صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تناقض لذت و سعادت دینی

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,143
    حضور
    59 روز 3 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2747

    اشاره تناقض لذت و سعادت دینی




    سلام
    چرا سعادت دینی متناقض با لذت خواهی های دنیا است ؟ آیا این دلیل بی دینی اکثر آدمها نیست؟
    سعادت وقتی سعادت است که متوقف بر درک و خواسته آدمی باشد..وقتی اکثر آدمیان درکی از لذات معنوی ندارند چگونه در برابر بدست آوردن آن مکلف میشوند؟
    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۴/۱۰/۲۸ در ساعت ۲۳:۳۹

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,515
    حضور
    174 روز 16 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58283



    با نام و یاد دوست







    تناقض لذت و سعادت دینی








    کارشناس بحث: استاد طاها

  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    با عرض سلام به شما دوست گرامی

    وقتی مجموع آیات قرآن و روایات را در کنار هم مشاهده میکنیم در می یابیم:

    سعادت دینی هرگز با لذتخواهی های دنیوی تضاد یا تناقضی ندارد؛ دین مخالف با افراط و تفریط در این زمینه است؛ این افراط و تفریط، عامل محدود شدن انسان به لذتی ناقص و زودگذر و محروم شدن از لذتهای کاملتر و ماندگارتر است که در آخرت قرار است نصیب انسان شود:

    وَ ما أُوتيتُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زينَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى‏ أَ فَلا تَعْقِلُونَ؛ آنچه به شما داده شده، متاع زندگى دنيا و زينت آن است و آنچه نزد خداست بهتر و پايدارتر است آيا انديشه نمى ‏كنيد؟ (قصص/60)

    دین تلاشش این است که آن لذتهای متعالی را به انسانها بشناساند و در این تلاش، به زبان مخاطبان خود سخن میگوید. از اینرو وقتی با توده مردم که درکی ساده از لذت و لذت خواهی دارند سخن میگوید بهشت اخروی را آنگونه توصیف میکند که عمدتا متناسب با لذتهایی است که انسانها در این دنیا با آنها آشنایند: از قبیل: همسر و مسکن و خوردنی و آشامیدنی و ... . (مثلا: سوره واقعه/آیات 10 تا 40)

    اما لذت متعالی را منحصر به همین ها نمیداند و از لذتی افزونتر هم سخن میگوید که قابل درک و مورد تمنای عده خاصی از انسانهاست:

    وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً في‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ؛ خداوند به مردان و زنان با ايمان، باغهايى از بهشت وعده داده كه نهرها از زير درختانش جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و مسكن ‏هاى پاكيزه ‏اى در بهشتهاى جاودان نصيب آنها ساخته، و رضاى خدا از همه اينها برتر است و پيروزى بزرگ، همين است. (توبه/72)

    در پناه حق


  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,143
    حضور
    59 روز 3 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2747



    نقل قول نوشته اصلی توسط طاها نمایش پست ها
    دین تلاشش این است که آن لذتهای متعالی را به انسانها بشناساند و در این تلاش، به زبان مخاطبان خود سخن میگوید. از اینرو وقتی با توده مردم که درکی ساده از لذت و لذت خواهی دارند سخن میگوید بهشت اخروی را آنگونه توصیف میکند که عمدتا متناسب با لذتهایی است
    سلام و تشکر

    اولا اومدیمو افرادی همین معنای ظاهر پاداش هارو گرفتند و امتناع از بعضی لذات کردند و این وعده ها زمینه درک لذات متعالی نشد و این افراد فوت کردند..به چه چیزی رسیدند؟؟!!

    ثانیا خود همین وعده به لذات دنیا گونه این مطلب شما را که هدف درک لذت متعالی است را نقض میکند..چراکه همونطور که دربالا عرض کردم شاید خیلی ها که از این بحث ها هم به دورند همین معنای ظاهر را بگیرند نه معنای متعالی آن پاداش ها را

    ثالثا بحث ما درمورد آخرت نیست ..در مورد همین دنیاست که سعادت دینی در دنیا چگونه تعریف میشود و چکونه به آن میتوان سعادت گفت
    فرض بگیرید کسی نمیتونه ازدواج کنه..آیا دین اورا از لذت غیر در ازدواج منع کرده یا خیر؟ منع کرده...پس تناقض و تضاد بین سعادت دینی و لذت دنیا میتونه وجود داشته باشه و اغلبا برای اکثر مردم وجود دارد

    یاحق

  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    اولا اومدیمو افرادی همین معنای ظاهر پاداش هارو گرفتند
    با عرض سلام به شما دوست گرامی

    درک عینی لذات متعالی بهشت و رسیدن به آنها مربوط به بعد از فوت است؛ به عبارت دیگر، کسی که بخاطر لذات اخروی دست از برخی از لذات ممنوع دنیوی میکشد، همین دست کشیدن، زمینه درک عینی لذات متعالی را پس از فوت فراهم میکند و پس از فوت به این لذات میرسد.

    بنابراین دیگر جای طرح این سوال نیست که: اگر این افراد فوت کردند به چه چیزی رسیدند؟

    بعلاوه، درک فکری و ذهنی (نه عینی) این نعمتها در همین دنیا امکانپذیر است آن هم با وصف «متعالی بودنشان»؛ به عبارت دیگر انسانها در همین دنیا میتوانند نعمتهای متعالی بهشت را تصور کنند و قرآن اتفاقا میان «دنیاگونه» بودن نعمتهای بهشت و «متعالی بودن» آنها جمع کرده است بدون اینکه تناقضی هم رخ دهد. به عنوان مثال به همان آیاتی از قرآن که در پست سابق عرض کردیم توجه نمایید:

    وَ ما أُوتيتُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زينَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى‏ أَ فَلا تَعْقِلُونَ؛ آنچه به شما داده شده، متاع زندگى دنيا و زينت آن است و آنچه نزد خداست بهتر و پايدارتر است آيا انديشه نمى ‏كنيد؟ (قصص/60(

    وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً في‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ
    ؛ خداوند به مردان و زنان با ايمان، باغهايى از بهشت وعده داده كه نهرها از زير درختانش جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و مسكن ‏هاى پاكيزه ‏اى در بهشتهاى جاودان نصيب آنها ساخته، و رضاى خدا از همه اينها برتر است و پيروزى بزرگ، همين است. (توبه/72(

    لا يَسْمَعُونَ فيها لَغْواً وَ لا تَأْثيماً إِلاَّ قيلاً سَلاماً سَلاماً؛ در آن باغهاى بهشتى نه لغو و بيهوده‏اى مى‏شنوند نه سخنان گناه آلود؛ تنها چيزى كه مى‏شنوند «سلام» است «سلام»! (واقعه/ 25و26)

    لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ؛ كه هرگز قطع و ممنوع نمى‏شود. (واقعه/ 33)

    در این آیات و نمونه های مشابه، تضمین شده که نعمتهای دنیاگون بهشتی فاقد آسیبهای لذات دنیوی اند و این مطلب حاکی از متعالی بودن آن نعمتهای دنیاگون است؛ مثلا یکی از آفتهای لذات دنیوی، محدودیت زمانی آنها است و آفت دیگر، آمیخته بودنشان با برخی آثار سوء فردی یا اجتماعی است؛ این در حالی است که نعمتهای دنیاگون بهشتی از این آفتها به دورند.

    پس تناقضی میان «دنیاگون» بودن این نعمتها و «متعالی بودن» آنها وجود ندارد.

    تا اینجا روشن شد:
    1. مسلمانی که در صدد درک نعمتهای متعالی بهشتی در همین دنیا است باید آیات قرآن را مطالعه کند
    2. مسلمانی هم که اصلا در صدد درک ذهنی این مطلب در دنیا نیست اصولا سوال شما برایش رخ نمیدهد.

    بنابراین لزومی ندارد نگران باشید که: « شاید خیلی ها که از این بحث ها هم به دورند همین معنای ظاهر را بگیرند نه معنای متعالی آن پاداش ها را».

    حتما توجه دارید که: این گروه گرچه در این دنیا به درک ذهنی نعمتهای متعالی بهشت دست نیابند اما این باعث نمیشود از درک عینی این نعمتهای متعالی پس از فوت کردن و رفتن به بهشت، محروم بمانند.

    نکته آخر اینکه، شما در پست سابقتان سوالی کلی را مطرح کرده بودید و ما نیز به ناچار پاسخی کلی ارائه دادیم. در این پست به سراغ این موضوع و مساله جزئی رفته اید که «سعادت دینی در دنیا چگونه تعریف میشود؟»

    در این باره چند مطلب عرض میکنیم:

    1. دین اسلام به لذات و سعادت دنیوی انسان بها داده است؛ ازدواج، خوردن، خوابیدن، کسب مال، کسب قدرت، کسب علم و اموری از این قبیل همه از لذتهای دنیوی هستند که در دین به عنوان سعادت قلمداد میشوند.از اینرو به مسلمانان توصیه شده است از کارهای مرتاضانه و رهبانیت برحذر باشند.

    2. دین اسلام هرگز سعادتی بریده از سعادت اخروی، را برای دنیا تعریف نکرده است؛ به عبارت دیگر، تمامی راهکارهایی که دین برای سعادت و لذت دنیوی ارائه میدهد همسو با سعادت اخروی انسان است و از خدای حکیم جز این هم انتظاری نمیرود.

    3. ما هرگز ادعا نکردیم اصلا هیچ تضادی میان سعادت دینی و هیچ نوع لذت دنیوی وجود ندارد؛ بلکه سخن این بود: دین با لذتخواهی دور از افراط و تفریط، تضاد و تناقضی ندارد.
    بنابراین اگر لذتی وجود دارد که به لذت اخروی و یا حتی به لذتهای مهمتر دنیوی ضربه میزند اینجا دین با چنین لذتی مخالفت میکند؛ به عنوان مثال، شرابخواری نوعی لذت است اما اسلام چون شرابخواری را منافی با لذت اخروی و برخی از لذتهای مهمتر دنیوی (مثلا: سلامت عقلی فرد و امنیت اجتماعی) میداند از این لذت ممانعت میکند.

    4. درباره فردی که نمیتواند ازدواج دائم داشته باشد، اسلام راهکارهای حلالی را در نظر گرفته است که برخی از این راهکارها خود از مقوله لذت است مثلا رو آوردن به ازدواج موقت و اگر در عرف جامعه این حکم عمل نمیشود این بازمیگردد به انتخاب جامعه نه الزام دین.

    در پناه حق


  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,143
    حضور
    59 روز 3 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2747



    نقل قول نوشته اصلی توسط طاها نمایش پست ها
    دین اسلام به لذات و سعادت دنیوی انسان بها داده است؛ ازدواج، خوردن، خوابیدن، کسب مال، کسب قدرت، کسب علم و اموری از این قبیل همه از لذتهای دنیوی هستند که در دین به عنوان سعادت قلمداد میشوند.از اینرو به مسلمانان توصیه شده است از کارهای مرتاضانه و رهبانیت برحذر باشند.
    سلام علیکم
    این سخن شماست نه دین
    نهی رهبانیت و دستور به ازدواج لزوما به معنی بها دادن به لذت دنیا نیست
    بلکه به نظر میاد بیشتر به جهت اصلاح امور زندگی اجتماعی و بقا نسل و رفع مانع برای عبادت است

    دین کسی را که لذت ازدواج را تجربه نکرده بدبخت نمیداند اما کسی را که روزه نگیرد بدبخت میداند
    در قران هم آمده که «چه بسا چیزی را که شما خوب میدانید ولی خوب نیست و چه بسا چیزی که بد میپندارید ولی خوب است »و این یعنی اینکه اساسا خیر و سعادت دینی متوقف به درک و خواسته ما نیست
    چرا اینطوریه؟ سعادتی که متوقف به لذت نیست عقلا چگونه ما را در برابر آن مکلف میکند؟

  13. صلوات


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    این سخن شماست نه دین
    با عرض سلام به شما دوست گرامی

    در پاسخ چند نکته عرض میشود:

    ـ آنچه گفته شد کلام دین است و این مطلب به قدری روشن است که جایی برای انکارش نیست و ما تنها به نمونه هایی اشاره میکنیم:

    لذت ازدواج: النِّكَاحُ سُنَّتِي فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي. (بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏100، ص: 220)

    لذت خوردن و آشامیدن: كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفينَ. (اعراف/31)

    لذت خواب و استراحت: هُوَ الَّذي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً. (فرقان/47)

    لذت کار و کوشش: مَنْ سَعَى عَلَى عِيَالِهِ فِي طَلَبِ الْحَلَالِ فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ. (روضة الواعظين و بصيرة المتعظين (ط - القديمة)، ج‏2، ص: 457)

    لذت قدرت و امنیت: وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُم. (انفال/60)

    ـ میگویید: «دستور به ازدواج لزوما به معنی بها دادن به لذت دنیا نیست» و در توضیح به مواردی همچون اصلاح امور اجتماعی و بقای نسل، اشاره میکنید. سوال اینست که: آیا اصلاح امور اجتماعی و بقای نسل نوعی لذت و سعادت دنیوی یا زمینه ساز آن نیست!؟

    ـ فرضا اسلام « کسی را که لذت ازدواج را تجربه نکرده بدبخت نمیداند اما کسی را که روزه نگیرد بدبخت میداند » اما این چه ربطی به موضوع بحث دارد؛ موضوع بحث را که فراموش نکرده اید: تناقض و تضاد بین سعادت دینی و لذت دنیا. دین ازدواج را که یک لذت دنیوی است پذیرفته و به آن توصیه هم کرده است (در سطرهای قبل اشاره شد) و همین کافی است که بگوییم: تناقض و تضادی بین سعادت دینی و لذت دنیا وجود ندارد.

    ـ ما را متهم میکنید که سخن خویش را گفته ایم نه کلام دین را در حالی که درباره آیه 216 بقره نه ترجمه درستی ارائه داده اید و نه تفسیر درستی.

    ـ مطلب آخر اینکه: اینطور نیست که خیر و سعادت دینی در حیطه و محدوده درک و خواسته ما نگنجد؛ اما نکته ای وجود دارد و آن اینکه: درک و خواسته انسان دچار افراط و تفریط است و این افراط و تفریطها هم سعادت دنیوی و هم سعادت اخروی او را با چالش مواجه میسازد و اینجاست که دین به یاری انسان می آید تا او را تربیت کند؛ و به این ترتیب: هم میزان درک او را از امور لذتبخش بالا ببرد و هم به خواسته های او تعادل ببخشد.

    در پناه حق


  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,143
    حضور
    59 روز 3 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2747



    نقل قول نوشته اصلی توسط طاها نمایش پست ها
    فرضا اسلام « کسی را که لذت ازدواج را تجربه نکرده بدبخت نمیداند اما کسی را که روزه نگیرد بدبخت میداند » اما این چه ربطی به موضوع بحث دارد
    سلام علیکم و رحمت الله

    ربط آن خیلی روشن است و آن اینکه چرا اسلام برای لذت اصالتی قائل نیست
    اینکه ما مجازیم از برخی لذات استفاده کنیم طبق گفته خود قرآن بعنوان تخفیف بوده نه اصالت آن
    در ضمن خداوند صریحا فرموده زندگی دنیا لهو و لعب است و از همین جا روشن میشود که چرا کسی که لذت ازدواج را نبرده از نظر دین بدبخت نیست ولی اگر نماز نخواند بد بخت است

    درضمن اگر لذت واقعا در اسلام جایگاهی داشت اما سجاد(ع) در آن دعای معروف نمیفرمود خدایا از همه لذت ها به جز ذکر تو استغفار میکنم

  17. صلوات


  18. #9

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    ربط آن خیلی روشن است و آن اینکه چرا اسلام برای لذت اصالتی قائل نیست
    با عرض سلام به شما دوست گرامی

    دوست عزیز؛ موضوع «اصالت دادن به لذت» متفاوت با موضوع «تضاد با لذت» است.

    از پستهای سابق روشن شد که اسلام تضاد و تناقضی با لذت دنیوی ندارد؛ بنابراین به پرسش اصلی شما پاسخ داده شد.

    اما درباره «اصالت دادن به لذت» اگر مروری بر پستهای اول و دوم ما داشته باشید خواهید دید که پاسخ این مساله نیز داده شده است. در پستهای یاد شده توضیح دادیم که اسلام برای سعادت و لذت دنیا بریده از سعادت اخروی اصالتی قایل نیست به این معنا که اسلام لذت و سعادتی از دنیا را تایید میکند که منافاتی با لذت و سعادت زندگی ابدی انسان ندارد.

    بنابراین اگر منظور شما از اصالت لذت، این است که «لذت دنیا بر لذت آخرت ترجیح دارد» باید عرض کنیم اسلام به لذت دنیا اصالت نداده است یعنی لذت دنیا را بر لذت آخرت ترجیح نمیدهد زیرا در جهان بینی اسلامی، زندگی انسان در دنیا، مقدمه ای است برای ورود به زندگی ابدی در سرای آخرت و ترجیح دادن زندگی ای که جنبه مقدماتی دارد بر زندگی ابدی که ذی المقدمه است نه عاقلانه است و نه حکیمانه.

    در پناه حق


  19. صلوات


  20. #10

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3698



    با سلام

    انسان جزء کوچکی از هستی بی‌انتهاست و ازسویی تنها موجودی است که از نیروی عقل برخوردار است. انسان دارای اختیار است‌. خداوند از طریق پیامبران و پیشوایان دینی راه خوب و بد را به او نشان داده و او را در انتخاب این دو راه آزاد گذاشته است. پیامبران انسان را هدف نهایی خلقت دانسته‌اند، پس بردوشش وظیفه‌ای خطیرگذاشته شده است. اگر هر انسانی به پرورش نیروهای بالقوه خود بپردازد، می‌تواند به اوج کمال برسد. او باید بتواند عیب و ایراد درونی‌اش را پیدا کند.

    اولین گام برای خودسازی خواستن است. هر فردی باید خودش بخواهد به کمال برسد تا بتواند راه سعادت را بپیماید. پیمودن این مسیر به صورت اجباری راه به جایی نمی‌برد. بعد از این‌که فرد از ته دل خواست که پا در راه خودسازی بگذارد، باید رفتارهای خوب و بد خود را از هم تفکیک کند. رفتارهای بد را ترک کند و رفتارهای خوب را تقویت کند. شناخت این رفتارها نیز مهم است یعنی هرکسی باید بداند که کدام‌یک از رفتارهایش اشتباه است. اگر به این مسئله آگاهی نداشته باشد تلاشهایش از ابتدا بیهوده است.

    در طول تاریخ عقاید گوناگونی در مورد راه رسیدن انسان به سعادت به وجود آمده است. بعضی از افراد خویشتن‌نگر هستند یعنی به نفس و تمایلات آن توجه دارند و هر آنچه با نفس انسان مطابقت دارد را راه سعادت می‌دانند. گروه دیگر جامعه‌نگر هستند و راه سعادت را پیشرفت جامعه می‌دانند. گروه بعدی الهی‌نگر هستند و دنیا را معیار اعمال ناشایست می‌دانند و آخرت را سر منشأ همه‌چیز می‌پندارند.

    اسلام‌نگر یا جامع‌نگرها افرادی هستند که معتقدند چهار عنصر خود، خدا، جهان و دیگر انسان‌ها، محیط پیرامون را می‌سازند و کسی‌که در اعمال خود خیر و شر بودن اعمال را به نسبت تأثیر آنها در این چهار عنصر در نظر بگیرد به سعادت می‌رسد. خود انسان تا حدود زیادی می‌تواند تأثیرگذاری اعمالش را بر این چهار عنصر تشخیص دهد ولی به طورکامل نمی‌تواند بفهمد کدام کارش صحیح و کدام کارش ناصحیح است. تنها کسی می‌تواند نسبت به هر چهار مورد شناخت داشته باشد که علم او مطلق باشد و او کسی جز خدا نیست. خداوند برای رسیدن انسان به سعادت که راه آن خودسازی است همه دستورالعمل‌ها را فرستاده است.
    امام علی (ع) می‌فرماید: «خدای سبحان کتابی راهنما فرستاد و در آن خوب و بد را روشن ساخت پس راه خوبی را پیش گیرید تا هدایت شوید و از راه بدی دوری جویید تا به مقصد برسید.»
    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۵/۱۲/۲۹, ۰۹:۰۰ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود