صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سرنوشت انسان و استقلال انسان در اراده

نمایش پیوندی

  1. #1

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۷
    نوشته
    4
    حضور
    7 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5

    اشاره سرنوشت انسان و استقلال انسان در اراده




    به نام خدا، سلام.
    من در استقلال انسان در اراده با وجود آگاهی خداوند از آینده او به شک افتادم. در نتیجه این شک چند پرسش مشابه را در اینترنت به طور مختصر مطالعه کردم.
    خلاصه پاسخ پاسخگویان به پرسش هایی که عرض کردم به طور مختصر همین بود که علم خداوند از آینده انسان، منافاتی با ارادی بودن اعمال و افعال او ندارد و با مثال و فلسفه به توضیح آن پرداختند اما این پاسخ پرسش من نبود زیرا دلیل شک من چیزی غیر از عدم وجود اراده انسان است که در ادامه به آن خواهم پرداخت، در نتیجه تصمیم گرفتم پرسش خود را ارسال کنم.(لطفا با توجه به توضیحاتی که قبلا دادم و در ادامه میدهم تا حدامکان در خصوص نکاتی که عرض میکنم پاسخ دهید و از پاسخ هایی تکراری از قبیل آنچه عرض کردم بپرهیزید)
    با توجه به آیه 63 و 64 سوره واقعه که بیانگر توحید در ربوبیت است، اگر انسان کشاورزی کند/ گیاهی را بکارد و پرورش دهد، این کشاورزی هم کار آن کشاورز است هم بنابر توحید در ربوبیت کار خداست; چون انسان با اراده و صرف وقت و نیروی خود آن گیاه را پرورش داده این کارش نشان از اراده و اینکه اینکار به او نسبت داده میشود نه کس دیگر نشان از است که مسئول و صاحب امتیاز آن کار آن فرد است. اما... همچنین به خاطر رابطه انسان با خدا مبنی بر اینکه هم خود انسان هم نیرویش از آن خداست(ریشه خلقت و پرورشش خداست) و همچنین اینکه گیاه طبق استعدادی که خدا در آن قرار داده رشد میکند در میابیم که این کارها به هردو پروردگار و آن مخلوقات(انسان و گیاه) نسبت داده میشود. اما قبل از اینکه به مخلوقات نسبت داده شود به خدا نسبت داده میشود. یعنی به خاطر این رابطه فعل و در نتیجه اراده انسان مستقل از خدا تصور نمیشود که در غیر این صورت شرک در توحید در ربوبیت است.
    از این توضیحات نتیجه میگیریم که هر فعل و اراده ای از جانب مخلوقات به خدا و مخلوقات هردو نسبت داده میشود و نسبت دادن آن فقط به هریک از آنها نادرست است.اگر غیر این است مرا روشن کنید.
    اگر غیر این نیست. پس شبهه من حالا مشخص است. اگر اراده انسان از خدا مستقل نیست و در نتیجه همه افعال او هم به خودش و هم به خدا نسبت داده میشود... خب اراده او از خدا مستقل نیست و افعال او هم به خودش هم به خدا نسبت داده میشود! پس این موضوع گویای خود گویای شبهه من است. اما...
    توجه داشته باشد که اینرا میدانم که هدف خداوند از خلقت پرورش و نزدیک شدن به خدا/کمالات نامحدود است و اراده اش در این جهت است. پس هر کس به هر اندازه که به این کمالات نامحدود نزدیک تر شود به همان اندازه اراده اش موافق اراده جهت خداوند است.
    اما... از آنجا که هر مخلوقی از مخلوقات کوچکتر تشکیل شده و هر مخلوقی از بزرگترین آنها تا کوچک ترینشان، حتی آنهایی که هنوز کشف نشده اند دارای زوجیت و مکمل مخلوقی دیگر هستند، نتیجه میگیریم که جهان و هر بخش از آن بر اساس زوجیت تشکیل شده و در بر اساس همین زوجیت بزرگترین بخش از جهان هستی یعنی خود آن دارای زوج و مکملی یعنی جهان آخرت است. و همچنین از آنجا که هر فعالیت در جهان(که خدا آنرا به سمت هدف خلقت هدایت میکند) دارای کنش و واکنشی است که به تعادل منجر میشود، میتوان نتیجه گرفت که تعادل لازمه و باعث رشد میشود و همه زوجیت ها دوطرفه و متقابل اند و یکطرفه نیستند.
    پس بر این دو اساس زوجیت و تعادل، برای اینکه مفهوم کار نیک یا بد وجود داشته باشد باید مخالف آن یعنی کار بد یا نیک وجود داشته باشد. اما وجود انسان خوب به انسان بد نیاز ندارد بلکه به وجود کار بد نیاز دارد و علت این حقیقت همان وجود اراده و حق تصمیم و انتخاب در انسان است و تنها توانایی که میتواند تعادل را در این جهان خم کند همین قدرت اختیار و انتخاب است که البته نتیجه آن در آخرت باعث جبران شدن این خمیدگی میشود.
    پس همه اینها را خودم میدانم و هیچکدام از اینها مشکل من نیست.
    بلکه با همه اینها نکته و مشکل من اینجاست که حتی با اینکه برای رسیدن به کمال به انجام کار بد احتیاج ندارد و آنرا با اختیار خود انجام میدهد (و اینگونه آن فعل به او نسبت داده میشود) اما همچنین اراده انسان به اذن خداوند است و خداوند نیز هنگامی که جهان را خلق میکرد میدانست که در هر لحظه تاثیر هر نقطه از جهان بر نقطه های دیگر در لحظه بعد چه تغییری در جهان به وجود می آورد پس در نتیجه دقیقا میدانست که اگر به انسان قدرت انتخاب دهد، با توجه به تاثیر تمام نقاط دیگر جهان بر هم و سلسله تاثیرات تا اینکه به شخص برسد، آن شخص در فلان لحظه فلان کار را انجام خواهد داد. یعنی اینرا از قبل میدانسته و موقع خلقت میتوانسته آنرا طور دیگری رقم بزند که در آن لحظه شرایط طور دیگری باشد که آن شخص آنکار را انجام ندهد. پس این فعلی که انجام شده درسته به اراده انسان انجام شده و به او نسبت داده میشود ولی به خداوند نیز نسبت داده میشود زیرا خداوند نیز همان طور که گفتم اراده و انتخاب این را داشته که موقع شرایط را طور دیگری رقم بزند که آن فرد آن موقع آن کار را انجام ندهد. پس این فعل نیز مناسب با اراده خداست و هر چیزی در باره آن هم به خدا و هم به انسان نسبت داده میشود پس در نتیجه نمیتوانیم بگوییم که چون انسان اینکار را با اراده انجام داده تقصیر خودش است و خدا در آن نقشی نداشته بلکه به اراده مستقیم خداوند بوده است.
    همین موضوع شبهات گوناگونی را برای من ایجاد کرد و باعث شد در باره آن فکر کنم و به این نتیجه برسم که چون خدا حکیم و عادل مطلق است با توجه به جهانی که خلق کرده، بهترین سناریو ممکن را انتخاب کرده و رقم زده که آن افعال بد توسط آن اشخاص در آن زمان و مکان ها نیز شامل آن سناریو مشوند و برای این خداوند آن فعل را تغییر نداده که در این صورت با بهترین سناریوی موجود فرق میکرد. همچنین با توجه به اینکه جهان بر اساس عدالت خداوند نیازمند تعادل است و همان طور که گفتم انسان با قدرت اختیارش تعادل این جهان دنیا را به سمت خاصی خم میکند، این خم شدگی باید در جهان دیگری یعنی جهان آخرت جبران شود و انسان هایی که آنرا به سمت کمال بیشتر خم کردند به همان اندازه پاداش و آنهایی که آنرا در خلاف جهت رشد خم کردند مجازات شوند. پس اگر این مسئله صحیح باشد کسی که به این مسائل فکر میکند به این نتیجه میرسد که اینکه کار بدی را انجام میدهد به خاطر تقدیری بوده که خدا برایش رقم زده و اینکه پاداش میگیرد و مجازات میشود نیز به خاطر این است بر اساس عدل خداوند، تعادل در خلقت لازم است و نتیجه میگیرد که هردو، کار خدا و دلیلش اول خداست نه خود او(انسان).
    این موضوع نه اراده انسان نه مسئولیتش در برابر فعل نه هدف از زندگی اش و آخرتش را زیر سوال نمیبرد بلکه هدف از خود خلقت انسان را زیر سوال میبرد که چرا خداوند جهانی آفرید که به سمت کمالات حرکت کند؟ و تنها چیزی که این خلقت و را توجیه میکند همان دانش خداوند است.
    اگر اشتباه میکنم مرا روشن کنید. انسان با تمام دانسته هایی که میتواند داشته باشد نمیتواند دلیل هدف وجود خدا از خلقت را دریابد(دقت کنید که میگویم دلیل وجود نه هدف و مقصد وجود) زیرا این دلیل را فقط خداوند میداند و ما نمیدانیم و فقط بر اساس همین دلیل است که این شیوه خلقت و این فعل و انفعالات و اتفاقات را قبول میکنیم چون این دلیل را خداوند میداند و از آنجایی که حکیم است در هیچ کار او حتی دلیلش بیهودگی راه ندارد و با اینکه میتوانست چیزی را خلق نکند بر اساس دلیل حکیمانه ای آن را خلق کرد و هدف حکیمانه ای برا آن قرار داد.

    شبهه من: نه تنها انسان های گناهکار، تمام افعالی که خلاف جهت هدف حرکت هستی هستند، قربانی حکمت، تقدیر و عدالت خداوندند.

  2. صلوات


  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    26,228
    حضور
    229 روز 3 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    48
    صلوات
    63567



    با نام و یاد دوست



    سرنوشت انسان و استقلال انسان در اراده


    کارشناس بحث: استاد قول سدید


    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۷/۰۴/۰۷ در ساعت ۰۰:۰۴

  4. صلوات ها 2


  5. #3

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    715
    حضور
    25 روز 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1132




    2. با این توضیحات روشن می شود که وقتی می گوییم انسانها مختارند، منظورمان چه چیزی است. بعد از درک معنای اختیار، به این پرسش می پردازیم که چرا خداوند انسانها را مختار آفرید؟

    در جای خودش ثابت شده است که خداوند موجودی کامل و عالم و قادر و خیرخواه و حکیم است و جز خیر نمی خواهد و انجام نمی دهد. از این منظر، خداوند هیچ نقصی ندارد تا برای جبرانش کاری را انجام دهد؛ از این رو، اگر خداوند موجوداتی را خلق می کند، نه به خاطر رفع نیاز خودش بلکه لازمه ذات کامل الهی است؛ یعنی چون خداوند کامل است و نقصی ندارد و جز خیر نمی خواهد، از خیرخواهی دریغ نمی ورزد و هر موجودی که شایستگی وجود و کمال وجودی داشته باشد را ایجاد می کند.(2)

    بنابراین، من و شما و جهان پیرامونی، از این جهت خلق شده ایم که می توانستیم موجود گردیم و خداوند نیز به این امر آگاهی داشت و چون کامل و خیرخواه بوده و قادر به خلق ما بوده، ما را خلق کرده است و بعد از خلقت و رسیدن به مرتبه خودآگاهی و اختیار نیز بواسطه انبیاء راه خیر و شر را برای ما مشخص نمود تا به انتخاب خود یکی از آن راه ها را برگزینیم. اختیار و قدرت گزینش آدمی، نحوه وجودی آدمی است. یعنی انسان یا نباید خلق می شد و یا با همین خصوصیت خلق می شود(3).



  6. صلوات


  7. #4

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۷
    نوشته
    4
    حضور
    7 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5



    سلام و ممنون از پاسخ شما.
    بله من موقع نوشتن پرسش و تحقیق بعد از آن هم به یک سری پاسخ ها در مورد علت آفرینش رسیدم اما هنوز کاملا قانع نشدم. در ادامه علت آنرا توضیح خواهم داد. همچنین، نمیدونم متن پرسشم رو چقدر کامل خوندین... من قبول کردم که:
    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    این موضوع نه اراده انسان نه مسئولیتش در برابر فعل نه هدف از زندگی اش و آخرتش را زیر سوال نمیبرد بلکه هدف از خود خلقت انسان را زیر سوال میبرد که چرا خداوند جهانی آفرید که به سمت کمالات حرکت کند؟ و تنها چیزی که این خلقت و را توجیه میکند همان دانش خداوند است.
    گرچه من جوان هستم و در هیچ علم فقهیی سررشته ندارم اما بنابر استدلال های خودم به این نتیجه ذکر شده رسیدم که درضمن انتظار میرود اگر در این استدلال ها یا نتیجه هایی که ذکر کردم دچار خطا شده ام و اشکالی وجود دارد بنده را از آن مطلع سازید تا آنرا اصلاح کنم و بنابر استدلال یا نتیجه گیری اشتباه گمراه نشوم.

    خلاصه آنها این بود:
    با توجه به اینکه تاثیر هر نقطه بر نقطه های دیگر جهان در هر زمان تاثیر مشخصی در زمان بعد از آن دارد، وضعیت جهان در هر زمانی کاملا مشخص است و خالق حکیم با علم بی پایان خود از آن مطلع است. و اینکه خداوند دقیقا میدانست اگر انسان را مختار بیافریند در هر لحظه از زمان با توجه به شرایط آن زمان دقیقا چه چیزی را انتخاب میکند و اراده به چه چیزی میکند که یعنی میتوانست جهان را طور دیگری خلق کند که در آن زمان شرایط طور دیگری باشد و آن انسان تصمیم دیگری بگیرد. اما چون خداوند برای خلقت بهترین سناریو موجود را در نظر گرفته و طبق آن خلق کرده آن کاری که شخص میکند نیز جزء همین سناریو است و اگر میخواست جهان را طور دیگری بیافریند که در آن زمان آن شخص تصمیم دیگری بگیرد دیگر بهترین سناریو(حالت ممکن) جهان نمیشد. و همچنین بنابر استدلالاتی نتیجه گیری کردم که هدف جهان کمال است، تعادل باعث کمال میشود، و همچنین انسان حتی با اینکه با علم خداوند کاری را انجام داده اما هنوز به خاطر تعادلی که در جهان برقرار است باید نتیجه کارش را ببیند.
    من گفتم اگر این درست است خب یعنی کسی که در یک زمان کار اشتباهی انجام میدهد قربانی بهترین حالت خلقت ممکن(حکمت و تقدیر) خداوند است. و اینکه به خاطر آنکار مجازات میشود قربانی عدالت خداوند(تعادل) است.

    اما دقت کنید دوباره میگم که این خود وجود اراده انسان و مسئولیتش در برابر کار را نفی نمیکند. یک مثال هم من در این باره دارم که شاید برایتان جالب باشد:
    گرچه خداوند از آینده و افعال انسان آگاهی دارد، اما خود انسان که از آن آگاهی ندارد. و نمیداند که قرار است در آینده چه کاری انجام دهد، در نتیجه هیچ کاری را نمیتواند به عنوان سرنوشتش بپذیرد چون نمیداند که آن کار چیست و آن کار هر چیزی میتواند باشد. به طور مثال کسی که میخواهد خودکشی کند و اینکار را به عنوان سرنوشتی که خدا برایش رقم زده میپذیرد، اشتباه میکند، میگوید این را خدا از قبل برایم رقم زده، در حالی که او از کجا میداند؟ مگر به علم خداوند واقف است؟ پس اگر نمیداند سرنوشتش چیست چگونه میتواند آنرا بپذیرد و انجام دهد؟ در نتیجه ما در عین حال که کارهایمان را از پیش تعیین شده انجام میدهیم اما در عین حال هنوز هم خود آنرا انتخاب میکنیم و انجام میدهیم.
    حال این مثال را گفتم که شاید برایتان جالب باشد و بتوان در آینده از آن استفاده کرد، گرچه میدانم در این حد و حدود نیستم اما گفتم به هر حال گفتنش که ضرر ندارد.
    پس من اینها را قبول کردم اما...

    راچب دلیل خلقت... چند حالت وجود دارد. اگر فرض کنیم خداوند فقط به خاطر نشان دادن صفت هایش جهان را خلق کرده به نظر من درست نمی آید. چون خداوند بی نیاز است و در نتیجه بی نیاز از نشان دادن صفت پس در نتیجه این نمیتواند دلیل خلقت باشد. چون اگر بگوییم خدا باید جهان را خلق میکرد چون باید صفاتش نمایش داده میشد در بی نیازی خدا اشکال ایجاد میکند. اجبار در صفات خدا جای ندارد. همچنین اگر غیر اینصورت باشد و همچنین اگر بگوییم پس این دلیل نیست ولی دلیل دیگری هم ندارد در حکیم بودن خداوند اشکال ایجاد میشود چون در این صورت کار خلقت جهان بیهوده میشود(نه خود جهان، دلیلش، که چرا خدا جهانی را بیافریند که رو به رشد بگذارد)
    پس نتیجه میگیریم آفرینش جهانی به سوی رشد باید دلیل دیگری نیز داشته باشد که ما از آن آگاه نیستیم.
    اما حالا... طبق این گفته جنابعالی:
    نقل قول نوشته اصلی توسط قول سدید نمایش پست ها
    بنابراین، من و شما و جهان پیرامونی، از این جهت خلق شده ایم که می توانستیم موجود گردیم و خداوند نیز به این امر آگاهی داشت و چون کامل و خیرخواه بوده و قادر به خلق ما بوده، ما را خلق کرده
    یک سوال برای من پیش آمد، اگر طبق این گفته خداوند خیرخواه است و جهان را برای ما خلق کرده. یعنی طبق خیرخواهی اش جهان را برای انسان های کاملی که میتوانستند موجود باشند خلق کرده. نه برای انسان های پست و خطاکار چرا که در این صورت دیگر خیرخواهی نبود(با توجه به اینکه میدانست آنها خطاکار میشوند) اما با توجه به علم غیب خداوند و بهترین حالت ممکنی که برای خلقت در نظر دارد. این انسان های خطاکار هم شاملش میشود. که اگر این درست باشد یعنی خداوند جهان را برای موجود شدن انسان هایی کاملی آفرید که میتوانستند وجود داشته باشند و انسان های خطاکار هم به خاطر آنها در یک بهترین حالت جهان به وجود آمدند که بازهم این معنی را میدهد که انسان های خطاکار قربانی اند، قربانی انسان های کامل، و قربانی خلقت، حکمت، تقدیر، عدالت خداوند.

    در هر صورت، حتی اگر هم آفرینش دلیل مشخصی داشته باشد ، به هر حال من هنوز بر این عقیده ام که طبق توضیحاتی که دادم، انسان های گناهکار حتی با اینکه کارشان ارادی و مسئولیتشان بنابر اعتدال لازم بر عهده خودشان است اما قربانی اند. قربانی بهترین حالتی که خداوند با آن جهان را خلق کرده.
    الان مورد اصلی همین قربانی بودن است. الان خودتان در این باره فکر کنید ببینید آیا با توجه به این توضیحات، نمیتوان همین نتیجه را گرفت؟ یا اگر میتواند مرا قانع کنید که با توجه به همه این توضیحات این موجودات قربانی نیستند من سرتاپا گوشم. ممنون از پاسخگویی شما.
    ویرایش توسط Em1nent : ۱۳۹۷/۰۴/۰۵ در ساعت ۱۳:۵۳

  8. صلوات ها 2


  9. #5

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    715
    حضور
    25 روز 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1132



    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    سلام و ممنون از پاسخ شما.
    بله من موقع نوشتن پرسش و تحقیق بعد از آن هم به یک سری پاسخ ها در مورد علت آفرینش رسیدم اما هنوز کاملا قانع نشدم. در ادامه علت آنرا توضیح خواهم داد. همچنین، نمیدونم متن پرسشم رو چقدر کامل خوندین... من قبول کردم که:

    گرچه من جوان هستم و در هیچ علم فقهیی سررشته ندارم اما بنابر استدلال های خودم به این نتیجه ذکر شده رسیدم که درضمن انتظار میرود اگر در این استدلال ها یا نتیجه هایی که ذکر کردم دچار خطا شده ام و اشکالی وجود دارد بنده را از آن مطلع سازید تا آنرا اصلاح کنم و بنابر استدلال یا نتیجه گیری اشتباه گمراه نشوم.

    خلاصه آنها این بود:
    با توجه به اینکه تاثیر هر نقطه بر نقطه های دیگر جهان در هر زمان تاثیر مشخصی در زمان بعد از آن دارد، وضعیت جهان در هر زمانی کاملا مشخص است و خالق حکیم با علم بی پایان خود از آن مطلع است. و اینکه خداوند دقیقا میدانست اگر انسان را مختار بیافریند در هر لحظه از زمان با توجه به شرایط آن زمان دقیقا چه چیزی را انتخاب میکند و اراده به چه چیزی میکند که یعنی میتوانست جهان را طور دیگری خلق کند که در آن زمان شرایط طور دیگری باشد و آن انسان تصمیم دیگری بگیرد. اما چون خداوند برای خلقت بهترین سناریو موجود را در نظر گرفته و طبق آن خلق کرده آن کاری که شخص میکند نیز جزء همین سناریو است و اگر میخواست جهان را طور دیگری بیافریند که در آن زمان آن شخص تصمیم دیگری بگیرد دیگر بهترین سناریو(حالت ممکن) جهان نمیشد. و همچنین بنابر استدلالاتی نتیجه گیری کردم که هدف جهان کمال است، تعادل باعث کمال میشود، و همچنین انسان حتی با اینکه با علم خداوند کاری را انجام داده اما هنوز به خاطر تعادلی که در جهان برقرار است باید نتیجه کارش را ببیند.
    من گفتم اگر این درست است خب یعنی کسی که در یک زمان کار اشتباهی انجام میدهد قربانی بهترین حالت خلقت ممکن(حکمت و تقدیر) خداوند است. و اینکه به خاطر آنکار مجازات میشود قربانی عدالت خداوند(تعادل) است.

    اما دقت کنید دوباره میگم که این خود وجود اراده انسان و مسئولیتش در برابر کار را نفی نمیکند. یک مثال هم من در این باره دارم که شاید برایتان جالب باشد:
    گرچه خداوند از آینده و افعال انسان آگاهی دارد، اما خود انسان که از آن آگاهی ندارد. و نمیداند که قرار است در آینده چه کاری انجام دهد، در نتیجه هیچ کاری را نمیتواند به عنوان سرنوشتش بپذیرد چون نمیداند که آن کار چیست و آن کار هر چیزی میتواند باشد. به طور مثال کسی که میخواهد خودکشی کند و اینکار را به عنوان سرنوشتی که خدا برایش رقم زده میپذیرد، اشتباه میکند، میگوید این را خدا از قبل برایم رقم زده، در حالی که او از کجا میداند؟ مگر به علم خداوند واقف است؟ پس اگر نمیداند سرنوشتش چیست چگونه میتواند آنرا بپذیرد و انجام دهد؟ در نتیجه ما در عین حال که کارهایمان را از پیش تعیین شده انجام میدهیم اما در عین حال هنوز هم خود آنرا انتخاب میکنیم و انجام میدهیم.
    حال این مثال را گفتم که شاید برایتان جالب باشد و بتوان در آینده از آن استفاده کرد، گرچه میدانم در این حد و حدود نیستم اما گفتم به هر حال گفتنش که ضرر ندارد.
    پس من اینها را قبول کردم اما...

    راچب دلیل خلقت... چند حالت وجود دارد. اگر فرض کنیم خداوند فقط به خاطر نشان دادن صفت هایش جهان را خلق کرده به نظر من درست نمی آید. چون خداوند بی نیاز است و در نتیجه بی نیاز از نشان دادن صفت پس در نتیجه این نمیتواند دلیل خلقت باشد. چون اگر بگوییم خدا باید جهان را خلق میکرد چون باید صفاتش نمایش داده میشد در بی نیازی خدا اشکال ایجاد میکند. اجبار در صفات خدا جای ندارد. همچنین اگر غیر اینصورت باشد و همچنین اگر بگوییم پس این دلیل نیست ولی دلیل دیگری هم ندارد در حکیم بودن خداوند اشکال ایجاد میشود چون در این صورت کار خلقت جهان بیهوده میشود(نه خود جهان، دلیلش، که چرا خدا جهانی را بیافریند که رو به رشد بگذارد)
    پس نتیجه میگیریم آفرینش جهانی به سوی رشد باید دلیل دیگری نیز داشته باشد که ما از آن آگاه نیستیم.
    اما حالا... طبق این گفته جنابعالی:

    یک سوال برای من پیش آمد، اگر طبق این گفته خداوند خیرخواه است و جهان را برای ما خلق کرده. یعنی طبق خیرخواهی اش جهان را برای انسان های کاملی که میتوانستند موجود باشند خلق کرده. نه برای انسان های پست و خطاکار چرا که در این صورت دیگر خیرخواهی نبود(با توجه به اینکه میدانست آنها خطاکار میشوند) اما با توجه به علم غیب خداوند و بهترین حالت ممکنی که برای خلقت در نظر دارد. این انسان های خطاکار هم شاملش میشود. که اگر این درست باشد یعنی خداوند جهان را برای موجود شدن انسان هایی کاملی آفرید که میتوانستند وجود داشته باشند و انسان های خطاکار هم به خاطر آنها در یک بهترین حالت جهان به وجود آمدند که بازهم این معنی را میدهد که انسان های خطاکار قربانی اند، قربانی انسان های کامل، و قربانی خلقت، حکمت، تقدیر، عدالت خداوند.

    در هر صورت، حتی اگر هم آفرینش دلیل مشخصی داشته باشد ، به هر حال من هنوز بر این عقیده ام که طبق توضیحاتی که دادم، انسان های گناهکار حتی با اینکه کارشان ارادی و مسئولیتشان بنابر اعتدال لازم بر عهده خودشان است اما قربانی اند. قربانی بهترین حالتی که خداوند با آن جهان را خلق کرده.
    الان مورد اصلی همین قربانی بودن است. الان خودتان در این باره فکر کنید ببینید آیا با توجه به این توضیحات، نمیتوان همین نتیجه را گرفت؟ یا اگر میتواند مرا قانع کنید که با توجه به همه این توضیحات این موجودات قربانی نیستند من سرتاپا گوشم. ممنون از پاسخگویی شما.

    سلام و عرض ادب و تشکر از دقت نظر شما

    متن شما را خواندم. به امید خدا در اسرع وقت پاسخگویی خواهم کرد.

  10. صلوات


  11. #6

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    علاقه
    مطالعه ، فن آوری اطلاعات ، مباحثه ، اجنهاد و...
    نوشته
    2,526
    حضور
    51 روز 9 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    8
    صلوات
    2421



    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    سلام و ممنون از پاسخ شما.

    الان مورد اصلی همین قربانی بودن است. الان خودتان در این باره فکر کنید ببینید آیا با توجه به این توضیحات، نمیتوان همین نتیجه را گرفت؟ یا اگر میتواند مرا قانع کنید که با توجه به همه این توضیحات این موجودات قربانی نیستند من سرتاپا گوشم. ممنون از پاسخگویی شما.
    سلام و عرض ادب

    دوست گرامی

    حیوانات ضعیف قربانی حیوانات قوی می شوند

    راز بقا

    حیوانات هم قربانی انسان ها می شوند

    و انسان های ضعیف النفس قربانی انسان های تکامل یافته و با عزت نفس


    این قانون تکامل و راز بقاست


    نمی شه خداوند رو بابت قربانی کردن انسان های ضعیف النفس برای انسان های با عزت نفس محکوم کرد


    چون هر شخص خودش انتخاب می کنه که جزو کدوم دسته باشه قربانی باشه یا تکامل یافته
    ویرایش توسط شروحیل : ۱۳۹۷/۰۴/۰۶ در ساعت ۱۰:۴۲
    دکتر بهشتی :
    ھر جا دیدید که میگویند: دین و اسلام ھست ولی عدالت اجتماعی نیست،
    بدانید دین و اسلامش ُقلابی است
    عیسى علیه السلام :
    حق را از اهل باطل فراگیرید و باطل را از اهل حق فرا نگیرید.
    سخن سنج باشید.

  12. صلوات ها 2


  13. #7

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۷
    نوشته
    4
    حضور
    7 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5



    نقل قول نوشته اصلی توسط قول سدید نمایش پست ها







    سلام و عرض ادب
    .
    .
    .
    امیدوارم پاسخ مذکور برایتان رضایت بخش باشد. اما اگر ابهام یا اشکالی داشتید، خوشحال می شوم با بنده در میان بگذارید. امیدوارم این بحث برای بنده و شما مفید بوده باشد. در پناه حق تعالی پیروز و موفق باشید.
    سلام، ممنون از پاسخ شما،
    نقل قول نوشته اصلی توسط قول سدید نمایش پست ها
    توجه بفرمایید که علم الهی به وقوع چیزی در آینده، بدین معنا است که آن چیز لزوما محقق می شود اما این مطلب بدین معنا نیست که چون خداوند چنین علمی داشته است، پس آن چیز لزوما محقق می شود. استادی را فرض کنید که می داند فلان شاگردش که مشارکت کلاسی و مطالعه کافی ندارد، در کنکور موفق نمی شود. علم این استاد، شاگردش را مجبور به عدم موفقیت نمی کند.
    بله شما درست میفرمایید، این مفهوم قضای الهی است که هر چیزی متناسب با ویژگی هایش(قدر) نتیجه خاصی به همراه دارد. این که مشخص است و درش شکی نیست، حتی نه تنها خداوند، ما هم احتمالات را میتوانیم در نظر بگیریم. این علم احتمال نیز هست و انسان نیز میتواند در نظر بگیرد که مثلا اگر 3روز آب نخورد میمیرد، یا اگر آب بخورد زنده میماند. پس در این که شکی نیست. چرا که خداوند برای اینکه بداند بهترین احتمال خلقت کدام است باید اول احتمالات دیگر را نیز بداند، پس باید بداند که مثلا اگر حضرت آدم(ع) به زمین نمی آمد چه تغییری در آینده آفرینش به وجود می آمد چه برسد به اینکه تاثیر کسی که صله رحم میکند یا نمیکند با آینده او چگونه است. در حقیقت خداوند از موقعی که خلق کرد همه احتمالات خلقت را میدانست.
    پس، بحث اصلی ما اگر... نیست بلکه حتمیات است. البته بازهم تصدیق میکنم که با توجه به مثالی که در پاسخ قبلی راجب خودکشی زدم با اینکه خداوند از حتمیات مطلع است ولی انسان از آن مطلع نیست و در نتیجه نمیتواند چیزی که نمیداند را به عنوان حتمی و سرنوشتش در نظر بگیرد.

    در ضمن در مورد مثال هم... من حقیقتا خیلی با این نوع مثال ها موافق نیستم... چون یک مثال هرچقدر که به اصل شبیه باشد به همان اندازه صحیح است.
    در مورد این مثال، استاد، اولا از درون و زندگی خصوصی شاگردش خبر ندارد. شاید این شاگرد در خفا یا در خانه اش درس میخواند و از آینده نیز خبر ندارد و شاید مثلا 1ماه قبل از کنکور شروع به درس خواندن کند و عقب افتادگی خود را جبران کند ، اصولا اکثر مثال هایی که در باره خلقت زده میشود را نمیتوان درباره خدا به کار برد زیرا موجودات بنابر آنچه میدانند قضاوت میکنند اما خداوند به آنچه هرکسی میداند و نمیداند واقف است.
    مثال بهتر این است که مثلا کسی که آنتی ویروسی را روی سیستم خود نصب میکند، میداند که اگر آنتی ویروس را نصب کند، وقتی که در سیستمش ویروس پیدا شد، آن آنتی ویروس، ویروس را پاک میکند و در نتیجه سیستمش پاک میماند و عمر سیستمش افزایش میابد. ولی همچنین میداند که اگر پاک نکند سیستمش به ویروس آلوده خواهد و عمر سیستمش کاهش میابد. پس درست است دانستن به این معنا نیست که اتفاق می افتد، بلکه وقتی چیزی حتمی است حتما اتفاق می افتد، نمیشود شما آنتی ویروسی را بریزید که خودکار ویروس را شناساسیی و پاک میکند ولی اینکار را نکند، مگر اینکه در آن مشکلی وجود داشته باشد که البته اشکال در خلقت خدا راه ندارد.


    حال بهتر است بحث را به سمت دیگری هدایت کنم که تمرکز روی آن باشد... پس تا اینجا به این توافق رسیدیم.

    اما هنوز این مسائل پاسخ داده نشده که، اولا شما جواب این را ندادید که:
    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    راچب دلیل خلقت... چند حالت وجود دارد. اگر فرض کنیم خداوند فقط به خاطر نشان دادن صفت هایش جهان را خلق کرده به نظر من درست نمی آید. چون خداوند بی نیاز است و در نتیجه بی نیاز از نشان دادن صفت پس در نتیجه این نمیتواند دلیل خلقت باشد. چون اگر بگوییم خدا باید جهان را خلق میکرد چون باید صفاتش نمایش داده میشد در بی نیازی خدا اشکال ایجاد میکند. اجبار در صفات خدا جای ندارد. همچنین اگر غیر اینصورت باشد و همچنین اگر بگوییم پس این دلیل نیست ولی دلیل دیگری هم ندارد در حکیم بودن خداوند اشکال ایجاد میشود چون در این صورت کار خلقت جهان بیهوده میشود(نه خود جهان، دلیلش، که چرا خدا جهانی را بیافریند که رو به رشد بگذارد)
    پس نتیجه میگیریم آفرینش جهانی به سوی رشد باید دلیل دیگری نیز داشته باشد که ما از آن آگاه نیستیم.
    بعد...
    خب خداوند همه احتمالات خلقت را میدانست، بهترین آنرا انتخاب کرد که در آن انسان های گناهکار هم وجود داشتند و برای این گناهکاری این افراد را تغییر نداد چون در این صورت دیگر بهترین حالت خلقت نبود، در نتیجه میتوان نتیجه گرفت که انسان های گناهکار قربانی بهترین حالت خلقت خداوندند؟
    و اگر صحبت شما در پاسخ قبلیتان درست باشد، و خدا جهان و ما را از روی خیرخواهی خلق کرد چون میتوانستیم وجود داشته باشیم و به کمالات برسیم، پس این خیرخواهی در مورد انسان هایی بوده که میتوانستند با کمالات باشند نه انسان های گناهکار چرا که در این صورت دیگر از روی خیرخواهی نبود،(و با توجه به همان بهترین حالت خلقت) این انسان های گناهکار در حقیقت قربانی انسان های با کمالات اند.
    ویرایش توسط Em1nent : ۱۳۹۷/۰۴/۰۶ در ساعت ۱۴:۴۳

  14. صلوات


  15. #8

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    715
    حضور
    25 روز 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1132



    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    در ضمن در مورد مثال هم... من حقیقتا خیلی با این نوع مثال ها موافق نیستم... چون یک مثال هرچقدر که به اصل شبیه باشد به همان اندازه صحیح است.

    سلام و عرض ادب

    با شما موافقم که یک مثال می تواند ما را از یک جهت به فهم بهتر نزدیک کند ولی از هزار جهت دور کند. به همین جهت، در مواجهه با مثالها باید همان وجه مقرِّب را فهمید تا فهم بهتر از مبحث حاصل شود.


    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    در مورد این مثال، استاد، اولا از درون و زندگی خصوصی شاگردش خبر ندارد. شاید این شاگرد در خفا یا در خانه اش درس میخواند و از آینده نیز خبر ندارد و شاید مثلا 1ماه قبل از کنکور شروع به درس خواندن کند و عقب افتادگی خود را جبران کند ، اصولا اکثر مثال هایی که در باره خلقت زده میشود را نمیتوان درباره خدا به کار برد زیرا موجودات بنابر آنچه میدانند قضاوت میکنند اما خداوند به آنچه هرکسی میداند و نمیداند واقف است.
    در مورد مثال مذکور نیز وجه مقرِّب این بود که علم خطاناپذیر به وقوع چیزی، مستلزم آن است که آن چیز محقق شود اما باید دانشت که آن علم، مستلزم وقوع آن چیز نشده است بلکه وقوع آن چیز علل خاص خودشان را داشته اند. علم الهی نیز از این قبیل است. خداوند از آینده آگاهی دارد و می داند این فعل از طریق عللش حاصل می شود. این مطلب بدین معنا نیست که چون خداوند آگاهی به وقوعش دارد پس آن چیزی ضرورتا محقق شده است بلکه آن چیز متناسب با علل خاص خودش محقق شده اند. اگر خداوند علم داشته باشد که فلان فعل از سوی فاعلش اختیاری محقق می شود، آن فعل از سوی فاعل به صورت اختیاری محقق می شود.
    اگر به استاد و شاگرد مثال زدیم از این جهت بود که علم استاد به تنبلی شاگرد، علت عدم موفقیت شاگرد نیست بلکه عدم موفقیت ناشی از تنبلی شاگرد است و چون استاد به آن علت آگاهی داشته، به معلولش نیز آگاه شد.


  16. صلوات


  17. #9

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    715
    حضور
    25 روز 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1132



    نقل قول نوشته اصلی توسط Em1nent نمایش پست ها
    اما هنوز این مسائل پاسخ داده نشده که، اولا شما جواب این را ندادید که:
    نوشته اصلی توسط Em1nent
    راچب دلیل خلقت... چند حالت وجود دارد. اگر فرض کنیم خداوند فقط به خاطر نشان دادن صفت هایش جهان را خلق کرده به نظر من درست نمی آید. چون خداوند بی نیاز است و در نتیجه بی نیاز از نشان دادن صفت پس در نتیجه این نمیتواند دلیل خلقت باشد. چون اگر بگوییم خدا باید جهان را خلق میکرد چون باید صفاتش نمایش داده میشد در بی نیازی خدا اشکال ایجاد میکند. اجبار در صفات خدا جای ندارد. همچنین اگر غیر اینصورت باشد و همچنین اگر بگوییم پس این دلیل نیست ولی دلیل دیگری هم ندارد در حکیم بودن خداوند اشکال ایجاد میشود چون در این صورت کار خلقت جهان بیهوده میشود(نه خود جهان، دلیلش، که چرا خدا جهانی را بیافریند که رو به رشد بگذارد)
    پس نتیجه میگیریم آفرینش جهانی به سوی رشد باید دلیل دیگری نیز داشته باشد که ما از آن آگاه نیستیم.
    بعد...
    خب خداوند همه احتمالات خلقت را میدانست، بهترین آنرا انتخاب کرد که در آن انسان های گناهکار هم وجود داشتند و برای این گناهکاری این افراد را تغییر نداد چون در این صورت دیگر بهترین حالت خلقت نبود، در نتیجه میتوان نتیجه گرفت که انسان های گناهکار قربانی بهترین حالت خلقت خداوندند؟
    و اگر صحبت شما در پاسخ قبلیتان درست باشد، و خدا جهان و ما را از روی خیرخواهی خلق کرد چون میتوانستیم وجود داشته باشیم و به کمالات برسیم، پس این خیرخواهی در مورد انسان هایی بوده که میتوانستند با کمالات باشند نه انسان های گناهکار چرا که در این صورت دیگر از روی خیرخواهی نبود،(و با توجه به همان بهترین حالت خلقت) این انسان های گناهکار در حقیقت قربانی انسان های با کمالات اند.
    به دو دلیل به این بخش نپرداختم: یکی این که در هر تایپیک سعی می شود به یک پرسش پاسخ داده شود و سایر پرسشها را به تاسیس تایپیک های دیگر ارجاع می دهیم تا مباحث منظمتر پیش بروند. دوم این که منظور شما کمی مبهم بود و مطمئن نبودم که نظر شما را فهمیده ام یا نه.

    ممنون می شوم شما نیز پرسش خود را در چند بخش تقسیم بفرمایید و در تایپیک های دیگر آن را دنبال بفرمایید.

    ممنونم از همراهی شما


  18. صلوات


  19. #10

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    715
    حضور
    25 روز 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1132



    3. بعد از بررسی معنای اختیار و چرایی خلقت انسان مختار، نوبت به بررسی این مساله می پردازد که آیا اختیار آدمی با توحید یا علم الهی منافات ندارد؟ اگر قرار باشد توحید در فاعلیت و خالقیت را بپذیریم، در این صورت، اختیار و فاعلیت آدمی منتفی نمی شود؟ اگر قرار باشد که خداوند را دارای علم مطلق بدانیم، در این صورت، هر فعلی مشمول علم الهی قرار گرفته است و از پیش تعیین شده است. آیا این مطلب مستلزم جبر و نفی اختیار آدمی نیست؟ این پرسش ها از قدیم در کتب کلامی مطرح بودند.

    جبریه و اشاعره مستند به توحید در فاعلیت و خالقیت، فاعلیت را منحصر به خداوند دانستند به گونه ای که انسان حقیقتا فاعل هیچ فعلی نیست و در نتیجه در انجام افعال، مختار نمی باشد(4).

    از سوی دیگر معتزله این مطلب را با عدل الهی ناسازگار دانستند چرا که در این صورت، آدمی به چیزی پاداش و عقاب می یابد که فاعلیت و اختیاری نسبت به آن ندارد. به همین جهت، معتزله به تفویض معتقد شدند یعنی انسانها نسبت به افعالی که از آنها بروز می یابد، فاعلیت اختیاری دارند.(5)

    متفکران شیعی با طرح نظریه الامر بین الامرین کوشیدند تا توحید و عدل الهی و اختیار انسانی را به صورت سازگار با همدیگر توضیح بدهند.


  20. صلوات


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 16

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود