جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نفوذ در تشيع با عيد ساختگى عيد الزهراء

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    نوشته
    5
    حضور
    4 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6

    نفوذ در تشيع با عيد ساختگى عيد الزهراء





    سلام
    9 ربيع الاول بنا به نقلی سالروز فوت عمر خليفه اهل تسنن است
    در اين روز عده اى به ظاهر شيعه شروع به استهزا و اهانت به وى ميکنند تحت عنوان عيد الزهرا
    اما تا به حال فکر کرده ايد وهابيون داعشى ها ساخته اعمال خودمان است؟ عده اى شايد با گرايش سنى خواب اند و عده اى شايد خود را به خواب زده اند
    براى آن عده که واقعا خواب اند چه حسى پيدا ميکنند نسبت به اين عمل؟ مثلا اگر کسى به امام ما هتاکى کند چه ميکنيم!؟
    به همين دليل کار هاى ماست که آنها معتقد اند اگر يک شيعه رو بکشند به بهشت مي روند!
    اسلام نه دين هتاکى و استهزا گرفتن شخصي است که براي يک عده محترم است
    نه دين قتل و تروريسم است
    اگر به روابط ديگر پيروان دينى نظير مسيحيان که 4 فرقه اند بنگريم از خود شرم ميکنيم
    هرکس در اين مجالس شرکت کند به تضعيف دين مبين اسلام و يارى به دشمنان اسلام مبادرت کرده است
    در دنياى امروزى شيعه و سنى بايد يک سرى از مسائل نظير هتاکى را ناديده بگيرند و تحت عبارت مسلمان با عناصر نوظهور قرن مبارزه کنند
    و السلام


    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۴/۱۰/۰۵ در ساعت ۱۹:۲۸

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 9 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58336




    با نام و یاد دوست







    نفوذ در تشيع با عيد ساختگى عيد الزهراء








    کارشناس بحث: استاد صدرا

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    نقل قول نوشته اصلی توسط java50 نمایش پست ها

    سلام
    9 ربيع الاول بنا به نقلی سالروز فوت عمر خليفه اهل تسنن است
    در اين روز عده اى به ظاهر شيعه شروع به استهزا و اهانت به وى ميکنند تحت عنوان عيد الزهرا
    اما تا به حال فکر کرده ايد وهابيون داعشى ها ساخته اعمال خودمان است؟ عده اى شايد با گرايش سنى خواب اند و عده اى شايد خود را به خواب زده اند
    براى آن عده که واقعا خواب اند چه حسى پيدا ميکنند نسبت به اين عمل؟ مثلا اگر کسى به امام ما هتاکى کند چه ميکنيم!؟
    ....


    با سلام و عرض ادب

    1) در اینکه زمان قتل خلیفه ی دوم، نهم ربیع باشد تردید جدی وجود دارد واین روز با تاریخ نقل شده از سوی سنی و شیعه در قتل عمر بن خطاب منطبق نمی باشد.

    2) بدیهی است که یکی از اصول اعتقادی تولی و تبری است. دوست داشتن در راه خدا و دشمن داشتن در راه خدا؛ ودر این میان بر اساس تعالیم قرآن و سنت ما از دشمنان خدا و رسول(صلی الله علیه و آله وسلم) و اهل بیت(علیهم السلام) و ظالمین به عترت(علیهم السلام) تبری می جوئیم.

    3) شیعه معتقد است گروهی از کسانی که در دوران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) می زیستند بعد از رحلت آنحضرت به خاندان عترت(علیهم السلام) ظلم و ستم نمودند و در این راستا برخی همچون ابو سفیان و معاویه و خاندان آنها (لعنهم الله)دشمنی خود را به بالاترین مرتبه رسانده؛‌ لذا شیعه علنا آنان را لعن می نماید.

    4) بر اساس اعتقاد شیعه که مستند به نقلیات معتبر عامه نیز می باشد؛ خلفا نیز مرتکب ظلم به خاندان عترت(علیهم السلام) شدند؛ و شیعه آنان را با دلیل ظالم می داند؛ اما با این حال بواسطه ی جایگاه آنان در میان اهل سنت،‌واینکه از دیدگاه آنان چنین ظلمی از سوی خلفا متصور نیست می گوئیم:
    تبری امری اعتقادی است و تحقق آن منوط به آشکار نمودن آن در خارج نخواهد بود؛‌ بلکه اگر چنین امری مخالف تقیه بوده و موجبات اذیت شیعیان را فراهم نموده و یا موجب دور شدن اهل سنت از اهل بیت(علیهم السلام) گردد؛ تبعا از جهت شرعی ممنوع و حرام بوده؛ چنانچه مرحوم صدوق در کتاب اعتقادات [1]خویش می‌فرماید: اعتقاد ما در تقیه آن است که تقیه واجب است و کسی که آنرا ترک نماید به منزله ی کسی است که نماز را ترک نموده است. به امام صادق(علیه السلام) گفته شد: ای فرزند رسول خدا! ما می‌بینیم که در مسجد شخصی است که آشکارا به دشمنان شما دشنام می‌دهد و آنان را نام می‌برد. حضرت فرمودند: او را چه شده؟ خدا او را لعنت کند که متعرض ما می‌شود، در حالی که خداوند می‌فرمایدبه معبود) كسانى كه غير خدا را مىی‌خوانند دشنام ندهيد، مبادا آنها (نيز) از روى (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند. هر چند که مورد روایت سب و دشنام علنی است؛ اما از آن جا که ملاک در سب و لعن از جهت عکس العمل مخالفین واحد است،‌ می‌توان گفت که شامل لعن نیز می‌گردد.

    5) آنچه در این میان مورد توصیه ی عمومی عترت(علیهم السلام) بوده، بیان جایگاه رفیع عترت(علیهم السلام) و معرفی فضائل و مکارم اخلاق آنان
    [2] و بیان عملکرد مخالفین آنان از منابع معتبر عامه و سپردن نتیجه به وجدان مخالفین خواهد بود؛ همچنان که در جریان جنگ صفین وقتی به اميرمؤمنان(عليه السَّلام) گزارش دادند كه برخى از ياران حضرت شاميان را ناسزا مى گويند، حضرت امیر(علیه السلام) آنان را فرا خواند و چنين فرمود:«إِنّى أَكرَهُ لَكُمْ أَنْ تَكُونُوا سَبّابِينَ وَلكِنَّكُم لو وَصَفْتُم أَعْمالَهُمْ وَذَكَرْتُمْ حالَهُمْ، كانَ أَصْوَبَ فى الْقَولِ وَأَبْلَغَ فِى الْعُذْرِ».[3] «دوست ندارم دشنام دهنده باشيد، اما اگر كردار آنان را بازگو كنيد و روش آنان را تشريح كنيد، به حقيقت نزديك تر و عذرى رساتر براى شما خواهد بود».

    موفق باشید.


    [1] . صدوق، محمد، اعتقادات الامامیه، ص 108: «إعتقادنا في التقية: أنها واجبة، من تركها كان بمنزلة من ترك الصلاة. و قيل للصادق (عليه السلام): يا بن رسول الله! إنا نرى في المسجد من يعلن بسب أعدائكم ويسميهم فقال: ما له لعنه الله يعرض بنا».

    [2] . وسائل‏ الشيعه، ج 27، ص 92؛ عيون اخبار الرضا (عليه السلام)، ج 1، ص 307.«رحم اللَّه عبدا أحيا أمرنا. (قال راوي الحديث:) فقلت له: و كيف يحيى أمركم؟ قال: يتعلّم علومنا و يعلّمها النّاس، فإنّ الناس لو علموا محاسن‏ كلامنا لاتّبعونا ...امام رضا(علیه السلام): خدا بيامرزد كسى را كه امر ما را زنده كند. (راوى حديث گويد:) به امام گفتم: چگونه امر شما زنده مى‏شود؟ گفت: «به آموختن علوم ما و تعليم دادن آن به مردمان، چه اگر مردمان از آن تعاليم والا كه در سخنان ماست آگاه گردند، پيرو ما خواهند گشت».

    [3] . نهج البلاغه، خطبه 201، شرح محمد عبده، مطبعه الاستقامه، مصر.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۴/۱۰/۰۹ در ساعت ۲۲:۴۴
    نفوذ در تشيع با عيد ساختگى عيد الزهراء
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  7. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود