جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تعبد مصلحت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر 1395
    نوشته
    2
    صلوات
    3
    حضور
    1 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    اشاره تعبد مصلحت






    چرایی وجود مصلحت و تعبد بسیار زیاد در دین اسلام؟

    ویرایش توسط سیده راضیه : 1395/09/03 در ساعت 14:31

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن 1391
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    18,805
    صلوات
    50725
    حضور
    133 روز 10 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    35



    با نام و یاد دوست






    تعبد مصلحت








    کارشناس بحث: استاد هادی

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت دی 1348
    علاقه
    خدا،پیامبر، امام و ...
    نوشته
    1,624
    صلوات
    5962
    حضور
    69 روز 5 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط دکترسیدمهدی ریاحی نمایش پست ها
    چرایی وجود مصلحت و تعبد بسیار زیاد در دین اسلام؟
    با سلام و عرض ادب و تقدیر از پرسش خوبتان
    نوع انسان خطا کار است و برای نیل به مقام خلافت الهی نیازمند رهنمایی است که معصوم از خطا و اشتباه باشد، تا با تقلید از وی به مقام خلیفه الاهی بار یابد.
    انسان همانند کودک دبستانی است که برای نیل به اهداف خلقت، نیازمند استاد راه و راهنمای معصوم می باشد.
    وقتی انسان با برهان عقلی، خدای حقیقی را یافت، باید با عقل، صفات اصلی او را هم به چنگ آورد. صفاتی چون، واحدیّت(شریک نداشتن)، احدیّت(غیر مرکّب بودن)، حکمت، عدل و ... . بعد از این مرحله، با استفاده از صفات خدا، اصل نبوّت عامّه را با برهان اثبات می کند؛ و باز با برهان عقلی، صفات نبی را به دست می آورد؛ صفاتی چون عصمت را.
    روشن است که به حکم عقل، باید بی چون و چرا مطیع او بود. چون عقل، قبلاً ثابت نموده که نبی، معصوم است. پس هر چه می گوید، یقیناً حقّ محض است.
    تعبّد یعنی تقلید از فرد معصوم و بدون اشتباه؛ بنابراین تبعیّت از معصوم (که اصطلاحاً تعبّد نامیده می شود) اولا متّکی به یک پروسه ی عقلی منطقی است. لذا انکار تعبّد، در واقع انکار عقل و منطق است؛ و پذیرش آن، عین عقلانیّت می باشد. ثانیا: تعبّد در دین همان تقلید از معصوم است که از خطا و اشتباه به دور است.
    پس فلسفه وجود تعبّد در دین اسلام عدم آگاهی انسان نسبت به حکمت بسیاری از اعمال عبادی است، انسان با تقلید از فرد معصوم یقین پیدا می کند که اعمالش مطابق با خواسته ی خداوند است و این اعمال می تواند انسان را به اهداف عالیه خلقت سوق بدهد.
    اما در ارتباط با واژه ی مصلحت در دین اسلام عرض می شود: طبق آیات قرآن کریم و روایات، خداوند سبحان به خیر و شرّ انسان عالِم است گاهی ما می‌پنداریم که رخدادی، شرّ و بد است، امّا در حقیقت آن اتفاق، رخدادی به مصلحت ما است. خداوند در قرآن می‌فرماید: «عَسَى أَن تَکْرَهُواْ شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّکُمْ»(بقره:216) چه بسا چیزى را خوش نداشته باشید، حال آن‌که خیرِ شما در آن است. و یا چیزى را دوست داشته باشید، حال آن‌که شرِّ شما در آن است».
    این پاسخ بر اساس برداشت بنده از پرسش حضرت عالی بود، اگر احساس می کنید ربطی به پرسشتان ندارد توضیح بیشتری در ارتباط با پرسشتان ارائه فرمایید.



    ویرایش توسط هادی : 1395/07/28 در ساعت 22:27
    تعبد مصلحت
    انسان وظیفه ای جز تهذیب نفس و مبارزه با هواهای نفسانی ندارد

    امام خمینی رحمه الله علیه

  7. صلوات


  8. #4

    عضویت
    جنسیت دی 1348
    علاقه
    خدا،پیامبر، امام و ...
    نوشته
    1,624
    صلوات
    5962
    حضور
    69 روز 5 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    چرایی وجود مصلحت و تعبد بسیار زیاد در دین اسلام؟

    پاسخ:
    نوع انسان خطا‌کار است و برای نیل به کمال، نیازمند رهنمایی است که معصوم از خطا و اشتباه باشد، تا با تقلید و تبعیت از وی به کمال مورد اشاره در قرآن کریم«عبودیت، خلیفه الله و ...» بار یابد.
    وقتی انسان با برهان عقلی، خدای حقیقی را یافت، باید با عقل، صفات اصلی او را هم به چنگ آورد. صفاتی چون، واحدیّت(شریک نداشتن)، احدیّت(غیر مرکّب بودن)، حکمت، عدل و ... . بعد از این مرحله، با استفاده از صفات خدا، اصل نبوّت عامّه را با برهان اثبات می‌کند؛ و باز با برهان عقلی، صفات نبیّ را به دست می‌آورد؛ صفاتی چون عصمت را.
    روشن است که به حکم عقل، باید بی چون و چرا مطیع او بود. چون عقل، قبلاً ثابت نموده که نبی، معصوم است. پس هر چه می‌گوید، یقیناً حقّ محض است؛ از این نکته چرایی تعبّد روشن می‌شود چرا که تعبّد یعنی تقلید از فرد معصوم و بدون اشتباه.(1)
    بنابراین تبعیّت از معصوم (که اصطلاحاً تعبّد نامیده می شود) اولا متّکی به یک پروسه ی عقلی منطقی است. لذا انکار تعبّد، در واقع انکار عقل و منطق است؛ و پذیرش آن، عین عقلانیّت است. ثانیا: تعبّد در دین همان تقلید از معصوم است که از خطا و اشتباه به دور است.
    پس فلسفه وجود تعبّد در دین اسلام عدم آگاهی انسان نسبت به حکمت بسیاری از اعمال عبادی است، انسان با تقلید از فرد معصوم یقین پیدا می‌کند که اعمالش مطابق با خواسته‌ی خداوند است و می توان با تبعیت ار فرد معصوم اهداف عالیه خلقت نائل آمد.
    اما در ارتباط با واژه‌ی مصلحت در دین اسلام عرض می‌شود: طبق آیات قرآن کریم و روایات، خداوند سبحان به خیر و شرّ انسان عالِم است؛ گاهی ما می‌پنداریم که رخدادی، شرّ و بد است، امّا در حقیقت آن اتّفاق، رخدادی به مصلحت ما است.
    خداوند در قرآن می‌فرماید: «عَسَى أَن تَکْرَهُواْ شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّکُمْ»(بقره:216) چه بسا چیزى را خوش نداشته باشید، حال آن‌که خیرِ شما در آن است. و یا چیزى را دوست داشته باشید، حال آن‌که شرِّ شما در آن است».
    برای مطالعه بیشتر ر.ک: مؤسسه‌ی آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره، انسان شناسی و جوادی آملی تفسیر موضوعی قران کریم جلد 9.
    ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ
    1.سعیدی مهر. محمد، آموزش کلام اسلامی صفحه 32-19، قم مرکز جهانی علوم اسلامی


    تعبد مصلحت
    انسان وظیفه ای جز تهذیب نفس و مبارزه با هواهای نفسانی ندارد

    امام خمینی رحمه الله علیه

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 13

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود