جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    خدا-قرآن-امامين حسن (ع)-حسين(ع)
    نوشته
    363
    حضور
    4 روز 4 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1421

    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,




    جوانان در شرف ازدواج بخوانند

    یک شهید، یک ازدواج‌نامه و کلی شرط!

    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,

    شما باید بدانید با کسی ازدواج می‌کنید که به خاطر اسلام و انقلاب و امام آماده است از همه چیزش بگذرد.

    به نقل از سایت تابناک، امروز در دوره‌ای هستیم که هیولای تکنولوژی همه ما انسانها را از اصل و حقیقت زندگی غافل کرده ‌و آنچه‌ خوشبختی می‌نامیم، چیزی جز بهره‌مندی هر چه بیشتر از این غول بی‌‌احساس نمی‌نماید. اگر باور کنیم که خوشبخت‌ترین زوج عالم حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) هستند، قطعاً مسیر زندگی‌مان را از آنان الگوبرداری خواهیم کرد. چه بسا که در همین عصر مردان و زنانی بوده‌اند که با تأسی از این بزرگواران به سعادت زندگانی رسیده‌اند. آنچه ‌در ادامه می‌خوانید، نمونه‌ای از انسان‌های شریف همین مرز و بوم است که در راه اعتلای دین و وطن از همه چیزشان گذشتند و زندگانی را بر مبنای آخرت برگزیدند.
    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,


    شهید محمد قنبرلو فرمانده محور عملیاتی لشکر مکانیزه 31عاشورا در سال 1336 هـ ش در روستای قریس از توابع شهرستان خوی به دنیا آمد. وی از جمله افرادی بود که زندگی خویش را همراه همسرش علی‌وار و فاطمه‌گونه آغاز کردند؛ یک زندگی ساده اما با چهارچوب‌های اخلاقی متقن و محکم. روایت زندگی وی درس‌های فراوانی برای جوانان امروز دارد.
    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,


    روایت از همسر شهید:
    ما در دوازدهم اردیبهشت ماه 1360 طی مراسمی ساده و دور از هر گونه تجملات و تشریفات با توافق و تفاهم طرفین به عقد هم درآمدیم. ایشان از‌‌ همان دقایقی که می‌خواستیم زندگی مشترکمان را شروع کنیم، شرایطی را قبلاً مطرح کردند که من هم با کمال میل آن را پذیرفتم.
    ازدواج ما با مهریه‌ای که یک جلد قرآن بود، بسیار ساده آغاز شد، من و او اعتقاد داشتیم زندگی که با نام خدا و کتاب گرانقدر او آغاز شده باشد، زندگی سازنده و خوبی برای طرفین خواهد بود، چون ما هر دو مکلف بودیم با خاطره نام و کلام خدا و قرآن و زندگی را برای هم شیرین کنیم ولی ایشان همیشه در ادای وظیفه زناشویی بر من پیشدستی می‌کردند و آنچنان مرا شرمنده می‌کردند که عاجز از تلافی‌ از آن می‌شدم. همیشه اگر فرصتی برایشان‌ می‌ماند چه درجبهه و چه در سپاه و غیره به خانه می‌آمدند و از حال ما جویا می‌شدند. اگر در جبهه‌ها بود، همواره برایم نامه می‌نوشت و یا تلفن می‌کرد و سرآغاز نامه خود را همیشه با سلام به محضر آقا امام زمان (عج) و امام خمینی (ره) شروع می‌کرد.



    متن زیر همان شرایط نامه ازدواج است:

    بسم الله الرحمن الرحیم
    «والعصر ان الانسان لفی خسر الا الذین امنو و عملو الصالحات و تواصوا با لحق و تواصوا با لصبر»؛ «سوگند به زمانه و عصر پیامبر و یا عصر امام زمان (ع) که انسان همانا در خسارت و زیانکاری است، مگر آنان که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و یکدیگر را به پیروی از حق و صبر در برابر نارسایی‌ها و مشکلات سفارش کردند».
    مسأله ازدواج یک امر مهم و شرعی است. به طوری که پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار و رهبران دینی بر این مسأله تأکید فراوان دارند و موکداً سفارش بر ساده بودن تشریفات ازدواج دارند. باید توجه کرد که ازدواج با دید مکتبی و اسلامی خیلی حائز اهمیت است و زن بدون مرد و مرد بدون زن ناقصند و این دو مکمل یکدیگرند و مسأله مهم این است که ازدواج ما با افراد عادی زمین تا آسمان فرق دارد، زیرا ما ادعای مکتبی و انقلابی بودن داریم و در طول انقلاب شعارمان اجرای قوانین الهی بوده است و باید به شعارمان عمل کنیم و با شکستن هر گونه تشریفات زاید دین خود را به اسلام و انقلاب ادا نماییم و به دشمنان اسلام نشان دهیم که در عمل مجری قانون خدا بوده و هستیم.
    1 ـ شما باید بدانید با کسی ازدواج می‌کنید که به خاطر اسلام و انقلاب و امام آماده است از همه چیزش بگذرد و می‌خواهد به توفیق خدای بزرگ در جهت خط امام حرکت کند و در این راه هر گونه موانعی را اعم از: پدر، مادر، خواهر، همسر و غیره را کنار زده و سعی دارد رسالت و مسئولیتی که شهدای گلگون کفن انقلاب با اهدای خون پاکشان بر دوشش نهاده‌اند به نحو احسن انجام دهد و منتهای آرزویش پیروزی بر دشمنان اسلام و در ‌‌نهایت شهادت در راه خداست.
    2 ـ باید توجه کنید که بعد از ازدواج با من مسئولیت شرعی شما چندین برابر می‌شود و هر گونه حرکت در رفتار و اخلاقت به حساب اسلام می‌باشد. زیرا همسر یک پاسدار می‌شوید و باید با رشد انقلابی و با شناخت دقیق اسلام و انقلاب به توفیق خداوند متعال برای سایر خواهران مسلمان الگو باشید و فاطمه وار وظیفه خطیر خود را به نحو احسن انجام دهید.

    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,

    (به امید تحقق حکومت الله در سطح جهان به دست پر قدرت مسلمانان آگاه و مسئول)
    شرایط:

    1 ـ زندگی ما باید تا حد امکان علی و فاطمه گونه باشد (در هر زمینه) و هر کس در حد مسئولیت شرعی خود وظایفش را به نحو احسن انجام دهد.

    2 ـ زندگی ما همیشه با پدر و مادرم خواهد بود زیرا پدر و مادرم غیر از من کسی را ندارند و تنها من هستم که در ایام پیری دستشان را بگیرم و وظیفه‌ام همین است و رضایت خدا نیز در این است.

    3 ـ چون شغلم پاسداری است و مسئولیت سنگینی بر دوش دارم، نه تنها مسئولیت پاسداری از انقلاب بلکه مسئولیت صدور انقلاب و نجات مستضعفین جهان از سلطه مستکبرین و ابر قدرت‌ها نیز به عهده ماست. پس بنابراین من همیشه در سپاه خواهم ماند و در هر نقطه ایران و جهان لازم باشد مانوریت بدهند خواهم رفت و تا نابودی دشمنان دین و قرآن به مبارزه خود ادامه می‌دهم و در این جهاد مقدس اگر لیاقت داشتم ممکن است شهید بشوم و هیچ عاملی نمی‌تواند مانع انجام وظایفم گردد.

    4 ـ به طوری که می‌دانید زمان، زمان جنگ است و آن هم جنگ بین اسلام و کفر و به قول امام ما همیشه در حال جنگ با ابرقدرت‌ها هستیم و و مخصوصاً من پاسدار هستم و تا زمانی که حق و باطل وجود دارد جنگ بین حق و باطل هم هست. لذا ممکن است در این جریانات گروگان و یا زخمی و یا اگر توفیق داشته باشم شهید بشوم و شما باید خودتان را از هر جهت آماده نمایید زیرا با یک فرد عادی و راحت طلب ازدواج نمی‌کنید بلکه با یک پاسدار و مسئول ازدواج می‌کنید و مسئولیتتان خیلی سنگین است.
    5 ـ به هیچ حزب و گروهی وابسته نبوده به غیر از خط امام که آن هم خط خدا و انبیاست و شما نیز باید چنین باشید.
    6 ـ از نظر فعالیت مذهبی کاملاً آزاد هستید و می‌توانید در کلاس‌های مذهبی شرکت کنید و یا خود چنین کلاس‌هایی در نتیجه مطالعات بیشتر دایر نمایید.
    7 ـ بزرگ‌ترین مسئولیتی که در مقابل همسر و خدا دارید حفظ و رعایت حجاب اسلامی است که باید بیش از هر چیز به آن توجه شود.
    8 ـ می‌توانید به صورت متفرقه به تحصیلات خود ادامه دهید اما نه به خاطر کسب مدرک بلکه برای بالا بردن سطح معلومات و استفاده صحیح در جهت خدمت به اسلام.
    9 ـ نحوه برگزاری مراسم ازدواج‌‌ همان خواهد بود که امامان و الگوهای ما برگزار کرده‌اند.
    10 ـ در بعضی از مسائل شرعی اگر چنانچه پدر و مادرمان از روی نا‌آگاهی پافشاری کردند در درجه اول موظف به آگاه کردن آنان بوده و در ‌‌نهایت خودمان مستقلاً تصمیم می‌گیریم.
    به امید پیروزی اسلام بر کفر


    نحوه شهادت محمد قنبرلو را یکی از نیروهایش چنین نقل می‌کند: نزدیک ساعت 9 صبح مورخه 22 /1/ 66 یک ترکش از ناحیه پشت سر اصابت کرد و در‌‌ همان لحظه نوری صورت برادر عزیز را پوشاند که ما نتوانستیم جلو برویم. من متوجه شدم لب‌هایش تکان می‌خورد. خود را نزدیک کرده و گوشم را به جلوی دهانش بردم. می‌گفت مقاومت کنید، با من کاری نداشته باشید و جلو بروید.

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۵/۰۶/۱۳ در ساعت ۰۷:۵۲
    گمنامي تنها براي شهرت پرست ها درد آور است وگرنه همه اجر ها در گمنامي است(سيد شهيدان اهل قلم سيد مرتضي آويني)

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    خدا-قرآن-امامين حسن (ع)-حسين(ع)
    نوشته
    363
    حضور
    4 روز 4 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1421



    گفت‌وگو با برادر و همسر شهید امیرحسین سلیمانی؛
    امیر با شهید پیچک رابطه بسیار صمیمی داشتند. به خاطر دارم که چقدر از ازدواج غلامعلی خوشحال بود و در مراسم ازدواجش شرکت کرد. زمانی که او شهید شد، امیر باور نمی‌کرد که پیکرش از بین رفته باشد. به همین جهت به کوه‌های بازی دراز رفت و پیکر غلامعلی را سالم برگرداند.
    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,گروه جهاد و مقاومت مشرق: همه ی دلخوشی های نوعروس، بودن با مردی است که برای بودن با او روزهای بسیاری را به انتظار نشسته است. مردی که قرار است مسیر طولانی و دشوار زندگی را با هم طی کنند و روزهای شیرینی را برای هم خلق کنند. او که روزهای بسیاری را در شوق و انتظار گذرانده است. روزهای نخست زندگی برای او شیرینترین روزهاست. اینکه در کنار هم بنشینند و به آیندهای فکر کردند که در انتظارشان است. به کودکی بیاندیشند که چند سال بعد مهمان زندگیشان خواهد شد. همه ی این فکر و خیالها برای یک بانو مقدمهای برای ورود به دنیای متاهلی است.

    زهره رشیدیان یکی از آن نوعروسانی بود که آرزوهای بسیاری برای زندگی مشترک خود با امیرحسین سلیمانی داشت؛ اما روزگار جنگ و دفاع از وطن، در همان روزهای نخست زندگی بین زهره و امیرحسین جدایی انداخت. اما دل امیرحسین تا روزی که خرمشهر آزاد شود، آرام نمیگرفت. او که داماد سه روزه بود مرخصیاش را لغو کرد، تا جزو نخستین افرادی باشد که وارد خونین شهر میشود.

    در ادامه ماحصل گفت وگو با مجید سلیمانی برادر شهید، و زهره رشیدیان همسر شهید "امیر حسین سلیمانی" را می خوانید.

    ** حقوقی از سپاه دریافت نمیکرد

    برادر شهید: قبل از آغاز جنگ تحمیلی، پدرم در بازار تهران مشغول به کار بود. وضع مالی خوبی داشتیم. اقوام مادریام در خرمشهر زندگی می کردند؛ به همین جهت ما هم به آنجا رفتیم. در خرمشهر سوپرمارکت مجهزی تاسیس کردیم.


    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,

    زمانی که انقلاب شد ما در خرمشهر بودیم. بعد از انقلاب قیامی در آنجا صورت گرفت. اعراب را تحریک کرده بودند که خرمشهر را تجزیه کنند. امیر در آن درگیریها شرکت کرد. درگیریهای سنگینی در نخلستانها بود. امیر و دوستانش جزو تیمی بودند که از تجزیه ممانعت میکردند. اهالی شهر میجنگیدند و بنی صدر هم نیرو اعزام نمیکرد. با مقاومت مردم درگیریها خاتمه پیدا کرد.

    برادرم در آن درگیریها توسط مخالفین شناسایی شده بود. آنها هم روزی به خانه ما هجوم آوردند. مجبور شدیم از درب پشتی خانه فرار کنیم و برای مدتی به تهران بیاییم.

    با شروع جنگ تحمیلی و اشغال خرمشهر، تمام داراییهایمان را از دست دادیم و بهعنوان یک جنگزده به تهران برگشتیم. حتی شناسنامه نداشتیم. در آن زمان من 17 ساله و محصل بودم. پدرم دیگر توان کار کردن نداشت و امیر هم بهعنوان فرزند ارشد خانواده در جبهه بود؛ به همین دلیل من وارد بازار کار شدم.

    ** جزو نخستین محافظین نهاد ریاست جمهوری بود

    برادر شهید: با آغاز غائله کردستان، برادرم برای مقابله با کومله و دموکراتها به کردستان رفت. در آنجا هم زخمی شد. با شروع جنگ تحمیلی در سرپل ذهاب و بانه دیدبانی میکرد. از ابتدای تشکیل گردان 9 نیز به عضویت سپاه درآمد و جزو نخستین افرادی بود که از نهاد ریاست جمهوری حفاظت میکردند.

    روزی به مادرم گفت که قصد ازدواج دارد. در آن مدت هیچ حقوقی از سپاه نگرفته بود. البته بعد از شهادتش متوجه شدیم که در آن مدت در شرکت ملی گاز بهعنوان بازرس انبار فعالیت داشت؛ ولی از آنجا هم حقوقی دریافت نمیکرد. مادرم از او خواسته بود هر وقت سه ماه حقوق دریافت و پسانداز کرد، برای او به خواستگاری میرود.

    ** نحوه آشنایی

    همسر شهید: مدرک دیپلم را که گرفتم آخرهای بهمن بود در نهضت سوادآموزی، فی سبیلالله شروع به کار کردم. یک روز برای آزمون به مدرسه مطهری رفتم و با دوستم افسانه ساعتچی ملاقات کردم. افسانه از من خواست تا به دیدار یکی از دوستان خانوادگیشان که جنگزده هستند، برویم. وقتی به منزلشان رفتیم مادر خانواده خانه نبود و ما برگشتیم. در طول مسیر، افسانه از این خانواده و پسر ارشدشان که در جبهه بود، تعریف کرد.

    چند روز بعد دوستم تماس گرفت و گفت که پسر ارشد آن خانواده قصد ازدواج دارد و من شما را معرفی کردم. روز بعد در دفتر نهضت سواد آموزی یوسفآباد بودم که پسری با لباس سپاه وارد اتاق شد و برای پدرش کتاب میخواست. گفتم "برادر ما اینجا کتابی نداریم." و راهنمایی کردم که از کجا میتواند کتاب را تهیه کند. احساس می کردم زیرچشمی من را نگاه میکند؛ ولی عکسالعملی نشان ندادم و رفت. دو روز بعد با منزل ما تماس گرفتند و قرار خواستگاری گذاشتند.

    در هوای سرد زمستان، امیر به همراه خانوادهاش به خواستگاری آمدند. متوجه شدم آن برادر سپاهی که به نهضت سوادآموزی آمد، امیر بود. پس از صحبتهای اولیه، مهرش به دلم نشست و جواب مثبت دادم. فردای آن روز برای 15 روز به جبهه برگشت.

    ** با لباس سپاه خطبه عقد را جاری کردیم/ انگشتر عقیق تنها خرید عروسیمان بود

    پس از بازگشت از جبهه، به خرید عروسی رفتیم. مادر همسرم میگفت "من نتوانستم امیر را از رفتن به جبهه منصرف کنم. تو نگذار که برود." ولی ما به توافق رسیده بودیم که من مانع رفتنش نشوم و او هم قول داده بود که سالم برگردد.

    برای ازدواج با امیر، برخلاف خواستگاریهای دیگر به هیچ وجه سختگیری نکردیم. خرید عروسی مختصری داشتیم؛ یک حلقه، لباس و کفش برای من و یک انگشتر عقیق برای امیر خریدیم. امیر آنجا قول داد که هرگز آن انگشتر را از خود دور نکند.

    مادر همسرم بسیار اصرار داشت که خرید مفصل و خوبی داشته باشیم؛ ولی من و امیر میخواستیم زندگی مشترک سادهای را آغاز کنیم.

    خطبه عقدمان را امام جماعت مسجد محل جاری کرد. امیر با لباس سپاه آمده بود. پدرهمسرم هم یک آینه و شمعدان برایمان خرید و به مسجد آورد. مراسم عقدی ساده ولی شیرین و خاطرهانگیز داشتم. یک ساعت بعد از عقد هم همسرم خداحافظی کرد و برای ماموریتی به جبهه رفت.

    قرار بود برای ایام عید برگردد؛ اما تماس گرفت و تلفنی عید را تبریک گفت. من پشت تلفن گریه میکردم. عید من با پدر و مادرهمسرم بدون امیر برای تبریک عید به منزل اقوام می رفتیم. اواخر فرودین ماه امیر برگشت.

    اول اردیبهشت ماه مادر همسرم ما را به صرف شام دعوت کرد. فردای آن روز به مدت 10 روز راهی مشهد مقدس شدیم. روز دوم از مسافرت بودیم که برای جویا شدن حال اقوام به تهران تماس گرفت. پدرش به او خبر داد که گردان قصد شرکت در عملیاتی برای آزادسازی خرمشهر را دارد.

    امیر معتقد بود "زمانی که عراقیها خرمشهر را اشغال کردند، در جریانهای تن به تن جزو آخرین نفرهای بود که خرمشهر را ترک کرد. به همین جهت حالا که عملیاتی صورت خواهد گرفت تا خرمشهر آزاد شود، باید جزو اولین نفراتی باشد که وارد خرمشهر میشود." از این رو از من خواست تا به تهران برگردیم و قول داد که بعد از عملیات مجددا برمیگردیم. به همین جهت مرخصیاش را لغو کرد. شب را در خانه ما ماند. صبح غسل شهادت کرد و رفت.

    گفتم حرف از شهادت نزن. چون قول داده بودم، مانع رفتنش نشدم؛ ولی گفتم قول بده که سالم برمیگردی. میگفت من قسم خوردم که من از دین و خانهام دفاع کنم. قول میدهم 20 روز دیگر برگردم. البته هر بار که از حجله شهیدی را میدیدیم میگفتم از سمت دیگری برویم و امیر میگفت "باید خودت را برای همچین روزی آماده کنی." من نمیخواستم به نبود امیر فکر کنم.


    ,,, ازدواج به سبک شهداء الگوی پیش روی ما,,,

    اصرار داشتم که من را هم با خود ببرد؛ ولی گفت این عملیات نمیشود. وقتی خرمشهر آزاد شد شما را هم همراه خودم میبرم. در این فاصله قرار شد من خانه را آماده کنم.

    ** پیکر شهید پیچک را سالم برگرداند

    همسر شهید: برادرم آن مقطع از بسیج مسجد برای این عملیات اعزام شد. شب عملیات امیر و برادرم همدیگر را میبینند. امیر به او میگوید "من در این عملیات شهید میشوم. هوای خواهرت را داشته باش." برادرم در پاسخ گفت "تو تعهد خواهرم را داری. من به جای تو میروم." ولی امیر قبول نمیکند و میگوید "زهره خدا را دارد." محمد در این عملیات مجروح و به تبریز اعزام میشود.

    قرار بود از طرف نهضت سوادآموزی خانمها را به جمکران ببریم. در ابتدا به بهشت زهرا رفتیم. شهدای مرحله اول و دوم عملیات را تشییع میکردند. ناگهان صدای امیر را از پشت بلندگو شنیدم. ولی هیچکس جز خودم آن صدا را نمیشنید.

    در جمکران اعلام کردند که امشب مرحله سوم عملیات است و برای سلامتی رزمندگان دعا کنید. چشمانم را که بستم امیر و برادرم را در بیابانی دیدم. محمد دستم را گرفت؛ ولی امیر از من فاصله گرفت. هول از خواب بیدار شدم.

    از جمکران مستقیما به منزل پدری همسرم رفتم. در خانه بوی بدی میآمد. در گذشته برخی اعتقاداتی داشتند که جنبه خرافات داشت؛ ولی برای کسی که چشم انتظار بود حتی اگر واقعیت هم نداشت، باعث دلگرمی بود. مادر همسرم در حمام خانه سرکه را میجوشاند تا امیر دلش شور بزند و برگردد. با اینکه به این خرافات اعتقاد نداشتم، ولی دلم میخواست که واقعیت داشته باشد.

    نگران امیر بودم و نمی دانستم با چه کسی تماس بگیرم. فردای آن روز؛ مادر شهید غلامعلی پیچک با خانم دیگری به منزل مان آمد.

    برادر شهید: امیر با شهید پیچک رابطه بسیار صمیمی داشتند. به خاطر دارم که چقدر از ازدواج غلامعلی خوشحال بود و در مراسم ازدواجش شرکت کرد. زمانی که پیچک شهید شد، امیر باور نمیکرد که پیکرش از بین رفته باشد. به همین جهت به کوههای بازیدراز رفت و پیکر غلامعلی را سالم برگرداند.

    همسر شهید: من نمیدانستم وقتی یک رزمنده شهید میشود مادر شهید دیگری به منزلشان میآید و اطلاع میدهد؛ ولی مادرهمسرم با دیدن مادر شهید پیچک متوجه ماجرا شد و گریه کرد. هر بار که چشمش به من میافتاد میگفت "جواب این دختر رو چی بدم؟" هر چه سوال میکردم چه اتفاقی افتاده؟! هیچکس جوابم را نمیداد.

    امیر یک لباس صورتی داشت که هنگام رفتن بر تن کرد. در همین حین صدای زنگ خانه به صدا درآمد. من از پنجره بیرون را نگاه کردم. مردی با لباس صورتی کنار پدرهمسرم ایستاده بود. فکر کردم امیر برگشته، بلند گفتم مامان امیر اومد.

    چهار طبقه را با عجله به پایین رفتم. با دیدن گریه پدر همسرم، متوجه شدم اتفاق بد زندگیام رخ داده است و از حال رفتم. تا شب خانه مملو شد از میهمانهای که برای همدردی میآمدند. تا مدتها بعد از شهادت امیر حال روحی خوبی نداشتم. به خاطر ندارم چه کارهایی میکردم؛ ولی خانواده میگفتند که حتی تا مرز خودکشی هم پیش رفتم.

    مدام میگفتم "دروغه که میگن امیر شهید شده"؛ درست 20 روز از رفتن امیر گذشته بود. او قول داده بود که خودش برگردد؛ نه اینکه خبر شهادتش.

    حدود 15 الی 16 روز بعد از شهادتش، پیکرش را به عقب برگرداندند. زمانی که برای تشییع رفتیم دیوانه وار بر سر پاسدارها فریاد میزدم و میگفتم شما لباس و اسلحه امیر را برداشتید. سعی میکردم درب تابوت را باز کنم تا صورتش را ببینم؛ ولی اجازه ندادند.

    ** همسرم به قولش وفا کرد/ زندگی مشترک سه روزه

    همسر شهید: امیر را با همان لباسهایی که بر تن داشت به خاک سپردند. ساعت و انگشتر امیر بر دستش بود. ساعت را برای یادگاری به برادرش دادند. هر کاری کردند تا انگشتر را از دستش خارج کنند، نشد. همسرم به قولی که داده بود وفا کرد و انگشتر را حتی بعد از شهادت از خود دور نکرد. زندگی مشترک ما سه روز طول کشید.

    ** دعوت به ریاست جمهوری

    همسر شهید: چند روز بعد از شهادت همسرم به دلیل این که جزو محافظین ریاست جمهوری بود، ما را برای دیدار با امام خامنهای دعوت کردند. عکسهای شهدا را قاب کرده بودند. ایشان فرمودند "من نمیتوانم به این عکسها نگاه کنم؛ زیرا بعضی از این شهدا داماد چند روزه بودند و همسرانشان در جمع حضور دارند."

    وقتی از ریاست جمهوری خارج شدیم، مردم برای آزادی خرمشهر شادی میکردند و من بی اختیار امیر حسین را صدا میزدم.

    ** آخرین خواسته شهید

    همسر شهید: امیر در میان صحبتهایش از من خواسته بود که اگر شهید شد به جای لباس مشکی، سفید بپوشم. بعد از شهادت امیر وقتی لباس مشکی میدیدیم، گریه میکردم. در تمام مدتی که عزادار بودم کت و دامن سفید میپوشیدم.

    در تمام دورانی که حال روحی خوشی نداشتم، خانواده همسرم بسیار با من همدردی کردند.

    برادر شهید: اکثر همسران رزمندگان بعد از شهادت، ارتباطشان با خانواده همسر قطع یا کم می شد؛ ولی همسر امیر هرگز از ما دوری نکرد و همچنان با خانواده در ارتباط است.

    ** حقوقش را بعد از شهادتش پرداخت کردند

    برادر شهید: یک دفترچه پیدا کردیم که امیر بدهیهایش را در آن نوشته بود. به دنبال افراد میگشتیم که بدهیها را پرداخت کنیم. یکی از این طلبکاران محمد ابراهیم شفیعی رئیس منطقه گاز بود. زمانی که برای پرداخت بدهی رفتیم. ایشان خندید و گفت امیر در اینجا کار میکرد و در آخر ماه دفاتر حقوقی را امضا نمیکرد. به حسابدار گفت تا مزد امیر را پرداخت کنند.

    ** تنها خواسته همسر شهید

    همسر شهید: خیلی دنبال وصیتنامه و کولهپشتی امیر گشتیم. اما هیچ اثری از دستنوشته، وصیت یا کوله پشتی امیر پیدا نکردیم. پیدا شدن وسایلش یکی از آرزوهای ما است. همچنین عکسی از زمان تشییع و پیکر امیر نداریم. یک فیلم سال 62 در صدا و سیما پخش شد که در آن امیر را دیدم؛ ولی نتوانستم آن را از سازمان بگیرم.

    پس از گذشت 34 سال از شهادت امیر هر سال که بهار میآید به یاد از دست دادنش حال خوشی ندارم.

    ** با دیدن همسران شهدای مدافع حرم به یاد گذشته افتاد

    چند روز پیش که همسر دو شهید مدافع حرم میهمان برنامه تلویزیونی خندوانه بودند، به یاد آن روزهای خودم افتادم. روزهای دلتنگی که ما گذراندیم حالا همسران مدافع حرم میگذرانند.
    منبع: دفاع پرس
    گمنامي تنها براي شهرت پرست ها درد آور است وگرنه همه اجر ها در گمنامي است(سيد شهيدان اهل قلم سيد مرتضي آويني)

  5. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود