جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بهترین عبادت ، تفکر است ، یعنی چه؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40515

    بهترین عبادت ، تفکر است ، یعنی چه؟




    خدا به انسان نیروی فکر و تعقل داد که ابتدا خود را بشناسد تا بعد از آن در احوال هستی تدبّر و تفکر کند، زیرا حاصل چنین تفکری، انسان ساز است و راه عبودیت و بندگی را به بهترین شکل می نمایاند. آن چه در آیات و روایات در باب شرافت ، تفکر به چشم می خورد، تفکری است که از ظلمت به نور رهنمون کند! تفکری که انسان را از حالت ایستایی بازستاند و به حرکت و پویایی درآورد.
    خدا فرمود: « آیا پیش خود فکر نمی کنند که خدا آسمان ها و زمین و هر چه در بین آن ها است ، همه را جز به حق (و برای حکمت و مصلحت) و به وقت معیّن نیافریده است؟»(1)
    تفکر در خلقت آسمان و زمین و نظم دقیق در آفرینش ، انسان را به عظمت خداوند و جایگاه خود در مجموعه عالم هستی آشنا می کند. معرفت و شناخت، به تمام کارها و اعمال انسان معنی و جهت می دهد.
    عباداتی که بدون تفکر و معرفت باشد، ارزش چندانی ندارد و انسان را آن گونه که شایسته است، به کمال نمی رساند.
    امام علی (ع) در وصیت خود به امام حسن (ع) فرمود: «هیچ عبادتی همانند اندیشیدن در آفرینش خدا نیست».(2)
    اندیشیدن در خلقت و آفرینش خدا انسان را به شگفتی وامی دارد.
    ملازمة چنین اعجابی ، فرو آوردن سر تسلیم و اعتراف به حقارت و بندگی است! در نتیجه ارکان عبودیت تقویت شده، عابد به معبود می پیوندد .
    انسان باید تفکر بالنده داشته باشد تا ثمره اش تکامل باشد .
    امام صادق (ع) فرمود: «برترین عبادت، استمرار و مداومت اندیشه دربارة خدا و قدرت او است».(3)
    امیرمؤمنان (ع) فرمود: «عبادت مردم پاک نهاد و با اخلاص ، اندیشیدن در ملکوت آسمان ها و زمین است».(4) انسان با اندیشیدن در ملکوت آسمان ها و زمین ، جایگاه خویش را به دست می آورد که چه اندازه حقیر و ناتوان است. چنین اعترافی سازنده خواهد بود و ارکان توحیدی آدمی را قوی و بنیادین خواهد کرد .

    پی نوشت ها:
    1. روم(30) آیه 8.
    2. بحارالانوار، ج68، ص 324.
    3. اصول کافی، ج3، ص 95.
    4. جامع احادیث الشیعه، ج14، ص
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  2. صلوات ها 5


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود