صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا عمل زیبای مان را بخاطر نیت نا زیبای مان ترک کنیم؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۴
    نوشته
    446
    حضور
    14 روز 8 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2192

    اشاره آیا عمل زیبای مان را بخاطر نیت نا زیبای مان ترک کنیم؟




    با سلام


    در دین ما ، بر روی نیت عمل بسیار تاکید شده است و فعل یک عمل ، به نسبت نیت عمل ، جایگاه پایینتری دارد " إنّما الاعمالُ بالنِّیّاتِ و لِکلِّ امرئٍ ما نَوی "

    کما اینکه ممکن است افراد زیادی در جامعه باشند ، که مدرسه ها میسازند ، بیمارستانها میسازند ، هیات مذهبی و روضه ها برگزار میکنند و زندگیشان پر است از کارهای نیک ، اما شاید این عمل ها در نزد پروردگار ارزشی نداشته باشد ، چرا که مثلا بخاطر ریا و تظاهر این اعمال انجام شود ، نه رضای خداوند و از انسو ، مثلا فرد فقیری ، با یک اه کشیدن و ارزوی این داشتن که کاش من هم انقدر ثروتمند بودم ، که میتوانستم هر سال برای اهل بیت مجالس روضه خوانی برگزار کنم و همین نیت این قرد ، او را به ثواب این عمل نکرده ، برساند.....

    اما نیت ، میتواند یک طیف گسترده داشته باشد ، که بالاترین و ارزشمند ترین نیت ، قرب الهی و جلب رضای خداوند میباشد و یکی از پست ترین نیتهای یک فعل خوب ، جلب توجه نظر مردم و ریا میتواند باشد .... شاید در این میان این طیف نیتهایی باشند که نه به والایی نیت قرب الهی باشند و نه به پستی نیت "ریا" ... مثلا نیت کمک به همنوع... فردی به یک فقیر کمک میکند، از او میپرسی چرا به او کمک کردی ، میگوید به خاطر اینکه دلم سوخت و او هم انسان است..... این نیت هم ارزشمند است ولی قطعا به جایگاه این نیت که کمک به فقیر کنیم با نیت قرب الهی ، نرسد.....


    حال سوالی که مطرح هست اینکه ، اگر ما فعلی خواستیم انجام دهیم که خلوص نیت در اون فعل نبود ، ایا ان فعل را انجام دهیم یا خیر؟

    مثلا ما هر روز عادت به رفتن به مسجد داریم ، در یک روز که مهمان به خانه ما امده ، به محض شنیدن صدای اذان ، در جلوی مهمان حاضر میشویم که به مسجد برویم که در همان لحظه ، در دل ما حال خوبی ایجاد میشود ... گرچه ما بخاطر ریا در اون روز به مسجد نمیریم ، ولی لذت میبریم از اینکه مهمانها شاهد مسجد رفتن ما هستند (این فقط از باب مثال هست ) حال در اینجا چه باید کنیم؟ باید قید مسجد رفتن را زد؟


    کلا ایا اگر عملی بخاطر غیر خدا انجام شود ، ممکن است ثوابش به عقاب تبدیل شود؟
    اگر پشت یک عمل که قصد انجام ان را داریم، اگر چه نوع، نیت ناصواب غیر قابل اصلاحی داشتیم ، از انجام ان عمل صرفنظر کنیم؟

    باتشکر
    ویرایش توسط همای رحمت : ۱۳۹۴/۱۲/۰۳ در ساعت ۰۹:۰۱

  2. صلوات ها 6


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,525
    حضور
    175 روز 5 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58322



    با نام و یاد دوست







    آیا عمل زیبای مان را بخاطر نیت نا زیبای مان ترک کنیم؟








    کارشناس بحث: استاد بصیر

  5. صلوات ها 7


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 19 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    حال سوالی که مطرح هست اینکه ، اگر ما فعلی خواستیم انجام دهیم که خلوص نیت در اون فعل نبود ، ایا ان فعل را انجام دهیم یا خیر؟
    باسلام و احترام
    اگر فرصت انجام کار خیری برای شما حاصل شد، سعی کنید حتما آن را انجام دهید و دریغ ننمایید و سعی کنید اگر شیطان به سراغتان آمد که نیت، مادی شود، نیت خود را برگردانید و عمل را انجام دهید و نگذارید شیطان با ذهنیتی که برای شما ایجاد می کند، شما را از عمل خیر، بازبدارد.


    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    مثلا ما هر روز عادت به رفتن به مسجد داریم ، در یک روز که مهمان به خانه ما امده ، به محض شنیدن صدای اذان ، در جلوی مهمان حاضر میشویم که به مسجد برویم که در همان لحظه ، در دل ما حال خوبی ایجاد میشود ... گرچه ما بخاطر ریا در اون روز به مسجد نمیریم ، ولی لذت میبریم از اینکه مهمانها شاهد مسجد رفتن ما هستند (این فقط از باب مثال هست ) حال در اینجا چه باید کنیم؟ باید قید مسجد رفتن را زد؟
    باید حتما به مسجد رفت و به این افکار بها نداد که شیطان در این لحظه برای این که شما را از این عمل خیر باز بدارد، چنین وساوسی را ایجاد می کند. شما ریاکار نخواهید بود زیرا ریا کار به کسی می گویند که عمل را به نیت دیگران انجام دهد، شما که هر روز مسجد می رفتید، الان هم همینطور به خاطر خدا می روید، نه به خاطر این که میهمانها خوشحال شوند و ببینند، اما ممکن است در کنار این عمل، خوشحالی هم برای شما حاصل شود که اگر میهمانها ببینند، مرا انسان خوبی می شمارند، که در این لحظه به جای ترک عمل خیر، باید به این بیندیشید که من پاداش عملم را از خدا می گیریم نه از میهمانها، لذا چه اینها خوشحال بشوند و چه نشوند، من باید نمازم را بخوانم تا خدا از من خوشنود شود نه خلق خدا.

    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    کلا ایا اگر عملی بخاطر غیر خدا انجام شود ، ممکن است ثوابش به عقاب تبدیل شود؟
    بستگی به آن عمل دارد، اگر از اعمالی باشد که خداوند قصد قربت را در آنها شرط کرده، اگر به نیت ریا انجام بشود نه تنها ثوابی ندارد، بلکه گناه هم دارد، مثل نماز خواندن که باید به قصد قربت باشد.
    اما اگر از اعمالی است که قصد تقرب در آنها شرط نیست، حال اگر به قصد قربت انجام شود، پاداش خواهد داشت و اگر نیت الهی در آن نباشد، ثوابی ندارد، اما عقابی هم ندارد، مثل این که شخصی به مردم کمک کند نه به خاطر رضای الهی،بلکه برای رضایت دل خودش و این که از این عمل، خوشش می آید و لذت می بردکه به دیگران کمک کند.

    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    اگر پشت یک عمل که قصد انجام ان را داریم، اگر چه نوع، نیت ناصواب غیر قابل اصلاحی داشتیم ، از انجام ان عمل صرفنظر کنیم؟
    بیشتر توضیح دهید.

    آیا عمل زیبای مان را بخاطر نیت نا زیبای مان ترک کنیم؟

  7. صلوات ها 12


  8. #4

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3701



    با سلام و عرض ادب و احترام

    نيّت خالص شرط صحت عمل

    امام سجاد سلام الله عليه پس از فرازهايي كه حمد و ستايش الهي را نمود از خداوند خواسته‌هايي را طلب فرمودند. در پايان اين خواسته‌ها مي‏فرمايند: «ثُمَّ خَلِّصْ ذَلِكَ كُلَّهُ مِنْ رِئَاءِ الْمُرَائِينَ، وَ سُمْعَةِ الْمُسْمِعِينَ، لا نَشْرَكُ فِيهِ أَحَدا دُونَكَ، وَ لا نَبْتَغِي فِيهِ مُرَادا سِوَاكَ.»؛ امام سجاد(ع) در اين فراز مي‏خواهند به ما توجه بدهند كه براي بهره‌مندي از فضيلت و بركت ماه رمضان تنها دوري از گناه و انجام عبادات كافي نيست، چه بسا انسان شبانه روز به عبادت و ذكر و مناجات و دعا و كارهاي خير مي‏پردازد، امّا هيچ كدام از اينها قبول نمي‌شوند. راز اين نكته در آن است كه تنها براي قبولي اعمال حُسن فعلي كافي نيست؛ و عمل انسان بايد حُسن فاعلي نيز داشته باشد. به تعبير ديگر علاوه بر صحّت عمل، بايد نيّت عمل نيز صحيح باشد.از همين رو در اين فراز تأكيد مي‏فرمايند به ما توفيق بده كه عمل ما همچون عمل رياكاران و اهل سُمعه نباشد. اهل ريا و سمعه در پي آنند تا ديگران اعمال خير آنان را ديده و در آينده گفته و شنيده شود. در حقيقت با عمل خود، در پي انتشار آوازه خويش هستند. ريا باعث مي‏شود تا عمل از ارزش بيفتد. «سُمعه»؛ از ماده «سمع»؛ است، يعني انسان كاري كند تا ديگران بشنوند. «ريا»؛ يعني نشان دادن عمل به ديگران.

    «ريا»؛ و «سمعه»؛ ممكن است در برخي احكام باعث ابطال عمل ‏شود. زماني كه انسان بخواهد عمل عبادي را انجام دهد، بايد عمل داراي همه شرايط باشد. اگر در عمل عبادي، نيت ريا وارد شود، عمل با قصد قربت منافات داشته، و عمل كاملاً باطل مي‏شود. گويا انسان هيچ عملي انجام نداده است و تلاش او در عبادت هيچ ارزشي ندارد. برخي اعمال با ورود ريا و سمعه، نه تنها هيچ ارزشي ندارد، بلكه عمل به واسطه آن ارزش منفي نيز پيدا مي‏كند. به عنوان نمونه اگر كسي از روي عمد به گونه‌اي وضو بگيرد يا نماز بخواند، که ديگران او را بستايند و با شگفتي به حال او غبطه خورند؛ نه تنها عمل او باطل، بلكه مرتكب گناه نيز شده است. ريا در عبادت واجب، گناه و نوعي شرك به حساب مي‌آيد. اگرچه در اينجا شرك به معناي بت‏پرستي، يا از ساير انواع شرك جلي نيست ؛ اما وقتي انسان عبادتي را كه بايد براي خدا انجام شود، براي تحسين و ستايش مردم انجام دهد، براي خدا در عمل شريك قرار داده و براي همين شرك به حساب خواهد آمد.

    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۴
    نوشته
    446
    حضور
    14 روز 8 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2192



    با سلام و تشکر از حضور جنابعالی در این تاپیک

    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    مثل نماز خواندن که باید به قصد قربت باشد.
    اگر میشود سایر اعمالی که اگر در انها خلوص نیت نباشد ، باعث تبدیل ثواب به عقاب میشود را نام ببرید



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    بیشتر توضیح دهید.
    مثلا میخواهیم ، برای اربعین به پیاده روی رویم ، ولی ته دلمان انچنان خبری از یک نیت معنوی نیست ، مثلا میخواهیم برویم که همینطور با دوستان دور همدیگه خوش بگذرونیم و یک راهی هم رفته باشیم! یا مثلا به این خاطر که در و همسایه و کسبه اهل محل و اهل فامیل بفهمند ما اهل زوار پیاده اربعین هستیم تا از ما به نیکی یاد کنند و... ( والبته در کنار این نیتها ، ان فعل اصلی ، یعنی زیارت امام حسین هم اجبارا توفیقش نصیب ما میشود)

    یا مثلا در جمعی نشسته ایم ، فردی سوالی مطرح میکند یا گیر مسله ای است و ما جواب ان سوال یا راه حل ان مساله را میدانیم ، اما باز هم ته دلمان خبری از نیت معنوی یافت نمیشود ، بلکه مثلا نیت واقعی و غالب ما این هست که در ان جمع ، خودی نشان دهیم تا مورد تعریف و تمجید قرار گیریم و....( والبته در کنار این نیتها ، ان فعل اصلی ، یعنی گره گشایی از سوال ان دوستمان هم اجبارا توفیقش نصیب ما میشود)


    و مثالهایی از این جنس

    حال در این حالتها ، چون نیت معنوی و خدایی در کار نیست ، بهتر است کلا پیاده روی اربعین نرویم یا به سوال ان دوست پاسخ ندهیم ؟، چرا که ظاهرا در هر دو مورد ، ما کاری بیهوده و بدون اجر انجام میدهیم (اگر گناهی بخاطر جلب رضای غیرخدا برای ما ثبت نشه)
    ویرایش توسط مولکول 68 : ۱۳۹۴/۰۹/۰۱ در ساعت ۱۲:۲۵

  11. صلوات ها 3


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    علاقه
    خـــــــــــــــــــــــــــــــــدا
    نوشته
    1,401
    حضور
    77 روز 5 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6570



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    مثل این که شخصی به مردم کمک کند نه به خاطر رضای الهی،بلکه برای رضایت دل خودش و این که از این عمل، خوشش می آید و لذت می بردکه به دیگران کمک کند.
    سلام بااجازه منم یه سوال کوچولو بپرسمببخشید اگه کسی نیتش خیر باشه توی کمک به دیگران و کلا اهل خیر باشه و واقعا هدفش هم رضایت خداباشه ولی مثلاکارهای خیرش توسط خونواده ش واطرافیانش بازگو بشه یا مثلا توسط موسسه ای که کمک کرده و اصرار دارن اسمشو برای ترویج کار خیر بگن و امثال این .... این تو نیت اون شخص تاثیر داره ریا هست یانه؟؟؟

    ویرایش توسط ترگل : ۱۳۹۴/۰۹/۰۱ در ساعت ۱۲:۵۸


    Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ و اُفــوِّضُ أمری إلَی الله إنّ ✿الله✿ بصیــــــــرٌ بالعباد Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
    {。^◕‿◕^。}

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    علاقه
    خـــــــــــــــــــــــــــــــــدا
    نوشته
    1,401
    حضور
    77 روز 5 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    8
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6570



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    باید حتما به مسجد رفت و به این افکار بها نداد که شیطان در این لحظه برای این که شما را از این عمل خیر باز بدارد، چنین وساوسی را ایجاد می کند. شما ریاکار نخواهید بود زیرا ریا کار به کسی می گویند که عمل را به نیت دیگران انجام دهد، شما که هر روز مسجد می رفتید، الان هم همینطور به خاطر خدا می روید، نه به خاطر این که میهمانها خوشحال شوند و ببینند
    من شنیدم اگر عادت به کاری حتی مثلا نمازشب داشته باشیم!!!! و مهمانی میادو ما به خاطر اون انجام ندیم ریاست درسته؟؟؟؟



    Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ و اُفــوِّضُ أمری إلَی الله إنّ ✿الله✿ بصیــــــــرٌ بالعباد Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
    {。^◕‿◕^。}

  15. صلوات ها 3


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۴
    نوشته
    446
    حضور
    14 روز 8 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2192



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    اما اگر از اعمالی است که قصد تقرب در آنها شرط نیست، حال اگر به قصد قربت انجام شود، پاداش خواهد داشت و اگر نیت الهی در آن نباشد، ثوابی ندارد، اما عقابی هم ندارد، مثل این که شخصی به مردم کمک کند نه به خاطر رضای الهی،بلکه برای رضایت دل خودش و این که از این عمل، خوشش می آید و لذت می بردکه به دیگران کمک کند.
    اگر بخواهیم مثالی دیگر در باب موضوع این تاپیک بزنم ...

    مثلا در زندگینامه علما و مراجع بزرگ دینی گاها برای برخی شخصیتها اینگونه نقل شده است که ، مثلا فلان عالم ، در فلان جا کلاس برگزار میکرده ، بعد از یک مدت از برگزاری کلاس ، متوجه میشود که چه جمعیت فراوانی به کلاس درسش می ایند ... در اینجا لحظه ای ایشان دچار عجب و غرور میشوند و حال خوبی به ایشان دست میدهد که مثلا این همه طلبه در کلاس ایشان حضور پیدا کرده اند... اما بعد از این موضوع ، این عالم ، بخاطر این که نیتش دیگر کاملا الهی نیست و با نفسانیت مخلوط شده ، یا ان کلاس درس را تعطیل میکنند یا چند جلسه ان را بصورت معلق نگه میدارند.....

    ایا عالمی که افراد زیادی از کلاس ایشان بهره میبرند ، بخاطر اینکه لحظه ای از وفور جمعیت ، لذت میبرند و بعد کلاس را تعطیل میکنند ، ایا ایشان اگر با وجود ناخالص شدن نیتشان ، کلاس را ادامه میدادند ، دچار گناه میشدند؟ اگر گناهی نداشت و فقط از ثواب عملشان کم میشد ، بهتر نبود کلاس را تعطیل نکنند؟ ایا این موضوع نمیتواند سرمشقی برای ما افراد عادی باشد که اگر جایی احساس کردیم عملی با نیت غیرخدایی و برای نفس خودمان انجام میدهیم ، انرا ترک کنیم؟
    ویرایش توسط مولکول 68 : ۱۳۹۴/۰۹/۰۱ در ساعت ۱۷:۱۳

  17. صلوات


  18. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    علاقه
    دشمن شناسی - سرودن شعر
    نوشته
    6,134
    حضور
    136 روز 15 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    19247



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    اگر از اعمالی است که قصد تقرب در آنها شرط نیست، حال اگر به قصد قربت انجام شود، پاداش خواهد داشت و اگر نیت الهی در آن نباشد، ثوابی ندارد، اما عقابی هم ندارد، مثل این که شخصی به مردم کمک کند نه به خاطر رضای الهی،بلکه برای رضایت دل خودش و این که از این عمل، خوشش می آید و لذت می برد که به دیگران کمک کند
    سلام و عرض ادب
    استاد بعید میدونم ثواب نداشته باشه. چون:

    اولاً خدا بزرگتر از اونه که عمل نیکی رو ، ولو از روی شادی دل ، بدون پاداش بذاره. فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ....

    ثانیاً داستان اون فرد کافر که جزء اسیران بود اما خداوند به پیامبر(ص) فرمود که او رو نکشید ، چون خوش اخلاقه و به فقرا کمک میکنه ، بیانگر این موضوعه که حتی اگر نیت قرب الا الله هم در کار نباشه ، عمل خوب ، تاثیر خودش رو خواهد گذاشت. هرچند ممکنه کمرنگتر باشه



    ضمناً یه سؤال هم دارم از حضورتون
    گاهی ممکنه انسان از اینکه فرد خوبیه و در راه حقه شادمان بشه. مثلاً من خودم شاعر هستم. ممکنه شعری برای اهل بیت(ع) بنویسم و دیگران از خوندنش شاد بشن و یاد اهل بیت(ع) در دلشون زنده بشه. اونجا من دل دلم یه شادی خاصی پدید میاد از اینکه این افراد با خوندن شعر من یاد ائمه(ع) افتادن. یا مثلاً فردی به یک شخصی که قراره به زندان بره پولی کمک میکنه و اون شخص از زندان نجات پیدا میکنه. حالا خص کمک کننده ، وقتی شادمانی زن و بچهء اون مرد بدهکار رو می بینه ، خوشحال میشه از اینکه او بوده که باعث و بانی این شادمانی شده و از اینکه وسیلهء خدا شده برای شادی دل چند انسان
    خواستم توضیح بفرماید آیا اینها هم خطاست استاد؟ آیا ریشه در خودخواهی یا ریا داره؟
    تشکر



    آن حرفی که بین مردم خریدار دارد حرف حق نیست
    بلکه حرفی است که با
    داد گفته شود. چه حق باشد ، چه نباشد



  19. صلوات ها 2


  20. #10

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 19 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    اگر میشود سایر اعمالی که اگر در انها خلوص نیت نباشد ، باعث تبدیل ثواب به عقاب میشود را نام ببرید
    به طور کلی، هر عمل عبادی که در آن قصد قرب شرط شده باشد، مثل نماز، وضو و ... غیره اگر ریا در آن صورت بگیرد عمل باطل گشته و معصیت صورت گرفته است.

    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    مثلا میخواهیم ، برای اربعین به پیاده روی رویم ، ولی ته دلمان انچنان خبری از یک نیت معنوی نیست ، مثلا میخواهیم برویم که همینطور با دوستان دور همدیگه خوش بگذرونیم و یک راهی هم رفته باشیم! یا مثلا به این خاطر که در و همسایه و کسبه اهل محل و اهل فامیل بفهمند ما اهل زوار پیاده اربعین هستیم تا از ما به نیکی یاد کنند و... ( والبته در کنار این نیتها ، ان فعل اصلی ، یعنی زیارت امام حسین هم اجبارا توفیقش نصیب ما میشود)
    هر چند انگیزه ی سفر زیارت اربعین با فرضی که مطرح نمودید، الهی و با قصد قربت نبوده، اما در اثنای کار یا در انتهای آن، زیارت واقعی امام حسین صورت گرفته است و همین یعنی قصد قربت. و البته با کسی که از ابتدای راه، با توجه و قصد قربت گام زده بسیار متفاوت است ولی بالاخره او هم در نهایت، زیارت اباعبدالله الحسین علیه السلام را انجام داده است.

    نقل قول نوشته اصلی توسط مولکول 68 نمایش پست ها
    حال در این حالتها ، چون نیت معنوی و خدایی در کار نیست ، بهتر است کلا پیاده روی اربعین نرویم یا به سوال ان دوست پاسخ ندهیم ؟، چرا که ظاهرا در هر دو مورد ، ما کاری بیهوده و بدون اجر انجام میدهیم (اگر گناهی بخاطر جلب رضای غیرخدا برای ما ثبت نشه)
    چون اصل کار، امری پسندیده است، نباید عمل را ترک کرد بلکه نیت را باید اصلاح نمود و به کار ادامه داد، و نیازی نیست که اصل خیر را منصرف شویم، بلکه لازم است نیتِ باطل را منصرف شویم و با نیت صحیح، ادامه بدهیم، چون این مثالهایی که زدید، از مواردی است که می توان در اثنای فعل هم، نیت را اصلاح نمود مثل نماز نیست که اگر از اول نیت شما قصد قربت نباشد، ادامه ی نماز هم باطل می شود و باید از اول بخوانید.

    آیا عمل زیبای مان را بخاطر نیت نا زیبای مان ترک کنیم؟

  21. صلوات ها 5


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود