صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رُک گفتن یا کنایه گفتن

  1. #1

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    علاقه
    (بحث دینی)
    نوشته
    1,294
    حضور
    18 روز 1 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4082

    اشاره رُک گفتن یا کنایه گفتن




    سلام به مدیران و کارشناسان و بروبچ اسکدین


    میخواستم از کارشناس محترم بپرسم که اگر انسان با همه و همه جا رُک و راست باشه و حرفشو راحت بهش بزنه آیا بده یا خوب؟

    ملاکتون برای این ارزیابی چیه؟
    دین راجب این صفت توضیحی داده؟
    آیا این یک صفته جدا از راستگویی هست یا همونه؟؟؟



    چرا بعضی مردم از اینکه رک بهش حقیقتو بگیم ناراحت میشن؟

    سوالاتم زیاده فعلا همونارو بگید.


    نظرات بچه ها هم برام مهمه.

    ویرایش توسط همای رحمت : ۱۳۹۴/۱۲/۰۳ در ساعت ۱۷:۱۱
    هی!! تو امروز برای امام زمان چیکار کردی؟


  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,527
    حضور
    174 روز 20 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58307



    با نام و یاد دوست







    رُک گفتن یا کنایه گفتن








    کارشناس بحث: استاد بصیر

  5. صلوات ها 6


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 18 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    1. میخواستم از کارشناس محترم بپرسم که اگر انسان با همه و همه جا رُک و راست باشه و حرفشو راحت بهش بزنه آیا بده یا خوب؟
    2. ملاکتون برای این ارزیابی چیه؟
    3. دین راجب این صفت توضیحی داده؟
    4. آیا این یک صفتی جدا از راستگویی هست یا همونه؟؟
    5. چرا بعضی مردم از اینکه رک بهش حقیقتو بگیم ناراحت میشن؟
    باسلام و احترام
    بحث بسیار خوب و کاربردی ای هست. احسنت به شما که فتح باب این موضوع را در این سایت داشتید. ان شاءالله که بحث مفید و با ثمری از آب درآید.

    رک گویی یا صراحت لهجه
    انسان باید بکوشد همواره با مردم نیکو سخن بگوید و این سفارش قرآن کریم است: «و با مردم نیکو سخن گوئید».[1]
    سخن نیکو گفتن به این معناست که نباید به کسی اهانت، تحقیر و توهین کرد یا به کسی فحش و سخن ناروا گفت یا به جای سخن حق، سخن باطل را بر زبان جاری ساخت.
    «صراحت لهجه»؛ به معنای رُک‌گویی، قاطعیت در گفتار و به روشنی سخن گفتن، در مقابل کنایه‌گویی است.[2]
    صراحت‏ لهجه‏ و قاطعیت در گفتار؛ در برخی مواقع، خوب و پسندیده است و در برخی مواقع، بد و ناپسند. اما در همان مواقعی که صراحت لهجه و قاطعیت در گفتار خوب و لازم است، نباید در آن تعبیر زننده و رکیک باشد و باید عفت کلام حفظ شود.
    با کنایه سخن گفتن و یا رُک و پوست کنده کلام خود را ادا کردن هیچ کدام به تنهایی و بدون توجه به شرایط پیرامونی نمی‌تواند مطلوبیت ذاتی داشته باشد.
    باید در هر موقعیتی، ابتدا شرایط را سنجید و با توجه به شرایط، عکس العمل نشان دهد؛ آنجا که رُک سخن گفتن اثر مثبت دارد رُک و صریح سخن گفت و آنجا که احساس می‌شود به کنایه بیان کردن موثّرتر است با لبخند و در قالب کنایه حرف خود را بیان کرد؛ چرا که گاهی اوقات، کنایه‌گویی، بهتر از رک‌گویی است.

    نمونه
    گاهی اوقات ما از طرف مقابل سخنی می شنویم که بسیار ناراحت می شویم اما به خاطر ترس یا تعارف پاسخ او را نمی دهیم و در وجود خود احساس ضعف و بی لیاقتی می کنیم و برای جبران این شکست به عیب جویی از طرف مقابل و غیبت کردن از وی نزد دیگران رو می آوریم که این خود یک گناه نابخشودنی و بزرگ است و معنایش این است که من از یک شخص خاص می ترسم و جوابش را نمی دهم و ملاحظه اش را میکنم اما از خداوند بزرگ نمی ترسم و به خشم او به راحتی تن می دهم.

    نمونه دوم
    گاهی در زندگانی روزمره ما، مواردی پیش می‌آید که ناگزیریم در برابر خواسته کسی ایستادگی کنیم؛ زیرا بر آوردن آن خواسته یا اصلاً در توانایی ما نیست و یا آن‌که مستلزم زیان و خسرانی خواهد بود. در این گونه موارد چه باید کرد؟ برخی به دروغ متوسل می‌‌شوند. در حالی که می‌توان در کمال ادب و صداقت، صراحت لهجه داشت و خود را از این زیان رهایی بخشید؛

    مثلاً اگر کسی از ما کمکی بخواهد که برای ما امکان ندارد به او کمک کنیم، به طرف مقابل بگوییم که من دلم می‌خواهد به شما کمک کنم؛ اما متأسفانه انجام دادن این خواسته از توانایی من خارج است. و آنگاه می‌توان با نشان دادن راه‌های دیگری طرف مقابل را راهنمایی کرد. این حالت بهتر از آن است که از روی رودربایستی کاری کنیم که به زیانمان تمام شود. و بهتر است از این‌که در مورد خواسته طرف اقدامی کنیم که به ناکامی بینجامد، در این صورت، به او خدمتی نکرده و خود را به دردسر انداخته‌ایم.

    صراحت لهجه پیامبران و ائمه اطهار(علیهم السلام)
    اراده قوی و قاطعیّت در کلام، دو ابزار مهم و اساسی برای پیشرفت اهداف پیامبران و امامان(علیهم السلام) به شمار می‌آید و قرآن کریم اشارات فراوانی بر استفاده پیامبران از این دو ابزار دارد؛

    مثلاً حضرت ابراهیم(علیه السلام ) در حالی که نسبت به مردم رئوف و مهربان است اما با قاطعیّت خاصّی به آنان می‌گوید: «افّ بر شما و بر آنچه به جاى خدا می‌پرستید آیا نمی‌اندیشید؟».
    [3]
    رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) هنگامی که مشاهده‌ می‌کند مشرکان سخن حق را نمی‌پذیرند، قاطعانه خطاب به آنان می‌کند که؛ «اى کافران (اى مشرکان و بت‏پرستان مکه)! آنچه را که شما می‌پرستید هرگز من نمی‌پرستم. و نه هرگز شما پرستنده آن هستید که من می‌پرستم، و نه هرگز من پرستنده آنم که شما می‌پرستید».[4]
    نگاهی در سیره ائمه اطهار(علیه السلام) به ویژه امام علی(علیه السلام) نمونه‌های فراوانی از قاطعیّت در گفتار آنها را در مقابل دشمنان نمایان می‌سازد. آنان از بیان کلام حق باکی نداشتند و همواره به بیان اصول اسلام و تشیّع و افشاگری ظلم ظالمان می‌پرداختند. قطعاً شخصیت حضرت امیرمومنان على(علیه السلام) که پرورش یافته دامن پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و جانشین بر حق او است، دارای کمالات انسانی و محاسن اخلاقی زیادی است.
    یکی از ویژگی‌های اخلاقی امام علی(علیه السلام) صراحت لهجه و رُک‌گویی آن حضرت است. این در سیره عملی و سخنان آن حضرت به ویژه در امور حکومتی و محافظت از بیت المال به خوبی دیده می‌شود، در این‌جا به نمونه‌هایی از صداقت و صراحت لهجه امام علی(علیه السلام) در بجا مصرف کردن اموال عمومی و بیت المال اشاره می‌شود:
    امام على(علیه السلام) به اشعث بن قیس فرمود : «آنچه [از اموال بیت المال] بر عهده توست، ادا نما؛ و گرنه تو را با شمشیر خواهم زد». او نیز آنچه بر عهده‌اش بود، ادا کرد.
    [5]
    امام على(علیه السلام) خطاب به زیاد بن ابیه می‌نویسد: «به خدا سوگند یاد می‌کنم، سوگندى راستین، که اگر به من خبر رسد که در ثروت مسلمانان خیانت کرده‌اى، کم یا زیاد، چنان بر تو سخت بگیرم که مال تو اندک شود، و بارِ هزینه عیال بر دوشت سنگینى کند و خوار و پریشانْ حال شوى. والسلام!».[6]




    [1] بقره، 83: «وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً.
    [2] لغت نامه دهخدا، واژه «صراحت لهجه»
    [3] انبیاء، 67: «أفٍّ لَکُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ»
    [4] کافرون، 1 – 4.
    [5] أبو سعد الآبى رازی، منصور بن حسین، نثر الدر فی المحاضرات، محقق: محفوط، خالد عبد الغنی، ج 1، ص 198 – 199، دار الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، 1424ق.
    [6] شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق و مصحح: صبحی صالح، نامه 20، ص 377، هجرت، قم، چاپ اول، 1414ق.

    ویرایش توسط بصیر : ۱۳۹۴/۰۸/۱۱ در ساعت ۱۲:۳۹
    رُک گفتن یا کنایه گفتن

  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    علاقه
    (بحث دینی)
    نوشته
    1,294
    حضور
    18 روز 1 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4082



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    باسلام و احترام
    بحث بسیار خوب و کاربردی ای هست. احسنت به شما که فتح باب این موضوع را در این سایت داشتید. ان شاءالله که بحث مفید و با ثمری از آب درآید.
    سلام. اره بسیار کاربردی هست من هم اتفاقی به ذهنم رسید... رک گویی من باعث ناراحتی یکی از کاربران شد و اومدم تا ببینم قضیه چیه...

    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    نمونه
    گاهی اوقات ما از طرف مقابل سخنی می شنویم که بسیار ناراحت می شویم اما به خاطر ترس یا تعارف پاسخ او را نمی دهیم و در وجود خود احساس ضعف و بی لیاقتی می کنیم و برای جبران این شکست به عیب جویی از طرف مقابل و غیبت کردن از وی نزد دیگران رو می آوریم که این خود یک گناه نابخشودنی و بزرگ است و معنایش این است که من از یک شخص خاص می ترسم و جوابش را نمی دهم و ملاحظه اش را میکنم اما از خداوند بزرگ نمی ترسم و به خشم او به راحتی تن می دهم.

    نمونه دوم
    گاهی در زندگانی روزمره ما، مواردی پیش می‌آید که ناگزیریم در برابر خواسته کسی ایستادگی کنیم؛ زیرا بر آوردن آن خواسته یا اصلاً در توانایی ما نیست و یا آن‌که مستلزم زیان و خسرانی خواهد بود. در این گونه موارد چه باید کرد؟ برخی به دروغ متوسل می‌‌شوند. در حالی که می‌توان در کمال ادب و صداقت، صراحت لهجه داشت و خود را از این زیان رهایی بخشید؛
    خب این مثال هایی که زدید همه در مورد خوب بودن رک گویی است


    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    صراحت لهجه پیامبران و ائمه اطهار(علیهم السلام)
    اراده قوی و قاطعیّت در کلام، دو ابزار مهم و اساسی برای پیشرفت اهداف پیامبران و امامان(علیهم السلام) به شمار می‌آید و قرآن کریم اشارات فراوانی بر استفاده پیامبران از این دو ابزار دارد؛

    مثلاً حضرت ابراهیم(علیه السلام ) در حالی که نسبت به مردم رئوف و مهربان است اما با قاطعیّت خاصّی به آنان می‌گوید: «افّ بر شما و بر آنچه به جاى خدا می‌پرستید آیا نمی‌اندیشید؟».
    [3]
    رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) هنگامی که مشاهده‌ می‌کند مشرکان سخن حق را نمی‌پذیرند، قاطعانه خطاب به آنان می‌کند که؛ «اى کافران (اى مشرکان و بت‏پرستان مکه)! آنچه را که شما می‌پرستید هرگز من نمی‌پرستم. و نه هرگز شما پرستنده آن هستید که من می‌پرستم، و نه هرگز من پرستنده آنم که شما می‌پرستید».[4]
    نگاهی در سیره ائمه اطهار(علیه السلام) به ویژه امام علی(علیه السلام) نمونه‌های فراوانی از قاطعیّت در گفتار آنها را در مقابل دشمنان نمایان می‌سازد. آنان از بیان کلام حق باکی نداشتند و همواره به بیان اصول اسلام و تشیّع و افشاگری ظلم ظالمان می‌پرداختند. قطعاً شخصیت حضرت امیرمومنان على(علیه السلام) که پرورش یافته دامن پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و جانشین بر حق او است، دارای کمالات انسانی و محاسن اخلاقی زیادی است.
    یکی از ویژگی‌های اخلاقی امام علی(علیه السلام) صراحت لهجه و رُک‌گویی آن حضرت است. این در سیره عملی و سخنان آن حضرت به ویژه در امور حکومتی و محافظت از بیت المال به خوبی دیده می‌شود، در این‌جا به نمونه‌هایی از صداقت و صراحت لهجه امام علی(علیه السلام) در بجا مصرف کردن اموال عمومی و بیت المال اشاره می‌شود:
    امام على(علیه السلام) به اشعث بن قیس فرمود : «آنچه [از اموال بیت المال] بر عهده توست، ادا نما؛ و گرنه تو را با شمشیر خواهم زد». او نیز آنچه بر عهده‌اش بود، ادا کرد.
    [5]
    امام على(علیه السلام) خطاب به زیاد بن ابیه می‌نویسد: «به خدا سوگند یاد می‌کنم، سوگندى راستین، که اگر به من خبر رسد که در ثروت مسلمانان خیانت کرده‌اى، کم یا زیاد، چنان بر تو سخت بگیرم که مال تو اندک شود، و بارِ هزینه عیال بر دوشت سنگینى کند و خوار و پریشانْ حال شوى. والسلام!».[6]
    و این روایاتی که آوریدید هم باز همه در مورد خوب بودن رک گویی گفته شده


    و اینجا شما گفتید:


    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    با کنایه سخن گفتن و یا رُک و پوست کنده کلام خود را ادا کردن هیچ کدام به تنهایی و بدون توجه به شرایط پیرامونی نمی‌تواند مطلوبیت ذاتی داشته باشد.
    میشه برای مواقعی هم که رک گویی بد است مثال بیارید؟ و روایتی داریم که ائمه رک حرفشون رو نزده باشند؟؟؟؟



    سوالات بعدیم اینکه:

    آیا در اون مواقعی که میفرمایید رک گویی خوب نیست اما اگر باز هم انسان رک حرفش رو بزنه آیا گناهی شرعی یا اخلاقی مرتکب شده است؟


    مگر نه اینکه رک گویی همیشه با حقیقت و راستگویی همراهه؟ حالا اگر یک حرف راست و حقیقت موجب ناراحتی کسی بشه آیا اشکال از گوینده است یا از شنونده؟؟؟؟






    هی!! تو امروز برای امام زمان چیکار کردی؟


  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 18 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    خب این مثال هایی که زدید همه در مورد خوب بودن رک گویی است
    موردی را که عرض کردم برای این بود که بگوییم رک گویی همیشه بد نیست هر چند ظاهرش بده،
    اگر بتوانیم شرایط رک گویی یا کنایه گویی را بیان کنیم، باید به نکات زیر هم توجه داشته باشیم:

    1. رک گویی که همراه با توهین و حرف زشت و ناسزا باشد، قابل قبول نیست.
    2. اصل در نصیحت این است که با کنایه و تصریح و غیر مستقیم گفته شود که اثرش از صراحت بیشتر است، اما اگر طرف مقابل متوجه نمی شود از روش تصریح یا رک گویی استفاده می کنیم.

    3. رک گویی یعنی عدم نرمش، اما نباید از ادب خارج شد و احترام را کنار گذاشت، بعضی فکر می کنند رک گویی یعنی این که از کلمات محبت آمیز و لطف انگیز استفاده نکنیم، در صورتیکه رک گویی یعنی تعارف نکردن، آشکارا و بدون کنایه سخن گفتن به همراه این که ادب و احترام را هم باید رعایت نمود.

    4. از مواردی که نیاز به کنایه نیست و رک گویی خوب است، در مقابل خطاکاری است که در صحن علنی جامعه مرتکب خطایی می شود و آسیبش به همه جامعه می رسد، اینجاها نیاز به کنایه یا تعارف نیست و باید رک، او را نهی کرد. مواردی که در حدیث ذکر شد، همه از این قبیل بود.

    5. همچنین در مقابل مشرکین یا کفار یا دشمنان اسلام از کنایه استفاده نمی کردند بلکه حتی با شدت برخورد می نمودند. «اشداء علی الکفار، رحماء بینهم»

    ویرایش توسط بصیر : ۱۳۹۵/۰۲/۰۶ در ساعت ۱۱:۰۳
    رُک گفتن یا کنایه گفتن

  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 18 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    میشه برای مواقعی هم که رک گویی بد است مثال بیارید؟ و روایتی داریم که ائمه رک حرفشون رو نزده باشند؟؟؟؟
    در سیره اهل بیت علیهم السلام، در موارد تذکر عیوب به مومنین، سعی می کردند از کنایه و اشاره استفاده کنند تا تصریح و رک گویی. زیرا که این روش هم نافذتر است و به ادب و احترام نزدیکتر و هم به طرف مقابل بر نمیخورد، اما اگر طرف مقابل فردی گستاخ باشد یا کنایه برای او اثر نداشته باشد از تصریح استفاده می کردند که مواردش اشاره شد.
    اما نمونه هایی از تلویح یا کنایه گویی(عدم رک گویی) در حکایات و احادیث معصومین علیهم السلام:
    1. حکایت آقای شقرانی در زمان امام صادق علیه السلام که فردی شراب خوار بود:

    شقرانى آزادشده‏ ى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم گفت: موقع تقسيم بيت المال شد در زمان منصور كسى نداشتم كه برايم واسطه شود همان طور در خانه منصور متحير بودم ناگاه چشمم بحضرت صادق عليه السّلام افتاد از جاى حركت كرده گفتم:

    فدايت شوم من غلام شما خانواده شقرانى هستم. خيلى بمن احترام نمود حاجت خود را عرضكردم پياده شد و داخل گرديد پس از مختصر زمانى بيرون آمد از داخل آستين خود مقدارى پول در آستين من ريخت. فرمود شقرانى! كار خوب از همه مردم خوب است ولى از تو بهتر است و كار زشت از همه كس زشت است ولى از تو زشت‏تر است‏ امام عليه السّلام با كنايه او را موعظه كرد چون شرب خمر مينمود.
    (يَا شَقْرَانِيُ‏ إِنَّ الْحَسَنَ‏مِنْ كُلِّ أَحَدٍ حَسَنٌ وَ إِنَّهُ مِنْكَ أَحْسَنُ لِمَكَانِكَ مِنَّا وَ إِنَّ الْقَبِيحَ مِنْ كُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ وَ إِنَّهُ مِنْكَ أَقْبَحُ وَعَظَهُ عَلَى جِهَةِ التَّعْرِيضِ لِأَنَّهُ كَانَ يَشْرَبُ‏)مناقب، ج 3،ص 362
    2. خطای انسان عاقل را اگر با کنایه و گوشه ی چشم بگویید از تصریح و عتاب او اثربخشتر است.

    تَلْوِيحُ‏ زَلَّةِ الْعَاقِلِ لَهُ مِنْ أَمَضِّ عِتَابِه‏.(غرر الحکم، ص 318)

    3. امام صادق علیه السلام فرمودند: مردم را با اعمال خود دعوت به حق کنید و با زبان، دعوت کننده نباشید.

    قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ‏: «كُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ‏ بِأَعْمَالِكُمْ، وَ لَا تَكُونُوا دُعَاةً بِأَلْسِنَتِكُم‏.(قرب الاسناد، ص 77)
    4. به غیر از زبان مردم را به دین دعوت کنید اگر ورع و اجتهاد و نماز و اعمال خیر شما را ببینند، خودش دعوتی به دین است.

    قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ كُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ لِيَرَوْا مِنْكُمُ الْوَرَعَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ الصَّلَاةَ وَ الْخَيْرَ فَإِنَّ ذَلِكَ دَاعِيَة.(کافی، ج2، ص 78)



    ویرایش توسط بصیر : ۱۳۹۴/۰۸/۱۱ در ساعت ۱۸:۰۰
    رُک گفتن یا کنایه گفتن

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    علاقه
    (بحث دینی)
    نوشته
    1,294
    حضور
    18 روز 1 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    4082



    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    مواردی را که عرض کردم برای این بود که بگوییم رک گویی همیشه بد نیست هر چند ظاهرش بده، اگر بخواهیم بگوییم کجا رک گویی بد است باید شرایط آن را بیان کنیم:
    1. رک گویی که همراه با توهین و حرف زشت و ناسزا باشد.
    2. رک گویی یعنی این که از کنایه استفاده نکنیم بلکه از تصریح و شفاف گویی استفاده کنیم.
    3. اصل در نصیحت این است که با کنایه و تصریح و غیر مستقیم گفته شود که اثرش از صراحت بیشتر است، اما اگر طرف مقابل متوجه نمی شود از روش تصریح یا رک گویی استفاده می کنیم.
    4. رک گویی یعنی عدم نرمش، اما نباید از ادب خارج شد و احترام را کنار گذاشت، بعضی فکر می کنند رک گویی یعنی این که از کلمات محبت آمیز و لطف انگیز استفاده نکنیم، در صورتیکه رک گویی یعنی تعارف نکردن، آشکارا و بدون کنایه سخن گفتن به همراه این که ادب و احترام را هم باید رعایت نمود.
    5. از مواردی که نیاز به کنایه نیست و رک گویی خوب است، در مقابل خطاکاری است که در صحن علنی جامعه مرتکب خطایی می شود و آسیبش به همه جامعه می رسد، اینجاها نیاز به کنایه یا تعارف نیست و باید رک، او را نهی کرد. مواردی که در حدیث ذکر شد، همه از این قبیل بود.
    6. همچنین در مقابل مشرکین یا کفار یا دشمنان اسلام از کنایه استفاده نمی کردند بلکه حتی با شدت برخورد می نمودند. «اشداء علی الکفار، رحماء بینهم»
    خب بهتره رک به شما بگم که این شماره گذاری که در اول سطرهاتون کردید اشتباه هست!!!!
    اولش نوشتید که :
    "اگر بخواهیم بگوییم کجا رک گویی بد است باید شرایط آن را بیان کنیم:"
    بعد که اومدم یکی یکی شرایطشو بخونم دیدم فقط مورد اول جزو این شرایط است. مورد چهارم هم تکرار مورد اول است!!! بقیه اش حرفهای دیگه اس!
    یعنی فقط همین یک شرط را دارد؟
    یعنی اگر این یک شرط را رعایت کنیم رک گویی در همه جا خوب ست؟
    نوشته هاتون که این رو میگه اما روایاتی که بعدش گذاشتید یک شرط دیگه هم بهش اضافه میکنه

    نقل قول نوشته اصلی توسط بصیر نمایش پست ها
    . خطای انسان عاقل را اگر با کنایه و گوشه ی چشم بگویید از تصریح و عتاب او اثربخشتر است. تَلْوِيحُ‏ زَلَّةِ الْعَاقِلِ لَهُ مِنْ أَمَضِّ عِتَابِه‏.(غرر الحکم، ص 318)
    3. امام صادق علیه السلام فرمودند: مردم را با اعمال خود دعوت به حق کنید و با زبان، دعوت کننده نباشید.

    اما چرا به سوالام جواب ندادید

    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    آیا در اون مواقعی که میفرمایید رک گویی خوب نیست اما اگر باز هم انسان رک حرفش رو بزنه آیا گناهی شرعی یا اخلاقی مرتکب شده است؟


    مگر نه اینکه رک گویی همیشه با حقیقت و راستگویی همراهه؟ حالا اگر یک حرف راست و حقیقت موجب ناراحتی کسی بشه آیا اشکال از گوینده است یا از شنونده؟؟؟؟
    ببینید فرض بر این است که در دو سوال بالا اون دو شرطی که از صحبت های شما برداشت کردم رو رعایت کنیم

    هی!! تو امروز برای امام زمان چیکار کردی؟


  15. صلوات


  16. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 18 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    آیا در اون مواقعی که میفرمایید رک گویی خوب نیست اما اگر باز هم انسان رک حرفش رو بزنه آیا گناهی شرعی یا اخلاقی مرتکب شده است؟
    در مواقعی که رک گویی جا ندارد و شرایطش رعایت نشده، اگر جواب عکس بدهد و باعث دلخوری بشود، مسلما خطای اخلاقی محسوب می شود.


    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    مگر نه اینکه رک همیشه با حقیقت و راستگویی همراهه؟ حالا اگر یک حرف راست و حقیقت موجب ناراحتی کسی بشه آیا اشکال از گوینده است یا از شنونده؟؟؟؟
    همانطور که بیان شد، رک گویی یعنی با صراحت سخن گفتن و عدم استفاده از کنایه و تصریح؛ پس می شود جایی با تصریح سخن بگوییم اما حرفمان حق نباشد یا سفارشی بکنیم اما به جا و به حق نباشد و خطا کرده باشیم. اگر هم در جایی حرف حق، باعث رنجش شنونده شود، این که اشکال با گوینده است یا شنونده، بستگی به شرایط و طرز بیان دارد، چه بسا شخصی،کلامی رک و با تصریح به کار ببرد و طرف مقابل را به حق دعوت کند یا از منکری نهی نماید، اما در مقابل جمعی از حضار باشد که باعث شرمندگی شنونده شود، از این رو هر حرف راستی را نمی توان به هر نحوی که دلمان خواست بزنیم. این که حق با ماست، یا کلاممان حقیقت است، مجوز این نمی شود که هر گونه دوست داشتیم آن را بیان کنیم و هر حرف راست و حقیقتی را هم نمی شود زد. بعضی از حقایق باید به عنوان راز باقی بماند. حقانیت کلام، دلیل بر صراحت بیان نمی شود.
    با این که کلام الهی حق است و دعوت انبیاء الهی به حقایق عالم است، باز خداوند متعال درباره نحوه ی سخن گفتار حق، سفارش به نرمی، نیکویی و رساییِ کلام می کند.
    أَنْ تَقُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً(بقره ، 235)

    قُلْ لَهُمْ في‏ أَنْفُسِهِمْ قَوْلاً بَليغا(نساء، 63)

    فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَيِّنا(طه، 44)

    ویرایش توسط بصیر : ۱۳۹۴/۰۸/۱۱ در ساعت ۱۸:۱۸
    رُک گفتن یا کنایه گفتن

  17. صلوات ها 4


  18. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۴
    نوشته
    115
    حضور
    3 روز 2 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    505



    من كه هر وقت رك بودم يا طرف قطع رابطه كرده يا دعوا
    كلا ادم هاي اين زمونه جنبه نقد شدن ندارن
    متاسفانه !!!!


  19. صلوات ها 3


  20. #10

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۵
    نوشته
    1,483
    حضور
    25 روز 18 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    2
    گالری
    1
    صلوات
    7713



    نقل قول نوشته اصلی توسط asad نمایش پست ها
    ببینید فرض بر این است که در دو سوال بالا اون دو شرطی که از صحبت های شما برداشت کردم رو رعایت کنیم
    شرایط و موارد رک گویی بیان شد، به پستهای قبلی مراجعه بفرمایید از مجموع آنها جواب خود را خواهید گرفت.

    رُک گفتن یا کنایه گفتن

  21. صلوات


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود