صفحه 1 از 4 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا باید به یاد بیاوریم؟

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766

    اشاره آیا باید به یاد بیاوریم؟




    سلام
    این جستار پیرامون سوالاتی حول محور کلمه ذکر و یادآوری در قرآن است.
    ذکر و یاد آوری در آیات قرآن به چه معناست؟
    ارتباط این یادآوری با فطرت و روز الست چیست؟

    (171)وَ اِذ نَـتَقـنَا الـجَـبَـلَ فَوقَـهُم كَـاَنَّـه‌‚‌ ظُـلَّـةٌ وَ ظَـنّوا اَنَّـه‌‚‌ واقِـعٌ بِـهِم خُـذوا ما آتَيـناكُم بِـقُـوَّةٍ وَ اذكُـروا ما فيـهِ لَـعَـلَّـكُم تَـتَّـقونَ

    محتوا را به یاد و خاطر بیاورید ؟
    یا محتوایش را بخوانید به صورت مکرر ؟
    یا ...

    (172)وَ اِذ اَخَـذَ رَبُّـكَ مِن بَـنى آدَمَ مِن ظُـهورِهِم ذُرِّيَّـتَـهُم وَ اَشـهَـدَهُم عَـلىٰ اَنـفُـسِـهِم اَلَسـتُ بِـرَبِّـكُم قالوا بَـلىٰ شَـهِدنا اَن تَـقولوا يَومَ الـقِـيامَـةِ اِنّا كُـنّا عَن هٰـذا غافِـليـنَ

    چرا نفرمود اشهدهم علی نفسه ؟
    اشهدهم علی انفسهم به چه معناست؟
    شهادت در این آیه به چه معناست؟
    چرا نفرمود بلی عرفنا ؟
    غافل بودن در این آیه به چه معناست؟ به معنای بی خبری و جهل است یا به معنای عدم توجه و عدم یادآوری یک چیز ؟
    یعنی وجود روز الست، بهانه ی جهل را نفی میکند یا غفلت را ؟

    (173)اَو تَـقولوا اِنَّـما اَشـرَكَ آباؤُنا مِن قَبـلُ وَ كُـنّا ذُرِّيَّـةً مِن بَعـدِهِم اَ فَـتُهـلِـكُـنا بِـما فَـعَـلَ الـمُبـطِـلونَ
    سوره اعراف
    یعنی انها از روز الست و حقیقتش آگاه بودند و انکار کردند؟
    یا آگاهی بالفعل نداشتند و باید به یاد می اوردند و چون به یاد نیاوردند مقصر و مستحق عذاب هستند؟

    (63)وَ اِذ اَخَذنا ميـثاقَـكُم وَ رَفَعـنا فَوقَـكُـمُ الطّورَ خُـذوا ما آتَيـناكُم بِـقُـوَّةٍ وَ اذكُـروا ما فيـهِ لَـعَـلَّـكُم تَـتَّـقونَ

    بقره

    محتوایش را بخوانید یا به یاد آورید؟
    واذکروا به چه معناست؟

    (41)وَ لَـقَد صَـرَّفـنا فى هٰـذَا الـقُرآنِ لِـيَـذَّكَّـروا وَ ما يَـزيـدُهُم اِلّا نُـفورًا
    اسرا

    (48)وَ هُـوَ الَّـذى اَرسَـلَ الرِّياحَ بُشـرًا بَيـنَ يَـدَى رَحـمَـتِـه‌ے وَ اَنـزَلـنا مِـنَ السَّـماءِ ماءً طَـهورًا
    (49)لِـنُحـيِـىَ بِـه‌ے بَلـدَةً مَيـتًا وَ نُسـقِـيَـه‌‚‌ مِـمّا خَـلَقـنا اَنـعامًا وَ اَناسِـىَّ كَـثيـرًا
    (50)وَ لَـقَد صَـرَّفـناهُ بَيـنَـهُم لِـيَـذَّكَّـروا فَـاَبىٰ اَكـثَـرُ النّاسِ اِلّا كُـفورًا
    (51)وَ لَو شِئـنا لَـبَـعَثـنا فى كُـلِّ قَريَـةٍ نَـذيـرًا
    فرقان

    تصریف در قرآن برای یاد آوری است یا آگاهی انچه نمیدانیم؟
    لیذکروا به چه معناست؟

    (67)اَلـمُـنافِـقونَ وَ الـمُـنافِـقاتُ بَعـضُـهُم مِن بَعـضٍ يَأمُـرونَ بِالـمُنـكَـرِ وَ يَنـهَونَ عَـنِ الـمَعـروفِ وَ يَقـبِـضونَ اَيـدِيَـهُم نَـسُوا ا‌للهَ فَـنَـسِـيَـهُم اِنَّ الـمُـنافِـقيـنَ هُـمُ الـفاسِـقونَ
    توبه
    نسیان منافقان به چه معناست؟
    چه چیزی فراموش شد؟

    (205)وَ اذكُـر رَبَّـكَ فى نَفـسِـكَ تَـضَـرُّعًا وَ خيـفَـةً وَ دونَ الـجَهـرِ مِـنَ الـقَولِ بِالـغُـدُوِّ وَ الآصالِ وَ لا تَـكُن مِـنَ الـغافِـليـنَ
    اعراف
    به یاد بیاور و از غافلین مباش !؟
    (115)وَ لَـقَد عَـهِدنا اِلىٰ آدَمَ مِن قَبـلُ فَـنَـسِـىَ وَ لَم نَـجِد لَـه‌‚‌ عَزمًا
    (126)قالَ كَـذٰلِـكَ اَتَتـكَ آياتُـنا فَـنَـسيـتَـها وَ كَـذٰلِـكَ الـيَومَ تُنـسىٰ
    طه
    (14)فَـذوقوا بِـما نَـسيـتُم لِـقاءَ يَومِـكُم هٰـذا اِنّا نَـسيـناكُم وَ ذوقوا عَـذابَ الـخُلـدِ بِـما كُنـتُم تَعـمَـلونَ
    سجده

    انسان لقا و دیدار ان روز را نباید فراموش میکرد و به واسطه ی فراموشی به این عاقبت دچار گشت؟
    انسان نباید ایات خدا را فراموش میکرد.
    ادم نباید عهد خدا را فراموش میکرد.

    (34)وَ قيـلَ الـيَومَ نَنـساكُم كَـما نَـسيـتُم لِـقاءَ يَومِـكُم هٰـذا وَ مَأواكُـمُ النّارُ وَ ما لَـكُم مِن ناصِـريـنَ
    جاثیه

    چرا فراموش میکنید لقا الله را ؟

    (6)سَـنُقـرِئُـكَ فَـلا تَنـسىٰ
    اعلی

    تو آگاهی اما میخوانیم تا ان را فراموش نکنی.

    (16)وَ اذكُـر فِى الـكِـتابِ مَريَـمَ اِذِ انـتَـبَـذَت مِن اَهـلِـها مَـكانًا شَرقِـيًّا

    ایات دیگری هم هست
    به یاد بیاور در کتاب مریم را
    به یاد بیاور در کتاب ابراهیم و موسی و اسماعیل و ادریس

    و یا ذکری از کتاب نیست و فقط میفرماید به یاد بیاور

    (45)وَ اذكُـر عِـبادَنا اِبـراهيـمَ وَ اِسـحاقَ وَ يَعـقوبَ اُولِى الاَيـدى وَ الاَبـصارِ
    یا به یاد آور
    ایوب و داوود و اسماعیل و ذوالکفل و ...

    این یادآوری به چه معناست؟
    ( من اینطور معنا کردم تا مقصود روشن تر گردد)

    گویند در عالم ذر آتشی برافروخته شد و برخی از انسان ها از آن عالم خبر داده اند.

    وقتی نظرات برخی دوستان در رابطه با معنای فطرت را خواندم و نیز وقتی این پست ها را پیک کردم
    لینکش را بعدا پیک میکنم!

    تصمیم به ایجاد این جستار گرفتم تا سوالاتی پیرامون یادآوری در قرآن مطرح کنم.

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,523
    حضور
    174 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58304



    با نام و یاد دوست






    آیا باید به یاد بیاوریم؟








    کارشناس بحث: استاد محسن

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۴/۱۱/۱۶ در ساعت ۰۹:۲۳ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    علاقه
    پژوهش هاي ديني قرآن، روايي و كلامي
    نوشته
    564
    حضور
    16 روز 1 ساعت 30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1521



    نقل قول نوشته اصلی توسط و طاها نمایش پست ها
    سلام
    این جستار پیرامون سوالاتی حول محور کلمه ذکر و یادآوری در قرآن است.
    ذکر و یاد آوری در آیات قرآن به چه معناست؟
    ارتباط این یادآوری با فطرت و روز الست چیست؟

    (171)وَ اِذ نَـتَقـنَا الـجَـبَـلَ فَوقَـهُم كَـاَنَّـه‌‚‌ ظُـلَّـةٌ وَ ظَـنّوا اَنَّـه‌‚‌ واقِـعٌ بِـهِم خُـذوا ما آتَيـناكُم بِـقُـوَّةٍ وَ اذكُـروا ما فيـهِ لَـعَـلَّـكُم تَـتَّـقونَ

    محتوا را به یاد و خاطر بیاورید ؟
    یا محتوایش را بخوانید به صورت مکرر ؟
    یا ...

    (172)وَ اِذ اَخَـذَ رَبُّـكَ مِن بَـنى آدَمَ مِن ظُـهورِهِم ذُرِّيَّـتَـهُم وَ اَشـهَـدَهُم عَـلىٰ اَنـفُـسِـهِم اَلَسـتُ بِـرَبِّـكُم قالوا بَـلىٰ شَـهِدنا اَن تَـقولوا يَومَ الـقِـيامَـةِ اِنّا كُـنّا عَن هٰـذا غافِـليـنَ

    چرا نفرمود اشهدهم علی نفسه ؟
    اشهدهم علی انفسهم به چه معناست؟
    شهادت در این آیه به چه معناست؟
    چرا نفرمود بلی عرفنا ؟
    غافل بودن در این آیه به چه معناست؟ به معنای بی خبری و جهل است یا به معنای عدم توجه و عدم یادآوری یک چیز ؟
    یعنی وجود روز الست، بهانه ی جهل را نفی میکند یا غفلت را ؟

    (173)اَو تَـقولوا اِنَّـما اَشـرَكَ آباؤُنا مِن قَبـلُ وَ كُـنّا ذُرِّيَّـةً مِن بَعـدِهِم اَ فَـتُهـلِـكُـنا بِـما فَـعَـلَ الـمُبـطِـلونَ
    سوره اعراف
    یعنی انها از روز الست و حقیقتش آگاه بودند و انکار کردند؟
    یا آگاهی بالفعل نداشتند و باید به یاد می اوردند و چون به یاد نیاوردند مقصر و مستحق عذاب هستند؟

    (63)وَ اِذ اَخَذنا ميـثاقَـكُم وَ رَفَعـنا فَوقَـكُـمُ الطّورَ خُـذوا ما آتَيـناكُم بِـقُـوَّةٍ وَ اذكُـروا ما فيـهِ لَـعَـلَّـكُم تَـتَّـقونَ

    بقره

    محتوایش را بخوانید یا به یاد آورید؟
    واذکروا به چه معناست؟

    (41)وَ لَـقَد صَـرَّفـنا فى هٰـذَا الـقُرآنِ لِـيَـذَّكَّـروا وَ ما يَـزيـدُهُم اِلّا نُـفورًا
    اسرا

    (48)وَ هُـوَ الَّـذى اَرسَـلَ الرِّياحَ بُشـرًا بَيـنَ يَـدَى رَحـمَـتِـه‌ے وَ اَنـزَلـنا مِـنَ السَّـماءِ ماءً طَـهورًا
    (49)لِـنُحـيِـىَ بِـه‌ے بَلـدَةً مَيـتًا وَ نُسـقِـيَـه‌‚‌ مِـمّا خَـلَقـنا اَنـعامًا وَ اَناسِـىَّ كَـثيـرًا
    (50)وَ لَـقَد صَـرَّفـناهُ بَيـنَـهُم لِـيَـذَّكَّـروا فَـاَبىٰ اَكـثَـرُ النّاسِ اِلّا كُـفورًا
    (51)وَ لَو شِئـنا لَـبَـعَثـنا فى كُـلِّ قَريَـةٍ نَـذيـرًا
    فرقان

    تصریف در قرآن برای یاد آوری است یا آگاهی انچه نمیدانیم؟
    لیذکروا به چه معناست؟

    (67)اَلـمُـنافِـقونَ وَ الـمُـنافِـقاتُ بَعـضُـهُم مِن بَعـضٍ يَأمُـرونَ بِالـمُنـكَـرِ وَ يَنـهَونَ عَـنِ الـمَعـروفِ وَ يَقـبِـضونَ اَيـدِيَـهُم نَـسُوا ا‌للهَ فَـنَـسِـيَـهُم اِنَّ الـمُـنافِـقيـنَ هُـمُ الـفاسِـقونَ
    توبه
    نسیان منافقان به چه معناست؟
    چه چیزی فراموش شد؟

    (205)وَ اذكُـر رَبَّـكَ فى نَفـسِـكَ تَـضَـرُّعًا وَ خيـفَـةً وَ دونَ الـجَهـرِ مِـنَ الـقَولِ بِالـغُـدُوِّ وَ الآصالِ وَ لا تَـكُن مِـنَ الـغافِـليـنَ
    اعراف
    به یاد بیاور و از غافلین مباش !؟
    (115)وَ لَـقَد عَـهِدنا اِلىٰ آدَمَ مِن قَبـلُ فَـنَـسِـىَ وَ لَم نَـجِد لَـه‌‚‌ عَزمًا
    (126)قالَ كَـذٰلِـكَ اَتَتـكَ آياتُـنا فَـنَـسيـتَـها وَ كَـذٰلِـكَ الـيَومَ تُنـسىٰ
    طه
    (14)فَـذوقوا بِـما نَـسيـتُم لِـقاءَ يَومِـكُم هٰـذا اِنّا نَـسيـناكُم وَ ذوقوا عَـذابَ الـخُلـدِ بِـما كُنـتُم تَعـمَـلونَ
    سجده

    انسان لقا و دیدار ان روز را نباید فراموش میکرد و به واسطه ی فراموشی به این عاقبت دچار گشت؟
    انسان نباید ایات خدا را فراموش میکرد.
    ادم نباید عهد خدا را فراموش میکرد.

    (34)وَ قيـلَ الـيَومَ نَنـساكُم كَـما نَـسيـتُم لِـقاءَ يَومِـكُم هٰـذا وَ مَأواكُـمُ النّارُ وَ ما لَـكُم مِن ناصِـريـنَ
    جاثیه

    چرا فراموش میکنید لقا الله را ؟

    (6)سَـنُقـرِئُـكَ فَـلا تَنـسىٰ
    اعلی

    تو آگاهی اما میخوانیم تا ان را فراموش نکنی.

    (16)وَ اذكُـر فِى الـكِـتابِ مَريَـمَ اِذِ انـتَـبَـذَت مِن اَهـلِـها مَـكانًا شَرقِـيًّا

    ایات دیگری هم هست
    به یاد بیاور در کتاب مریم را
    به یاد بیاور در کتاب ابراهیم و موسی و اسماعیل و ادریس

    و یا ذکری از کتاب نیست و فقط میفرماید به یاد بیاور

    (45)وَ اذكُـر عِـبادَنا اِبـراهيـمَ وَ اِسـحاقَ وَ يَعـقوبَ اُولِى الاَيـدى وَ الاَبـصارِ
    یا به یاد آور
    ایوب و داوود و اسماعیل و ذوالکفل و ...

    این یادآوری به چه معناست؟
    ( من اینطور معنا کردم تا مقصود روشن تر گردد)

    گویند در عالم ذر آتشی برافروخته شد و برخی از انسان ها از آن عالم خبر داده اند.

    وقتی نظرات برخی دوستان در رابطه با معنای فطرت را خواندم و نیز وقتی این پست ها را پیک کردم
    لینکش را بعدا پیک میکنم!
    تصمیم به ایجاد این جستار گرفتم تا سوالاتی پیرامون یادآوری در قرآن مطرح کنم.
    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام طلب توفیق الهی برای شما و دیگر کاربران گرامی
    در حد امکان و البته خیلی خلاصه پاسخ پرسش ها تقدیم خواهد شد و اگر به توضیح بیشتری نیاز هست به تفاسیر مربوطه مراجعه شود.
    1.پرسیده اید ذکر و یاد آوری در آیات الهی به چه معنایی است؟
    پاسخ:
    از جمله واژه هایی که در کتاب خدا دارای چند وجه و معنا است، کلمه ذکر(یاد آوری) می باشد.که آیه و آدرس مربوطه فهرست می شود و توضیح آن را در ضمن همان آیات همراه با تفاسیر مربوطه بخواهید.
    1.ذکر یعنی یاد آوری به زبان، آیه 200 سوره بقره
    2.ذکر به معنای یاد آوری در قلب و دل،آیه 135 سوره عمران
    3. ذکر به معنای حفظ کردن و به خاطر سپردن،آیه 63 سوره بقره
    4.ذکر به معنای پاداش و طاعت سوره بقره،آیه 152
    5.ذکر به معنای نماز های پنج گانه، سوره بقره،آیه 239
    6.ذکر به معنای موعظه و تذکر، سوره ذاریات،آیه 55
    7. ذکر به معنای تعجب یا عجیب، سوره اعراف،آیه 69
    8.ذکر به معنای تعریف کردن، سوره یوسف،آیه 42
    9.ذکر به معنای شرافت، سوره زخرف، آیه 44
    10. ذکر به معنای تمسخر، سوره انبیاء، آیه 36
    11. ذکر به معنای لوح محفوظ، سوره انبیاء، آیه 105
    12.ذکر به معنای ثنا و دعا، سوره احزاب، آیه 21
    13.ذکر به معنای وحی، سوره صافات، آیه 3
    14. ذکر به معنای رسول، سوره طلاق، آیات 10 و
    15. ذکر به معنای نماز جمعه، سوره جمعه، آیه 9
    و نیز معانی دیگر
    2.پرسیده اید ارتباط این یادآوری با فطرت و روز الست چیست؟

    پاسخ:
    این یاد آوری به معنای نوعی تلقین و اعتراف گرفتن است و به انسان خطاب می شود اکنون که موجود و آگاه شدی، پس اعتراف کن به حقایقی که من به تو نشان می دهم.
    معروف است که این واقعه در عالم ذر اتفاق افتاد در آن هنگامی بود که خدا به ذرات انسانی که از صلب آدم بودند فرمود:الست بربکم؟
    بنا بر این،عالم ذر یا عالم میثاق عبارت از زمان، مرحله، صحنه، موطن و یا جهانى قبل این جهان است که خدای متعال تمام انسابى را که از صلب حضرت آدم علیه السلام مى‏باشند به صورت ذرّات ریزى خارج کرده و بعد از تعلق ارواح به آن ذرات،از آنان میثاق و عهد بر ربوبیت خویش و نبوت انبیاى الهى و ولایت ائمه‏ معصومین علیهم السلام را اخذ کرده است.
    در این که این اخذ میثاق درجه عالمى و یا چه مرحله ‏اى رخ داده و کیفیت آن چگونه بوده است در ابتدا پاسخ روشنى از آیات قرآن کریم به دست نمى‏آوریم، روایات شیعه و سنی هم با وجود فراوانی، اما نتیجه‏ قطعى و نهایى را به سادگى ارائه ننموده و بدین جهت، آرا و نظرات متفاوتى از سوى مفسرین و متکلمین و دانشمندان اسلامى در باره عالم ذر بیان شده است که در مجموع، آیات و روایاتى که پیرامون این عالم و میثاق، و خلقت و طینت انسان‏ها در دسترس مى‏باشند میدان وسیعى برای بررسى و پژوهش فراهم آورده است، ولى آن چه از مجموعه آیات و روایات و نظرات، نصیب ما می رسد چنین است که خدای متعال توفیق مشاهده و ربوبیت خویش را به تمام انسان‏ها عطا کرده و هر یک از آنان نوعى معرفت شهودى و حضورى به پروردگار خویش را داشته ‏اند، هر چند ممکن است بر اثر اشتغالات، نسبت به این معرفت و شهود دچار غفلت و فراموشى شوند.
    بنا بر این، از آیة ذرّ دو هدف اصلی برای این پیمان به دست می آید:
    1.حجت بر انسان ها تمام شود تا روز قیامت نگویند: ما از موضوع شناخت خدا بی خبر بودیم و به همین دلیل کافر شدیم؛ "أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ" سوره اعراف آیه 172
    2. حجت بر انسان ها تمام شود تا درقیامت نگویند: پدران ما بت پرست بودند و ما هم فرزندان همان پدران هستیم و چاره ای جز پیروی از آن ها نداشتیم؛"أَوْ تَقُولُوا إِنَّما أَشْرَکَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ کُنَّا ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ..."سوره اعراف،آیه 173
    3.پرسیده اید: محتوا را به یاد و خاطر بیاورید ؟
    یا محتوایش را بخوانید به صورت مکرر ؟
    یا ...
    پاسخ:

    الف:"وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ" و هر چه كه از عبرت ها و احكام در آن است به ياد آريد.
    لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ باشد كه شما از چيزهائى كه نفس را هلاك و تباه مى‏كند پرهيز كنيد.(1)
    ب:"وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ" و به ياد آوريد عهد و پيمان هايى كه در آن از شما گرفته ‏ايم. تا تقوى پيشه كنيد و از كيفر خدا بترسيد.(2)
    پس مقصود یاد آوری و به خاطر آوردن است.
    ."وَ اِذ اَخَـذَ رَبُّـكَ مِن بَـنى آدَمَ مِن ظُـهورِهِم ذُرِّيَّـتَـهُم وَ اَشـهَـدَهُم عَـلىٰ اَنـفُـسِـهِم اَلَسـتُ بِـرَبِّـكُم قالوا بَـلىٰ شَـهِدنا اَن تَـقولوا يَومَ الـقِـيامَـةِ اِنّا كُـنّا عَن هٰـذا غافِـليـنَ"
    4.پرسیده اید: چرا نفرمود اشهدهم علی نفسه ؟

    چون روی سخن قرآن به یک فرد نیست که بگوید اشهدهم علی نفسه بلکه همان طور که در آیه تصریح شده است،این بنی آدم است که مورد خطاب قرار گرفته و بنی آدم همه فرزندان آدم اند
    معنای اشهدهم علی انفسهم

    اعتراف بنى نوع بشر به ربوبيت خداى سبحان در عالم ذر ناشى از فقر ذاتى انسان به خدا است‏
    جمله" وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" از يك فعل ديگر خداوند بعد از جدا ساختن فرزندان بشر از پدران خبر مى ‏دهد، و آن فعل خدا اين است كه هر فردى را گواه خودش گرفت، و اشهاد بر هر چيز حاضر كردن گواه است در نزد آن و نشان دادن حقيقت آن است تا گواه، حقيقت آن چيز را از نزديك و به حس خود درك نموده و در موقع به شهادت به آنچه كه ديده شهادت دهد، و اشهاد كسى بر خود آن كس نشان دادن حقيقت او است به خود او تا پس از درك حقيقت خود و تحمل آن در موقعى كه از او سؤال مى‏شود شهادت دهد.
    و از آن جايى كه نفس هر صاحب نفسى از جهاتى بغير خود ارتباط و تعلق دارد، و ممكن است انسان نسبت به پاره‏اى از آن ها استشهاد شود، و نسبت به پاره‏اى ديگر نشود، از اين رو اضافه كرد:" أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" تا بدين وسيله مورد استشهاد را معلوم كرده باشد، و بفهماند آن امرى كه براى آن، ذريه بشر را استشهاد كرده‏ايم ربوبيت پروردگار ايشان است تا در موقع پرستش به ربوبيت خداى سبحان شهادت دهند.(3)
    5.پرسیده اید: شهادت در این آیه به چه معناست؟

    شهادت در این آیه به معنای اعتراف به ربوبیت پروردگار است یعنی در آن روز که خدا از ذریه آدم اعتراف می گرفت، انسان با شهادتش به ربوبیت الهی پاسخ مثبت داد.
    نوشته اند: پر واضح است كه اين شهادت به هر نحوى كه صورت گرفته باشد از سنخ همان استشهادى است كه جمله" أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" از آن حكايت مى‏كند، و جوابى كه داده به همان زبانى بوده كه سؤال با آن صورت گرفته است ... بنا بر اين مى‏توان گفت كه سؤال" أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" جواب" بَلى‏ شَهِدْنا" از همين باب است و دلالت دارد بر اين كه تمامى افراد بشر مورد اين استشهاد واقع شده، و تک به تک ايشان به ربوبيت پروردگار اعتراف کرده اند(4)
    6.پرسیده اید:غافل بودن در این آیه به چه معناست؟ به معنای بی خبری و جهل است یا به معنای عدم توجه و عدم یادآوری یک چیز ؟

    پاسخ :
    غافل بودن در این آیه به معنای بی خبری و جهل است نه بی توجهی یعنی اگر به نحوه استشهاد آیه توجه کنیم، اتمام حجت خدای متعال به انسان ها به این دلیل است که در قیامت عذر نیاورند که بی خبر و جاهل بودیم نه که بی توجه بودیم.
    نوشته اند: أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ: براى اين كه روز قيامت هنگامى كه گرفتار كيفر مى‏شويد، نگوييد: ما از اين جريان بى‏خبر بوديم و اطلاعى از آن نيافتيم و عقل ما كامل نشده بود كه در باره آن بينديشيم.(5)
    7.پرسیده اید: یعنی وجود روز الست، بهانه ی جهل را نفی میکند یا غفلت را ؟
    پاسخ :

    با توضیح کوتاهی که بیان شد روز الست بهانه جهل نفی می شود نه غفلت.این که انسان با توجه به شهادت خود نمی تواند خود را جاهل نمایش دهد تا عذری برای منع از عذاب داشته باشد.
    در نتیجه روز الست به معنای گواه گرفتن انسان بر خودش است که آگاه باش یعنی خودت را به جهل نزن تا مبادا در قیامت غفلت را عذر و بهانه برای فرار از مجازات کنی .
    8.پرسیده اید: یعنی ان ها از روز الست و حقیقتش آگاه بودند و انکار کردند؟
    یا آگاهی بالفعل نداشتند و باید به یاد می اوردند و چون به یاد نیاوردند مقصر و مستحق عذاب هستند؟
    پاسخ :

    به پاسخ های قبل مراجعه کنید.
    9.پرسیده اید: محتوایش را بخوانید یا به یاد آورید؟
    واذکروا به چه معناست؟
    پاسخ:

    1. در تفسير عياشى از حلبى روايت شده كه در تفسير جمله: "وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ" گفته است:
    يعنى متذكر دستورهایی كه در آن است، و نيز متذكر عقوبت ترك آن دستورها بشويد.
    اين نكته از موقعيت و مقام جمله: "وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا" نيز استفاده مي شود.(6)
    2. اين خطاب نيز متوجه به نبى اسرائيل است مي فرمايد به ياد آوريد وقتى از شما پيمان و عهد گرفتيم اين پيمان، همان درك فطرى توحيد و عدل خدا است به اضافه برهان‏ هاى واضح و روشن ديگرى كه بر توحيد و بر صدق انبياء و رسل اقامه کردیم.
    بعضى مي گويند منظور از اين پيمان، همان عهدي است كه از انبياء گرفته شده است در آيه كريمه:
    "إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ" آمده.
    چون خدا از پيامبران پيمان گرفت كه به حقّ اين كتاب و حكمت كه به شما داده ‏ام چون پيامبری به سوى شما آيد و آن چه را كه همراه شما است تصديق كند به او ايمان بياوريد و او را يارى كنيد (7)
    10.پرسیده اید: تصریف در قرآن برای یاد آوری است یا آگاهی آن چه نمیدانیم؟
    پاسخ :" صرف" از ماده" تصريف" به معنى تغيير دادن و دگرگون ساختن است، و مخصوصا با توجه به اينكه از باب" تفعيل" است، معنى كثرت را نيز در بردارد.

    و از آن جا كه بيانات قرآن در زمينه اثبات توحيد و نفى شرك، گاهى در لباس استدلال منطقى، گاهى فطرى، زمانى در شكل تهديد، گاهى تشويق، و خلاصه از انواع طرق و فنون مختلف كلام براى آگاه ساختن و بيدار كردن مشركان استفاده شده است، تعبير به" صرفنا" در مورد آن بسيار مناسب است.
    قرآن با اين تعبير مى‏گويد: ما از هر درى وارد شديم، و از هر راهى استفاده كرديم تا چراغ توحيد را در دل اين كوردلان بيفروزيم، اما گروهى از آن ها آن قدر لجوج و متعصب و سرسخت اند كه نه تنها اين بيانات آن ها را به حقيقت نزديك نمى ‏کند، بلكه بر نفرت و دورى آن ها مى‏افزايد!(8)
    11.پرسیده اید: لیذکروا به چه معناست؟
    پاسخ

    "لیذکروا" به معنای اندیشیدن و شهادت دادن به حق است یعنی هر چه تلاش کردیم تا نور توحید را در دل شان بتابانیم و آنان را در این باره به اندیشه وا داریم اما به هیچ عنوان زیر بار حق نرفتند که هیچ بر نفرت شان افزوده شد.
    آورده اند:
    1."وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا" ما در اين قرآن، دليل هاى خود را- كراراً- ذكر مى‏كنيم و معانى و مثل ‏ها و هر چه كه عبرت آموز و حكمت آميز است به تفصيل ياد مى‏كنيم، تا آن ها در باره آن بينديشند و به حق بودن آن يقين پيدا كنند.(9)
    2. "لِيَذَّكَّرُوا"با ذال ساكن بى ‏تشديد قرائت شده است و هم با تشديد و فتح ذال و هم تشديد كاف و در معنى تفاوت نيست و مقصود فكر و فهم است نه به ياد سپردن در برابر فراموشى.
    12.پرسیده اید: نسیان منافقان به چه معناست؟
    چه چیزی فراموش شد؟
    پاسخ:

    "نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ" گفته اند: يعنى آن ها(منافقان) طاعت خدا را واگذاردند خداوند نيز آن ها را در آتش واگذارد و رحمت و پاداش نيك خود را از آنان بازداشت. و برخى گفته‏اند: يعنى آن ها خدا را فراموش کردند چون انديشه نكردند كه خدایی دارند كه به آن ها پاداش نیک یا کیفر دهد تا اين انديشه آن ها را از كفر و كارهاى زشت باز دارد. خدا نيز آنان را از نظر پاداش همانند فراموش شدگان كرد، و اين كه لفظ نسيان و فراموشى در اين جا آورده شد به جهت يك سنخ بودن كلام است و گرنه اسناد نسيان به خداى تعالى جايز نيست.(10)
    13.پرسیده اید: چرا فراموش میکنید لقا الله را ؟

    پاسخ :
    دنیا دوستی و تعلق شدید به آن هم موجب غفلت و هم جهل از حقایق می شود.طبیعی است که انسان دچار نسیان می شود اما باید بداند که مبادا جهل برای او دامی شود که وی را سر نگون و از لقای رب محروم کند همان طور که در آیه شریف نسبت به کافران بیان شده است .
    نوشته اند:
    " وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ"" نسيان" در اين آيه كنايه است از اعراض و بى‏توجهى است. و نسيان خدا در قيامت از كفار به اين است كه خدا از ايشان اعراض مى‏كند، و آنان را در شدائد و اهوال قيامت وا مى‏گذارد. و نسيان كفار نسبت به روز قيامت به اين است كه در دنيا از ياد قيامت و آماده شدن براى آن روز اعراض مى‏كردند.(11)
    14.پرسیده اید: به یاد بیاور در کتاب مریم را این یاد آوری به چه معنایی است؟
    پاسخ
    وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ‏
    : در قرآن مجيد، داستان مريم و تولد عيسى و شايستگى آنها را شرح بده، تا مردم متنبه شوند و براى تو معجزه‏اى باشد.(12)
    این ذکر به معنای سخن گفتن از سر نوشت مریم و تبیین و یاد آوری است که آن را برای دیگران بیان کن.
    15.پرسیده اید: به یاد بیاور در کتاب ابراهیم و موسی و اسماعیل و ادریس جمله و اذکر به چه معنایی است؟

    پاسخ:
    نوشته اند:
    1. وَ اذْكُرْ- (و ذكر كن) اى محمّد بر قوم و امت خود:عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ (بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را) تا مردم از آنان سرمشق گرفته و از كردار پسنديده و اخلاق حميده آنان پيروى كنند تا به سعادت و ستايش نيكو در دنيا و ثواب فراوان در آخرت برسند آن چنان كه پيامبران رسيدند و نائل شدند!.(13)
    2. به معنای یاد آوری شخص پیامبر نیز تفسیر شده است:
    وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ- بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب آن مردان قدرت مند و با بصيرت را ياد كن.(14)
    و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته .
    پی نوشت ها:
    1.خانی رضا و ریاضی حشمت الله، ترجمه بيان السعادة فى مقامات العبادة،تهران،انتشارات مركز چاپ و انتشارات دانشگاه پيام‏نور،سال 1372 خورشیدی،چاپ اول، ج‏5، ص 471
    2.گروه مترجمان، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن،تهران،انتشارات فراهانی،سال 1360 خورشیدی،چاپ اول، ج‏10، ص 107
    3.علامه طباطبایی سید محمد حسین،تفسیر المیزان،ترجمه موسوی همدانی سید محمد باقر،قم،انتشارات اسلامی،سال 1374 خورشیدی،چاپ پنجم،ج‏8، ص 401
    4. همان، ص 403
    5. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏10، ص: 111

    6. ترجمه تفسیر المیزان پیشین،ج‏1، ص 308
    7. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏1، ص 202
    8.آیت الله مکارم شیرازی، تفسير نمونه،تهران،انتشارات اسلامیه،سال 1374 خورشیدی،چاپ اول، ج‏12، ص 130
    9. ترجمه مجمع البيان في تفسيرالقرآن پیشین، ج‏14، ص 140
    10. همان، ج‏11، ص 147
    11.ترجمه تفسیر المیزان پیشین،ج‏18، ص 275
    12.ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏15، ص 154
    13. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏21، ص 117
    14.گروه مترجمان، تفسير هدايت،مشهد،انتشارات بنیاد پژوهش های آستان قدس رضوی،سال 1377 خورشیدی،چاپ اول، ج‏11، ص 372

    ویرایش توسط محسن : ۱۳۹۴/۱۱/۲۵ در ساعت ۱۸:۵۹
    آیا باید به یاد بیاوریم؟

  7. صلوات ها 3


  8. #4
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    نقل قول نوشته اصلی توسط محسن نمایش پست ها
    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام طلب توفیق الهی برای شما و دیگر کاربران گرامی
    در حد امکان و البته خیلی خلاصه پاسخ پرسش ها تقدیم خواهد شد و اگر به توضیح بیشتری نیاز هست به تفاسیر مربوطه مراجعه شود.
    1.پرسیده اید ذکر و یاد آوری در آیات الهی به چه معنایی است؟
    پاسخ:
    از جمله واژه هایی که در کتاب خدا دارای چند وجه و معنا است، کلمه ذکر(یاد آوری) می باشد.که آیه و آدرس مربوطه فهرست می شود و توضیح آن را در ضمن همان آیات همراه با تفاسیر مربوطه بخواهید.
    1.ذکر یعنی یاد آوری به زبان، آیه 200 سوره بقره
    2.ذکر به معنای یاد آوری در قلب و دل،آیه 135 سوره عمران
    3. ذکر به معنای حفظ کردن و به خاطر سپردن،آیه 63 سوره بقره
    4.ذکر به معنای پاداش و طاعت سوره بقره،آیه 152
    5.ذکر به معنای نماز های پنج گانه، سوره بقره،آیه 239
    6.ذکر به معنای موعظه و تذکر، سوره ذاریات،آیه 55
    7. ذکر به معنای تعجب یا عجیب، سوره اعراف،آیه 69
    8.ذکر به معنای تعریف کردن، سوره یوسف،آیه 42
    9.ذکر به معنای شرافت، سوره زخرف، آیه 44
    10. ذکر به معنای تمسخر، سوره انبیاء، آیه 36
    11. ذکر به معنای لوح محفوظ، سوره انبیاء، آیه 105
    12.ذکر به معنای ثنا و دعا، سوره احزاب، آیه 21
    13.ذکر به معنای وحی، سوره صافات، آیه 3
    14. ذکر به معنای رسول، سوره طلاق، آیات 10 و
    15. ذکر به معنای نماز جمعه، سوره جمعه، آیه 9
    و نیز معانی دیگر
    2.پرسیده اید ارتباط این یادآوری با فطرت و روز الست چیست؟

    پاسخ:
    این یاد آوری به معنای نوعی تلقین و اعتراف گرفتن است و به انسان خطاب می شود اکنون که موجود و آگاه شدی، پس اعتراف کن به حقایقی که من به تو نشان می دهم.
    معروف است که این واقعه در عالم ذر اتفاق افتاد در آن هنگامی بود که خدا به ذرات انسانی که از صلب آدم بودند فرمود:الست بربکم؟
    بنا بر این،عالم ذر یا عالم میثاق عبارت از زمان، مرحله، صحنه، موطن و یا جهانى قبل این جهان است که خدای متعال تمام انسابى را که از صلب حضرت آدم علیه السلام مى‏باشند به صورت ذرّات ریزى خارج کرده و بعد از تعلق ارواح به آن ذرات،از آنان میثاق و عهد بر ربوبیت خویش و نبوت انبیاى الهى و ولایت ائمه‏ معصومین علیهم السلام را اخذ کرده است.
    در این که این اخذ میثاق درجه عالمى و یا چه مرحله ‏اى رخ داده و کیفیت آن چگونه بوده است در ابتدا پاسخ روشنى از آیات قرآن کریم به دست نمى‏آوریم، روایات شیعه و سنی هم با وجود فراوانی، اما نتیجه‏ قطعى و نهایى را به سادگى ارائه ننموده و بدین جهت، آرا و نظرات متفاوتى از سوى مفسرین و متکلمین و دانشمندان اسلامى در باره عالم ذر بیان شده است که در مجموع، آیات و روایاتى که پیرامون این عالم و میثاق، و خلقت و طینت انسان‏ها در دسترس مى‏باشند میدان وسیعى برای بررسى و پژوهش فراهم آورده است، ولى آن چه از مجموعه آیات و روایات و نظرات، نصیب ما می رسد چنین است که خدای متعال توفیق مشاهده و ربوبیت خویش را به تمام انسان‏ها عطا کرده و هر یک از آنان نوعى معرفت شهودى و حضورى به پروردگار خویش را داشته ‏اند، هر چند ممکن است بر اثر اشتغالات، نسبت به این معرفت و شهود دچار غفلت و فراموشى شوند.
    بنا بر این، از آیة ذرّ دو هدف اصلی برای این پیمان به دست می آید:
    1.حجت بر انسان ها تمام شود تا روز قیامت نگویند: ما از موضوع شناخت خدا بی خبر بودیم و به همین دلیل کافر شدیم؛ "أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ" سوره اعراف آیه 172
    2. حجت بر انسان ها تمام شود تا درقیامت نگویند: پدران ما بت پرست بودند و ما هم فرزندان همان پدران هستیم و چاره ای جز پیروی از آن ها نداشتیم؛"أَوْ تَقُولُوا إِنَّما أَشْرَکَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ کُنَّا ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ..."سوره اعراف،آیه 173
    3.پرسیده اید: محتوا را به یاد و خاطر بیاورید ؟
    یا محتوایش را بخوانید به صورت مکرر ؟
    یا ...
    پاسخ:

    الف:"وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ" و هر چه كه از عبرت ها و احكام در آن است به ياد آريد.
    لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ باشد كه شما از چيزهائى كه نفس را هلاك و تباه مى‏كند پرهيز كنيد.(1)
    ب:"وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ" و به ياد آوريد عهد و پيمان هايى كه در آن از شما گرفته ‏ايم. تا تقوى پيشه كنيد و از كيفر خدا بترسيد.(2)
    پس مقصود یاد آوری و به خاطر آوردن است.
    ."وَ اِذ اَخَـذَ رَبُّـكَ مِن بَـنى آدَمَ مِن ظُـهورِهِم ذُرِّيَّـتَـهُم وَ اَشـهَـدَهُم عَـلىٰ اَنـفُـسِـهِم اَلَسـتُ بِـرَبِّـكُم قالوا بَـلىٰ شَـهِدنا اَن تَـقولوا يَومَ الـقِـيامَـةِ اِنّا كُـنّا عَن هٰـذا غافِـليـنَ"
    4.پرسیده اید: چرا نفرمود اشهدهم علی نفسه ؟

    چون روی سخن قرآن به یک فرد نیست که بگوید اشهدهم علی نفسه بلکه همان طور که در آیه تصریح شده است،این بنی آدم است که مورد خطاب قرار گرفته و بنی آدم همه فرزندان آدم اند
    معنای اشهدهم علی انفسهم

    اعتراف بنى نوع بشر به ربوبيت خداى سبحان در عالم ذر ناشى از فقر ذاتى انسان به خدا است‏
    جمله" وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" از يك فعل ديگر خداوند بعد از جدا ساختن فرزندان بشر از پدران خبر مى ‏دهد، و آن فعل خدا اين است كه هر فردى را گواه خودش گرفت، و اشهاد بر هر چيز حاضر كردن گواه است در نزد آن و نشان دادن حقيقت آن است تا گواه، حقيقت آن چيز را از نزديك و به حس خود درك نموده و در موقع به شهادت به آنچه كه ديده شهادت دهد، و اشهاد كسى بر خود آن كس نشان دادن حقيقت او است به خود او تا پس از درك حقيقت خود و تحمل آن در موقعى كه از او سؤال مى‏شود شهادت دهد.
    و از آن جايى كه نفس هر صاحب نفسى از جهاتى بغير خود ارتباط و تعلق دارد، و ممكن است انسان نسبت به پاره‏اى از آن ها استشهاد شود، و نسبت به پاره‏اى ديگر نشود، از اين رو اضافه كرد:" أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" تا بدين وسيله مورد استشهاد را معلوم كرده باشد، و بفهماند آن امرى كه براى آن، ذريه بشر را استشهاد كرده‏ايم ربوبيت پروردگار ايشان است تا در موقع پرستش به ربوبيت خداى سبحان شهادت دهند.(3)
    5.پرسیده اید: شهادت در این آیه به چه معناست؟

    شهادت در این آیه به معنای اعتراف به ربوبیت پروردگار است یعنی در آن روز که خدا از ذریه آدم اعتراف می گرفت، انسان با شهادتش به ربوبیت الهی پاسخ مثبت داد.
    نوشته اند: پر واضح است كه اين شهادت به هر نحوى كه صورت گرفته باشد از سنخ همان استشهادى است كه جمله" أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" از آن حكايت مى‏كند، و جوابى كه داده به همان زبانى بوده كه سؤال با آن صورت گرفته است ... بنا بر اين مى‏توان گفت كه سؤال" أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ" جواب" بَلى‏ شَهِدْنا" از همين باب است و دلالت دارد بر اين كه تمامى افراد بشر مورد اين استشهاد واقع شده، و تک به تک ايشان به ربوبيت پروردگار اعتراف کرده اند(4)
    6.پرسیده اید:غافل بودن در این آیه به چه معناست؟ به معنای بی خبری و جهل است یا به معنای عدم توجه و عدم یادآوری یک چیز ؟

    پاسخ :
    غافل بودن در این آیه به معنای بی خبری و جهل است نه بی توجهی یعنی اگر به نحوه استشهاد آیه توجه کنیم، اتمام حجت خدای متعال به انسان ها به این دلیل است که در قیامت عذر نیاورند که بی خبر و جاهل بودیم نه که بی توجه بودیم.
    نوشته اند: أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ: براى اين كه روز قيامت هنگامى كه گرفتار كيفر مى‏شويد، نگوييد: ما از اين جريان بى‏خبر بوديم و اطلاعى از آن نيافتيم و عقل ما كامل نشده بود كه در باره آن بينديشيم.(5)
    7.پرسیده اید: یعنی وجود روز الست، بهانه ی جهل را نفی میکند یا غفلت را ؟
    پاسخ :

    با توضیح کوتاهی که بیان شد روز الست بهانه جهل نفی می شود نه غفلت.این که انسان با توجه به شهادت خود نمی تواند خود را جاهل نمایش دهد تا عذری برای منع از عذاب داشته باشد.
    در نتیجه روز الست به معنای گواه گرفتن انسان بر خودش است که آگاه باش یعنی خودت را به جهل نزن تا مبادا در قیامت غفلت را عذر و بهانه برای فرار از مجازات کنی .
    8.پرسیده اید: یعنی ان ها از روز الست و حقیقتش آگاه بودند و انکار کردند؟
    یا آگاهی بالفعل نداشتند و باید به یاد می اوردند و چون به یاد نیاوردند مقصر و مستحق عذاب هستند؟
    پاسخ :

    به پاسخ های قبل مراجعه کنید.
    9.پرسیده اید: محتوایش را بخوانید یا به یاد آورید؟
    واذکروا به چه معناست؟
    پاسخ:

    1. در تفسير عياشى از حلبى روايت شده كه در تفسير جمله: "وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ" گفته است:
    يعنى متذكر دستورهایی كه در آن است، و نيز متذكر عقوبت ترك آن دستورها بشويد.
    اين نكته از موقعيت و مقام جمله: "وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا" نيز استفاده مي شود.(6)
    2. اين خطاب نيز متوجه به نبى اسرائيل است مي فرمايد به ياد آوريد وقتى از شما پيمان و عهد گرفتيم اين پيمان، همان درك فطرى توحيد و عدل خدا است به اضافه برهان‏ هاى واضح و روشن ديگرى كه بر توحيد و بر صدق انبياء و رسل اقامه کردیم.
    بعضى مي گويند منظور از اين پيمان، همان عهدي است كه از انبياء گرفته شده است در آيه كريمه:
    "إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ" آمده.
    چون خدا از پيامبران پيمان گرفت كه به حقّ اين كتاب و حكمت كه به شما داده ‏ام چون پيامبری به سوى شما آيد و آن چه را كه همراه شما است تصديق كند به او ايمان بياوريد و او را يارى كنيد (7)
    10.پرسیده اید: تصریف در قرآن برای یاد آوری است یا آگاهی آن چه نمیدانیم؟
    پاسخ :" صرف" از ماده" تصريف" به معنى تغيير دادن و دگرگون ساختن است، و مخصوصا با توجه به اينكه از باب" تفعيل" است، معنى كثرت را نيز در بردارد.

    و از آن جا كه بيانات قرآن در زمينه اثبات توحيد و نفى شرك، گاهى در لباس استدلال منطقى، گاهى فطرى، زمانى در شكل تهديد، گاهى تشويق، و خلاصه از انواع طرق و فنون مختلف كلام براى آگاه ساختن و بيدار كردن مشركان استفاده شده است، تعبير به" صرفنا" در مورد آن بسيار مناسب است.
    قرآن با اين تعبير مى‏گويد: ما از هر درى وارد شديم، و از هر راهى استفاده كرديم تا چراغ توحيد را در دل اين كوردلان بيفروزيم، اما گروهى از آن ها آن قدر لجوج و متعصب و سرسخت اند كه نه تنها اين بيانات آن ها را به حقيقت نزديك نمى ‏کند، بلكه بر نفرت و دورى آن ها مى‏افزايد!(8)
    11.پرسیده اید: لیذکروا به چه معناست؟
    پاسخ

    "لیذکروا" به معنای اندیشیدن و شهادت دادن به حق است یعنی هر چه تلاش کردیم تا نور توحید را در دل شان بتابانیم و آنان را در این باره به اندیشه وا داریم اما به هیچ عنوان زیر بار حق نرفتند که هیچ بر نفرت شان افزوده شد.
    آورده اند:
    1."وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا" ما در اين قرآن، دليل هاى خود را- كراراً- ذكر مى‏كنيم و معانى و مثل ‏ها و هر چه كه عبرت آموز و حكمت آميز است به تفصيل ياد مى‏كنيم، تا آن ها در باره آن بينديشند و به حق بودن آن يقين پيدا كنند.(9)
    2. "لِيَذَّكَّرُوا"با ذال ساكن بى ‏تشديد قرائت شده است و هم با تشديد و فتح ذال و هم تشديد كاف و در معنى تفاوت نيست و مقصود فكر و فهم است نه به ياد سپردن در برابر فراموشى.
    12.پرسیده اید: نسیان منافقان به چه معناست؟
    چه چیزی فراموش شد؟
    پاسخ:

    "نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ" گفته اند: يعنى آن ها(منافقان) طاعت خدا را واگذاردند خداوند نيز آن ها را در آتش واگذارد و رحمت و پاداش نيك خود را از آنان بازداشت. و برخى گفته‏اند: يعنى آن ها خدا را فراموش کردند چون انديشه نكردند كه خدایی دارند كه به آن ها پاداش نیک یا کیفر دهد تا اين انديشه آن ها را از كفر و كارهاى زشت باز دارد. خدا نيز آنان را از نظر پاداش همانند فراموش شدگان كرد، و اين كه لفظ نسيان و فراموشى در اين جا آورده شد به جهت يك سنخ بودن كلام است و گرنه اسناد نسيان به خداى تعالى جايز نيست.(10)
    13.پرسیده اید: چرا فراموش میکنید لقا الله را ؟

    پاسخ :
    دنیا دوستی و تعلق شدید به آن هم موجب غفلت و هم جهل از حقایق می شود.طبیعی است که انسان دچار نسیان می شود اما باید بداند که مبادا جهل برای او دامی شود که وی را سر نگون و از لقای رب محروم کند همان طور که در آیه شریف نسبت به کافران بیان شده است .
    نوشته اند:
    " وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ"" نسيان" در اين آيه كنايه است از اعراض و بى‏توجهى است. و نسيان خدا در قيامت از كفار به اين است كه خدا از ايشان اعراض مى‏كند، و آنان را در شدائد و اهوال قيامت وا مى‏گذارد. و نسيان كفار نسبت به روز قيامت به اين است كه در دنيا از ياد قيامت و آماده شدن براى آن روز اعراض مى‏كردند.(11)
    14.پرسیده اید: به یاد بیاور در کتاب مریم را این یاد آوری به چه معنایی است؟
    پاسخ
    وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ‏
    : در قرآن مجيد، داستان مريم و تولد عيسى و شايستگى آنها را شرح بده، تا مردم متنبه شوند و براى تو معجزه‏اى باشد.(12)
    این ذکر به معنای سخن گفتن از سر نوشت مریم و تبیین و یاد آوری است که آن را برای دیگران بیان کن.
    15.پرسیده اید: به یاد بیاور در کتاب ابراهیم و موسی و اسماعیل و ادریس جمله و اذکر به چه معنایی است؟

    پاسخ:
    نوشته اند:
    1. وَ اذْكُرْ- (و ذكر كن) اى محمّد بر قوم و امت خود:عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ (بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را) تا مردم از آنان سرمشق گرفته و از كردار پسنديده و اخلاق حميده آنان پيروى كنند تا به سعادت و ستايش نيكو در دنيا و ثواب فراوان در آخرت برسند آن چنان كه پيامبران رسيدند و نائل شدند!.(13)
    2. به معنای یاد آوری شخص پیامبر نیز تفسیر شده است:
    وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ- بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب آن مردان قدرت مند و با بصيرت را ياد كن.(14)
    و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته .
    پی نوشت ها:
    1.خانی رضا و ریاضی حشمت الله، ترجمه بيان السعادة فى مقامات العبادة،تهران،انتشارات مركز چاپ و انتشارات دانشگاه پيام‏نور،سال 1372 خورشیدی،چاپ اول، ج‏5، ص 471
    2.گروه مترجمان، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن،تهران،انتشارات فراهانی،سال 1360 خورشیدی،چاپ اول، ج‏10، ص 107
    3.علامه طباطبایی سید محمد حسین،تفسیر المیزان،ترجمه موسوی همدانی سید محمد باقر،قم،انتشارات اسلامی،سال 1374 خورشیدی،چاپ پنجم،ج‏8، ص 401
    4. همان، ص 403
    5. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏10، ص: 111

    6. ترجمه تفسیر المیزان پیشین،ج‏1، ص 308
    7. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏1، ص 202
    8.آیت الله مکارم شیرازی، تفسير نمونه،تهران،انتشارات اسلامیه،سال 1374 خورشیدی،چاپ اول، ج‏12، ص 130
    9. ترجمه مجمع البيان في تفسيرالقرآن پیشین، ج‏14، ص 140
    10. همان، ج‏11، ص 147
    11.ترجمه تفسیر المیزان پیشین،ج‏18، ص 275
    12.ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏15، ص 154
    13. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن پیشین، ج‏21، ص 117
    14.گروه مترجمان، تفسير هدايت،مشهد،انتشارات بنیاد پژوهش های آستان قدس رضوی،سال 1377 خورشیدی،چاپ اول، ج‏11، ص 372
    بسیار بسیار سپاسگزارم از پاسخ های دقیق و کامل شما

    با توجه به اینکه در رابطه با ذکر و میثاق، ایات و راویاتی داریم
    با اجازه برای اینکه به ابعاد موضوع پرداخته شود و موضوع همه جوانبش روشن شود
    تنها از باب ایضاح و تبیین مطالبی ذکر خواهم کرد.

  9. #5
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    مرگ و یادآوری

    حتما شنیده اید که در زمان مرگ
    گذشته ی انسان به پیش چشمانش می آید؟

    اما
    آیا این یادآوری محدود به عمر دنیوی شماست؟

    در نت به مطلبی برخوردم
    که فردی در حالت نزدیک به مرگ
    گذشته را به یاد آورده است
    دوران پیامبر اسلام ص
    دوران موسی و بعد نوح علیهم السلام

  10. صلوات


  11. #6
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    در لغتنامه ها ذکر در مقابل غفلت و نسیان امده است.

    البته این دلیل نمیشود ذکر در معانی ثانویه استعمال نشود.

  12. صلوات


  13. #7
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    (69)قُلـنا يا نارُ كونى بَردًا وَ سَـلامًا عَـلىٰ اِبـراهيـمَ
    انبیا
    چگونه ابراهیم علیه السلام اهل بیت را شناخت؟
    احتمال اول این است که
    خداوند او را نسبت به اهل بیت معرفت داد.
    مثل داستان حضرت آدم علیه السلام که کلماتی را از خدا دریافت کرد و متوسل به اهل بیت شد. در داستان آدم، ادم درخواست توبه داشت و خداوند کلمات و معرفتی را به او داد و ان معرفت وسیله ی پذیرش توبه شد.
    اما در داستان ابراهیم ایا ابراهیم خود را گناه کار میدانست؟! و از خدا طلب نجات داشت یا راضی به رضای حق بود؟ و شهادت برای او شیرین تر از عسل ؟
    اگر ابراهیم درخواست نجات داشته است حتما زندگی خود را بهتر از شهادت میدانسته است ؟
    پس یا خداوند به او معرفتی داد که متوجه شد زندگی او بهتر از شهادت است
    یا ابراهیم خودش به چنین معرفتی دست یافت که میشود احتمال دوم.

    احتمال دوم
    در هنگامی که ابراهیم به سمت اتش پرتاب شد معارفی از عهد الست و عالم ذر به یاد آورد و ذریه ی او و روندگان در اتش به یادش امد. و این یاد اوری باعث شد متوجه شود زندگی او بهتر از شهادت است.

    چرا زندگی ابراهیم بهتر از شهادت بوده است؟
    معرفت نسبت به لیقیمو الصلاه و نشر ایین توحید توسط او و نسلش باعث فهم این اولویت حیات طیبه بر شهادت شد.
    و تا قبل از این معرفت ابراهیم شهادت را بهتر از حیات میدانست یا راضی به رضای خداوند بوده است.
    و حال خود را به خدا واگذارده تا او ولی او باشد.
    اما بعد از دریافت و توجه به آن معرفت اولویت حیات را متوجه شده و آن را درخواست کرده است چون همان مرضی خداوند بوده است.

    این هم بررسی احتمالات :)

  14. صلوات


  15. #8
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    با توجه به انچه گفته شد
    ما با دو ابراهیم روبرو هستیم
    ابراهیم قبل از پرتاب شدن در آتش
    ابراهیم بعد از پرتاب شدن در آتش
    ابراهیم بعد از پرتاب شدن همان ابراهیم قبلی نبود
    او از امتحان سربلند بیرون امد.
    او معرفت بیشتری کسب کرد یا به تلقی خدا یا به یاد اوردن عالم ذر و اتش ذر و اولاد خودش.
    (124)وَ اِذِ ابـتَـلىٰ اِبـراهيـمَ رَبُّـه‌‚‌ بِـكَـلِـماتٍ فَـاَتَـمَّـهُـنَّ قالَ اِنّى جاعِـلُـكَ لِلـنّاسِ اِمامًا قالَ وَ مِن ذُرِّيَّتى قالَ لا يَـنالُ عَهـدِى الظّالِـميـنَ

    (37)فَـتَـلَـقّىٰ آدَمُ مِن رَبِّـه‌ے كَـلِـماتٍ فَـتابَ عَـلَيـهِ اِنَّـه‌‚‌ هُـوَ التَّـوّابُ الرَّحيـمُ

    (12)وَ مَريَـمَ ابـنَـةَ عِمـرانَ اَلَّـتى اَحـصَـنَت فَرجَـها فَـنَـفَخـنا فيـهِ مِن روحِـنا وَ صَـدَّقَت بِـكَـلِـماتِ رَبِّـها وَ كُـتُـبِـه‌ے وَ كانَت مِـنَ الـقانِـتيـنَ

    (45)اِذ قالَـتِ الـمَـلائِـكَـةُ يا مَريَـمُ اِنَّ ا‌للهَ يُـبَـشِّـرُكِ بِـكَـلِـمَـةٍ مِنـهُ اِسـمُـهُ الـمَـسيـحُ عيـسَى ابـنُ مَريَـمَ وَجيـهًا فِى الدُّنـيا وَ الآخِـرَةِ وَ مِـنَ الـمُـقَـرَّبيـنَ

    (172)وَ اِذ اَخَـذَ رَبُّـكَ مِن بَـنى آدَمَ مِن ظُـهورِهِم ذُرِّيَّـتَـهُم وَ اَشـهَـدَهُم عَـلىٰ اَنـفُـسِـهِم اَلَسـتُ بِـرَبِّـكُم قالوا بَـلىٰ شَـهِدنا اَن تَـقولوا يَومَ الـقِـيامَـةِ اِنّا كُـنّا عَن هٰـذا غافِـليـنَ

    (37)رَبَّـنا اِنّى اَسـكَنـتُ مِن ذُرِّيَّـتى بِـوادٍ غَيـرِ ذى زَرعٍ عِنـدَ بَيـتِـكَ الـمُـحَـرَّمِ رَبَّـنا لِـيُـقيـمُوا الصَّـلاةَ فَاجـعَل اَفـئِـدَةً مِـنَ النّاسِ تَهـوى اِلَيـهِم وَ ارزُقـهُم مِـنَ الثَّـمَـراتِ لَـعَـلَّـهُم يَشـكُـرونَ

  16. صلوات


  17. #9
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    در داستان موسی و اتش در وادی مقدس
    به کلید واژه اتش بر میخوریم.
    این اتش در ادیان و عرفان قابل بررسی است.

  18. صلوات


  19. #10
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    (168)لَو اَنَّ عِنـدَنا ذِكـرًا مِـنَ الاَوَّليـنَ
    (169)لَـكُـنّا عِـبادَ ا‌للهِ الـمُخـلَـصيـنَ
    (170)فَـكَـفَـروا بِـه‌ے فَـسَوفَ يَعـلَـمونَ
    صافات

    اگر برای ما از اولین خاطره ای بود و انها را به یاد میاوردیم
    ما نیز بنده مخلص ( به فتح ) میشدیم.
    پس به ذکر و یاداوری و مخلصین کافر شدند
    پس به زودی خواهند دانست.

    البته میتوان فرض کرد ذکر یعنی کتاب
    بر این اساس انها مدعی بودند کتابی الهی از گذشتکان به دستشان نرسیده و الا از بندگان مخلص میشدند.
    اگر ذکر را به معنای رسول بدانیم یعنی تقاضا داشتند رسولی از گذشتگان نزد انها بیاید

  20. صلوات


صفحه 1 از 4 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود