صفحه 4 از 4 نخست ... 234
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حسادت و درمان آن

  1. #31

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    667
    حضور
    13 روز 2 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    662



    نقل قول نوشته اصلی توسط حنیف نمایش پست ها

    خیر
    اگر مرتکب عمل حرامی نشده و هیچ آسیبی هم به هر نحوی نرسانده باشد (اگر چنین چیزی قابل تصور باشد)، قاعدتا حرامی هم مرتکب نشده. هرچند خود حسادت، یک رذیله اخلاقی ست که حداقل باعث سلب توفیق خواهد بود. ولی حرام مرتکب نشده.
    پس اختلافی بینمان نیست
    جز اینکه شما اذیت نشدن را قابل تصور نمیدانید
    و من اصلا اذیت شدن طرف مقابل نسبت به حقمان را عجیب و غیر شرعی میدانم...
    اگر من از حقم استفاده میکنم دیگر جایی برای طرح بحث اذیت نیست...
    طلاق حق من است
    مهریه هم حق زن است
    دلیل نمیشود بگوییم اگر طلاق دادن موجب اذیت زن شود بر من حرام باشد
    دلیل نمیشو بگوییم اگر طلب مهریه موجب اذیت مرد شود طلب مهریه توسط زن حرام باشد...
    در این زمینه نگاه من و شما کاملا متفاوت است

  2. صلوات


  3. #32

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۶
    نوشته
    1
    حضور
    27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات:
    1



    من همه ی صفحات پست شما رو نخوندم اما برا درمان حسادت توصیه میکنم فایل های حسادت استاد شجاعی که توی کانال تلگرامشون هست رو گوش بدید.
    آنقدر شکرگزاری کنید که دیگه نداشته هاتون کمتر به چشمتون بیان، وکتاب معجزه سپاس راندابرن تو این زمینه خیلی خوبه.
    حاج آقا پناهیان هم سخنرانی های خوبی درباره حسادت داشتن.

  4. صلوات


  5. #33

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۶
    نوشته
    70
    حضور
    3 روز 5 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    98



    @حنیف
    لطفا درباره بی عدالتی خداوند در دنیا و ارتباطش با حسادت توضیح دهید.آیا خدادند منشا حسادت نیست : فردی علیل و ذلیل زجر کش می شود فردی توانا و قوی لذت می برد.
    نه مرگ آنقدر ترسناک است و نه زندگی آنقدر شیرین که آدمی پای برشرافت خود گذارد.{حضرت علی (ع)}

  6. #34

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    894
    حضور
    48 روز 9 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    3488



    نقل قول نوشته اصلی توسط Mehdi12 نمایش پست ها
    لطفا درباره بی عدالتی خداوند در دنیا و ارتباطش با حسادت توضیح دهید.آیا خدادند منشا حسادت نیست : فردی علیل و ذلیل زجر کش می شود فردی توانا و قوی لذت می برد.

    بحث عدالت خداوند و اینکه چرا عده ای در دنیا گرفتار مشکلات و مصائب زیادی هستند، و عده ای دیگر در رفاه نسبی؛ جزء بحث های کلامی ست که باید در انجمن کلام و عقائد مطرح بفرمایید.

    قبل از آن می توانید تاپیک های زیر را که در همین مورد هستند، مطالعه بفرمایید:

    عدالت خدا و آفرینش انسان ها


    عدل خدا کجاست؟


    ***سوال در مورد عدالت خداوند***








    قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  7. صلوات ها 2


  8. #35

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    894
    حضور
    48 روز 9 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    3488

    جمع بندی





    پرسش: راهکارهای اسلام برای از بین بردن حسادت با شرایط امروزه انسان چگونه است؟ اگر حسادت در عمل به شکل یک عمل حرام بروز پیدا نکند، باز هم حرام است؟ مثلا ندادن جنس به همکارِ فروشنده، از روی حسادت؛ یا طلاق دادن زن از روی حسادت و امثال اینها.

    پاسخ: از بین بردن رذائل اخلاقی از جمله حسادت، در حقیقت نوعی علم پیدا کردن نسبت به حقیقت و ماهیت این صفت، و در گام بعدی به عمل رساندن آن است. بنابراین فرقی بین شرایط امروزه یا قبلا نیست. مضرات و زیان هایی که انسان از ناحیه حسادت می بیند، ارتباط چندانی به شرایط زمانی ندارد و توجه به آثار و عواقب این صفت در روح، او را به برطرف کردنش ترغیب می کند.
    کمترین اثر حسادت اینست که انسان حسود نمی تواند دیگران را دوست داشته باشد و دائما از خوشی های زندگی دیگران، رنج می برد؛ و این یک رنج بی پایان است. چون نعمت های الهی همیشگی ست و او دائما افرادی را می بیند که مورد عنایت پروردگار قرار گرفته و نعمتی به آنها رسیده است. به همین دلیل انسانهای حسود معمولا حساس، زودرنج، عصبی و افسرده هستند. امیرالمومنین علی (علیه السلام) می فرماید: «الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْأَجْسَاد؛ شگفتا که حسودان از سلامتی خود غافل مانده اند» (۱)

    بعد از کسب آگاهی، انجام دادن اعمالی که برعکس حسادت است، به از بین رفتن این صفت در نفس کمک زیادی می کند. البته کار سختی ست؛ ولی نتیجه اش شگفت انگیز است. رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده اند «...َ إِذَا حَسَدْتَ فَلَا تَبْغ‏؛ هنگامی که رشک ورزیدی، در پی آن مرو» (۲)

    آیه الله صدر به استناد همین روایت،‌ می نویسد: «آنچه كه حسود در مقام عمل بايد انجام دهد، چيزى است كه در آغاز بر او بسيار تلخ و ناگوار مى ‏باشد. البته دارو تلخ است؛ ولى سرانجام شيرين دارد. حسود بايد آنچه را دلش مى‏ خواهد، نكند. براى مثال اگر دلش مى‏ خواهد كه از كسى بدگويى كند و رسوايش سازد، دهان خود را ببندد و دندان بر جگر بگذارد و كلمه ‏اى بر زبان نراند؛ اگر آزردن كسى را مى‏ خواهد، او را نيازارد؛ اگر مى‏ خواهد براى نابودى يا سرنگونى كسى به وسايلى متشبث شود، نشود و به طور كلى خواسته دل را زير پا بگذارد» (۳)

    راه دیگر برطرف کردن حسادت هم اینست که هروقت انسان نعمتی را از کسی مشاهده کرده و در دل احساس حسادت کرد، نعمت های خودش را به خاطر آورده و توجه کند که خداوند او را هم فراموش نکرده و همواره مورد لطف و محبتش قرار داده. این کار باعثِ افزایش اعتماد به نفس هم می شود که در از بین بردن حسادت بسیار مهم است. چون اصولا حسادت نوعی احساس خود کم بینی و حقارت است که به این صورت بروز پیدا می کند.
    و راه دیگر هم اینست که انسان تلاش کند این حس را به غبطه خوردن تبدیل کند. به این معنا که هر گاه نعمت و موفقیت کسی را دید، دقت و تلاش کند که خودش هم به همان موفقیت دست پیدا کند. اگر حسد به غبطه تبدیل شود، نه تنها آثار منفی نخواهد داشت، بلکه راه رشد و ترقی را هم بر انسان باز می کند.

    حسادت اگر فقط در قلب باشد و هیچ ظهور و بروزی در اعمال نداشته باشد، به خودی خود گناه نیست؛ هرچند موجب کدورت و تاریکی روح شده و باعث سلب توفیق خواهد شد؛ اما اگر در عمل ظهور پیدا کند، حتما گناه است. چون معنای حسادت اینست که انسان آرزوی نابودی نعمت دیگران را دارد. حسادت یعنی بدخواهی، و ظهور بدخواهی در عمل،‌ یا تلاش برای از بین بردن این نعمت است؛ و یا حداقل نشان دادن این احساس به دیگران. هر کدام از اینها می تواند در کمترین مرتبه، موجبات آزار دیگران را فراهم کند، یا موجب غیبت، بدگوئی و امثال اینها شود که همه شان از مصادیق گناهانی ست که علاوه بر حق الله، حق الناس را هم شامل می شوند.

    بنابراین در یک دسته بندی کلی می توان گفت:
    ۱. حسادت تا زمانی که در قلب باشد و در عمل بروز پیدا نکند، به خودی خود گناه نیست، بلکه یک رذیله اخلاقی ست که آثار خاص خودش را هم دارد.
    ۲. اگر حسادت به عمل کشیده شد، اگر این عمل به هر نحوی به دیگری آسیب برساند، حتی در حد آزار دادن، حتما گناه است و شکی در آن نیست.
    ۳. اگر عملی که انجام می شود، هیچ آسیبی برای دیگری نداشته باشد، قاعدتا گناهی هم نیست، چون عملی انجام نشده.
    ۳-۱. گناه و معصیت فقط بر اعمال ظاهری انسان بار نمی شود. نیت قلبی و خیلی عوامل دیگر، در حسن و قبح اعمال موثرند و در بارگاه الهی محاسبه خواهند شد.
    ۳-۲. برخی اعمال در ظاهر میتواند در چارچوب شرعی قرار گرفته و حلال قلمداد شوند، در حالیکه فقط خودِ‌ عامل و خداوند می دانند که این کار از هر حرامی بدتر و ناپسندتر است. شاید به همین خاطر است که درقیامت به انسان فرمان داده می شود که «اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا؛ كارنامه‏ات را بخوان، كه امروز حسابگرى خود تو براى خودت كافى است‏» (4)



    پی نوشت ها:
    ۱. محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، مترجم شیخی، حمیدرضا، موسسه علمی فرهنگی دارالحدیث، قم، ۱۳۹، ج 6، ص 459
    ۲. همان، ج 3، ص 108
    ۳. صدر، سيدرضا، حسد، به اهتمام سید باقر خسروشاهی، انتشارات بوستان کتاب، قم، صص ۲۹۸ – ۲۹۹
    4. سوره اسراء، ۱۴


    ویرایش توسط حنیف : ۱۳۹۷/۰۲/۰۱ در ساعت ۱۰:۴۵

    قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  9. صلوات


صفحه 4 از 4 نخست ... 234

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 36

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود