صفحه 1 از 5 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: در خانه با دخترم زیاد دعوا می کنیم؛ چه باید بکنم؟

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    723
    حضور
    6 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    3
    گالری
    5
    صلوات
    2877

    اشاره در خانه با دخترم زیاد دعوا می کنیم؛ چه باید بکنم؟




    سلام
    من 40 سالمه. و لیسانس دارم خانمم 32 سالشونه و دیپلم دارند.
    دو فرزند دختر داریم. فرزند اولم کلاس پنجم دبستانه و دومی چهار سالشه..

    مساله ای که میخواستم کارشناسان محترم بنده رو راهنمایی کنن اینه که احساس می کنم (بلکه واقعا می بینم) که خانه ما طوری است که زیاد با دختر اولم دعوا می کنیم. دعوا یعنی صحبت بلند و تحکم آمیز. مجبور کردن او با انجام کاری که " درسته " ولی او نمیخواد انجامش بده.

    مثالها:
    وقتی قصد بیرون رفتن از خانه داریم ، برای رعایت حجابش کلی بهش میگم باباجون حجابتو درست کن. اول به خوبی میگم. باز می بینم مقداری از موهاش پیداست. دوباره به خوبی بهش میگم. چند میلیمتر شالش رو جلو میاره ولی سفتش نمیکنه. طوری که من هر صد متر یکبار باید به او بگم حجابت رو درست کن. خب چند بار با خوبی بگم؟ آخرش آددم عصبانی میشه و فکر کنم این طبیعی باشه. محکم باهاش حرف میزنم. دعوای کلامی میکنم. باز شالش رو درست میکنه ولی نه سفت. چند متر بعد دوباره ... ، بآخرش که دیگه حسابی کفر منو در میاره ( پس از ده بار تذکر ) هش میگم: ببین ، همین جا وسط خیابون میذارمت تا ماشینها از روت رد بشن ها! صد بار بهت گفتم درستش کن نکردی.....


    این همه دعوا و تذکر با زبان خوبی و گاهی هم تندی و ... ؛ دوباره روز دیگری که میخواهیم از خونه بریم بیرون ، همان آش و همان کاسه. اصلا از دعواهای قبلی پند نمیگیره.
    حتی یکبار توی مطب دکتر بودیم بهش تذکر دادم ( به خوبی). محکم بهم گفت: نمیخوام (حجابم رو درست کنم)

    در مورد درسش هم همینطور.
    در مورد حموم رفتنش همینطور.

    در مورد عروسک باربی خریدن ، یا برچسب خریدن ، برچسبهایی رو دوست داره بخره که دخترایی با پوشش نامناسب هستند.

    کلا روزی نیست که من یا مادرش حداقل سه بار یا چهار بار باهاش دعوای کلامی نکنیم. حداقلشو گفتم.
    اخیرا دنبال بهانه میگردم تا بهش محبت بکنم. مثلا یواشکی به مادرش میگم: درس باهاش کار کن ، و یه امتحان ساده که سخت گیرانه نباشه ازش بگیر ، و بعد جلوی روی او به من بگو که درسشو خوب خونده و امتحان ازش گرفتم نمره خوب آورده تا من بهش جایزه بدم...

    چرا دعواهای من در او تاثیری ایجاد نمیکنه؟
    خیلی بد غذاست. اصلا گوشت نمیخوره. فقط برنج سفید با ماست. یکبار که اول هر چی به خوبی گفته بودم این غذا را بخور ، نخورده بود ، تهدیدش کردم که اگر نخوری می کشمت. میدونید واکنش او چی بود؟ گفت: اگه میخوای منو بکشی بهم سم بده تا بمیرم ( که مرگ بی دردی داشته باشم). تا این حد ، دعواها و تهدیدهای ما درش بی اثره.

    یک مقدار لجاجت داره. البته مادرش اینو میگه. من نظرم اینه که " احساس شخصیت " میکنه. و این امر خوبیه فقط ما باید در مسیر درست هدایتش کنیم.

    فکر میکنم او الان که سنش کمه ، نمیتونه در برابر راهنمایی ها ما مقاومت کنه. وقتی بزرگتر شد ، و توانایی بیشتری به دست آورد ، ممکنه خیلی کارهای نادرست بر ضد خواسته های ما انجام بده.

    ما خواسته شخصی ازش نداریم. چیزهایی که ازش میخواهیم ، رعایت دستورات دینی ، رعایت بهداشت فردی (حمام رفتن ) ، درس خوندن ( نه افراطی ، بلکه عادی) هستش.

    خودش میگه دوست دارم در آینده آرایشگر بشم. توی نقاشی هاش اکثرا یا باربی و امثال اون رو میکشه (با حجاب بد) یا فروشگاههای لباس زنونه و آرایشی ( فروشنده و خریدارها را هم میشکه و حرفهای هر کدوم را هم جلوی شکلشون می نویسه. مثلا:
    - ببخشید خانم تاپ دارین؟
    - بله داریم اینه هاش
    - قیمتش چنده:
    - سی هزار تومن)

    این شغلها با ارزشهای دینی ما جور در نمیاد.

    راستی هر وقت میره توی اینترنت ، آهنگهای فرزاد فرزین و عقیلی و پاشایی و ... را دانلود میکنه. به همین خاطر اینترنت را براش ممنوع کردم دیگه.
    ما ماهواره نداریم. اینا رو توی شبکه نسیم و ... دیده و آشنا شده.

    عمده چیزی که براش مهمه "پول روز" اش هست. من قبلا روزی هزار تومان بهش پول روز میدادم. امسال کردمش روزی دو هزار تومن. قبلاها عادت داشت هر روز همه پولشو خرج خوراکی خریدن میکرد. من کلی باهاش حرف زدم که آدم نباید همه پولشو خرج کنه و باید یه مقدار خرج کنه و یک مقدار جمع کنه. حالا طوری شده که همه پولشو جمع میکنه. با وجودیکه خیلی چیزایی که میخواد رو با پول خودمون براش میخریم. لباس و وسایل مدرسه و ... کلا خودمون برالش میخریم و پول روزش برای چیزهای دلبخواهی خودشه. بازم خیلی از دلبخواهی هاش رو گاهی خودم میخرم. اگه یک روزی چیزی توی خونه نباشه که برای تغذیه ببره مدرسه ، و بهش بگیم با پول روزت مدرسه خوراکی بخر ، اصلا نمیخره. ترجیح میده گرسنگی بکشه اما پولاشو جمع کنه. ما هم که می بینیم پولاشو جمع میکنه گاهی با پول خودش براش لباس و ... میخریم.
    گاهی هم که یک چیزی میگه برام بخرید و من میگم این چیز خوب نیست یا جنسش ضعیفه یا تو اصلا لازم نداری اینو ، یا مثلا عکس بدی رویش هست که ضد دینیه ، میگهع: با پول خودم می خرم. منم میگم بابا جان اصلا صحبت پولش نیست. این چیز اصلا خوب نیست . آخرش قانع نمیشه ولی چون او بچه است و من بزرگترم و اصطلاحا زورم بهش میرسه ، دیگه حرفی نمیزنه.

    توی مغازه رفتن هم خیلی دعوا پیش میاد.
    مثلا میگه یک دغتر لازم دارم. منیگم میرم برات میخرم. میگه خودم باید بیام انتخابش کنم. وقتی رفتیم مغازه دو اتفاق بد میفته:
    1- اولا دفتری رو که عکس بدحجابی مثلا روی جلدش هست (باربی و ...) انتخاب میکنه که قیمتش فرضا سه بقرابر دفتر دیگه است. بهش میسگم بابا جان ، این دفتر فقط به خاطر عکسش اینقدر گرونه ، دفترهای دیگه خیلی مناسبتره قیمتشون. میگه نه همینو میخوام.

    2- ما به قصد خرید دفتر رفته ایم مغازه ، نه خرید چیز دیگه. اما اونجا چون کالاهای دیگه رو هم می بینه میگه اینم میخوام اونم میخوام و مثلا می بینید ما که برای خرید یک دفتر رفته بودیم ، چهار پنج قلم باید بخریم. اخیرا هم یاد گرفته به جاتی "اینو میخوام" میگه "اینم لازم دارم".

    هر دوی این موارد باعث دعوای بین ما میشه. گاهی که با مادرش میره مغازه ، وقتی برگشتند ، مادرش میگه: نمیدونی چه الم شگنه ای توی مغازه بر پا کرد. آبرومونو برد. همه نگامون میکردن. هی گریه می کرد و میگفت اینو میخوام....
    طبیعیه که منم عصبانی بشم. به مادرش میگم: دفعه دیگه اگه اینطوری کرد ،؟ همونجا ولش کن و خودت تنها بیا خونه.... یا به دخترم میگم: اگه یک بار دیگه این رفتار رو کردی ، سرت رو میکوبم به دیوار که از وسط سرت نصف بشه...

    ولی فایده ای نداره... باز همان آش و همان کاسه.

    منم هم فشار خون و هم دیابت نوع یک دارم و چند ساله انسولین تزریق میکنم و اصلا عصبانیت برام خوب نیست... ولی او با رفتارهای نادرست ، خونمو به جوش میاره.

    اخیرا تصمیم گرفتم باهاش کمتر دعوا کنم. نه بخاطر سلامتی خودم. ما برای دین حاضریم همه هستیمونو بدیم. بلکه برای سلامتی شخصیت او. دعوا را راه حل مناسبی نمیدونم ولی اولا خودم هم توی یک خانواده ای بزرگ شدم که علیرغم مذهبی بودن ، همه کارها را از طریق دعوا انجام میدادن (با کمال احترامی که برای والدینم قائلم و دستشون رو هم می بوسم) ، و هم اینکه توی اون موقعیتها راه دیگری به نظرم نمیرسه که بتونم از انجام کار نادرست جلوگیری کنم و باعث انجام کار درست بشم.

    میترسم دخترم در خانه ، محبت کافی نبینه و چند سال دیگه که بزرگتر شد ، دوستی های ناجور برقرار کنه.

    خواهشی که دارم اینه که کارشناس محترمی که لطف میکنن و پاسخ می دهند ، با بنده همراهی کنن و به پستهای بعدی بنده که جهت دقیقتر شدن مطلب ممکنه در پاسخ به راه9نمایی کارشناس محترم درج کنم ، هم پاسخ بدن. چون طبیعیه که با یک پاسخ ، قضیه حل نمیشه و ممکنه بنده ابهاماتی داشته باشم که نیاز به توضیح و راهنمایی بیشتر داشته باشه.

    متشکرم.
    ویرایش توسط ساعت شنی : ۱۳۹۵/۰۲/۰۸ در ساعت ۱۳:۵۲

  2. صلوات ها 17


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,527
    حضور
    174 روز 20 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58308



    با نام و یاد دوست







    در خانه با دخترم زیاد دعوا می کنیم؛ چه باید بکنم؟








    کارشناس بحث: استاد نشاط

  5. صلوات ها 14


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۱
    نوشته
    1,157
    حضور
    28 روز 21 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6870



    با سلام
    از اینکه به فکر تربیت فرزندتان هستید، شما را در ک می کنیم، امیدواریم با الطاف حق بتوانیم به شما بزرگوار در این راستا کمک کنیم.
    خطاهای تربیتی که در رفتار شما قابل مشاهده است، که باید نسبت به آنها تجدید نظر بکنید تا انشالله مشکل حل شود.
    1. تذکر بیشتر و تکرار دستورات، کار خطاست.

    پس از این پس به جای تذکر و تکرار دستورات بیشتر، مختصری اغماض کنید.
    و در صورت نیاز تذکر را غیر مستقیم بدهید.
    بگویید من دوست دارم دخترم حجابش خوب باشد.( البته باید روی شناخت او کار کنید، با خواندن کتاب، و یا با بیان اوصاف کارهای خوب و یا سوال و جواب، اجرای مسابقه و... در ساعاتی که در خونه هستید و علاقه دارد با شما باشد)
    دخترم من از این رفتارت نارحت شدم.
    ( دختر خانم ها چون احساسی هستند ، می توان با تحریک حس عاطفی آنها ،از برخی کارها او را نهی کرد. به این حالت که من از رفتار شما نارحت هستم، فقط تا همین حد، نه از دست تو و... از واژه من بیشتر استفاده کنید)
    2. تهدید کردن اصلا روش مناسبی نیست.

    این رفتار و حرکت هیچ تاثیری در تغییر رفتار او نخواهد گذاشت.
    و چه بسا بدتر هم بشود، فلذا باید ترک کنید.
    به جای آن می توانید از قبل با او عهد ببندید که اگر رفتار نا مناسب ( البته باید رفتار صحیح و غیر صحیح را از قبل باید آموزش دهید؛ و با زبان خودش اثبات کنید) را مرتکب شد، مثلا: دو روز با او بازی نکنید و یا از چیزهایی که خیلی خوشش میاد از رسیدن به آن، او را محروم کنید.
    3. انتظار بیشتری از او دارید.

    اینکه به آرایش و لوازم آرایش و ... علاقه دارد، یک چیز طبیعی است، خیلی حساس نباشید، فقط به مرور زمان می توانید علاقه و گرایش او را به چیزهای خوب تغییر دهید، اگر شما از همان ابتدا نسبت به ذوق و شوق او حمله کنید، در مقابل شما مقاومت نشان خواهد داد. عزیزم او در سنی نیست که درک کاملی از قباحت و بدی برخی از چیزها را داشته باشد، از این رو انتظار بیش از حد از درک و فهم کار را بدتر و از شما دورتر خواهد کرد.
    4. رابطه عاطفی ضعیف است.

    دختران از حس عاطفی بیشتری برخوردار هستند و باید به طور کامل این احساس آنها در زندگی ارضاء شود، تا بعدا برای شما دردسر نشود.
    اگر روی همین محبت و علاقه خودتان نسبت به دخترتان کار کنید، خیلی مطیع خواهد شد.

    5. حساسیت مذهبی شما مختصری بیشتر است.( و در برخی موارد صحیح هم نیست)

    برخی از موسیقی ها اگر حرام نیست، ایراد نگیرد.
    یا همان عروسکی که دوست دارد،( آیا واقعا حرام است این قدر شما حساسیت نشان می دهید؟!)
    فقط توضیح دهید که ما ملزم به ترک حرام هستیم، روش احتیاط این جوری از جانب شما برای بچه ها شاید منطقی نباشد.
    6. به نظر می رسد نقش تربیتی همسرتون ( توجیه برخی از کارها از سوی ایشان) ضعیف است.

    مادران باید وقت بیشتری را برای توجیه و آموزش نسبت به دختران خود داشته باشند، البته رابطه صمیمی و عاطفی هم باید خیلی قوی باشد، و الا تذکر مستقیم از جانب شما و بی توجه بودن مادر، نتیجه ای نمی دهد.
    7. انتخاب و تصمیم گیری ها بیشتر از سر تحکم و زور است.

    کمک کنید خودشان تصمیم بگیرد، قبل آن باید زمینه های درک و فهم و روش انتخاب را از قبل به او یاد بدهید، تا خودش انتخاب کند، هر چند مختصری زمان هم لازم است.
    شناخت و آگاهی باید از قبل اتفاق بیافتد.
    ضمنا اگر چیزی را که خیلی علاقه دارد نسبت به انتخاب او احترام بگذارید و برای او بگیرید، و بعدا برای او توضیح دهید که انتخابش خیلی دقیق نبود.( اعتراض در آنجا و مخالفت از انتخاب او کار بدتر می کند و صحیح هم نیست)
    8. به نظر می رسد از روش تشویق کم استفاده می کنید.

    تشویق واقعا معجزه می کند، حتی پرودگار متعال از این اصل برای هدایت بشر استفاده می کند.
    شما برای اینکه او نسبت به اطلاعت پذیری و تکرار رفتارهای مثبت و تلاش برای ترک رفتارهای اشتباه، انگیزه داشته باشد او را تشویق بکنید، هم لسانی و مادی مفید و کارساز خواهد شد.
    در برخی از مواقع به صورت اتفاقی و بدون اطلاع هم یک چیزی که خیلی دوست دارد برای او بخرید وبگویید به خاطر رعایت حجاب دخترم این را گرفتم.
    9. زود ناراحت و عصبانی می شوید.

    کار تربیت ظرافت می خواهد و دقت، فلذا شما باید با حوصله و در زمان مناسب نسبت به شناخت و کسب مهارتهای رفتاری او اقدام کنید.
    نارحتی و عصبانیت و پرخاشگری یک نوع آموزش رفتار اشتباه به فرزندان است و تاثیر مثبتی نخواهد داشت.
    10. از سرزنش استفاده می کنید.

    سرزنش آتش لج بازی را زیاد می کند و هیچ فایده ای ندارد، حتما ترک کنید.

    11. به نظر می رسد به خواسته های او احترام نمی گذارید.

    هر چند اشتباه است می توانید نسبت به انتخاب او وجوه مثبتش را بگویید و مختصری با همراه شوید، بعدا وجوه منفی را به او بگویید، تذکر و انتقاد و مخالفت اولیه نسبت به انتخاب او رفتار غیرمنطقی است وعملا با مخالفت و مقاومت اوهمراه خواهد شد.
    12. محدویت های دینی غیر منطقی در تربیت شما مشاهده می شود.

    مثلا: همین بحث موسیقی که گفتم، حساسیت به علاقه او به شغل آرایشگری و..
    ما باید دین را به صورت جذاب و دوست داشتنی به فرزندان منتقل کنیم نه با روش زور و غیر جذاب و غیر دوست داشتنی ( سخت است، اما با حوصله و تلاش و دقت می توان چنین کاری را کرد)


    خلاصه کلام:
    1. باید رابطه صمیمی با دخترتان بر قرار کنید ، با او بازی کنید و از دیدن شما لذت ببرد، اگر این رابطه صمیمی و عاطفی باشد، به راحتی از شما اطلاعت خواهد کرد.
    2. روی شناخت او کار کنید، با ذکر داستانی یا حدیثی یا لطفیه ای آگاهی او را بالا ببرید، کلاسهای قرآن هم در ایجاد انگیزه درونی مذهبی او خیلی موثر می شود.
    3. برای تغییر رفتار اصلا عجله نکنید، بلکه باید صبور باشید.
    4. امر ونهی را ترک کنید، تذکرها غیر مستقیم باشد.( محرمیت عاطفی، تنبیه خوبی برای ترک رفتارهای اشتباه است)
    5. توجه خودتان ار به او بیشتر کنید.
    6. دوستان مذهبی وبا اگیزه برای او از نزدیکان یا ازفامیلها انتخاب کنید( در یاد گیری برخی از رفتارهای خوب خیلی موثر است)
    7. نسبت به تشویق کردن رفتارهای مثبت او خیلی سرمایه گذاری کنید.
    ( درسته که باید موهای خود را جمع کند، ولی شما می توانید یه طور دیگری به او بگویید: بگید دخترم آفرین که چادر پوشیده ای و دوست داری موهایت بیرون نیاد و حجاب خوبی داشته باشی، من به خاطر این کار یک کادو خوشگل برای تو می گیرم. اگر دو سه تا مو هم بیرون بیاد، خیلی حساس نباشید، به مرور و با تشویق در او ایجاد انگیزه کنید که همه موهای خود را بپوشاند)
    در حقیقت با تشویق رفتارهای مثبت ، می توان رفتارهای منفی او را کنترل و تغییر ایجاد کرد، اگر این تغییر با میل خود و انگیزه درونی او باشد، اثر آن دائمی خواهد شد.
    8. بگذارید به راحتی با شما صحبت کند و علاقه و خواسته های خود را بگویید ( اگر ایرادی هم داشته باشد، همان ابتدا مچ گرفتن کار خطاست، بگذارید احساس راحتی کند، و از شما هراسی نداشته باشد، اگر اشتباه هم باشد بعدا در یک موقعیت خوب می توان تذکر غیر مستقیمی داد)
    باز در خدمتتون هستیم.


    ویرایش توسط نشاط : ۱۳۹۴/۱۰/۲۰ در ساعت ۲۰:۳۸
    در خانه با دخترم زیاد دعوا می کنیم؛ چه باید بکنم؟

  7. صلوات ها 19


  8. #4
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    723
    حضور
    6 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    3
    گالری
    5
    صلوات
    2877



    نقل قول نوشته اصلی توسط نشاط نمایش پست ها
    با سلام
    از اینکه به فکر تربیت فرزندتان هستید، شما را در ک می کنیم، امیدواریم با الطاف حق بتوانیم به شما بزرگوار در این راستا کمک کنیم.
    خطاهای تربیتی که در رفتار شما قابل مشاهده است، که باید نسبت به آنها تجدید نظر بکنید تا انشالله مشکل حل شود.
    1. تذکر بیشتر و تکرار دستورات، کار خطاست.

    پس از این پس به جای تذکر و تکرار دستورات بیشتر، مختصری اغماض کنید.
    و در صورت نیاز تذکر را غیر مستقیم بدهید.
    بگویید من دوست دارم دخترم حجابش خوب باشد.( البته باید روی شناخت او کار کنید، با خواندن کتاب، و یا با بیان اوصاف کارهای خوب و یا سوال و جواب، اجرای مسابقه و... در ساعاتی که در خونه هستید و علاقه دارد با شما باشد)
    دخترم من از این رفتارت نارحت شدم.
    ( دختر خانم ها چون احساسی هستند ، می توان با تحریک حس عاطفی آنها ،از برخی کارها او را نهی کرد. به این حالت که من از رفتار شما نارحت هستم، فقط تا همین حد، نه از دست تو و... از واژه من بیشتر استفاده کنید)
    2. تهدید کردن اصلا روش مناسبی نیست.

    این رفتار و حرکت هیچ تاثیری در تغییر رفتار او نخواهد گذاشت.
    و چه بسا بدتر هم بشود، فلذا باید ترک کنید.
    به جای آن می توانید از قبل با او عهد ببندید که اگر رفتار نا مناسب ( البته باید رفتار صحیح و غیر صحیح را از قبل باید آموزش دهید؛ و با زبان خودش اثبات کنید) را مرتکب شد، مثلا: دو روز با او بازی نکنید و یا از چیزهایی که خیلی خوشش میاد از رسیدن به آن، او را محروم کنید.
    3. انتظار بیشتری از او دارید.

    اینکه به آرایش و لوازم آرایش و ... علاقه دارد، یک چیز طبیعی است، خیلی حساس نباشید، فقط به مرور زمان می توانید علاقه و گرایش او را به چیزهای خوب تغییر دهید، اگر شما از همان ابتدا نسبت به ذوق و شوق او حمله کنید، در مقابل شما مقاومت نشان خواهد داد. عزیزم او در سنی نیست که درک کاملی از قباحت و بدی برخی از چیزها را داشته باشد، از این رو انتظار بیش از حد از درک و فهم کار را بدتر و از شما دورتر خواهد کرد.
    4. رابطه عاطفی ضعیف است.

    دختران از حس عاطفی بیشتری برخوردار هستند و باید به طور کامل این احساس آنها در زندگی ارضاء شود، تا بعدا برای شما دردسر نشود.
    اگر روی همین محبت و علاقه خودتان نسبت به دخترتان کار کنید، خیلی مطیع خواهد شد.

    5. حساسیت مذهبی شما مختصری بیشتر است.( و در برخی موارد صحیح هم نیست)

    برخی از موسیقی ها اگر حرام نیست، ایراد نگیرد.
    یا همان عروسکی که دوست دارد،( آیا واقعا حرام است این قدر شما حساسیت نشان می دهید؟!)
    فقط توضیح دهید که ما ملزم به ترک حرام هستیم، روش احتیاط این جوری از جانب شما برای بچه ها شاید منطقی نباشد.
    6. به نظر می رسد نقش تربیتی همسرتون ( توجیه برخی از کارها از سوی ایشان) ضعیف است.

    مادران باید وقت بیشتری را برای توجیه و آموزش نسبت به دختران خود داشته باشند، البته رابطه صمیمی و عاطفی هم باید خیلی قوی باشد، و الا تذکر مستقیم از جانب شما و بی توجه بودن مادر، نتیجه ای نمی دهد.
    7. انتخاب و تصمیم گیری ها بیشتر از سر تحکم و زور است.

    کمک کنید خودشان تصمیم بگیرد، قبل آن باید زمینه های درک و فهم و روش انتخاب را از قبل به او یاد بدهید، تا خودش انتخاب کند، هر چند مختصری زمان هم لازم است.
    شناخت و آگاهی باید از قبل اتفاق بیافتد.
    ضمنا اگر چیزی را که خیلی علاقه دارد نسبت به انتخاب او احترام بگذارید و برای او بگیرید، و بعدا برای او توضیح دهید که انتخابش خیلی دقیق نبود.( اعتراض در آنجا و مخالفت از انتخاب او کار بدتر می کند و صحیح هم نیست)
    8. به نظر می رسد از روش تشویق کم استفاده می کنید.

    تشویق واقعا معجزه می کند، حتی پرودگار متعال از این اصل برای هدایت بشر استفاده می کند.
    شما برای اینکه او نسبت به اطلاعت پذیری و تکرار رفتارهای مثبت و تلاش برای ترک رفتارهای اشتباه، انگیزه داشته باشد او را تشویق بکنید، هم لسانی و مادی مفید و کارساز خواهد شد.
    در برخی از مواقع به صورت اتفاقی و بدون اطلاع هم یک چیزی که خیلی دوست دارد برای او بخرید وبگویید به خاطر رعایت حجاب دخترم این را گرفتم.
    9. زود ناراحت و عصبانی می شوید.

    کار تربیت ظرافت می خواهد و دقت، فلذا شما باید با حوصله و در زمان مناسب نسبت به شناخت و کسب مهارتهای رفتاری او اقدام کنید.
    نارحتی و عصبانیت و پرخاشگری یک نوع آموزش رفتار اشتباه به فرزندان است و تاثیر مثبتی نخواهد داشت.
    10. از سرزنش استفاده می کنید.

    سرزنش آتش لج بازی را زیاد می کند و هیچ فایده ای ندارد، حتما ترک کنید.

    11. به نظر می رسد به خواسته های او احترام نمی گذارید.

    هر چند اشتباه است می توانید نسبت به انتخاب او وجوه مثبتش را بگویید و مختصری با همراه شوید، بعدا وجوه منفی را به او بگویید، تذکر و انتقاد و مخالفت اولیه نسبت به انتخاب او رفتار غیرمنطقی است وعملا با مخالفت و مقاومت اوهمراه خواهد شد.
    12. محدویت های دینی غیر منطقی در تربیت شما مشاهده می شود.

    مثلا: همین بحث موسیقی که گفتم، حساسیت به علاقه او به شغل آرایشگری و..
    ما باید دین را به صورت جذاب و دوست داشتنی به فرزندان منتقل کنیم نه با روش زور و غیر جذاب و غیر دوست داشتنی ( سخت است، اما با حوصله و تلاش و دقت می توان چنین کاری را کرد)


    خلاصه کلام:
    1. باید رابطه صمیمی با دخترتان بر قرار کنید ، با او بازی کنید و از دیدن شما لذت ببرد، اگر این رابطه صمیمی و عاطفی باشد، به راحتی از شما اطلاعت خواهد کرد.
    2. روی شناخت او کار کنید، با ذکر داستانی یا حدیثی یا لطفیه ای آگاهی او را بالا ببرید، کلاسهای قرآن هم در ایجاد انگیزه درونی مذهبی او خیلی موثر می شود.
    3. برای تغییر رفتار اصلا عجله نکنید، بلکه باید صبور باشید.
    4. امر ونهی را ترک کنید، تذکرها غیر مستقیم باشد.( محرمیت عاطفی، تنبیه خوبی برای ترک رفتارهای اشتباه است)
    5. توجه خودتان ار به او بیشتر کنید.
    6. دوستان مذهبی وبا اگیزه برای او از نزدیکان یا ازفامیلها انتخاب کنید( در یاد گیری برخی از رفتارهای خوب خیلی موثر است)
    7. نسبت به تشویق کردن رفتارهای مثبت او خیلی سرمایه گذاری کنید.
    ( درسته که باید موهای خود را جمع کند، ولی شما می توانید یه طور دیگری به او بگویید: بگید دخترم آفرین که چادر پوشیده ای و دوست داری موهایت بیرون نیاد و حجاب خوبی داشته باشی، من به خاطر این کار یک کادو خوشگل برای تو می گیرم. اگر دو سه تا مو هم بیرون بیاد، خیلی حساس نباشید، به مرور و با تشویق در او ایجاد انگیزه کنید که همه موهای خود را بپوشاند)
    در حقیقت با تشویق رفتارهای مثبت ، می توان رفتارهای منفی او را کنترل و تغییر ایجاد کرد، اگر این تغییر با میل خود و انگیزه درونی او باشد، اثر آن دائمی خواهد شد.
    8. بگذارید به راحتی با شما صحبت کند و علاقه و خواسته های خود را بگویید ( اگر ایرادی هم داشته باشد، همان ابتدا مچ گرفتن کار خطاست، بگذارید احساس راحتی کند، و از شما هراسی نداشته باشد، اگر اشتباه هم باشد بعدا در یک موقعیت خوب می توان تذکر غیر مستقیمی داد)
    باز در خدمتتون هستیم.

    سلام علیکم
    جناب استاد ، از شما به طور ویژه تشکر میکنم.
    واقعا پاسخ شما "درمان گرایانه" بود. "پاتولوژی" را مشخص فرمودید و "داروی" هر کدام را هم بیان فرمودید. مطالب را هم دسته بندی نمودید که این بسیار به درک مطلب کمک می کند.
    بر خلاف بسیاری از مطالب که صرفاً "توصیفی" هستند ، مطالب شما با اسلوب منطقی و روشن و دقیقی بیان شده بود.
    باز هم متشکرم.
    ان شاء الله اگر خودم یا همسرم ابهامی داشتیم ، مجدداً جهت استفاده از علم شما ، مزاحم اوقاتتان خواهیم شد.

  9. صلوات ها 11


  10. #5

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۱
    نوشته
    1,157
    حضور
    28 روز 21 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6870



    نقل قول نوشته اصلی توسط یاقوت احمر نمایش پست ها
    سلام علیکم
    جناب استاد ، از شما به طور ویژه تشکر میکنم.
    واقعا پاسخ شما "درمان گرایانه" بود. "پاتولوژی" را مشخص فرمودید و "داروی" هر کدام را هم بیان فرمودید. مطالب را هم دسته بندی نمودید که این بسیار به درک مطلب کمک می کند.
    بر خلاف بسیاری از مطالب که صرفاً "توصیفی" هستند ، مطالب شما با اسلوب منطقی و روشن و دقیقی بیان شده بود.
    باز هم متشکرم.
    ان شاء الله اگر خودم یا همسرم ابهامی داشتیم ، مجدداً جهت استفاده از علم شما ، مزاحم اوقاتتان خواهیم شد.

    با سلام و تحیت
    از لطفتون ممنون، اگر ابهامی هم باشد باز در خدمتتون هستیم.

    در خانه با دخترم زیاد دعوا می کنیم؛ چه باید بکنم؟

  11. صلوات ها 6


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۴
    علاقه
    مطالعه .. ورزش
    نوشته
    1,586
    حضور
    52 روز 8 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    158
    صلوات
    5441



    سلام

    من همیشه از پاسخ های استاد نشاط لذت میبرم اصولی و واقعا کارشناسانه ..

    اصلا مبحث تربیتی طوریه که یک اشتباه یعنی دچار کردن فرزندان به بیماری روحی در آینده ... این همه سرزنش و تهدید و تکرار و سخت گیری برای اون سن خیلی ضرر داره ! از دین و ایمون و حجاب زده میشه آدم...
    خدانگهدار اسکدین





  13. صلوات ها 9


  14. #7

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,229
    حضور
    138 روز 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1772
    صلوات
    14117



    تربیت فرزند
    «كَم مِن صَعبٍ تَسَهَّلَ بِالرِّفق ؛
    بسا سختى كه با مدارا آسان شد»(1)


    حالا زوده
    بارها و بارها داستان دوستی خاله خرسه را شنیده‌ایم و این ضرب المثل حکایت از همان شیوه دوستی دارد:



    مهر ابله مهر خرس آمد یقین
    کین او مهر است و مهر او کین

    گاهی ما در مقام تربیت مثل دینامیت عمل می‌کنیم و خبر نداریم؛ با ناشی کاری به جان فطرت کودک‌مان می‌افتیم و با مهربانی دست او را می‌گیرم و از روشنایی فطرت و وجدان خودآگاه و خدا آشنایش به وادی و بیابان تاریک گمراهی می بریم.



    برخی والدین توجه ندارند که تکلیف دینی نیاز به تمرین دارد. همان گونه که فوتبالیست‌ها برای روز مسابقه همان روز یک دفعه خود را آماده نمی‌کنند و از قبل تمرین می کنند؛ فرزندان ما هم نمی توانند همان موقعی که به سن تکلیف رسیدند نسبت به تکالیف خود جدی باشند و تمام و کمال آنها را انجام دهند. والدینی که می‌گویند برای عبادت زوده و حالا فرزندمان به تکلیف نرسیده است، خشت اولِ کار را کج گذاشته‌اند و باید منتظر باشند تا دیوار دینداری فرزندشان تا ثریا کج برود و به کوچک ترین بادی سقوط کند. بله دین آیین بهتر زیستن است با ندانم کاری خود فرصت زندگی شیرین را از فرزندان مان نگیریم.


    تمثیل شهید مطهری
    از سویی دیگر تحمیل کردن دین با زور به کودک امر پسندیده ای نیست چون به تعبیر فلاسفه القَسرُ لایَدوم؛ زود استمرار نخواهد داشت. اجبار سبب دلزدگی و اعتراض و اجتناب می‌شود باید متناسب با رشد عقلی، عاطفی، معنوی و اجتماعی کودک در این زمینه از او توقع داشت. تربیت دینی زوری به تعبیر شهید مطهری مانند این است که ما اجازه ندهیم غنچه خودش شکفته شود آن را زودتر از موعدش باز کنیم تا گل شود .(2)



    تمرین :فهرستی از کارکردهای دنیوی دین در بعد روان‌شناختی، تربیتی، خانوادگی، اخلاقی و... تهیه کنید. اگر اطلاعات تان کامل نیست از کارشناسان دین کمک بگیرید. با دقیق شدن در تربیت دینی فرزندتان این کارکردها را به فرزندتان هدیه دهید.


    (1)گزیده غرر الحکم و دررالکلم، ص 70
    (2)تمثیلات و تشبیهات درآثار شهید مطهری، بوستان کتاب قم

    منبع

    ویرایش توسط ریحــانه الــنبی : ۱۳۹۴/۱۰/۲۱ در ساعت ۲۳:۳۳

  15. صلوات ها 8


  16. #8

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,229
    حضور
    138 روز 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1772
    صلوات
    14117



    تغییر نگرش

    پرورش نادرست
    روزی سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد. شخصی نشست و ساعت‌ها تقلای پروانه برای بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله راتماشا کرد. ناگهان تقلای پروانه متوقف شدو به نظر رسید که خسته شده و دیگر نمی‌تواند به تلاشش ادامه دهد. آن شخص مصمم شد به پروانه کمک کندو با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد.پروانه به راحتی از پیله خارج شد اما جثه اش ضعیف و بالهایش چروکیده بودند. آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد. او انتظار داشت پر پروانه گسترده و مستحکم شود واز جثه او محافظت کند اما چنین نشد .در واقع پروانه ناچار شد همه عمررا روی زمین بخزد و هرگز نتوانست با بالهایش پرواز کند . آن شخص مهربان نفهمید که محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه قرار داده بود تا به آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پیله به او امکان پرواز دهد. گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم. اگر خداوند مقرر می‌کرد بدون هیچ مشکلی زندگی کنیم فلج می‌شدیم - به اندازه کافی قوی نمی‌شدیم و هر گز نمی‌توانستیم پرواز کنیم.



    شعار این هشدار

    سه اصلتدریج، آسان گیری و تمرین را در تربیت دینی قبل از تکلیف جدی بگیرید.

    در خانه با دخترم زیاد دعوا می کنیم؛ چه باید بکنم؟

    منبع



  17. صلوات ها 8


  18. #9

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    علاقه
    یکی دوتا نیستند :)
    نوشته
    4,229
    حضور
    138 روز 47 دقیقه
    دریافت
    72
    آپلود
    57
    گالری
    1772
    صلوات
    14117

  19. صلوات ها 8


  20. #10

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۴
    نوشته
    25
    حضور
    13 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    128



    يه مدت بهش اصلا تذكر نديد حتي يكبار هم...
    اما در كنارش با محبت و روش غيرمستقيم بهش اموزش بديد
    به خصوص از سمت مادر بچه ها بيشتر حرف شنوي دارن
    تكرار زباني جز لجباز كردنش نتيجه اي نداره

    یه جوری درباره آدما قضاوت کنید که اگه یه روزی خلافش بهتون ثابت شد شرمنده خودتون نشید !

  21. صلوات ها 8


صفحه 1 از 5 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود