صفحه 1 از 4 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: توحید و گناه

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,144
    حضور
    59 روز 9 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2752

    توحید و گناه




    سلام
    اینکه میگویند گناه باعث خارج شدن انسان از توحید است دقیقا به چه معناست؟
    باتشکر

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,548
    حضور
    175 روز 11 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58344



    با نام و یاد دوست






    توحید و گناه








    کارشناس بحث: استاد مسلم


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    علاقه
    مولا و مقتدای آزادمردان جهان، امیرالمومنین(ع)
    نوشته
    2,048
    حضور
    57 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4564



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    سلام
    اینکه میگویند گناه باعث خارج شدن انسان از توحید است دقیقا به چه معناست؟
    باتشکر
    با سلام
    آنچه که در روایات در خصوص تاثیر گناه آمده خروج از ایمان است، و با توجه به این که شما خروج از توحید را مطرح نموده‌اید به هر دو اشاره می کنم:

    خروج از توحید:

    در یک نگاه دقیق توحید نسبت به انسان دارای دو بُعد است، بُعد اعتقادی، و بُعد عملی.
    برای پاسخ صحیح باید این دو بُعد را از یکدیگر جدا کرد:

    بُعد اعتقادی:
    بدون شک شرط ورود به اسلام این است که انسان باید به یگانگی خداوند در ذات و صفات و افعال باور داشته باشد، و تا زمانی که انسان چنین اعتقادی داشته باشد از نظر مکتب تشیع او موحد محسوب می شود.
    پس خروج از توحید اعتقادی، تنها به وسیله شرک یا کفر اعتقادی محقق می‌شود، نه عمل؛ اگرچه برخی از فرقه ها و مذاهب دیگر، پای عمل را وسط کشیده و عملی که با توحید منافات داشته باشد را نیز موجب خروج از توحید می‌دانند، مثلا در قدیم خوارج گناه را موجب کفر می‌دانسته اند(آیت الله سبحانی، الالهیات، ج4، ص317) و امروز وهابیت می‌گوید هر کسی که مثلا برای تعظیم به قبری خم شود با این عمل از دایره توحید خارج شده و خون و مال و ناموسش مباح می‌گردد، ولو که قلبا موحد بوده و قصد پرستش نداشته باشد!!!(آیت الله سبحانی، الوهابیة فی المیزان، صص180 و 181)
    بطلان چنین اعتقاداتی روشن است و چون ما در فضای اعتقادی شیعه بحث می‌کنیم وارد آن نمی‌شوم، اگر لازم دیدید بفرمایید تا عرض کنم.

    بُعد عملی:
    بُعد عملی توحید ناظر به عمل متناسب با چنین اعتقادی است، اگر باور انسان به این که فاعل حقیقی و مستقلی جز خداوند یگانه نیست و همه چیز به دست او است، باور عمیقی باشد در زندگی او تاثیر خواهد گذاشت، حرف او را پذیرفته نواهی اش را ترک می‌کند، و در امور به او توکل نماید، این که مثلا برخی بزرگان در وصف امام خمینی(ره) می فرمایند: او مجسمه توحید افعالی بود، نه اینکه به آن اعتقاد داشت، اعتقاد قلبی را که همه مسلمانان باید داشته باشند، بلکه منظور این است که آنچنان این اعتقاد در زندگی ایشان نقش داشت که ذره ای ترس از غیر خدا در وجود این مرد نبود، کاملا این اعتقاد در زندگی عملی ایشان مشهود بود.
    با این نگاه می‌توان گفت کسی که گناه می‌کند، عملا دارد با توحید مخالفت کرده، و عملا از توحید خارج می شود، یعنی خروج از توحید عملی، نه توحید اعتقادی که بیشتر مربوط به حیطه علم اخلاق می‌شود، نه کلام.

    خروج از ایمان

    این درمورد توحید، اما در مورد «ایمان»، که أعم از «توحید» است روایاتی داریم که می‌فرمایند گناه موجب خروج از ایمان است،(ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏، تحف العقول، ص330؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمّد(ص)،‏ ج 1، ص 449) به عنوان مثال امام صادق(ع) می‌فرمایند:
    «مَنْ زَنَى خَرَجَ مِنَ الْإِيمَانِ وَ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ خَرَجَ مِنَ الْإِيمَانِ وَ مَنْ أَفْطَرَ يَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ مُتَعَمِّداً خَرَجَ مِنَ الْإِيمَان‏»؛ کسی که زنا کند و یا شراب بنوشد و کسی که روزه ماه رمضان را عمداً بخورد از ایمان خارج شده است (کلینی، الکافی، ج2، ص278)

    این خروج ناظر به مراتب ایمان است، باید توجه کرد که ایمان یک مقوله تشکیکی است که مراتبی دارد و کسی که ایمان را امری دائر بین وجود و عدم بداند حقیقت ایمان را نفهمیده است.(آیت الله سبحانی، الالهیات، ج4، ص319)

    بنابراین گناه موجب خروج از مراتب فعلی ایمان و نزول به مراتب پایین تر است، چون ایمان و عمل در یکدیگر تاثیر متقابل دارند، همان طور که ایمان در عمل نقش داشته و مثلا ایمان قوی موجب صدور اعمال نیک از انسان می‌شود، اعمال نیز در ایمان نقش داشته و عمل نیک ایمان را تقویت می‌کند و عمل بد موجب تضعیف ایمان و کمرنگ شدن و سرانجام نابودی آن می‌شود، قرآن کریم می‌فرماید:

    «ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذينَ أَساؤُا السُّواى‏ أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُن‏»؛ آن گاه بدترين سرانجام، سرانجام كسانى بود كه مرتكب زشتى شدند به سبب اينكه آيات خدا را تكذيب كردند و همواره آنها را به مسخره مى‏گرفتند.(روم:10)

    و در روایات هم به آن اشاره شده است:
    «إِنَّ الْحَسَدَ يَأْكُلُ الْإِيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَب‏»؛ حسد ایمان را می‌خورد و از بین می‌برد همان‌گونه که آتش هیزم را می‌‌خورد و از بین می‌‌برد.(الکافی، ج2، ص306)

    یا می‌فرمایند:
    «إِذَا اتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ انْمَاثَ الْإِيمَانُ مِنْ قَلْبِهِ كَمَا يَنْمَاثُ الْمِلْحُ فِي الْمَاء»؛ هنگامی که مومنی بردارش را به امری متهم کند ایمان در قلبش همانند حل شدن نمک در آب، حل می‌شود.(همان، ج2، ص361)

    توحید و گناه

    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89

    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))

  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,144
    حضور
    59 روز 9 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2752



    نقل قول نوشته اصلی توسط مسلم نمایش پست ها
    با این نگاه می‌توان گفت کسی که گناه می‌کند، عملا دارد با توحید مخالفت کرده، و عملا از توحید خارج می شود، یعنی خروج از توحید عملی، نه توحید اعتقادی که بیشتر مربوط به حیطه علم اخلاق می‌شود، نه کلام.
    سلام و تشکر

    اما اگر کسی به خاطر تفاوت دین و فرهنگ گناهی را گناه نداند چگونه میتوانیم به او بگوییم که از توحید خارج شده؟؟
    یعنی جدای از امر و نهی دین آیا خروج از توحید و ایمان واقعیت خارجی دارد؟

    بعنوان مثال به خواهر و برادری که به دور از تمدن و امر و نهی دین و بر اساس نیاز طبیعی با هم همبستر شدند چگونه میتوان گفت که از توحید خارج شده اند؟

  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    علاقه
    اهل البيت عليهم السلام،فلسفه،عرفان،ادبيات،فيزيك،مطالعه
    نوشته
    4,990
    حضور
    133 روز 12 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    21822



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    بعنوان مثال به خواهر و برادری که به دور از تمدن و امر و نهی دین................. چگونه میتوان گفت که از توحید خارج شده اند؟
    اگر دین ندارند،وارد گستره ی توحید اعتقادی و عملی نشده اند تا از آن خارج شوند.

    گرچه کل هستی در دایره حکومت و مالکیت الله تعالی است و "لا یمکن الفرار من حکومته".

    نقش انسان فهمیدن این حقیقت در نظر و ظهور این اعتقاد در عمل است

    و گرنه در حقیقت و فی نفسه آنچه در عالم تحقق دارد توحید است.


    الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

    و أنر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک




  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    علاقه
    مولا و مقتدای آزادمردان جهان، امیرالمومنین(ع)
    نوشته
    2,048
    حضور
    57 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4564



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    سلام و تشکر

    اما اگر کسی به خاطر تفاوت دین و فرهنگ گناهی را گناه نداند چگونه میتوانیم به او بگوییم که از توحید خارج شده؟؟
    یعنی جدای از امر و نهی دین آیا خروج از توحید و ایمان واقعیت خارجی دارد؟

    بعنوان مثال به خواهر و برادری که به دور از تمدن و امر و نهی دین و بر اساس نیاز طبیعی با هم همبستر شدند چگونه میتوان گفت که از توحید خارج شده اند؟
    با سلام و احترام
    توحید حقیقی با تمام ابعاد و شاخ و برگ هایش فقط در اسلام است، ادیان غیر آسمانی که تکلیفشان روشن است، و ادیان آسمانی هم به خاطر تحریف هایی که درآن اتفاق افتاده توحید نابی به انسان نمی دهند، و حتی اگر بدهند ناظر به تمام ابعاد چون صفات و افعال و... نیست، که حتی اگر ناظر به تمام ابعاد می بود باز هم بقاء بر دین نسخ شده خروج عملی از توحید می بود.
    اما بر فرض مثال شما اگر کسی قائل به توحید حقیقی باشد و عملی را مرتکب شود که نمی دانسته آن عمل مورد نهی خداوند بوده، و در این جهل مقصر نبوده، اینجا عملا خروج از توحید اتفاق نمی افتد، چون خروج از توحید در جایی است که انسان عملی را انجام دهد که مغایر با اعتقاد توحیدی اش باشد. یعنی علی رغم اعتقاد به توحید خداوند در امر تشریع و قانون گذاری، در عمل مخالف قانون الهی رفتار کند.
    پس انسانی که از امر و نهی خدا اطلاع نداشته و در این جهالتش مقصر نیست اگر چه نواهی خدا را زیر پا گذاشته اما بدین خاطر است که آن را مغایر با اعتقادش نیافته است لذا با او به عنوان کسی که عملا از توحید خارج شده معامله نمی شود.

    توحید و گناه

    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89

    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,144
    حضور
    59 روز 9 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2752



    نقل قول نوشته اصلی توسط حبیبه نمایش پست ها
    اگر دین ندارند،وارد گستره ی توحید اعتقادی و عملی نشده اند تا از آن خارج شوند.

    گرچه کل هستی در دایره حکومت و مالکیت الله تعالی است و "لا یمکن الفرار من حکومته".

    نقش انسان فهمیدن این حقیقت در نظر و ظهور این اعتقاد در عمل است

    و گرنه در حقیقت و فی نفسه آنچه در عالم تحقق دارد توحید است.
    سلام
    یعنی توحیدی بودن جدای از امر و نهی دین واقعیت خارجی و عقلی ندارد؟؟؟!!!
    با این حساب افرادی را که به عنوان مثال پیروان عرفان اشو هستند و راه رسیدن به خدا را آزادی جنسی میدانند هم موحد هستند

  15. #8

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۳
    علاقه
    متافيزيك
    نوشته
    2,144
    حضور
    59 روز 9 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2752



    نقل قول نوشته اصلی توسط مسلم نمایش پست ها
    پس انسانی که از امر و نهی خدا اطلاع نداشته و در این جهالتش مقصر نیست اگر چه نواهی خدا را زیر پا گذاشته اما بدین خاطر است که آن را مغایر با اعتقادش نیافته است لذا با او به عنوان کسی که عملا از توحید خارج شده معامله نمی شود.
    خب این یعنی خیلی از بدی و خوبی ها واقعیت خارجی و عقلی ندارند و مسئله صرفا تعبد است
    درحالی که برای یک غیر مسلمان که میخواهد تحقیق کند مسئله توحید عملی و اعتقادی باید یک واقعیات خارجی و غیر تعبدی هم داشته باشد

    اگر قرار باشد آنان که آزادی جنسی دارند به باور خود در عبادت باشند(مثل پیروان عرفان اشو) دیگر چه فرقی بین موحد و غیر موحد از منظر برون دینی میماند؟؟؟

  16. #9

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    علاقه
    اهل البيت عليهم السلام،فلسفه،عرفان،ادبيات،فيزيك،مطالعه
    نوشته
    4,990
    حضور
    133 روز 12 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    21822



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    یعنی توحیدی بودن جدای از امر و نهی دین واقعیت خارجی و عقلی ندارد؟؟؟!!!
    در ادامه ی عرایضم به این نکته اشاره کرده ام.


    الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

    و أنر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک




  17. #10

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    علاقه
    مولا و مقتدای آزادمردان جهان، امیرالمومنین(ع)
    نوشته
    2,048
    حضور
    57 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4564



    نقل قول نوشته اصلی توسط ملاali نمایش پست ها
    خب این یعنی خیلی از بدی و خوبی ها واقعیت خارجی و عقلی ندارند و مسئله صرفا تعبد است
    درحالی که برای یک غیر مسلمان که میخواهد تحقیق کند مسئله توحید عملی و اعتقادی باید یک واقعیات خارجی و غیر تعبدی هم داشته باشد

    اگر قرار باشد آنان که آزادی جنسی دارند به باور خود در عبادت باشند(مثل پیروان عرفان اشو) دیگر چه فرقی بین موحد و غیر موحد از منظر برون دینی میماند؟؟؟
    بله درست می فرمایید اما باید توجه داشته باشید که اولا این بحث خروج از توحید یک بحث درون دینی است، چون خروج از توحید در اسلام مطرح شده و مثلا در اوشو اصلا خروج عملی از توحید معنا ندارد، چنین بحث هایی که در متن یک دین مطرح شده را نمیشود برون دینی دنبال کرد.
    از این که بگذریم تعبیر بنده دو قید داشت، اول اینکه بحث ما در خصوص شخصی بود که توحید حقیقی را پذیرفته باشد، لذا اساسا پیروان مکتب اوشو و مانند آن شامل بحث ما نمی شوند، آنها اعتقادا هم خارج از توحید هستند، چه برسد به عملا! بنده عرض کردم کسی که از نظر اعتقادی قائل به توحید حقیقی و بدون شائبه باشد، اگر در مقام عمل مخالف توحید رفتار کند از توحید خارج شده، پس کسی که در توحید اعتقادی دچار مشکل است اصلا نوبت به توحید عملی نمی رسد.

    قید دومی که عرض کردم این بود که اگر کسی که قائل به توحید حقیقی است از روی جهالتی که در آن مقصر نیست مرتکب عملی شود که خداوند از آن نهی کرده با او به عنوان کسی که عملا از توحید خارج شده معامله نمی شود؛ بنده بر این تعبیر «معامله نمی شود: تمرکز داشته و با توجه چنین تعبیری را به کار بردم؛ دقت بفرمایید در عالم واقع بالاخره این شخص نهی خدا را مرتکب شده است اما چون جاهل بوده و در این خصوص تقصیری نداشته از باب تکلیفی با او چنین محاسبه ای نمیشود، اما بالاخره در عمل برخی ابعاد توحیدی چون توحید در تشریع نقض شده، و نهی الهی ولو از روی جهل نادیده گرفته شده است اما چون عامدانه نبوده بار تکلیفی خروج از توحید که در روایات مذمت شده را ندارد.

    توحید و گناه

    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89

    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))

  18. صلوات


صفحه 1 از 4 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود