صفحه 1 از 16 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: متن کتاب: صـــــرف و نحـــــو زنــــدگی

  1. #1

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416

    متن کتاب: صـــــرف و نحـــــو زنــــدگی




    به نام خدا

    این تاپیک از
    تقویم دسکتاپی شمیم یار بخش مشاوره و تربیت گرفته شده و بارگذاری می شود.

    روزانه از مسائل گوناگون زندگی سخن به میان خواهد آمد، این مطالب هرچند کوتاه می تواند مانند تابلوهای راهنما در جاده زندگی عمل کند.




    لینک های زیر نیز از تقویم شمیم یار گرفته شده است که در صورت تمایل می توانید مطالعه نمایید.

    سال 93
    365 سخن تربیتی(هر روز یک سخن)

    سال 94
    تحفه های تربیتی روزانه

    سال 95
    جورچین زندگی

    سال 96
    امروز بهتر از دیروز






  2. صلوات ها 3


  3. #2

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    صرف و نحو زندگی!

    در صرف و نحو زندگی بکوشیم،

    حرف عامل باشیم،

    اسم فاعل باشیم،

    فعل سالم باشیم،

    چرا به راحتی در هر وزنی صرف می شویم؟

    گاهی هم باید غیر منصرف شد!

    چرا مانند افعال ناقص همیشه باید آخرمان بلنگد؟!

    آیا بهتر نیست به جای این ابواب ناخوشایند مزید، یک بار از باب علم شهرش برویم؟

    بهتر است روی مصدر اعمالمان بیشتر دقت کنیم،

    هم در ماضی سیر کنیم هم به مضارع بیاندیشیم و هم همای مستقبل را داشته باشیم!



    ویرایش توسط ریحــانه الــنبی : ۱۳۹۷/۰۲/۲۱ در ساعت ۲۲:۳۳

  4. صلوات ها 3


  5. #3

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    معرفی کتاب

    صــرف و نــحو زنــدگی


    فصل بهـار:
    فروردین
    اردیبهشت
    خرداد



    فصل تابستـان:
    تیر
    مرداد

    شهریور



    فصل پـاییز:
    مهر
    آبان
    آذر



    فصل زمستـان:
    دی
    بهمن
    اسفند



    منبع:تقویم شمیم یار 94

    ویرایش توسط ریحــانه الــنبی : ۱۳۹۷/۰۵/۱۴ در ساعت ۱۳:۰۵

  6. #4

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    اول فروردین
    تأمل در فصل بهار

    راستي را کس نمي داند که در فصل بهار
    از کجا گردد پديدار اين همه نقش و نگار

    عقل ها حيران شود کز خاک تاريک نژند
    چون بر آيد اين همه گل هاي نغز کامکار

    گر ز نقش‌ آب ‌و خاکست اين‌ همه ريحان و گل
    از چه برنايد گياهي زآب و خاک شوره‌زار

    چون نپرسي کاين تماثيل از کجا آمد پديد؟!
    چون نجويي کاين تصاوير از کجا شد آشکار؟!

    برق از شوق که مي خندد بدينسان قاه قاه؟!
    ابر از هجر که مي نالد بدين سان زار زار؟!

    کيست آن صورتگر ماهر که بي تقليد غير
    اين همه صورت برد بر صفحه هستي به کار؟!

    كليد واژه‌ها:
    عوامل شادكامي، توجه به اينجا و اكنون، اعتماد به خداوند، هويت ديني، معناي زندگي، روان‌شناسي مثبت گرا


    پی نوشت: قاآني، قصيده شماره 158




  7. صلوات ها 2


  8. #5

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    دوم فروردین




    عظمت نوروز از زبان امام صادق (عليه السلام)


    امام صادق (عليه السلام) مي‌فرمايد: نوروز روزي‌ست كه در آن پيامبر (صلي الله عليه و آله) براي حضرت علي (عليه السلام) در غدير خم پيمان گرفت و آنانكه آنجا بودند به ولايت آن حضرت اقرار كردند و خوشا به حال كسي كه آن را نگه‌داشت و بدا به حال كسي كه آن را زير پا نهاد.

    نوروز روزي‌ست كه در آن پيامبر صلي الله عليه و آله حضرت علي (عليه السلام) را با وادي جنيان مواجه كرد و از آنان ميثاق گرفت.

    نوروز روزي‌ست كه در آن علي (عليه السلام) در جنگ نهروان پيروز گشت

    نوروز روزي‌ست كه در آن قائم ما اهل بيت ظاهر مي‌شود و خداوند او را بر دجال پيروز مي‌سازد

    و نوروزي نيست كه ما در آن منظر فرج نباشيم چرا كه آن روز از براي ماست.

    ايرانيان آن را نگاه داشتند اما شما آن را از بين برديد.

    و اين [نوروز] اولين روز سال [براي] ايرانيان است.

    معلي مي‌گويد: حضرت [اين مطالب را بر من] املاء كردند و من نوشتم.

    و نيز معلَّي مي‌گويد:
    در صبحگاه نوروز خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم
    امام برمن فرمودند: معلي! آيا مي‌داني امروز چه روزي‌ست؟!
    عرض كردم: نخير، ولي [همين‌قدر مي‌دانم] روزي‌ست كه ايرانيان آن را روز بزرگي مي‌دانند و گرامي‌اش داشته و در آن روز بر هم تبريك مي‌گويند.

    امام فرمودند: قسم به خانه خدا كه اين روز براي امر بزرگي است كه آن را برايت شرح مي‌دهم تا بداني.

    عرض كردم: يادگيري اين مطب برايم دوست‌داشتني‌تر از اين است كه عمري جاودان يابم؛ خداوند دشمنان شما را نابود سازد.

    امام فرمودند: معلي! نوروز روزي‌ست كه خداوند در آن از انسان پيمان گرفت كه او را بپرستند و برايش شريك قائل نشوند و به دين فرستادگانش گروند.

    نوروز روزي‌ست كه خورشيد براي اولين بار طلوع كرد و بادهاي بارور ساز وزيد و گلهاي زمين آفريده شد.

    نوروز روزي‌ست كه كشتي حضرت نوح [كه سلام خدا بر پيامبر ما و خاندانش و بر او باد] [بعد از طوفان ] بر فراز كوه جودي ساحل گرفت.

    نوروز روزي‌ست كه فرشته وحي، جبرائيل عليه السلام بر پيامبر اسلام نازل شد

    نوروز روزي‌ست كه حضرت ابراهيم بتهاي قوم خود را شكست

    و نوروز روزي‌ست كه پيامبر اكرم حضرت علي (عليه السلام)را بر دوش خود بلند كرد تا بتهاي قريش را در‌انداخته و درهم شكند.



    پی نوشت: بحار الأنوار، ج56 ، ص 119 .




  9. صلوات


  10. #6

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    سوم فروردین

    نوبهار است
    نوبهار است در آن کوش كه خوشدل باشي
    که بسي گل بدمد باز و تو در گل باشي

    من نگويم که کنون با که نشين و چه بنوش
    که تو خود داني اگر زيرک و عاقل باشي

    چنگ در پرده همين مي‌دهدت پند ولي
    وعظت آن گاه کند سود که قابل باشي

    در چمن هر ورقي دفتر حالي دگر است
    حيف باشد که ز کار همه غافل باشي

    نقد عمرت ببرد غصه دنيا به گزاف
    گر شب و روز در اين قصه مشکل باشي

    گر چه راهيست پر از بيم ز ما تا بر دوست
    رفتن آسان بود ار واقف منزل باشي

    حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
    صيد آن شاهد مطبوع شمايل، باشي

    كليد واژه ها:
    شادكامي( ساختني است نه يافتني)، خوش دلي، خوش بيني، اغتنام فرصت، تأكيد برداشته‌ها نه نداشته‌ها، رويارويي و مسأله مدار و شناختي با مشكلات، تأكيد بركوشش، توجه به اينجا و اكنون


    پی نوشت: مولوي




  11. #7

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    چهارم فروردین

    حسن معاشرت با مردم
    قال علي (ع):
    «خالِطُوا النَّاسَ مُخالَطَهً إن مُتُّم مَعَها بَکَوا عَليکُم و إن عِشتُم حَنُّوا إليکُم»
    با مردم آنگونه معاشرت کنيد که اگر مُرديد بر شما اشک بريزند و اگر زنده مانديد با اشتياق به سوي شما بيايند
    (نهج البلاغه، حکمت10)

    انسان موجودي فطرتاً اجتماعي است و چاره‌اي جز زندگي اجتماعي و معاشرت با ديگران ندارد؛ چراکه با زندگي اجتماعي، نيازهاي مادّي و معنوي او در جامعه بهتر تأمين مي‌شود.[1] گوشه‌گيري، انزوا و جدايي از جامعه، مطلوب اسلام نيست.

    قرآن کريم در اين‌باره مي‌فرمايد:
    «ولا تکُونُوا کالذّينَ تَفَرَّقُوا»[2]
    و شما (مسلمانان) مانند کساني نباشيد که راه تفرقه و جدايي را در پيش گرفتند.

    يکي از آداب اسلامي، حسن معاشرت با مردم است؛ که در اسلام به آن تأکيد شده است. براي بشر ارتباط و معاشرت با ديگران يک ضرورت و خواسته فطري است و نحوه ارتباط با ديگران مي‌تواند خوب بودن و يا بد بودن آن‌را تعيين کند. اگر اين ارتباط و معاشرت با ديگران، براساس اعتقادات الهي و پا‌يبندي به ارزشهاي انساني باشد، ترقّي و سعادت انسان را به‌دنبال خواهد داشت و اين داراي ارزش کمي نيست؛ چراکه کمال هر انساني در رسيدن به اهداف والاي انساني است. بنابراين انسان بايد براساس يک معيار صحيح و سالم با ديگران معاشرت کند.[3]

    حضرت علي (ع) در حديث فوق، يک معيار کلّي به‌‌دست انسان داده، که طوري با مردم معاشرت داشته باش که تا در ميان آنها زندگي مي‌کني به معاشرت با تو رغبت داشته باشند و اگر روزي از دنيا رفتي به‌خاطر از دست دادنت، بر تو بگريند؛ نه اين‌که خوشحال باشند. انسان بايد طوري با مردم زندگي کند که ديگران از دست و زبان او آسوده باشند. کمک‌کار، دلسوز و غمخوار مردم باشد و تا آنجايي که در توان دارد در ياري کردن آنان کوتاهي نکند.


    پی نوشت:
    [1]. مصباح يزدي، محمدتقي؛ اخلاق در قرآن، قم، موسسه آموزشي وپژوهشي امام خميني، چاپ دوم،1380هش، ج 3، ص51
    [2]. آل عمران /105
    [3]. مصباح يزدي، محمد تقي، پند جاويد، قم، موسسه آموزشي وپژوهشي امام خميني، 1380هش، ج2، ص27





  12. صلوات


  13. #8

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    پنجم فروردین

    سير و سفر در احاديث
    1ـ «پيامبر گرامي اسلام (صلي‌الله عليه و آله و سلم)»:
    سافِروا تَصِحّوا و تَغنَموا.
    مسافرت كنيد تا سالم و تندرست بمانيد و بهره‌ها نصيبتان گردد. (مواعظ عدديه، ص 12)

    2ـ «پيامبر گرامي اسلام (صلي‌الله عليه و آله و سلم)»:
    سافِروا فَاِنَّكُم اِنْ لَم تَغنَموا مالاً أَفَدتُم عَقلاً.
    برويد مسافرت كنيد. در سفر اگر نفع مالي عايدتان نشود (لااقل) از فوائد عقلاني و تجربي آن بهره‌مند خواهيد شد. (مكارم‌الاخلاق، ص 240)

    3ـ «امام رضا (عليه‌السلام)»:
    وَ مِن دُعاءِ السَّفَرِ (التَّوَسُّلُ بِالاِمامِ عليِ‌بنِ موسي‌الرضا (عليه‌السلام) وَ تَقول: «اللّهُمَّ اِنّي أسألُكَ بِحَقِّ وَليِّكَ عَليّ‌بنِ موسي‌الرِّضا عليه‌السلام اِلاّ ما سَلَّمتَني بِه في جَميعِ اَسفاري في البَراري وَالبِحارِ وَ الجِبالِ وَالقِفارِ والأودِيَةِ والغِياضِ مِن جَميعِ ما اَخافُهُ و اَحذَرُهُ اِنَّكَ رَؤفٌ رَحيم»
    در آداب سفر آمده است كه به حضرت علي‌بن‌موسي‌الرضا (عليه السلام) توسل بجوييد و بگوييد (دعاي بالا را بخوانيد) و آمده است كه سفر متعلق به امام رضا عليه‌السلام دارد. (مستدرك، ج 8، ص 134)

    4ـ «مولي اميرالمؤمنين (عليه‌السلام)»:
    لايَخرُجُ الرَّجُلُ في سَفرٍ يَخافُ مِنهُ علي دِينِهِ و صَلاتِهِ.
    انسان نبايد به سفري برود كه در آن بر دين و نماز خود احساس خطر و آسيب نمايد. (وسائل، ج 8، ص 249)

    5ـ «پيامبر گرامي اسلام (صلي‌الله عليه و آله و سلم)»:
    الرَّفيقُ ثُمّ الطّريقُ.
    براي سفر، اول هم‌سفر (بعد سفر) (مستدرک، ج 8، ص 209)

    6ـ «مولي اميرالمؤمنين (عليه‌السلام)»:
    لاتَصحبَنَّ في سَفَرِكَ مَن لايَري لَكَ مِنَ الفَضلِ عَلَيهِ كَما تَري لَهُ عَليكَ.
    با كسي كه فضل و منزلتي كه تو براي او قائل هستي براي تو قائل نباشد هيچ‌وقت مسافرت نكن. (مكارم‌الاخلاق، ص 251)

    7ـ «پيامبر گرامي اسلام (صلي‌الله عليه و آله و سلم)»:
    خيرُ الرُّفقاءِ أربَعَةٌ.
    در سفر تعداد هم‌سفران از همه بهتر چهار نفر است. (مستدرك، ج 8، ص 213)

    8ـ «امام موسي‌كاظم(عليه‌السلام)»:
    لاتَخرُجْ في سفرٍ وَحَدَكَ فَاِنَّ الشّيطانَ مَع الواحِدِ وَ هُوَ مَن الاِثنَينِ أَبعَدُ.
    به تنهايي مسافرت مکن که شيطان با مسافر يک نفري همدم مي‌شود و از مسافران دونفري فاصله مي‌گيرد. (المحجَّة‌البَيضاء، ج 4، ص 59)

    9ـ امام موسي‌بن‌جعفر (عليه‌السلام):
    مَن خَرجَ وَجِدَهُ في سَفرٍ فَليَقُلْ «ما شاءَاللهُ لاحَولَ و لاقُوَّةَ اِلاّ بِالله اَللّهُمَّ آنِسْ وَحشَتي وَ أَعِنّي عَلي المحجَّة‌البَيضاء وَحدَتي وَ أَدِّ غَيبَتي»
    كسي كه در سفر به تنهايي مسافر مي‌كند اين دعا را بخواند «ما شاءَاللهُ لاحَولَ و لاقُوَّةَ اِلاّ بِاللِه اَللّهُمَّ آنِسْ وَحشَتيِ وَ أَعِنّيِ عَلي وَحدَتيِ وَ أَدِّ غَيبَتيِ» (وسائل، ج 8، ص 289)

    10ـ «امام جعفرصادق (عليه‌السلام)»:
    مَنْ اَرادَ سَفَراً فَأَخَذَ بعُضادَتَيْ بابِ مَنزِلِهِ فَقَرَأ اِحدي عَشَرَةَ مَرّةً «قُل هُوَ اَللهُ أَحد» كانَ اللهُ حارساً لَهُ حَتّي يَرجِعَ.
    كسي كه عازم سفر باشد چنانچه چهارچوب درب منزل را با دست‌هاي خود بگيرد و سورة مباركة «قُل هوالله احد» را يازده مرتبه بخواند تا زمان مراجعت در حفظ و حراست خداوند خواهد بود. (سفينه، ج 1، ص 626)

    ادامه دارد...


    پی نوشت: شکوفه هاي حکمت




  14. #9

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    ششم فروردین

    سير و سفر در احاديث 2


    11ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    اذا اَرَدتَ سَفراً فَتَوضَّأ وُضُؤَ الصّلاةِ وَاجمَعْ أَهلَكَ وَصَلِّ رَكعَتَين فَاذِا سَلَّمتَ فَقُل «اَللّهمَّ اِنّي اَستَودِعُكَ السّاعَةَ نَفسي وَ أهلي، اللّهُمَّ أنت الصّاحِبُ وَ انتَ الخَليفَةُ».
    زماني كه عازم سفر شدي وضو بگير و در كنار خانواده‌ات دو ركعت نماز بخوان و بعد از آن خود و آنها را به خدا بسپار و بگو «اَللّهمَّ اِنّي اَستَودِعُكَ السّاعَةَ نَفسي وَ أهلي، اللّهُمَّ أنت الصّاحِبُ وَ اَنتَ الخَليفَةُ». (بحار، ج 76، ص 242)

    12ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    إفتَتِحْ سَفَركَ بِالصَّدقَةِ وَ اخرُجْ اِذا بَدالَك فَاِنَّكَ تَشترَيِ سَلامَةَ سَفَرِكَ.
    در وقت مسافرت (حتي در روزهاي نحوست كه سفر مناسب نيست) سفرت را با دادن صدقه آغاز کن و سلامتي خود را تأمين نما. (بحار، ج 100، ص 103)

    13ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    عَلَي العاقِلِ أنْ لايَكونَ ظاعِناً اِلاّ في‌ثلاثٍ: تَزَوُّدٍ لِمَعادٍ أَو مَرَمَّةٍ لِمعاشٍ اَو لَذَّةٍ في غيرِ مُحَرّمٍ.
    انسان عاقل جز براي يکي از سه چيز مسافرت نمي‌کند: يا براي نيل به معارف الهي و ذخيره براي روز معاد، يا جهت درآمد و تحصيل معاش و يا براي سياحت و سرور در غير امور حرام و نامشروع. (المحجَّة‌البَيضاء، ج 4، ص 56 ـ 55)

    14ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:
    السَّفَرُ ميزانُ القَومِ!
    سفر (در حقيقت) يک محک و ميزان شناسايي مردمان است! (در مسافرت حقيقت و باطن اشخاص آشکار مي‌گردد) (مکارم‌الاخلاق، ص 240)

    15ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    الخاتَمُ العَقيقُ امانٌ في‌السَّفر.
    در سفر، انگشتر عقيق در دست داشتن باعث حفاظت و ايمني است. (مستدرک، ج 8، ص 218)

    16ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:
    مَا اصْطَحَبَ اِثنان اِلاّ كانَ اَعظمُهُما أجراً و اَجَهُّمُا اِلَي اللهِ اَرفَقُهُما بِصاحِبِه.
    دو نفر که همراه يا همسفر مي‌شوند آن کس پاداش او عظيم‌تر و نزد خدا محبوب‌تر است که نسبت به همدم خود مهربان‌تر و عطوفت بيشتري داشته باشد. (وسائل، ج 8، ص 302)

    17ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    حَقُّ علَي المُسلِم اِذا ارادَ سَفراً أَنْ يُعلِمَ اِخوانَهُ و حقٌّ علي اِخوانِهِ اذا قَدِمَ أنْ يَأتُوهُ.
    بر هر مسلماني که ارائه سفر دارد لازم است که برادران ديني خود را اعلام کند، و بر آنان نيز لازم است که بعد از مراجعت از سفر به ديدار و ملاقات او بروند. (وسائل، ج 8، ص 329)

    18ـ «مولي اميرالمؤمنين (عليه‌السلام)»:
    اذا رَكِبتُمُ الدَّوابَّ فَاذكُروا الله عَزّوَجلَّ و قولوا «سُبحانَ الّذي سَخَّرَ لَنا هَذا وَ ماكُنّا لَهُ مُقرِنينَ و اِنّا اِلي رَبِّنا لَمُنقَلِبون»
    هر وقت بر مَركَب (وسيله نقليه) سوار شديد خداي متعال را ياد كنيد و بگوييد: «سُبحانَ الّذي سَخَّرَ لَنا هَذا وَ ماكُنّا لَهُ مُقرِنينَ و اِنّا اِلي رَبّنا لَمُنقَلِبون» (خصال، ج 2، ص 168)

    19ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    ما يَقرَأَ أحَدٌ «اِنا اَنزَلناهُ» حينَ يَركَبُ دابَّتهُ اِلاّ نَزَلَ مِنها سالماً مَغفوراً لَه.
    هر كس هنگام سوار شدن بر مَركَب (وسيله نقليه) سورة مباركة «انا انزلناه» را بخواند سالم و آمرزيده از آن پياده خواهد شد. (مكارم‌الاخلاق، ص 242)

    20ـ «امام جعفرصادق(عليه‌السلام)»:
    اذا سافرْتَ مَعَ قَومٍ فَأكثِرِ اِسْتِشارَتَهُم في أَمركَ.
    هر گاه با عده‌اي هم‌سفر شدي، در امور خودت، زياد با آن‌ها مشورت کن. (وسائل، ج 8، ص 265)

    احاديث ديگر با همين موضوع را در 10 شهريور تقويم مطالعه نماييد.


    پی نوشت: شکوفه هاي حکمت




  15. #10

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,767
    حضور
    148 روز 4 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1826
    صلوات
    14416



    هفتم فروردین

    جامعه عقل و عاطفه
    در فصل بهار، ماه فروردين که صله رحم و بازديد مطرح است، بيان نوراني امام رضا (ع) اين است که: «تَزاوَرُوا فإنّ في زِيارَتِكُم إحْياءً لأحاديثنا.[1] به ديدار يکديگر برويد و در ديدار يکديگر معارف ديني را، اخلاق اسلامي‌ را، حقوق مشترک را، حقوق فرزند و پدر و مادر را، حقوق همسايه را، حقوق دولت و ملت را، حقوق مجاوران داخل و خارج را مطرح کنيد که جامعه؛ جامعه عقل و عاطفه باشد. عطوفتش در کنار معرفت باشد، و معرفتش سايه افکن مهرباني و عطوفت باشد.

    دليلي که امام رضا (ع) ذکر مي‌کند، اين است که: أحادِيثُنا تُعَطِّفُ بعضَكُم عَلى بعضٍ.[2] سخنان نوراني اهل بيت در شما عاطفه ايجاد مي‌کند، وحدت مي‌آفريند، متحد مي‌کند، کينه را برمي‌دارد. وقتي کينه زدائي شد، اختلاف رخت بربست؛ يک بهشت موعودي را شما موجود کرديد! در سوره مبارکه حشر آنچه که بهشتي ها دارند، به عنوان نيايش مردان الهي در دنيا مطرح است؛ مردان بهشتي بدون کينه زندگي مي‌کنند.

    در بهشت هيچ اختلافي، هيچ نزاعي، هيچ اختلاف قرائتي، هيچ اختلاف برداشتي، هيچ تشتتي راه ندارد؛ وَ نَزَعنَا مَا فِي قُلُوبِهِمْ مِنْ غِلٍّ.[3] هيچ خيانتي، هيچ کينه‌اي، هيچ عداوتي، هيچ بغضائي در دل‌هاي مردان بهشتي نيست؛ در سوره مبارکه حشر مؤمنان الهي از ذات اقدس اله چنين خلق و خوئي را مي‌طلبند: خدايا! کينه هيچ برادر مسلماني را در دل ما قرار نده! اين دعاي مردان مؤمن در دنيا در حقيقت يک بهشت موعودي است براي آنها نسبت به آنچه خداي سبحان در اوصاف بهشتيان ذکر کرد.

    بنابراين از يک نظر بهار مي‌تواند يک بهشتي براي ما بياورد، چه اينکه بهشت مي‌تواند به صورت بهار تجلي کند و همه اينها جلوه هاي جمال الهي‌اند و اگر جامعه‌اي مظهر جمال الهي شد، هم از بهار، بهره کافي مي‌برد، هم خودش بهشت مي‌شود و بهشت مي‌سازد.


    پی نوشت:
    1. الکافي، ج2 ، ص186
    2. حشر، 10
    3. حجر، 47
    گزيده‌اي از پيام گفتاري آيت الله العظمي جوادي آملي اسفند87




صفحه 1 از 16 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 19

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود