جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تفاوت ديه غیر مسلمانان با مسلمانان

  1. #1

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247

    تفاوت ديه غیر مسلمانان با مسلمانان




    نكته اول: اهميت جان انسان‏ها از نظر اسلام
    اصل مهمى كه در اسلام به آن توجه شده و در قرآن كريم به عنوان يك قانون براى تمام انسان‏ها در تمام دوره‏ها قرار داده شده است احترام به جان هر انسانى و حق حيات اوست. قرآن كريم پس از آنكه جريان كشته شدن هابيل توسط قابيل را بيان مى‏كند مى‏فرمايدv: «به همين جهت بر بنى اسرائيل مقرر داشتيم كه هر كس انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فساد در روى زمين، بكشد چنان است كه گويى همه انسان‏ها را كشته و هر كس انسانى را از مرگ رهايى بخشد چنان است كه گويى همه مردم را زنده كرده است.» (مائده (5)، آيه 32)
    آمدن نام بنى اسرائيل هم در اين آيه به اين جهت است كه اولين بار اين حكم الهى در آن قوم تثبيت شد چون قتل و خونريزى مخصوصا قتل‏هايى كه از حسد و برترى‏طلبى سرچشمه مى‏گيرد در ميان آنها فراوان بوده و هم اكنون نيز قربانيان بى‏گناهى كه به دست آنها كشته مى‏شوند كم نيستند.(تفسير نمونه، مكارم شيرازى، ج 4، ص 357، دار الكتب الاسلاميه، چاپ هفتم، 1361 ش).
    بنابراين بر اساس اين قانون الهى اصل اولى اين است كه خون همه انسان‏ها محترم است و هيچ كس بدون جهت قانونى حق تعرض به احدى را ندارد تا بدانجا كه اگر كسى انسانى را بكشد گويا حيات بشريت را مورد تهديد قرار داده است.


  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    نكته دوم: اهميت اسلام به حفظ حقوق هموطنان غيرمسلمان
    پيامبر گرامى اسلام(ص) در ابتداى تشكيل حكومت اسلامى، با اهل كتاب ـ خداپرستان غير مسلمان ـ قراردادهاى همكارى متقابل منعقد نمود و بر اساس آن احترام به حقوق آنان را به عنوان يك قانون در حكومت اسلامى قرار داد. (تاريخ سياسى اسلام، سيره رسول خدا(ص)، رسول جعفريان، ص 385، چاپ اول، مهر 1373).
    پس از آن نيز همواره در احكام و قوانين اسلامى براى چنين افرادى كه قصد جنگ و تعرض به مسلمانان نداشتند حقوق اجتماعى قرار داده شد. و بر طبق اين قوانين دولت اسلامى متعهد مصونيت مطلق و همه جانبه آنهاست و جان و مال و ناموس آنان مورد حمايت و حفاظت كامل دولت اسلامى مى‏باشد و هر فرد مسلمان يا غيرمسلمانى كه مرتكب قتل يا جرح و يا آزار هموطن خود گردد مطابق قوانين قضايى و جزايى اسلام به مجازات خواهد رسيد. (حقوق اقليتها، عباسعلى عميد زنجانى، ص 136، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، پاييز 1362).
    در مورد اموال هموطنان غيرمسلمان بايد اين نكته را اضافه كنيم كه مقصود تنها كالاها و اجناسى كه از نظر قانون اسلام ارزش مالى دارد نيست بلكه شامل هر آنچه كه آنان مطابق مقررات خود براى آن ارزش مالى قائلند نيز مى‏شود مگر آنكه قانون خاصى در اين جهت وضع شده باشد(همان، ص 139).
    از پيامبر اكرم(ص) نقل شده كه فرمودند: «آگاه باشيد كسى كه بر معاهدى ـ هم‏پيمان غيرمسلمان ـ ستم كند و يا پيمانش را بشكند و يا او را به كارى بيش از قدرت و امكانش وا دارد و يا از او چيزى بدون رضايت خاطرش بگيرد من در روز باز پسين او را به محاكمه و بازخواست خواهم كشاند» (همان، ص 138)


  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    نكته سوم: ماهيت احكام و قوانين اسلام
    با اندك تأملى در قوانين و مقررات اسلامى به اين حقيقت مى‏رسيم كه اسلام دينى است جامع كه براى كوچكترين تا بزرگترين مسائلى كه يك انسان در جهان هستى ممكن است بدان نياز پيدا كند قانون وضع كرده است. و قوانين آن ساخته فكر بشر نيست كه در آن خطا و اشتباه رخ بدهد و يا توجه به دوره و جامعه‏اى خاص زمينه ساخت آن قوانين باشد كه با تغيير آن جامعه و يا محيط و يا دوره نياز به قوانين جديد داشته باشيم بلكه قوانين اسلامى نشأت گرفته از سرچشمه وحى است كه هرگز اشتباهى در آن رخ نمى‏دهد و كلامى است براى تمام انسان‏ها در تمام دوران‏ها و قوانين الهى بر اساس مصالح و حقائقى است كه ممكن است بشر با فكر محدود خود نتواند آن را دريابد.
    براي آگاهي بيشتر نگاه كنيد: قرآن كريم، سوره نجم (53)، آيه 4 و 3.


  7. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    نكته چهارم: مسأله تفاوت ديه مسلمان با غير مسلمان
    يكى از مقررات مفصل اسلام قانون ديات مى‏باشد. چنان كه گفته‏اند در شريعت يهود قانون ديه وجود ندارد اما در مسيحيت وجود دارد و الزامى است (مبسوط در ترمينولوژى حقوق، محمدجعفر جعفرى لنگرودى، ج 3، ص 1996، چاپ اول، 1378 ش، كتابخانه گنج دانش).
    اسلام ضمن امضاى نهاد ديات آن را بر نظام خاصى مبتنى كرد و مقدار آن را به طور دقيق مشخص و تعيين نمود (ماهيت حقوقى ديات، سيد منصور ميرسعيدى، ص 18 و 19، چاپ اول، پاييز 73 ش، نشر ميزان).
    يكى از احكام مقرر در ديات، لزوم متساوى بودن جانى و مجنى عليه در دين براى يكى بودن ديه پرداختى مى‏باشد كه بر اساس آن اگر هر دو آنها مسلمان و يا غيرمسلمان باشند ديه آنها يكى است. (تحرير الوسيله، امام خمينى(ره)، ج 2، ص 468، مؤسسه نشر اسلامى، قم 1363 ش).
    اما اگر مسلمانى غيرمسلمانى را بكشد مقدار ديه او كمتر از ديه يك مرد مسلمان است (همان، ج 2، ص 503).
    البته در اين جهت ديگر فرقه‏هاى اسلامى نيز همين عقيده را دارند (ديه، عوض احمد ادريس، ترجمه عليرضا فيض، ص 184 و 183، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، تهران، 1377 ش).
    البته برخى از فقهاى بزرگ ما اين حكم را در همه احوال يكى ندانسته‏اند بلكه آن را متغير و تابع شرايط گوناگون دانسته‏اند كه در بعضى مواقع ديه چنين شخصى همسان با ديه يك فرد مسلمان خواهد بود(جواهر الكلام، محمدحسن نجفى، ج 43، صص 41 ـ 38، دار الكتب الاسلاميه، چاپ سوم، بهار 62).
    علاوه بر آن برخى از فقهاء مقدار اين ديه را در اختيار حاكم دولت اسلامى قرار داده‏اند كه به صلاحديد خود مى‏تواند آن را برابر با ديه قتل مسلمانان قرار دهد (شرايع الاسلام، محقق حلى، ج 4، ص 1018، نشر استقلال، چاپ امير قم، چهارم، 1373 ش، مقاله ديه اهل ذمه و شهروندان غيرمسلمان، سيد محمود هاشمى شاهرودى، فصل‏نامه فقه اهل بيت(ع)، شماره بيست و هشتم (زمستان 380)، ص 53 و 54).


  8. صلوات


  9. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    نكته پنجم: توجيه تفاوت
    با صرف نظر از مطالبى كه گذشت و با فرض وجود چنين تفاوتى آيا مى‏توان براى آن از آيات و روايات توجيهى يافت؟ در پاسخ بايد گفت كه برخى از آيات قرآن كه در صدد معرفى دين اسلام و تطبيق آن با اديان ديگر هستند بيان گر اين مطلب هستند كه دين اسلام تنها دين پذيرفته شده و پسنديده نزد خداوند مى‏باشد «ان الدين عندالله الاسلام» (آل عمران (3)، آيه 19).
    و اينكه با ظهور اسلام تمام اديان حتى ديگر اديان الهى كه خداوند در زمان‏هاى سابق براى بشريت فرستاده بود ملغى گرديده و اگر كسى بخواهد نجات و رستگارى را دريابد بايد به دين اسلام بگرود «هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله و كفى بالله شهيدا ؛ او خدايى است كه رسول خود را با قرآن و دين حق به عالم فرستاد تا او را بر همه اديان دنيا غالب گرداند و بر حقيقت اين سخن گواهى خدا كافيست»(فتح (48)، آيه 28)
    «و من يبتغ غيرالاسلام دينا فلن يقبل منه؛ و هر كس غير از اسلام دين ديگرى را اختيار كند هرگز از او پذيرفته نيست» (آل عمران (3)، آيه 85)
    و در آيه‏اى ديگر خداوند كفار اهل كتاب را مورد عتاب قرار مى‏دهد كه شما در عين آگاهى به حقانيت دين اسلام آن را نپذيرفتيد «ان الدين عندالله الاسلام و ما اختلف الذين اتوا الكتاب الا من بعد ما جاءهم بغيا بينهم و من يكفر بآيات الله فان الله سريع الحساب؛ همانا دين پسنديده نزد خداوند اسلام است و اهل كتاب در آن راه مخالفت نپيمودند مگر پس از آنكه به حقانيت آن آگاه شدند و اين خلاف را از راه رشك و حسد در ميان آوردند و هر كس به آيات خداوند كافر شود بترسد كه محاسبه خدا زود خواهد بود» (آل‏عمران (3)، آيه 19)
    با توجه به اين دسته از آيات مى‏توان گفت چنين احكامى با فرق گذاشتن بين كافر و مسلمان و امتياز دادن به فرد مسلمان در صدد توجه دادن به عزت و برترى دين اسلام و باطل بودن هر آئينى جز آن مى‏باشد و طبعا فرد مسلمان به سبب عقيده سالم و صحيحش از فرد كافر امتياز و برترى پيدا مى‏كند.
    پس طبق منطق قرآن كفار در هيچ زمينه‏اى نبايد هم شأن مسلمانان قرار داده شوند بلكه همواره بايد مسلمانان از آنان برترى داشته باشند چون دين حق اسلام است و اين حقيقت بايد در هر زمينه‏اى آشكار باشد. چنانكه امام باقر(ع) فرمودند: «خداوند بزرگ به خاطر مسلمان شدن ما جز بر عزت و افتخار ما نيافزود»(وسائل الشيعه، حر عاملى، ج 26، ص 12،)ح 4، چاپ آل‏البيت، سوم، 1416 ق).
    و نيز پيامبر اكرم(ص) فرمودند: «اسلام به شخص مسلمان جز خير و نيكى نمى‏افزايد»(همان، ص 14، حديث 10).
    و نيز امام صادق(ع) فرمودند «اسلام در حقوق فرد مسلمان همواره عزت و زيادتى افزوده است» (همان، ص 15، حديث 14)
    مسأله‏ى ديه‏ى مسيحيان، يهوديان و زرتشتيان از ديدگاه علماى شيعه اماميه و اهل سنت، مورد اختلاف است.
    از ديدگاه اهل سنت، ديه‏ى مسيحي و يهودى با ديه زرتشتى فرق دارد و در ديه‏ى مسيحى و يهودى هم اختلاف نظر دارند. برخى از آنان ديه‏ى اين دو امر را يك سوم ديه‏ى مسلمان مى‏دانند، برخى يك دوم ديه‏ى مسلمان گفته‏اند، برخى ديه‏ى آن دو را ديه‏ى كامل مى‏دانند و برخى هم مى‏گويند: اگر كسى مسيحى يا يهودى را به عمد بكشد بايد ديه‏ى كامل بدهد و اگر به خطا بكشد بايد نصف ديه‏ى مسلمان، ديه بدهد و در مورد زرتشتيان، مالكى‏ها و شافعى‏ها گفته‏اند كه ديه‏ى آنان هشتصد درهم است( مفتاح الكرامة، ج 21، ص 176، چاپ اول، دارالتراث، لبنان، بيروت، 1418 ق).
    از ديدگاه اكثريت علماى شيعه‏ى اماميه، ديه‏ى اهل كتاب (مسيحيان، يهوديان و زرتشتيان) هشتصد درهم است( جواهر الكلام، ج 43، ص 38؛ تحريرالوسيله، ج 2، ص 559، مسأله 30؛ وسائل الشيعه، ج 19، ص 160، باب 13 از ابواب ديات النفس).
    و بر اساس برخى از روايات، در زمان پيامبر هم ديه اهل كتاب هشتصد درهم بوده و با ديه مسلمان يكسان نبوده است. ديه‏ى مسلمان بر اساس درهم، ده هزار درهم است (000/10) تحرير، ج 2، ص 55، م 1).
    سماعة بن مهران از امام صادق(ع) چنين نقل كرده است: پيامبر اسلام(ص)، خالد بن وليد را به بحرين فرستاد، خالد خون عده‏اى از اهل كتاب را ريخت و به پيامبر(ص) نامه نوشت. در آن نامه به اطلاع پيامبر رسانيد كه گروهى از يهود و نصارا را كشتم و براى اوليايشان هشتصد درهم ديه دادم. گروهى از زرتشتيان را هم كشتم. ولى به آنان چيزى ندادم. چون درباه‏ى آنان چيزى به من نگفته‏ايد. پيامبر اسلام در جواب نامه‏ى خالد نوشت: ديه‏ى رزتشتيان مانند ديه مسيحيان و يهوديان است و آنان اهل كتاب هستند (وسائل الشيعه، ج 19، ص 161، باب 13، ح 7، ابواب ديات النفس).
    اين روايت، به روشنى مى‏فهماند كه در زمان خود پيامبر اسلام هم ديه‏ى اهل كتاب با مسلمان فرق داشت.
    در برخى از روايات آمده است كه ديه اهل كتاب، با ديه مسلمان فرق ندارد. ابان بن تغلب از حضرت امام صادق(ع) نقل كرده است كه آن حضرت فرمود: ديه‏ى يهودى، نصرانى و مجوسى، مانند ديه‏ى مسلمان است (وسائل الشيعه، ج 19، ص 163، باب 14، ح 2).
    از نظر شيخ طوسى، اين روايت مربوط به كسانى است كه عادت به كشتن اهل كتاب دارند. اگر كسى عادت به كشتن اهل كتاب داشته باشد بايد ديه‏ى كامل بدهد تا دست به اين عمل نزند (جواهر، ج 43، ص 39).
    در روايتى آمده است كه از حضرت امام صادق(ع) از قتل اهل كتاب سؤال شد. آن حضرت فرمود: قتل اهل ذِمّه (اهل كتاب) كار سختى است و مردم آن را تحمل نمى‏كنند. پس بايد به اولياى مقتول، عينِ ديه‏ى مسلمان را بدهد تا اين قاتل دست از كشتن مردم عراق و اهل كتاب بردارد. اگر بنا باشد مسلمان بر اهل كتاب خشم بگيرد، او را بكشد، زمين‏هاى او را تصاحب كند و هشتصد درهم به اوليايش بدهد. در اين صورت، كشتار در ميان اهل كتاب بيشتر مى‏گردد (وسائل الشيعه، ج 19، ص 163، باب 14، ح 1).
    در ميان بزرگان شيعه، شيخ صدوق، در مورد روايات ديه، نظر خاصى دارد. براى اطلاع مى‏توانيد به كتاب من لايحضره الفقيه، ج 4، ص 91، چاپ آخوندى، چاپ پنجم، 1390 ه ق مراجعه كنيد.


  10. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۵/۰۹/۱۹, ۱۴:۰۴ : 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود