که بر بهبود گفتار کودک، توانایی وی در تشخیص گفتار و غلبه بر مشکلات مانند بیان ضعیف، اختلال (تکرار صدا، کلمه یا عبارت)، و اختلالات واجی و صدا، تمرکز دارد این، کمک می کند که کودک بتواند از طریق زبان کلامی و غیر کلامی بیان بهتری داشته باشد ؛این تمرکز بر روی:تفسیر و روایی برای شکل دادن به صداها، کلمات و واج ها قرار دارد.کودکان مبتلا به مشکلات گفتاری، در سخن گفتن معمولا از روحیه ی بالایی برخوردار نیستند . گفتار درمانی جهت کمک به کودکان در مورد این مشکل ، این مسئولیت را بر عهده دارد. تنظیم حجم صدا برای کودکانی که بااین مشکل مواجه هستند ،اغلب کودکانی که دچار این مشکل هستند معمولا یا از کمترین میزان حجم صدای خود استفاده میکنند و یا بیشترین میزان حجم صدا . تمرکز اصلی در گفتار درمانی بر میزان حجم صدای تولید شده برای رفع ناهنجاری های گفتاری در کودک بشمار میرود و همینطور از طریق تصویر ، علامت و شکل نوشتاری .


    کودکانی که از اختلالات گفتاری رنج می برند، انتقال پیام به دیگران با استفاده از کلمات، جملات و نوشتن برای آنها دشوار است ؛ آنها، همچنین تلاش می کنند که گرامر را به درستی استفاده کنند و کلمات را در جمله بیان کنند و حوادث را توصیف کنند. هدف از گفتار درمانی، این است که در این زمینه ها تمرین کنند و به طور کلی، کودکان تمایلی به صحبت کردن یا صحبت کردن با وقفه ندارند. دشوار است که آنچه را که می خواهند بگویند، را درک کنید اما این بدان معنا نیست که کودک نیاز به درمان دارد.چگونه باید متوجه شویم که کودکمان نیاز به گفتار درمانی دارد

    نیاز است بدانید در چه سطحی از مشکل هایی از این قبیل ، گفتار درمانی مورد نیاز است .. در اینجا چند معیار وجود دارد:1. کودک شما نیاز به گفتار درمانی دارد چون :

    • دیگران سخت متوجه میشوند که فرزند شما چه می گوید.
    • فرزند شما در سخن گفتن و یا ترجمه افکار خود،با کلمات، مبارزه می کند.
    • صحبت کودک با لکنت، تکرار، طولانی شدن و بلوک ها مختل می شود.
    • فرزند شما بر روی مهارت های اجتماعی، مانند دوست داشتن، برقراری ارتباط مستقیم، یادگیری مهارت های بازی و مشارکت با دیگران دچار نقصان است .


    2. کودک شما ممکن است تلفظ کامل داشته باشد و همچنین ممکن است در خواندن نیز بسیار سریع باشد ، اما آنها هنوز هم می توانند به گفتار درمانی نیاز داشته باشند تا مهارت های زبان عملگرایانه خود و یا فرایند استفاده از زبان را به درستی در سناریوهای اجتماعی برای گفتگو، یافتن دوستان جدید و یا درخواست های ساده بیاموزند .3. کودک، ممکن است به علت ناتوانی یا شرایط پزشکی، مانند؛ اوتیسم یا اختلال شنوایی نیز به گفتار درمانی نیاز داشته باشد؛ زیرا این بیماری توانایی برقراری ارتباط را تحت تاثیر قرار می دهد. در موارد فوق، با آسیب شناس گفتار زبان (SLP) ،مشورت کنید. SLP، اغلب خدمات این کودکان را در سن نوجوانی آغاز می کند، و طی سال های مدرسه ادامه می یابد حتی اگر فرزند شما در یک سرویس گفتار درمانی ،ثبت نام شود، ممکن است نیاز باشد که تمرینات گفتاری در خانه را برای حمایت از درمان انجام دهید.چه زمانی مراجعه به یک گفتار درمانگر الزامی است

    1 - کم شنوایی یا ناشنوایی2 - اشکال در تلفظ اصوات گفتاری3 - اختلال در بلع4 - تاخیر در شروع گفتار در کودکان5 - در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری6 - عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک7 - اشکال در درک کلام


    انجام گفتار درمانی در منزل توسط والدین

    یکی از مهم ترین کارهایی که باید انجام شود، این است که از هر گونه نظر منفی در مورد صحبت کردن فرزندتان جلوگیری شود اگر فرزند شما لکنت داشته باشد، او را تحت فشار قرار ندهید در عوض، نکات زیر را دنبال کنید:کودک خود را تشویق به صحبت کردن، کنید:از کودک خود سوالات تحریک کننده ای بپرسید ، مانند:"چطور برای دوستت کادو میگیری ؟" با پرسیدن سوالاتی که پاسخ دقیقی را میطلبد، شما فرزند خود را تشویق می کنید تا ایده های خود را بیان کند.

    با دقت گوش کنید :به فرزند خود بادقت گوش دهید، حتی اگر زمان زیادی میبرد تا یک جمله را به طور کامل ادا کند هنگامی که شما گوش می دهید، فرزند شما اعتماد به نفس میگیرد و سعی می کند تا به صورت روان صحبت کند.شما می توانید این تمرین را امتحان کنید:فرزند خود و دوستان یا خواهر و برادران خود را با هم بچرخانید و یک دایره ایجاد کنید ، یک جمله را به یک کودک بگویید و آن را به دیگران منتقل کنید و غیره. در نهایت، جمله اعلام شده توسط آخرین کودک باید همان باشد که شما به اولین کودک گفته اید .

    بهترین تکنیک ها ، تمرینات و روشهای گفتار درمانی در منزل

    فرزند خود را مجبور به خواندن کنید :یک کتاب داستان جالب بخرید یا یک قطعه خبری جذاب برای فرزندتان پیدا کنید و از او بخواهید آن را با صدای بلند بخواند ، از او بخواهید این کار را برای یی یا دوبار تکرار کند چنین فعالیت هایی، مهارت های زبانی را تقویت می کند.یک ارزیابی داشته باشید :کودک خود را ارزیابی کنید و ببینید که چه زمان هایی کودک تاخیر دارد این کار به شما این امکان را میدهد، که متوجه شوید فرزند شما تنها دچار اختلالات گفتاریست یا دیگر مشکلاتی نیز با خود به همراه دارد .شما می توانید با مقایسه عملکرد فرزندتان با نقاط عطف عادی در کودکان این سن، تجزیه و تحلیل کنید.

    مناطق هدف:اهدافی را که میخواهید مورد بررسی قرار داده و درمان کنید را انتخاب کنید ، اهداف را قابل دسترس برای هر دو شما و فرزندتان کنید . تمرکز بر اهداف خاص سنی که کودکان آن سن به طور معمول به آن دسترسی دارند.در یک زمان برروی یک صدا تمرکز کنید :از مشکلات ساده تر شروع کرده و کم کم به موضوعات پیچیده تر بپردازید ، اگر می خواهید به فرزندتان آموزش دهید که چگونه به درستی از صدا استفاده کنید، ابتدا با نشان دادن چگونگی صدای اول ، سپس تدریس هجاها ، سپس به کلمات و در نهایت از این کلمات در جملات و مکالمه استفاده کنید. شما می توانید چندین فعالیت را امتحان کنید تا صحبت کردن فرزندتان را بهبود بخشد اما به یاد داشته باشید که فرزند شما باید از آنها لذت ببرد ؛ آنها، ممکن است در صورت احساس خستگی، همکاری نکنند.

    هر یک از تمریناتی که ما به اشتراک می گذاریم، کودک را درگیر و تحریک می کند.1. فلش کارت ها :چند فلش کارت در مقابل کودک خود قرار داده و از او بخواهید که آنچه را که میبیند، سریعا بخواند و بگوید ،با چند کارت شروع کنید و تعداد تصاویر را به سرعت افزایش دهید.اگر فرزند شما با کلمات خاصی مبارزه کند، شما درک می کنید که در آن شما باید زمان بیشتری را سرمایه گذاری کنید.کارت های مخصوص کودکان سوالات ساده ای را برای کودک شما به همراه دارد ، یک کارت را انتخاب کنید و به آرامی یک مکالمه در مورد آن آغاز کنید . این استراتژی ممکن است به ایجاد یک مکالمه ی خوب با فرزند شما بیانجامد .

    سؤالاتی مانند :"الان دوست داری چه هدیه ای بگیری ؟" ،"اگر می توانستی یک چیز را در مورد مدرسه تغییر دهی، این چه چیزی است؟" تمرین با آیینه بهترین تکنیک گفتار درمانی در منزل

    2. تمرین با آیینه:آیینه، میتواند یه انعکاس عملی از صحبت کردن برای کودک باشد ، اغلب کودکان طرز صحیح استفاده از دهان برای ادای صحیح کلمات را نمیدانند ، صحبت کردن در مقابل یک آینه، کمک می کند تا یک کودک ببیند چگونه دهان خود را در هنگام ساخت این صدای خاص، حرکت دهد. در مقابل آینه ایستاده و هر صدا را برای کودک خود تولید کنید ؛ سپس، به آنها کمک کنید تفاوت ها را از طریق آینه تشخیص دهند.


    لی لی بازی کنید:این بازی، باعث می شود کودک شما 9 بار کلمه تکرار کند با کلماتی که می خواهید فرزندتان را تمرین دهید ،شروع کنید. یک زمین لی لی با 9 شماره ترسیم کنید و هربارکه کودک میخواهد بازی کند ،یک کلمه را به او بگویید تا با هر بار پریدن آن را تکرار کرده و بازی کند . دور جدید را با کلمه ی جدید آغاز کنید . شما می توانید با کلمات کمتری شروع کنید و آنها را به تدریج افزایش دهید هنگامی که آنها با گفتن کلمات به درستی بازی را کامل می کنند، آنها را با هدیه ای خوشحال کنید این کار اعتماد به نفس کودک را افزایش می دهد. تمرینات و روشهای گفتار درمانی در منزل

    4. توپ بازی کنید ( استپ هوایی ) :توپ را برای کودک خود پرتاپ کرده و هربار یک کلمه را بگویید که کودک شما نیز آن را تکرار کند




    5. پیاده روی :اگر در جایی با بچه خود راه می روید، برای هر تکرار درست کلمه ، یک قدم به جلو بردارید. میتوانید این کار را در پارک یا مسیر های مختلف دیگر انجام دهید علاوه بر بازی کردن با فرزندتان، فرزندان شما نیاز دارند که ماهیچه های دهان خود را نیز ورزش دهند .تمرینات حرکتی دهانی در گفتار درمانی

    تمرینات حرکتی دهانی به استفاده از عضلات درون دهان، از جمله لب ها، گونه ها، فک و زبان اشاره می کند ، تمام این قسمت ها ،به عضلاتی متصل می شوند، که می توانند قوی یا ضعیف باشند، هماهنگ یا غیر هماهنگ باشند. ما نیاز به مهارت های حرکتی دهانی بسیار قوی داریم ،تا بتوانیم صحبت کنیم، بخوریم ببلعیم و یا بنوشیم ، در ادامه این بخش از نمناک، تمرینات حرکتی دهانی مختلفی که برای بچه هایتان برای راحتی در خانه انجام می شود، را بیان میکنیم .1. حرکات لب:این حرکات ، لب را برای یک ورزش عالی برای بچه ها آماده میکند ؛ بگو، اوو، سپس eee ترکیب "oo-e". همه این صداها ، الگوهای مختلف حرکتی دارند.از بچه بخواهید که لبخند بزند، آرام بگیرد و تکرار کند کودک در حالی که لب ها را باز نمی کند، می تواند گونه های خود را باد کند. همینطور میتواند یکی از لپ های خود را باد کرده و دیگری را عادی نگه دارد و این کار را تکرار کند همین کار را با لبهای بالا و پایین نیز میتوان انجام داد ، برای نوشیدن از کودک خود بخواهید به جای لیوان از نی استفاده کند .


    2. حرکات زبان ، چند حرکت چرخشی برای زبان:از کودک خود بخواهید چند صدای زبانی را تمرین کند ، مانند :ت ت ت ت تد د د د د د دپ پ پ پ پبگو "برو" با اغراقاز کودک خود بخواهید زبانش را بیرون و معلق نگه دارد و سپس با قرار دادن روی لب یا دندان، به آن استراحت دهد.


    3. حرکات گونه:شما می توانید عضلات گونه ی کودک را با این حرکات تقویت کنید:از کودک خود بخواهید که لب های خود را بسته و گونه های خود را منقبض کند .یک "o" را با لب ساخته و دهان را به صورت دایره ای حرکت دهد و مجددا تکرار کند ، برای نوشیدن آب از نی استفاده کند.چند تمرین دیگر گفتار درمانی برای مهارت های حرکتی دهان

    4. حباب بسازید:از کودک خود بخواهید بادکنک باد کند ، این کار علاوه بر کنترل تنفس به تقویت عضلات صورت و لب ها نیز کمک میکند .5. ساز دهنی بزنید:نواختن ساز دهنی، به کنترل تنفس و فشار لب ها کمک میکند ، اگر کنترل تنفس کودک شما ضعیف است ، از او بخواهید صدای قویتری با ساز دهنی ایجاد کند ، واگر لب های او ضعیف است ، بر نواختن نت ها در زمان های مختلف تمرکز کنید .



    6. کره بادام زمینی یا یک خوردنی شیرین خوشمزه :چه کسی کره بادام زمینی را دوست ندارد؟ به اطراف لب های کودک خود بمالید تا آنها را لیس بزند ، کره را از یک گوشه به سمت دیگر مالیده تا زبان از یک طرف به سمت دیگر حرکت کند.بازی هایی در زمینه گفتار درمانی و کمک به تقویت تکلم کودک

    علاوه بر این فعالیت ها، شما می توانید بچه خود را تشویق به گفتگو و صحبت کردن در جمع کنید ،فعالیت های گفتاری متناسب با سن در اینجا برخی از فعالیت هایی که می توانید در خانه امتحان کنید را بیان میکنیم . به یاد داشته باشید که بچه ها به طور طبیعی صحبت می کنند و بنابراین شما نباید بر آنها فشار وارد کنید این فعالیت ها ،ممکن است تنها در صورتی انجام شود که کودک آنها را دوست داشته باشد پس کودک را مجبور نکنید این فعالیت ها را انجام دهد.تولد تا 2 سال:در این سن، کودک نمیتواند حرف بزند، اما صداهای دیگر را میسازد از این رو ،نمیتوانید بدانید که آنها نیاز به درمانهای گفتاری دارندیاخیر اگر می خواهید نوزادتان را تشویق کنید تا صداها یی را بسازد ، می توانید تمرینات زیر را انجام دهید. صدایی مانند با ، ما ، دا ، را بسازد در نهایت، کودک شما ممکن است آنها را تکرار کند پس از هر بار که کودک شما یک صدایی را میسازد به او پاسخ دهید تا کودک بیش از پیش به ساختن صداهای بیشتر علاقه مند شود


    به کودک دست زدن را بیاموزید :هنگام حمام کردن، قدم زدن یا تغذیه با کودک خود صحبت کنید شما می توانید در مورد هر چیزی صحبت کنید از حرکات مانند تکان دادن و اشاره کردن استفاده کنید. با کودک ،در مورد صداهای حیوانات صحبت کنید، مانند:"سگ می گوید:" هاپ ".2 تا 4 سال:با وضوح صحبت کنید تا کودک آن را از شما یاد بگیرد آنچه که کودک شما صحبت می کند را تکرار کنید، تا کودک شما بداند که متوجه صحبت او میشوید به کلماتی که او میگوید ، از خودتان کلماتی اضافه کنیدمانند :آب انبه ؟ من آبمیوه دارم .من آب انبه دارم . آب انبه میخوای ؟


    هنگامی که با کودک خود صحبت میکنید، از کلمات خوب و مخصوص سنین بالا استفاده کنید ، به کودک خود کمک کنید، تا سوال کند و پاسخ دهد ، گاهی با او بازی بله و خیر انجام دهید ، ممکن است به جملاتی از قبیل ؛ من میتوانم پرواز کنم ، درخت میتواند صحبت کند و ... بر بخورید که باز هم با بله و خیر جواب دهید . اشیایی را در یک جعبه قرار داده و از کودک خود بخواهید یکی از آنها را از جعبه بیرون آورده و نام آن را بگوید و همینطور طرز استفاده از را بیان کند . شما ،همچنین می توانید از اسباب بازی های مخصوص برای صحبت کردن و کتاب های آموزش گفتار درمانی نیز، استفاده کنید.برای شروع گفتار درمانی، عجله نکنید به آنها فرصت دهید تا مهارت های صحبت کردن خود را بهبود ببخشند ، شما باید در حالی که به کودک کمک می کنید تا صحبت کند، صبور و مثبت نگر باشید. کودکان ،هنگامی که والدینشان با آنها همدردی می کنند بیشترین بهره را می برند.

    منبع : بخش سبک زندگی نمناک / ن / ف



    تجربه های بچه داری

    نه مرگ آنقدر ترسناک است و نه زندگی آنقدر شیرین که آدمی پای برشرافت خود گذارد

  2. صلوات


  3. #122

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    کتاب خوندن
    نوشته
    3,259
    حضور
    64 روز 6 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    257
    صلوات
    20537



    کودکان چرا افسردگی میگیرند؟



    افسردگی در کودک و بزرگسال معنای مشابهی ندارد و نشانه های هر کدام متفاوت است. به طور کلی ، افسردگی عبارت است از احساس درماندگی و به بن بست رسیدن.تجربه های بچه داری
    اخیرا چیزهای زیادی در مورد افزایش موارد افسردگی در کودکان سنین 12 تا 17 سال گفته می شود. در خیلی از موارد دلیل این افسردگی در کودکان این بوده که به جای یافتن دلیل اصلی و حل کردن موضوع، داروهایی با تاثیر روان گردانی بسیار بالا که عوارض جانبی خطرناکی نظیر تمایل به خودکشی و افکاری برای ارتکاب قتل، خشونت و افسردگی به همراه دارند، برای آنها تجویز شده است.

    بچه ها، نوجوانان و بزرگسالانی که این داروها را مصرف می کنند، می گویند که کم کم از خودشان بدشان می آید ولی دیگر نمی دانند چه کار بکنند. خواب آنها دچار مشکل می شود و احساس سستی می کنند. حتی با اضافه وزن عجیبی روبرو می شوند که آنها را به سوژه مسخره کردن بقیه بچه ها تبدیل می کند. یا ممکن است اصلا میل به غذا نداشته باشند. اغلب افرادی که از این داروها استفاده کرده و سپس آنها را کنار گذاشته اند، سراغ داروهایی با تاثیر مشابه رفته اند و ریتالین و آدرال را در بازار سیاه خریداری کرده اند. حتی گاهی سراغ داروهای ضد افسردگی بزرگسالان رفته اند. به والدینی که بچه های خود را در معرض چنین خطرهایی قرار می دهند، به ندرت در مورد عوارض جانبی این داروه هشدارهای لازم داده می شود. اما افسردگی در کودکان چه معنایی می دهد و واقعا چیست؟ افسردگی یک مشکل است. افسردگی یک مشکل است. به همین سادگی.معنای مشکل این استاول اینکه یک نفر قصد داشته تا کاری برای ایجاد تاثیری خاص انجام دهد. قصدی در جهت مقابله با آن تصمیم درکنار آن رخ می دهد وقصد وغرض اولیه را متوقف کرده و این توقف شخص را نگران می کند. شخص در حال حاضر یک مشکل دارد و آن مشکل به ظاهر غیر قابل حل شخص را ناراحت می کند. حالا چه بزرگسال و چه بچه باشد. فرد نمی تواند از فکر کردن در مورد آن دست بردارد، خوب غذا نمی خورد یا غذاهای مفید و موثر را در برنامه غذایی خود قرار نمی دهد. این فرایند او را بیمار کرده و به او آسیب می زند. افراد در این شرایط خسته می شند و بدن آنها احساس گرسنگی کرده و زندگی همراه با نگرانی را پیش می برد. درحالیکه توجه فرد روی مشکلش زوم شده، دقت کافی به میحط اطراف نداشته و بیمار می شود. افراد روز به روز بیشتر ناراحت شده و حتی بی احساس می شوند. این افسردگی است.

    عواملی که می توانند منجر به افسردگی بچه شوندکمبود خواب: به دلیل رواج برنامه های تلویزیونی، کامپیوترها و بازی های کامپیوتری، متوجه شدم که بچه ها دیرتر و دیرتر به تخت خواب می روند. بزرگسالان هم قربانی چنین مشکلی بوده و معمولا نمونه بدی برای بچه های خود هستند. بدن یک کودک به هشت ساعت خواب نیاز دارد. درواقع بیش از این مقدار به خواب نیاز دارد. این زمانی است که بدن رشد می کند و به خودش شکل می دهد. بدون این زمان، بدن از جای دیگری انرژی کسب می کند. بدنی که خسته است، در افت روحی شخص تاثیر می گذارد. در مورد بچه های جوان، والدین چنین چیزی را به خوبی از نزدیک می بینید و خودشان به آن اعتراف می کنند. اگر شما و بچه 14 ساله شما، خواب کافی ندارید، حس بی رمقی و بی حالی پیدا می کنید. وقتی شخص بزرگ تر می شود، این به یک عادت هراز گاه او تبدیل می شود و به این خاطر رخ می دهد که بدن خوب استراحت نکرده است.

    کمبود غذای مقوی: کمبود غذای مقوی هم می تواند بدن را به حالت خمودگی ببرد. وقتی بدن تغذیه خوبی ندارد، فرد تمایل به سست و کرخت بودن و ناراحتی و بی احساس بودن دارد.

    کمبود تمرینات متناسب: سیستم فعلی رایج در مدراس به خصوص در آمریکا، زنگ تفریح بین کلاس ها را کم و کمتر کرده است. زمانی 45 دقیقه کلاس درسی و سپس زمانی کوتاه برای توپ بازی کردن یا طناب بازی، سپس 45 دقیقه کلاس دوباره و زمان ناهار وجود داشت که بچه ها درآن با دوستان خود بازی می کردند. سپس 45 دقیقه دیگر آموزشی و بعد حضور در سالن ورزش و تمرینات جسمانی دیگر. امروز اما ساعات آموزشی به شش تا هشت ساعت در روز تبدیل شده اند. بچه ها با دوستان خود سرگرم هستند و اجازه حرف زدن و بازی کردن با آنها در کلاس را دارند و دیگر زمان ورزش در حیاط به زمان حرف زدن در مورد مسایل مختلف تبدیل شده است.


    تجربه های بچه داری

    نه مرگ آنقدر ترسناک است و نه زندگی آنقدر شیرین که آدمی پای برشرافت خود گذارد

  4. صلوات ها 2


  5. #123

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    علاقه
    روانشناسی، کتاب، گفتگو، یه ذره ورزش
    نوشته
    882
    حضور
    41 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3061



    نقل قول نوشته اصلی توسط امید نمایش پست ها
    علل مشکلات رفتاری کودکان
    3- بی توجهی به رفتار پسندیده
    4- مشاهده رفتار دیگران : قدرت فراگیری بچه ها بسیار بالاست و خیلی زود رفتار اطرافیان را دنبال می کنند . بچه ها با مشاهده رفتار دیگران چیزهای زیادی می آموزند . بنابراین یک کودک می تواند بیاموزد تنها راهی که می تواند توجه دیگران را به خود جلب کند یا موجب بروز واکنشی در والدین شود ، این است که رفتار بد خود را تشدید کند . برای مثال اگر کودکی در خانه صدای پدر و مادر خود را بشنود که کارهای خود را با این شیوه ( بالا بردن صدا ) پیش می برند ، یاد می گیرد که این شیوه موثر است و می تواند از این شیوه برای پیش برد مسائل خود استفاده می کند.

    تجربه های بچه داری
    فرزندان تان از شما تقلید می کنند. این را به خاطر داشته باشید.


    5- دستور دادن زیاد : نحوه دستور دادن ما به بچه ها می تواند نقش مهمی در رفتارهای آنها داشته باشد . برای مثال گاهی ممکن است ما به بچه ها زیاد دستور بدهیم . وقتی ما به کودک دستور می دهیم ، برای او یک موقعیت انتخاب ایجاد می کنیم که به دستور ما گوش دهد و همکاری کند یا به درخواست ما گوش ندهد و نافرمانی کند . وقتی شما به بچه ها دستورات زیاد می دهید به همان نسبت زمینه های نافرمانی و بدرفتاری آنها را فراهم می کنید .
    6- کم دستور دادن : از سوی دیگر کم دستور دادن هم می تواند برای بچه ها مشکلاتی را ایججاد کند . برای مثال اگر به کودک خود دستور العمل های کافی در زمینه عبور از خیابان را نیاموزیم ، او نمی تواند به راحتی و بی خطر از خیابان عبور کند .


    7- دستورات خیلی زیاد : همچنین ما با سخت تر کردن دستور العمل ها سطح توقعاتمان را از بچه ها بالا برده ایم . برای مثال این توقع خیلی زیاد است که از یک کودک سه ساله انتظار داشته باشیم که یک اتاق به هم ریخته را بدون کمک کسی مرتب کند.
    8- دستورات در زمان نامناسب : دلیل دیگری که با بچه ها برای انجام دستوراتمان درگیر می شویم ، این است که در زمان نامناسب به آنها دستور می دهیم . برای مثال اگر کودکی غرق تماشای برنامه مورد علاقه تلویزیونی خود است ، زمان مناسبی نیست که از او بخواهیم کاری را انجام دهد و به احتمال زیاد دچار مشکل خواهیم شد .
    9- دستورات مبهم : همچنین ممکن است دستورات ما خیلی مبهم باشد . وقتی دستورات را به صورت مبهم یا خواهش به کودک انتقال می دهیم ، کودک متوجه نمی شود کاری که انجام می دهد ؛ درست است یا نادرست . برای مثال اگر بگوییم " عزیزم ! دوست داری به حمام بروی ؟ " این عبارت نوعی درخواست از کودک است . بنابراین آمادگی این را هم داشته باشیکم که بگوید : " نه متشکرم " .

    ادامه دارد...

    ویرایش توسط امید : ۱۳۹۸/۰۱/۰۴ در ساعت ۱۱:۱۹

    قال امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه):

    «مَن بَذَلَ جهدَ طاقتِه، بَلَغَ کُنهَ إرادَتِه»

    غرر الحکم، حدیث 1250


  6. صلوات ها 3


  7. #124

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    علاقه
    روانشناسی، کتاب، گفتگو، یه ذره ورزش
    نوشته
    882
    حضور
    41 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3061



    10- زبان غیرکلامی : گاهی اوقات ما با حرکاتمان پیامی را می رسانیم که با دستور شفاهی که می خواهیم بدهیم ، هماهنگی ندارد . برای مثال اگر در حالی که از کودکی می خواهیم کاری انجام دهد ، به او بخندیم یا به بچه ای که در حال نافرمانی است ، با خنده دستوری دهیم ؛ او معنی این دستور را نخواهد فهمید . همچنین کودکان دستوراتی که از فاصله دور به آنها داده می شود را کمتر اطاعت می کنند .

    11- پیام های احساسی : پیام های احساسی معمولا به این معنی است که ما کودک را به عنوان مشکل در نظر می گیریم نه رفتار او را . لقب بد دادن ، ناسزا گفتن یا ایجاد احساس گناه در کودکان می تواند سبب آزردگی و ناسازگاری آنها شود .
    12- تنبیه بی اثر : تنبیه بی اثر : یکی از مهم ترین علل بدرفتاری کودکان ، نحوه تنبیه و کنترل والدین است . این نکته بسیار مهم است و والدین باید کاملا رعایت کنند .
    13- تنبیه هایی که عمل نمی شوند : تهدید به تنبیه و عمل نکردن به آن یک مشکل عمده است . اگر دستورات والدین بدون مشخص کردن پیامدهای لازم مربوط باشد ، کودکان می آموزند که می توانند به دستورات بی توجهی کنند .



    14 - تنبیه در حال عصبانیت : مشکل دیگر تنبیه در حال عصبانیت است . در این شرایط همیشه احتمال از دست دادن کنترل و آسیب رساندن به کودک وجود دارد .
    همچنین تنبیه ممکن است یک نوع پاسخ در شرایط بحرانی باشد. در این صورت، واکنش در شرایط بحرانی، ممکن است دیر یا بیش از حدّ و افراطی باشد. گاهی والدین صبر می کنند و در زمانی به رفتار کودک عکس العمل نشان می دهند که حرکات او غیرقابل تحمل شده باشد . در این زمان احتمال بروز واکنش بیش از حد وجود دارد .
    15- تنبیه به صورت گاه و بیگاه :
    قوانینی که برای کنترل رفتار کودک قرا داده شده اند، باید اجرا شوند. اگر این قوانین پیگیری نشوند، پدر و مادر برای اِعمال کنترل بر رفتار کودک، از تنبیه گاه و بیگاه اشتفاده می کنند و این باعث بروزِ مشکلاتِ رفتاریِ کودکان می شود.



    16- باورها و انتظارات : باید به خاطر داشته باشیم که باورها ، رفتارها و توقعات ما از کودکان بر نحوه تربیت ما تاثیرگذار هستند. در زیر سه باور و تأثیر آنها در تربیت فرزندان را ذکر می کنم:

    - باور: این طبیعی است ... :
    وقتی والدین مشکلات کودکان را طبیعی فرض می کنند و برخورد مناسب با آن ندارند ، اصلاح این مشکل در آینده سخت خواهد بود .
    - باور: این عمدی است ... :
    این تصور می تواند موجب عصبانیت ما شود و در شرایطی که باید برخورد آرامی داشته باشیم ، واکنش شدیدی نشان دهیم .


    - باور: من مادر/پدر بدی هستم ... :
    این افکار می تواند باعث ایجاد گناه و افسردگی در والدین شود و طبیعی است که آنها نتوانند با کودکان خود برخورد آرام و با حوصله ای داشته باشند . کودکان به محیطی گرم و با محبت احتیاج دارند . اما به هر حال بعضی از کودکان در محیطی پر تنش رشد می کنند . قرار گرفتن در چنین شرایطی برای کودکان خیلی تلخ و دلخراش است و این قطعا می تواند روی رفتار آنها تاثیر گذارد . روحیات والدین روی رفتار کودکان تاثیر می گذارد . اگر مادری احساس افسردگی ، خستگی ، عصبانیت ، اضطراب یا درماندگی داشته باشد ، برایش خیلی سخت خواهد بود که در تربیت فرزندان خود آرام و صبور باشد . در این شرایط کنترل رفتار کودکان و داشتن برخورد قاطع و مصمم با آنها مشکل تر خواهد بود .

    استرس بخشی از زندگی هر روز ماست . همه ما گاهی با مشکلاتی در زندگی روبرو می شویم . اما رفتار ما با کودکان باید ثابت باشد و وجود استرس در خانواده می تواند این ثبات در رفتار را به هم بزند . اگر شما مشکلات جدی یا طولانی مدت روحی ، اضطرابی یا ارتباطی دارید ، بهتر است با متخصص مشورت کنید . تمام رفتارهای کودکان تاثیر گرفته از محیط خانواده نیست و والدین نباید خودشان را به خاطر تمام رفتارهای کودکان سرزنش کنند .
    ارتباط کودکان با دوستانشان و مشکلاتی که با درس خواندن و مدرسه دارند ، می تواند مشکلات رفتاری برای آنها ایجاد کند . همچنین مطالبی که از طریق تلویزیون ، فیلم ، کامپیوتر و کلا رسانه می بینند ، می خوانند یا می شنوند ؛ روی رفتار آنها تاثیر می گذارد . ما به عنوان والدین وظیفه داریم بر روی آنچه که کودکانمان می خوانند یا می بینند نظارت داشته باشیم .

    ادامه دارد...
    ویرایش توسط امید : ۱۳۹۸/۰۱/۰۴ در ساعت ۱۲:۰۹

    قال امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه):

    «مَن بَذَلَ جهدَ طاقتِه، بَلَغَ کُنهَ إرادَتِه»

    غرر الحکم، حدیث 1250


  8. صلوات


  9. #125

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    علاقه
    زندگی
    نوشته
    778
    حضور
    14 روز 4 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1594



    سلام
    من فرزند ندارم . یعنی هنوز ازدواج نکرده ام. اما یکی از مهمترین مسائلی که می خواهم برایتان بگویم این است که هیچ وقت هیچ شخصی را توی سر کودک نزنید. فکر نکنید که مثلا اگر کودکتان کار بدی انجام داد و کاری مخالف اسلام انجام داد یا به دلیل این که فلان شخصیت ، شخص مذهبی بزرگی است حق دارید فرزندتان را تحقیر کنید. من خودم در کودکی به شدت از ناحیه ی مادرم به واسطه ی مسائل مذهبی تحقیر شدم. مادر من خیلی از شخصیت ها را توی سر من می کوبید. من زمانی که کلاس پنجم دبستان بودم یادمه که یک بار عکس یکی از شهدا را که مادرم به زور توی اتاقم به دیوار وصل کرده بود به واسطه ی عقده ای که نسبت به آن شهید داشتم با حرص و نفرت پاره کردم. هیچ وقت حالت خودم را نسبت به آن شهید یادم نمی رود. زیرا مرا به خاطر او تحقیر کردند. حتی الان هم که بزرگ شده ام و می دانم که اون شهید آدم خوب و والامقامی بوده و اشکال از مادر من بوده است باز ته قلبم وقتی عکس اون شهید رو می بینم مقداری بغض نسبت به او دارم. برادر من به خاطر همین توی سر زدن ها امروز نسبت به دین و اسلام روی خوشی نشان نمی دهد. متاسفانه یکی از بنیادی ترین اصول در تربیت حداقل نسل ما (دهه هفتادی ها) عنصر تحقیر بود. من خیلی زحمت کشیدم تا توانستم تحقیرهایی که از ناحیه ی مادرم شدم را در روح خودم ازبین ببرم. البته هنوز ته نشین هایی از عقده ی حقارت در من باقی مانده است. شاید کسانی که من را توی این سایت می شناسند باورشان نشود که من در دوران کودکی بچه ای به شدت عقده ای بودم. عقده ی حقارت. همیشه فکر می کردم که من آدم پست و کثیفی هستم. همیشه فکر می کردم که خدا از من بدش می آید. البته این ها مال کودکی بود و من با تمرین زیاد اثرات عقده ای بودن در جان و روح خودم را تاحد زیادی از بین برده ام. غیر از این مسئله که در ازدواج مقداری کمال گرا شده ام و تا حدی به زنان بدبین هستم و ترس عجیبی از ازدواج دارم.
    ویرایش توسط ابوالبرکات : ۱۳۹۸/۰۱/۰۵ در ساعت ۱۴:۴۰
    چه خیال می توان بست و کدام خواب نوشین / به از این در تماشا که به روی من گشادی

    من بنده ی آن دمم که ساقی گوید که یک جام دگر بگیر و من نتوانم

  10. صلوات ها 2


  11. #126

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,508
    حضور
    107 روز 22 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27383



    نقل قول نوشته اصلی توسط مهر... نمایش پست ها
    عیدی گران ندهید
    شاید همه نتوانند عیدی زیادی بدهند و اگر شما این کار را بکنید، امکان دارد باعث رقابت شود و حتی ارتباط بعضی خانواده ها را قطع کند. توصیه می کنیم مقدار کمی پول با توجه به سن و سال بچه ها برای عیدی در نظرگرفته شود؛ برای بچه های کوچک تر کمتر و برای بچه های بزرگ تر بیشتر.


    مسخره نکنید
    والدین باید به کودکانشان آموزش دهند تا انسان هایی قدردان باشند. اگر از عیدی کودک انتقاد و درباره کم یا زیاد بودن ارزش مادی آن صحبت نکنیم و شخص عیدی دهنده را قضاوت نکنیم، بلکه به فرزندمان فرهنگ تشکر کردن را بیاموزیم، این مهم انجام می پذیرد.




    اسکناس نو و با تعداد بیشتر بدهید
    سعی کنید قبل از فرارسیدن سال جدید، اسکناس های تازه و نو تهیه کنید و آن ها را به عیدی کودکان اختصاص دهید؛ چون اسکناس های نو، تأثیر مثبتی بر کودکان می گذارد. بسیار مشاهده شده که کودکان سنین پایین، از تعداد اسکناس ها بیشتر لذت می برند تا از مبلغ آن، پس بهتر است به کودکان سنین پایین، مبلغ عیدی را با اسکناس های ریزتر و نو هدیه کنید.


    بگذارید عیدی شان را، بشمارند
    کودکان از شمارش اسکناس ها هم لذت می برند و هم شمارش پول را یادمی گیرند. (آموزش غیرمستقیم)

    آموزش دهیم
    به کودکان آموزش دهیم که در ایام نوروز حتما به دیدن بزرگ ترها بروند، عید را به آن ها تبریک بگویند و در صورت دریافت عیدی تشکر کنند.



    به چشم و هم چشمی میدان ندهید
    به کودکان بیاموزیم که دادن عیدی از طرف بزرگ ترها جزو واجبات نیست و اگر بزرگ تری عیدی می دهد لطف می کند. از طرفی، عیدی دادن نباید جنبه رقابت به خود بگیرد.

    عیدی ها را نگیرید
    با کودکان صحبت کنید تا با عیدی شان، آن چه را که نیاز دارند، تهیه کنند. امروزه علم اقتصاد «قلک پول» در منزل را قبول ندارد و پول باید با سیستم اقتصادی و مالی کشور اتصال برقرار کند پس به کودکان بیاموزید تا پول های شان را در بانک نگه داری کنند. شاید برخی کودکان از این که پول های شان از آنان دور می شود، ناراحت شوند و در برابر آن، مقاومت کنند؛ صبر و حوصله، همراه با روشن کردن مسئله، بهترین شیوه رفتار با این کودکان است.

    برایشان پس انداز کنید
    عیدی های فرزندان را با نام خودشان در حساب قرض الحسنه پس انداز کنید تا سودی هم به آن تعلق بگیرد. بهتر است قسمتی از عیدی های فرزندتان را به حساب های مخصوص قرعه کشی اختصاص دهید. هنگام افتتاح حساب، او را هم به بانک ببرید تا احساس خوبی داشته باشد و با بانک آشنا شود. اگر کودکان دوقلو دارید، برای هرکدام، حساب جداگانه ای افتتاح کنید تا از همان آغاز کودکی، استقلال و انضباط اقتصادی را یاد بگیرند.

    عیدی شان را خرج نکنید
    تا حد ممکن عیدی فرزندان تان را صرف هزینه خود یا امور خانواده نکنید؛ چون این عمل، تأثیر بدی بر آنان دارد. هرگاه به ناچار از عیدی فرزندتان در کاری ضروری استفاده کردید، بهتر است مبلغی را به آن اضافه کنید و در موعد مقرر، به او تحویل دهید.
    بسم الله الرحمن الرحیم
    اللهم عجل لولیک الفرج
    سلام علیکم و رحمه الله و برکاته
    قسمت آخر متن در مورد اضافه کردن به پول مصرف شده
    جایز است و اشکالی ندارد؟
    یاعلی(س)

    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  12. صلوات ها 2


  13. #127

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    علاقه
    روانشناسی، کتاب، گفتگو، یه ذره ورزش
    نوشته
    882
    حضور
    41 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3061



    نقل قول نوشته اصلی توسط رستگاران نمایش پست ها
    قسمت آخر متن در مورد اضافه کردن به پول مصرف شده
    جایز است و اشکالی ندارد؟
    سلام

    اینکه پدر عیدیِ فرزند را بگیرد و در هنگام برگرداندنِ مبلغ به آن اضافه کند، اگر «ربای قرضی» نیز شمرده شود، بنا بر فتوای عده ای از مراجع تقلید (مرحوم آیت الله امام خمینی، آیات عظام سیستانی، مکارم، خامنه ای) جایز است.
    گرفتنِ عیدی و اضافه کردنِ مبلغی به آن فقط در صورتی ربای قرضی به شمار می رود که پدر و فرزند قرار بگذارند که «پدر این مبلغ را به عنوان قرض می گیرد و بعد از مدت معینی اصل پول را به همراهِ مقدارِ اضافه ای به فرزند برمی گرداند». این ربای قرضی است که بنا بر فتوای عده ای از
    مراجع تقلید بین پدر و فرزند جایز است. اما اگر پدر و فرزند قراری برای پرداخت مبلغِ اضافه نداشته باشند، پدر می تواند مبلغی به عنوان هدیه پرداخت کند و این ربای قرضی نمی باشد. بنا بر فتوای مراجع تقلید مستحب است فرد قرض گیرنده، هنگام پرداختِ دِینِ خود مبلغی اضافه پرداخت کند.
    ویرایش توسط امید : ۱۳۹۸/۰۱/۰۶ در ساعت ۱۳:۳۷

    قال امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه):

    «مَن بَذَلَ جهدَ طاقتِه، بَلَغَ کُنهَ إرادَتِه»

    غرر الحکم، حدیث 1250


  14. صلوات ها 2


  15. #128

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    علاقه
    روانشناسی، کتاب، گفتگو، یه ذره ورزش
    نوشته
    882
    حضور
    41 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3061



    نقل قول نوشته اصلی توسط امید نمایش پست ها
    علل مشکلات رفتاری کودکان
    راه های حلّ مشکلات رفتاری کودکان :

    1- بی توجهی ارادی : در این روش وقتی کودک رفتار بد اما نه چندان مهمی را انجام می دهد ، به طور ارادی به او بی توجهی می کنید . این روش خصوصا وقتی مفید است که پدر یا مادر احساس کنند کودک این کار را برای جلب توجه انجام می دهد؛ مثلا صداهای عجیب در می آورد یا ناله می کند و یا شکلک در می آورد . رفتارهای آزار دهنده کوچکِ زیادی از این قبیل هستند که بهترین راه برخورد با آنها بی توجهی است.

    وقتی می خواهید بی توجهی نشان دهید، باید نکاتی را رعایت نمایید:
    - با کودک صحبت نکنید.
    - به او نگاه نکنید.
    - تا وقتی رفتارش را ادامه می دهد، به او بی توجه بوده و واکنش نشان ندهید.
    به محض اینکه کودک رفتار درست را نشان داد ، به او توجه کرده و تشویقش کنید . به خاطر داشته باشید که بعضی وقت ها که بی توجهی می کنیم، ممکن است کودک به جای رفتار مناسب بدتر رفتار کند. اما باید همچنان بی توجه بوده و مقاومت کنید. نهایتا کودک در می یابد که این رفتار واکنشی از سوی شما در پی نخواهد داشت.
    نحوه دستور دادن ما می تواند تعیین کننده باشد. از همین روی نکات زیادی می تواند به شما در موثر بودن دستوراتتان کمک کند.

    2- دستورات آرام و واضح : در صورت امکان تا زمان مناسب صبر کنید؛ مثلا تا وقتی که کودک کاری را تمام کند. این کار همکاری را بیشتر خواهد کرد.
    - دستورات را آرام و واضح بگویید. - در صورت لزوم دستور را تکرار کنید.


    وقتی می خواهید کودکتان کاری انجام دهد از این مراحل پیروی کنید:
    - کاری که مشغول آن هستید را موقف کنید.
    - نزدیک کودک بروید. به اندازه یک بازو با او فاصله داشته باشید.
    - تا سطح مقابل چشم های او خم شوید.
    - اسمش را صدا کنید.
    - به صورت دقیق به او بگویید که چه کاری را از او می خواهید (دستور را دقیق بیان کنید).
    - حدود پنج ثانیه برای همکاری به او فرصت دهید.
    - دور نشوید و کودک را نگاه کنید.
    - در صورت انجام دستور تشویقش کنید.


    3- خلوت کردن : خلوت کردن یک روش کوتاه و مفید است تا به کودکانمان بیاموزیم رفتار صحیح را انجام دهند . بارها مشاهده می کنید که کودک به تذکرات شما بی توجه بوده و همچنان کار خود را دنبال می کند . در این موارد می توانید وسیله ای که مانع کار شما بوده را به عنوان پیامد رفتارش از او بگیرید یا از کودک بخواهید که در گوشه مشخصی از همان اتاق بنشیند . می توانید از بچه های بزرگ تر بخواهید که دو یا سه دقیقه در روی زمین یا صندلی در محل مشخص شده بنشینند . برای کودکان نوپا از هجده ماهگی به بعد تخت خوابشان جای خوبی برای خلوت کردن است.

    وقتی رفتار بدی را می بینید، بلافاصله وارد عمل شوید. به کودک نزدیک شوید. توجهش را به خود جلب کنید و دقیقا بگویید که چه باید انجام دهد. اگر رفتار بد را متوقف نمود، او را به خاطر حرف گوش کردن تشویق کنید. اما اگر مشکل ادامه پیدا کرد ، به او بگویید اشتباهش چیست و پیامدش خلوت کردن است. وقتی کودک را وادار به خلوت کردن می کنید به اعتراضاتش بی توجه باشید، با او جر و بحث نکنید و غر نزنید. به کودک بگویید برای مدت تعیین شده باید در خلوت بماند و وقتی این زمان تمام شد، می تواند به سراغ کارش برگردد. به محض اینکه رفتار درستی نشان داد ، او را تشویق کنید.


    تجربه های بچه داری

    خلوت کردن کودک

    خلوت کردن کوتاه مدت مفیدتر از بلند مدت است . یک دقیقه برای کودکان دو ساله ، دو دقیقه برای سه تا پنج ساله و نهایتا پنج دقیقه برای کودکان پنج تا ده ساله کافی است . به خاطر داشته باشید زمانی که کودک در خلوت است نباید به او بی توجهی کرد و اگر آرام ننشست و قانون را رعایت نکرد ، اخراج باید برایش اجرا شود.

    ادامه دارد...
    ویرایش توسط امید : ۱۳۹۸/۰۱/۰۷ در ساعت ۲۰:۰۶

    قال امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه):

    «مَن بَذَلَ جهدَ طاقتِه، بَلَغَ کُنهَ إرادَتِه»

    غرر الحکم، حدیث 1250


  16. صلوات ها 3


  17. #129

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    علاقه
    روانشناسی، کتاب، گفتگو، یه ذره ورزش
    نوشته
    882
    حضور
    41 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3061



    4- اخراج: اخراج یعنی دور کردن کودک برای مدتی کوتاه از محلی که مشکل در آن پیش آمده است. از این روش می توان به دنبال خلوت کردن و وقتی کودک در مدت خلوتْ آرام نمی نشیند استفاده کرد یا به عنوان پیامدی برای بدرفتاریهای جدی تر مثل قشقرق به پا کردن یا حرکات خشونت آمیز که باعث آزار رساندن به دیگران می شود. اخراج یک شیوه سازنده است و به کودک کمک می کند تا بیاموزد چگونه حرکاتش را کنترل کند و رفتار مناسبی را جایگزین کند. شما هم به عنوان والد باید آرام باشید و این روش به هر دو طرف فرصتی می دهد تا آرامش خود را به دست اورند.

    انتخاب اتاقی که برای اخراج استفاده می شود ، خیلی مهم است . نباید سرگرم کننده باشد. پس اتاق خود کودک محل مناسبی نیست. باید امن بوده و نور کافی و هوای مناسب داشته باشد. قبل از استفاده محل را باید آماده نمایید. ابتدا هر چیز خطرناکی را از محلّ خارج کنید. سپس قوانین اخراج و علت این تنبیه را برای کودک بازگو نمایید و آنگاه آنرا اجرا کنید.



    تجربه های بچه داری
    استفاده از راه پله به عنوان محلّ اخراج


    قبل از استفاده از روش اخراج:
    - مراحل را برای کودک شرح دهید .
    - شرح دادن مراحل اخراج را زمانی که کودک بدرفتاری ندارد انجام دهید.
    - مطمئن شوید که کودک این مراحل را فهمیده است و باید آرام بنشیند تا اجازه خروج از محل اخراج را داشته باشد.


    اخراج :
    - وقتی مشکلی رخ می دهد ، سریع وارد عمل شوید.
    - نزد کودک بروید و توجهش را به خود معطوف کنید.
    - به او بگویید چه رفتاری را باید متوقف کند و به جای آن چه کاری را باید انجام دهد.
    - اگر به حرف شما گوش کرد، او را تشویق کنید .
    - اگر همکاری نکرد، اشتباهش را گوشزد کنید و پیامدش را بگویید؛ مثلا کاری را که خواستم انجام ندادی و حالا باید اخراج شوی و او را بلافاصله اخراج کنید.
    - سعی کنید آرام ولی جدی باشید.
    - اگر کودک برای رفتن مقاومت کرد، او را بغل کنید و به محل مورد نظر ببرید.


    وقتی کودک اخراج می شود ، قوانین را برایش بازگو کنید . یعنی بگویید باید دو دقیقه آرام باشد تا به او اجازه بیرون آمدن بدهید. می توانید در را باز بگذارید. اما اگر کودک سعی کرد که خارج شود، می توانید در را ببندید. وقتی کودک در آن محل است، به تمام بدرفتاری هایش بی توجهی کنید. شما باید برای داد و بی داد او خود را آماده کنید. شاید جیغ بکشد، لگد بزند و فریاد بزند. اما باید آمادگی آنرا داشته باشید که مقاومت کنید. اگر کودک احساس کند به حرکاتش توجه می شود و کسی به داد و بی دادش گوش می کند، دفعه بعد در زمان اخراجش سر و صدا راه خواهد انداخت.


    بعد از زمان اخراج :
    - درباره اتفاقی که افتاده صحبت نکنید.
    - برای کودک سرگرمی فراهم کنید.
    - اگر رفتار خوبی داشت تشویقش کنید.
    - در صورت لزوم اخراج را تکرار کنید.


    وقتی از اخراج استفاده می کنید، باید حواستان به دفعات این کار باشد. پس هر بار که کودک را اخراج می کنید و مدتی که طول می کشد تا آرام شود را یادداشت کنید. باید توجه داشته باشید که در طی دو هفته اول تعداد دفعات اخراج باید کاهش پیدا کند. مثلا اگر در روز اول کودک چهار تا پنج بار اخراج شد، در انتهای هفته اول باید نیاز کمتری برای اخراج او باشد. اگر بعد از دو هفته استفاده از این روش، مشکل همچنان ادامه داشت، بهتر است با متخصصین مشورت کنید.


    پایان


    قال امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه):

    «مَن بَذَلَ جهدَ طاقتِه، بَلَغَ کُنهَ إرادَتِه»

    غرر الحکم، حدیث 1250


  18. صلوات ها 2


  19. #130

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    علاقه
    روانشناسی، کتاب، گفتگو، یه ذره ورزش
    نوشته
    882
    حضور
    41 روز 8 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3061

    جمع بندی




    پرسش:

    اصول تربیت صحیح کودک چیست؟


    پاسخ:

    هر کودکی ساختار ژنتیکی منحصر به فردی را به ارث می برد. کودکان علاوه بر خصوصیات ظاهری مثل رنگ چشم و مو، ممکن است خلق و خوی خود را نیز از والدین به ارث ببرند. خلق خوی فرد در دو سال اول زندگی می تواند نشان دهنده یِ مشکلات رفتاری در آینده باشد. شاید یکی از مهم ترین عوامل، محیطِ خانواده است .

    ما به عنوان والدین نمی توانیم ساختار ژنتیکی کودکانمان را تغییر دهیم؛ اما می توانیم روی محیط خانواده کنترل هایی داشته باشیم و بسیاری از مسائلی که در خانواده اتفاق می افتد، می تواند موجب ایجاد مشکلات رفتاری در بچه ها شود.
    برای تربیت فرزندانی سالم باید نکاتی را مورد توجه داشت:

    - تشویق کودک باید برنامه ریزی شده باشد:
    اگر فرزندتان در حال بدرفتاری یا بی ادبی است، چیزی به عنوان جایزه ندهید. این کار باعث تشویق او به ادامه رفتار اشتباهش می شود. همچنین با این عمل، کودک می آموزد اگر می خواهد به جایزه دست یابد، باید بدرفتاری کند. تنها زمانی به فرزندتان جایزه بدهید که رفتاری مطلوب از خود نشان می دهد. وقتی کودک رفتاری مطلوب انجام می دهد، فورا با دادن جایزه ای کوچک یا به صورت کلامی او را تشویق نمایید.
    - دستورات تان را به صورت آرام و واضح و روشن به کودک بگویید:
    دستورات والدین باید به صورت آرام داده شوند. کودک نمی تواند معنای جملاتی که سریع گفته می وند را بفهمد. همچنین دستورات باید واضح و روشن باشند. وقتی دستورات را به صورت مبهم یا خواهش گونه به کودک انتقال می دهیم، کودک متوجه نمی شود کاری که انجام می دهد، درست است یا نادرست. برای مثال اگر بگویید:" عزیزم! دوست داری به حمام بروی؟"؛ این عبارت نوعی درخواست از کودک است. بنابراین آمادگی این را هم داشته باشید که بگوید : " نه متشکرم.
    - به میزان مناسب به کودک دستور دهید:
    نحوه دستور دادن ما به بچه ها می تواند نقش مهمی در رفتارهای آنها داشته باشد. برای مثال گاهی ممکن است ما به بچه ها زیاد دستور بدهیم. وقتی ما به کودک دستور می دهیم، برای او یک موقعیت انتخاب ایجاد می کنیم که به دستور ما گوش دهد و همکاری کند یا به درخواست ما گوش ندهد و نافرمانی نماید. وقتی شما به بچه ها دستورات زیاد می دهید به همان نسبت زمینه های نافرمانی و بدرفتاری آنها را فراهم می کنید. از سوی دیگر کم دستور دادن هم می تواند برای بچه ها مشکلاتی را ایجاد کند. برای مثال اگر به کودک خود دستور العمل های کافی در زمینه عبور از خیابان را نیاموزیم، او نمی تواند به راحتی و بی خطر از خیابان عبور کند.
    توجه داشته باشید که دستورات شما باید با سنّ کودک تناسب داشته باشند. برای مثال این توقع خیلی زیاد است که از یک کودک سه ساله انتظار داشته باشیم که یک اتاق به هم ریخته را بدون کمک کسی مرتب کند.

    - در زمان مناسب به کودک دستور دهید:
    یک دلیل که با بچه ها برای انجام دستوراتمان درگیر می شویم، این است که در زمان نامناسب به آنها دستور می دهیم. برای مثال اگر کودکی غرق تماشای برنامه مورد علاقه تلویزیونی خود است، زمان مناسبی نیست که از او بخواهیم کاری را انجام دهد و به احتمال زیاد دچار مشکل خواهیم شد.
    - هنگام دستوردادن به کودک، زبان غیرکلامی خود را با کلامتان هماهنگ نمایید:
    گاهی اوقات ما با حرکاتمان پیامی را می رسانیم که با دستور شفاهی که می خواهیم بدهیم، هماهنگی ندارد. برای مثال اگر در حالی که از کودکی می خواهید کاری انجام دهد ، به او بخندید یا به بچه ای که در حال نافرمانی است، با خنده دستوری دهید، او معنی این دستور را نخواهد فهمید. همچنین کودکان دستوراتی که از فاصله دور به آنها داده می شود را کمتر اطاعت می کنند.
    - پیام های احساسیِ منفی به کودک ندهید:
    پیام های احساسیِ منفی معمولا به این معنی است که ما کودک را به عنوان مشکل در نظر می گیریم نه رفتار او را. لقب بد دادن، ناسزا گفتن یا ایجاد احساس گناه در کودکان می تواند سبب آزردگی و ناسازگاری آنها شود.

    - از تنبیه بدنیِ کودک خودداری نمایید:
    تنبیه بدنی یکی از عواملی است که پرخاشگر شدن کودکان در آینده را تحت تاثیر قرار می دهد. آن چه در موردِ رفتارِ نامطلوب کودک ، موثر واقع می شود ؛ روشی است که رابطه مثبت با والدین را پرورش دهد ، سلامت روانی کودک را ارتقا بخشد و میل به درونی کردنِ ارزش ها ، توصیه ها و موارد ممنوع والدین را افزایش دهد.
    به جای استفاده از تنبیه بدنی، اگر به صورت صحیح از تقویت کننده های مثبت و نیز رویدادهای بیرونی _ مانند تحسین و رقابت _ که علاوه بر انگیزش بیرونی به انگیزه درونی کودک کمک می کنند؛ استفاده نمایید، شاهدِ خودداری کودک از تکرار رفتار نامطلوب و افزایش انگیزه در انجام تکالیف سودمند می باشید. در صورت اصرار کودک بر رفتار نامطلوب، می توانید از تنبیه های ملایم، همچون روش خلوت کردن استفاده نمایید.
    خلوت کردن یک روش کوتاه و مفید است تا به کودکان بیاموزند رفتار صحیح را انجام دهند. والدین بارها مشاهده می کنند که کودک به تذکراتشان بی توجه بوده و همچنان کار خود را دنبال می کند. در این موارد می توانند وسیله ای که مانع کار بوده را به عنوان پیامد رفتار کودک از او بگیرند یا از کودک بخواهند که در گوشه مشخصی از اتاق بنشیند. محروم کردن ، فقدان دسترسی به تقویت کننده های مثبت در مدت زمانی کوتاه، مشروط به رفتار مشکل آفرین تعریف می شود. نتیجه محروم کردن، کاهش در احتمال بعدی رفتار مشکل آفرین است. خلوت کردن نیز نوعی محروم کردن است که کودک را از دسترسی به تقویت کننده های مثبت دور نگه می دارد. البته باید توجه داشته باشید که هرگاه از محروم کردن استفاده می کنید، باید یک شیوه تقویت نیز به کارگیرید. شیوه محروم کردن، میزان رفتار مشکل آفرین را کاهش می دهد و تقویت نیز رفتار مقابل را به منظور جایگزین کردن به جای رفتار مشکل آفرین افزایش می دهد.

    - الگوی خوبی برای فرزندتان باشید:
    قدرت فراگیری بچه ها بسیار بالاست و خیلی زود رفتار اطرافیان را دنبال می کنند. بچه ها با مشاهده رفتار دیگران چیزهای زیادی می آموزند. یک کودک می تواند بیاموزد تنها راهی که می تواند توجه دیگران را به خود جلب کند یا موجب بروز واکنشی در والدین شود، این است که رفتار بد خود را تشدید کند. برای مثال اگر کودکی در خانهْ بشنود که پدر و مادرش کارهای خود را با بالا بردن صدا پیش می برند، یاد می گیرد که این شیوه موثر است و می تواند از این شیوه برای پیش برد مسائل خود استفاده کند.
    والدین مهم ترین منبع برای آموزش و تربیت فرزند می باشند. آموزش و تربیت فرزند تنها از راه توصیه و سفارش محقّق نمی شود. «الگوپذیریِ فرزند از والدین» موضوعی است که در آموزش و تربیت فرزند نقش اساسی دارد. تقلید فرزند از پدر و مادر امری جبری است. یعنی طبیعتِ کودک او را به سوی تقلید از والدین سوق می دهد. پدر و مادر با رفتارها و گفتارهایشان می توانند هم اثر خوب و مثبت و هم اثر بد و منفی روی فرزند خود بگذارند. البته رفتار عملی از گفتار تأثیر بیشتری در تربیت فرزند دارد. به همین خاطر پدر و مادر باید در رفتارهای خود دقت زیادی به خرج دهند و تا می توانند رفتارهای درست و نیکو در تعامل با فرزند داشته باشند. در احادیثی که از حضرات معصومین (صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین) به دست ما رسیده نیز به این مسأله تصریح و اشاره شده است. حضرت امام صادق (صلوات الله و سلامه علیه) می فرماید:«كُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِكُمْ لِیَرَوْا مِنْكُمُ الْوَرَعَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ الصَّلَاةَ وَ الْخَیْرَ فَإِنَّ ذَلِكَ دَاعِیَةٌ». یعنی «مردم را با غير زبان خود دعوت كنيد، تا پارسايى و سخت كوشى و نماز و خوبى را از شما ببينند؛ زيرا اينها، خود[بهترين] مبلّغ هستند»(1). یکی از این مردم، فرزند خود انسان است. پس در تعامل با فرزند نیز بیش از هر چیز باید از رفتارهای درست و صحیح بهره جست. اگر والدین در گفتار خود فرزندشان را به انجام کارهای نیک توصیه نمایند، اما در عمل خلافِ آن را انجام دهند، فرزند با معیارهای دوگانه در رفتارهای والدین مواجه می شود. مثلا والدینی که از فرزندشان می خواهند همیشه راست بگوید و هیچ وقت دروغ نگوید، هنگامی که در عمل دروغ می گویند، الگوهای بدی برای فرزندشان هستند و لزوم صادق بودن را در نظر فرزندِ خود زیر سؤال می برند.

    پی نوشت:
    1: کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج3، ص224، جهان آرا، تهران، 1387

    ویرایش توسط امید : ۱۳۹۸/۰۱/۱۰ در ساعت ۱۱:۴۷

    قال امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه):

    «مَن بَذَلَ جهدَ طاقتِه، بَلَغَ کُنهَ إرادَتِه»

    غرر الحکم، حدیث 1250


صفحه 13 از 13 نخست ... 3111213

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 28

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود