جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: زیاریان در یک نگاه

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40521

    زیاریان در یک نگاه




    زیاریان در یک نگاه

    (434-316)ه/928-1042م)

    « زياريان ازسرداران و جنگ جويان گيلان و طبرستان بودند که درقرن چهارم هجري/دهم ميلادي با برانداختن سادات علوي طبرستان به تدريج حکومتي مقتدر ايجاد کردند. مرکز ايشان گرگان بود. اميران زياري با به دست آوردن قدرت بسيار تا نزديک بغداد پيش رفتند. امّا پيوسته با ديلميان آل بويه و سامانيان درحال جنگ بودند.*
    مقتدرترين اميرزياري، مرداويج پسر زيار بود که در سال 316ه/928م طبرستان، گرگان، ري، اصفهان و همدان را گرفت و تا ناحيه حَلوان در عراق پيش رفت و سپاه خليفه را شکستي سخت داد. وي چندي بعد به نواحي مرکزي و جنوب غربي ايران لشکر کشيد و اصفهان و اهواز و خوزستان را گرفت.
    مرداويج مردي تندخوي، خون‌ريز، آزمند و بلندپرواز بود. یک بار هنگامي که خواهرزاده اش درجنگ با سپاه خليفه در همدان کشته شد، براثر شيون و بي‌تابي خواهرش، ديوانه‌وار از ري به همدان لشکر کشيد و درآن شهر به قتل عام عظيمي دست يازيد. نوشته‌اند که خروارها بند شلوار ابريشمين از کُشته شدگان جمع آمد و به ري فرستاده شد.* گناه مردم همدان آن بود که با سپاهيان ديلم درافتاده بودند زيرا آنان شير سنگي را که بر فراز ستوني از دوران اشکاني بر دروازه شهر قرار داشت سرنگون کرده بودند. مردم اين شيرسنگي را طلسم و نگهبان شهر همدان مي‌دانستند. بارديگر درجنگي نزديک قزوين به دستور مرداويج کُشتار و ويراني و غارت عظيم به راه افتاد و غنايم بسيار به خزانه مرداويج سرازير شد.
    زياريان و به خصوص مرداويج اعتقاد درستي به اسلام نداشتند و خواب بازگشت کيش زرتشتي را مي‌ديدند. مرداويج اگرچه با خليفه از در اطاعت درآمده و از او منشور و خلعت دريافت داشته بود، امّا دراين پيوند نيز خدعه و فريب داشت. وي درآرزوي تجديد عظمت شاهنشاهي ساساني بود.* تاجي مانند تاج خسرو انوشَروان برسر مي‌گذاشت و درصدد تجديد بناي شهر تيسفون و برانداختن خليفه بود. جشن هاي ملّي ايراني چون نوروز و مهرگان در دربار او با عظمت و شکوه تمام برگزار مي‌شد. درزمستان سال 323ه/944م در اصفهان به دستور وي جشن سَدِه با افروختن آتش‌هاي عظيم در دو سوي زاينده رود برگزار گرديد.*
    امّا عاقبت تندخويي و بدگماني و کشتار بي دليل مرداويج، به همراه آزردگي ترکان از بي‌اعتنايي و تحقيري که به آنان مي رفت و از آن همه مهم تر توطئه خليفه، کار خود را کرد و غلامان تُرک مرداويج را در همان شب جشن سَدِه درحمام کشتند.
    جانشينان مرداويج نيزچون خود او مردمي درشت‌خوي و بي‌گذشت بودند* و به اندک بدگماني فرمان قتل مي‌دادند. شمسُ المَعالي قابوسبن وُشمگير مشهورترين ايشان است که با وجود تندخوئي و کج خلقي درعالم ادب و هنر نيز دستي داشت. خطّ خوش مي‌نوشت و شعر فارسي و عربي نيکو مي گفت. اميرعُنصُرالمَعالي کيکاوس، نويسنده کتاب معروف قابوس‌نامه نواده اوست و نام کتاب خود را از اوگرفته است*.
    زياريان که همه آن ها به نام هاي ايراني قديم خوانده مي‌شدند، بيش ازصدسال حکومت محلّي[1] داشتند و عاقبت در زمان سلجوقيان به اطاعت ايشان درآمدند.»


    [1] - به نقل از سایت« بنیاد مطالعات ایران- »
    * سایت تخصصی تاریخ اسلام.
    ویرایش توسط رضا : ۱۳۸۹/۰۳/۲۰ در ساعت ۱۹:۱۷
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  2. صلوات


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود