صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا باید نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانیم؟

  1. #11

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    علاقه
    تفکر،مطالعه و قرّة عینی فی الصلوة
    نوشته
    5,301
    حضور
    141 روز 3 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    22301



    باسمه الحکیم

    عرض سلام و ادب

    نقل قول نوشته اصلی توسط مستنبط نمایش پست ها
    غیر از این روایات مهمتری داریم که به حکمت عمل رسول الله (صلی الله علیه و آله) اشاره فرموده، اما آن هم از باب حکمت است تا بیان علت تامه.
    اگر روایات مذکور را مرحمت بفرمائید استفاده می کنیم.


    الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

    و أنر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک




  2. #12

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۵
    نوشته
    294
    حضور
    12 روز 17 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    359



    نقل قول نوشته اصلی توسط حبیبه نمایش پست ها
    اگر روایات مذکور را مرحمت بفرمائید استفاده می کنیم.
    سلام علیکم
    روایت در باب حقایقی است که در معراج ظهور کرده است. حضرت بخاطر سوال روای در باب جهر و اخفات نماز، با اشاره به برخی از این حقایق به چرایی جهر و اخفات اشاره می فرمایند.
    می توانید برای مطالعه تفاصیل روایت مراجعه فرمایید به:
    من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏1 ؛ ص309، ح
    924-وسائل الشيعة ؛ ج‏6 ؛ ص83، ح 7407- 2، به نقل از من لایحضر



  3. صلوات


  4. #13

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۵
    نوشته
    294
    حضور
    12 روز 17 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    359

    جمع بندی




    پرسش:
    چرا می گویند نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانید با اینکه قرآن فرموده است «وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا»؛ و تو در نماز نه صدا را بسیار بلند و نه بسیار آهسته گردان بلکه حدّ وسط را اختیار کن؟(1)


    پاسخ:
    معنی حد وسط در آیه:

    آیه به این معناست که نه فریاد بزن و نه آن قدر آهسته بخوان که به گوش خودت نرسد. امام صادق (علیه السلام) درباره این آیه می فرمایند:«[منظور از «جهر» در اینجا] خیلی صدا را بلند کردن است و «تخافت» این است که صدای خودت را نشنوی.»(2) بهمین خاطر در در نماز ظهر و عصر یا در رکعت سوم و چهارم نماز مغرب و عشاء، که نباید با صدای بلند خواند شود، -صدای بلند یعنی به گونه ای که جوهره صدا مشخص باشد- ، واجب است صدا به گونه ای باشد که خود انسان بشنود -البته در محیط معمولی نه محیط پر سر و صدا-.

    معنی جهر و اخفات نماز:

    نماز با صدای بلند به این معناست که جوهره صدا مشخص باشد اما به حد فریاد زدن نرسد و نماز با اخفات و آهسته کردن صدا، به این معناست که به حدی بلند نباشد که جوهره صدا مشخص شود، اما خود فرد باید صدایش را بشنود. آیه شریفه، بازه ای را مشخص می فرماید که هر دو شکل قرائت را در بر می گیرد: آن جا که رسول الله (صلی الله علیه و آله)، بلند خوانده اند، به حد فریاد نمی رسیده و آن جا که آهسته خوانده اند، چنان نبوده که خود نشوند. ما هم تعبدا به سنت حضرت اقتدا می کنیم، اما علت اصلی این تقسیم و تمایز، مشخص نیست. هر چند حکمتهایی از آن در روایات، بیان شده است.

    حکمت بلند و آهسته خواندن نماز: تعبد به سنت نبوی
    :
    در باب کیفیت قرائت نماز، علت ظاهری، امر خدای سبحان به تبعیت از سنت رسول الله (صلی الله علیه و آله) است. تعبد به سنت نبوی و روایات مختلفی که چگونگی نماز خواندن پیامبر و جهر و اخفات آن را بیان کرده است، باعث آن شده که یکی بلند و دیگری آهسته خوانده شود.(3)

    اشاره روایات به گوشه ای از حکمت های جهر و اخفات:

    در برخ روایات به گوشه ای از حکمت جهر و اخفات اشاره شده است، اما از ظواهر بعضی از آنها مانند روایت فضل بن شاذان کاملا برمی آید که علت اصلی بیان نشده است.
    در روایت محمد بن عمران از امام صادق (علیه السلام) روای از حکمت جهر و اخفات نماز می پرسد. امام (علیه السلام) برخی از حقایق معراج را بیان کرده و جهر و اخفات را بخاطر نشان دادن اهمیت بیشتر برخی نمازها -مانند نمازجمعه- در آسمانها، معرفی می فرمایند.(4)
    روایت «فضل بن شاذان» از امام رضا (علیه السلام)، تنها به گوشه ای از حکمت قرائت جهوری (قرائت با صدای آشکار) در نماز جماعت صبح و مغرب و عشاء اشاره دارد تا مردم در تاریکی متوجه نماز جماعت بشوند. روایت به نماز فرادی نپرداخته است.(5)



    پی نوشت:
    1. سوره اسراء/ 110.
    2. «عن الصادق (علیه السلام) فِي قَوْلِهِ: "وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها" قَالَ: رَفْعُ الصَّوْتِ عَالِياً وَ تَخَافُتُهُ مَا لَمْ تَسْمَعْ نَفْسُكَ»، قمى، على بن ابراهيم، تفسير القمي، 2 جلد، دار الكتاب - ايران - قم، چاپ: 3، 1363 ه.ش، ج 2، ص 30.
    3. «و هو الحجة بعد التأسّي بالنبي (صلّى اللّه عليه و آله) و الأئمة (عليهم السلام)، مضافا إلى المعتبرة المستفيضة». حائرى، سيد على بن محمد طباطبايى، رياض المسائل (ط - الحديثة)، ج‌3، ص: 162، 16 جلد، مؤسسه آل البيت (عليهم السلام)، قم - ايران، اول، 1418 ه‍ ق. و نیز آیه الله حكيم، سيد محسن طباطبايى، مستمسك العروة الوثقى، ج 6، ص 198، 14 جلد، مؤسسة دار التفسير، قم - ايران، اول، 1416 ه‍ ق.
    4. شیخ حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۸۳، ح ۷۴۰۷،
    30 جلدی، مؤسسه آل البیت، قم، ۱۴۰۹ ه ق.
    5. وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۸۲، ح ۷۴۰۶.

    ویرایش توسط مستنبط : ۱۳۹۷/۰۵/۲۱ در ساعت ۱۹:۴۷

  5. صلوات


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 26

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود