جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: درمان کم رویی نوجوان با این روشها

  1. #1

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 7 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58328



    با نام و یاد دوست


    سلام

    یکی از کاربران سایت سوالی داشتند که مایل نبودند با آیدی خودشون مطرح شود

    لذا با توجه به اهمیت موضوع، سوال ایشان با حفظ امانت جهت پاسخگویی توسط کارشناس محترم سایت در این تاپیک درج می شود:




    سلام
    دخترم کلاس پنجم دبستان است. مشکلی که داریم این است که سرویس مدرسه او ، یک مینی بوس است. دخترم با گریه به من اصرار میکند که برایش سرویس سواری بگیرم زیرا در مینی بوس همه اش سرپا می ایستد و هر وقت هم که صندلی خالی باشد و بنشیند ، سایر دانش آموزان او را از جایش بلند میکنند و خودشان می نشینند. دخترم میگوید: حتی اگر موقع سوار شدن به مینی بوس ، صندلی خالی وجود داشته باشد ، من آنجا نمی نشینم و سر پا می ایستم. چون میدانم چند کوچه جلوتر وقتی بچه های دیگری سوار شدند ، مرا از جایم بلند می کنند و می گویند: ما اول سال اینجا نشستیم و این صندلی همیشه مال ماست.

    دخترم سال اول دبستان که بود ، این مشکل سرویس مدرسه بروز کرد. من فکر کردم که او کوچک است ( کلاس اولی) و اکثر دانش آموزان مدرسه از او بزرگتر هستند. لذا سرویس سواری برایش گرفتم. تا پایان سال چهارم سرویسش سواری بود. اما موقعی که به کلاس پنجم رفت ، با خودم فکر کردم که او الان جزء دانش آموزان ارشد مدرسه است و موقع مناسبی است که سرویس مینی بوس استفاده کند تا با محیط اجتماعی و دفاع از حق خود و ... بیشتر آشنا شود. زیرا اگر او را در حالت ایزوله قرار می دادم (سواری) او با این شرایط روبرو نمیشد و طبیعتاً مشکلش حل نمی شود... اما حالا که میخواهم با محیط بزرگتر و شرایط فغوق روبرو شود ، باز هم می بینم مشکل فوق وجود دارد.

    بله. دخترم شدیداً کمرو است. البته این ویژگی را از خودم به ارث برده. من تا پایان دوره کارشناسی در دانشگاه همینطور بودم اگر سرویس دانشگاهمان که از خوابگاه حرکت می کرد ، و در مسیر از چند دانشکده می گذشت ، اگر کسی از همدانشکده ای های من در سرویس بود تا موقع رسیدن به دانشکده بگوید" آقا نگهدار" ، منم با او پیاده میشدم. اگر نبود ، راننده از دانشکده ما می گذشت و من تا دو یا سه دانشکده بالاتر که کسی پیاده شود ، باید صبر می کردم... اصلاً صدایم در نمیامد که بگویم "آقا نگهدار". یکبار امتحان کردم و کنار راننده ایستادم و موقعی که به دانشکده رسیدیم به راننده گفتم "آقا نگهدار". با وجودیکه فاصله سرم با سر راننده شاید سی سانت هم نبود ، اما صدایم آنقدر لرزان و ضعیف بود که احساس می کردم به گوش راننده نمیرسد.... اگر هم کسی صدایم را می شنید ، شاید از شدت مظلومیت و ضعف من ، متعجب میشد و باعث تمسخر خودم می شدم....

    با یک پزشک اعصاب و روان درباره دخترم صحبت کردم. گفتند: سرویس سواری برایش بگیر. زیرا اضطراب مینی بوس مانع درسش می شود. گفتم: اگر ایزوله باشد و با شرایط اجتماعی روبرو نشود مشکلش حل نمی شود. گفتند: تو کمکش نکرده ای که حالا ازش انتظار داشته باشی که مشکلش را حل کند. گفتم پس چه کار کنم؟ گفتند: دارودرمانی لازم ندارد. باید مشاوره بدهیم و از نوروفیدبک و روش tdcs هم استفاده کنیم.

    خود پزشک متخصص روانپزشکی هم که مرا از نزدیک میشناخت ، می دانست که منم این مشکل را دارم و گفت که مشکل دخترم سرشتی است و روشهای فوق برای آن مفیدند.

    میخواستم نظر اساتید روانشناسی این سایت را بدانم. آیا برای حل این مشکل دخترم ، نوروفیدبک و tdcs مناسبند؟ من فکر میکنم راه مشاوره به تنهایی هم جواب میدهد ( با انجام دستورهای مشاور)




    با تشکر

    در پناه قرآن و عترت پیروز و موفق باشید
    درمان کم رویی نوجوان با این روشها



    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۴/۰۷/۱۲ در ساعت ۱۸:۴۳

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 7 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58328



    با نام و یاد دوست






    درمان کم رویی نوجوان با این روشها








    کارشناس بحث: استاد حامی


  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    20,860
    حضور
    213 روز 1 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    245
    آپلود
    8
    گالری
    585
    صلوات
    151469




    سلام و عرض ادب خدمت شما پرسشگر محترم
    خب خدا رو شكر كه شما اهل مشورت و كمك گرفتن از متخصص هستيد و براي رفع مشكلات به جاي تمركز بر مشكل به حل مشكل فكر و اقدام مي كنيد.
    بزرگوار! قسمت عمده مشكل فرزند شما «اكتسابي» است يعني ياد گرفته كه اين طوري عمل كند كما اين كه شما هم ياد گرفته ايد و شرطي شده ايد اين گونه عمل كنيد. بنابراين براي برطرف كردن اين مشكل مي توان از راه اكتساب و يادگيري و شرطي زدايي اين مشكل را برطرف كنيد. خب به نظرم بهتر است درمان متمركز بر خودتان و فرزندتان هر دو باشد چون شما آيينه هستيد براي فرزندتان. و زحمات ايشان در صورتي كه شما تلاش نكنيد هدر مي رود.
    استفاده از شيوه هاي روان درماني زير نظر روان شناس باليني بسيار كمك كننده است و در كنار ان بهتر است از كتاب ها و نرم افزارهاي خوديار هم كمك بگيريد. روش نوروفیدبک و tdcs در كنار روان درماني به رفع مشكل سرعت مي بخشد به شرطي كه زير نظر افراد حاذق باشد.
    نكته: در مورد فرزندتان مي توانيد به راننده تذكر بدهند كه به نوبت دانش آموزان را سوار كنند. ولي در صورتي كه اضطراب ايشان در جمع و گروه زياد است توصيه مي كنم براي رفع مشكل بسيار تدريجي جلو برويد و از سواري براي سرويس ايشان كمك بگيريد
    منبع براي مطالعه بيشتر
    روان شناسي كمرويي، دكتر غلامعلي افروز، دفتر انتشارات اسلامي
    استفاده از سخنان روان شناسان درباره كمرويي، با رجوع به سايت آپارات

    ویرایش توسط حامی : ۱۳۹۴/۰۷/۱۳ در ساعت ۲۲:۰۵
    گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
    گفتا که در ره ما غم نیز شادمان است

  7. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 8
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۷/۲۵, ۰۸:۴۴
  2. پاسخ: 17
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۶/۰۹, ۰۹:۴۴
  3. پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۳/۰۸, ۲۱:۴۲
  4. مقایسه ؛ بلایی خانمان سوز یا سکویی برای پرش؟؟؟؟؟
    توسط راهی در انجمن مهارت های زندگی
    پاسخ: 7
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۱۹, ۲۲:۰۲

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود