صفحه 1 از 7 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ترفندهایی برای جدا کردن کودکان از رختخواب والدین

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۱
    نوشته
    672
    حضور
    4 روز 52 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    24
    صلوات
    3667

    ترفندهایی برای جدا کردن کودکان از رختخواب والدین






    یعنی نوزاد هم میفهمه؟؟؟
    عجب بچه های این دوره زمونه باهوشن

    استاد عزیز شما که این فایل رو گذاشتی به سوال من پاسخ بدین:

    یکسری بچه ها هستن که به هیچ وجه حاضر نمیشن از پدر و مادر رختخوابشون جدا بشه . تکلیف این دسته از والدین چیه؟



    توضیح: این پست از تاپیک:

    http://www.askdin.com/thread50079.html


    جدا شده است
    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۴/۰۴/۱۷ در ساعت ۱۷:۳۴ دلیل: اضافه کردن توضیح

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,565
    حضور
    175 روز 15 ساعت نامشخص
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58351



    با نام و یاد دوست






    ترفندهایی برای جدا کردن کودکان از رختخواب والدین








    کارشناس بحث: استاد حامی


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۳
    نوشته
    169
    حضور
    8 روز 20 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    480

    جدا کردن اتاق و جای خواب بچه ؟ چگونه ؟




    سلام

    توی چه سنی باید بچه رو از جای خواب پدر و مادر جدا کرد؟
    چجوری باید اینکارو انجام داد؟


    توی خیلی از سایت ها و کتاب های روانشناسی مطالب زیادی در مورد جدا کردن اتاق بچه هست
    بعضیا میگن از چهل روزگی ! بعضی از 6 ماهگی بعضی از یک سالگی

    اما من میخوام بدونم توی اسلام چی گفته شده و نظر کاربرای با ایمان اینجا رو بدونم و همینطور تجربه هاشونو
    با تشکر

  7. صلوات ها 9


  8. #4

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,565
    حضور
    175 روز 15 ساعت نامشخص
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58351



    با نام و یاد دوست






    ترفندهایی برای جدا کردن کودکان از رختخواب والدین








    کارشناس بحث: استاد حامی


  9. صلوات ها 7


  10. #5

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    20,860
    حضور
    213 روز 3 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    245
    آپلود
    8
    گالری
    585
    صلوات
    151473



    نقل قول نوشته اصلی توسط darkalone نمایش پست ها
    و نظر کاربرای با ایمان اینجا رو بدونم و همینطور تجربه هاشونو

    سلام بر همه شما بزرگواران
    تجربه و نظرات شما را مي خوانيم

    براي مطالعه:
    توصیه هایی برای جداسازی اتاق خواب کودک

    مجموعه: تعلیم و تربیت


    ترفندهایی برای جدا کردن کودکان از رختخواب والدین
    اگر شما هم از آمدن هر شبه فرزندتان به تختخواب تان ناراحت هستید و احساس می کنید این وضع نباید ادامه داشته باشد می توانید از روش های زیر برای مقابله با آن استفاده کنید:
    ۱ ـ کودک را از تختخواب تان بیرون کنید. اگر کودک وقتی که خواب هستید به تخت شما آمد شرایط خواب را برای او سخت کنید. اندکی فشار دادن او به بیرون تختخواب و تنگ کردن جای او اگر در میان شما و همسرتان خوابیده او را از کارش پشیمان می کند. خود را به خواب بزنید و به آرامی او را به بیرون تخت هل دهید یا لگد آرامی به او بزنید یا دستتان را روی او بیندازید. پس از مدتی او به این نتیجه می رسد که تخت خودش جای راحت تری برای خوابیدن است. این کار می تواند زمانی که کودک شما را به هر دلیلی به اتاق خواب خود می خواند و از شما می خواهد در کنار او بخوابید نیز تکرار شود. مطمئن باشید خوابیدن کنار فردی که همه تخت را اشغال کرده و احیانا خرناس هم می کشد چندان خوشایند نیست.
    ۲ ـ برای این که کودک را برای خوابیدن در اتاق خود تشویق کنید به او بگویید که چقدر افتخار می کنید که او به تنهایی می خوابد. برای خوابیدن کودک در اتاق خودش می توانید یک سیستم جایزه ای تعیین کند و به ازای هر چند شب که او در اتاقش می خوابد جایزه ای کوچک به او بدهید.
    ۳ ـ اتاق خواب کودک را به سلیقه خودش تغییر دهید. چسباندن عکس یا پوسترهایی که او آنها را دوست دارد می تواند مشوق خوبی برای خوابیدن کودک در اتاق خودش باشد. به هر حال خوابیدن در جایی که آن را دوست داریم برای همه ما لذت بخش تر است. این احساس را از کودکتان دریغ نکنید. لذت خوابیدن در محیطی دلپذیر می تواند خیلی از مشکلات را حل کند.
    ۴ ـ عروسک های پشمالوی دوست داشتنی می توانند خواب راحت تری برای کودکتان به ارمغان بیاورند و به آنها کمک کنند تا شب را تنها نگذرانند. آنها را در آغوش کودکتان بخوابانید و به او بگویید که می توانند خواب های راحت تری برای آنها رقم بزنند و تنهایی آنها را از بین ببرند.
    اینها روش هایی برای خوابیدن بهتر کودکان در اتاق خواب خود است؛ البته مطمئنا تنها راه های قابل انتخاب نیست و کارهای دیگری نیز می توان برای جدا خوابیدن کودک انجام داد. بسته به این که مشکل کودک برای خوابیدن در اتاق خود چیست، این روش ها می تواند تغییر کند؛ اما آنچه باید قانون شود، جدا خوابیدن کودک از والدین و از آن مهم تر حفظ آرامش والدین برای اجرای این قانون است.

    منبع:jamejamonline.ir

    گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
    گفتا که در ره ما غم نیز شادمان است

  11. صلوات ها 13


  12. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    20,860
    حضور
    213 روز 3 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    245
    آپلود
    8
    گالری
    585
    صلوات
    151473



    نکاتی کاربردی برای جداسازی اتاق خواب کودک از والدین و راحت خوابیدن کودک


    این نکات آموزشی به شما کمک می کنند تا به کودکتان یاد بدهید بدون ترس و به تنهایی در اتاق خوابش بخوابد :
    1. چیدمان اتاق خواب کودک
    چیدمان اتاق خواب کودک را با سلیقه کودک و متناسب با سن و سالش طراحی کنید. از کودک برای چیدمان اتاق خواب کمک بگیرید. اجازه بدهید خودش مدل تخت خواب، پرده و فرش را انتخاب کند و یا محل قرار گرفتن تخت و اسباب بازی‌ها را تعیین کند. ممکن است بعضی از خواسته‌های کودک نامعقول یا غیرعادی باشند. مهم نیست که چیدمان اتاق از نظر شما خوب نباشد. حداقل برای مدت کوتاهی اجازه بدهید اتاق خواب کودکتان آن طوری باشد که خودش علاقه دارد. هدف اصلی شما باید این باشد که کودکتان عاشق اتاق خودش بشود و از ماندن در اتاق لذت ببرد.
    2. به اندازه تخت خواب دقت کنید
    بعضی از پدر و مادرها بدون توجه به نیاز کودک، او را در تخت خوابی بزرگ یا بسیار کوچک قرار می‌دهند. شاید بعضی از کودکان از داشتن تخت خواب بزرگ لذت ببرند. اما ممکن است تخت خواب بزرگ، کودک را بترساند. مناسب ترین تخت خواب برای کودکان خردسال و دبستانی، تختی است مابین تخت نوزادی و تخت نوجوان. تخت خواب‌های کودکان معمولاً طراحی‌های متفاوتی مثل ماشین یا قصر دارند. مطمئن شوید که تخت خواب کودک راحت باشد. تشک مناسبی دارد و کودک دوستش داشته باشد.
    3. قانون را یادآوری کنید
    به کودک بگویید : «تو باید در اتاق خودت بخوابی و این یک قانون است». باید به خودتان، همسرتان و کودک کمی سختی بدهید. اگر چند شب روی قواعد خواب پافشاری کنید خواهید دید کودکتان چگونه برای خوابیدن استقلال پیدا می‌کند. اگر کودکتان به اتاق شما آمده و می خواهد با شما بخوابد، بلند شوید و او را به اتاق خودش بازگردانید. هر قدر هم که خسته اید، اقدام به این کار کنید و ساده از آن نگذرید.
    4. عادت ‌های خواب جالب بسازید
    نیازی نیست که عادت‌های خواب، خیلی خاص و جزیی باشند، اما باید برای کودک جالب و دوست داشتنی باشند. کودکتان باید مشتاق انجام دادن آنها باشد و شب‌هایش خاطره‌انگیز و متفاوت باشند. مثلاً ممکن است خواندن یک کتاب مورد علاقه در محل خاصی از اتاق خواب برای کودکتان بسیار جالب باشد یا دوش گرفتن، خوردن یک خوراکی موردعلاقه و سپس مسواک زدن به همراه شعر خواندن، دعا کردن، حرف زدن درباره اتفاقات روزانه و آداب بوسیدن پدر و مادر همگی می‌توانند بخشی از عادات خواب کودک شما باشند. حتماً آداب خوابیدن را رعایت کنید زیرا این آداب برای کودکتان قوانین نانوشته‌ای خواهند بود که هم او را برای یک خواب آرام و بدون ترس آماده می‌کند و هم او را کودکی قانونمدار می‌کند.
    5. دوش گرفتن
    به طور معمول یک دوش آب گرم، کودک را برای خواب آرام آماده می‌کند. اما اگر احساس می‌کنید بعد از دوش گرفتن، کودکتان پرانرژی و هشیار می‌شود این کار را انجام ندهید و آن را کنار بگذارید.
    6. در اتاق خواب کودک نخوابید
    در اتاق خواب کودک نخوابید و اگر کنارش دراز می‌کشید بعد از مدت کوتاهی بلند شوید. کودک نباید تصور کند که همیشه یک نفر باید در کنار او خوابیده باشد. یکی از دلایل ترس‌های شبانه کودکان این است که آنها ابتدا در آغوش پدر یا مادر به خواب می‌روند اما بعد در خواب احساس می‌کنند تنها مانده‌اند.
    7. برای کودک قانون تعیین کنید و انتظارات معقول داشته باشید
    به او بگویید «امشب در اتاقت می‌خوابی و هیچ عذر و بهانه‌ای قبول نیست». این روش بسیار کمک کننده است. مثلا یادآوری کنید که او دیگر به مهد کودک می‌رود و شما از او توقع دارید تا هر شب در اتاق خوابش بخوابد، زیرا همه کودکان در این سن از پدر و مادر شان جدا می‌شوند و تنهایی می‌خوابند. بگویید «برای یک کودک چهار ساله این یک امتیاز خاصه که خودش تنهایی بخوابه و حالا که اینقدر بزرگ شدی می‌تونی به یکی از عروسکات اجازه بدی تا کنارت بخوابه و تو مراقبش باشی»
    8. در برابر گریه و زاری کودک تسلیم نشوید
    اگر کودکتان گریه یا التماس کند و شما هم تسلیم شوید او برنده می‌شود. به او بگویید شما برای بوسیدن، به آغوش گرفتن و بحث و خواهش و تمنای بیشتر بی‌حوصله و خسته هستید. اگر کودکتان به اتاقش بر نگشت بدون بحث او را به اتاقش ببرید. ضعف نشان ندهید و تسلیم نشوید. مطمئن باشید هر بار که تسلیم شوید او را برای حربه‌های بعدی آماده می‌کنید.
    9. جذابیت و آرامش فراهم کنید
    در این راستا می‌توانید به موارد زیر عمل کنید :
    - یک ماهی قرمز در اتاق کودک بگذارید و به او تلقین کنید در اتاقش تنها نیست.
    ـ یک عروسک خرسی «مامان» یا «بابا» تهیه کنید و به او بگویید آنها مراقبش هستند.
    ـ پتو و ملحفه‌های زیبا تهیه کنید. اجازه بدهید کودک خودش پتویش را انتخاب کند.
    ـ برای شروع یک هدیه در نظر بگیرید. مثلاً برایش یک مسواک جدید بخرید. اگر او توانست یک شب را تنها در اتاقش بخوابد صبح روز بعد یک جایزه کوچک به او بدهید.
    ـ یک مهمانی خواب برگزار کنید. به اتاق خواب کودک بروید و در اتاقش قبل از خواب همگی یک خوراکی خوشمزه بخورید یا باهم شعر بخوانید. اجازه بدهید تا کودک در شب با اتاقش آشنا شود.
    ـ حتماً قبل از خواب، کودک را کمی به آغوش بگیرید و با جملات مثبت و تأکیدی آرامش کنید؛ ترس‌ها را از کودک دور کنید و یادآوری کنید که پدر و مادرش مراقب و محافظ او هستند و شب‌ها به اندازه روزها خوب و آرامش بخش هستند.
    *** نکات تکمیلی :
    - ریشه ترس‌ها و نگرانی‌های کودک از تنها خوابیدن در اتاقش را جستجو کنید. از او بپرسید آیا از چیزی می‌ترسد؟ چه احساسی در اتاق خوابش دارد؟ ترس کودکان از موجودات خیالی مثل هیولای شب می‌تواند یکی از دلایل ترس از تنها ماندن در اتاق خواب باشد. حتی کودکتان از تخیل آنچه در کتاب‌ها خوانده است، حیوانات جنگل مثل شیر و ببر و گرگ و شنیدن قصه‌های معمولی مثل شنگول و منگول و از دست دادن پدر و مادر دچار اضطراب شبانه و بدخوابی شود. همچنین سایه اشیاء می‌توانند او را بترسانند. به همین دلیل شما باید دلایل ترس کودک از تاریکی و خواب را بفهمید و در گام بعدی ترس‌ها را از او دور کنید.
    - اگر ترس‌های کودک اغراق آمیز و نامعقول است پیش از برنامه ریزی برای جدا سازی با کمک یک روان پزشک و روانکاو کودک، ابتدا دلایل ترس را بشناسید و درمانش کنید
    - به او بگویید که حیوانات جنگل هرگز نمی‌توانند وارد اتاق خوابش شوند. هیولا واقعی نیست و اگر فکر می‌کنید بعضی از قصه‌های خیالی می‌توانند برداشت غلطی برای کودکتان ایجاد کنند آنها را نخوانید.
    - شب‌ها قبل از خواب برای کودکتان شعر بخوانید و یا اگر کودکتان قوه تخیل بالایی دارد و تحت تاثیر خیالاتش است از موجودات خیالی دوست داشتنی مثل فرشته نگهبان حرف بزنید. آسمان پرستاره شب و نور ماه را نشانش بدهید و فانتزی‌های مثبت و خوب کودک را تقویت کنید و از غلبه خیر بر شر و پیروزی فرشته بر دیو داستان بگویید.
    - اگر کودک از تاریکی شب می‌ترسد یک چراغ خواب روشن کنید و یک بار اشیاء را در تاریکی نشانش بدهید تا او مطمئن شود در تاریکی، اشیاء تغییر نمی‌کنند یا چیزی کم یا اضافه نمی‌شود.
    - یک رایحه خوش می‌تواند برای کودک آرامش بخش باشد. از اسپری‌های خوش بو کننده هوا یا عودهای خوشبو استفاده کنید.
    - اگر کودکتان اسباب بازی خاصی دارد که دوستش ندارد و یا حتی از آن می‌ترسد، آن را کنار بگذارید. برای اینکه مطمئن شوید می‌توانید از کودک بپرسید از کدام اسباب بازی یا عروسکش می‌ترسد یا دوستش ندارد.
    - یک لیوان آب در کنار تخت کودک بگذارید؛ یکی از بهانه‌های کودک برای بیرون آمدن از اتاق خواب تشنگی است.
    - قبل از خواب کودک را به د ستشویی ببرید تا با آرامش بخوابد.
    - ممکن است در پروژه جداسازی، کودک دچار شب ادراری نیز بشود. هرگز با عتاب و تحقیر واکنش نشان ندهید و این شرایط را تحمل کنید. حتماً از او بپرسید که چرا شب جایش را خیس کرده است.
    - اگر کودکتان به مهدکودک می‌رود، می‌توانید برای تشویق بیشتر از مربی‌های مهد کودک کمک بگیرید. آنها معمولاً می‌توانند با تشویق و آموزش، کودک را ترغیب کنند تا برای استقلال خودش تلاش کند. یک هدیه کوچک و مورد علاقه تهیه کنید و بعد از اولین شب موفقیت آمیز، در مهدکودک و در حضور دوستانش به کودک هدیه بدهید. تأثیر این روش بی نظیر است.
    - هرگز دو مورد خاص که می‌توانند برای کودک بحران ساز باشند را همزمان اجرا نکنید؛ مثلاً اگر می‌خواهید کودک را از شیر یا پوشک بگیرید یا وقتی او به تازگی به مهد یا مدرسه می‌رود نباید به فکر جداکردن اتاق خواب کودک باشید. ابتدا باید از آرامش روحی و ثبات عاطفی کودک مطمئن شوید و سپس قدم‌های بزرگ و تأثیرگذار را بردارید.

    گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
    گفتا که در ره ما غم نیز شادمان است

  13. صلوات ها 10


  14. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    20,860
    حضور
    213 روز 3 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    245
    آپلود
    8
    گالری
    585
    صلوات
    151473



    نقل قول نوشته اصلی توسط darkalone نمایش پست ها
    توی چه سنی باید بچه رو از جای خواب پدر و مادر جدا کرد؟
    نظر شما چيه؟

    گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
    گفتا که در ره ما غم نیز شادمان است

  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    20,860
    حضور
    213 روز 3 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    245
    آپلود
    8
    گالری
    585
    صلوات
    151473



    جداسازی اتاق کودک

    شرايط صحيح جدا كردن خواب كودك كه بعدا مشكلات روحي، اخلاقي و تربيتي و ديني، نداشته باشيم؟ با توجه به اينكه دخترم 5 ساله است و خودش با اين مسأله مشكلي ندارد ولي براي ما نگران كننده است؟( آيا كودك نبايد جاي خواب پدر و مادر را ببيند) و جوابهاي قانع كننده به كودك با توجه به سن او و نظراسلام در اين مورد؟
    خوشحاليم شما مخاطب ما هستيد اميدواريم راهنماي خوبي در رابطه با اين موضوع براي شما باشيم.
    خداوند متعال در سوره نور (آيات 58 و 59)، به مسلمانان ياد آور مي شود كه فرزندان آنان بايد در سه وقت براي ورود به حريم خصوصي والدين اجازه بگيرند. از ديدگاه اسلام بايد بين زن و شوهر و فرزندان آنان مرزهاي مشخصي باشد و زن و مرد در طول شبانه روز چند نوبت فرصت خلوت با يكديگر را داشته باشند. از سوي ديگر روان شناسان بر جدا ساختن رختخواب كودك از والدين تاكيد مي كنند و آن را عاملي براي رشد شخصيت كودك مي دانند. از اين رو، والدين بايد به اين امر توجه داشته باشند كه بستر كودكانشان را از سني كه قادر به اجازه گرفتن براي ورود به اتاق هستند جدا كنند و كودكان را در اتاق جداگانه‌اي بخوابانند
    قبل از اينكه به بررسي راه هاي جدا كردن اتاق خواب كودك بپردازم لازم است چند نكته زا براي شما متذكر شوم:
    نكته 1- از آنجا كه كودك به خوابيدن در كنار والدين خود عادت كرده است، تغيير مكان خواب او براي كودك چندان خوشايند نيست، از اينرو ممكن است اين امر با مقاومت كودك روبرو شود و از كودك رفتارهاي نا مناسب ديده شود. برخي از والدين براي رهايي از ناراحتيهاي هنگام خواب ، در مقابل كودك كوتاه مي آيند و او را در تمايلاتش براي خوابيدن در كنار خودشان آزاد مي‌گذارند و احساس مي‌كنند كه اين بهترين كار براي كودك است. اگر چه اين كار براي يكي دو شب قابل توجيه است مثلاً وقتي كه كودك بيمار است يا روحيه نامناسبي دارد؛ اما در بيشتر موارد اين عمل مناسب نيست و به كودك مي آموزد كه با كمي اصرار و بد اخلاقي مي تواند (حتي بعد از بزرگ شدن) در كنار والدين خود بخوابد.(در اينجا مادر نقش اساسي دارد و نبايد اسير احساسات مادرانه خود شود)
    نكته 2- به ياد داشته باشيد تغيير مكان خواب كودك يك شبه ايجاد نمي شود و كودكي كه پنج سال در كنار والدين خود بوده به سادگي مكان جديد را نمي پذيرد، پس اينكه تغيير مكان كودك كمترين آسيب را به او برساند صبور باشيد و در برابر رفتارهاي او تحكمي عمل نكنيد.
    نكته 3- هيچ گاه براي ايجاد اين عادت در كودك از تنبيه استفاده نكنيد، اين امر مي تواند آثار بسيار منفي در كودك داشته باشد و حتي ممكن است كودك دچار اختلالات خواب شود.
    چه بايد كرد:
    1. هيچ گاه كودك خود را به تنهايي براي خوابيدن در اتاق خود نفرستيد،زيرا اين امر مي تواند فشار رواني زيادي را به كودك متحمل كند. بهتر است كه ده تا سي دقيقه قبل از خواب به او اختصاص دهيد. مي‌توانيد با او گفتگو يا بازي آرامي كنيد يا برايش قصه بگوييد يا كتاب بخوانيد. هنگامي كه چند صفحه به پايان داستان باقي مانده به او تذكر دهيد كه كم كم وقت تمام مي‌شود و او مي‌بايست بخوابد. از شوخيها و بازيهاي پر تحرك ، تعريف قصه‌هاي ترسناك و يا هر عملي كه به هنگام خواب هيجان كودك را برانگيزد، اجتناب نماييد.
    2. يكي از شرايط براي جدا كردن اتاق خواب ارتباط عاطفي با كودك است، بنابراين در طول روز با كودك خود ارتباط كلامي بر قرار كنيد و در بازي هاي كودكانه او شركت كنيد. در اينصورت كار شما براي جدا كردن او راحت تر خواهد بود.
    3. بهتر است والدين در اتاق خواب كودك حضور پيدا كنند براي او قصه بگويند تا به خواب رود. حضور والدين در كنار او موجب آرامش رواني كودك مي شود و به او اين اطمينان را مي دهد كه اتاق خواب او وحشتي ندارد و هر زماني كه لازم باشد والدين در كنار او خواهند بود.
    4. چنانچه كودك تا صبح چند بار از خواب بيدار مي شود و مي‌خواهد به رختخواب والدين برگشته و پيش آنها بخوابد، در اينجا مقاومت والدين به ويژه مادر نقش اساسي و مهم را دارد. در چنين موقعيتي مادر بايد با آرامش و همراه با نوازش با كودك خود صحبت كند و او را متقاعد كند كه به اتاق خود باز گردد. پس از آن مادر بايد به همراه كودك به اتاق او برگردد و تا موقع خوابيدن كنار او باقي بماند. اگر مادر اين روند را براي مدتي مانند يك ماه ادامه دهد اما تنها يك مرتبه به كودك اجازه خوابيدن در كنار خود را بدهد، تمام زحماتش از بين خواهد رفت.
    5. چنانچه به هر دليلي براي مدتي مجبور شديد كه كودك را در كنار خود بخوابانيد، به جاي اينكه او را به اتاق خواب خود بياوريد، شما به اتاق او برويد و در كنار او(البته با فاصله) بخوابيد.
    6.بهتر است از جدا كردن مرحله به مرحله استفاده كنيد. يعني كودك در مرحله اول در رختخواب خود در اتاق والدين بخوابد، بعد رختخواب او به تدريج فاصله بيشتري از رختخواب والدين بگيرد تا آنكه به اتاق خودش منتقل شود.
    7. اتاق خواب او را با وسائلي كه مورد علاقه او مي باشد تزيين كنيد و اتاق او را به محل خوشايندي براي او تبديل كنيد.
    8. با بيان خاطرات شيرين خود و يا ديگران از جدا كردن اتاق خوابتان در دوران كودكي و تعريف داستان هايي در اين مورد، زمينه پذيرش را در او بالا ببريد.
    9. از او بخواهيد احساس خود را بيان كند. زماني كه او احساس خودرا بيان مي كند احساس او را با تمام وجود بپذيريد و از تمسخر او هنگام بيان احساس پرهيز كنيد.
    10.لازم است كه محيط خواب تاريك و آرام باشد پس هرگز كودك خود را از تاريكي نترسانيد. نور موجب ميشود كه برخي از هورمون ها كه درطول شب و تاريكي مي توانند در بدن تاثير داشته باشند به ميزان لازم ترشح نشوند و با توجه به اينكه هورمون رشد كه در دوران كودكي اهميت زيادي دارد هنگام خواب شبانه به ميزان كافي ترشح مي شود. البته چنانچه كودكتان از تاريكي مي ترسد مي توانيد از شب خواب استفاده كنيد.
    11. مقوايي(با رنگ جذاب) را در اتاق خواب او نصب كنيد و عكس كودك خود را بر روي آن بچسبانيد. با او قرار بگذاريد كه هر شبي كه او جداگانه و در اتاق خود بخوابد، ستاره اي بر روي مقوا مي چسبانيد و زماني كه ستاره ها به ده عدد رسيد براي او هديه اي تهيه مي كنيد. به مرور زمان تعداد تشويق هاي خود كاهش دهيد تا اين امر در درون او نهادينه شود.
    12. سعي كنيد بسيار طبيعي با اين موضوع برخورد كنيد و از نشان دادن حساسيت زياد نسبت به آن خودداري كنيد.
    موفق و پيروز باشيد . منتظر مكاتبات بعدي شما نيز هستيم.
    محمد صادق آقاجانی
    منبع:سایت پرسمان

    گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
    گفتا که در ره ما غم نیز شادمان است

  17. صلوات ها 7


  18. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    20,860
    حضور
    213 روز 3 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    245
    آپلود
    8
    گالری
    585
    صلوات
    151473



    جداسازی کودک برای خواب:
    مناسب‏ترین سن برای جدا کردن اتاق کودک از والدین چه زمانی است؟
    مطلوب است کودک از والدین خود جدا باشد و در اتاقی مستقل بخوابد، بهترین زمان جدایی، 12 تا 18 ماهگی است؛ چرا که تا این سن، هنوز به والدین وابسته نشده و مهم‏تر از آن، ترس از تاریکی برایش مفهوم نیافته است.
    پس از این سن، کودک توان مراقبت از خود را دارد؛ اما پیش از آن، توان مراقبت از خود را ندارد و ممکن است دچار آسیب (خفگی) شود. گذشته از این، گرمای وجود مادر و صدای ضربان قلب او در آرامش و رشد عاطفی او بسیار مؤثر است. تماس بدنی کودک با مادر، سبب افزایش ترشح هورمون پرولاکتین در شیر مادر می‏شود و افزون بر این، مادر می‏تواند در مرحله ی آسیب‏پذیری خواب کودک به او کمک کند و برای انتقال کودک از خواب سبک به عمیق و برعکس، به او یاری برساند.
    خواب کودک، دو مرحله دارد: مرحله‏ ی سبک و عمیق. در مرحله‏ ی سبک، چشم، حرکت دارد، و نیمه بسته است؛ بدن پیچ و تاب می‏خورد و حرکات تنفسی کودک نامنظم است. در مرحله‏ ی عمیق، بدن آرام، و تنفس منظم است و دست ها و پاها در دو طرف بدن رها می شود.
    80 درصد خواب نوزادان سبک است و تا 3 سالگی80 درصد خواب عمیق می شود، و این پدیده از الطاف الهی است تا کودک در خواب سبک بتواند در برابر سرما، گرسنگی، گرفتگی بینی و قطع تنفس، عکس العمل نشان دهد.
    کودکان، دائم از مرحله ی خواب سبک به عمیق و برعکس در حال تغییرند و این تغییر دائم، دفعات بیداری و در نتیجه دفعات زمان آسیب پذیری را بیشتر می کند. وجود مادر کنار کودک می تواند انتقال از خواب سبک به عمیق را با شیردهی یا نوازش و لالایی راحت‏تر کند و در صورت عدم حضور مادر، انتقال، به راحتی انجام نمی شود و کودک گریه های عصبی سر خواهد داد.
    در مدتی که فرزند شما کنارتان می خوابد، در شیردهی نیمه شب و شیردهی های موقت، مراقب تنفس او باشید.
    (منبع: کتاب نسیم مهر(1)- حسین دهنوی)

    چند توصیه:
    ترفندهایی برای جدا کردن کودکان از رختخواب والدین
    1- کودک باید از نظر محبت سیر باشد در اینصورت جدا شدن برایش راحت تر خواهد بود، اگر به بچه توجه نکنیم و یا کم توجهی کنیم دوست دارد زمان خواب بین پدر و مادر بخوابد.
    2- زمانی که کودک در اتاق شما می خوابد رختخواب جداگانه ای داشته باشد و در رختخواب خود و با کمی فاصله کنار شما بخوابد.
    3- برای اینکه به ویژه بعد از سال اول، کودک را جدا کنیم بهتر است والدین در اتاق خواب کودک حضور پیدا کنند برای او قصه بگویند تا به خواب رود. اگر کودک در سن بالاتری است و تا صبح چند بار بیدار می شود و می‌خواهد به رختخواب والدین برگشته و پیش آنها بخوابد، در اینجا مقاومت والدین به ویژه مادر نقش اساسی و مهم را دارد. مادر باید به همراه کودک به اتاق او برگردد و تا موقع خوابیدن کنار او باقی بماند. اگر مادر این روند را برای مدتی مانند یک ماه ادامه دهد اما تنها یک مرتبه به کودک اجازه خوابیدن در کنار خود را بدهد، تمام زحماتش از بین خواهد رفت.
    4- گاهی ممکن است حادثه ای ناگوار پیش آید (مثل مرگ یکی از نزدیکان) و در دل کودک ترس ایجاد شود و بخواهد تا مدتی پیش والدین بخوابد در این صورت نیز توصیه می شود رختخواب او کاملا جدا و با فاصله باشد.
    5- اگر سن کودک شما بالاتر رفته و اتاق خواب او را جدا نکرده اید توصیه می شود از جدا کردن مرحله به مرحله استفاده کنید. یعنی کودک در مرحله اول در رختخواب خود در اتاق والدین بخوابد، بعد رختخواب او به تدریج فاصله بیشتری از رختخواب والدین بگیرد تا آنکه به اتاق خودش منتقل شود.
    6- لازم است که محيط خواب تاريک و آرام باشد پس هرگز کودک خود را از تاریکی نترسانید. نور موجب ميشود که برخي از هورمون ها که درطول شب و تاريکي مي توانند در بدن تاثير داشته باشند به ميزان لازم ترشح نشوند و با توجه به اينکه هورمون رشد که در دوران کودکي اهميت زيادي دارد هنگام خواب شبانه به ميزان کافي ترشح مي شود. بعضي از والدين کودکان خود را از تاريکي ترسانده و باعث مي شوند تا کودک اعتماد به نفس کافي براي تنها خوابيدن را نداشته باشد. برای اینکه کودکتان تاریکی و روشنایی را درک کند گاهی در قالب بازی او را بلند کنید تا خودش لامپ را روشن و خاموش کند.
    7- والدین می توانند برای زمان‌هایی که کودک در تخت خود می‌خوابد چند ستاره به او بدهند و برای هرچند ستاره ای که دریافت کند جایزه‌ای در نظر بگیرند تا این روند رفتاری در کودک تشویق شود

    گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
    گفتا که در ره ما غم نیز شادمان است

  19. صلوات ها 9


  20. #10

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    61
    حضور
    1 روز 5 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    330



    ب نظر من ک بچه از همون نوزادی باید اتاق خوابش جدا باشه! یعنی از همون بد تولد...
    چون درسته ک بچست و خوابه! اما مغزش فعاله و در حال کار...
    من خیلی سختگیرم ولی ب نظرم میشه ماه اول بچه پیش مادر باشه اما بازم تو اتاق بچه...
    کلا این قضیه خ.وابیدن بچه تو اتاق والدین تو کت من نمیره!
    ویرایش توسط baran bahari : ۱۳۹۴/۰۴/۳۱ در ساعت ۰۰:۱۸
    خدای خوبم فقط تو آغوش خودته که آرومم....
    هیچ وقت آغوشتو ازم دریغ نکن....
    باشه؟

  21. صلوات ها 5


صفحه 1 از 7 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 2 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 2 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 68
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۱/۲۱, ۱۰:۳۳
  2. پاسخ: 17
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۶/۰۹, ۰۹:۴۴
  3. پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۳/۰۸, ۲۱:۴۲
  4. مقایسه ؛ بلایی خانمان سوز یا سکویی برای پرش؟؟؟؟؟
    توسط راهی در انجمن مهارت های زندگی
    پاسخ: 7
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۱۹, ۲۲:۰۲

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 7

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود