صفحه 1 از 7 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ***** تکریم ، پدر + مادر = تعظیم ربوبی *****

  1. #1

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784

    ***** تکریم ، پدر + مادر = تعظیم ربوبی *****






    ضرورت کریم پدر و مادر ؟

    به چند دلیل باید به والدین احترام گذاشت وآنها را تکریم نمود :
    1-لزوم سپاس گزاری از والدین:
    انسان همیشه تحت تأثیر احسان و نیکی دیگران قرار دارد. اگر کسی به ما یک دسته گل هدیه بدهد یا با خوش‏رویی به ما سلام کند یا در انجام کاری به ما کمک کند، بی‏اختیار خوشحال می‏شویم و دوست داریم نیکی او را حتی در حد تشکر زبانی جبران کنیم. به ویژه اگر او هیچ چشم‏داشتی نداشته باشد و محبتش را رایگان در اختیار ما بگذارد.
    بالعکس ما انسان‏ها از کسی که خودخواه و متکبر است و در مقابل خوبی‏ها و محبت‏های دیگران بی‏تفاوت است بدمان می‏آید. اگر کسی جواب سلام ما را ندهد به شدت عصبانی می‏شویم.
    علتش این است که روحیه تشکر و قدردانی در سرشت ما قرار دارد. در عالم هستی بعد از خدا هیچ کس با محبت ‏تر و نیکوکارتر از پدر و مادر نیست. حتی اگر پدر یا مادر نشده باشیم می‏توانیم با کمی تأمل در رفتار پدر و مادرها به راحتی این مطلب را درک کنیم.
    والدین، به ویژه مادران گاهی تمام خوشی‏ها و لذت‏های خود را رها می‏کنند و برای آسایش فرزندشان هزینه می‏کنند. بارها دیده‏ایم که مادران نخوابیده‏اند تا فرزندشان را بخوابانند، نخورده‏اند تا فرزندشان را سیر کنند. در بسیاری از خطرات خود را سپر بلای فرزند قرار داده‏اند. عاطفه مادر به فرزند حتی در حیوانات دیده می‏شود، اما هرگز به اندازه انسان نیست.
    در این جا چند نمونه از نیکی‏های والدین را یادآوری می‏کنیم:
    اـ ایام بارداری مادر با تمام سختی‏ها و فشارها و حتی گاهی بیماری‏ها، در حالی که فرزند هرگز رنج مادر را درک نمی‏کند.
    ب ـ زحمات پدر در ایام بارداری مادر و رسیدگی‏ها و پذیرایی‏های از مادر برای این که فرزندی سالم به وجود آید.
    پ ـ ولادت فرزند که سخت‏ترین درد را بر مادر تحمیل می کند. این در حالی است که مادر می‏توانست باردار نشود و درد نداشته باشد، ولی برای بقای نسل انسان تلاش کرد و خود را به رنج انداخت.
    ت ـ شیر دادن و بی‏خوابی کشیدن و تحمل گریه‏ها و ناله‏های کودک و مداوای بیماری‏های او و تر و خشک کردن‏ها و بهداشت و تمیزی کودک،نیز دور کردن او از خطرات زیاد و هزاران خدمتی که مادر و پدر در دوران نوزادی و کودکی فرزند می‏کشند تا رشد کند و بزرگ شود .اگر یکی از این نیکی‏ها نبود هرگز بچه زنده نمی‏ماند.
    ث ـ تربیت فرزند، یاد دادن مهارت‏های کلامی مثل سخن گفتن و مهارت‏های حرکت مثل راه رفتن و خواندن و نوشتن و تهیه لباس و خوراک و وسایل رفاهی و راحتی و خوشی او، همه به کوشش‏های پدر و مادر انجام می‏شود.
    ج ـ ادامه داشتن محبت‏ها تا پایان عمر به شکل‏ها و قالب‏های متفاوت حتی در حق فرزندان او یعنی نوه‏ها تا حد توان بیانگر بزرگی الطاف آنان است.
    2- دستور خدا :
    خداوند با دستور به احسان به والدین، انسانها را به این واسطه های فیض و رحمت خود، راهنمایی نموده است. خداوند در قرآن کریم، که کتاب هدایت انسانهاست، به احسان به والدین سفارش کرده و فرموده است : "وبالوالدین‌احساناً"(1)
    3- احترام به والدین سبب تحکیم نهاد خانواده وانسجام نظام اجتماعی می گردد.


    منابع :
    1- اسراء(17) آیه 23

  2. صلوات ها 11


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    در آموزه های دینی استحکام نظام خانواده و رعایت حقوق دیگران از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ از این رو فرزندان نسبت به والدین وظایفی دارند که رعایت آن ها نقش بنیادی در استحکام نظام خانوادگی دارد. همان گونه که والدین نسبت به فرزندان وظایفی دارند.(1) که با انجام آن ها نقش اساسی در تربیت فرزندان و ایجاد جامعه­ای ارزشی دارند. در این جا به برخی وظایف فرزندان نسبت به والدین اشاره می شود:
    1) شناخت مقام والدین
    یکی از وظایف فرزندان نسبت به والدین شناخت مقام و حق آنان است. در اسلام والدین جایگاه بس بلندی دارند تا آنجا که نگاه نمودن به والدین عبادت شمرده شده است. پیامبر(ص) فرمود :"... و النّظر الی الوالدین برأفة و رحمةٍ عبادةٌ؛(2) نگاه نمودن بر صورت والدین با مهربانی و لطف، عبادت است".
    از سوی دیگر در آیات(3) و روایات(4) به رعایت جایگاه بلند پدر و مادر سفارش شده است، چنانکه در روایتی آمده که "بهشت زیر پای مادران است".(5) امام سجاد(ع) یکی از وظایف فرزندان نسبت به والدین را حق‌شناسی
    آنان دانست.
    امام سجاد(ع) فرمود: "و حق مادر این است که بدانی او تو را در جایی برداشته که کسی را بر نمی دارد. او از میوة دل خود به تو داده که کسی به دیگری نمی­دهد. تو را به همة‌اعضای خود نگهبانی کرده و باکی نداشته است که گرسنه ماند اما تو را سیر کند، و خود تشنه ماند و تو را سیراب کند، و برهنه باشد و تو را بپوشاند. خود در آفتاب باشد و تو را در سایه نگاه دارد و به خاطر تو بیداری کشد و تو را از گرما و سرما نگهدارد: پس جز به یاری خدا و توفیق او از عهدة سپاس مادر بر نخواهی آمد".(6)
    2) احترام به والدین
    در آموزه های دینی به احترام والدین سخت اهمیت داده شده است؛ تا آن جای که در آیات متعدد(7) احترام به والدین در کنار توحید قرار گرفته(8) و به فرزندان سفارش شده است که پدر و مادر فریاد نزنند: "... فلا تقل لهما أفٍّ و لا تنهر هما و قل لهما قولاً کریماً؛(9) و بر آن ها فریاد مزن، و گفتار لطیف و سنجیدة بزرگوارانه به آن ها بگو".
    در آیة دیگرسفارش شده است که فرزندان در برابر والدین متواضع باشند: "بال‌های تواضع خویش را برایشان از محلت و لطف فرود آور، و بگو: پروردگارا، همان گونه که آن‌ها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمت شان قرار ده!".(10)
    در بعضی روایات به مصادیق، و نمودهایی از احترام اشاره شده است. از رسول‌خدا(ص) سوال شد: حق والد بر فرزند چیست؟ حضرت فرمود: "پدر و مادر را به اسم شان صدا نزند و در هنگام راه رفتن جلوتر از آن ها حرکت نکند و در هنگام نشستن در جلسه ای قبل از والدین ننشیند و اعمالی انجام ندهد که دیگران به خاطر اعمال فرزند، پدر و مادر را دشنام دهند".(11)
    3) احسان به والدین
    یکی از وظایف مهم فرزندان نسبت به والدین، احسان به آنان است، از این رو قرآن و روایات همگان را به احسان به والدین فرا خوانده و از آن به عنوان جهاد یاد کرده است.(12)
    در قرآن آمده است: "لا تعبدون إلاالله و بالوالدین احساناً؛(13) جز خداوند یگانه پرستش نکنید و به پدر و مادر نیکی کنید". نیز: "چیزی را شریک خدا قرار ندهید و به پدر و مادر نیکی کنید".(14)
    احسان به والدین بدان جهت اهمیت دارد که والدین در شکل گیری زندگی و تربیت فرزندان نقش بنیادی داشته و فرزندان مدیون زحمات طاقت فرسای والدین هستند.
    بر اساس ضرورت احسان به والدین است که بزرگان دین به والدین احترام گذاشته و به آنان احسان می کردند. مرحوم شیخ اعظم انصاری، مادرش را تا نزدیک حمام به دوش می گرفت و او را به زن حمامی سپرده، می ایستاد تا او را به خانه برگرداند. هر شب به دست بوسی مادر می آمد و صبح با اجازه او از خانه بیرون می­رفت. شیخ انصاری به رغم آن که کار و تدریس بسیار داشت، ولی تمام نمازهای واجب عمر مادرش را قضا کرد.
    4) اطاعت از والدین
    یکی از وظایف مهم فرزندان نسبت به والدین اطاعت است. فرزندان وظیفه دارند که خواسته های مشروع والدین را بر آورند و از دستورهای آنان سرپیچی نکنند. حتی اگر پدر و مادرفرزند خویش از انجام عمل مستحبی نهی کنند،‌فرزند نباید آن را انجام دهد. البته اگر اطاعت والدین موجب معصیت و نافرمانی خدا شود و یا با یکی از واجبات الهی تعارض پیدا کند، اطاعت آنان واجب نیست.(15)
    انجام ندادن وظایف نسبت به والدین، گاهی به عاق والدین شدن منجر می شود.
    علامه مجلسی در شرح کافی می گوید: عقوق والدین به این است که فرزند حرمت آن ها را رعایت نکند و بی ادبی نماید و آن ها را به سبب گفتاری یا رفتاری برنجاند و آزار و اذیت کند و در چیزهایی که عقلاً و شرعاً مانعی ندارد، نافرمانی نماید و این عقوق از گناهان کبیره است و دلیل بر حرمت آن، کتاب و سنت و اجماعِ خاصه و عامه است.(16)
    در برخی از روایات به آثار و پیامدهای عاق والدین تصریح شده است. پیامبر(ص) فرمود: "کسی که پدر و مادر خود را به خشم آورد، خدای را به غضب در آورده است".(17)
    همو فرمود: "کسی که والدین خود را بیازارد، مرا اذیت کرده و کسی که مرا بیازاد، خدا را آزار داده و آزار کنندة خدا ملعون است".(18)
    در مورد ارتباط بین آزار و اذیت پدر و مادر و ناراحت کردن آن ها و قبول نشدن اعمال، امام صادق(ع) فرمود: "کسی که به پدر و مادرش از روی غیظ بنگرد و بر والدین ستم کرده باشد، خداوند نماز او را نمی پذیرد".(19)
    همچنین پیامبر(ص) فرمود: "عاق والدین هر عملی که می خواهد، به جا آورد، زیرا هرگز داخل بهشت نخواهد شد".(20)
    پی‌نوشت‌ها:

    1. کنز العمال، ج 16، ص 444؛ مکارم الاخلاق، ص 220.
    2. بحارالانوار، ج 74، ص 45.
    3. اسراء (17) آیة 23؛ تفسیر نمونه، ج 12، ص 72 به بعد.
    4. کافی، ج 2، ص 158.
    5. گناهان کبیره، ج 1 - 2، ص 127.
    6. جعفر شهیدی، زنگانی علی بن الحسین(ع)، ص 180.
    7. بقره(2) آیة‌83 ؛ نسا (4) آیة 36؛ انعام (6) آیة 151.
    8. تفسیر نمونه، ج 12، ص 78.
    9. اسراء (17) آیة 23.
    10. همان، آیة 24.
    11. بحارالانوار، ج 71، ص 45.
    12. کافی، ج 2، ص 158.
    13. بقره (2) آیة 83.
    14. انعام (6) آیة 151.
    15. تفسیر نمونه، ج 12، ص 79.
    16. گناهان کبیره، ج 1- 2، ص 120.
    17. گناهان کبیره، ج 1- 2، ص 118.
    18. مستدرک الوسایل، کتاب نکاح، باب 75.
    19. گناهان کبیره، ج 1-2، ص 119.
    20. مستدرک الوسایل، کتاب النکاح، باب 75.

  5. صلوات ها 9


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784




    فرزند خوب،فردی است که به وظیفه خود در قبال والدین عمل کند.
    آنان را ناراحت و خشمگین نکند و با رفتار و گفتارش آن ها را رنجیده خاطر نسازد . اگر کاری کرد که آن ها دلگیر و ناراحت شدند، با توبه و استغفار از کارهای گذشته و با نیکی و احسان به والدین، آن را جبران کند.
    پیامبر اسلام(ص) می‏فرمایند: «نیکی به والدین کفاره گناهان است»، (بحارالانوار، ج 26).
    برخی از وظایف فرزند نسبت به والدین‏ عبارت است از:

    1- دوستی و محبت و مهرورزی و فروتنی نسبت به پدر و مادر،
    2- کمک و مساعدت و یاری به والدین در اداره امور خانه و خانواده،
    3- در حد امکان مطابق نظر پدر و مادر عمل نمودن
    4- انجام ندادن رفتار و گفتاری که موجب رنجش و آزردگی آنها می‏شود،
    5- دعا کردن در حق والدین.


  7. صلوات ها 8


  8. #4

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    بهشت زیر پای مادران ومسله حق حضانت ؟

    به نظر نمی‌رسد که بیان این دو مطلب تضادی وجود داشته باشد. شاید تصور شما ناشی از عدم شناخت کامل از این دو موضوع باشد، مثلاً در مورد حضانت شاید ندانید که این حق (و یا در واقع مسئولیت) هم برای پدر هست و هم برای مادر. مسئله بهشت زیر پای مادران نیز اشاره به اهمیت و ارزش و مقام مادر دارد.
    ما این دو مسئله را به صورت جداگانه برایتان بیان می‌کنیم و امیدواریم که شبهه و اشکال‌تان برطرف شود.
    دلیل این که گفته‌اند: بهشت زیر پای مادران است چیست؟
    مادر این موهبت الهی،‌ و این فرشته زمینی در قرآن و روایات به کرّات مورد تمجید قرار گرفته و خدا ضمن ارج نهادن به مقام و منزلت والدین، تکالیف فراوانی بر عهده فرزند قرار داده است. رسول خدا(ص) و ائمه‌اطهار(ع) در روایات فراوانی به بیان منزلت والدین پرداخته اند. یکی از این احادیث، روایت شریفه "الجنه تحت اقدام الأمّهات" می‌باشد.(1) در تفسیر این حدیث دو وجه به نظر می‌رسد:
    اوّل: در ضرب المثل‌ها برای شخص آگاه به وضعیت جغرافیایی و مکانی شهر می‌گویند: "فلانی همه شهر زیر پایش است". کنایه از این که شخص بر تمام مکان‌های شهر و نقاط مختلف آن مسلط است. حال در مورد مقام مادر فرمود: بهشت زیر پای مادران است، کنایه از این که مادر بر بهشت مسلط است. اگر فرزند آرزوی بهشت دارد، باید مادر از او راضی باشد، و رضایت او شرط ورود به بهشت است. اگر رضایت والدین نباشد، فرزند وارد بهشت نمی‌شود.
    دوّم: روایت دیگری در مورد مادر وارد شده که "در زیر پای مادران، باغی از باغ‌های بهشت است"(2) از مجموع این دو روایت می‌توان برداشت که رضایت پدر و مادر شرط ورود به بهشت است، زیرا در این روایت فرموده: در زیر پای مادران باغی از باغ‌های بهشت است. طبق روایات،‌بهشت دارای درجات مختلف می‌باشد که هر درجه به فراخور مقام و استحقاق به افراد تعلّق می‌گیرد. این مرتبه از جنت،‌مستحق کسانی است که مادر از آن‌ها راضی باشد.
    با توجه به مطالب بالا، روشن می‌گردد که معنای روایت این نیست که هر زنی بمیرد،‌وارد بهشت می‌شود، بلکه فقط اهمیت مقام مادر را نسبت به فرزند یادآور می‌شود.
    این که گفته "بهشت زیر پای مادر است" و نگفته "بهشت در دست مادر است" شاید می‌خواهد بگوید آن قدر باید
    در برابر مادرت متواضع باشی که حتی کف پای او را به صورت بمالی یا ببوسی و این قدر به او احترام بگذاری!
    نکته‌دیگر: به فرزندان گوشزد می‌کند، مبادا به خاطر این که مادر در اثر پیری یا جهات دیگر، حرف‌ها یا کارهایی که شما نمی‌پسندید، انجام دهد، نسبت به او بی اعتنا باشی و یا پدر را بر او ترجیح دهی یا زنت یا شوهرت را بر او ترجیح دهی!
    پیامبر فرمود: "إذا کنت فی صلوة التصوع فإنْ دعاک والدک فلا تقطعها و إن دعتک و الدتک فاقطعها؛ (3)هنگامی که نماز مستحبی می‌خوانی، اگر پدرت تو را صدا کرد، نمازت را قطع نکن،‌ولی اگر مادرت تو را صدا زد،‌نمازت را قطع کن و به او جواب بده".
    امام خمینی فرمود: "در دامن زن، مرد به معراج می‌رود" یعنی اگر زن (مادر) اخلاق نیکو داشته، فرزند را درست تربیت کند،‌عاقبت فرزند، بهشت و خوشبختی است. از این رو رَحِم (زهدان) پاک است که فرزندانی بهشتی تربیت می‌کند.
    چرا بعد از طلاق، فرزند پس از مدتی بعد از سنی به دست پدرش سپرده می‌شود؟چرا قوانین کشورهای دیگر به این ترتیب نیست؟
    پاسخ: حضانت در لغت به معنی دامن گرفتن کودک است، و در اصطلاح، مسئولیت شرعی سرپرستی و نگهداری پدر و مادر از فرزند خود است. اگر فرزند پسر بود، مادر تا دو سال و اگر دختر است، تا هفت سال در نگهداری آن بر پدر اولویت دارد و پس از آن تا بلوغ، مسئولیت پدر می‏باشد.(4) و این تقسیم بندی به جهت مصلحت و نیاز کودک تعیین شده است. بنابراین روشن می‏شود که مسئولیت حضانت تنها برای پدر نیست، بلکه مادر نیز در انجام آن در مدتی مسئولیت دارد و در زمانی که فرزند نیاز بیشتری به مادر دارد، اولویت نگهداری فرزند به او داده شده و در عین حال در همین مدت، تأمین هزینه زندگی کودک برعهده پدر است.
    همان گونه که از این حکم به دست می‌آید، در اینجا احکام اسلامی بر طبق مصالح فرزندان تنظیم شده است و چون
    در کودکی نیاز فرزند به مادر بیشتر است،مسئولیت سرپرستی به مادر داده شده و در سنین بالاتر که فرزند نیاز به
    لوازم زندگی دارد، مسئولیت آن به پدران داده شده است. البته اگر هر کدام از پدر و مادر نخواهند این مسئولیت را بپذیرند، از این جهت که به زندگی فرزند آسیب می‌رساند، حاکم شرع و قاضی این مسئو لیت را بر دیگری می‌گذارد.
    بنا بر این تا زمان بلوغ فرزندان،‌مسئله‏ای که مطرح است سرپرستی و حفظ و نگهداری آنان است و این بین والدین تقسیم شده است. در پسران تا پانزده سال، دو سال و در دختران از نه سال، هفت سال مربوط به مادران است و بقیه برعهده پدران می‏باشد.
    قوانین مذکور در صورت عدم توافق والدین در نگهداری کودک است و در صورت توافق طبق توافق، عمل کردن اشکال ندارد. هم چنین این حق حضانت به صورت مطلق نیست،بلکه اگر صلاحیت مرد برای حاکم شرع و قاضی محرز نشود، حضانت را بر عهده زن قرار می‌دهد یا بالعکس.
    اما پس از بلوغ، فرزندان مستقل هستند و پیش هر یک از والدین می‏توانند زندگی کنند یا مستقل باشند.

    پی‌نوشت‌ها:
    1. کنز العمال، ج 16، ص 461،‌ح 45439؛ مستدرک الوسائل، ج 15، ص 180.
    2. مستدرک الوسائل،‌ج 15، ص 178.
    3. المستدرک‌، ج 15، ص 181.
    4. مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف، ج 4، ص 574، ماده حضانت. تحریر الوسیله امام خمینی، ج 2، حقوق اولاد.
    *****   تکریم ، پدر + مادر =  تعظیم ربوبی  *****

  9. صلوات ها 7


  10. #5

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    فرزند خوب،فردی است که به وظیفه خود در قبال والدین عمل کند.
    آنان را ناراحت و خشمگین نکند و با رفتار و گفتارش آن ها را رنجیده خاطر نسازد . اگر کاری کرد که آن ها دلگیر و ناراحت شدند، با توبه و استغفار از کارهای گذشته و با نیکی و احسان به والدین، آن را جبران کند.
    پیامبر اسلام(ص) می‏فرمایند: «نیکی به والدین کفاره گناهان است»،
    (بحارالانوار، ج 26).
    *****   تکریم ، پدر + مادر =  تعظیم ربوبی  *****

  11. صلوات ها 8


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    علاقه
    علاقمند به کتاب روانشناسی و تاریخی
    نوشته
    1,310
    حضور
    40 روز 12 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    10
    صلوات
    3701



    با سلام

    محبت و مهربانی با پدر و مادر، امری است که عقل و شرع به ضرورت آن اقرار می کنند. خداوند مهربان در قرآن مجید می فرماید: وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ (اسراء: 24) از روی محبت و مهربانی، بال فروتنی را برای پدرو مادرت فرود آور.
    بی تردید، اگر انسان به زحمت ها و رنج های بی شائبه والدین توجه کند، هرگز نیکی های آنان را از یاد نمی برد. امام زین العابدین علیه السلام می فرماید: حق مادرت آن است که بدانی، او به گونه ای تو را حمل کرد که هیچ کس کسی را چنین حمل نکرده است و چنان ثمره ای از قلبش را به تو داده است که هیچ کس به کسی نمی دهد. او با جوارحش تو را حفظ کرده و هراسی از آن نداشته است که با وجود گرسنگی، تو را سیر و با وجود تشنگی، تو را سیراب کند و تو را بپوشاند. در حالی که خود برهنه است، خویشتن را در آفتاب، سایبان تو سازد و از برای تو از خواب دست کشد و تو را از گرما و سرما حفظ کند تا برای او باقی بمانی و تو نمی دانی سپاسش را به جای آری، مگر به یاری و توفیق الهی.
    اگر شخصی کوچک ترین نیکی و احسانی در حق انسان به جای آورد، عقل تشکر و قدردانی از او را لازم می داند، حال با توجه به این که پدر و مادر سمبل نیکی و احسان به فرزند هستند و از جان خود برای پرورش او مایه می گذارند، سزاوارترین انسان ها برای احترام و قدردانی اند.

    احترام به والدین را هم شرع تأکید می کند و هم عقل سفارش.


    1. باید در همه حال با پدر و مادر، رفتاری شایسته داشت، چه رفتار آنها موافق میل فرزند باشد و چه برخلاف میل فرزند.
    2. از توصیه های اسلامی، نگریستن به والدین از روی عطوفت و مهربانی و سپاس گزاری و قدردانی از آنهاست.

    3. سپردن والدین به خانه سالمندان، نیازمندی آنان را به محبت و دست گیری و مهربانی تأمین نخواهد کرد.

    4. بعد از فوت پدر و مادر نیز باید در حق آنان نیکی کرد، همانند: طلب آمرزش برای آنان، نماز خواندن، حج کردن از طرف آنان و صدقه دادن.
    فعاليت داشتن در فضاي مجازي و پاک ماندن در آن ' تقواي دو چندان ميخواهد. يادمان نرود گاهي با گناه به اندازه ي يک لايک فاصله داريم... يادمان نرود فضاي مجازي هم "محضر خداست " نکند که شرمنده باشيم، امان از لحظه ي غفلت که فقط خدا شاهد است و بس...! گاهي روي مانيتور بچسبانيم "ورود شيطان ممنوع " مراقب دستي که کليک ميکند، چشمي که ميبيند و گوشي که ميشنود باشيم... و بدانيم و آگاه باشيم که خدا هم هميشه آنلاين "است. .وما فقط در مشگلات آنلاین میشیم

  13. صلوات ها 6


  14. #7

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    نفرین پدر به استجابت نزدیک است،‌ همان طور که پیامبر اکرم(ص) فرمود: «از نفرین پدر بترسید که از ابر بالاتر می رود و خداوند به آن بنگرد و بفرماید: آن را نزد من آورید تا اجابت نمایم. پس از نفرین پدر سخت بر حذر باشید که از شمشیر برنده‌تر است».(1) اما این تأثیر در جایی است که نفرین به حق باشد، یعنی فرزند کار خلافی انجام داده و پدر را آزرده باشد اما اگر فرزند به وظیفة خود عمل کرده و پدر به ناحق نفرین کند، تأثیری نخواهد داشت. خداوند بر اساس عدل و حکمت دعا را مستجاب می کند.
    در عین حال احترام به پدر و مادر لازم است، حتی اگر بدی کنند چه این از نفرین پدر در هر ص.دت باید هراس ناک بودوباید رضایت اورا جلب نمود .

    پی‌نوشت‌ها:
    1. بحار الانوار، ج 71، ص 83.
    *****   تکریم ، پدر + مادر =  تعظیم ربوبی  *****

  15. صلوات ها 7


  16. #8

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    قرآن مجید احسان به پدر و مادر را وظیفة مردم می داند و می فرماید: "پروردگارت فرمان داده که تنها او را بپرستید و نسبت به پدر و مادر نیکی کنید. هرگاه یکی از این دو یا هر دو نزد تو به سن پیری برسند، بر آن ها فریاد مزن و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آن ها بگو و بال های تواضع خود را در برابرشان از محبت و لطف فرود آر".[1]
    امام صادق(ع) در مورد معنای احسان می‌فرماید: "احسان آن است که با آنان رفتار نیکو داشته باشید و آنها را مجبور نکنی چیزی را که احتیاج دارند، از تو بخواهند، اگرچه بی‌نیاز باشند، یعنی پیش از این که بخواهند، در اختیارشان قرار دهی".(2)
    امام صادق(ع) می فرماید: "اگر چیزی کم تر از "اُف" بود، خداوند از آن منع می کرد و این کلمه از پست ترین عقوق و نافرمانی است، حتی نگاه تند به پدر و مادر کردن از اقسام عاق شدن است".[3]
    در روایت دیگر یکی از مصادیق عاق والدین، اندوهگین کردن آن ها ذکر شده است؛ امام صادق(ع) می فرماید: "کسی که پدر و مادرش راغمناک کند، نافرمانی آن ها را کرده است".[4]
    علامه مجلسی می گوید: "عقوق والدین به این است که فرزند حرمت آن ها را رعایت نکند و بی ادبی نماید و آن ها را به سبب گفتار یا رفتار برنجاند و آزار و اذیت کند و در چیزهایی که عقلاً و شرعاً مانعی ندارد، از آن ها نافرمانی نماید و این عقوق گناه کبیره است".[5]
    شخصی از رسول اکرم(ص) سؤال کرد: حق پدر بر فرزندش چیست؟ حضرت فرمود: "او را به اسم صدا نکند و جلو او راه نرود و قبل از او ننشیند و کاری نکند که مردم پدرش را دشنام دهند".[6]
    البته مهر و مودت به والدین به دوران حیات آن ها اختصاصی ندارد بلکه باید پس از فوت آن ها نیز ادامه داشته باشد. امام باقر(ع) می فرماید:
    "بنده ای د رحال حیات پدر و مادرش به آن ها نیکوکار است، ولی پس از مرگ آن ها را فراموش می کند و بدهی ایشان را نمی پردازد و برای آن ها طلب رحمت نمی کند. خداوند او را عاق والدین ثبت می نماید اما بندة دیگری در حال حیات عاق والدین است ولی پس از مرگ با دعا و استغفار آن ها را یاد می کند، خداوند او را نیکی کننده به والدین ثبت خواهد کرد".[7]

    پی نوشت ها:

    [1] اسراء(17) آیة 23 و 24.
    2. اصول کافی، ج 3، ص 230.
    [3] مرآت العقول، ج 10، ص 375.
    [4] بحارالانوار، ج 75، ص 204.
    [5] گناهان کبیره، ج 1، ص 120.
    [6] بحارالانوار، ج 71، ص 45.
    [7] اصول کافی، ج 3، ‌ص 238.
    *****   تکریم ، پدر + مادر =  تعظیم ربوبی  *****

  17. صلوات ها 6


  18. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    مرحوم سید رضی تمام سخنان امام علی(ع) را در نهج البلاغه نیاورده، از این رو تنها حقوق متقابل پدر و فرزند را بیان داشته، ذکری از حق مادر نیامده است، گرچه تفاوتی میان حقوق پدر و مادر نیست. امام علی می­فرماید:
    «انّ للولد على الوالد حقّاً وأنّ للوالد على الوَلَدِ حقّاً فحقُّ الوالد على الوَلَدِ أنْ یُطیعه فی کلّ شیءٍ إلاّ فی معصیةِ الله وحقُّ الولدِ على الوالدِِِِ أن یُحَسِّّن اسمه ویحسّن أدبه ویُعلّمه القرآن؛(1) فرزند را بر پدر و پدر را بر فرزند حقوقی است. حق پدر بر فرزند این است که فرزند در همة امور جز نافرمانی خدا از پدر اطاعت کند امّا حقوق فرزند بر پدر آن است که نام نیکو بر فرزند نهد و خوب تربیتش کند و او را قرآن بیاموزد».
    این سخن به طور مستقیم دربارة حقوق متقابل پدر و فرزند است اما سخنان دیگری در نهج البلاغه هست که به طور تضمنی یا التزامی بر حقوق والدین و فرزند دلالت دارد که پژوهنده می­تواند از آنها بهره گیرد. در این زمینه تألیفاتی هم صورت پذیرفته است که با مراجعه به شرح‌های نهج البلاغه یا استفاده از نرم‌افزار منهاج النور یا دانشنامة علوی می توانید با آنها آشنا شوید.

    پی‌نوشت‌ها:
    1. محمد دشتی، نهج البلاغه، ص 724.
    *****   تکریم ، پدر + مادر =  تعظیم ربوبی  *****

  19. صلوات ها 6


  20. #10

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,049
    حضور
    192 روز 18 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28784



    خداوند خالق ،آفریدگار و وجود دهنده انسان است که از طریق پدر و مادر انسان را به دنیا می آورد و خلق می کند .درباره آفرینش انسان در آغاز خلقت او درقرآن کریم چنین فرمود :
    "ربکم الذی خلقکم من نفس واحده وخلق منها زوجها وبث منها رجالا کثیرا ونساءا"(1)
    خدایی که شما را از یک تن بیافرید .جفت او را هم از آن خلق کرد .از آن دوتن خلق بسیاری در اطراف عالم از مرد و زن برانگیخت .
    درخلقت همه انسان ها خداوند خالق و پدر و مادر واسطه خلقت خداوند است .
    اما تحلیل مسئله با رویکرد فلسفی این است:
    بر اساس مبانی فلسفی علت از یک نظر به دو قسم علت حقیقی و علت اعدادی تقسیم می‌شود، زیرا علت گاهی به موجودی اطلاق می‌شود که وجود معلول وابستگی حقیقی به آن دارد ، به گونه‌ای که جدایی معلول از آن، محال است، مانند علیت نفس برای اراده و صورت‌های ذهنی که نمی‌توانند جدای از نفس، تحقق یابند و یا باقی بمانند، در این صورت آن را ، علت حقیقی می‌نامند،
    گاهی به موجودی اطلاق می ‌شود که در فراهم آوردن زمینه پیدایش معلول موثر است ، ولی وجود معلول وابستگی حقیقی و جدایی ناپذیر ، به آن ندارد مانند پدر نسبت به فرزند . در این صورت آن را علت اعدادی و یا «معدّه» می‌خوانند.(2)
    بر اساس این رویکرد باید گفت :خداوند علت حقیقی و علت هستی بخش و وجود دهنده انسان است . پدر و مادر علت اعدادی و زمینه ساز است. یعنی وجود انسان وابستگی به پدر و مادر ندارد . چه بسا ممکن است خداوند که وجود دهنده انسان و علت هستی بخش اوست ،انسانی را بدون پدر و مادر خلق کند ، چنان که آدم را آفرید یا تنها از مادر بدون نقش پدر بیافریند، چنان که عیسی ع را آفرید.
    سنت عمومی خداوند به آن تعلق گرفته است که آدمیان از طریق علل اعدادی از جمله پدر و مادر به وجود آیند. در هر صورت نقش پدر و مادر در به دنیا آمدن انسان نقش علت معدّه است.

    پی‌نوشت ها:
    1. نسا ( 4 ) آیه 1 .
    2. آموزش فلسفه، ج 2، ص 20.
    *****   تکریم ، پدر + مادر =  تعظیم ربوبی  *****

  21. صلوات ها 6


صفحه 1 از 7 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود