جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ولایت امام علی «علیه السلام»و چشمۀ تسنیم

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620

    ولایت امام علی «علیه السلام»و چشمۀ تسنیم





    بسم الله الرحمن الرحیم


    ولایت امام علی «علیه السلام»و چشمۀ تسنیم


    خداوند متعال در سوره مطفّفين: آيات (22 تا 36)می فرماید:


    إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ (22) عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ (23) تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ (24) يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ (25) خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ (26).

    وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ (27) عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ (28).




    محققا ابرار غرق در نعمتند (22).

    بر اريكه‏ها تكيه زده تماشا مى‏كنند (23).

    در سيمايشان طراوت تنعم مشاهده مى‏شود (24).

    از شراب بى‏غش و صافى به ايشان مى‏نوشانند (25).

    شرابى كه مهر و مومش مشك است و شايسته است كه مردم نسبت به چنين زندگى مسابقه بگذارند (26).

    شرابى كه ممزوج با چشمه تسنيم است (27)

    «همان چشمه‏اى كه مقرّبان از آن مى‏نوشند(28)



    وقبل از این آیات بیان می فرماید پروندۀاین انسانهای نیکو کاردر نزد مقربین است:

    كَلاَّ إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ (18) وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ (19) كِتابٌ مَرْقُومٌ (20) يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ (2).


    چنان نيست كه آنها (در باره معاد) خيال مى‏كنند، بلكه نامه اعمال نيكان در" عليين" است.

    19- و تو چه مى‏دانى عليين چيست؟! 20- نامه‏اى است رقم زده شده و سرنوشتى است قطعى.

    21- كه مقربان شاهد آنند.




    «مقرّبون» گروهى از خاصان و برگزيدگان مؤمنانند كه مقامى بس والا دارند، و شاهد و ناظر نامه اعمال ابرار و نيكان ديگرند.

    البته همه مقربان از ابرارند ولى همه ابرار در سلك مقربان نيستند.

    از اين آيات استفاده مى‏شود كه" تسنيم" برترين شراب طهور بهشتى است كه مقربان آن را به طور خالص مى‏نوشند، ولى براى ابرار مقدارى از آن را با رحيق مختوم كه نوع ديگرى از شراب طهور بهشتى است مى‏آميزند!




  2. صلوات ها 9


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620






    ولایت امام علی علیه السلام حقیقت چشمۀ تسنیم


    أخرجه جماعة، منهم الترمذي عن بريدة الاسلمي وقال الترمذي: هذا حديث حسن[1]. موفق بن أحمد: بسنده عن الحسن البصري عن ابن مسعود رضى الله قال: قال رسول الله صلى الله عليه و آله:


    اذا كانَ يَوْمَ الْقيامَةِ يَقْعُدُ عَلِىُّ عَلَى الْفِرْدُوسِ وَ هُوَ جَبَلٌ قَدْ عَلَا عَلَى الْجَنّةِ وَ فَوْقَهُ عَرْشُ رَبّ الْعالَمينَ، وَ مِنْ سَفْحِهِ تَنْفَجِرُ انْهارُ الْجَنَّةِ، وَ تَتَفرّقُ فىِ الْجَنانِ، وَ عَلىٌّ جالِسٌ عَلى كُرْسىٍّ مِن نورٍ، يَجرْى بَيْنَ يَدْيهِ التّسْنيمُ، لَا يجوزُ احَدٌ الصِّراطَ الّا وَ مَعَهُ سَنَدٌ بِوِلَايةِ عَلى وَ وِلَايةِ اهْل بَيْتِهِ فَيُدْخِلُ مُحبّيهِ الْجَنَّةَ وَ مُبْغضيهِ النّارَ [2].


    ابن مسعودروایت می کند:رسول خدا «صلى الله عليه و آله» فرموده است: چون روز قيامت فرا رسد، علىّ در فردوس مى‏نشيند، و فردوس كوهى است كه بر تمام بهشت برترى و تفوّق دارد، و بالاتر از آن عرش پروردگار جهانيان است، و از دامنه اين كوه نهرهاى بهشت جارى است و در ميان بهشت‏ها پخش مى‏ شود.


    علىّ علیه السلام بر منبری از نور نشسته، و چشمه تسنيم در مقابل او جارى است

    هيچكس از صراط عبور نمى‏ كند مگر آنكه با او سندى نسبت به ولايت علىّ و ولايت اهل بيتش بوده باشد.

    على دوستان خود را به بهشت و دشمنان خود را به جهنّم داخل مى ‏كند.




    در واقع آنكه بر اعراف قرار دارد و تسنيم از زير پاى او جارى است مقام ولايت كبراى حضرت مولى الموالى أمير المؤمنين علی عليه السلام است، كه تمام بهشتیان از چشمۀجارى شده از زير پاى آنحضرت مي آشامند.و ابراربا آشامیدن رحیق مختوم عطر ولایت آن حضرت را ادراک می کنند.

    لذا تمام نهرهای بهشتی چه تَسنيم، و كافور، و چه زنجبيل، و چه خَمر صافى، و چه نهر شير، يا آب خالص معطر، يا نهر عسل، همه از مقام ولايت كه علم مطلق است سرچشمه گرفته، و بهشتیان را هر يك به حسب ظروف و استعداداتشان سيراب مى ‏كند .


    [1] . المناقب للخوارزمي: 71 حديث 48. فرائد السمطين 1 / 292 حديث 230. أمالى المفيد: 353 حديث 5. أمالي الشيخ الطوسى 1 / 124 حديث 193. غاية المرام: 261 باب 53 حديث 1 و 2. أمالي الصدوق: 42 حديث 1

    [2] . . ينابيع المودة لذوي القربی،قندوزی حنفی،ج1ص290.مقتل خوارزمی،ج2ص39طبع نجف،
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۴/۰۵ در ساعت ۱۱:۲۳

  5. صلوات ها 9


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    بسم الله الرحمن الرحیم

    2- مظلومیّت امام علی علیه السلام

    از ویژگی های امیر المؤمنین«علیه السلام» مظلومیّت در اوج اقتدار آن حضرت است.آنحضرت در این رابطه می فرمایند :

    فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ مَدْفُوعاً عَنْ حَقِّي مُسْتَأْثَراً عَلَيَّ مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِيَّهُ ( صلى‏الله‏عليه‏وسلم )حَتَّى يَوْمِ النَّاسِ هَذَا[1] .

    به خدا سوگند از هنگام وفات پيغمبر (صلي الله عليه وآله) تا هم اكنون از حق خويشتن محروم مانده‏ام، و ديگران را به ناحق بر من مقدم داشته‏اند.مظلومیّت آن حضرت به گونه ای است که معاویّة آنرا به عنوان مذمّت نقل نمود وامام در جواب او فرمودند:

    وَ قُلْتُ:

    «انّى كُنْتُ اقادُ كَما يُقادُ الْجَمَلُ الْمَخْشُوشَ حَتَّى ابايعَ، وَ لَعَمْرُ اللهِ لَقَدْ ارَدْتَ انْ تَذُمَّ فَمَدَحْتَ وَ انْ تَفْضَحَ فَافْتَضَحْتَ، وَ ما عَلَى الْمُسْلِمِ مِنْ غَضاضَةٍ فى انْ يَكُونَ مَظْلُوماً ما لَمْ يَكُنْ شاكّاً فى دينِهِ وَ لا مُرْتاباً بِيَقينِهِ وَ هذِهِ حُجَّتى الى غَيْرِكَ قصْدُها وَ لكنّى اطْلَقْتُ لَكَ مِنْها بِقَدرِ ما سَنَحَ مِنْ ذِكْرِها» [2].

    «و امّا آنچه در نامه خود نوشته‏اى كه مرا مانند شترى كه چوب در استخوان بينى او نموده و او را مهار كرده باشند براى بيعت مى‏كشيدند سوگند به خدا كه خواستى مرا بدين سرگذشت مذمّت و عيب كنى لكن نفهميده مرا ستايش نموده و تمجيد كرده‏اى، و خواستى مرا رسوا كنى و ندانسته خود را رسوا كرده‏اى (چون عدم بيعت من از روى اختيار، دليل بر بطلان آنهاست و تو كه خود را تابع آنها مى‏دانى بر بطلان خود و سيره خود اعتراف نموده و خود را رسوا كرده‏اى). بدان كه براى مؤمن هيچ نقص و خوارى نيست در اينكه مظلوم واقع شود مادامى كه از آن ستم شكى در دين او پيدا نشود و در يقين او رَيب و شكّى داخل نگردد» .

    داستان مظلومیّت آن حضرت به گونه ای است که رعیّت او هم به او ظلم میکند در کجای عالم حاکم دچار ظلم رعیّت خود می شود:

    لَقَدْ أَصبَحَتِ الاُْمَمُ تَخافُ ظُلْمَ رُعاتِها، وَ أَصْبَحَتُ أَخافُ ظُلْمَ رَعِيَّتي.[3].

    ملّت هاي جهان همواره از ستم حاکمان خود بيمناکند، در حالي که من از ستم رعيّت و پيروان خويش ‍ مي ترسم.



    [1].نهج البلاغة/خطبۀ/6.

    [2] .نهج البلاغة،نامه28.

    [3] .نهج البلاغة،خطبه،97.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۶/۰۸ در ساعت ۱۵:۱۹

  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    از جهات مظلومیّت آن حضرت سعی فراوان درکتمان فضائل آن حضرت و یا تحریف و جعل آن فضائل برای دیگران بوده است که یک مورد از باب نمونه بیان می شود.

    در داستان حضرت سلیمان «علی نبیّنا و علیه السلام»هنگامی که آن حضرت خواستند قدرت سلطنت مادی ومعنوی خود را به ملکه سبا نشان دهند فرمودند: اى گروه بزرگان! كداميك از شما توانايى داريد تخت او را پيش از آنكه خودشان نزد من بيايند و تسليم شوند براى من بياوريد؟


    (قالَ يا أَيُّهَا الْمَلَؤُا أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِها قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ)[1]

    عفريتى از جن رو به سوى سليمان كرد و گفت من تخت او را پيش از آنكه مجلس تو پايان گيرد و از جاى برخيزى نزد تو مى‏آورم.

    «قالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِك».
    دومين نفر مرد صالحى بود كه آگاهى قابل ملاحظه‏اى از" كتاب الهى" داشت، چنان كه قرآن در حق او مى‏گويد:" كسى كه علم و دانشى از كتاب داشت«علمی از کتاب داشت» گفت من تخت او را قبل از آنكه چشم بر هم زنى نزد تو خواهم آورد"!!

    (قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ).

    هنگامى كه سليمان با اين امر موافقت كرد او با استفاده از نيروى معنوى خود تخت ملكه سبا را در يك" طرفة العين" نزد او حاضر كرد.

    -------------------------------------------------

    اکثر قریب به اتفاق مفسرین اهل سنت وقتی به این آیه رسیده اند آن مرد صالح را «عاصف ابن برخیا» وزیر حضرت سلیمان دانسته اند و او را دارای مقام صدیقیت واسم اعظم دانسته اند به گونه ای که وقتی دعا می نمود دعایش مستجاب می گشت. که نمونه ای از این کلمات بیان می شود

    1-سیوطی در در المنثور می نویسد:
    «وأخرج ابن أبي حاتم عن يزيد بن رومان قال : هو آصف بن برخيا . وكان صديقاً يعلم الاسم الأعظم»[2] .او عاصف بن بر خیا بود که صدّیق«بسیار راستگو به گونه ای که هرگز خلاف واقع نگفته باشد که این مقام یعنی عصمت» و عالم به اسم اعظم بود.

    باز سیوطی نقل می کند:
    وأخرج ابن جرير وابن أبي حاتم عن قتادة في قوله «قال الذي عنده علم من الكتاب» قال : كان رجلا من بني اسرائيل يعلم اسم الله الاعظم اذا دعي به أجاب[3].
    مردی در میان بنی اسرائیل بود که اسم اعظم می دانست و هنگامی که دعا می نمود دعایش به اجابت می رسید.



    [1] .نمل/38.

    [2]. الدر المنثورج6،ص360.

    [3] همان ص361.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۶/۰۸ در ساعت ۱۵:۲۲

  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    2-زمخشری در مورد او می گوید:
    [هو] رجل كان عنده اسم الله الأعظم[1].

    3-ابن کثیر در تفسیرش می نویسد:
    قال ابن عباس: وهو آصف كاتب سليمان. وكذا رَوَى محمد بن إسحاق، عن يزيد بن رومان:« أنه آصف بن برخياء، وكان صدّيقا يعلم الاسم الأعظم».[2]

    4-ثعالبی درتفسیر خود می گوید:
    «وجمهورُ المفسرين على أن هذا الذي عنده علم من الكتاب كان رجلاً صالحاً من بني إسرائيل اسمه آصف بن برخيا ، روي أنه صلى ركعتين ، ثم قال لسليمان عليه السلام : يا نبي اللّه؛ امدد بصرَك نحوَ اليَمَنِ ، فمد بصره؛ فإذا بالعرش ، فما رد سليمان بَصره إلا وهو عنده».[3]
    جمهور مفسرین بر این باورند که این شخصی که در نزد او علمی از کتاب بوده مردی صالح از بنی اسرائیل بوده واسم او عاصف بن بر خیا بوده است روایت شده که او دو رکعت نماز خواند و به حضرت سلیمان «علیه السلام» گفت: ای پیامبر خدا ،به سمت یمن نگاه کن ،سلیمان به آن سمت توجه نمود اما قبل از اینکه نگاه بنماید ناگاه عرش بلقیس را در نزد خود حاضر دید.

    4-آلوسی در تفسیرش می گوید:
    «...فالجمهور و منهم ابن عباس يزيد بن رومان . والحسن على أنه آصف بن برخيا بن شمعيا بن منكيل ، واسم أمه باطورا من بني إسرائيل كان وزير سليمان على المشهور ، وفي «مجمع البيان» أنه وزيره وابن أخته وكان صديقاً يعلم الاسم الأعظم»[4].


    [1]. الكشاف عن حقائق التنزيل وعيون الأقاويل في وجوه التأويل،ج3ص372.

    [2]. تفسير القرآن العظيم،ج6ص192.

    [3]. الجواهر الحسان في تفسير القرآن،ج3ص137.

    [4]. روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني،ج14ص479

  11. صلوات ها 3


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    آیه دیگری در قرآن کریم است که شباهت زیادی به این آیه دارد که ما آنرا بیان می کنیم و نظر عجیب مفسرین اهل سنت را نقل می نماییم.


    آیۀ قبلقالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ)

    آیۀ دیگر:«و يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ».[1]

    آنها كه كافر شدند مى‏گويند تو پيامبر نيستى، بگو كافى است كه خداوند و كسی كه علم الكتاب«عالم به همۀ علم الکتاب است،نه اینکه عالم به بعض آن باشد» نزداوست گواه (من) باشند.

    اکثر مفسرین اهل سنت مصداق آیۀ دوم را اهل کتاب و افرادی همچون عبد الله بن سلام می دانند که در پست بعدی مورد بررسی قرار می گیرد.«ادامه دارد»


    [1].الرعد/43
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۶/۰۸ در ساعت ۱۵:۳۴

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    در سوره نمل سخن از کسی بود که بهره ای از علم الکتاب داشت و مشخص است که این علم منحصر در علوم ظاهری نبودهچون در این صورت افرادی که دارای این علم بوده اند نیز می توانستد چنین کاری را انجام دهنددر حالی که کسی قادر به این کار نبوده.لذا اکثر مفسرین اهل سنت او را دارای اسم اعظم می دانند.
    در آیه43 سوره رعد نیز سخن از علم الکتاب است اما نه بهره ای از علم الکتاب که فرمود:«الذی عنده علم من الکتاب » بلکه«ومن عنده علم الکتاب»کسی که در نزد او تمام علم الکتاب است .که این دو آیه شبیه دیگری در قرآن ندارند و هر انسان منصفی با نگاه به این دو آیه آنچه به نظرش می رسد این است که مراد از علم الکتاب در آیۀ دوم نیز علوم ظاهری نیست بلکه حقیقتی بسیار برتر از آن است .

    اما ببینیم مفسرین اهل سنت در رابطه با تفسیر این آیه چه گفته اند:

    1-فخر رازی در مفاتیح الغیب می گوید:
    و من عنده علم الكتاب المراد به: الذي حصل عنده علم التوراة و الإنجيل، يعني: أن كل من كان عالما بهذين الكتابين علم اشتمالهما على البشارة بمقدم محمد صلّى اللّه عليه و سلم، فإذا أنصف ذلك العالم و لم يكذب كان شاهدا على أن محمدا صلّى اللّه عليه و سلم رسول حق من عند اللّه تعالى.[1]

    مراد از علم الکتاب یعنی :کسی که عالم به تورات و انجیل باشد یعنی :کسی که عالم باشد به تمام این دو کتاب هنگامی که از در انصاف وارد شود و دروغ نگوید او شاهدی است بر اینکه پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله»رسولی از جانب خداوند متعال است.

    2-ابن جریر طبری می گوید:
    «فالذين عندهم علم الكتاب: هم أهل الكتاب من اليهود و النصارى»[2].

    3-ثعالبی می گوید:
    «وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ: قال قتادة: يريد من آمن منهم كعبد اللّه بن سلام و غيره».[3]

    4-قرطبی می گوید:
    «وهم مؤمنو أهل الكتاب كعبد الله بن سلام و- سلمان الفارسي و- تميم الداري و- النجاشي و- أصحابه»[4].

    5-سیوطی می گوید
    وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ من مؤمني اليهود و النصار[5]

    6-مراغی نیز در تفسیرش می گوید:
    (وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ) و هم من أسلم من أهل الكتابين التوراة و الإنجيل كعبد اللّه بن سلام و أضرابه فإنهم يشهدون بنعته فى كتابهم.[6]

    یعنی مصداق آیه دوم را اهل یهود ونصاری همچون عبدالله بن سلام می دانند واین امر هم از جهات مظلومیـت آن حضرت است که کسی از امت پیامبر اکرم«صلی الله علیه وآله »در تاریخ پیدا نشد که بگوید «سلونی قبل ان تفقدونی» کسی که به نص قرآن نفس پیامبر «صلی الله علیه وآله» است و باب مدینة العلم بود و...با این حال دیگران به دروغ مصداق آیه معرفی شوند؟


    [1].مفاتيح الغيب، ج‏19، ص: 5.

    [2]
    . جامع البيان في تفسير القرآن، ج‏13، ص: 11.

    [3]
    .جواهر الحسان في تفسير القرآن، ج‏3، ص: 373

    [4]
    .الجامع لأحكام القرآن، ج‏10، ص: 335

    [5]
    . تفسير الجلالين، ص: 258. الدر المنثور في تفسير المأثور، ج‏4، ص: 6.

    [6]
    .تفسير المراغي، ج‏13، ص: 11
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۶/۱۰ در ساعت ۱۵:۳۵

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    در حالی که:

    اولا: قرآن این احتمال را رد می کند چون مراد از «علم الکتاب» علم به تمام کتاب است در حالی که قرآن کریم در بارۀ الواح نازلۀ به حضرت موسی می فرماید:



    «وَ كَتَبْنا لَهُ فِي الْأَلْواحِ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ مَوْعِظَةً وَ تَفْصِيلاً لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ فَخُذْها بِقُوَّةٍ وَ أْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها سَأُرِيكُمْ دارَ الْفاسِقِينَ»[1]؛



    «و براى او در الواح اندرزى از هر موضوعى نوشتيم و بيانى از هر چيز كرديم پس آن را با جديت بگير و به قوم خود بگو به نيكوترين آنها عمل كنند (و آنها كه به مخالفت برخيزند كيفرشان دوزخ است) و به زودى (اين) دار فاسقان را به شما نشان خواهيم داد».

    «علامۀ طباطبایی در تفسیر این آیۀ شریفه می فرمایند: من" در جمله" مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ" به شهادت سياق بعديش، تبعيض را مى‏رساند، و از ظاهر سياق بر مى‏آيد كه كلمه" موعظة" بيان" كُلِّ شَيْ‏ءٍ" است و جمله" وَ تَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ" عطف است بر آن، و اگر" تفصيلا" را نكره آورده براى اين است كه ابهام و تبعيض را افاده كند. بنا بر اين برگشت معناى آيه به اين مى‏شود:

    ما براى موسى در الواح كه همان تورات است منتخبى از هر چيز نوشتيم، به اين معنا كه ما براى او مقدارى موعظه نوشته و از هر مطلب اعتقادى و عملى آن مقدارى را كه مورد احتياج قوم او بود تشريح نموده و تفصيل داديم.

    بنا بر اين، آيه شريفه به خوبى دلالت دارد بر اينكه تورات نسبت به معارف و شرايعى كه مورد نياز بشر است كتاب كاملى نيست.

    و همين طور هم هست، هم چنان كه در آيه«وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ »[2]و اين كتاب [قرآن‏] را به حق بر تو نازل كرديم، در حالى كه كتب پيشين را تصديق مى‏كند، و حافظ و نگاهبان آنهاست.[3]

    بنابراین بر فرض که عبد الله بن سلام عالم به تمام کتاب موسی «علیه السلام»بوده باشد علم به بعضی از اموری داشته که خدا بر حضرت موسی «علیه السلام » فرو فرستاده نه اینکه «علم الکتاب» در نزد او بوده باشد.


    ادامه دارد


    [1].الاعراف/145.
    [2].مائده/48.


    [3].ترجمه الميزان، ج‏8، ص: 31.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۸۹/۰۶/۱۰ در ساعت ۱۵:۳۷

  17. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود