صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بررسی تعدادی از احادیث کتب اربعه شیعه

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    بررسی تعدادی از احادیث کتب اربعه شیعه




    با سلام

    قبلا گفتیم که ورود و استنباط در اخبار کار سختی است ومحتاج به علم کاملی میباشد و هیچ کس هم بجز آنکه خدا خواهد از خطا مصون نمیباشد اما ما ناگزیریم که تا حد مقدور کوشش کنیم و از خدای متعال حکم سدید را بخواهیم.

    در این مقال به بررسی تعدادی از احادیث میپردازیم و از دوستان محترم خواهشمندم که اگر مطلب مستدلی دارند ارائه فرمایند تا موضوع دچار هرج ومرج نشود .


    طبق اخبار خود معصومین علیهم صلوات الله ، اگر خبری مخالف قرآن باشد باطل ومزخرف است وباید بدیوار زده شود واما چگونگی و حدود این مخالفت و عرصه عقل از موضوعات جالب ومفید در این زمینه است .

    نکته دیگر هیچ کس منکر مساعی وخدمات ثقة الاسلام کلینی وشیخ صدوق وعلی بن ابراهیم و سایر اعاظم شیعه رحمهم الله نیست فقط بحث در مورد بعضی خطاها واشتباهات است که باید علت آنرا بیابیم وباشد كه اين مطالب سرآغازي براي تحقيق علاقه مندان گردد.


    احاديث در مورد علت زلزله :

    در اصول كافي : عن علي بن محمد علان الكليني، عن صالح بن أبي حماد(ضعیف)،، عن
    بعض أصحابه (؟)، عن عبد الصمد بن بشير، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: إن الحوت الذي
    يحمل الارض أسر في نفسه أنه إنما يحمل الارض بقوته فأرسل الله عزوجل إليه حوتا أصغر
    من شبر وأكبر من فتر، فدخل في خياشيمه فصعق، فمكث بذلك أربعين يوما. ثم إن الله
    عزوجل رأف به ورحمه وخرج، فإذا أراد الله عزوجل بأرض زلزلة بعث ذلك الحوت إلى ذلك
    الحوت فإذا رآه اضطرب فتزلزت الارض .



    از ابو عبدالله صادق -عليه السلام- روايت کرده که گفت: همانا آن ماهي که زمين را حمل مي‌کند، اين فکر در ضميرش گذشت که وي با نيروي خود به حمل زمين مي‌پردازد! پس خداي تعالي ماهي (کوچکي) به سويش فرستاد که از يک وجب کوچکتر و از فاصلة ميان انگشت شست و سبّابه بزرگتر بود. آن ماهي کوچک بدرون بيني وي رفت و او غش کرد. پس، چهل روز در بيني وي ماند آنگاه خداوند بزرگ بر ماهي حامل زمين، رأفت و رحمت آورد و ماهي کوچک از بيني او بيرون شد. و هر گاه که خداي عزّوجلّ بخواهد تا در زمين زلزله‌اي پديد آيد همان ماهي کوچک را به سوي ماهي بزرگ مي‌فرستد و چون ديده‌اش بر او افتد، بر خود مي‌لرزد و در زمين زلزله پديد مي‌آيد».!

    این سند چون بعض اصحابه دارد مرسل است و معلوم نیست که راویانش چه کسانی هستند .


    شیخ صدوق هم آورده :


    حدثنا محمد بن الحسن رحمه الله قال: حدثنا محمد بن الحسن الصفار باسناده رفعه إلى أحدهما عليه السلام: ان الله تبارك وتعالى امر الحوت بحمل الارض وكل بلدة من البلدان على فلس من فلوسه، فإذا أراد الله تعالى أن يزلزل ارضا امر الحوت ان تحرك ذات الفلس فتحركه، ولو رفع الفلس لانقلبت الارض باذن الله عزوجل.


    العلل: عن محمد بن الحسن بن الوليد، عن محمد بن
    الحسن الصفار، بإسناد له رفعه إلى أحدهم عليهم السلام أن الله تبارك وتعالى أمر
    الحوت بحمل الارض وكل بلدة من البلدان على فلس من فلوسه، فإذا أراد الله عزوجل أن
    يزلزل أرضا أمر الحوت أن يحرك ذلك الفلس فيحركه، ولو رفع الفلس لا نقلبت الارض بإذن
    الله .

    درالفقية نیز مرسلا عن الصادق عليه السلام مثله آورده .

    این حدیث نیز از صفار به بالا مرسل است ومعلوم نیست توسط چه کسانی به امام میرسد هرچند که جناب محمدبن الحسن بن ولید ومحمد بن حسن صفار ثقه اند .

    یعنی هر شهربر فلسی از فلسهای این ماهی (ماهي كه روي شاخ گاو قراردارد وحامل زمين است )قرار دارد و اگر خدا بخواهد زلزله ایجاد کند به ماهی فرمان میدهد که فلسش را حرکت دهد واگر فلس بیفتد زمین واژگون میشود !

    - العلل: عن محمد بن أحمد، عن إبراهيم بن إسحق (مشترک بین ثقه وضعیف)، عن محمد
    بن سليمان الديلمي (از بزرگان غلات وضعیف جدا) قال: سألت أبا عبد الله عليه السلام عن الزلزلة ما هي ؟ قال:
    آية. قلت: وما سببها ؟ قال: إن الله تبارك وتعالى وكل بعروق الارض ملكا فإذا أراد
    الله أن يزلزل أرضا أوحى إلى ذلك الملك أن حرك عروق كذا وكذا. قال: فيحرك ذلك الملك
    عروق تلك الارض التي أمره الله فتتحرك بأهلها. قال: قلت: فإذا كان ذلك فما أصنع ؟
    قال: صل صلاة الكسوف فإذا فرغت خررت ساجدا وتقول في سجودك
    " يا من يمسك السموات والارض أن تزولا ولئن زالتا إن أمسكهما من أحد من بعده إنه
    كان حليما غفورا أمسك عنا السوء إنك على كل شئ قدير ".

    الفقيه: بإسناده عن
    سليمان الديلمي مثله .

    البته در كتب اهل سنت هم مشابه همین اخباراز طريق صحابه آمده است.

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    احادیث بیشتر






    با سلام


    حدیث دیگری که در اصول کافی از قول امام صادق (ع) در علاج برخی امراض آمده و شایان توجه است :


    عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا (؟)عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ بن عيسي الاشعري عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ الاهوازي وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُوسَى بْنِ الْحَسَنِ بن عامر الاشعري عَنْ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَبن يزيد بياع السابري عَنْ أَخِيهِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ عِنْدَهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي أُحِبُّ الصِّبْيَانَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع فَتَصْنَعُ مَا ذَا قَالَ أَحْمِلُهُمْ عَلَى ظَهْرِي فَوَضَعَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ وَ وَلَّى وَجْهَهُ عَنْهُ فَبَكَى الرَّجُلُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع كَأَنَّهُ رَحِمَهُ فَقَالَ إِذَا أَتَيْتَ بَلَدَكَ فَاشْتَرِ جَزُوراً سَمِيناً وَ اعْقِلْهُ عِقَالًا شَدِيداً وَ خُذِ السَّيْفَ فَاضْرِبِ السَّنَامَ ضَرْبَةً تَقْشِرُ عَنْهُ الْجِلْدَةَ وَ اجْلِسْ عَلَيْهِ بِحَرَارَتِهِ فَقَالَ عُمَرُ فَقَالَ الرَّجُلُ فَأَتَيْتُ بَلَدِي فَاشْتَرَيْتُ جَزُوراً فَعَقَلْتُهُ عِقَالًا شَدِيداً وَ أَخَذْتُ السَّيْفَ فَضَرَبْتُ بِهِ السَّنَامَ ضَرْبَةً وَ قَشَرْتُ عَنْهُ الْجِلْدَ وَ جَلَسْتُ عَلَيْهِ بِحَرَارَتِهِ فَسَقَطَ مِنِّي عَلَى ظَهْرِ الْبَعِيرِ شِبْهُ الْوَزَغِ أَصْغَرُ مِنَ الْوَزَغِ وَ سَكَنَ مَا بِي

    سند روایت پس از تفکیک اسناد دوصورت دارد :
    عدة من أصحابنا (؟) عن أحمد بن محمد عن الحسين بن سعيد عن محمد بن عمر (وثاقتش نامشخص)عن أخيه الحسين عن أبيه عمر بن يزيد (ثقة) قال كنت عند أبي عبد الله ع و عنده رجل فقال له... فقال له

    محمد بن يحيى عن موسى بن الحسن عن عمر بن علي بن عمر بن يزيد (وثاقتش نامشخص) عن محمد بن عمر(وثاقتش نامشخص) عن أخيه الحسين عن أبيه عمر بن يزيد قال كنت عند أبي عبد الله ع و عنده رجل فقال له... فقال له


    که سند درمجموع ضعیف است مخصوصا که خبر واحد وبدون شاهد وقرینه ومتنی عجیب دارد .


    خلاصه یعنی عمربن یزید میگوید : مردی نزد امام آمد وگفت که من پسربچه ها را دوست دارم حضرت گفتند چطوری ؟ گفت بر پشتم حملشان میکنم ! امام دستش را بر پیشانیش گذاشت و رویش را از او برگرداند ، مرد گریه اش گرفت پس امام مثل اینکه رحمش آمد و به او گفت هنگامیکه به شهرت رسیدی

    يعني يك شتر چاق ميخري ودستهایش رامحکم میبندی وبا شمشير سر كوهان شتر را میزنی تا پوست کنار رود و فورا تا حرارتش باقیه مقعدت را برجایش میگذاری و عمر میگوید که مرد گفت من به شهرم رفتم وپس از انجام اینکار دیدم که چیزی شبیه یک وزغ ولیکوچکتر از من خارج شد ومرض من آرام شد !!!!!!!!!!!!!!!!!!


    نکته جالب که بسیار بعید است تعریف جریان معالجه برای عمر است که چگونه امکان دارد ؟! شاید سال دیگر یکدیگر را دیده اند !


    روایت دیگری هم در علاج مرض ابنه آمده :


    مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى العطار عَنْ مُوسَى بْنِ الْحَسَنِ بن عامر الاشعري عَنِ الْهَيْثَمِ بن ابي مسروق النَّهْدِيِّ رَفَعَهُ قَالَ شَكَا رَجُلٌ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع الْأُبْنَةَ فَمَسَحَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع عَلَى ظَهْرِهِ فَسَقَطَتْ مِنْهُ دُودَةٌ حَمْرَاءُ فَبَرَأَ .مرفوع ضعيف

    یعنی مردی از مرض ابنه نزد حضرت شکایت کرد پس امام دستش را بر پشت مرد کشید که یک کرم قرمز از او دفع شد و مرضش آرام شد !

    مشكل اين خبر مرسل هم يا از جناب الهيثم بن أبي مسروق النهدي ويا از كسانيكه از آنان روايت كرده و در سند نامشان نيست كه معلوم نيست ثقه اند يا نه .

    وبعضی احادیث دیگر که مشکل سندی دارند :

    -عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ(؟) عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ (؟) عَنْ عَمْرٍو(؟) عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ أَقْسَمَ اللَّهُ عَلَى نَفْسِهِ أَنْ لَا يَقْعُدَ عَلَى نَمَارِقِ الْجَنَّةِ مَنْ يُؤْتَى فِي دُبُرِهِ فَقُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فُلَانٌ عَاقِلٌ لَبِيبٌ يَدْعُو النَّاسَ
    إِلَى نَفْسِهِ قَدِ ابْتَلَاهُ اللَّهُ قَالَ فَقَالَ فَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي مَسْجِدِ الْجَامِعِ قُلْتُ لَا قَالَ فَيَفْعَلُهُ عَلَى بَابِ دَارِهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَيْنَ يَفْعَلُهُ قُلْتُ إِذَا خَلَا قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْتَلِهِ هَذَا مُتَلَذِّذٌ لَا يَقْعُدُ عَلَى نَمَارِقِ الْجَنَّةِ

    - أَحْمَدُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا (؟)عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا كَانَ فِي شِيعَتِنَا فَلَمْ يَكُنْ فِيهِمْ ثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ مَنْ يَسْأَلُ فِي كَفِّهِ وَ لَمْ يَكُنْ فِيهِمْ أَزْرَقُ أَخْضَرُ وَ لَمْ يَكُنْ فِيهِمْ مَنْ يُؤْتَى فِي دُبُرِهِ

    - الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ (؟) عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع هَؤُلَاءِ الْمُخَنَّثُونَ مُبْتَلَوْنَ بِهَذَا الْبَلَاءِ فَيَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُبْتَلًى وَ النَّاسُ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ لَا يُبْتَلَى بِهِ أَحَدٌ لِلَّهِ فِيهِ حَاجَةٌ قَالَ نَعَمْ قَدْ يَكُونُ مُبْتَلًى بِهِ فَلَا تُكَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ يَجِدُونَ لِكَلَامِكُمْ رَاحَةً قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَإِنَّهُمْ لَيْسُوا يَصْبِرُونَ قَالَ هُمْ يَصْبِرُونَ وَ لَكِنْ يَطْلُبُونَ بِذَلِكَ اللَّذَّة


    الكافي ج : 5 ص : 551

  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    کشف عورت !




    با سلام

    دو حدیث دیگر در کافی آمده :

    ُمحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ عَنْ بَعْضِ مَنْ حَدَّثَهُ (؟) أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ ع كَانَ يَقُولُ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ قَالَ فَدَخَلَ ذَاتَ يَوْمٍ الْحَمَّامَ فَتَنَوَّرَ فَلَمَّا أَنْ
    أُطْبِقَتِ النُّورَةُ عَلَى بَدَنِهِ أَلْقَى الْمِئْزَرَ فَقَالَ لَهُ مَوْلًى لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي إِنَّكَ لَتُوصِينَا بِالْمِئْزَرِ وَ لُزُومِهِ وَ قَدْ أَلْقَيْتَهُ عَنْ نَفْسِكَ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ النُّورَةَ قَدْ أَطْبَقَتِ الْعَوْرَةَ . الكافي ج : 6 ص : 503

    از امام باقر (ع) روایت کرده که فرمودند که هرکس به خدا وقیامت ایمان دارد بدون لنگ وچادر به حمام داخل نشود راوی میگوید که امام روزی وارد حمام شد و نوره کشید پس هنگامیکه نوره بر بدنش مالید ، لنگ را کنارزد پس خدمتکارش به او گفت پدرومادرم بفدایت شما مارا به لنگ واستفاده آن سفارش میکنید در حالیکه آنرا از خود کنار میزنید پس امام گفت که آیا نمیدانی که نوره عورت را میپوشاند ؟!!!

    هرچند كه در وثاقت عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ و عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ جاي بحث است.اما راوی اول که اصل است نامعلوم است.


    حدیث دیگردر کافی وفقیه :

    عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا (؟)عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ (مختلف فيه) عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ (مضطرب الامر) عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ (؟)عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ الرَّافِقِيّ (؟)ِ قَالَ دَخَلْتُ حَمَّاماً بِالْمَدِينَةِ فَإِذَا شَيْخٌ كَبِيرٌ (؟) وَ هُوَ قَيِّمُ الْحَمَّامِ فَقُلْتُ يَا شَيْخُ لِمَنْ هَذَا الْحَمَّامُ فَقَالَ لِأَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع فَقُلْتُ كَانَ يَدْخُلُهُ قَالَ نَعَمْ فَقُلْتُ كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ قَالَ كَانَ يَدْخُلُ فَيَبْدَأُ فَيَطْلِي عَانَتَهُ وَ مَا يَلِيهَا ثُمَّ يَلُفُّ عَلَى طَرَفِ إِحْلِيلِهِ وَ يَدْعُونِي فَأَطْلِي سَائِرَ بَدَنِهِ فَقُلْتُ لَهُ يَوْماً مِنَ الْأَيَّامِ الَّذِي تَكْرَهُ أَنْ أَرَاهُ قَدْ رَأَيْتُهُ فَقَالَ كَلَّا إِنَّ النُّورَةَ سُتْرَةٌ


    از مجهولی بنام عبید الله رافقی یا عبيد الله الدابقي نقل کرده که وارد حمامی در مدینه شدم که پیرمردی سرپرستش بود به او گفتم که این حمام متعلق به کیست گفت از آن امام باقر (ع) گفتم واردش هم میشود گفت آری پس گفتم چکار میکند ؟ گفت هنگام ورود به حمام زهار واطرافش را نوره میکشد و لنگش را به یک طرف باسنش میپیچاند و مرا میخواند تا سایر بدنش را نوره بکشم پس روزی به او گفتم که آن چیزی که کراهت داشتی ببینم همانا دیدمش ! پس گفت هرگز چون نوره ستر است!

    4 مجهول ودو مضطرب ومختلف در وثاقت در سند وجود دارند ، تکلیف معلوم است !

    و أما رواية ( من لا يحضره الفقيه ) فهي ضعيفة بعبيد الله الدابقي المرافقي, و أيضاً طريق الشيخ الصدوق إليه ضعيف بجعفر بن محمد بن مسرور.

    ضمن اينکه روايت معارض دارد:
    (2212812) عدة من أصحابنا، عن سهل بن زياد، عن محمد بن عيسى، عن إسماعيل بن يسار، عن عثمان بن عفان السدوسي، عن بشير النبال قال: سألت أبا جعفر عليه السلام عن الحمام فقال: تريد الحمام؟ فقلت: نعم قال: فأمر بإسخان الحمام ثم دخل فاتزر بإزار وغطى ركبتيه وسرته ثم أمر صاحب الحمام فطلى ما كان خارجا من الازار ثم قال: اخرج عني ثم طلى هو ما تحته بيده ثم قال: هكذا فافعل.

    (12813 23) سهل رفعه قال: قال أبوعبدالله عليه السلام: لا يدخل الرجل مع ابنه الحمام فينظر إلى عورته.

    وبنا بر شهادت خود کلينی رحمه الله در مقدمه اصول کافی :

    فاعلم يا أخي أرشدك الله أنه لا يسع أحدا " تمييز شئ مما اختلف الرواية فيه عن العلماء عليهم السلام برأيه، إلا على ما أطلقه العالم بقوله عليه السلام: " اعرضوها على كتاب الله فما وافى كتاب الله عزوجل فخذوه، وما خالف كتاب الله فردوه " و قوله عليه السلام: " دعوا ما وافق القوم فإن الرشد في خلافهم " وقوله عليه السلام " خذوا بالمجمع

    عليه، فإن المجمع عليه لا ريب فيه " ونحن لا نعرف من جميع ذلك إلا أقله ولا نجد شيئا " أحوط ولا أوسع من رد علم ذلك كله إلى العالم عليه السلام وقبول ما وسع من الأمر فيه بقوله عليه السلام: " بأيما أخذتم من باب التسليم وسعكم ".

    باید مجمع علیه را قبول کردو از شواذ اجتناب نمود .

    ویرایش توسط خیر البریه : ۱۳۸۹/۰۳/۱۲ در ساعت ۱۰:۴۱

  7. صلوات


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    چشم چرانی و زنا ....




    با سلام وصلوات بر محمد وآل پاکش


    مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ كُنْتُ
    عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنِّي مُبْتَلًى بِالنِّسَاءِ فَأَزْنِي يَوْماً وَ أَصُومُ يَوْماً فَيَكُونُ ذَا كَفَّارَةً لِذَا فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع إِنَّهُ لَيْسَ شَيْ‏ءٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَنْ يُطَاعَ وَ لَا يُعْصَى فَلَا تَزْنِ وَ لَا تَصُمْ فَاجْتَذَبَهُ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِلَيْهِ فَأَخَذَ بِيَدِهِ فَقَالَ يَا أَبَا زَنَّةَ تَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ وَ تَرْجُو أَنْ تَدْخُلَ الْجَنَّةَ . صحيح
    الكافي ج : 5 ص : 542



    محمد بن يحيى عن أحمد بن محمد عن علي بن الحكم عن أبي حمزة قال كنت عند علي بن الحسين ع فجاءه رجل فقال له يا أبا محمد... فقال له علي بن الحسين ع

    محمد بن يحيى عن أحمد بن محمد عن علي بن الحكم عن أبي حمزة قال كنت عند علي بن الحسين ع فجاءه رجل... فاجتذبه أبو جعفر ع إليه فأخذ بيده فقال

    زن: أبو زنة: كنية القرد

    سند حدیث مشکلی ندارد :

    از ابی حمزه نقل کرده که من نزد امام سجاد (ع) بودم مردی آمد وگفت من مبتلا به زنان هستم یکروز زنا میکنم ویکروز روزه میگیرم! تا کفاره برای آن باشد ! پس حضرت به او فرمود هیچ چیز نزد خدای عزوجل محبوبتراز اطاعت و ترک معصیت نیست نه زنا کن ونه روزه بگیر سپس حضرت باقر(ع) اورا به طرف خود کشید ودستش را گرفت وگفت ای ابازنه عمل دوزخیان را انجام میدهی وآرزوی بهشت داری ؟!

    حدیث دیگر :

    وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سُوَيْدٍ(السائي بالسين المهملة منسوب إلى ساية قرية بالمدينة ثقة من أصحاب الرضا عليه السلام) قَالَ قُلْتُ لِأَبِي الْحَسَنِ ع إِنِّي مُبْتَلًى بِالنَّظَرِ إِلَى الْمَرْأَةِ الْجَمِيلَةِ فَيُعْجِبُنِي النَّظَرُ إِلَيْهَا فَقَالَ يَا عَلِيُّ لَا بَأْسَ إِذَا عَرَفَ اللَّهُ مِنْ نِيَّتِكَ الصِّدْقَ وَ إِيَّاكَ وَ الزِّنَا فَإِنَّهُ يَمْحَقُ الْبَرَكَةَ وَ يُهْلِكُ الدِّينَ .

    علي بن سويد از ابی الحسن (ابو الحسن الاول: امام موسی (ع) ابو الحسن الثانی: امام رضا و ابو الحسن الثالث امام جواد (ع) است)نقل کرده که گفتم من به چشم چرانی نسبت به زن زیبا دچارم و تعجب میکنم از نگاه به آن ؛ پس امام فرمود ای علی اشکالی ندارد هنگامیکه خداوند از صدق نیتت باخبر است و از زنا اجتناب کن که برکت را میبرد و دین را نابود میسازد.

    راوی حدیث علي بن سويد بنابر قول بعضی علمای رجال تقریبا ثقه است هرچند که حدیث به در جه صحیح نمیرسد اما ممکن است که در دریافت وتفسیر سخن امام تحریفی صورت گرفته باشد که مارا ناگزیر از مراجعه به قرآن کریم وسایر اخبار مربوطه میکند :

    درسوره نور خدای متعال بصراحت مومنین را به کنترل نظر فرمان میدهد :


    قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ (30)

    وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آَبَائِهِنَّ أَوْ آَبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (31)

    همچنين اخباري دیگر :
    قال النبي صلى الله عليه وآله:
    النظر سهم مسموم من سهام إبليس، فمن تركها خوفا من الله أعطاه الله إيمانا يجد
    حلاوته في قلبه . جامع الاخبار 243

    نگاه كردن تیر مسموم ابلیس است که هرکس آنرا از جهت ترس خدای متعال ترک کند خدای متعال ایمانی به او عطا میکند که شیرینیش را در قلبش احساس کند .

    وقال: لكل عضو من ابن آدم حظ من الزنا فالعين زناه النظر،
    و اللسان زناه الكلام والاذنان زناهما السمع واليدان زناهما البطش، والرجلان زناهما
    المشي، والفرج يصدق ذلك ويكذبه (4).

    همچنین فرمود که برای هر عضو آدمی زنایی هست و زنای چشم چشم چرانی است و زنای زبان کلام ، و زنای گوش شنیدن وزنای دست گرفتن و زنای پاها رفتن وفرج تصدیق میکند آنرا یا تکذیب.


    و نزدیک به این حدیث در مصادر اهل سنت هم آمده : محمد بن عبد الأعلى قال ثنا محمد بن ثور عن معمر عن الأعمش عن أبي الضحى أن ابن مسعود قال زنا العينين النظر وزنا الشفتين التقبيل وزنا اليدين البطش وزنا الرجلين المشي ويصدق ذلك الفرج ويكذبه فإن تقدم بفرجه كان زانيًا وإلا فهو اللمم، حدثنا ابن عبد الأعلى قال ثنا ابن ثور عن معمر قال وأخبرنا ابن طاوس عن أبيه عن ابن عباس قال أن الله كتب على ابن آدم ما رأيت شيئاً أشبه باللمم مما قال أبو هريرة عن النبي حظه من الزنا أدركه ذلك لا محالة فزنا العينين النظر وزنا اللسان المنطق والنفس تتمنى وتشتهي والفرج يصدق ذلك أو يكذبه،أخرجه البخاري ،ومسلم ، وأبو داود.

    بقيه
    ویرایش توسط خیر البریه : ۱۳۸۹/۰۳/۱۳ در ساعت ۱۰:۳۵

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    نگاه به بدن وموی نامحرم




    با سلام



    در اصول کافی آمده : 1- علي بن إبراهيم، عن أبيه، عن ابن أبي عمير، عن غير واحد (؟)، عن أبي عبدالله عليه السلام قال: النظر إلى عورة من ليس بمسلم مثل نظرك إلى عورة الحمار.



    يعني امام صادق (ع) فرمود : نگاه (البته نگاه کردن با نگاه افتادن فرق دارد) به عورت غيرمسلم مثل نگاه به عورت الاغ است.



    سند اين روايت مرسل است در نتیجه ضعیف است چون ابن ابي عمير ازافراد غير مشخصي روايت كرده است . اگر گفته شود كه مراسيل ابن ابي عمير در حكم صحيح است (بنابر عقیده کشی وطوسی در باره اصحاب اجماع ) واز مشايخ ابن قولويه وعلي بن ابراهيم قمي است وموثق به توثيق عام چون : انهم (البزنطي، وصفوان، وابن ابي عمير) لا يروون ولا يرسلون إلا عن ثقة ؛ در جواب گوييم كه چنين دلیلی ناتمام است و اصحاب اجماع از افراد مجهول و كذاب وملعون و ضعيفي مانند حسن ابن أبي حمزة البطائني و علي بن مزيد صاحب السابري(؟؟؟) و ابي يعقوب اسحاق بن عبد الله (؟؟؟) و والحسين بن أحمد المنقري



    وعلي


    ابن حديد ضعفه الشيخ في موارد من كتابيه وبالغ في تضعيفه



    وعبدالله بن محمد الشامي



    وعمرو بن جميع الازدي



    (الحكم) بن عتيبة بضم العين المهملة مذموم وكان من فقهاء العامة


    وحكم بن أيمن وحکم الاعمی




    .... روايت كرده اند . كه تفصيل موضوع را در اين لينك ببينيد .



    در فقیه شیخ صدوق هم بصورت ارسال آورده که ضعیف است مخصوصا به تنهایی وبدون شاهد وقرینه ارزش و اعتباری ندارد .



    2- علي بن إبراهيم، عن أبيه، عن الحسين بن يزيد النوفلي (وثاقتش نامشخص)، عن إسماعيل بن أبي زياد السكوني الشعيري (كان عاميا) ، عن أبي عبدالله (ع) قال: قال رسول الله صلى الله عليه وآله: لاحرمة لنساء أهل الذمة أن ينظر إلى شعورهن وأيديهن


    سکونی که از اهل سنت است از امام جعفر صادق (ع) روایت کرده که رسول خدا (ص) فرمودند زنان اهل ذمه برای نگاه كردن به موها و دستهایشان احترامی ندارند !



    در اینجا نکته ظریفی هست وآن اینکه زنان مسلمان چون برای خود احترام قائلند و حجاب خودرا رعایت میکنند اما زنان غیر مسلمان چون خودشان برای خود ارزشی قائل نیستند پس میتوان به دست وموی ایشان نگاه کرد .(حق الناس)(البته در صورت تحریک نشدن نگاه کننده)



    ودر صورتی كه آنان پوشش كامل را داشته باشند و حجاب را رعایت كنند, نگاه كردن به آنها جایز نیست. چون در روایت دیگری فرمود : لانهم اذا نهوا لاینتهون



    از مجموع اين دو حديث وصرف نظر از رجال برمي آيد كه همچنان كه در ساير موضوعات جايز است و بسته به نوع افراد است كه اگر از ديدن مو و دست و.... غير مسلمين به فتنه و هيجان وشهوت مي افتند بر اين قبيل افراد حرام است قطعا ؛ اما ساير افراد مشكلي نظیر اطبا و نگاه دفعی واضطرار .... ندارند ودر مورد این قبیل اخبار نمیتوان حکم قاطع وعمومی داد زیرا ممکن است شرایط فردی واجتماعی جامعه آنزمان مقتضای چنین دستوراتی داشته ومسلمین ناگزیر از اختلاط با اهل ذمه بوده وبرای عدم محدودیت در امور مسلمین و....صادر شده باشد ولي در هر حال احتياط طريق نجات است و انسان نميتواند سر خود وخداي خود كلاه بگذارد : بل الانسان علي نفسه بصيرة :


    ضمن اینکه به تصریح قرآن کریم و اخبار متعدد انسان مومن موظف به حفظ نظر ونگاه خود از محرمات و نهی نفسش از هوا است .



    بقیه

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431



    با سلام

    ممکن است در ذهن بعضی این شائبه ایجاد شود که طرح اینگونه اخبار ومسائل چه ضرورتی دارد و همانطور که تابحال مکتوم مانده از این به بعد هم افشا نشود و....


    در جواب بگویم که اولا در مسائل شرعی شرم وحیا حدودش مشخص است.چه بسا موضوعاتی که بعضی از مومنین هم تابحال در آن مشکل داشتند مطرح شودو مفید باشد.

    ثانیا هم اکنون در زمان انفجار اطلاعات هستیم و بالاخره روزی باید این مسائل مطرح میشد چه بهتر که در یک جمع شیعی بررسی و مستدل شوند و چون تابحال ندیدم در سایتهای شیعه به بررسی اینگونه اخبار وموضوعات با این تفصیل بپردازند هرچند که در بین فقها بررسی شده اند وهمین امر ممکن بود برای بعضی شیعیان که این اخبار را بصورت مغرضانه در سایتهای مخالف و وهابی مشاهده میکنند ایجاد شبهه و سوال کند پس چه بهتر که مشکلات خانوادگی را اول خودمان حل کنیم .


    اما دو حدیث دیگر :



    مرحوم کلینی رحمه الله روایت کرده ازمُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍالادمي (مختلف فيه) عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْوَلِيدِ شَبَابٍ الصَّيْرَفِيِّ (ضعيف تروي عنه الغلاة)عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ ص الْوَفَاةُ دَعَا الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع فَقَالَ لِلْعَبَّاسِ يَا عَمَّ مُحَمَّدٍ ...

    امام صادق عليه السلام فرمود: چون وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله در رسيد، عباس بن عبدالمطلب و اميرالمؤمنين عليه‏السلام را طلب كرد و به عباس فرمود: عموى محمد! قبول مى‏كنى كه ارث محمد را ببرى و قرضش را بپردازى و بوعده‏هايش وفا كنى؟ او نپذيرفت و گفت: اى رسول خدا پدر و مادرم قربانت، من پيرمردم، عيالم بسيار و مالم اندك است و تو در سخاوت با باد مسابقه گذاشته‏اى چه كسى طاقت وصايت ترا دارد؟ حضرت اندكى سر پائين انداخت و سپس فرمود: عباس مى‏پذيرى كه ارث محمد را ببرى و قرضش را ادا كنى و وعده‏هايش را عملى كنى؟ عرضكرد: پدر و مادرم بقربانت پيرمردى عيالمند و نادارم و تو با باد مسابقه دارى.
    فرمود: همانا اين وصيت بكسى مى‏سپارم كه شايسته دريافت آنست، سپس فرمود: اى على! اى برادر محمد! قبول دارى كه وعده‏هاى محمد را عمل كنى و قرضش را بپردازى و ميراثش را بگيرى؟ (در كيفيت سؤال حضرت از اين دو نفر نكته‏اى لطيف است كه در خطاب بعباس اولا گرفتن ميراث را مى‏فرمايد و نسبت به على عليه السلام قرض و وعده را مقدم مى‏دارد تا تلوحيا اشاره بطرز فكر آن دو نفر نموده باشد) على عرضكرد: آرى پدر و مادرم بقربانت، سود و زيانش با من، عليه السلام فرمود: من به پيغمبر نظر مى‏كردم، ديدم انگشتر خويش از انگشت بيرون كرد و فرمود: تا من زنده‏ام اين انگشتر بدست كن، چون در انگشتم نهادم، به آن نظر كردم و آرزو بردم كه از تمام‏ تر كه آن حضرت همين انگشتر را داشته باشم.
    سپس فرياد زد، اى بلال! آن كلاه و زره و پرچم و پيراهن و ذوالفقار عمامه سحاب و جامه برد و كمربند و عصا را بياور، على عليه‏السلام فرمايد: من تا آن ساعت آن كمربند را نديده بودم، قطعه و رشته‏اى آورد كه چشمها را خيره مى‏كرد و معلوم شد كه از كمربندهاى بهشتى است، پيغمبر فرمود: اى، جبرئيل را برايم آورد و گفت: اى محمد اين را در حلقه‏هاى زره بگذار و در جاى كمربند بكمر ببند، سپس دو جفت نعلين عربى طلبيد كه يكى وصله داشت و ديگرى بى‏وصله بود و پيراهن خواست يكى پيراهنى كه با آن بمعراج رفته بود و ديگر پيراهنى كه با آن بجنگ احد رفته بود و سه كلاه را طلب كرد: كلاه مسافرت و كلاه روز عيد فطر و قربان و روزهاى جمعه و كلاهى كه بسر مى‏گذاشت و با اصحابش مجلس مى‏كرد، سپس فرمود: اى بلال دو استر: شهباء و دلدل و دو شتر: عضباء و قصوى و دو اسب: جناح و حيزوم را بياور جناح اسبى بود كه بدر مسجد بسته بود و پيغمبر براى كارهاى شخصى خود مردى را مى‏فرستاد كه آنرا سوار شود و بتازد و حيزوم اسبى بود كه پيغمبر باو مى‏فرمود: (پيش برو اى خيزوم و الاغى را كه عفير نام داشت آورد.
    پيغمبر فرمود: تا من زنده‏ام، اينها را دريافت كن، اميرالمؤمنين عليه‏السلام گويد: نخستين چارپائى كه مرد، همان عفير بود. ساعتى كه پيغمبر صلى الله عليه و آله در گذشت، افسارش را پاره كرد و مى‏تاخت تا در محله قبا بر سر چاه بنى خطمه رسيد، خود را در آن افكند و همان چاه گورش گشت !و روايت شده كه اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: اين الاغ با پيغمبر صلى الله عليه و آله بسخن در آمد و گفت: پدر و مادرم قربانت! پدرم از پدرش و او از جدش و او از پدرش نقل كرد كه او با جناب نوح در کشتی بوده و نوح بر خاسته و دست بكفل او كشيده و گفته: از پشت اين الاغ، الاغى آيد كه سيد پيغمبران و آخرين ايشان بر آن سوار شود، خدا را شكر كه مرا همان الاغ قرار داد.

    همانطور که در سند دیده میشود از غلات و ضعفا روایت شده و دیگر اینکه بلفظ روی یعنی از علی (ع) مرسل است وقابل استناد نیست.

    البته این خبر در بین منابع اهل سنت هم آمده .




    عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ الْمُثَنَّى الْخَطِيبِ (نامشخص وبقولی واقفی ضعیف ) قَالَ كُنْتُ بِالْمَدِينَةِ وَ سَقْفُ الْمَسْجِدِ الَّذِي يُشْرِفُ عَلَى الْقَبْرِ قَدْ سَقَطَ وَ الْفَعَلَةُ يَصْعَدُونَ وَ يَنْزِلُونَ وَ نَحْنُ جَمَاعَةٌ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِنَا مَنْ مِنْكُمْ لَهُ مَوْعِدٌ يَدْخُلُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع اللَّيْلَةَ فَقَالَ مِهْرَانُ بْنُ أَبِي نَصْرٍ أَنَا وَ قَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَمَّارٍ الصَّيْرَفِيُّ أَنَا فَقُلْنَا لَهُمَا سَلَاهُ لَنَا عَنِ الصُّعُودِ لِنُشْرِفَ عَلَى قَبْرِ النَّبِيِّ ص فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ لَقِينَاهُمَا فَاجْتَمَعْنَا جَمِيعاً فَقَالَ إِسْمَاعِيلُ قَدْ سَأَلْنَاهُ لَكُمْ عَمَّا ذَكَرْتُمْ فَقَالَ مَا أُحِبُّ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ أَنْ يَعْلُوَ فَوْقَهُ وَ لَا آمَنُهُ أَنْ يَرَى شَيْئاً يَذْهَبُ مِنْهُ بَصَرُهُ أَوْ يَرَاهُ قَائِماً يُصَلِّي أَوْ يَرَاهُ مَعَ بَعْضِ أَزْوَاجِهِ ص



    یعنی : «گروهی از یاران ما از احمد بن محمّد برقی روایت کرده ‌اند و او از جعفر بن مثنّی مشهور به خطیب که گفت:
    من در مدینه بودم و (بخشی از) سقف مسجد نبوی که بر فراز قبر پیامبر -صلی الله علیه و آله و سلم- قرار داشت ریخته بود و کارگران بالا و پایین می ‌رفتند و من به همراه جماعتی آنجا بودم. به رفقای خود گفتم چه کسی از شما امشب با ابو عبدالله وعده ملاقات دارد و بر او وارد می‌ شود؟ مهران بن ابی بصیر گفت: من. و اسماعیل بن عمار صیرفی نیز گفت: من. ما به آن دو گفتیم که از امام صادق درباره بالا رفتن بر قبر پیامبر -صلی الله علیه و آله و سلم- سؤال کنید تا (در صورت جواز)ما هم بر فراز قبر پیامبر -صلی الله علیه و آله و سلم- رویم! چون روز بعد فرا رسید با آن دو تن، روبرو شدیم و همگی گرد آمدیم. اسماعیل گفت: آنچه گفته بودید ما از ابو عبدالله برایتان پرسیدیم، در پاسخ گفت: من دوست ندارم که هیچ یک از شما بالای قبر (پیامبر -صلی الله علیه و آله و سلم-) برآید و او را ایمن نمی ‌گردانم از اینکه در آنجا چیزی دیده کور شود! یا پیامبر را به نماز ایستاده مشاهده کند، یا او را با برخی از همسرانش (در آنجا) ببیند»!

    سند خبر ضعیف و غیر معتبر است.
    ویرایش توسط خیر البریه : ۱۳۸۹/۰۳/۱۸ در ساعت ۰۹:۱۲

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    ازدواج ائمه علیهم السلام با کنیز !




    با سلام


    الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ (وثاقتش نامشخص)عَنْ عَلِيِّ بْنِ السِّنْدِيِّ الْقُمِّيِّ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ (؟) عَنْ أَبِيهِ (؟) قَالَ دَخَلَ ابْنُ عُكَّاشَةَ بْنِ مِحْصَنٍ الْأَسَدِيُّ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ وَ كَانَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قَائِماً عِنْدَهُ فَقَدَّمَ إِلَيْهِ عِنَباً فَقَالَ حَبَّةً حَبَّةً يَأْكُلُهُ الشَّيْخُ الْكَبِيرُ وَ الصَّبِيُّ الصَّغِيرُ وَ ثَلَاثَةً وَ أَرْبَعَةً يَأْكُلُهُ مَنْ يَظُنُّ أَنَّهُ لَا يَشْبَعُ وَ كُلْهُ حَبَّتَيْنِ حَبَّتَيْنِ فَإِنَّهُ يُسْتَحَبُّ فَقَالَ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع لِأَيِّ شَيْ‏ءٍ لَا تُزَوِّجُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ فَقَدْ أَدْرَكَ التَّزْوِيجَ قَالَ وَ بَيْنَ يَدَيْهِ صُرَّةٌ مَخْتُومَةٌ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ سَيَجِي‏ءُ نَخَّاسٌ مِنْ أَهْلِ بَرْبَرَ فَيَنْزِلُ دَارَ مَيْمُونٍ فَنَشْتَرِي لَهُ بِهَذِهِ الصُّرَّةِ جَارِيَةً قَالَ فَأَتَى لِذَلِكَ مَا أَتَى فَدَخَلْنَا يَوْماً عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع فَقَالَ أَ لَا أُخْبِرُكُمْ عَنِ النَّخَّاسِ الَّذِي ذَكَرْتُهُ لَكُمْ قَدْ قَدِمَ فَاذْهَبُوا فَاشْتَرُوا بِهَذِهِ الصُّرَّةِ مِنْهُ جَارِيَةً قَالَ فَأَتَيْنَا النَّخَّاسَ فَقَالَ قَدْ بِعْتُ مَا كَانَ عِنْدِي إِلَّا جَارِيَتَيْنِ مَرِيضَتَيْنِ إِحْدَاهُمَا أَمْثَلُ مِنَ الْأُخْرَى قُلْنَا فَأَخْرِجْهُمَا حَتَّى نَنْظُرَ إِلَيْهِمَا فَأَخْرَجَهُمَا فَقُلْنَا بِكَمْ تَبِيعُنَا هَذِهِ الْمُتَمَاثِلَةَ قَالَ بِسَبْعِينَ دِينَاراً
    قُلْنَا أَحْسِنْ قَالَ لَا أَنْقُصُ مِنْ سَبْعِينَ دِينَاراً قُلْنَا لَهُ نَشْتَرِيهَا مِنْكَ بِهَذِهِ الصُّرَّةِ مَا بَلَغَتْ وَ لَا نَدْرِي مَا فِيهَا وَ كَانَ عِنْدَهُ رَجُلٌ أَبْيَضُ الرَّأْسِ وَ اللِّحْيَةِ قَالَ فُكُّوا وَ زِنُوا فَقَالَ النَّخَّاسُ لَا تَفُكُّوا فَإِنَّهَا إِنْ نَقَصَتْ حَبَّةً مِنْ سَبْعِينَ دِينَاراً لَمْ أُبَايِعْكُمْ فَقَالَ الشَّيْخُ ادْنُوا فَدَنَوْنَا وَ فَكَكْنَا الْخَاتَمَ وَ وَزَنَّا الدَّنَانِيرَ فَإِذَا هِيَ سَبْعُونَ دِينَاراً لَا تَزِيدُ وَ لَا تَنْقُصُ فَأَخَذْنَا الْجَارِيَةَ فَأَدْخَلْنَاهَا عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع وَ جَعْفَرٌ قَائِمٌ عِنْدَهُ فَأَخْبَرْنَا أَبَا جَعْفَرٍ بِمَا كَانَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لَهَا مَا اسْمُكِ قَالَتْ حَمِيدَةُ فَقَالَ حَمِيدَةٌ فِي الدُّنْيَا مَحْمُودَةٌ فِي الْآخِرَةِ أَخْبِرِينِي عَنْكِ أَ بِكْرٌ أَنْتِ أَمْ ثَيِّبٌ قَالَتْ بِكْرٌ قَالَ وَ كَيْفَ وَ لَا يَقَعُ فِي أَيْدِي النَّخَّاسِينَ شَيْ‏ءٌ إِلَّا أَفْسَدُوهُ فَقَالَتْ قَدْ كَانَ يَجِيئُنِي فَيَقْعُدُ مِنِّي مَقْعَدَ الرَّجُلِ مِنَ الْمَرْأَةِ فَيُسَلِّطُ اللَّهُ عَلَيْهِ رَجُلًا أَبْيَضَ الرَّأْسِ وَ اللِّحْيَةِ فَلَا يَزَالُ يَلْطِمُهُ حَتَّى يَقُومَ عَنِّي فَفَعَلَ بِي مِرَاراً وَ فَعَلَ الشَّيْخُ بِهِ مِرَاراً فَقَالَ يَا جَعْفَرُ خُذْهَا إِلَيْكَ فَوَلَدَتْ خَيْرَ أَهْلِ الْأَرْضِ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ ع . الكافي ج : 1 ص : 477

    ابن عكاشه خدمت امام باقر عليه السلام آمد و امام صادق عليه السلام نزدش ايستاده بود، قدرى انگور برايش آوردند، حضرت فرمود: پيرمرد سالخورده و كودك خردسال انگور رادانه دانه مى خورد و كسى كه مى ترسد سير نشود، سه و چهار دانه مى خوردند و تو دودانه دو دانه بخور كه مستحب است .
    سپس ابن عكاشه به امام باقر عليه السلام عرضكرد: چرا براى ابو عبداللّه (امام صادق عليه السلام ) زن نمى گيريد؟ او كه به سن ازدواج رسيده است .
    امام باقر عليه السلام كه در برابرش كيسه پول سر به مهرىبود، فرمود: به زودى برده فروشى از اهل بربر(اندلس یا غیر یونانی) مى آيد و در دار ميمون منزل مى كند بااين كه كيسه پول ، دخترى برده برايش مى خريم ، مدتى گذشت تا آنكه ما روزى خدمت امام باقر عليه السلام رسيديم ، بما فرمود: مى خواهيد بشما خبر دهم از آن برده فروشى كه بشما گفتم ، آمده است ؟ برويد و با اين كيسه پول از او دخترى بخريد.
    ما نزد برده فروش آمديم : او گفت : هر چه داشتم فروختم مگر دو دخترك بيمار كه يكى آنها از ديگرىبهتر است (اميد بهبوديش بيشتر است ) گفتيم : آنها را بياور تا ببينيم ، چون آورد،گفتيم : اين نيكوتر را (نزديك بهبودى را) چند مى فروشى ؟ گفت به هفتاد اشرفى ،گفتيم احسان كن (تخفيفى بده ) گفت : از 70 اشرفى كمتر نمى دهم . گفتيم : او را به همين كيسه پول مى خريم هر چه بود، ما نمى دانيم در آن چقدر است مردى كه سر و ريش سفيدى داشت نزد او بود، گفت : باز كنيد و بشماريد، برده فروش گفت : باز نكنيد زيرااگر از 70 اشرفى دوجوكمتر باشد نمى فروشم ، پيرمرد گفت : نزديك بيائيد، ما نزديكش رفتيم و مهر كسيه را باز كرديم و اشرفى ها را شمرديم ، بی كم و زياد 70 اشرفى بود، دختر را تحويل گرفتيم و نزد امام باقر عليه السلام برديم ،جعفر عليه السلام نزدش ايستاده بود.
    امام باقر عليه السلام سرگذشت ما را بخود ماخبر داد، سپس خدا را سپاس و ستايش كرد و به دختر فرمود: نامت چيست ؟ گفت : حميده ،فرمود: حميده باشى در دنيا و محموده باشى در آخرت ،بگو بدانم دوشيزه هستى يا بيوه ؟ گفت : دوشيزه ام ، فرمود: چگونه تو دوشيزه ئى ، درصورتى كه هر دخترى كه دست برده فروشان افتد خرابش مى كنند؟ دختر گفت : او نزد من مي آمد و در وضعى كه شوهر با زنش مى نشيند مى نشست ، ولى خدا مرد سر و ريش سفيدى را براو مسلط مى كرد و او را چندان سيلى ميزد كه از نزد من بر مى خاست ، او چند بار بامن چنين كرد و پيرمرد هم چند بار با او چنان كرد، سپس ‍ فرمود: اى جعفر اين دختر رانزد خود بر و بهترين شخص روى زمين ، يعنى موسى بن جعفر عليهماالسلام از او متولدشد.


    سند حدیث اشکالات متعدد دارد و یکی از عللی که سبب توثیق روای میشود قوه ضبط وحافظه وی است و در این خبر احتمال تحریف در سخن و نقل به معنی بسیار زیاد است ضمن اینکه متضمن بالاترین مدح در باره حمیده یعنی جمله : حميده باشى در دنيا و محموده باشى در آخرت هم هست.

    ودر اخبار دیگر جناب حمیده همسر امام صادق (ع) علیها السلام متصف به بالاترین صفات و کمالات معنوی شمرده شده است مانند :


    امام صادق عليه السلام فرمود: حميده از پليديها پاكست مانند شمش ‍ طلا، فرشتگان همواره او را نگهدارى كردند تا به من رسيد بجهت كرامتى كه خدا نسبت به من و حجت پس از من فرمود.اصول کافی و...


    اماماني که مادرشان کنيز (امّ‌ ولد) بوده – گرچه، برخي جزو شاه ‌زادگان و
    بزرگ زادگان هستند – عبارتند از: امام سجّاد و امام کاظم تا امام مهدي
    عليهم السلام.

    حال چرا اهتمام به ازدواج با کنیزان آنهم در بین اسوهای دینی ؟!

    شاید جواب آن مغرضانی باشد که دین اسلام را دین طرفدار برده داری میدانند در حالیکه بیشترین سعی را اسلام در حذف فاصله طبقاتی داشته است.

    ونکته دیگر هم اهمیت انتخاب مادر و همسر که تقوا واصالت ملاک است نه نژاد و ملیت و....

    بقیه
    ویرایش توسط خیر البریه : ۱۳۸۹/۰۳/۲۰ در ساعت ۰۷:۱۹

  15. صلوات


  16. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    داستان ازدواج پیامبر با زن پسر خوانده اش !




    با سلام

    یک حدیث دیگر که ساخته یهود و منافقين است وتوسط صحابه وتابعین رواج یافته وسپس به کتب شیعه هم سرایت کرده وهم اکنون دستاویز دشمنان گردیده ، موضوع چگونگی ازدواج پیامبر گرامی اسلام (ص) با زینب دختر جحش است که ابتدا مصادر اهل سنت وسپس مصادر شیعی آنرا میبینیم :


    1- امام حافظ محمد بن جریر طبری در تفسیرش آورده :

    حدثني يونس ، قال : أخبرنا ابن وهب ، قال : قال ابن زيد : كان النبي صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم قد زوج زيد بن حارثة زينب بنت جحش ، ابنة عمته ، فخرج رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم يومًا يريده وعلى الباب ستر من شعر ، فرفعت الريح الستر فانكشف ، وهي في حجرتها حاسرة ، فوقع إعجابها في قلب النبي صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم ، فلما وقع ذلك كرِّهت إلى الآخر ، فجاء فقال : يا رسول الله إني أريد أن أفارق صاحبتي ، قال : ما ذاك ، أرابك منها شيء ؟ " قال : لا والله ما رابني منها شيء يا رسول الله ، ولا رأيت إلا خيرًا ، فقال له رسول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّم : أمسك عليك زوجك واتق الله ، فذلك قول الله تعالى( وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ ) تخفي في نفسك إن فارقها تزوجتها.




    پسر وهب از پسر زيد روايت كرده پیامبر اسلام، دختر عمه خود،زینب بنت جحش را به تزویج زید بن حارثه درآورده بود. روزی رسول خدا برای ملاقات زیدبه

    منزل او رفت و سراغ وی را گرفت. در مقابل در خانة زید پرده‌ای ازرشته‌های مو آویخته شده بود. در این حال بادی وزید و

    پردة خانه را کنار زدو چشم پیامبر به زینب افتاد که داخل حجره و بدون جامه بود. پیامبر از زیبایی منظراو به شگفت آمد و

    محبت زینب در دلش جای گرفت. وپس زید از زینب کراهت گرفت ، بنابراین هنگامی که زید به خانه آمد،

    او را از اینماجرا با خبر کرد. زید تصمیم گرفت تا زینب را طلاق دهد، اما پیامبر او را از اینکار بازداشت و فرمود أيا از او چیزی دیدی گفت خیر بجز خوبی ندیدم همسرت را

    نگهدار و از خدا بترس . وأيه : واذ تقول .... یعنی پیامبر در نظرش مخفی نگه داشته بود که اگر زید زینب را طلاق دهد با او ازدواج گند .



    2- ابن جرير في تفسيره(22/13)، قال: حدثنا بشر، قال: حدثنا يزيد، قال: حدثنا سعيد عن قتادة: { وإذ تقول للذي أنعم الله عليه } و هو زيد أنعم الله عليه بالإسلام: { وأنعمت عليه } أعتقه رسول الله صلى الله عليه وسلم: { أمسك عليك زوجك واتق الله وتخفي في نفسك ما الله مبديه }، قال: وكان يخفي في نفسه ودّ أنه طلقها، قال الحسن: ما أنزلت عليه آية كانت أشد منها قوله { واتق الله وتخفي في نفسك ما الله مبديه }، و لو كان نبي الله صلى الله عليه وسلم كاتماً شيئاً من الوحي لكتمها { وتخشى الناس والله أحق أن تخشاه }، قال خشي نبي الله صلى الله عليه وسلم مقالة الناس.
    و روى عبد الرزاق عن معمر عن قتادة هذه القصة مختصرة، قال: جاء زيد بن حارثة فقال: يا رسول الله إن زينب اشتد عليّ لسانها، وأنا أريد أن أطلقها، فقال له: "اتق الله وأمسك عليك زوجك"، قال: والنبي صلى الله عليه وسلم يحب أن يطلقها و يخشى مقالة الناس. فتح الباري(8/524).


    3- ابن سعد في طبقاته(8/101) و من طريقه ساقها ابن جرير في تاريخه(3/161): قال: أخبرنا محمد بن عمر، قال: حدثني عبد الله بن عامر الأسلمي، عن محمد بن يحيى بن حبان، قال: جاء رسول الله صلى الله عليه وسلم بيت زيد بن حارثة يطلبه، و كان زيد إنما يقال له: زيد بن محمد، فربما فقده رسول الله صلى الله عليه وسلم الساعة فيقول: "أين زيد؟ فجاء منزله يطلبه، فلم يجده، و تقوم إليه زينب بنت جحش زوجته فُضُلاً أي وهي لابسة ثياب نومها -، فأعرض رسول الله صلى الله عليه وسلم عنها، فقالت: ليس هو هاهنا يا رسول الله فادخل بأبي أنت وأمي، فأبى رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يدخل، و إنما عجلت أن تلبس لما قيل لها: رسول الله صلى الله عليه وسلم على الباب فوثبت عجلى، فأعجبت رسول الله صلى الله عليه وسلم، فولى و هو يهمهم بشيء لا يكاد يفهم منه إلا: سبحان مصرّف القلوب، فجاء زيد إلى منزله، فأخبرته امرأته أن رسول الله صلى الله عليه وسلم أتى منزله، فقال زيد: ألا قلت له أن يدخل؟ قالت: قد عرضت ذلك عليه فأبى، قال: فسمعت شيئاً؟ قالت: سمعته يقول حين ولى تكلم بكلام لا أفهمه، و سمعته يقول: سبحان الله العظيم، سبحان مصرف القلوب، فجاء زيد حتى أتى رسول الله صلى الله عليه وسلم، فقال: يا رسول الله بلغني أنك جئت منزلي فهلا دخلت؟ بأبي وأمي يا رسول الله، لعل زينب أعجبتك فأفارقها، فيقول رسول الله: "أمسك عليك زوجك"، فما استطاع زيد إليها سبيلاً بعد ذلك اليوم، فيأتي إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فيخبره، فيقول رسول الله: "أمسك عليك زوجك"، فيقول: يا رسول الله أفارقها، فيقول رسول الله: "احبس عليك زوجك"، ففارقها زيد واعتزلها و حلت يعني انقضت عدتها قال: فبينا رسول الله صلى الله عليه وسلم جالس يتحدث مع عائشة، إلى أن أخذت رسول الله صلى الله عليه وسلم غشية، فسري عنه و هو يبتسم و هو يقول: "من يذهب إلى زينب يبشرها أن الله قد زوجنيها من السماء؟" وتلا رسول الله صلى الله عليه وسلم { وإذ تقول للذي أنعم الله عليه وأنعمت عليه أمسك عليك زوجك..} الآية، القصة كلها.

    4- در تفسیر معالم التنزیل بغوی آمده :


    «روزی رسول خدا به ملاقات زید رفته بود که ناگهان چشمش به زینب افتاددر حالی که وی جامه‌ای بر تنداشت و تمام قد

    ایستاده بود. پیامبر از زیبایی زینب که زنی سفیدگون بود واز زیباترین زنان قریش به شمار می‌آمد، به شگفت آمد و محبت

    وی در دل او جایگرفت و بگفت: منزه است آن خدایی که دلها را برمی‌گرداند. آنگاه از خانه زید بازگشت. زمانی که زید

    سررسید و زینب ماجرا را برای وی بازگفت، زید از منظور پیامبرآگاه شد و از آن هنگام به بعد بود که نسبت به زینب

    بی‌رغبت شد و نزدپیامبرآمد و گفت: من تصمیم گرفته‌ام از همسر خود جدا شوم. پیامبر فرمود: آیا از اوبدی دیده‌ای؟

    گفت: یا رسول الله به خدا سوگند چنین نیست و از او جز خوبیندیده‌ام، اما او افتخاراتش را به رخ من می‌کشد و با زبانش

    مرا آزردهمی‌سازد. پیامبر به وی فرمود: همسرت را نگاه دار و از خدا درباره وی بترس سپس زید اورا طلاق داد ..

    بقیه

  17. #9

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431

    جهل وعناد و تشويش .....




    با سلام

    قال سبحانه : لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آَمَنُوا الْيَهُودَ .

    از قدیم گفته اند امان از حماقت وعناد !
    بعضی از غربیان ويهوديان عنود با تحریف کلمات وجملات قصد تشویش اذهان عوام را دارند وبا تمسک به متشابهات مثل اسلافشان، فتنه انگیزی میکنند غافل از اینکه حقيقت بر هر انساني ولو عوام هويداست :

    حدیثی از رسول گرامی اسلام (ص) آمده که هنگامیکه فاطمه بنت اسد مادر گرامی امیر مومنان وهمسر باوفای ابوطالب ، سلام الله عليهم اجمعين ، وفات کرد رسول خدا (ص) پیراهن ورادیشان به امام علی (ع) دادند وفرمودند مادرت را با اینها دفن کن وهنگامیکه از کفن او فارغ شدی مراخبر ساز و سپس رسول خدا (ص) با کمال ادب وعزا بر او نماز گزارده ودر قبرش رفته ودعا کردند وگریه نمودند .
    اما عده ای احمق معاند از کلمه : اضطجع : معنای دیگری را برداشت کرده اند چون در تورات این کلمه به کرات در باره زنا بکار رفته است !!!

    معنی لغوی أضطجع :

    ضجع: أَصل بناء الفعل من الاضْطِجاعِ، ضَجَعَ يَضْجَعُ ضَجْعاً وضُجُوعاً، فهو ضاجِعٌ، وقلما يُسْتَعْمَلُ، والافتعال منه اضْطَجَع يَضْطجِعُ اضْطِجاعاً، فهو مُضْطَجِعٌ. واضْطَجَع: نام.وقيل: اسْتَلْقَى ووضع جنبه بالأَرض.


    كه يعني پهلویش را بر زمین قرار داد.


    اما معنی این کلمه در عهد عتیق:


    32هلم نسقي ابانا خمرا ونضطجع معه . فنحيي من ابينا نسلا . 33 فسقتا اباهما خمرا في تلك الليلة . ودخلت البكر واضطجعت مع ابيها . ولم يعلم باضطجاعها ولا بقيامها . 34 وحدث في الغد ان البكر قالت للصغيرة اني قد اضطجعت البارحة مع ابي . نسقيه خمرا الليلة ايضا فادخلي اضطجعي معه . فنحيي من ابينا نسلا . 35 فسقتا اباهما خمرا في تلك الليلة ايضا . وقامت الصغيرة واضطجعت معه . ولم يعلم باضطجاعها ولا بقيامها . 36 فحبلت ابنتا لوط من ابيهما . التكوين 19-30:36

    که درتورات در مورد لوط و دخترانش این تهمت شنیع را زدند که گفتند برای اینکه از پدرمان نسلی داشته باشیم بياييد به او شراب داده و با حضرت لوط هم بستر شدند و از پدرشان حامله شدند... (نعوذ بالله ) .

    چه خوب گفته انکه گفت : کافر همه را به کیش خود پندارد !

    در اینجا کلمه : اضطجعت : را در تفسیر بکار برده اند كه برگردان ترجمه عبرانی و متشابه المعنی است.

    اما احادیث :
    دركتاب بصائر الدرجات في فضائل آل محمد ( ع )
    للثقة الجليل والمحدث النبيل شيخ القميين ابوجعفر محمد بن الحسن بن فروخ " الصفار"
    من اصحاب الامام الحسن العسكرى ع المتوفى 290 من الهجرة النبوية
    آمده :
    ابراهيم بن هاشم، عن علي بن أسباط، عن بكر بن جناح، عن رجل، عن أبي عبد الله عليه
    السلام قال: لما ماتت فاطمة بنت أسد ام أمير المؤمنين، جاء علي إلى النبي صلى الله
    عليه واله، فقال له رسول الله صلى الله عليه واله: يا أبا الحسن مالك ؟ قال: امي
    ماتت، قال: فقال النبي صلى الله عليه واله: وامي والله، ثم بكى، وقال: واماه ثم قال
    لعلي عليه السلام: هذا قميصي فكفنها فيه، وهذا ردائي فكفنها فيه، فإذا فرغتم
    فآذنوني، فلما اخرجت صلى عليها النبي صلى الله عليه واله صلاة لم يصل قبلها ولا
    بعدها على أحد مثلها، ثم نزل على قبرها فاضطجع فيه، ثم قال لها: يا فاطمة ! قالت:
    لبيك يا رسول الله، فقال: فهل وجدت ما وعد ربك حقا ؟ قالت: نعم فجزاك الله خيرا
    جزاء، وطالت مناجاته في القبر، فلما خرج قيل: يارسول الله لقد صنعت بها شيئا في
    تكفينك إياها ثيابك، ودخولك في قبرها، وطول مناجاتك، وطول صلاتك، ما رأيناك صنعته
    بأحد قبلها، قال: أما تكفيني إياها فإني لما قلت لها: يعرض الناس يوم يحشرن من
    قبورهم فصاحت وقالت واسوأتاه ! فلبستها ثيابي وسألت الله في صلاتي عليها أن لا يبلي
    أكفانها حتى تدخل الجنة فأجابني إلى ذلك، وأما دخولي في قبرها فإني قلت لها يوما:
    إن الميت إذا ادخل قبره وانصرف الناس عنه دخل عليه ملكان: منكر ونكير فيسألانه،
    فقالت: واغوثاه بالله، فما زلت أسأل ربي في قبرها حتى فتح لها باب من قبرها إلى
    الجنة فصار روضة من رياض الجنة. "

    $$$$




    بقيه
    ویرایش توسط خیر البریه : ۱۳۸۹/۰۳/۲۶ در ساعت ۰۸:۰۵

  18. صلوات


  19. #10

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431



    با سلام

    عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِذَا زَوَّجَ الرَّجُلُ عَبْدَهُ أَمَتَهُ ثُمَّ اشْتَهَاهَا قَالَ لَهُ اعْتَزِلْهَا فَإِذَا طَمِثَتْ وَطِئَهَا ثُمَّ يَرُدُّهَا عَلَيْهِ إِنْ شَاءَ .


    يعني امام صادق (ع) فرمودند که هنگامیکه مردی عبدش را به کنیزش تزویج کرد وبعد مرد اشتها کرد به عبدش (غلامش) بگوید که از زنت کناره بگیر تا حیض شود و با او مقاربت کند و بعد اگر دلش خواست زنش را به او بر گرداند !!!!


    اين حدیث که هرچند بپای صحیح نمیرسد وحسن است بعلت وجود عبد الله بن المغيرة كه واقفي بوده وبقولي برگشته اما در اینمواقع باید نظری به احادیث معارض بیندازیم تا حقیقت را بیابیم . نه اينكه مثل مريض دلان با ديدن يك حديث و بدون توجه به ساير اخبار فتنه جویی و حكم قاطع وفتوا بدهيم .

    اگر در مورد غلات بررسی کرده باشید که چگونه احادیث مورد نظرشان که رواج بی دینی واباحیگری بود در بین احادیث معصومین جعل نمودند و هشدار امام صادق (ع) که فرمودند تنها احادیث موافق قرآن و احادیث رسول خدا (ص) را از ما بپذیرید مشکل این قبیل اخبار حل خواهد شد.


    ففى الصحيح أن ابا يعفور سأل الصادق عليه السلام عن
    اختلاف الحديث: يرويه من يوثق به، ومنهم من لا يوثق به، فقال عليه السلام: إذا ورد
    عليكم حديث فوجدتم له شاهدا في كتاب الله أو من قول رسول الله صلى الله عليه وآله
    (يعنى سنته ص) والا فالذي جاءكم به أولى به . که بطرق و متن دیگر هم روایت شده است .


    ومحدث بزرگ ، شیخ یوسف بحرانی د ر حدائق الناضره پس از بررسی اخبارمربوطه میگوید :
    قال: إن كان مملوكا فليفرق بينهما إذا شاء ؟ قال: إن كان مملوكا فليفرق بينهما إذا شاء لان الله يقول: (عبدامموكا لا يقدر على شئ) فليس للعبد من الامر شئ، وإن كان زوجها حرا فرق بينهما إذا شاء المولى) ويشبه أن يكون قد وقع في هذا الخبر تحريف وتغيير لان قضية التفصيل المغايرة، مع أن مرجعهما إلى أمر واحد. وبالجملة فالمسألة لما عرفت في غاية الاشكال، ونهاية الاعضال، ومن ذكر هذه المسألة من الاصحاب لم يذكر من الاخبار المنافية للقول الشمهور إلا صحيحه عبدالرحمن بن أبي عبد الله، وأجاب عنها بما قدمناه نقله عن الشيخ، والله العالم .

    خلاصه اینکه موضوع در نهایت اشکال و اعضال است .

    وباید شرایط برده داری آندوران را دید هرچند که هم اکنون خبری از اینگونه مسائل نیست.


    واحادیث معارض با این قبیل احادیث :


    مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ زِيَادٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَحْرُمُ مِنَ الْإِمَاءِ عَشْرٌ لَا تَجْمَعْ بَيْنَ الْأُمِّ وَ الِابْنَةِ إِلَى أَنْ قَالَ وَ لَا أَمَتَكَ وَ لَهَا زَوْجٌ وَ لَا أَمَتَكَ وَ هِيَ فِي عِدَّةٍ الْحَدِيثَ . صحيح

    که در این حدیث امام بصراحت ازدواج با کنیز شوهر دار را حرام میدانند .


    - مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ زِيَادٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَحْرُمُ مِنَ الْإِمَاءِ عَشْرٌ لَا يُجْمَعْ بَيْنَ الْأُمِّ وَ الْبِنْتِ وَ لَا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ وَ لَا أَمَتُكَ وَ هِيَ حَامِلٌ مِنْ غَيْرِكَ حَتَّى تَضَعَ وَ لَا أَمَتُكَ وَ لَهَا زَوْجٌ وَ لَا أَمَتُكَ وَ هِيَ عَمَّتُكَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَ لَا أَمَتُكَ وَ هِيَ خَالَتُكَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَ لَا أَمَتُكَ وَ لَكَ فِيهَا شَرِيكٌ
    وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ مِثْلَهُ وَ
    رَوَاهُ فِي الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ مِثْلَهُ .صحيح

    - وَ عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الرَّيَّانِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ مِسْمَعٍ كِرْدِينٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع عَشْرٌ لَا يَحِلُّ نِكَاحُهُنَّ وَ لَا غِشْيَانُهُنَّ أَمَتُكَ أُمُّهَا أَمَتُكَ وَ أَمَتُكَ
    أُخْتُهَا أَمَتُكَ وَ أَمَتُكَ وَ هِيَ عَمَّتُكَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَ أَمَتُكَ وَ هِيَ خَالَتُكَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَ أَمَتُكَ وَ هِيَ أُخْتُكَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَ أَمَتُكَ وَ قَدْ أَرْضَعَتْكَ وَ أَمَتُكَ وَ قَدْ وُطِئَتْ حَتَّى تَسْتَبْرِئَ بِحَيْضَةٍ وَ أَمَتُكَ وَ هِيَ حُبْلَى مِنْ غَيْرِكَ وَ أَمَتُكَ وَ هِيَ عَلَى سَوْمٍ مِنْ مُشْتَرٍ وَ أَمَتُكَ وَ لَهَا زَوْجٌ وَ هِيَ تَحْتَهُ
    وَ رَوَاهُ الْكُلَيْنِيُّ كَمَا مَرَّ نَحْوَهُ أَقُولُ وَ تَقَدَّمَ مَا يَدُلُّ عَلَى ذَلِكَ عُمُوماً وَ خُصُوصاً فِي النَّسَبِ وَ الرَّضَاعِ وَ الْمُصَاهَرَةِ .صحيح
    وسائل‏الشيعة ج : 21 ص : 107

    محمد بن علي بن الحسين في (المقنع) قال: روي أن أمير المؤمنين (عليه السلام) أتي برجل زوج جاريته مملوكه ثم وطأها فضربه الحد.


    علي بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن حماد ، عن الحلبي عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام فِي رَجُلٍ زَوَّجَ أَمَتَهُ رَجُلًا ثُمَّ وَقَعَ عَلَيْهَا قَالَ يُضْرَبُ الْحَد.

    امام صادق عليه السّلام در باره مردي كه كنيزش را به شوهر داده و سپس با آن كنيز نزديكي كرده بود، فرمود: او را بايد حدّ زد.


    بقیه

  20. صلوات


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۴/۰۲/۲۸, ۰۹:۴۴ : 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود