صفحه 1 از 4 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود مهربان است؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    نقاشی، شعر، عکاسی
    نوشته
    541
    حضور
    20 روز 8 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1113

    اشاره آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود مهربان است؟




    با عرض سلام<br>آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود در این جهان مهربان است؟ مهربانی او چه معنایی دارد، کاربرد مهربانی او برای موجودات مختلف اعم از انسان، سایر جانداران و اجسام چیست و اگر مهربان نبود چه رخ میداد؟<br>با تشکر
    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۴/۱۱/۳۰ در ساعت ۱۶:۱۵
    اگر شهامت داشته باشی که سوال کنی خواهی دید چقدر سوال بی جواب داری

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,515
    حضور
    174 روز 17 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58295



    با نام و یاد دوست







    آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود مهربان است؟








    کارشناس بحث: استاد صادق

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28758



    نقل قول نوشته اصلی توسط چالشگر نمایش پست ها
    با عرض سلام<br>آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود در این جهان مهربان است؟ مهربانی او چه معنایی دارد، کاربرد مهربانی او برای موجودات مختلف اعم از انسان، سایر جانداران و اجسام چیست و اگر مهربان نبود چه رخ میداد؟<br>با تشکر
    باسلام وتشکر .
    بدلیل تعدد فراز های سوال در چند نکته مطالبی اشاره میشود :
    1 - دلایل عقلی ونقلی بسیاری ممکن است بر صفات الهی مطرح نمود که در این جا به نمونه‌ هایی از آن اشاره می‌گردد:
    اولا: خداوند امر بر محبت، عدالت، بخشایش، رحمت، رافت و مانند آن نموده ، بندگان خود را توصیه کرده که بدین صفات متصف شوند . وجود دهنده این گونه صفات است، از این به روشنی به دست می‌آید که خود همه صفات متعالی را به نحوی کامل و عالی دارا است، زیرا بر اساس قاعده عقلی و فلسفی «فاقد الشیء معطی شیء نمی‌تواند باشد» یعنی کسی که صفت و کمالی را ندارد، نمی‌تواند به دیگران بدهد و یا بدان سفارش کند، از این رو به حکم عقل خداوند تمام صفات متعالی که در پرسش اشاره گردیده ، به صورت اکمل و اعلی داراست.
    دوم: ساده‌ترین راه عقلی برای اثبات صفات کمالی نظیر مهربانی، رحمت، علم،قدرت، حیات این است که این مفاهیم هنگامی که در مورد مخلوقات به کار می‌رود ،حکایت از کمالات آن ها می‌کند، پس باید کامل ترین مرتبه آن ها در علت هستی بخش، موجود باشد، زیرا هر کمالی که در هر مخلوقی یافت شود ،از خدای متعال است و بخشنده آن ها باید واجد آن ها باشد تا به دیگران افاضه کند .
    ممکن نیست کسی که حیات را می‌آفریند، خودش فاقد حیات باشد یا کسی که علم و قدرت را به مخلوقات افاضه می‌کند ،خودش جاهل و ناتوان باشد، پس وجود این صفات کمالی در بعضی از مخلوقات، نشانه وجود آن ها در آفریدگار متعال می‌باشد، بدون این که توام با نقص و محدودیتی باشد .
    خدای متعال، دارای حیات و علم و قدرت نامتناهی است. (1)
    سوم: یکی از راه‌های عقلی آشنایی با صفات خدا این است که آشنایی با صفات خدا مانند آشنایی با خود خداست، همان گونه که شما از یک نوشته به نویسنده آن پی می برید، از چگونگی الفاظ و کلمات، مقدار آشنایی نویسنده آن را با لغات به دست می‌آورید، از انشای آن قدرت نویسندگی او را می فهمید . از مطالبش متوجه روحیه و هدف نویسنده می شوید، پس از طریق صفات آفریدگان به آسانی می‌توان به صفات آفریدگار پی برد. (2)
    2 - بی تردید خداوند بر همه مخلوقان بخصوص انسان ها بالاخص مومنین رحیم و مهربان است ناگفته نماند رحمت خداوند سبحان دو گونه رحمت دارد:
    الف ـ رحمت مطلق‌، فراگیر و بی مقابل
    ب ـ رحمت خاص که در برابر غضب اوست‌.
    صفت "رحمان‌" گویای معنای نخست یعنی رحمت مطلق و فراگیر او می‌باشد. رحمت رحمانیة خداوند، همه چیز را زیر پوشش خود دارد; دنیا و آخرت‌، مؤمن و کافر و... این گونه رحمت‌، رحمتی نامتناهی است‌، مانند آفتابی که به زندگی همه می‌تابد و بارانی که بر هر سرزمینی می‌بارد: "وَرَحْمَتِی وَسِعَت‌ْ کل‌َّ شَی‌ْءٍ;(3) و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است‌."; "رَبَّنَا وَسِعْت‌َ کل‌َّ شَی‌ْءٍ رَّحْمَة‌ً وَ عِلْمًا;(4)پروردگارا! رحمت و علم تو همه چیز را فرا گرفته است‌." در این آیات‌، به رحمت فراگیر خداوند متعال اشاره شده است و مقابل چنین رحمت فراگیری‌، "عدم‌" است‌، نه "غضب‌"، زیرا اگر مقابل آن "غضب‌" باشد، باید قبول کنیم که خود "غضب‌" از زیر پوشش رحمت رحمانی خارج شود و در نتیجه رحمت مطلق خداوند، مقید و محدود شود.(5)بنابراین رحمت الهی گستره نامحدود دارد و هرگز نمی توان برای آن میزانی مشخصی بیان نمود.
    3 - علامه طبا طبایی در تفسیر المیزان ذیل تفسیر بسم الله ... میگوید:
    رحمت ومهربانی به معنای انفعال و تأثر خاصى است که در وقت دیدن محتاج عارض قلب میشود و شخص را برفع احتیاج و نقیصه طرف وادار میکند این معنى بحسب تحلیل بعطاء و فیض بر میگردد و بهمین معنى خداوند سبحان با رحمت توصیف میشود. یعنى رحمت در خدا بمعنى عطا و احسان است نه تأثر و انفعال قلب زیرا در ذات بارى انفعال نیست.
    4 - با توجه به معنای رحمت ومهربانی در باره خداوند که در بند قبل ذکر شد جواب فراز اخر سوال روشن است ، زیرا اگر خداوند بر مخلوقان وبندگان خود مهربان نمی بود آنها را وجود نمی داد واز نعمت وجود وکمالات وجودی بی نصیب می ماند .

    پی‌نوشت‌ها:
    1. محمد تقی مصباح، آموزش عقاید، (دوره کامل سه جلدی) ص 75.
    2. محسن قرائتی، اصول عقاید، ص 112.
    3. . دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی‌، بهأالدین خرمشاهی‌، مدخل "رحمت‌"ج 1 ص1101 نشر دوستان تهران 1377 ش
    4 . اعراف (7) آیه 156.
    16. غافر (40) آیه 7.
    آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود مهربان است؟

  7. صلوات ها 7


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3698



    با سلام

    محبت یک رابطه وجودی است و یکی از مهم ترین اسباب محبت، حب ذات است که در هر موجودی وجود دارد. خداوند به ذات خود و کمالات خود آگاهی دارد و از این جهت به خود عشق می ورزد و خود را دوست دارد. همچنان که آفریده های خود را به جهت حب ذات دوست دارد؛ چرا که این آفریده ها از افعالی است که از ذات او نشأت می گیرد.


    محبت خداوند به بندگان به معنای متفاهم عرفی آن نیست؛ زیرا که لازمه این معنای عرفی انفعال نفسانی است که خداوند از آن پاک و منزه است، بلکه حب خدا ناشی از حب او به ذات خویش است. حب خداوند به خویش همان ادراک خیر است. خداوند از آن رو که مدرک جمال خویش است، عاشق است و از آن رو که ذات او مدرک است به ذات، معشوق است و چون فعل خداوند از ذات او جدایی ندارد، آن نیز مورد محبت خداوند است. بدین معنا که خداوند افعال خویش را دوست دارد و چون مخلوقاتش، نتیجه فعل حضرتش هستند، آنها را نیز دوست دارد.

    در قرآن کریم گروهایی معرفی شده اند که مورد محبت خدایند و خداوند آنان را دوست دارد. در زیر برخی از آنان به عنوان نمونه بیان می شود.

    1. صابران، "... والله یحب الصابرین"؛ خداوند استقامت کنندگان را دوست دارد.

    2. پرهیزکاران، "... فان الله یحب المتقین"؛ خداوند پرهیزکاران را دوست دارد.

    3. توکل کنندگان، "... ان الله یحب المتوکلین"؛ خداوند متوکلان را دوست دارد.

    4. توبه کنندگان و پاکان، "... ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین"؛ خداوند توبه کنندگان را دوست دارد و پاکان را (نیز) دوست دارد.

    5. نیکوکاران، "... ان الله یحب المحسنین"؛ خداوند، نیکوکاران را دوست دارد.

    6. مجاهدان، "ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله..."؛ خداوند کسانی را دوست می دارد که در راه او پیکار می کنند.

    7. مجریان قسط و عدالت، "... ان الله یحب المقسطین"؛ خدا عادلان را دوست دارد.

    اینها گروهی از انسان ها هستند که مورد محبت خدا قرار گرفته و خداوند آنان را دوست دارد.

    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    نقاشی، شعر، عکاسی
    نوشته
    541
    حضور
    20 روز 8 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1113



    با عرض سلام
    ضمن تشکر از پاسخ کارشناس محترم جناب صادق و دوست عزیز جناب یلدا سلیمانی.
    پاسخ های داده شده عموما از منظر رویت یک انسان مسلمان به حهان است در صورتیکه هدف من از طرح این سوال کلی تر از این میباشد. توضیحا عرض میکنم جهانی را در نظر بگیرید که اساسا نه انسانی که ما آنرا اشرف مخلوقات میخوانیم در آن وجود دارد و نه به تبع آن نه دین و مکتب و فلسفه ای. تنها و تنها کرات و کهکشان ها و موجودات غیر هوشمند ساکنین این جهانند. در چنین جهان فرضی ای باز هم خدا باید مهربان باشد چون این مهربانی یکی از صفات اوست همانطور که عدالت یکی از صفات اوست. ما به راحتی میتوانیم عدالت خدا را در چنین جهان بدون انسانی ثابت کنیم. چگونه میتوان به مهربانی خدا در این جهان فرضی نگریست و آنرا اثبات کرد؟ میخواهم عرض کنم مهربانی خداوند مستقل از انسان و دین و مسلک او چه تعریفی دارد و چگونه فابل اثبات است؟ توجه بفرمایید که چنین جهانی خیلی هم فرضی نیست و به هرحال به نوعی پیش از خلقت انسان وجود داشته. اگر مهربانی در چنین شرایطی اثبات شود میتوان آنرا به جهان در بر دارنده مخلوقی به نام انسان هم تعمیم داد. همانگونه که جناب صادق اشاره فرمودند سوال چند وجه مختلف دارد لذا خواهش میکنم فعلا فقط به تعریف صفت مهربانی خداوند نسبت به مخلوقات بپردازیم.
    با تشکر
    ویرایش توسط چالشگر : ۱۳۹۴/۱۰/۰۹ در ساعت ۱۸:۲۸
    اگر شهامت داشته باشی که سوال کنی خواهی دید چقدر سوال بی جواب داری

  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3698



    نقل قول نوشته اصلی توسط چالشگر نمایش پست ها
    با عرض سلام
    ضمن تشکر از پاسخ کارشناس محترم جناب صادق و دوست عزیز جناب یلدا سلیمانی.
    با سلام

    اگر زمان و مکان را در مورد خداوند منتفی بدانیم (چون خدا خود ایجاد کننده زمان و مکان است)، سؤال این است که خدا قبل از ایجاد عالم و خلق عالم –هرچند این قبل بودن به معنای زمانی نباشد- چه نسبتی با وجود و فیض داشته و در واقع چگونه بدون این که جایی باشد بوده و چگونه فیض و رحمت او بدون این که آسمان و زمین و مخلوقات آن حادث شده باشند وجود داشته. به پاسخ این سؤال در روایتی از پیامبر (ص) اشاره شده و عرفا در توضیح آن مطالب زیادی بیان کرده اند که اجمالی از آن نقل خواهد شد
    از پیامبر اکرم (ص) سوال شد: پروردگار ما قبل از این که مخلوقات خود را خلق کند در کجا بود؟ حضرت فرمودند: در «عماء» که نه بالای آن چیزی بود و نه پایین آن.
    همچنان که گذشت خداوند، به این که: «کجا بوده» نسبت داده نمی شود؛ چون جا و مکان مخلوق خدا است؛ یعنی نبوده و بعد شده است. مگر این که منظور این باشد که خدا قبل از خلق زمین و آسمان، فیاضیتش چگونه و در چه مرتبه ای بوده؛ گوییم در مرتبه عماء.
    توضیح این که عرفا، عالم وجود و تجلیات حق را -هرچند خارج از حد و شمارش می دانند- ولی به طور کلی به پنج مرتبه یا پنج حضرت تقسیم کرده اند.
    نخستین مرتبه همان مرتبه ای است که در روایت مذکور «عماء» نامیده شده. برای این مقام و مرتبه نام های دیگری نیز اطلاق شده؛ از جمله عالم اطلاق، عالم لاهوت، غیب الغیوب، غیب مطلق و ...؛ همچنانکه در قرآن می فرماید: "وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیبِ لا یعْلَمُها إِلاَّ هُوَ"؛ و کلید خزائن غیب در دست او است، کسى جز او بر آن آگاه نیست.‏
    مراتبی که بعد از این مرتبه نخستین، ذکر شده است به ترتیب عبارت اند از: جبروت، ملکوت، عالم شهادت و مرتبه جامعه که همان حضرت «انسان» است. که مجموعاً حضرات خمس نام گذاری شده اند.
    در توضیح مقام «عماء» گوئیم: خداوند در این مقام دارای عزتی تمام و از هر چیزی و از هر نسبتی بی نیاز است و تمامی اسماء و صفات در این مقام، مستهلک و فانی اند. بنابراین هیچ گونه توصیفی هم برای آن امکان پذیر نیست؛ چرا که از هر صفتی منزه است. برای رساندن این معنا می توان به آیات زیر اشاره کرد:

    1. "فَإِنَّ اللَّهَ غَنىِ‏ٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ"؛ خداوند از عالمیان بی نیاز است.

    2. "سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبّ‏ِ الْعِزَّةِ عَمَّا یصِفُونَ"؛ پروردگار تو -که صاحب عزت است- از آنچه که وصف می کنند منزه است.

    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    علاقه
    نقاشی، شعر، عکاسی
    نوشته
    541
    حضور
    20 روز 8 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1113



    نقل قول نوشته اصلی توسط yalda solimani نمایش پست ها
    اگر زمان و مکان را در مورد خداوند منتفی بدانیم.......
    با عرض سلام
    سوال من در رابطه با قبل از ایجاد عالم نبود. در رابطه با قبل از خلقت آدم بود و اینکه در حالت کلی اگر برداشت های انسانی را از تعریف صفت مهربانی برای خدا حذف کنیم، خود واژه مهربانی در مورد خلق کائناتی (بدون حضور انسان به عنوان اشرف مخلوقات) چه مفهومی دارد؟ جهت روشن تر شدن مجدد سوال میتوانم عدالت خدا را مثال بزنم. در این مثال چه انسان بوده باشد و چه نه، ساز و کار جهان بر مبنایی عادلانه که پایداری را در پی دارد در حال انجام است و اگر معتقد به وجود خدا باشیم این مبنا را به او نسبت میدهیم و میگوییم او جهان را بر اساس عدالت آفریده است. حال سوال این است بر همین اساس مهربانی خدا نسبت به جهان چه معنایی دارد؟
    من متاسفانه در پاسخ شما جواب سوال خودم را یا ندیدم و یا نفهمیدم.
    با تشکر
    اگر شهامت داشته باشی که سوال کنی خواهی دید چقدر سوال بی جواب داری

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3698



    نقل قول نوشته اصلی توسط چالشگر نمایش پست ها
    با عرض سلام
    سوال من مهربانی خدا نسبت به جهان چه معنایی دارد؟
    من متاسفانه در پاسخ شما جواب سوال خودم را یا ندیدم و یا نفهمیدم.
    با تشکر

    با سلام مجدد
    ازصفات خداوند است: لطيف، رئوف، عطوف، رحمان، رحيم و ... و تا آنجايي که بنده اطلاعدارم تمامي يا حداقل بعضي از اين اسماء جلاله، ناشي از صفت مهرباني خداست حتي منشنيده ام که مي گويند خداوند از مادر نيز مهربانتر است. حقيقتش را بخواهيد بندهمادري دارم که از لحاظ محبت و علاقه نسبت به فرزندش( که بنده باشم) کم نظير است. بينهايت به من عشق مي ورزد و راضي به کمترين ميزان رنجش و ناراحتي من نيست. اگر بندهمطمئن شوم که خداوند متعال به اندازه مادرم مهربان است ديگر هيچ نگراني از بابتحساب و کتاب نخواهم داشت. اين رأفت و عطوفت بي پايان خداوند چگونه با عذاب ، آتش جهنمو مشکلاتي که بندگان خدا به آن دچار مي شوند، جور درمي آيد؟
    مهربانی به آن معنایی که در انسانها معنی دارد ، برای خداوند متعال صفت نقص محسوب می شود. لذا چنین صفتی را نمی توان به خدا نسبت داد. مهربانی مادرانه اوّلاً صفتی غریزی است که ریشه در ترشّح برخی هورمونهای درون ریز دارد. لذا اگر اختلالی در ترشّح این هورمونها پیدا شود ، مهربانی مادرانه نیز دچار اختلال خواهد شد. ثانیاً مهربانی مادرانه ، اگر چه در مواردی به نفع فرزند او تمام می شود ، ولی شخص مادر آن را صرفاً به نیّت نفع فرزند انجام نمی دهد ؛ بلکه نیاز خود او به محبّت ورزیدن است که وی را وادار به چنین کاری می کند. لذا اگر چنین مادری محبّت نورزد ، خودش احساس کمبود می کند. همان گونه که وقتی ما به نیازمندی کمک می کنیم ، برای این است که حسّ همنوع دوستی خود را ارضاء نماییم و الّا دچار عذاب وجدان می شویم. به تعبیر دیگر ، تمام کارهای آدمیان برای رفع نقص خودشان و کسب کمالات وجودی است ؛ و چنین کاری در مورد خدایی که کمال محض می باشد ، بی معنی است. ثالثاً مهربانی مادرانه ، اگر چه در مواردی به نفع فرزند او تمام می شود ، ولی همواره چنین نیست ؛ و برخی مادرها برای ارضاء حسّ مادرانه ی خویش ، دست به محّبت ورزی مخرّب زده ، فرزند خود را از تربیت درست و کسب برخی کمالات ، که در سایه ی تحمّل برخی مشکلات می باشد ، محروم می سازند. در حالی که محال است خداوند بنده ی خود را از کسب کمالات محروم سازد ؛ بلکه هر آنچه برای بنده کمال آور باشد ، خداوند متعال آن را در اختیار بشر قرار می دهد ؛ حتّی بلاها و مصیبتها و جهنّم نیز نوعی وسیله ی ایجاد کمال برای برخی بندگان می باشند.

    امّا اینکه گفته می شود: خدا مهربانتر از مادر می باشد ؛ به این معنا نیست که محبّت خدا نیز از سنخ مهر مادری است ؛ بلکه مقصود این است که خود همان غریزه ی مادرانه نیز موهبتی از جانب خداست تا مادران
    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

  17. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,022
    حضور
    192 روز 9 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28758



    نقل قول نوشته اصلی توسط چالشگر نمایش پست ها
    با عرض سلام
    ضمن تشکر از پاسخ کارشناس محترم جناب صادق و دوست عزیز جناب یلدا سلیمانی.
    پاسخ های داده شده عموما از منظر رویت یک انسان مسلمان به حهان است در صورتیکه هدف من از طرح این سوال کلی تر از این میباشد. توضیحا عرض میکنم جهانی را در نظر بگیرید که اساسا نه انسانی که ما آنرا اشرف مخلوقات میخوانیم در آن وجود دارد و نه به تبع آن نه دین و مکتب و فلسفه ای. تنها و تنها کرات و کهکشان ها و موجودات غیر هوشمند ساکنین این جهانند. در چنین جهان فرضی ای باز هم خدا باید مهربان باشد چون این مهربانی یکی از صفات اوست همانطور که عدالت یکی از صفات اوست. ما به راحتی میتوانیم عدالت خدا را در چنین جهان بدون انسانی ثابت کنیم. چگونه میتوان به مهربانی خدا در این جهان فرضی نگریست و آنرا اثبات کرد؟ میخواهم عرض کنم مهربانی خداوند مستقل از انسان و دین و مسلک او چه تعریفی دارد و چگونه فابل اثبات است؟ توجه بفرمایید که چنین جهانی خیلی هم فرضی نیست و به هرحال به نوعی پیش از خلقت انسان وجود داشته. اگر مهربانی در چنین شرایطی اثبات شود میتوان آنرا به جهان در بر دارنده مخلوقی به نام انسان هم تعمیم داد. همانگونه که جناب صادق اشاره فرمودند سوال چند وجه مختلف دارد لذا خواهش میکنم فعلا فقط به تعریف صفت مهربانی خداوند نسبت به مخلوقات بپردازیم.
    با تشکر
    باسلام وتشکر .
    جناب چالشگر که گویا در پی چالش علمی وفلسفی است اگر در پاسخ قبل دقت می فرمود همین قسمت فرمایش شان نیز جواب داده شده است ،
    چون عرض شد که عالم وآدم همه وهمه در وجود وکمال وجودی خود وامدار رحمت ومهربانی خداوند است . حال بالتوجه به این نکته در همان عالم فرضی که البته فرضی نیست بلکه عینی است کهکشان ها واجرام سماوی وکرات فوقانی همه بدون سکنه ی موجودات زنده هستند ونه تنها انسانی در آن وجود ندارد بلکه هیچ زنده جان در آن ها زندگی نمی کند ، ولی از وجودش در پی رحمت خدا خلق شده است چه این که بقای شان هم وامدار رحمت خدا وند است ، توجه دارید که جهان بگونه ی بزرگ است که زمین وکره خاکی به اندازه ذره در برابر آن به حساب می آید وسعت و عظمت جهان آفرینش به قدری است که همه دانشمندان در برابر آن انگشت حیرت به دندان دارند. با این که از بزرگی و وسعت و تعداد کهکشان‏ها و ستارگان و کرات، اطلاعات دقیقی در دست نیست، ولی تنها در کهکشان ما، 150000 میلیون ستاره ثابت شمرده شده که میان آن‏ها تعداد قابل توجهی شبیه خورشید ما وجود دارد .
    در هر صورت تمام ماسوی مدیون رحمت .مهربانی خدواند است یعنی رحمت رحمانی خداوند موجب وجود وبقای آنها است .

    آیا خداوند نسبت به مخلوقات خود مهربان است؟

  18. صلوات ها 3


  19. #10

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3766



    با سلام
    فرض کنید موجودات شعور و ادراک دارند.
    خداوند انها را خلق میکند.
    ایا خلق کردن مهربانی نیست؟
    فرض کنید موجودات علاوه بر شعور و ادراک، اختیار و تکلیف دارند.
    بنا به ایات قران
    خداوند به اسمانها و زمین امر میکند.
    حیوانات محشور میشوند.
    شتر صالح و سگ اصحاب کهف و خر بلعم باعورا و شتری که چند سال در امر حج باشد، بهشتی میشوند.
    موجودات عالم از حیث اینکه ولایت را پذیرفته باشند یا نه
    به دو دسته کلی تقسیم میشوند. چنان که نقل شده است( اینطور به یاد دارم) برخی پرندگان ولایت را نپذیرفتند.
    سنگ عقیق ولایت را پذیرفته است.
    این هم میشود رحمت خاص.
    با توجه به این نگاه
    رحمت عام و خاص شامل همه موجودات میشود. اما اینکه چه مقدار کسب رحمت کنند بسته به اختیار و ظرفیتشان دارد.

  20. صلوات ها 2


صفحه 1 از 4 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود