جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سوالی راجع به جواز یا عدم جواز عزاداری قبل از وقوع مصیبت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    نوشته
    318
    حضور
    6 روز 14 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    637

    سوالی راجع به جواز یا عدم جواز عزاداری قبل از وقوع مصیبت




    با سلام

    بنده جایی خوندم که قبل از وقوع مصیبت ، عزاداری و جزع و اعمالی مثل بر صورت سیلی زدن و گریبان دریدن جایز است و بعد از آن جایز نیست . ( بطور کلی عرض کردم منظورم هم عزای اهل بیت علیهم السلام نیست )
    مرجع تقلید بنده آیت الله وحید خراسانى می باشد

    سپاسگزارم
    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۴/۱۰/۲۱ در ساعت ۱۴:۴۶ دلیل: درج نام مرجع تقلید

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,515
    حضور
    174 روز 17 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58293




    با نام و یاد دوست







    سوالی راجع به جواز یا عدم جواز عزاداری قبل از وقوع مصیبت








    کارشناس بحث: استاد سجاد

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۹
    علاقه
    علوم اسلامي
    نوشته
    5,555
    حضور
    148 روز 3 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    27
    صلوات
    31823



    نقل قول نوشته اصلی توسط IVI.@.H.D.I نمایش پست ها
    با سلام

    بنده جایی خوندم که قبل از وقوع مصیبت ، عزاداری و جزع و اعمالی مثل بر صورت سیلی زدن و گریبان دریدن جایز است و بعد از آن جایز نیست . ( بطور کلی عرض کردم منظورم هم عزای اهل بیت علیهم السلام نیست )
    مرجع تقلید بنده آیت الله وحید خراسانى می باشد

    سپاسگزارم
    با عرض سلام و احترام و تشکر از سؤال شما

    آنچه درباره مذمت جزع و سیلی زدن و گریبان چاک کردن درباره مصیبت آمده، طبعا بعد از رسیدن مصیبت است و گرنه قبل از مصیبت اگر چنین کارهایی ضرر مهمی برای بدن نداشته باشد، به خودی خود مانعی ندارد.

    در پناه حضرت حق باشید

    پی نوشت:
    استفتاء از دفتر آیت الله وحید خراسانی در قم


  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3698



    با سلام

    جزع نيز حيث حكم به سه قسم حرام، مكروه و مستحب تقسيم مي شود. از حيث موضوع نيز به سه نوع قابل تقسيم است:
    الف. جزعي كه از روي نارضايتي به قضا و قدر الهي صورت گيرد.
    چنين جزعي به قضاي الهي استثنا بردار نيست و به هر شكلي و از هر كسي رخ دهد حرام است و از اعمال جاهليت به شمار مي رود. فقها نيز بر آن اتفاق نظر دارند. بلكه هيچ مسلماني يافت نمي شود كه چنين عملي را حلال بداند.
    ب. جزعي كه در مصيبت هاي عادي و براي فرونشاندن غم و غصه شخصي صورت مي گيرد.
    در اين نوع از جزع، هر چند نارضايتي از قضاي الهي در كار نيست، اما هدف و جهت الهي هم ندارد. چنين جزعي نيز به طور مطلق حرام نيست، بلكه به اتفاق فقها مكروه است، مگر برخي مصاديق جزع كه بر حرمت آنها به جهت وجود دليل خاص ادعاي اجماع شده است. مواردي از قبيل كندن مو، لطمه و خراش وارد كردن بر سر و صورت و گريبان چاك كردن مگر در مواردي هم چون مرگ برادر. هر چند برخي مانند آيت الله خويي ادله حرمت مصاديق ياد شده را ضعيف و امام خميني نيز احتياط را در ترك اين امور دانسته است.
    در جنين مواردي توصيه شريعيت اين است كه انسان نفس خود را مهار و با تسليم به قضا و قدر خداوند متعال بر ان مصيبت صبر كند و از اين شكيبايي اجر برد؛ زيرا تنها اين گونه مي توان از مصيبت پيش آمده براي قرب پروردگار بهره جست. بنابراين تمام رواياتي كه به نكوهش جزع در مصيبت ها پرداخته و حتي كفاره نيز بر آنها قرار داده اند، بر اقسام ياد شده حمل مي شوند.
    ج. جزعي كه در مصيبت اولياي خدا، براي اظهار خشم و غضب بر دشمنان و برائت جستن از كردار و رفتار آنان و بروز محبت به اولياي الهي صورت مي گيرد.
    چنين جزعي كه جزع بر سيدالشهدا نيز از بارزترين مصاديق آن است مستحب و از عبادت هاي بزرگ شمرده مي شود چون اولا مصيبت وجهه الهي دارد و ثانيا نيت جزع كننده فرونشاندن غم و غصه خود نيست بلكه بي تابي كردن در مصيبت ولي خدا و به قصد اظهار نفرت از ظلم و ظالمان و اعلان آن به جهانيان و زنده نگه داشتن بزرگي و عظمت صاحب مصيبت و ظلم انجام شده است. بنابراين لطمه زدن به سر و صورت سينه زني زنجير زني فرياد كشيدن و ناليدن و مانند آن حتي اگر با درد شديد همراه شود و به كبود شدن يا آمدن خون منجرگردد نه تنها حرام يا مكروه نيست بلكه مصداق تولي و تبري بوده و از بهترين عبادت ها و داراي برترين پاداش هاست.

    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود