صفحه 1 از 5 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رزاق بودن خدا و مردن انسان ها بر اثر گرسنگی و فقر

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۰
    نوشته
    57
    حضور
    4 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    201

    اشاره رزاق بودن خدا و مردن انسان ها بر اثر گرسنگی و فقر




    سلام

    همانطور که خدا در قران بیان نموده. هیچ موجودی نیست مگر اینکه رزق اون بر خداست. یکی از موارد رزق هم همین رزق مادی است.
    خوب حالا چرا برخی از مردم در سراسر جهان گرسنگی می کشند یا از گرسنگی و تشنگی میمیرند؟
    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۵/۰۱/۲۹ در ساعت ۱۰:۳۷
    خدا را هزاران بار آزمودم و آزموده شدنش را دیدم نشانه هایی آشکار از او و صفاتش دیدم و زمانی در برابرش تسلیم شدم و به اراده اش گردن نهادم . و اینک متعجبم از مردمی که به هم - عمرشان - اعمالشان و بینششان اعتماد دارند و در برابرشان تسلیمند ولی در برابر خدا نه و هنوز هیچ چیز از او را بر خلاف خواسته هاشان نمی پذیرند و مصرانه به دنبال راه فرار از اوامرش میگردند چنان که گویی هرگز او را نه دیده اند و نه شناخته اند و نه هرگز در حقشان رحمت کرده است . گویی دشمنی غیر قابل اعتماد است .

  2. صلوات ها 9


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 5 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58322



    با نام و یاد دوست







    رزاق بودن خدا و مردن انسان ها بر اثر گرسنگی و فقر








    کارشناس بحث: استاد صادق

  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,042
    حضور
    192 روز 16 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28777



    نقل قول نوشته اصلی توسط نخودسیاه نمایش پست ها
    سلام

    همانطور که خدا در قران بیان نموده. هیچ موجودی نیست مگر اینکه رزق اون بر خداست. یکی از موارد رزق هم همین رزق مادی است.
    خوب حالا چرا برخی از مردم در سراسر جهان گرسنگی می کشند یا از گرسنگی و تشنگی میمیرند؟
    در ابتدا باید اشاره شود که رزق و روزی بر دو قسم می‌باشد:
    1ـ رزق و روزی که همچون سایه ما را تعقیب می‌کند و برای ما مشخص و مقدّر گردیده است که به آن رزق محتوم و طالب گفته می‌شود.
    این نوع از رزق نیازی به تلاش و کوشش ندارد و از مقدّرات الهی برای شخص می‌باشد. معنای روزی فقط خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها نیست، بلکه نعمت‌های الهی را در بر می‌گیرد. روزی محتوم شامل اصل وجود و هستی انسان،‌عمر، محیط و خانواده می‌باشد که همة این‌ها بدون هیچ تلاشی برای انسان فراهم است.
    این گونه رزق از طرف خداوند مقدّر شده و در هر شرایطی به انسان می‌رسد.
    رزق مقسوم، برات است نباشی مغموم ** در سر و عده وصول است برات مقسوم
    ما و این رزق مقدّر پی هم می‌گردیم ** تا کجا دست بیابیم به وقت معلوم(1)
    خدای تعالی می‌فرماید: "هیچ جنبنده ای نیست مگر این که رزق و روزی او بر عهده خدا است".(2) که این همان روزی است که خدا تضمین نموده است که به همه مخلوقات تعلق می‌گیرد تا بتوانند به وجود و بقای خود ادامه دهند. این روزی قابل کم و زیادی و تحول نیست و حرص آدم آن را افزایش نمی‌دهد، همان طور که تنبلی باعث کاهش آن نمی‌شود. رسول خدا فرمود: "حرص حریص رزق را بیشتر نمی‌کند و تنبلی تنبل آن را کم نمی‌کند".(3)
    2- مقدر بودن روزی به معنای آن نیست که انسان سعی و تلاش نکند و ما هیچ کاره هستیم و خود به خود به ما می‌رسد. روزی مطلوب همان رزق و روزی است که با سعی و تلاش و فعالیت انسان به دست می‌آید و تا انسان تلاش نکند، حاصل نمی‌شود. یکی از عوامل کمی و زیادی این روزی، تلاش انسان می‌باشد. اگر تلاش و کوشش انسانی صورت نپذیرد، به آن دست نمی‌یابد. این مطالب شرح حدیثی از امام علی(ع) می‌باشد که فرمود: "روزی بر دو قسم است: آن که تو را می‌خواهد و طالب تو است و آن که تو او را می‌جویی و مطلوب تو است. کسی که دنیا را خواهد، مرگ نیز او را می‌طلبد تا از دنیا بیرونش کند. کسی که آخرت خواهد، دنیا او را می‌طلبد تا روزی او را به تمام پردازد".(4)
    بنابر این همیشه موفقیت و کامیابی در کارهای از جمله زیادی در رزق و روزی بسته به آشنایی و شناخت عوامل آن است، زیرا اطلاع و آگاهی از راه‌های کسب رزق و روزی، در توسعه آن عامل اوّل به شمارمی‌آید. پس از شناخت، پیگیری و کوشش و کنار گذاشتن سستی و تنبلی در راه هدف است که در مجموعه آیات و روایات بر آن تأکید و سفارش شده است؛ بنابر این روشن است که تنبلی و سستی از رزق و روزی انسان می‌کاهد اما سعی و تلاش بر آن می‌افزاید، زیرا خداوند برای هر چیزی اسبابی قرار داده، مهم‌ترین سببی که خداوند برای روزی مقرر نموده، سعی و تلاش است.
    با توجه به دو نکته فوق باید گفت :
    فقر مادی در افراد می تواند معلول علت های گوناگونی باشد که در هر حال در بسیاری از موارد عملکرد خود فرد بخشی از این علل است ؛ اما نباید از یاد برد که فقر و ثروت در افراد مختلف معلول عوامل گوناگون فردی واجتماعی ومحیطی وخانوادگی و... است که گاهی علی رغم همه تلاش های فردی یک انسان ، باز وضعیت مطلوب مادی برایش ر قم نمی خورد و او در فقر نسبی باقی می ماند. بنابراین منحصر دانستن فقر در عدم آینده نگری ، در واقع نادیده گرفتن عوامل بسیاری است که می تواند در این مسئله موثر واقع شوند.
    ضمن‌آنکه فارغ از علت های به وجود آمدن فقر در زندگی افراد ، نباید از یاد برد که اساسا فقر مادی مهم ترین ودشوارترین آزمایش خداوند از بندگانش است که به تصریح قرآن درزندگی بخشی از انسان ها وجود خواهد داشت و آنها را در همه یا بخشی از زندگی به خود مشغول کرده و جوانب گوناگون زندگی فردی و اجتماعی آنها را درگیر خواهد نمود . البته در عین حال که خداوند از یک فرد آزمایش فقر را به عمل می آورد، از دیگری آزمون غنا وتوانگری را به عمل می آورد تا چگونه با پدیده فقر برخورد می کند و برای شکر و سپاس نعمت های الهی چه می کند.
    در حقیقت همه افراد در دنیا مشغول برگزاری آزمون های مختلفی هستند که هرچند شکل ظاهری آنها بسته به علل وعوامل گوناگون متفاوت است ، اما حقیقت وماهیت آنها یکی است. جالب تر آنکه این آزمون ها جدا از هم نبوده در هم تنیده و مرتبط هستند ؛ یعنی در یک جامعه فرد فقیر به فقرش آزموده می شود و فرد دارا به فرد فقیر وبه نعمت داراییش که اگر در قبال این فرد فقیر به وظایف دینی وانسانیش عمل نکند، مقصر و مردود خواهد بود .
    البته در معارف دینی در مورد همه فقرا هم به یک شکل برخورد نشده مثلا برای فردی که در حالت عادی فقیر نبوده و در سفر یا در عین توانایی مالی ناگهان گرفتار تهی دستی شده ،حرمت بیشتری قرار داده شده و اجازه مصارف اموالی خاص هم در مورد آنها داده شده و یا در مورد فقیر فاسق و اهل معصیت هم در برخی موارد اجازه مصرف برخی اموال داده نشده اما در هر حال کمک به حال فقرای جامعه هرچند به خاطر سوء تدبیر واعمال خودشان به این مصیبت دچار شدند ، وظیفه ای دینی تلقی شده که بهتر است انسان مگر در شرائطی که مضرات آن آشکارا از منافعش بیشتر باشد، آن را ترک ننماید .
    اگر کمک ما به گونه ای باشد که زمینه توانایی ودرآمدزایی را برای خود فرد به دنبال داشته باشد، بسیار مطلوب تر است اما در صورت عدم توانایی چنین کمک های اساسی ، همین کمک های محدود هم علاوه بر حل مقطعی برخی مشکلات کوچک فرد فقیر ، می تواند زمینه برخی رشدها وتعالی های روحی ومعنوی را برای خودمان نیز به دنبال داشته باشد که مورد نظر وتاکید شارع مقدس بوده است .
    نکته مهمی که نباید از ان غافل شد این است که معمولا حتی در بهترین شرایط این گونه نخواهد بود که فردی با دیدن وضعیت افراد فقیر وکمک دیگران به آنها نسبت به عملکردهای اقتصادی یا معیشتی خود بی دقتی کرده، تساهل به خرج دهد ،به این خیال که اگر فقیرهم شدم ، می توانم با کمک دیگران زندگی مناسبی را برای خود فراهم نمایم، زیرا در بهترین و نهادینه ترین وضعیت کمک های اجتماعی به افراد محروم جامعه مانند بیمه های بیکاری در جوامع پیشرفته و... باز فرد موفقیت ومکنت فردی ومعیشتی خود را بر کمک گرفتن از افراد یا نهادهای دولتی و مانند ان ترجیح داده، بار منفی فرهنگی آن را برای خود قابل تحمل نمی داند .
    چه رسد به اینکه معمولا و در غالب موارد نتیجه همه این کمک ها تامین حداقل هایی است که هیچ گاه زندگی خوش وقابل قبولی را برای فرد رقم نمی زند و افراد گوناگون از پذیرش آن برای خود ابا دارند و هیچ گاه نمی پسندند به واسطه سوء رفتار های خودشان در چنین وضعیتی قرار بگیرند مگر افردی که در هر حال تکدی گری را برای خود به عنوان یک زندگی شناخته شده پذیرفته اند وآن را نیز حتی در بهترین موقعیت های اقتصادیشان رها نمی نمایند .
    در مجموع باید گفت کمک به دیگران فارغ از نحوه رسیدن این افراد در این جایگاه وظیفه ای است که بر عهده هر یک از ماست . علاوه بر تعدیل و توزیع ثروت به نوعی آثار مثبت روحی واخلاقی را نیز برای خود ما در پی خواهد داشت . معمولا به نتایج زیان باری که اشاره کردید، منتهی نمی گردد .

    پی‌نوشت‌ها:
    1. کلیات دیوان شهریار، ج 5، ص 331.
    2. هود (11) آیه 6.
    3. بحارالانوار، ج 77.
    4. نهج البلاغه، حکمت 431.
    رزاق بودن خدا و مردن انسان ها بر اثر گرسنگی و فقر

  7. صلوات ها 7


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3701



    با سلام

    شکی نیست که خدا رزق همه را می فرسته. به شرط اين كه كسي مانع رسيدن اين رزق نشه.یه نگاهی به دنیا بندازیم می بینیم که امروز، در دنيا به خاطر ثروت اندوزي و غارت عده‌اي میلون ها نفر دارن از گرسنگي مي‌ ميرن، در حالي كه خداوند رزق آنها را فرستاده است ممکنه یه سوالی پیش بیاد که چرا خدا جلو غارت گران رو نمیگیره که اموال مردم رو غارت نکنند خوب جوابش معلومه دیگه اگه خدا این کار رو بکنه منافات با اختیار بندگان داره.خدا انسان را مختار آفریده تا با اختیار خودش یا راه خوب بره یا راه بدبه طور یقین میشه گفت که اگه قوانين اقتصادي اسلامي در دنيا حاكم بشه ديگه كسي از گرسنگي نمي‌ ميره و حتي اصلا نيازمندي پيدا نمیشه تا به او صدقه بديم.
    خود افراد هم بايد براي رسيدن به روزي معين شده خود، تلاش و كوشش كنند، اگه كسي تو خونه بشینه و منتظر رزق خود باشه،‌ مسلمه كه از گرسنگي مي‌ ميره

    امام علي ـ عليه السّلام ـ در اين باره مي‌ فرمايند: براي به دست آوردن رزق خود تلاش نماييد، همانا تضمين رزق و روزي براي كساني است كه آن را طلب نمايند.( بحارالانوار، ج 71، ص 127)

    بلی رزق و روزی با خداست اما نعمتی که از خدا به ما می رسد باید شکر آن را بجا آوریم و ان نعمت را در عصیان خدا مصرف نکنیم بلی اگر خداوند متعال را بخاطر رزقش شکر نکنیم رزق و روزي از بركت مي افتد انسان هايي كه يادي از نعمت خدا نمي كنند آن هنگام كه نعمتي بر ايشان مي رسد, شكرش را به جاي نمي آورند, چگونه بايدمتوقع باشند بهره هاي روزي نزدشان جاودان و ماندگار باشد.

    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,168
    حضور
    21 روز 3 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1582



    نقل قول نوشته اصلی توسط صادق نمایش پست ها
    در ابتدا باید اشاره شود که رزق و روزی بر دو قسم می‌باشد:
    1ـ رزق و روزی که همچون سایه ما را تعقیب می‌کند و برای ما مشخص و مقدّر گردیده است که به آن رزق محتوم و طالب گفته می‌شود.
    این نوع از رزق نیازی به تلاش و کوشش ندارد و از مقدّرات الهی برای شخص می‌باشد. معنای روزی فقط خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها نیست، بلکه نعمت‌های الهی را در بر می‌گیرد. روزی محتوم شامل اصل وجود و هستی انسان،‌عمر، محیط و خانواده می‌باشد که همة این‌ها بدون هیچ تلاشی برای انسان فراهم است.
    این گونه رزق از طرف خداوند مقدّر شده و در هر شرایطی به انسان می‌رسد.
    رزق مقسوم، برات است نباشی مغموم ** در سر و عده وصول است برات مقسوم
    ما و این رزق مقدّر پی هم می‌گردیم ** تا کجا دست بیابیم به وقت معلوم(1)
    خدای تعالی می‌فرماید: "هیچ جنبنده ای نیست مگر این که رزق و روزی او بر عهده خدا است".(2) که این همان روزی است که خدا تضمین نموده است که به همه مخلوقات تعلق می‌گیرد تا بتوانند به وجود و بقای خود ادامه دهند. این روزی قابل کم و زیادی و تحول نیست و حرص آدم آن را افزایش نمی‌دهد، همان طور که تنبلی باعث کاهش آن نمی‌شود. رسول خدا فرمود: "حرص حریص رزق را بیشتر نمی‌کند و تنبلی تنبل آن را کم نمی‌کند".(3)
    2- مقدر بودن روزی به معنای آن نیست که انسان سعی و تلاش نکند و ما هیچ کاره هستیم و خود به خود به ما می‌رسد. روزی مطلوب همان رزق و روزی است که با سعی و تلاش و فعالیت انسان به دست می‌آید و تا انسان تلاش نکند، حاصل نمی‌شود. یکی از عوامل کمی و زیادی این روزی، تلاش انسان می‌باشد. اگر تلاش و کوشش انسانی صورت نپذیرد، به آن دست نمی‌یابد. این مطالب شرح حدیثی از امام علی(ع) می‌باشد که فرمود: "روزی بر دو قسم است: آن که تو را می‌خواهد و طالب تو است و آن که تو او را می‌جویی و مطلوب تو است. کسی که دنیا را خواهد، مرگ نیز او را می‌طلبد تا از دنیا بیرونش کند. کسی که آخرت خواهد، دنیا او را می‌طلبد تا روزی او را به تمام پردازد".(4)
    بنابر این همیشه موفقیت و کامیابی در کارهای از جمله زیادی در رزق و روزی بسته به آشنایی و شناخت عوامل آن است، زیرا اطلاع و آگاهی از راه‌های کسب رزق و روزی، در توسعه آن عامل اوّل به شمارمی‌آید. پس از شناخت، پیگیری و کوشش و کنار گذاشتن سستی و تنبلی در راه هدف است که در مجموعه آیات و روایات بر آن تأکید و سفارش شده است؛ بنابر این روشن است که تنبلی و سستی از رزق و روزی انسان می‌کاهد اما سعی و تلاش بر آن می‌افزاید، زیرا خداوند برای هر چیزی اسبابی قرار داده، مهم‌ترین سببی که خداوند برای روزی مقرر نموده، سعی و تلاش است.
    با توجه به دو نکته فوق باید گفت :
    فقر مادی در افراد می تواند معلول علت های گوناگونی باشد که در هر حال در بسیاری از موارد عملکرد خود فرد بخشی از این علل است ؛ اما نباید از یاد برد که فقر و ثروت در افراد مختلف معلول عوامل گوناگون فردی واجتماعی ومحیطی وخانوادگی و... است که گاهی علی رغم همه تلاش های فردی یک انسان ، باز وضعیت مطلوب مادی برایش ر قم نمی خورد و او در فقر نسبی باقی می ماند. بنابراین منحصر دانستن فقر در عدم آینده نگری ، در واقع نادیده گرفتن عوامل بسیاری است که می تواند در این مسئله موثر واقع شوند.
    ضمن‌آنکه فارغ از علت های به وجود آمدن فقر در زندگی افراد ، نباید از یاد برد که اساسا فقر مادی مهم ترین ودشوارترین آزمایش خداوند از بندگانش است که به تصریح قرآن درزندگی بخشی از انسان ها وجود خواهد داشت و آنها را در همه یا بخشی از زندگی به خود مشغول کرده و جوانب گوناگون زندگی فردی و اجتماعی آنها را درگیر خواهد نمود . البته در عین حال که خداوند از یک فرد آزمایش فقر را به عمل می آورد، از دیگری آزمون غنا وتوانگری را به عمل می آورد تا چگونه با پدیده فقر برخورد می کند و برای شکر و سپاس نعمت های الهی چه می کند.
    در حقیقت همه افراد در دنیا مشغول برگزاری آزمون های مختلفی هستند که هرچند شکل ظاهری آنها بسته به علل وعوامل گوناگون متفاوت است ، اما حقیقت وماهیت آنها یکی است. جالب تر آنکه این آزمون ها جدا از هم نبوده در هم تنیده و مرتبط هستند ؛ یعنی در یک جامعه فرد فقیر به فقرش آزموده می شود و فرد دارا به فرد فقیر وبه نعمت داراییش که اگر در قبال این فرد فقیر به وظایف دینی وانسانیش عمل نکند، مقصر و مردود خواهد بود .
    البته در معارف دینی در مورد همه فقرا هم به یک شکل برخورد نشده مثلا برای فردی که در حالت عادی فقیر نبوده و در سفر یا در عین توانایی مالی ناگهان گرفتار تهی دستی شده ،حرمت بیشتری قرار داده شده و اجازه مصارف اموالی خاص هم در مورد آنها داده شده و یا در مورد فقیر فاسق و اهل معصیت هم در برخی موارد اجازه مصرف برخی اموال داده نشده اما در هر حال کمک به حال فقرای جامعه هرچند به خاطر سوء تدبیر واعمال خودشان به این مصیبت دچار شدند ، وظیفه ای دینی تلقی شده که بهتر است انسان مگر در شرائطی که مضرات آن آشکارا از منافعش بیشتر باشد، آن را ترک ننماید .
    اگر کمک ما به گونه ای باشد که زمینه توانایی ودرآمدزایی را برای خود فرد به دنبال داشته باشد، بسیار مطلوب تر است اما در صورت عدم توانایی چنین کمک های اساسی ، همین کمک های محدود هم علاوه بر حل مقطعی برخی مشکلات کوچک فرد فقیر ، می تواند زمینه برخی رشدها وتعالی های روحی ومعنوی را برای خودمان نیز به دنبال داشته باشد که مورد نظر وتاکید شارع مقدس بوده است .
    نکته مهمی که نباید از ان غافل شد این است که معمولا حتی در بهترین شرایط این گونه نخواهد بود که فردی با دیدن وضعیت افراد فقیر وکمک دیگران به آنها نسبت به عملکردهای اقتصادی یا معیشتی خود بی دقتی کرده، تساهل به خرج دهد ،به این خیال که اگر فقیرهم شدم ، می توانم با کمک دیگران زندگی مناسبی را برای خود فراهم نمایم، زیرا در بهترین و نهادینه ترین وضعیت کمک های اجتماعی به افراد محروم جامعه مانند بیمه های بیکاری در جوامع پیشرفته و... باز فرد موفقیت ومکنت فردی ومعیشتی خود را بر کمک گرفتن از افراد یا نهادهای دولتی و مانند ان ترجیح داده، بار منفی فرهنگی آن را برای خود قابل تحمل نمی داند .
    چه رسد به اینکه معمولا و در غالب موارد نتیجه همه این کمک ها تامین حداقل هایی است که هیچ گاه زندگی خوش وقابل قبولی را برای فرد رقم نمی زند و افراد گوناگون از پذیرش آن برای خود ابا دارند و هیچ گاه نمی پسندند به واسطه سوء رفتار های خودشان در چنین وضعیتی قرار بگیرند مگر افردی که در هر حال تکدی گری را برای خود به عنوان یک زندگی شناخته شده پذیرفته اند وآن را نیز حتی در بهترین موقعیت های اقتصادیشان رها نمی نمایند .
    در مجموع باید گفت کمک به دیگران فارغ از نحوه رسیدن این افراد در این جایگاه وظیفه ای است که بر عهده هر یک از ماست . علاوه بر تعدیل و توزیع ثروت به نوعی آثار مثبت روحی واخلاقی را نیز برای خود ما در پی خواهد داشت . معمولا به نتایج زیان باری که اشاره کردید، منتهی نمی گردد .

    پی‌نوشت‌ها:
    1. کلیات دیوان شهریار، ج 5، ص 331.
    2. هود (11) آیه 6.
    3. بحارالانوار، ج 77.
    4. نهج البلاغه، حکمت 431.
    مطلب شما یه مطلب کلیه و نه جواب این سوال!! چون این مطلب کلی هم از دید کسانیه که این فقر و گرسنگی رو میبینن نه کسایی که این بلا سرشون میاد!!
    کشور سومالی، کشوریه که معروفه به خشکسالی های پی در پی! اتفاقا مسلمونم هستن اغلب! خیلی از بچه هاشون قبل از رسیدن به 10سالگی میمیرن! حالا شما به من بگید که از دید اون بچه ها چه چیزی برای گفتن هست!؟ بچه هایی که نه مفهوم نعمتو میفهمن و نه از عمر و محیط و حتی خانواده چیزی عایدشون شده!!(خانواده ای که با وجود عدم وجود هرگونه امکانات زنده موندن و وجود آگاهی از این مطلب، بچه دار میشن، قطعا خانواده ای ایده آل نیستن!!)

  11. صلوات ها 6


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,168
    حضور
    21 روز 3 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1582



    نقل قول نوشته اصلی توسط yalda solimani نمایش پست ها
    با سلام

    شکی نیست که خدا رزق همه را می فرسته. به شرط اين كه كسي مانع رسيدن اين رزق نشه.یه نگاهی به دنیا بندازیم می بینیم که امروز، در دنيا به خاطر ثروت اندوزي و غارت عده‌اي میلون ها نفر دارن از گرسنگي مي‌ ميرن، در حالي كه خداوند رزق آنها را فرستاده است ممکنه یه سوالی پیش بیاد که چرا خدا جلو غارت گران رو نمیگیره که اموال مردم رو غارت نکنند خوب جوابش معلومه دیگه اگه خدا این کار رو بکنه منافات با اختیار بندگان داره.خدا انسان را مختار آفریده تا با اختیار خودش یا راه خوب بره یا راه بدبه طور یقین میشه گفت که اگه قوانين اقتصادي اسلامي در دنيا حاكم بشه ديگه كسي از گرسنگي نمي‌ ميره و حتي اصلا نيازمندي پيدا نمیشه تا به او صدقه بديم.
    خود افراد هم بايد براي رسيدن به روزي معين شده خود، تلاش و كوشش كنند، اگه كسي تو خونه بشینه و منتظر رزق خود باشه،‌ مسلمه كه از گرسنگي مي‌ ميره

    امام علي ـ عليه السّلام ـ در اين باره مي‌ فرمايند: براي به دست آوردن رزق خود تلاش نماييد، همانا تضمين رزق و روزي براي كساني است كه آن را طلب نمايند.( بحارالانوار، ج 71، ص 127)

    بلی رزق و روزی با خداست اما نعمتی که از خدا به ما می رسد باید شکر آن را بجا آوریم و ان نعمت را در عصیان خدا مصرف نکنیم بلی اگر خداوند متعال را بخاطر رزقش شکر نکنیم رزق و روزي از بركت مي افتد انسان هايي كه يادي از نعمت خدا نمي كنند آن هنگام كه نعمتي بر ايشان مي رسد, شكرش را به جاي نمي آورند, چگونه بايدمتوقع باشند بهره هاي روزي نزدشان جاودان و ماندگار باشد.
    سلام
    شاید اشتباه متوجه شدم! یعنی شما میگید فرضا مردم سومالی، بیان حمله کنن به آمریکا و حقشونو بگیرین!!؟؟ چون انگار خدا نعماتو با پست فرستاده باشه و بعد مثلا آمریکا مصادره ش کرده تو مسیر!! چون روش دیگه ای نمیبینم!!

  13. صلوات ها 5


  14. #7

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۳
    نوشته
    22
    حضور
    5 روز 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    66



    سوال خیلی قشنگی بود ولی هر چی هم بگید در هر صورت در اثر گرسنگی عده ای دارند میمیرند پس میمونه 3 چیز

    خدا ، بندگان ، گرسنگان در حال مرگ

    سومالی و آفریقا تکلیفشون چیه پس ؟ ربطی هم به تلاش نداره تو سومالی و آفریقا . . .

    چرا عده ای اونجا متولد شن که در اثر گرسنگی بمیرند ؟

    چرا عده ای در لاس و گاس به دنیا بیان و عده ای در آفریقا و سومالی ؟


  15. صلوات ها 6


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    علاقه
    اردک؛ نوزاد رسیده و تپل و ضربه گیر دار!؛ کرانچی تند آتشین در کنار یار! :))
    نوشته
    1,176
    حضور
    59 روز 7 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    16
    صلوات
    6348



    این مطلب از این مقاله شاید براتون مفید باشه


       
    آیا بین دو آیه «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْری فَإِنَّ لَهُ مَعیشَه ضَنْکًا»1 و «لَجَعَلْنا لِمَنْ یَکْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُیُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّه»2 و آیه 131 طه، تعارض نیست؛ چون یک جا می گوید معرض از ذکر، دارای معیشه ضنک است و در جایی دیگر می گوید که کافر این همه مال و آسایش دارد؟در ابتدا توجه شما را به دو آیه زیر جلب می کنیم:«مَنْ کانَ یُریدُ الْعاجِلَه عَجَّلْنا لَهُ فیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُریدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلاها مَذْمُومًا مَدْحُورًا وَ مَنْ أَرادَ الاخِرَه وَ سَعی لَها سَعْیَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُورًا؛ هر کس خواهان [دنیای] زودگذر است، به زودی هر که را خواهیم [نصیبی] از آن می دهیم، آن گاه جهنم را که در آن خوار و رانده داخل خواهد شد، برای او مقرر می داریم و هر کس خواهان آخرت است و نهایت کوشش را برای آن بکند و مؤمن باشد، آنانند که تلاش آنها مورد حق شناسی واقع خواهد شد».از این دو آیه شریفه، به خوبی استفاده می شود که هر کس در این دنیا فعالیتی داشته باشد، بهره خود را خواهد داشت و طبیعی است که اگر کسی بیشتر فعالیت کند، برداشت بیشتری خواهد داشت.از آن جا که کافران بیشتر فعالیت خود را متوجه دنیا می کنند، طبیعی است که بهره بیشتری داشته باشند؛ در حالی که مؤمنان، به دلیل عبادت ها و مسئولیت های دینی، مانند جهاد، رعایت تقوا و معنویت گرایی، وقت کمتری برای دنیا می گذارند و از سوی دیگر، مؤمنان به جهت رعایت احکام الهی، دست یابی به مال را از هر طریقی جایز نمی دانند؛ اما کافران، محدودیت شرعی ندارند.از این رو، طبیعی است که کافران از دارایی بیشتری برخوردار باشند؛ البته اگر با این مقدار وقت گذاری و فعالیت، از یاد خدا و اهرم های معنوی نیز استفاده می کردند، چه بسا دارایی بیشتری نصیب آنها می شد؛ چنان که برخی مؤمنان فعال نیز دارای دارایی فراوانی هستند.بنابراین، آیه سوره طه، بیان گر یک واقعیت است و اما آیه سوره زخرف، به طور مشروط مطرح شده است و بیان گر کم ارزش جلوه دادن مظاهر دنیا نسبت به پاداش های آخرت است؛ علاوه بر این که خداوند، هر تلاشی را بدون پاسخ نخواهد گذاشت و از آن جا که کافران از پاداش های بهشتی بهره ای ندارند، خداوند، پاداش آنها را در همین دنیا به آنها می دهد. بین آیات فوق، تعارضی نیست؛ آیه «و من اعرض عن ذکری فان له معیشه ضنکا»، درصدد بیان این نکته است که اعراض از یاد خدا، سبب سختی، تلخی و تنگی معیشت می شود و این، در هر صورتی صادق است؛ یعنی اعراض کننده از یاد خدا، در هر صورت، معیشت ضنک دارد. گاهی تنگی معیشت به خاطر این نیست که درآمد کمی دارد؛ بلکه ممکن است که پول و درآمدش فراوان باشد؛ ولی بخل، حرص و آز، زندگی را بر او تنگ کند. اصولا تنگی زندگی، بیشتر به خاطر کمبودهای معنوی، نبودن غنای روحی و عدم اطمینان به آینده و ترس از نابود شدن امکانات موجود و وابستگی بیش از حد به مادیات است و آن کس که ایمان به خدا دارد و دل به ذات پاک او بسته، از همه این نگرانی ها، در امان است.

    سلام عامو
    بنده هیچ مسئولیتی راجع به مطلبی که نوشتم قبول نمی کنم و فقط نظر شخصی خودم بوده که بار ها دستخوش تغییر و تکامل شده
    چون زیاد نمیام اینجا ، اینو گفتم که فردای روزگار آثار ما تاخر یقه منو نگیره

  17. صلوات ها 3


  18. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,042
    حضور
    192 روز 16 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28777



    نقل قول نوشته اصلی توسط Masood11 نمایش پست ها
    مطلب شما یه مطلب کلیه و نه جواب این سوال!! چون این مطلب کلی هم از دید کسانیه که این فقر و گرسنگی رو میبینن نه کسایی که این بلا سرشون میاد!!
    کشور سومالی، کشوریه که معروفه به خشکسالی های پی در پی! اتفاقا مسلمونم هستن اغلب! خیلی از بچه هاشون قبل از رسیدن به 10سالگی میمیرن! حالا شما به من بگید که از دید اون بچه ها چه چیزی برای گفتن هست!؟ بچه هایی که نه مفهوم نعمتو میفهمن و نه از عمر و محیط و حتی خانواده چیزی عایدشون شده!!(خانواده ای که با وجود عدم وجود هرگونه امکانات زنده موندن و وجود آگاهی از این مطلب، بچه دار میشن، قطعا خانواده ای ایده آل نیستن!!)
    باسلام وتشکر .
    اختلاف مردم از نظر نعمت‏های ظاهری، جهات مختلفی دارد:
    1- بعضی از تفاوت‏ها معلول ستم و تجاوز افراد نسبت به حقوق دیگران است.
    این تفاوت‏ها ظالمانه و غیر منطقی است و با از بین رفتن نظام طبقاتی و گسترش عدالت اجتماعی از میان خواهد رفت. هیچ گاه اسلام و قرآن این گونه تفاوت‏ها را تأیید نکرده است، زیرا بر اساس استعمار و استثمار صورت گرفته و آن‏ها را نمی‏توان به حساب دستگاه آفرینش گذارد. حتی خداوند از آن‏ها نهی نموده و برای تأمین برابری و حقوق انسان‏ها و توزیع عادلانه ثروت‏ها، احکام و قوانین بسیاری را تشریع نموده است که متأسفانه بسیاری از انسان‏ها از این تکالیف غفلت می‏کنند. هم چنین نباید از نظام نا عادلانه اقتصادی و موارد دیگری که مربوط به خود بشر می شود ،غافل بود و آن ها را به حساب خداوند گذاشت. این گونه اختلافات ربطی به عدالت خداوند ندارد.
    2- تفاوت بهره­مندی انسان‌ها در برخی موارد دیگر معلول کار و تلاش خود انسان‌ها است . قانون خلقت بر آن نهاده شده که هر کسی به اندازه سعی و تلاش خود بهره مند شود. مطمئنا کسی که به تنبلی خو کرده باشد ،به دنبال کسب روزی حلال بر نیاید ،نمی­تواند مانند دیگران از نعمت­های دنیوی بر خوردار شود . کسی که کار و تلاش بیش تر می­کند ، بهره بیش تری نصیب او خواهد بود.
    3- قسمتى دیگر از تفاوت‏ها، طبیعى و لازمه آفرینش انسان است، یعنى هر قدر اصول عدالت در جامعه انسانى رعایت شود، باز همه انسان‏ها از نظر استعداد و هوش و انواع ذوق و سلیقه‏ها یکسان نخواهند بود.
    استاد مطهرى مى‏گوید: "معناى عدالت این نیست که همه مردم از هر نظر در یک حد و یک مرتبه و یک درجه باشند. جامعه خود به خود مقامات و درجات دارد و در این جهت مثل پیکر است. وقتى که مقامات و درجات دارد، باید تقسیم بندى و درجه بندى شود. راه منحصراَ، آزاد گذاشتن افراد و زمینه مسابقه را فراهم کردن است. همین که پاى مسابقه به میان آمد، خود به خود به موجب این که استعدادها در همه یکسان نیست و به موجب این که مقدار فعالیت‏ها و کوشش‏ها یکسان نیست، اختلاف و تفاوت به میان مى‏آید. یکى جلو مى‏افتد و یکى عقب مى‏ماند".(1)
    معمولاً بخشش‏هاى الهى و استعدادها چنان تقسیم شده‏اند که هر کسى قسمتى از آن‏ها را دارد، یعنى کم‏تر کسى پیدا مى‏شود که همه نعمت‏ها را یک جا داشته باشد. از این رو قرآن مجید مى‏فرماید: "ما معیشت آن‏ها را در حیات دنیا میان آنان تقسیم کردیم . بعضى را بر بعضى برترى دادیم، تا آن‏ها یکدیگر را به کار گیرند و به یکدیگر خدمت نمایند".(2)
    میدان مسابقه و رقابت عادلانه باید براى همه باز باشد که این نیز مربوط به انسان‏ها است.
    "براى به وجود آمدن یک جامعه کامل، نیاز به استعدادها و ذوق‏ها و ساختمان‏هاى مختلف بدنى و فکرى است، اما نه به این معنى که بعضى از اعضاى پیکر اجتماع در محرومیت به سر برند و یا خدمات آن‏ها کوچک شمرده شود و یا تحقیر گردند، همان طور که سلول‏هاى بدن با تمام تفاوتى که دارند، همگى از غذا و هوا و سایر نیازمندى‏ها به مقدار لازم بهره مى‏گیرند".(3)
    چرا خداوند نظام خلقت را طورى بنا نکرد که بشر بدون این تفاوت‏ها، به زندگى اجتماعى خود ادامه دهد.
    قرآن مجید به یکى از اسرار مهم تفاوت‏ها اشاره کرده و آن آزمایش الهى است.
    خداوند مى‏فرماید: "او کسى است که شما را جانشینان در زمین قرار داد . بعضى را بر بعض دیگر درجاتى داد، تا شما را به آن چه در اختیارتان قرار داده بیازماید".(4)
    تفاوت‏ها براى این است که معلوم شود انسان چگونه از امکانات خدادادى بهره بردارى مى‏کند. اگر نابرابرى‏ها نبود، زمینه امتحان از میان مى‏رفت.
    بعضى افراد با نعمت و گروهى دیگر با نقمت و تنگدستى آزمایش مى‏شوند. مطمئناً آنان که بیش تر نعمت استعداد و توانایى دارند، بیش تر مورد سؤال و درخواست مى‏شوند و باید بیش تر پاسخگو باشند.
    4- خدا مصلحت بندگانش را بهتر از خود آنان مى‏داند.
    چه بسا کسانى که دوست دارند از نظر زندگى در رفاه باشند، ولى پروردگار صلاح آنان را در این امر نمى‏بیند : "چه بسا شما را چیزى خوش نیاید، در حالى که خیرتان در آن است و یا چیزى را دوست داشته باشید، در حالى که شرّتان در آن است و خدا مى‏داند و شما نمى‏دانید".(5)
    پس اگر انسان نهایت تلاش خود را به کار گرفت، اما درها را به روى خود بسته دید، باید بداند در این امر مصلحتى بوده است. چه بسا کسانى هنگامى که ثروتمند شدند، خدا را فراموش کردند. از این رو قرآن کریم مى‏فرماید: "اگر خداوند روزى را براى تمام بندگانش گسترش دهد، در زمین طغیان و ستم مى‏کنند".(6)
    گاهى ثروت بى حساب و رفاه، یک مجازات الهى است که شخص با غرق شدن در نعمت‌ها از یاد خدا غافل شده و خود را از ایمان و اعمال صالح محروم می‌کند و بر گناهان خود می‌افزاید. چنین شخصی مجازات خود را در جهان آخرت خواهد دید. چنین چیزی در سنت امهال و استندراج بیان می‌شود.
    پس نه نعمت ظاهرى نشانه محبت الهى است و نه نقمت و بلا نشانه بى­اعتنایى خدا به بنده است : « فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ، کَلَّا ... اما انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام کند و نعمت دهد می گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته است. اما هنگامی که برای امتحان روزیش را بر او تنگ می­گیرد می گوید: پروردگارم مرا خوار کرده است؛ هرگز ...».(7) خداوند پس از بیان این فکر، آن را مردود اعلام می­کند.
    نگاه خود را به زندگى در این جهان نباید محدود کنیم. این بخش از زندگى را باید در پیوست با بخش عظیم‏تر از زندگى و حیات جاودانه و عالم برتر و حقیقى‏تر نگاه کنیم. اگر نگاه ما به زندگى محدود به دنیا بود، اشکال از تفاوت‏ها در دنیا به جا بود، در حالى که هر چیزى در دنیا، آزمایشى براى انسان است که در عالم دیگر نتیجه آن را خواهیم دید . همان گونه که خداوند فرموده است: "خداوند زندگى و مرگ را آفرید تا شما را بیازماید که کدامین بهترین در عمل خواهید بود".(8) نعمت و تنگدستی هر دو آزمایش الهی است که آزمون نعمت بسیار سخت­تر است .محاسبه آن مشکل­تر و جهان ابدی قیامت و لذت‌ها و نعمت‌ها و حتی عذاب‌های آن را با جهان محدود دنیا نمی­توان مقایسه کرد.

    پى‌نوشت‏ها:
    1. استاد مطهرى، بیست گفتار، ص 109.
    2. زخرف (43) آیه 31.
    3. تفسیر نمونه ، ج 3، ص 366.
    4. انعام (6) آیه 165.
    5. بقره (2) آیه 216.
    6. شورى (42) آیه 27.
    7.فجر (89) آیه 15-17
    8. ملک (67) آیه 2.
    رزاق بودن خدا و مردن انسان ها بر اثر گرسنگی و فقر

  19. صلوات ها 4


  20. #10

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,168
    حضور
    21 روز 3 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1582



    نقل قول نوشته اصلی توسط صادق نمایش پست ها
    باسلام وتشکر .
    اختلاف مردم از نظر نعمت‏های ظاهری، جهات مختلفی دارد:
    1- بعضی از تفاوت‏ها معلول ستم و تجاوز افراد نسبت به حقوق دیگران است.
    این تفاوت‏ها ظالمانه و غیر منطقی است و با از بین رفتن نظام طبقاتی و گسترش عدالت اجتماعی از میان خواهد رفت. هیچ گاه اسلام و قرآن این گونه تفاوت‏ها را تأیید نکرده است، زیرا بر اساس استعمار و استثمار صورت گرفته و آن‏ها را نمی‏توان به حساب دستگاه آفرینش گذارد. حتی خداوند از آن‏ها نهی نموده و برای تأمین برابری و حقوق انسان‏ها و توزیع عادلانه ثروت‏ها، احکام و قوانین بسیاری را تشریع نموده است که متأسفانه بسیاری از انسان‏ها از این تکالیف غفلت می‏کنند. هم چنین نباید از نظام نا عادلانه اقتصادی و موارد دیگری که مربوط به خود بشر می شود ،غافل بود و آن ها را به حساب خداوند گذاشت. این گونه اختلافات ربطی به عدالت خداوند ندارد.
    2- تفاوت بهره­مندی انسان‌ها در برخی موارد دیگر معلول کار و تلاش خود انسان‌ها است . قانون خلقت بر آن نهاده شده که هر کسی به اندازه سعی و تلاش خود بهره مند شود. مطمئنا کسی که به تنبلی خو کرده باشد ،به دنبال کسب روزی حلال بر نیاید ،نمی­تواند مانند دیگران از نعمت­های دنیوی بر خوردار شود . کسی که کار و تلاش بیش تر می­کند ، بهره بیش تری نصیب او خواهد بود.
    3- قسمتى دیگر از تفاوت‏ها، طبیعى و لازمه آفرینش انسان است، یعنى هر قدر اصول عدالت در جامعه انسانى رعایت شود، باز همه انسان‏ها از نظر استعداد و هوش و انواع ذوق و سلیقه‏ها یکسان نخواهند بود.
    استاد مطهرى مى‏گوید: "معناى عدالت این نیست که همه مردم از هر نظر در یک حد و یک مرتبه و یک درجه باشند. جامعه خود به خود مقامات و درجات دارد و در این جهت مثل پیکر است. وقتى که مقامات و درجات دارد، باید تقسیم بندى و درجه بندى شود. راه منحصراَ، آزاد گذاشتن افراد و زمینه مسابقه را فراهم کردن است. همین که پاى مسابقه به میان آمد، خود به خود به موجب این که استعدادها در همه یکسان نیست و به موجب این که مقدار فعالیت‏ها و کوشش‏ها یکسان نیست، اختلاف و تفاوت به میان مى‏آید. یکى جلو مى‏افتد و یکى عقب مى‏ماند".(1)
    معمولاً بخشش‏هاى الهى و استعدادها چنان تقسیم شده‏اند که هر کسى قسمتى از آن‏ها را دارد، یعنى کم‏تر کسى پیدا مى‏شود که همه نعمت‏ها را یک جا داشته باشد. از این رو قرآن مجید مى‏فرماید: "ما معیشت آن‏ها را در حیات دنیا میان آنان تقسیم کردیم . بعضى را بر بعضى برترى دادیم، تا آن‏ها یکدیگر را به کار گیرند و به یکدیگر خدمت نمایند".(2)
    میدان مسابقه و رقابت عادلانه باید براى همه باز باشد که این نیز مربوط به انسان‏ها است.
    "براى به وجود آمدن یک جامعه کامل، نیاز به استعدادها و ذوق‏ها و ساختمان‏هاى مختلف بدنى و فکرى است، اما نه به این معنى که بعضى از اعضاى پیکر اجتماع در محرومیت به سر برند و یا خدمات آن‏ها کوچک شمرده شود و یا تحقیر گردند، همان طور که سلول‏هاى بدن با تمام تفاوتى که دارند، همگى از غذا و هوا و سایر نیازمندى‏ها به مقدار لازم بهره مى‏گیرند".(3)
    چرا خداوند نظام خلقت را طورى بنا نکرد که بشر بدون این تفاوت‏ها، به زندگى اجتماعى خود ادامه دهد.
    قرآن مجید به یکى از اسرار مهم تفاوت‏ها اشاره کرده و آن آزمایش الهى است.
    خداوند مى‏فرماید: "او کسى است که شما را جانشینان در زمین قرار داد . بعضى را بر بعض دیگر درجاتى داد، تا شما را به آن چه در اختیارتان قرار داده بیازماید".(4)
    تفاوت‏ها براى این است که معلوم شود انسان چگونه از امکانات خدادادى بهره بردارى مى‏کند. اگر نابرابرى‏ها نبود، زمینه امتحان از میان مى‏رفت.
    بعضى افراد با نعمت و گروهى دیگر با نقمت و تنگدستى آزمایش مى‏شوند. مطمئناً آنان که بیش تر نعمت استعداد و توانایى دارند، بیش تر مورد سؤال و درخواست مى‏شوند و باید بیش تر پاسخگو باشند.
    4- خدا مصلحت بندگانش را بهتر از خود آنان مى‏داند.
    چه بسا کسانى که دوست دارند از نظر زندگى در رفاه باشند، ولى پروردگار صلاح آنان را در این امر نمى‏بیند : "چه بسا شما را چیزى خوش نیاید، در حالى که خیرتان در آن است و یا چیزى را دوست داشته باشید، در حالى که شرّتان در آن است و خدا مى‏داند و شما نمى‏دانید".(5)
    پس اگر انسان نهایت تلاش خود را به کار گرفت، اما درها را به روى خود بسته دید، باید بداند در این امر مصلحتى بوده است. چه بسا کسانى هنگامى که ثروتمند شدند، خدا را فراموش کردند. از این رو قرآن کریم مى‏فرماید: "اگر خداوند روزى را براى تمام بندگانش گسترش دهد، در زمین طغیان و ستم مى‏کنند".(6)
    گاهى ثروت بى حساب و رفاه، یک مجازات الهى است که شخص با غرق شدن در نعمت‌ها از یاد خدا غافل شده و خود را از ایمان و اعمال صالح محروم می‌کند و بر گناهان خود می‌افزاید. چنین شخصی مجازات خود را در جهان آخرت خواهد دید. چنین چیزی در سنت امهال و استندراج بیان می‌شود.
    پس نه نعمت ظاهرى نشانه محبت الهى است و نه نقمت و بلا نشانه بى­اعتنایى خدا به بنده است : « فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ، کَلَّا ... اما انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام کند و نعمت دهد می گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته است. اما هنگامی که برای امتحان روزیش را بر او تنگ می­گیرد می گوید: پروردگارم مرا خوار کرده است؛ هرگز ...».(7) خداوند پس از بیان این فکر، آن را مردود اعلام می­کند.
    نگاه خود را به زندگى در این جهان نباید محدود کنیم. این بخش از زندگى را باید در پیوست با بخش عظیم‏تر از زندگى و حیات جاودانه و عالم برتر و حقیقى‏تر نگاه کنیم. اگر نگاه ما به زندگى محدود به دنیا بود، اشکال از تفاوت‏ها در دنیا به جا بود، در حالى که هر چیزى در دنیا، آزمایشى براى انسان است که در عالم دیگر نتیجه آن را خواهیم دید . همان گونه که خداوند فرموده است: "خداوند زندگى و مرگ را آفرید تا شما را بیازماید که کدامین بهترین در عمل خواهید بود".(8) نعمت و تنگدستی هر دو آزمایش الهی است که آزمون نعمت بسیار سخت­تر است .محاسبه آن مشکل­تر و جهان ابدی قیامت و لذت‌ها و نعمت‌ها و حتی عذاب‌های آن را با جهان محدود دنیا نمی­توان مقایسه کرد.

    پى‌نوشت‏ها:
    1. استاد مطهرى، بیست گفتار، ص 109.
    2. زخرف (43) آیه 31.
    3. تفسیر نمونه ، ج 3، ص 366.
    4. انعام (6) آیه 165.
    5. بقره (2) آیه 216.
    6. شورى (42) آیه 27.
    7.فجر (89) آیه 15-17
    8. ملک (67) آیه 2.
    سلام
    1- یعنی خلاصه وار عده ای گدا آفریده تا عده ای بهشون پول بدن!؟ تا اونجا که میدونم اغلب انسانها از گدایی متنفرن! اصلا اشتباه ترین چیز اینه که به کسی ماهی بدی، وقتی میتونی بهش ماهیگیری یاد بدی!
    2- در اینجا اصلا وارد نیست!
    3- عدالت یعنی برای هر کس، به اندازه ای که شکوفا بشه! الان ما چنین چیزی رو میبینیم!؟ قطعا نه! نهایتش 10تا کشور اینجوری باشن که اونم به خیلی از عوامل دیگه وابسته ست!!
    فرض بر همون سومالی، شکوفایی اونا به دنیا اومدن و خیلی زود با زجر مردنه!؟
    4- این نظریه یه مشکل بزرگ داره!! مشکلشم اینه که اگه اینطوره پس اونایی که گناه میکنن همگی بیگناه باید باشن!! چون این صلاحیه که خدا برایشون در نظر گرفته، نه انتخاب خودشون!!

  21. صلوات ها 2


صفحه 1 از 5 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود