صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا کارد گلوی اسماعیل را نبرید ولی گلوی امام حسین (ع) را برید؟

  1. #11

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    علاقه
    مطالعه و تحقیق و پاسخگویی
    نوشته
    1,937
    حضور
    46 روز 13 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4856



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    سلام استاد

    وقتی روایات و تواریخ ساکت هستند، بدان معناست که ما نمیدانیم گلو از جلو بریده شده است یا از قفا.
    سکوت شواهد به معنای نادانی ما میشود.
    سلام مجدد

    اصل قضیه و آنچه در آن واقعه، مهم و اساسی است که اتفاقاً در منابع معتبر مورد اشاره و تأکید قرار گرفته، شهادت امام (علیه السلام) و بریده شدن سر مبارک آنحضرت است مابقی حواشی و اضافاتی است که در قالب احتمالاتی که بیانش گذشت در طول تاریخ گفته شده، فلذا عدم بیان نحوه بریده شدن سر مبارک (سکوت) به معنای نادانی نیست.

    موفق باشید ...


  2. #12

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    1,421
    حضور
    30 روز 5 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1969



    نقل قول نوشته اصلی توسط مشکور نمایش پست ها

    سلام مجدد

    اصل قضیه و آنچه در آن واقعه، مهم و اساسی است که اتفاقاً در منابع معتبر مورد اشاره و تأکید قرار گرفته، شهادت امام (علیه السلام) و بریده شدن سر مبارک آنحضرت است مابقی حواشی و اضافاتی است که در قالب احتمالاتی که بیانش گذشت در طول تاریخ گفته شده، فلذا عدم بیان نحوه بریده شدن سر مبارک (سکوت) به معنای نادانی نیست.

    موفق باشید ...
    سلام
    بله ما میدانیم سر حضرت بریده شده است. اینکه قطعی است.
    صحبت بر سر این بود که نمیدانیم از جلو بریده شده یا از قفا. در این موارد چون شواهد ساکت هستند به معنای نادانی ما است.
    پس این احتمال وجود دارد که سر ایشان به مانند اسماعیل بریده نشده باشد و این معجزه برای هر دو اتفاق افتاده باشد. اگر چه در آخر میدانیم سر بریده شده است ولی نمیدانیم قبل از بریده شدن اعجازی رخ داده یا نداده و لذا احتمال این اعجاز وجود دارد.

    موفق باشید

  3. #13

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    988
    حضور
    42 روز 10 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3139



    هو من لا هو الا هو

    سلام و عرض ادب

    تو قران نوشته که : و حق است بر ما که مومنان را نجات دهیم ./
    همه ی پیامبران نوشته شده در قران از مهلکه نجات پیدا کردند .....ولی چرا امام حسین نجات پیدا نکرد؟

    ((رب زدنی فیک تحیرا و هب لی کمال الانقطاع علیک))

  4. #14

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۷
    نوشته
    160
    حضور
    10 روز 2 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    233



    نقل قول نوشته اصلی توسط اغاثاذیمون نمایش پست ها
    هو من لا هو الا هو

    سلام و عرض ادب

    تو قران نوشته که : و حق است بر ما که مومنان را نجات دهیم ./
    همه ی پیامبران نوشته شده در قران از مهلکه نجات پیدا کردند .....ولی چرا امام حسین نجات پیدا نکرد؟
    با سلام و احترام
    حتمن این حدیث را شنیده است که میگوید«همانا حسین(ع) چراغ هدایت و کشتی نجات است»
    مومنینی که همراه امام حسن (ع) بودند نجات و به چه مقامات رفیعی رسیدند و سفاکانی که عذاب جهنم را خریدند بی شک در روز قیامت از نجات یافتگان نیستند.

    اگر منظورتان از نجات، نجات دنیوی است که اینطور نیست، در قران کریم هست که قوم هایی بوده اند که پیامبران فرستاده شده را کشته اند. نمونه آن حضرت یحیی (ع).

    آزمایش های پیامبران و اولیای خدا با یکدیگر متفاوت است و آنها را با هم مقایسه نکنید.

    سپاس

  5. صلوات


  6. #15

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    علاقه
    مطالعه و تحقیق و پاسخگویی
    نوشته
    1,937
    حضور
    46 روز 13 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4856



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    سلام
    بله ما میدانیم سر حضرت بریده شده است. اینکه قطعی است.
    صحبت بر سر این بود که نمیدانیم از جلو بریده شده یا از قفا. در این موارد چون شواهد ساکت هستند به معنای نادانی ما است.
    پس این احتمال وجود دارد که سر ایشان به مانند اسماعیل بریده نشده باشد و این معجزه برای هر دو اتفاق افتاده باشد. اگر چه در آخر میدانیم سر بریده شده است ولی نمیدانیم قبل از بریده شدن اعجازی رخ داده یا نداده و لذا احتمال این اعجاز وجود دارد.
    سلام مجدد

    چنانکه گفتیم چیزی در تاریخ و روایات بنحو قطعی در این خصوص بجز همان احتمالاتی که بیان شد گفته نشده، فلذا نمی توان در این خصوص حکم به اعجاز نمود، پاسخ در پست اول داده شد که در خصوص حضرت اسماعیل (علیه السلام) اراده و اذن تکوینی خداوند بنحو اعجاز آمیزی به این امر تعلق گرفت که چاقو سر مبارک حضرت اسماعیل(علیه السلام) را نبُرد اما در باره امام حسین (علیه السلام) اذن و اراده تکوینی به شهادت آن حضرت تعلق گرفته بود چنانکه در بیان خود حضرت نیز اشارت شد فلذا مسأله اعجاز در این فقره منتفی است.

    موفق باشید ...


  7. #16

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    1,421
    حضور
    30 روز 5 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1969



    نقل قول نوشته اصلی توسط مشکور نمایش پست ها

    سلام مجدد
    فلذا
    نمی توان در این خصوص حکم به اعجاز نمود
    سلام مجدد
    فلذا
    در این خصوص نه میتوان حکم به اعجاز کرد
    و نه میتوان حکم به اعجاز نکرد.
    (تفاوت دانستن و ندانستن این است.)
    ممکن است اعجاز رخ داده باشد و ممکن است رخ نداده باشد.

  8. #17

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    علاقه
    علم، عرفان، انقلاب اسلامی، مبارزه با استکبار جهانی
    نوشته
    561
    حضور
    15 روز 19 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1158



    نقل قول نوشته اصلی توسط مخاطب نمایش پست ها
    چرا کارد گلوی اسماعیل رانبرید ولی گلوی امام حسین رابرید
    خیلی ساده:
    اگر گلوی اسماعیل را می برید، امام حسین و حتی پیامبر اکرم و ... که از نسل اسماعیل هستند به وجود نمی آمدند و این، هم فاجعه ای برای بشریت بود که چنین انسانهای کامل و راهنمایان بزرگی به وجود نیایند و هم دین اسلام که قرار بود توسط پیامبر و ائمه آورده شود و گسترش یابد، قابل تحقق نبود.
    چون آن زمان، اسماعیل جوانی بود که هنوز ازدواج نکرده بود.

    اما در شهادت امام حسین (ع) این محظورات نبود.
    أعوذ بالله من شرّ نفسی
    از « خودم » به « خدا » پناه می برم.

    رهبر انقلاب: مذاکره با این طرف
    (آمریکا)، هم خیانت است هم حماقت.
    « لعنت خدا و ملائکه و همه مردم بر همه خائنین به اسلام »

    هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة

  9. صلوات


  10. #18

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    علاقه
    مطالعه و تحقیق و پاسخگویی
    نوشته
    1,937
    حضور
    46 روز 13 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4856



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    سلام مجدد
    فلذا
    در این خصوص نه میتوان حکم به اعجاز کرد
    و نه میتوان حکم به اعجاز نکرد.
    (تفاوت دانستن و ندانستن این است.)
    ممکن است اعجاز رخ داده باشد و ممکن است رخ نداده باشد.
    سلام مجدد

    پاسخ شما روشن است چنانکه گفتیم در جریان داستان حضرت ذبح اسماعیل (علیه السلام) به امر و اراده خدا بنحو اعجاز آمیزی کارد گلوی اسماعیل (علیه السلام) را نبرید پس معجزه محقق شده است اما در جریان عاشورا اذن و اراده تکوینی خداوند بر این تعلق گرفته بود که امام حسین (علیه السلام) و یارانش به شهادت برسند فلذا شمر ملعون با خنجر، سر مبارک امام (علیه السلام) را جدا کرد، و از اینرو مطلب روشن است که در واقعه عاشورا معجزه ای صورت نپذیرفته است.

    ضمن تشکر از همه عزیزان، برای پیشگیری از تکرار و بمنظور جمعبندی بحث، تایپیک بسته خواهد شد.

    موفق باشید ...


  11. #19

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    علاقه
    مطالعه و تحقیق و پاسخگویی
    نوشته
    1,937
    حضور
    46 روز 13 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4856

    راهنما جمعبندی




    پرسش:
    الف- چرا کارد گلوی اسماعیل (علیه السلام) را نبرید ولی گلوی امام حسین (علیه السلام) را برید؟
    ب- آیا کارد گلوی امام حسین (علیه السلام) را از جلو نبرید و قاتل، ناگزیر سر مبارک حضرت را از قفا برید؟

    پاسخ:

    پاسخ سؤالات شما را در دو بخش تقدیم می کنیم:

    الف- چرا کارد سر امام حسین (علیه السلام) را برید در حالیکه سر اسماعیل را نبرید؟
    اولاً ویژگی خاص چاقو بصورت طبیعی بُرندگی است اگر چاقو این ویژگی را داشته باشد و در بریدن مانعی نباشد، حتما می‌بُرد چه آن فرد نبی خدا باشد یا امامی واجب التعظیم، همچون امام حسین (علیه السلام) و یا هر فرد دیگری.
    ثانیاً تحقّق هر پدیده در جهان، منوط به اجازه تکوینی آفریدگار جهان است. توضیح مطلب، اینکه در نظام آفرینش، هر پدیده، علّت خاصّی دارد که تنها از مجرای آن، قابل تحقّق است؛ امّا تأثیر اسباب در مُسبّبات، منوط به اذن الهی است؛ یعنی برای نمونه، تا خدا نخواهد، آتش نمی سوزانَد، چنان که آتش نمرود، ابراهیم (علیه السلام) را نسوزاند. همچنین تا خدا نخواهد، کارد نمی بُرَد، چنان که کاردِ ابراهیم (علیه السلام)، گلوی اسماعیل (علیه السلام) را نبُرید، و این، معنای «توحید اَفعالی» است. در اینجا چاقو از سنت خود یعنی بریدن عدول نکرد بلکه به اراده تکوینی خداوند، قابلیت برندگی از آن چاقو و جسم برنده برداشته شد.
    ثالثاً اما اینکه چگونه کارد، گلوی مبارک حبیب خدا امام حسین (علیه السلام) را برید؟ گفتنی است: در شماری از روایات، به نقل از امام حسین (علیه السلام) صبح عاشورا، به یارانش فرمود: «إنَّ اللّهَ عز و جل قَد أذِنَ فی قَتلِکمُ الیومَ وقَتلی، فعلیکم الصبر.» (1) خداوند عز و جل امروز به کشته شدن شما و من ، اجازه داد.» این سخن امام حسین (علیه السلام) اشاره به این آیه شریفه دارد که «ومَآ أَصَابَ مِن مُّصِیبَةٍ إِلَا بِإِذْنِ اللَّهِ؛(2) هیچ ناگواری ای به شما نمی رسد، مگر اینکه به فرمان خداست». و یا در بیانی دیگر فرمود: در عالم رؤيا جدم به من فرموده است: «اِنَّ الله شَاءَ أَن يَرَاكَ قَتيِلاً»(3) بدون شک، مقصود از «اذن» در این قبیل روایات، قطعا اذن تشریعی نیست، زیرا بی تردید، کشته شدن امام (علیه السلام) و یارانش، سرآمد محرّمات تشریعی الهی است. بنابراین، امام (علیه السلام) با این سخنان، می خواهد به یاران خود بگوید که تقدیر حکیمانه و اذن تکوینی خداوند، بر این امر تعلق گرفته که ما همگی، در راه انجام وظیفه، شهید شویم. در نتیجه؛ در داستان حضرت اسماعیل (علیه السلام) اذن تشریعی به ذبح اسماعیل تعلق گرفته بود اما إذن تکوینی تعلق نگرفت، در حالیکه در جریان عاشورا و شهادت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) قضیه برعکس بود، اذن تشریعی تعلق نگرفته بود اما اذن تکوینی خداوند به این امر تعلق گرفت.
    رابعاً چه بسا اگر کارد گلوی اسماعیل (علیه السلام) را می برید، چه بسا اولیاء شایسته الهی همچون پیامبر اکرم و اوصیاء الهی اش (صلوات الله علیهم اجمعین) که از نسل اسماعیل(علیه السلام) هستند به وجود نمی آمدند و این امر، فاجعه بزرگی برای بشریت بود که از فیض وجود چنین انسانهای کامل و راهنمایان بزرگ آخرین و کامل ترین دین الهی یعنی اسلام محروم می شدند اما در خصوص شهادت امام حسین (علیه السلام) چنین محذوراتی نبود.

    ب- چرا کارد سر مبارک امام (علیه السلام) را از جلو نبرید؟
    در این باره سه احتمال گفته شده:
    1. افراد دیگری -غیر از شمر- مانند شبث بن ربعى و سنان و نیز خولى بن یزید اصبحى که می‌خواستند نزدیک امام حسین(علیه السلام) شوند و او را به شهادت برسانند، همین که امام به آنها نظری می‌افکند، تن و دلشان می‌لرزید و شمشیر از دستشان می‌افتاد. (5) سپس شمر گفت: «چه مردم ترسویی هستید! هیچ‌کس سزاوارتر از من نیست در قتل او». سپس شمشیر گرفت و بر سینه حسین(علیه السلام) نشست.(6) شاید با توجه به این جریانات، برای این‌که شمر ملعون به عاقبت این افراد دچار نشود، سر امام حسین(علیه السلام) را از پشت برید تا چشم او به چشم امام حسین(علیه السلام) نیفتد.
    2. احتمال دیگر اینکه: علامه مجلسی می‌نویسد: در بعضى از کتاب‌های معتبر از طبری و او از طاوس یمانى نقل کرده است: «...پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) پیشانی و گلوى امام حسین(علیه السلام) را زیاد می‌بوسید».(7) همچنین به نقل از کتاب «معدن البکاء فی مقتل سید الشهداء»(8) آمده است: شمر خواست سر امام حسین(علیه السلام) را از گلو جدا کند، ولى شمشیرش نبرید، امام حسین(علیه السلام) فرمود: «واى بر تو! آیا می‌پندارى شمشیر تو جایى را که رسول خدا(ص) بر آن فراوان‏ بوسه زد می‌برد»؟! شمر (برآشفت و) آن‌حضرت(علیه السلام) را به رو افکند و سر مطهرش را از قفا جدا کرد.(9) ولی این بخش از سخن امام حسین(علیه السلام) در منابع و مقاتل معتبر ذکر نشده است.(10) فلذا نمی‌توان به طور قطع گفت: علت اصلی بریدن سر امام حسین(علیه السلام) از قفا همان است که در برخی کتاب‌ها نوشته شده است.(11)

    3. دیدگاه سوم بر آن است که تمامي مورخين و نويسندگان معتبر، اصل جریان شهادت امام حسين(علیه السلام) بدست سَنان و یا شمر ذی الجوشن و جدا کردن سر مبارکش را نقل مي کنند اما هيچ اشاره اي به ماجراي بريدن سر از قفا نمي کنند. از این رو، اين گفته اگر چه بر سر زبان ها افتاده در اشعار و روضه ها و مرثیه خوانی ها خوانده مي شود، امّا هیچ سند معتبری از قول مورّخين و نويسندگان حادثة عاشورا در اینباره وجود ندارد.(12)
    بنظر می رسد دیدگاه سوم به واقعیت عقلی و تاریخی نزدیکتر باشد.

    پی نوشت ها:
    1. المسعودی فی اثبات الوصیة؛ بحارالأنوار ج: 45 ص: 86 با این تفاوت که در بحارالانوار «و قتلی» ذکر نشده است.
    2. تغابن: آيه ۱۱.
    3. بحارالانوار، ج 44 / ص 364.
    4. اذن الهي به دو نوع تكويني و تشريعي تقسيم مي گردد: اراده و اذن تكويني كه مربوط به هستي اشيائي است كه از طريق قوانين و سنتهاي حاكم بر آن تحقق مي يابد، مثل اينكه مي گوئيم اراده خداوند چنين بوده است كه مرگ فلان شخص در فلان تاريخ برسد و نظائر آن ... اما اراده و اذن تشريعي مربوط به دستورات و بايد و نبايدهاي الهي است. انسان ممكن است با اراده خود آن را انجام دهد يا مخالفت كند مانند انجام واجبات و ترک محرمات و یا اطاعت و رعایت حرمت پیامبر و اولوالامر (علیهم صلوات الله)، بنقل از مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی.
    5. قندوزی، سلیمان بن ابراهیم‏، ینابیع المودة لذو القربى‏، ج 3، ص 82، و ص 83 نشر اسوه، قم، چاپ دوم، 1422ق؛ لبیب بیضون، موسوعة کربلاء، ج 2، ص 177، مؤسسة الاعلمى‏، بیروت، چاپ اول، 1427ق.
    6. همان منبع.
    7. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 44، ص 187 – 188، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.
    8. این کتاب نوشته مولى محمد صالح بن‏ آقا محمد(متوفی 1283ق)، و برادرش حاج مولى محمد تقی برغانی قزوینی، معروف به شهید سوم است. آقا بزرگ تهرانی‏، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، ج 21، ص 220 – 221، اسماعیلیان‏، قم، 1408ق.
    9. گروهى از نویسندگان، موسوعة الامام الحسین(علیه‏السلام)، ج ‏4، ص 596، سازمان پژوهش و برنامه ریزى آموزشى، دفتر انتشارات کمک آموزشى، تهران، چاپ اول، 1378ش.
    10. مانند: «الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد» شیخ مفید؛ «اللهوف على قتلى الطفوف» سید ابن طاوس و ... .‏
    11. برای مطالعه بیشتر ر.ک: سایت اسلام کوئست، چرا شمر سر امام حسین(ع) را از پشت برید؟، با کمی تغییر.
    12. معرفي منابع بیشتر جهت مطالعه: 1ـ مقاتل الطالبين، ابوالفرج اصفهاني؛ 2ـ در کربلا چه گذشت؟ (ترجمه نفس المهموم)، شيخ عباس قمي؛ 3ـ زندگاني امام حسين(ع)، سيد هاشم رسولي محلاتي.


    ویرایش توسط مشکور : ۱۳۹۷/۰۷/۱۲ در ساعت ۲۰:۴۰

  12. صلوات


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۷/۰۹/۱۱, ۱۵:۳۶ : 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود