صفحه 3 از 3 نخست 123
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حسادت و درمان آن

  1. #21

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    791
    حضور
    43 روز 19 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    3174






    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    سلام

    شما در تقسیماتی که مطرح کردید ، همان حرف مرا میزنید و با هم اختلافی نداریم...

    لکن اختلاف این است که شما مصداقی برای فرض سوم نمیشناسید...

    با توجه به صحبت شما من نمیتوانم به خاطر حسادت ورزیدن، زنم را طلاق دهم چون موجب آزار و اذیت زن خواهد شد
    درست است؟!
    میدانید این حرف چه تبعاتی دارد؟! ( قبول فرض دوم تبعات سنگینی دارد تا به حال فکر کردید؟ )

    آنچه من پرسیدم اصلا صحبتی از این اذیت و آزار نکردند و آن مصداق را حرام نداستند اما شما آن را در خوشبینانه ترین حالت آزار و اذیت میدانید!!

    با مبنای شما بسیاری از طلاق هایی که به خاطر حسادت ورزیدن انجام میشود، حرمت شرعی دارد، زیرا باعث اذیت میشود...
    علیکم السلام و رحمه الله

    برادر محترم اینکه تبعات سنگینی دارد،‌ دلیل نمی شود که حکم مطلب را بیان نکرد.

    بله اگر مردی زنش را صرفا به خاطر آزار و اذیت کردن، طلاق دهد، قطعا جایگاهش آتش است. شک نکنید!! حالا چه اسم این مطلب عقوبت شرعی باشد، و چه عقوبت اخلاقی!!

    شاید طلاق ایشان از نظر شرعی درست بوده و حرمت نداشته باشد، ولی به خاطر آزاری که به او رسانده مرتکب گناه بزرگی شده که حتما باید پاسخگو باشد.

    آزار و اذیت مومن حرام و گناه بزرگی ست.

    رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرموده اند: «مَن آذى مُؤمنا فَقَدْ آذانی»؛ هر که مؤمنى را بیازارد مرا آزار داده است. (۱)

    اجازه بدهید به همین بسنده کرده و وارد منشاء این حسادت و اذیت و آزار نشویم که ای بسا با موشکافی، چنین عمل حلالی (!!!) از مصادیق ظلم به شمار رود که از بزرگترین گناهان است و خداوند خودش فرموده که انتقام مظلوم را در همین دنیا از ظالم خواهد گرفت.

    اسلامی که به مرد دستور می دهد وسائل زندگی و حتی زیورآلات همسرش را در حد شووناتش باید تهیه کند، آیا فقط در حد گردنبند باقی مانده و به روح و روان انسان ها توجه نمی کند؟! اسلام دین عقلانیت و انسانیت است. در اسلام حُسن فعلی و حُسن فاعلی هر دو مهم هستند. برای بررسی اعمال، باید هم به اصل عمل دقت کرد و هم به نیت قلبی کسی که این عمل را انجام داده. ممکن است کسی در ظاهر مرتکب حرام نشده باشد ولی ظاهر، تمام مطلب نیست. توجه بفرمایید لطفا!

    قبلا در تاپیک های دیگری هم عرض کرده ام که وقتی بزرگان اخلاق و عرفان، و امثال امام خمینی و آیه الله بهجت رحمت الله علیهما، راه رسیدن به لقاءالله را فقط عمل کردن به شریعت، یعنی انجام واجبات و ترک محرمات می دانند، به همین دقت های ریز برمی گردد که هر کسی متاسفانه توجه نمی کند.

    دقت بفرمایید که اعمال ما در قیامت با میزان «مثقال ذره» سنجیده می شود، نه توجیه و درست کردن کلاه شرعی!

    در عین حال بحث حرام و حلال شرعی را به همکاران محترم انجمن فقه و احکام شرعی واگذار می کنیم؛ و ممنون می شوم اگر در این مورد سوالی دارید در همان انجمن مطرح بفرمایید.




    پی نوشت:
    ۱. میزان الحکمة جلد 1 صفحه 124


    ویرایش توسط حنیف : ۱۳۹۶/۱۱/۲۶ در ساعت ۰۰:۳۶

    قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  2. صلوات


  3. #22

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    53
    حضور
    19 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    42



    نقل قول نوشته اصلی توسط حنیف نمایش پست ها





    علیکم السلام و رحمه الله

    برادر محترم اینکه تبعات سنگینی دارد،‌ دلیل نمی شود که حکم مطلب را بیان نکرد.

    بله اگر مردی زنش را صرفا به خاطر آزار و اذیت کردن، طلاق دهد، قطعا جایگاهش آتش است. شک نکنید!! حالا چه اسم این مطلب عقوبت شرعی باشد، و چه عقوبت اخلاقی!!

    شاید طلاق ایشان از نظر شرعی درست بوده و حرمت نداشته باشد، ولی به خاطر آزاری که به او رسانده مرتکب گناه بزرگی شده که حتما باید پاسخگو باشد.

    آزار و اذیت مومن حرام و گناه بزرگی ست.

    رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرموده اند: «مَن آذى مُؤمنا فَقَدْ آذانی»؛ هر که مؤمنى را بیازارد مرا آزار داده است. (۱)

    اجازه بدهید به همین بسنده کرده و وارد منشاء این حسادت و اذیت و آزار نشویم که ای بسا با موشکافی، چنین عمل حلالی (!!!) از مصادیق ظلم به شمار رود که از بزرگترین گناهان است و خداوند خودش فرموده که انتقام مظلوم را در همین دنیا از ظالم خواهد گرفت.

    اسلامی که به مرد دستور می دهد وسائل زندگی و حتی زیورآلات همسرش را در حد شووناتش باید تهیه کند، آیا فقط در حد گردنبند باقی مانده و به روح و روان انسان ها توجه نمی کند؟! اسلام دین عقلانیت و انسانیت است. در اسلام حُسن فعلی و حُسن فاعلی هر دو مهم هستند. برای بررسی اعمال، باید هم به اصل عمل دقت کرد و هم به نیت قلبی کسی که این عمل را انجام داده. ممکن است کسی در ظاهر مرتکب حرام نشده باشد ولی ظاهر، تمام مطلب نیست. توجه بفرمایید لطفا!

    قبلا در تاپیک های دیگری هم عرض کرده ام که وقتی بزرگان اخلاق و عرفان، و امثال امام خمینی و آیه الله بهجت رحمت الله علیهما، راه رسیدن به لقاءالله را فقط عمل کردن به شریعت، یعنی انجام واجبات و ترک محرمات می دانند، به همین دقت های ریز برمی گردد که هر کسی متاسفانه توجه نمی کند.

    دقت بفرمایید که اعمال ما در قیامت با میزان «مثقال ذره» سنجیده می شود، نه توجیه و درست کردن کلاه شرعی!

    در عین حال بحث حرام و حلال شرعی را به همکاران محترم انجمن فقه و احکام شرعی واگذار می کنیم؛ و ممنون می شوم اگر در این مورد سوالی دارید در همان انجمن مطرح بفرمایید.




    پی نوشت:
    ۱. میزان الحکمة جلد 1 صفحه 124

    سلام مجدد

    نمیخواهم بدون رضایت خاطر بحث ادامه یابد...
    اما توجه فرمایید که شما دایره اذیت و آزار را آن قدر گسترده کردید که فروشنده حق ندارد حتی برای جنس خودش تعیین تکلیف کند ...
    ضمن اینکه بزرگوار آنچه من از کارشناسان شرعی پرسیدم و شنیدم با آنچه شما میگویید متفاوت است پس حق بدهید سخن شما به عنوان کارشناس اخلاق را نپذیرم....
    بعلاوه توجه فرمایید طلاق وقتی مصداق اذیت باشد، حرام میشود. آنکه میگویند طلاق حلال است یا از باب حکم کلی است یا وقتی که تحت عنوان اذیت نباشد... لذا نمیشود گفت هم این طلاق حلال است و هم اذیت کردن و حرام است...
    به هر حال نمیتوان محدوده ای که به عنوان مرز گناه اخلاقی و گناه شرعی مطرح کردید را پذیرفت چه اینکه خودتان هم اطمینان نداشته و مرا به کارشناس احکام ارجاع میدهید که خود قبلا مراجعه کردم در این رابطه و نفروختن جنس را حرام ندانستند به هر حال شاید آن بنده خدا توجهی به آزار و اذیت نداشته است....

    من منطقا حرف شما را معقول میدانم که این اذیت حرمت شرعی دارد اما با این حساب باید به دوستان در جلسات بگویم در ازدواج و طلاق دقت لازم را به خرج دهند چه از طرف آقا و چه خانم....
    ولی چه طور میتوان قبول کرد؟! وقتی برای طلاق دادن باید رضایت طرف را جلب کرد؟ مثلا من باید ابتدا زنم را راضی کنم بعد طلاقش بدهم و الا اذیت و آزار است؟ یا زنم اول مرا راضی کند بعد برود از حق طلاقش استفاده کند تا من اذیت نشوم؟
    اگر چه جالب است اما عجیب هم هست!!!
    ویرایش توسط خباء : ۱۳۹۶/۱۱/۲۶ در ساعت ۰۶:۰۹

  4. #23

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۶
    نوشته
    44
    حضور
    2 روز 1 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    71



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    سلام
    حالا بذار ما هم از این سفره ای که پهن شده، فیض ببریم بعد بسته بشه...
    با سلام.
    من فکر کنم آدم حسودیم و تمایل ندارم کسی از سفره ای که پهن کردم فیض ببره و کس دیگه ای نبره.
    من راه درمان خواستم از تاپیک نه موارد دیگه.
    از منوی بالا بخش ارسال سوال می تونید سوالات خودتون رو در تاپیک دیگه بپرسید.
    ویرایش توسط Mehdi12 : ۱۳۹۶/۱۱/۲۸ در ساعت ۱۱:۵۹
    حضرت علی (ع) : مردم در خوابند و زمانی که از دنیا رفتند بیدار می شوند.

  5. #24

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    53
    حضور
    19 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    42



    نقل قول نوشته اصلی توسط Mehdi12 نمایش پست ها
    با سلام.من فکر کنم آدم حسودیم و تمایل ندارم کسی از سفره ای که پهن کردم فیض ببره و کس دیگه ای نبره.من راه درمان خواستم از تاپیک نه موارد دیگه.از منوی بالا بخش ارسال سوال می تونید سوالات خودتون رو در تاپیک دیگه بپرسید.
    چون متوجه حرفتان شده بودم، حرف آخر را در پست قبلی با کارشناس مطرح کردملذا نیازی به ادامه نیست. در ضمن دعا میکنم خدا شما را شفا عنایت کندموفق باشید

  6. #25

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۶
    نوشته
    44
    حضور
    2 روز 1 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    71



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    چون متوجه حرفتان شده بودم، حرف آخر را در پست قبلی با کارشناس مطرح کردملذا نیازی به ادامه نیست. در ضمن دعا میکنم خدا شما را شفا عنایت کندموفق باشید
    با سلام.
    من احتیاج به دعا دیگران و ترحم دیگران ندارم.خداوند هم منتظر دعای شما در حق بنده نیست.
    به جای این ها راه درمان درست و حسابی ارائه بدید.
    ویرایش توسط Mehdi12 : ۱۳۹۶/۱۱/۲۸ در ساعت ۱۴:۰۳
    حضرت علی (ع) : مردم در خوابند و زمانی که از دنیا رفتند بیدار می شوند.

  7. #26

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    791
    حضور
    43 روز 19 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    3174



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    سلام مجدد

    نمیخواهم بدون رضایت خاطر بحث ادامه یابد...
    اما توجه فرمایید که شما دایره اذیت و آزار را آن قدر گسترده کردید که فروشنده حق ندارد حتی برای جنس خودش تعیین تکلیف کند ...
    ضمن اینکه بزرگوار آنچه من از کارشناسان شرعی پرسیدم و شنیدم با آنچه شما میگویید متفاوت است پس حق بدهید سخن شما به عنوان کارشناس اخلاق را نپذیرم....
    بعلاوه توجه فرمایید طلاق وقتی مصداق اذیت باشد، حرام میشود. آنکه میگویند طلاق حلال است یا از باب حکم کلی است یا وقتی که تحت عنوان اذیت نباشد... لذا نمیشود گفت هم این طلاق حلال است و هم اذیت کردن و حرام است...
    به هر حال نمیتوان محدوده ای که به عنوان مرز گناه اخلاقی و گناه شرعی مطرح کردید را پذیرفت چه اینکه خودتان هم اطمینان نداشته و مرا به کارشناس احکام ارجاع میدهید که خود قبلا مراجعه کردم در این رابطه و نفروختن جنس را حرام ندانستند به هر حال شاید آن بنده خدا توجهی به آزار و اذیت نداشته است....

    من منطقا حرف شما را معقول میدانم که این اذیت حرمت شرعی دارد اما با این حساب باید به دوستان در جلسات بگویم در ازدواج و طلاق دقت لازم را به خرج دهند چه از طرف آقا و چه خانم....
    ولی چه طور میتوان قبول کرد؟! وقتی برای طلاق دادن باید رضایت طرف را جلب کرد؟ مثلا من باید ابتدا زنم را راضی کنم بعد طلاقش بدهم و الا اذیت و آزار است؟ یا زنم اول مرا راضی کند بعد برود از حق طلاقش استفاده کند تا من اذیت نشوم؟
    اگر چه جالب است اما عجیب هم هست!!!
    علیکم السلام و رحمه الله

    اجازه بدهید یکبار دیگر بحث را یک دسته بندی کنیم.

    ۱. حسادت تا زمانی که در قلب باشد و در عمل بروز پیدا نکند، به خودی خود گناه نیست، بلکه یک رذیله اخلاقی ست که آثار خاص خودش را هم دارد.
    ۲. اگر حسادت به عمل کشیده شد، اگر این عمل به هر نحوی به دیگری آسیب برساند، حتی در حد آزار دادن، حتما گناه است و شکی در آن نیست.
    ۳. اگر عملی که انجام می شود، هیچ آسیبی برای دیگری نداشته باشد، قاعدتا گناهی هم نیست، چون عملی انجام نشده.
    ۳-۱. گناه و معصیت فقط بر اعمال ظاهری انسان بار نمی شود. نیت قلبی و خیلی عوامل دیگر، در حسن و قبح اعمال موثرند و در بارگاه الهی محاسبه خواهند شد.
    ۳-۲. برخی اعمال در ظاهر میتواند در چارچوب شرعی قرار گرفته و حلال قلمداد شوند، در حالیکه فقط خودِ‌ عامل و خداوند می دانند که این کار از هر حرامی بدتر و ناپسندتر است. شاید به همین خاطر است که درقیامت به انسان فرمان داده می شود که «اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا؛ كارنامه‏ات را بخوان، كه امروز حسابگرى خود تو براى خودت كافى است‏» (سوره اسراء، ۱۴)

    پس اگر فروشنده مورد نظر شما واقعا در عمل هیچ آزاری نرسانده باشد، گناهی هم نکرده. این واضح است.

    اجازه بفرمایید برای مثال از همین نوشته شما در این تاپیک استفاده کنم. شما در ظاهر در حق استارتر تاپیک یک دعای خیر داشتید:

    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    در ضمن دعا میکنم خدا شما را شفا عنایت کند
    این جمله در ظاهر صرفا یک جمله دعائی و خیر است. اما فقط خود شما می دانید که آیا واقعا منظورتان دعای خیر بود؛ یا تمسخر!؟

    در حقیقت گفتن این جمله به مخاطب، کاملا حلال و حتی می توان گفت یک عمل صالح (دعای خیر در حق برادر مومن) است. اما اگر نیت قلبی شما مسخره کردن باشد، آیا باز هم می توانید آن را در کفه اعمال صالحتان قرار دهید؟ پس صرف ظاهر اعمال مهم نیست. در اینجا یک عمل حلال و ای بسا مستحب، فقط با یک نیت به یک عمل حرام تبدیل شد. هیچکس هم جز خود شما نمی تواند از این مسئله مطمئن باشد.

    پس حلال و حرام الهی (چه از نظر شرعی و چه از نظر اخلاقی) فقط با ظاهر اعمال مشخص نمی شوند.


    قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  8. صلوات ها 2


  9. #27

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    53
    حضور
    19 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    42



    نقل قول نوشته اصلی توسط حنیف نمایش پست ها


    علیکم السلام و رحمه الله

    اجازه بدهید یکبار دیگر بحث را یک دسته بندی کنیم.

    ۱. حسادت تا زمانی که در قلب باشد و در عمل بروز پیدا نکند، به خودی خود گناه نیست، بلکه یک رذیله اخلاقی ست که آثار خاص خودش را هم دارد.
    ۲. اگر حسادت به عمل کشیده شد، اگر این عمل به هر نحوی به دیگری آسیب برساند، حتی در حد آزار دادن، حتما گناه است و شکی در آن نیست.
    ۳. اگر عملی که انجام می شود، هیچ آسیبی برای دیگری نداشته باشد، قاعدتا گناهی هم نیست، چون عملی انجام نشده.
    ۳-۱. گناه و معصیت فقط بر اعمال ظاهری انسان بار نمی شود. نیت قلبی و خیلی عوامل دیگر، در حسن و قبح اعمال موثرند و در بارگاه الهی محاسبه خواهند شد.
    ۳-۲. برخی اعمال در ظاهر میتواند در چارچوب شرعی قرار گرفته و حلال قلمداد شوند، در حالیکه فقط خودِ‌ عامل و خداوند می دانند که این کار از هر حرامی بدتر و ناپسندتر است. شاید به همین خاطر است که درقیامت به انسان فرمان داده می شود که «اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا؛ كارنامه‏ات را بخوان، كه امروز حسابگرى خود تو براى خودت كافى است‏» (سوره اسراء، ۱۴)

    پس اگر فروشنده مورد نظر شما واقعا در عمل هیچ آزاری نرسانده باشد، گناهی هم نکرده. این واضح است.

    اجازه بفرمایید برای مثال از همین نوشته شما در این تاپیک استفاده کنم. شما در ظاهر در حق استارتر تاپیک یک دعای خیر داشتید:



    این جمله در ظاهر صرفا یک جمله دعائی و خیر است. اما فقط خود شما می دانید که آیا واقعا منظورتان دعای خیر بود؛ یا تمسخر!؟

    در حقیقت گفتن این جمله به مخاطب، کاملا حلال و حتی می توان گفت یک عمل صالح (دعای خیر در حق برادر مومن) است. اما اگر نیت قلبی شما مسخره کردن باشد، آیا باز هم می توانید آن را در کفه اعمال صالحتان قرار دهید؟ پس صرف ظاهر اعمال مهم نیست. در اینجا یک عمل حلال و ای بسا مستحب، فقط با یک نیت به یک عمل حرام تبدیل شد. هیچکس هم جز خود شما نمی تواند از این مسئله مطمئن باشد.

    پس حلال و حرام الهی (چه از نظر شرعی و چه از نظر اخلاقی) فقط با ظاهر اعمال مشخص نمی شوند.
    با سلام و سپاس

    مقصود شما از شماره 3 و نیت این است که
    اگر من نیت حسادت داشته باشم و عملی انجام دهم که در ظاهر حلال است و موجب آزار کسی هم نشده، این عمل حرام شرعی است زیرا نیت من از اظهار آن عمل، حسادت بوده است.
    آیا درست متوجه شدم؟
    مثلا اگر نیت من از نفروختن کالا ، حسادت ورزیدن باشد
    با وجود اینکه نفروختن کالا فی نفسه حلال است
    و با وجود اینکه موجب آزار کسی نشده باشد
    باز هم آن عمل حرمت شرعی برای من دارد زیرا میدانم نیت من از این عمل، حسادت است.
    آیا درست متوجه شدم ؟

    نکته : پیشاپیش عذرخواهی میکنم اگر جمله من دو پهلو است ولی دعای خیر میکنم که همه از جمله خودم شفا پیدا کنیم.

  10. #28

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    53
    حضور
    19 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    42



    واقعیت روی آن جمله ای که به کاربر محترم مهدی گفتم فکر کردم ولی فکر نکنم نیتم تمسخر بوده باشد... شاید هم واقعا دارم خودم را گول میزنم ... ولی واقعا چنین نیتی در خودم نیافتم.

  11. صلوات


  12. #29

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    791
    حضور
    43 روز 19 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    3174



    نقل قول نوشته اصلی توسط خباء نمایش پست ها
    مقصود شما از شماره 3 و نیت این است که
    اگر من نیت حسادت داشته باشم و عملی انجام دهم که در ظاهر حلال است و موجب آزار کسی هم نشده، این عمل حرام شرعی است زیرا نیت من از اظهار آن عمل، حسادت بوده است.
    آیا درست متوجه شدم؟
    مثلا اگر نیت من از نفروختن کالا ، حسادت ورزیدن باشد
    با وجود اینکه نفروختن کالا فی نفسه حلال است
    و با وجود اینکه موجب آزار کسی نشده باشد
    باز هم آن عمل حرمت شرعی برای من دارد زیرا میدانم نیت من از این عمل، حسادت است.
    آیا درست متوجه شدم ؟

    خیر
    اگر مرتکب عمل حرامی نشده و هیچ آسیبی هم به هر نحوی نرسانده باشد (اگر چنین چیزی قابل تصور باشد)، قاعدتا حرامی هم مرتکب نشده. هرچند خود حسادت، یک رذیله اخلاقی ست که حداقل باعث سلب توفیق خواهد بود. ولی حرام مرتکب نشده.


    قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  13. صلوات


صفحه 3 از 3 نخست 123

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 2 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 2 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 20

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود