جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: راه های محرمیت در فقه اهل سنت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    158
    حضور
    1 روز 14 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    7
    صلوات
    380

    راه های محرمیت در فقه اهل سنت




    سلام
    لطفا راه های مختلف محصول حرمیت از نظر فقه اهل سنت را بفرمایید
    ممنون

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,523
    حضور
    174 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58301



    با نام و یاد دوست







    راه های محرمیت در فقه اهل سنت








    کارشناس بحث: استاد صدرا

  5. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620

    جمع بندی




    سوال:
    راه هایی که موجب محرمیت در فقه اهل سنت می گردد چیست؟


    پاسخ:

    با سلام و عرض ادب

    اسبابی که موجب محرمیت در فقه اهل سنت می گردند، همچون فقه شیعه یا بواسطه ی نسب می باشد و یا بواسطه ی سبب و یا بواسطه ی رضاع و از آنجا که مساله ی رضاع بیشتر محل بحث می باشد ما بدان می پردازیم:

    رضاع طفل رضیع:
    یکی از اسبابی که موجب محرمیت می گردد مساله ی رضاع و شیر دادن به طفلی است که سن او کمتر از دو سال می باشد، این امر موجب حرمت ازدواج و جواز نگاه به شیر خوار را فراهم می سازد؛ هر چند که این امر موجب اثبات برخی از احکام دیگر همچون میراث و نفقه و...نمی گردد. رضاعی که موجب محرمیت می گردد در نزد اهل سنت دارای سه رکن است:

    الف) مرضع و شیر دهنده:
    1. لازم است که شیر دهنده زن باشد؛ بنابراین شیر مرد و یا شخص خنثی غیر مشکل به واسطه ی ندرت آن و عدم صلاحیت چنین شیری برای غذای رضیع موجب محرمیت نمی گردد؛ همچنین شیر حیوانات نیز موجب تحریم نمی گردد.[1]

    2. سن شیر دهنده: زن شیرده باید بیش از نه سال داشته باشد؛‌بنابراین شیر دختری که کمتر از نه سال دارد موجب تحریم نمی گرددد؛ البته مالکیه این شرط را نپذیرفته و قائلند که شیردختر صغیرنیز موجب محرمیت می گردد.[2]

    3. عدم اعتبار وطی زن: در فقه حنفی لازم نیست که شیر زن بواسطی وطی بوده باشد؛ بلکه اگر زنی بدون اینکه از شوهرش صاحب فرزند شده باشد، دارای شیر باشد و طفل شیر خواری را شیر دهد موجبات محرمیت محقق می گردد.

    4. حیات زن شیر ده: در فقه حنفی ومالکی لازم نیست که زن زنده باشد؛ بلکه اگر زنی مرده باشد و از شیر وی به کودکی بخورانند باز موجب محرمیت می گردد.[3] در فقه شافعی معتبر است که زن زنده باشد؛ لذا شیردادن زن مرده موجب محرمیت نمی گردد.[4]

    ب) رضیع و طفل شیر خوار:
    1. معتبر است که شیر به معده ی شیر خوار برسد؛ به هر شکل که شده[5] و هرچند که طفل بیدار نباشد؛ زیرا ملاک روئیدن گوشت و محکم شدن استخوان و رفع گرسنگی می باشد که این امور با خواب بودن نوزاد نیز محقق می گردد.
    2. شیرخوار نبایدبیش از دو سال داشته باشد؛ لذا شیر دادن بعد از دو سالگی موجب تحریم نمی گردد. در مقابل این قول، قول مالکیه قرار دارد که تا دو سال و دو ماه را نیز موجب تحریم دانسته و همچنین قول ابوحنیفه که این میزان را تا دو سال نیم دانسته است.[6]

    ج) شیر:
    1. عدم اعتبار مکیدن پستان:
    آنچه در این میان معتبر است رسیدن شیر به معده ی شیر خوار می باشد؛ حال چه این امر با مکیدن پستان باشد، و چه با ریختن به دهان و یا بینی کودک شیر خوار.

    2. خالص بودن شیر: شیر باید خالص باشد و مخلوط با مایعی دیگر نباشد؛ اما اگر این امر به مقدار کمی باشدکه اوصاف شیر را از بین نبرد؛ باز موجب تحریم می گردد؛ اما اگر به میزانی باشد که شیر صفت خود را از دست دهد و غلبه با مایعی باشد که در شیر ریخته شده باشد،‌ فقهای اهل سنت در ثبوت تحریم با چنین شیری اختلاف نظر دارند.

    حنفیه و مالکیه قائل به عدم تاثیر می باشند؛ اما در مقابل شافعیه قائل به ثبوت حرمت می باشند در صورت حصول این شرط که مقداری از شیر به شکم طفل برسد. ودر فقه حنبلی نیز در این مورد اختلاف نظر است. همچنین اگر شیر با غذایی مخلوط گردد همین اختلاف موجود می باشد؛ لذا حنفیه قائل به عدم تاثیر چنین شیری در ثبوت محرمیت می باشند.[7]

    3. اشتراط تعدد دفعات شیر دادن و عدم اعتبار آن: اهل سنت در اینکه با پنج مرتبه شیر دادن رضاع محقق می گردد اختلاف نظری ندارند؛ اما اگر دفعات کمتر از پنج بار باشد اختلاف نظر و فتوای وجود دارد. حنفیه و مالکیه و در روایتی از احمد و کثیری از صحابه و تابعین معتقدند که صرف عنوان شیر خوردن ولو با یک بار مکیدن نیز باشد موجبات تحریم را فراهم می سازد؛ بنابراین بر اساس نظر این گروه آنچه شرط است رسیدن شیر به شکم طفل است.[8] اما در مقابل شافعیه و حنابله قائل به عدم تحریم چنین رضاعی می باشند.[9] همچنین اهل سنت میزان در تعدد شیر دادن را عرف بیان نموده اند.[10]

    موفق باشید.


    [1] . الموسوعة الفقهية الكويتية،‌ج22، ص242، وزارة الأوقاف والشئون الإسلامية – الكويت.

    [2] . الفقه علی المذاهب الاربعة، عبدالرحمن الجزیری، ج4، ص255.

    [3] . الفقه علی المذاهب الاربعة، عبدالرحمن الجزیری، ج4، ص254-255.

    [4] . الموسوعة الفقهية الكويتية،‌ج22، ص242، وزارة الأوقاف والشئون الإسلامية – الكويت.

    [5] . غیر از راه گوش و مقعد و راههای غیر معتاد.

    [6] . همان، ص247.

    [7] .همان، ص243.

    [8] . همان، ص244.

    [9] . همان، ص244:« :« وَذَهَبَ الشَّافِعِيَّةُ وَالْحَنَابِلَةُ فِي الْقَوْل الصَّحِيحِ عِنْدَهُمْ إِلَى أَنَّ مَا دُونَ خَمْسِ رَضَعَاتٍ لاَ يُؤَثِّرُ فِي التَّحْرِيمِ».

    [10] . همان، ص245.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۵/۰۴/۲۰ در ساعت ۱۳:۲۲ دلیل: ویرایش ویراستتار جمع بندی ها
    راه های محرمیت در فقه اهل سنت
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود