جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: فرا خواندن هر گروه با پیشوایان

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    ایمان ، اخلاق ، عمل ، امر به معروف و نهی از منکر
    نوشته
    1,947
    حضور
    3 روز 22 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    0
    گالری
    75
    صلوات
    10621

    مطلب فرا خواندن هر گروه با پیشوایان




    بسم الله الرحمن الرحیم

    يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُوْلَئِكَ يَقْرَؤُونَ كِتَابَهُمْ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿۷۱﴾
    ياد كن] روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مى‏خوانيم پس هر كس كارنامه‏اش را به دست راستش دهند آنان كارنامه خود را مى‏خوانند و به قدر نخك هسته خرمايى به آنها ستم نمى‏شود (۷۱)

    لطفا در مورد پیشوایان توضیح دهید.




    ویرایش توسط حرم امن الهی : ۱۳۸۸/۰۸/۰۴ در ساعت ۱۱:۵۸
    قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

    قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


    صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
    ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

    بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    28
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    160



    «يوم ندعوا كلَّ أناس بإمامهم فمن أوتى كتابه بيمينه فأولئك يقرءون كتابهم و لا يظلمون فتيلًا»(1) [روزى كه همه مردم را به نام پيشوايشان مىخوانيم. پس هر كس نامة عملش به دست راستش داده شود، آنان نامة عمل خود را قرائت كنند و كمترين ستمى بر آنان نخواهد رفت].
    امام باقر
    (ع) فرمود: چون اين آيه نازل شد مسلمانان گفتند: اى پيامبر خدا آياشما امام و پيشواى همة مردم نيستيد؟ فرمود: من رسول خدا براى همة مردم هستم، ليكن «سيكون من بعدى أئمة على النّاس من الله من أهل بيتى يَقوموُن فى النّاس فيكذّبون و تظلمهم أئمة الكفر و الضلال و أشياعهم، فمن والاهم و اتّبعهم و صَدّقهم فَهُو مِنّى و مَعى و سَيُلقانى ألا و من ظلمهم و كذّبهم فليس مِنّى و لا مَعى و أنا مِنه بَرىءٌ»(2) [به زودى پس از من پيشوايانى از جانب خدا و از اهل بيت من در ميان مردم قيام خواهند كرد كه مورد تكذيب و ستم پيشوايان كفر، گمراهى و پيروان آنان قرار خواهند گرفت. پس كسى كه آن پيشوايان راستين را دوست بدارد، از آنان پيروى و تصديق كند از من خواهد بود، با من است و به زودى مرا ملاقات خواهد كرد. بدانيد، كسى كه به آنان ستم و تكذيب كند از من نيست با من نخواهد بود و من از او بيزار و دور خواهم بود.]
    امام باقر
    (ع) در حديث ديگرى ذيل آية مزبور فرمود: «يجئ رسول الله فى قومه و علىّ فى قومه و الحسن فى قومه و الحسين فى قومه و كلّ من مات بين ظهرانى قوم جاؤا معه»(3) [رسول خدا با گروه و قوم خود به صحنه محشر خواهد آمد و على (ع) در ميان شيعيان خود خواهد آمد و امام حسن (ع) را گروه او همراهى مىكنند و امام حسين (ع) جلودار گروه حسينيان است و وارد محشر مىشود و سرانجام هر كس ميان ياران و پشتيبانان بميرد آن گروه با وى خواهند آمد.
    بنابراين، هر انسانى كه به نداى هر كس لبيك گفت و دعوت او را اجابت و از او پيروى كرد با همان كس وارد محشر مىشود
    .
    پيامبر اسلام
    (ص) ذيل آية فوق رهبران شايسته از خاندان خويش را معرّفى كرده و خطر طاغوتهايى را كه در برابر آنان جبهه مىگيرند و جامعه را به گمراهى مىكشانند گوشزد فرموده است. باشد كه ما پيرو شايستگان باشيم و صف خود را از كجراهان و گمراهان جدا سازيم. مبادا در قيامت در شمار آنان و از پشتيبانان، كارگزاران و همراهان آنان شمرده شويم.
    امام سجّاد
    (ع) مىفرمايد: «اللهم إنّك أيَّدت دينك فى كلّ أوان بإمامٍ أقمته علماً لعبادك و مناراً فى بلادك، بعد أن وصلت حبله بحبلك و جعلته الذّريعة إلى رضوانك و افترضت طاعته و حذّرت معصيته و أمرت بإمتثال أمره و الإنتهاء عند نهيه و لا يتقدّمه متقدّم و لا يتأخّر عنه متأخّر»(4) [بار خدايا در هر زمان آيين خود را به وسيلة امام و پيشوايى كه او را به عنوان نشانه و عَلَم بندگانت و جايگاه نوربخش شهرهايت برپا داشتى تأييد فرمودى و استحكام بخشيدى. پس از آن كه رشته و حبل او را به ريسمان مستحكم خود پيوستى و او را وسيلهاى به جانب خشنودى خويش قرار دادى، پيروى از او را بايسته دانستى و از نافرمانيش برحذر داشتى، فرمان به امتثال امر او دادى، همچنين باز ايستادن از نهى او را واجب شمردى و فرمودى كسى از او جلو نيفتد و كسى از او عقب نماند].
    آية الله جوادى آملى، تفسير موضوعى قرآن ج
    4 (معاد در قرآن)
    به نقل از سايت تبيان
    پىنوشت
    (1) اسراء/ 71
    (2)) نور الثقلين 191/ 3، ح 329)
    (3)) همان/ 192، ح 332)
    (4)) نور الثقلين 193/ 3، ح 336)


  5. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود