صفحه 4 از 4 نخست ... 234
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تفاوت ثواب خواندن سریع قرآن بدون توجه به ترجمه و خواندن آن همراه با توجه

  1. #31

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    468
    حضور
    11 روز 9 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1520



    بسم الله الرحمن الرحیم

    عرض ادب و سلام

    نقل قول نوشته اصلی توسط حبیبه نمایش پست ها
    عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص ‍ مَنْ قَرَأَ عَشْرَ آيَاتٍ فِى لَيْلَةٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسِينَ آيَةً كُتِبَ مِنَ الذَّاكِرِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ مِائَةَ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْقَانِتِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ مِائَتَيْ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْخَاشِعِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ مِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْفَائِزِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسَمِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْمُجْتَهِدِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ أَلْفَ آيَةٍ كُتِبَ لَهُ قِنْطَارٌ مِنْ تِبْرٍ الْقِنْطَارُ خَمْسَةَ عَشَرَ أَلْفَ مِثْقَالٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ الْمِثْقَالُ أَرْبَعَةٌ وَ عِشْرُونَ قِيرَاطاً أَصْغَرُهَا مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ وَ أَكْبَرُهَا مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ
    در پاسخ به سوال شما دوست گرامی باید عرض کنم بله دقیقا همین طوره .
    تشکر از شما دوست گرامی
    و تشکر از ارسال متن روایت:
    اما نکاتی که در مورد روایت باید عرض کنم:
    اولا سند روایت اصطلاحا مجهول است و به عبارت عامیانه ضعیف است.
    دوما نکته قابل استفاده برای پرسش مطرح شده در این پست این است که از ریشه­ ی «قراء» در مورد خواندن قرآن در این روایت استفاده شده است:
    «عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص ‍ مَنْ قَرَأَ عَشْرَ آيَاتٍ فِى لَيْلَةٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسِينَ آيَةً كُتِبَ مِنَ الذَّاكِرِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ مِائَةَ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْقَانِتِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ مِائَتَيْ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْخَاشِعِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ مِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْفَائِزِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسَمِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْمُجْتَهِدِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ أَلْفَ آيَةٍ كُتِبَ لَهُ قِنْطَارٌ مِنْ تِبْرٍ الْقِنْطَارُ خَمْسَةَ عَشَرَ أَلْفَ مِثْقَالٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ الْمِثْقَالُ أَرْبَعَةٌ وَ عِشْرُونَ قِيرَاطاً أَصْغَرُهَا مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ وَ أَكْبَرُهَا مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ»
    و بر اساس معنا شناس واژگان در لغت عرب «قرا» به ادا کردن و اشکار کردن حروف از لحاظ تلفظ و به ترتیل خواندن آن یعنی مجموع خواندن لغات و حروف گفته می شود.
    با این حساب این کلمه از لحاظ معنایی صرفا برای شفاهی خواندن الفاظ بدون توجه به معنای است بر خلاف روایاتی که به تدبر و یا تلاوت قران اشاره دارد؛ زیرا در مفهوم این کلمات توجه به معنا در نظر نگرفته شده است. از این رو بدون توجه به سند ضعیف روایت؛ حدیث به ثواب صرفا شفاهی ایات بدون توجه به معانی اشاره دارد. البته خواندن به شکل پیوسته و اشکار الفاظ .



    ویرایش توسط آلاء : ۱۳۹۶/۰۵/۱۸ در ساعت ۱۰:۴۷
    تفاوت ثواب خواندن سریع قرآن بدون توجه به ترجمه و خواندن آن همراه با توجه

  2. صلوات ها 2


  3. #32

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    علاقه
    اهل البيت عليهم السلام،فلسفه،عرفان،ادبيات،فيزيك،مطالعه
    نوشته
    5,013
    حضور
    133 روز 22 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    21926



    باسمه النور

    عرض سلام و ادب

    نقل قول نوشته اصلی توسط آلاء نمایش پست ها
    و بر اساس معنا شناس واژگان در لغت عرب «قرا» به ادا کردن و اشکار کردن حروف از لحاظ تلفظ و به ترتیل خواندن آن یعنی مجموع خواندن لغات و حروف گفته می شود.
    با این حساب این کلمه از لحاظ معنایی صرفا برای شفاهی خواندن الفاظ بدون توجه به معنای است
    ؛
    اگر اینگونه باشد مؤید قرائت حداکثری، آیات شریفه ی سوره ی مزمل است:

    "أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا"

    "فَاقْرَؤُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ "

    بنابراین حتی اگر سند احادیثی که تقدیم شد ضعیف هم باشد ضرری به اصل موضوع نمی زند گرچه حدیثی که تقدیم شد

    از یکی از معتبرترین جوامع حدیثی شیعه(اصول کافی) نقل شده است.
    ویرایش توسط حبیبه : ۱۳۹۶/۰۴/۰۷ در ساعت ۱۷:۲۱


    الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

    و أنر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک




  4. صلوات


  5. #33

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    468
    حضور
    11 روز 9 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1520

    جمع بندی




    سوال:
    آیا ثواب خواندن قرآن بدون توجه به معنا و با کمیت بیشتر بالاتر است و یا تلاوت قرآن در تعداد آیات کمتر به ویژه در ماه مبارک رمضان که امر به خواندن قرآن شده است؟

    پاسخ:
    تلاوت قرآن و حتی نگاه کردن به خط آن ثواب دارد. اما تدبّر در قرآن و فهمیدن معانی و به کار بردن آن در زندگی ارزش و اهمیت بیش تری دارد. بنابر این خواندن قرآن به زبان فارسی به این معنا که انسان ترجمه آن را بخواند، نه تنها اشکال ندارد ، بلکه چه بسا در موادی ترجیح دارد. اینکه انسان معنای آیات قرآن را به خوبی درک کند تا بتواند هر چه بهتر و بیش تر از آن برای بهتر زیستن بهره گیرد، بسیار شایسته و ارزشمند است.
    هدف اساسی نزول آیات برای همین است . اگر بر قرائت قرآن تاکید شده ،برای رسیدن به فهم آیات و به کار گیری آن در زندگی است.اما اینکه توصیه به قرائت الفاظ قرآن به صورتی عربی شده و این تاکید در مورد نماز بیش تر و در حد وجوب است، می‌تواند دلائل مختلفی داشته باشد که به برخی اشاره می‌کنیم:
    اولاً: تعبدی و توفیقی بودن (یعنی از سوی خداوند این گونه خواسته شده و ما هم مطیع امر ‍‍پروردگارمان هستیم) خواندن قرآن و نماز به لفظ عربی،شریعت اسلام دستور به عربی خواندن نماز و قرآن را داده است، گرچه انسان می‏تواند ترجمه قرآن مجید را مطالعه نماید و از ثواب آن بهره مند شود، اما به جای تلاوت عربی قرار نمی‌گیرد؛ زیرا قرآن الفاظی است که از جانب خدا و به وسیله جبرئیل و به زبان عربی بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) نازل شده است بنابریان درهر حال اصل این است که شما سعی کنید الفاظ عربی را بخوانید.
    دوم: ایجاد زبانی مشترک میان همه پیروان اسلام و در واقع فراهم سازی وحدت و پیوند بین المللی دینی .
    سوم: روح و محتوای هر پیام و سخنی در قالب زبان خاصی که در آن ریخته شده، عمیق تر درک می‏شود تا زمانی که به زبان‏های دیگر برگردانده شود. قرآن که دارای مضامین بسیار بلند و عالی است، هرگز قابل ترجمه دقیق و کامل به زبان دیگری نیست. شاید بتوان گفت که اکثر ترجمه‏های قرآن نارسا و حتی در برخی موارد ، اشتباه می‏باشد. به عنوان مثال از سوره حمد نام می‏بریم که هیچ ترجمه‏ای که بتواند تمام مفاهیم آن را به زبان دیگر بیان کند، نیست. حتی تنها کلمه الله، هیچ معادلی در زبان دیگر ندارد و کلمه خدا در زبان فارسی معادل معنای الله نمی‏باشد.
    چهارم: زبان عربی، زبانی است که توان تحمل بار معانی قرآن را دارد.
    یکی از راه هایی که شیطان برای دور کردن مؤمنان از قرآن به کار می گیرد، وسوسه ای است که در قلب آنان می اندازد که خواندن قرآن که عربی است و ما مفهوم آیات را متوجه نمی شویم، چه فایده دارد. امام خمینی در جواب این توهم اشتباه می گوید:
    «فرزندم! با قرآن اين بزرگ كتاب معرفت آشنا شو، اگر چه با قرائت آن؛ و راهى از آن به سوى محبوب باز كن و تصوّر نكن كه قرائت بدون معرفت اثرى ندارد كه اين وسوسه شيطان است. آخر، اين كتاب از طرف محبوب است براى تو و براى همه كس، و نامه محبوبْ محبوب است اگر چه عاشق و محبّ مفاد آن را نداند و با اين انگيزه حبّ محبوب كه كمال مطلوب است، به سراغت آيد و شايد دستت گيرد. ما اگر در تمام لحظات عمر به شكرانه اين كه قرآن كتاب ما است، به سجده رويم، از عهده برنيامده‏ايم.»(1)
    اما این بدان معنا نیست که فقط به تلاوت بدون فهم اکتفا کنی ، بلکه به ترجمه آیات هم مراجعه کن. مفهوم را هم دریاب . در مفهوم تامل و تفکر کن . سعی کن زبان عربی را به حدی یاد بگیری که با تلاوت قرآن، مضمون آن را هم حداقل در حد ترجمه دریابی.
    البته فراموش نکنیم که عربی کلام خدا و فارسی ترجمه ماست . پس یقینا آثار معنوی عربی بیش تر از فارسی است اما برای اینکه جمع کرده باشیم بین کسب برکات و متوجه شدن مفاهیم آن ، سعی کنیم هم عربی و هم ترجمه و تفسیر آن را بخوانیم.دین ما دعوت به کیفیت می کند تا به کمیت . از این رو به جای قرائت از عربی و یا فارسی، سعی کنیم مقدار کم تری بخوانیم. اما همراه با ترجمه و یا تفسیر . البته وجود برخی از روایات که مانند: « عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ‍ مَنْ قَرَأَ عَشْرَ آيَاتٍ فِى لَيْلَةٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسِينَ آيَةً كُتِبَ مِنَ الذَّاكِرِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ مِائَةَ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْقَانِتِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ مِائَتَيْ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْخَاشِعِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ مِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْفَائِزِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسَمِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْمُجْتَهِدِينَ، وَ مَنْ قَرَأَ أَلْفَ آيَةٍ كُتِبَ لَهُ قِنْطَارٌ مِنْ تِبْرٍ الْقِنْطَارُ خَمْسَةَ عَشَرَ أَلْفَ مِثْقَالٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ الْمِثْقَالُ أَرْبَعَةٌ وَ عِشْرُونَ قِيرَاطاً أَصْغَرُهَا مِثْلُ جَبَلِ أُحُدٍ وَ أَكْبَرُهَا مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ»(۲)
    «حضرت باقر عليه السلام فرمود: كه رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) فرمودند :هركس در يك شب ده آيه از قرآن بخواند از غافلين نوشته نشود و هركس پنجاه آيه بخواند در زمره ذاكرين نوشته شود و هر كس صد آيه بخواند در زمره قانتين نوشته شود و هركس دويست آيه بخواند از خاشعين نوشته شود و هر كس سيصد آيه بخواند از فائزين نوشته شودو هر كس پانصد آيه بخواند از جمله مجتهدين نوشته شود و هر كس هزار آيه بخواند براى او ( ثواب انفاق ) يك قنطار از طلا نوشته شود و قنطار پانزده هزار مثقال طلا است ، كه هر مثقالى بيست و چهار قيراط است كه كوچكترين آنها باندازه كوه احد و بزرگترين آنها باندازه آنچه ميان زمين و آسمان است.»
    به دلیل سند ضعیف آن مورد خدشه است و نمی تواند دلیل قابل توجهی برای توجه صرف به خواندن آیات بدون توجه به معانی آن باشد.
    از سوی دیگر اهتمام و توجه روایات به مساله تدبر به خصوص در ماه رمضان که ماه نزول قرآن از این روایات به دست می آید:
    ۱.از نبی اکرم ( صلی الله علیه و آله ):«شهر رمضان شهر الله عزوجل ، و هو شهر یضاعف الله فیه الحسنات ، و یمحو فیه السئیات ، و هو شهر البركة ، و هو شهر الانابةو هو شهر التوبة و هو شهر المغفرة ، و هو شهر العتق من النار، و الفوز بالجنة . الا فاجتنبوا فیه كل حرام ، و اكثروا فیه من تلاوة القرآن و سلوا فیه حوائجكم ، واشتغلوا فیه بذكر ربكم ، و لایكونن شهر رمضان عندكم كغیره من الشهور، فان له عندالله حرمة و فضلا على سائر الشهور،و لایكونن شهر رمضان یوم صومكم كیوم فطركم»(۳)؛ «ماه رمضان ماه خداى عزوجل مى باشد، و آن ماهى است كه خداوند كارهاى نیك را در آن دو چندان كند و بدی‌ها را در آن محو سازد ماه بركت ، و ماه انابة و بازگشت ، و ماه توبه و ماه آمرزش و ماه آزادى از آتش دوزخ ، و كامیاب شدن به بهشت است .هان كه در این ماه از هر حرامى خوددارى كنید، و تلاوت قرآن را زیاد كنید و حاجات خود را بخواهید، و به یاد پروردگارتان سرگرم باشید و ماه رمضان نزد شما نباید همانند ماه‌هاى دیگر باشد، چرا كه براى این ماه در پیشگاه خداوند حرمت و برترى بر دیگر ماه‌‎ها است ، و نباید در ماه رمضان روز روزه شما مانند روز غیر روزه شما باشد.»
    در این روایت به روشنی به مساله «تلاوت» قرآن مطرح شده است یعنی خواندن همراه با تدبر و تفکر.
    ۲.در روایت دیگری ذکر شده است که «ختم قرآن در شرایط عادی در کمتر از سه روز یا یک هفته پسندیده نیست».(۴)
    این روایت نیز به مساله تدبر و فهم آیات قرآن اشاره دارد چرا که میتوان با روخوانی صرف آیات قرآن در کمتر از سه روز قرآن را به پایان برد.
    ۳.در روایتی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) نقل شده: «کسی که در کمتر از سه روز قرآن را ختم کند به فهم آیات دست نمی‌یابد و چنین قرائتی به خواندن شتابزده و بی‌توجه آیات می‌انجامد».(۵)
    این روایت در واقع شرح روایت قبل است.
    ۴.در حدیثی از امام رضا(علیه السلام) آمده است با اینکه می‌توانم قرآن را در کمتر از سه روز ختم کنم، این کار را نمی‌کنم
    تا قرائتم بدون تدبر نباشد.

    نتیجه:
    قرائت قرآن بدون توجه به معانی امری پسندیده و دارای ثواب و اجر نزد خداوند است و علاوه بر این می تواند اثرات معنوی بسیار بر افراد داشته باشد اما تلاوت قرآن یعنی خواندن همراه با تدبر و تفکر آیات همواره مورد تاکید خود قرآن و روایات معصومین علیهم السلام بوده است تا جایی از مسلمانان خواسته اند تا میزان روخوانی قرآن را مثلا در کمتر از سه روز قرار ندهند تا بتوانند معانی آیات را نیز درک کنند.


    منابع:

    ۱.موسوی، الخمینی روح الله، صحیفه امام،ج16، ص211.
    ۲. کلینی،محمدبن یعقوب، اصول كافى، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۴۰۷ق، ج 4 ، ص 415 ، ح 5.
    ۳. مجلسی،محمدباقر، بحارالانوار، دار إحياء التراث العربي‏، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق، ج۹۳، ص۳۴۰.
    ۴. کلینی، محمدبن یعقوب، کافی، ج۲، ص619ـ618.
    ۵. همان، ص۶۱۴
    ۶. همان، ص۶۱۸


    ویرایش توسط آلاء : ۱۳۹۶/۱۰/۰۶ در ساعت ۱۵:۴۸ دلیل: تنظیمات بر اساس آئین نامه
    تفاوت ثواب خواندن سریع قرآن بدون توجه به ترجمه و خواندن آن همراه با توجه

  6. صلوات


  7. #34

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    72
    حضور
    1 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    72



    بعد از نگاه دوباره به جمله آیت الله ناصری فهمیدم که ایشون لفظ تلاوت رو بکار بردن نه قرائت را و این دو با هم فرق داره و اجمالا تلاوت خواندن با تدبر معنی میدهد

    https://article.tebyan.net/85125/%D9...AA%DB%8C%D9%84

    1. قرائت:

    از ريشه «قَرَءَ» به معني «جمع كردن و به هم پيوستن» مي‎باشد و مقصود از آن در سخن، «جمع و پيوستنِ حروف و كلمات» مي‎باشد كه با به هم پيوستنِ حروف، كلماتِ با معني و با پيوستنِ كلمات و حروف با هم، جملاتِ مفيد ساخته مي‎شود.
    به همين جهت، «هر جمع و پيوندي»، «قرائت» نمي‎باشد و هم چنين تلفظِ حرفي واحد را قرائت نمي‎گويند.
    «مفردات» در معني «قرائت» مي‎گويد: «ضَمُّ الْحُرُوفِ و الْكَلِماتِ بَعْضَها إِلي بَعْضٍ في التَّرتيلِ».
    از اين معني دقيق بر مي‎آيد كه «قرائت» در جريان ترتيل مطرح است و جزئي از آن به حساب مي‎آيد كه عمدتاً به بخشي از «ترتيل در لفظ» نظر دارد و لزوماً «ترتيل در معني» را مطرح نمي‎كند و از اين جهت ساكت است.
    تعبير «قرآن» در اصل، وزن مصدري «قَرَءَ» مي‎باشد كه اسم علم براي كتاب خدا گشته است؛ گويا كه اين كتاب آسماني، جامع و چكيده كتب آسماني گذشته[7] و جامع و چكيده همه علومِ الهي در امر ارشاد و هدايت بشر مي‎باشد و يا اينكه قرائت كننده و توضيح دهنده «كتاب تكوين، آفاق و انفس»، مي‎باشد، از اين رو، خود به «كتاب تشريع» موسوم گشته است.
    «هر تلاوتي»، «قرائت» مي‎باشد امّا «هر قرائتي» لزوماً «تلاوت» ‌محسوب نمي‎شود؛ و اساساً «تلاوت» در مواردي بكار مي‎رود كه مطالب قرائت شده، وجوبِ پيروي را در پي آورد،


    2. «تلاوت»:
    از ريشه «تَلي يَتْلُو» به معني «در پي آمدن، دنبال كردن» است به نحوي كه مابينِ تابع و متبوع، چيزي جز تبعيت نباشد، حال اگر «متابعت»، «امري مادي و يا پيروي در حكم» باشد، مصدرش، «تُلُوّ وِ تِلْو» خواهد بود و اگر «متابعت» به واسطه «قرائت يا تدبر در معني» باشد مصدرش «تِلاوَهْ» مي‎باشد.
    مثالِ پيرويِ مادي و پيروي در حكم:
    «وَ الْقَمَرِ إذا تَليها».[8]
    (قسم به ماه آنگاه كه در پي خورشيد رود و در حكمِ نورانيت، از آن تبعيت نمايد).
    مثالِ پيروي در حكم فقط:
    «وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ...».[9]
    (وشاهدي از خاندان پيامبر او را الگو مي‎گيرد و از او متابعت مي‎نمايد).
    مثالِ پيروي در قرائت و تدبرِ معني:
    «...مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّهٌ قائِمَهٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ».[10]
    (بعضي از اهلِ‌كتاب، امتي بپا خاسته‎اند كه آياتِ خدا را در اوقات شب در حالي كه به سجده رفته‎اند با قرائت و تدبر در معني، ‌دنبال مي‎كنند).
    مثالِ پيروي در قرائت و تدبر و عمل:
    «الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ...».[11]
    (كساني كه به آنان كتاب داديم آن را به حق تلاوت مي‎نمايند، چرا كه آنان به آن ايمان دارند).
    در اين مورد، حديث ديگري از پيامبر «حق تلاوت»[12] را «پيرويِ راستين در عمل» معرفي مي‎نمايد:
    «في قَوْلِهِ تَعالي: «... يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ...»: يَتَّبِعُونَهُ حَقَّ اتّباعِهِ».[13]
    مي‎بينيم اين آيه شريفه، نظر به تلاوتِ جامع در پيرويِ لفظي، معنوي و عملي دارد.
    پس «تلاوت قرآن»، «متابعت از قرآن در قرائت و دنبال كردن معاني و پيروي در عمل» مي‎باشد؛ بنابراين، «هر تلاوتي»، «قرائت» مي‎باشد امّا «هر قرائتي» لزوماً «تلاوت» ‌محسوب نمي‎شود؛ و اساساً «تلاوت» در مواردي بكار مي‎رود كه مطالب قرائت شده، وجوبِ پيروي را در پي آورد، از اين رو گفته نمي‎شود: «تَلَوْتُ رِقْعَتَكَ»: «نامه‎ات را تلاوت كردم»، بلكه صحيح آن، «قَرَأْتُ رِقْعَتَكَ» مي‎باشد؛ اين معني را بوضوح در آيات مي‎بينيم:
    «أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ».[14]
    (آيا مردم را به نيكي فرمان مي‎دهيد و خود را فراموش مي‎كنيد حال آنكه شما كتاب را تلاوت مي‎كنيد! پس چرا تعقل نمي‎كنيد ـ و هواي نفستان را مهار نمي‎زنيدـ).
    در آيه شريفه با توبيخ، ‌سؤال مي‎كند، كه: «تلاوتِ كتاب»، چرا «موجبِ عمل» نگشته است و چرا هوايِ نفس را مهار ننموده است؟
    در قرآنِ كريم، آنجا كه از «قرائت»، «تأني و دقت» نيز مقصود باشد فعلِ قرائت با قيد اضافي آورده مي‎شود:
    «وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَي النَّاسِ عَلي مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلاً».[15]
    (و قرآني عظيم را ـ نازل كرديم ـ كه جدا جدايش نموديم ـ قطعه قطعه نازل كرديم ـ به اين مقصود كه آن را برمردم با تأني و درنگ بخواني و به اين دليل كه به نحو خاصي آن را نازل كرديم).

  8. صلوات


صفحه 4 از 4 نخست ... 234

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۶/۰۶/۲۴, ۰۴:۰۲ : 9

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود