جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۴
    علاقه
    ورزش و مطالعه و پیاده رویی و مسافرت و ...
    نوشته
    15
    حضور
    10 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    38

    اشاره ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿







    ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿


    "
    روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی"




    ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿






    • روزه در اديان الهي:




    بنا به نص قرآن كريم
    ، روزه علاوه بر مسلمانان بر امت‏هاي پيش از آنها نيز واجب بوده است،1 البته بنا به نظر علماي تفسير، علي رغم

    وجوب روزه بر تمام اقوام پيش از اسلام
    ، روزه ايشان شبيه روزه مسلمانان نيست؛ به عبارتي همه پيغمبران به امت‏هاي خود دستور

    روزه داده ‏اند هرچند هركدام
    ، راه مخصوصي براي انجام اين واجب الهي داشته‏ اند. مثلاً مدت زمان روزه ‏داري در اسلام از سپيده فجر تا

    غروب خورشيد است كه ممكن است در اديان ديگر متفاوت باشد و چه بسا روزه در اديان ديگر، از جمله يهود به صورت ديگري مطرح

    باشد؛ مثلاً روزه سكوت كه به واسطه نذر، سوگند و
    ... واجب مي‏شد. حال آن كه در اسلام اين نوع روزه جايز نيست.

    از
    امام سجاد(علیه السلام) نقل شده است:

    صوم السكوت حرام
    ؛ 2 روزه سكوت حرام است و اين به جهت تغيير شرايط اجتماعي و است. بنابراين، در ميان اديان الهي احكام و

    مقررات زيادي كه مشابه هم باشند يافت مي‏شود
    ، از اين رو يكي از مباني گفتگوي بين اديان الهي همين احكام و مقررات متشابه مي‏تواند

    باشد
    .



    روزه در صحف حضرت ادريس(علیه السلام):

    حضرت ادريس پيامبر(علیه السلام) در صحف خويش مي‏فرمايد:

    هرگاه وارد ماه روزه شديد
    ، خود را از هر پليدي و ناپاكي پاك كنيد و براي خداوند با قلبي خالص و نوراني و پاك از فكرهاي بد روزه

    بگيريد. دهنهاي شما نبايد فقط از خوردني‏ ها امساك كند بلكه جوارح نيز بايد از گناهان به دور باشند
    (يعني اعضا بايد از معصيت خدا

    امساك نمايند
    )



    روزه در دين يهود:

    بعد از غرق شدن فرعون، قوم موسي از وي تقاضاي كتاب كردند؛ چون خداوند مي‏خواست كتابي براي هدايت اين قوم بفرستد، ابتدا به

    حضرت موسي(علیه السلام) وحي فرمود كه در پايين كوه طور سي روز روزه بگيرد. موسي(علیه السلام) چنين كرد ولي متوجه شد كه بر

    اثر روزه، بوي دهانش تغيير كرده است. با خود انديشيد كه چه بسا با چنين بويي مناجات نمودن مناسب نباشد پس، از پوست درخت

    خوشبويي براي مسواك زدن استفاده كرد تا بوي دهانش رفع شود. در وقت مناجات، جبرئيل آمد و گفت: بوي دهان روزه‏دار در نزد خداوند

    از بوي مُشك خوشتر است.
    4

    در بخشهاي مختلف كتاب عهد قديم ـ كتاب مقدس يهوديان ـ از روزه داشتن قوم يهود و حتي غير يهود سخن به ميان آمده و نشان دهنده آن

    است كه اين قوم به عناوين مختلف روزه مي‏گرفته ‏اند؛ مانند روزه داشتن داود، عزرا، الياس، دانيال و... از اين رو روزه، يك ادب ديني

    كاملاً متداول براي نيل به هدف مورد نظر در ميان يهوديان بوده است
    .

    قوم يهود در موارد مختلف مبادرت به روزه گرفتن مي‏كردند؛ از جمله براي بر سر لطف آوردن خداوند به منظور پيشگيري يا پايان بخشيدن

    به يك مصيبت الهي؛ هنگامي كه يك تهديد يا حمله ‏اي از سوي دشمنان و يا مصيبت طبيعي متوجه آنها مي‏شد، به روزه عمومي توجه

    مي‏كردند؛ و روزه داشتن به منظور كسب آمادگي براي قبول امري خطير يا ملاقات با ارواح مردگان
    .

    روزه‏اي كه امروز، بين يهوديان معمول است دو نوع مي‏ باشد: روزه واجب ساليانه كه يكي روزه كيپور در روز قربان است به عنوان

    كفّاره گناه گرفته مي‏شود و از ساعت 5 بعدازظهر روز دهم
    «ايلول» تا ساعت 7 بعدازظهر روز بعد ادامه داردو مدت آن 26 ساعت است.

    دوم، روز محرّم، روز شهادت زكرياي نبي(علیه السلام) و خراب شدن بيت ‏المقدس است كه از ساعت 9 بعدازظهر تا عصر دهم ماه «آب»

    انجام مي‏گيرد
    .



    برخي از آداب روزه در قوم يهود به شرح زير است
    :

    پرهيز از غذا و آب
    ؛ روزه توأم با قرباني، روزه توأم با دعاي اعتراف به گناه و توبه، روزه همراه با پلاس پوشيدن و خاك يا خاكستر بر

    سر نهادن و بر زمين يا خاكستر خوابيدن، قرائت تورات
    .



    روزه در دين مسيحيت:

    نصارا نيز ماه رمضان را روزه مي‏گرفتند و چون با فصل گرماي شديد مواجه شدند، آن را به ماه هاي شمسي انتقال دادند تا زمان روزه

    همواره ثابت باشد و با تابستان مواجه نشود. ده روز به آن اضافه كردند
    ، و آن گاه سلطاني براي حل مشكلي هفت روز روزه نذر كرد؛

    نصارا آن هفت روز را به آن اضافه نمودند و پادشاه ديگري نيز سه روز به آن اضافه نمود، كه مجموع روزه اهل نصارا پنجاه روز شد
    .

    بنابراين همان گونه كه حضرت موسي(علیه السلام) به فرمان الهي به مدت 40 روز روزه بود؛ حضرت عيسي(علیه السلام) نيز به قوت

    روح به بيابان برده شد تا ابليس او را امتحان كند؛ پس چهل شبانه روز روزه داشته و نهايتا گرسنه گرديد.
    7

    به نظر برخي حضرت عيسي(علیه السلام) تنها اصول را بيان كرده و وضع قوانين را به عهده كليسا نهاده است، اما از يك سو كليسا در

    وضع قوانين روزه كند حركت كرده است
    ، از سوي ديگر در زمان‏هاي مختلف دستورات كليساها توسط كليساهاي ديگر نقض شده است كه

    اين امر باعث گرديد كه كمّيت و كيفيت روزه در مسيحيت همواره دچار تغيير و تحوّل شود
    . از اين رو روزهايي كه در آيين مسيحيت جهت

    روزه‏ داري متداول بوده است
    ، چه بسا در حال حاضر منسوخ شده باشد؛ مثل روزه روز جمعه و يا روزه چهل روز قبل از عيد پاك و يا

    روزه چهل روز قبل از هفته مقدس
    .

    اختلاف ‏هاي زيادي در مورد روزه ميان شاخه ‏هاي مختلف مسيحيت ديده مي‏شود؛ از جمله در كليساي يوناني هرهفته روزهاي شنبه و

    چهارشنبه و چهل روز قبل از ميلاد مسيح و چهل روز از عيد فصح، از عيد تثليث تا تولد سن پير، از اوّل تا 16 ماه اوت روزه مي‏گيرند. در

    كليساي كاتوليك در ايّام چلّه كارم (به استثناي روزهاي يكشنبه) و در كترتان، و ويژيلها، و شبهاي بعضي از اعياد روزه گرفته مي‏شود.

    پروتستانها (به استثناي آنگليكانها) تمام دستورات روزه را لغو كرده‏ اند. فريسي ها دو روز در هفته را روزه مي‏گرفته‏ اند
    .

    البته در ميان مسيحيان روزه به معناي پرهيز از مطلق خوردن و آشاميدن كم رواج داشته است، و بيشتر روزه را به معناي پرهيز از

    برخي غذاها و كارها مي‏دانستند. اما آنچه مسلم است اصل روزه‏ داري در دين مسيح وجود دارد؛ چنان كه از انجيل
    «لوقا» بر مي‏آيد كه

    حواريون مسيح نيز روزه مي‏گرفتند.
    9 و يا در « قاموس كتاب مقدس» آمده است: « بنابراين حيات حواريون و مؤمنين ايام گذشته، عمري

    مملو از انكار لذات و زحمات بي‏شمار و روزه‏ داري بود
    ».10

    در انجيل متي آمده است:
    «پس از شفا دادن حضرت مسيح(علیه السلام) جوان مصروعي را، فرمود: ليكن جنس اين مرض جز به دعا و

    روزه، بيرون نمي‏رود
    ».11

    و يا چون روزه داريد؛ مانند رياكاران ترش‏ رو مباشيد
    .





    • روزه در اديان غيرالهي:




    روزه نه تنها در اديان الهي بلكه در برخي اديان غيرالهي نيز وجود دارد؛ مثلاً مصريان در ايام بت‏پرستي خود گرفتن روزه را واجب

    مي‏دانستند، مخصوصا براي زنان و روحانيان
    .

    مردم عربستان نيز پيش از اسلام روزه را يكي از عبادات و وظايف خود مي‏دانستند. نمونه‏ هاي ديگري از وجود روزه در اديان غيرالهي

    عبارت است از
    :


    1 ـ روزه در آيين هندو و جاين (Jain):

    زاهدان اين دو آيين براي ايجاد آمادگي روحي خويش در برخي جشن‏ ها و اعياد روزه مي‏گيرند
    . حتي پارسايان پيرو آئين جاين، بهترين

    مرگ را
    ، مرگ در اثر پرهيز كامل از غذا و آب مي‏دانند و بسياري از آنها داوطلبانه روزه را در پيش مي‏گيرند تا به اين طريق به زندگي

    خود پايان بخشند
    .


    2
    ـ روزه در آيين بودا:

    بسياري از راهبان اين آيين، تنها به يك وعده غذا در روز اكتفا مي‏كنند و اول ماه و نيمه ماه را روزه (كامل) مي‏گيرند. امروزه مردم عامي

    آيين بودا هرماه چهار بار روزه مي‏گيرند و به گناهان خود اقرار مي‏كنند
    .

    3 ـ مردم تبت مراسمي به نام روزه مدام دارند كه چهار روز طول مي‏كشد. آنها دو روز اول را با دعا، اقرار به گناهان و تلاوت متون

    مقدس به سر مي‏ آورند و روز سوم هيچ چيز نمي‏خورند و حتي آب دهان خود را هم فرو نمي‏برند و اين روزه را با دعا و اقرار به گناهان

    تا طلوع آفتاب در روز چهارم ادامه مي‏دهند
    .4 ـ قبايل بومي امريكا معتقد بودند روزه گرفتن در كسب هدايت و راهنمايي از روح عظيم مؤثر است و از جمله

    مراسم عزاداري آنها پرهيز از غذا بوده است
    .5 ـ مردم كهن مكزيك امساك از غذا را به عنوا كفاره گناهان به جا مي‏آوردند و مدت آن از يك روز تا چند سال

    متفاوت بوده است و پارسايان آنها در هنگام بروز مصيبتي عام، چندين ماه امساك مي‏كردند
    .





    • مقايسه روزه در اسلام با ساير اديان :



    بر خلاف آنچه بعضي افراد بي ‏اطلاع تصوّر مي‏كنند، آسان‏ترين روزه‏ ها روزه‏اي است كه در دين اسلام به آن سفارش شده است كه مدّت

    آن در ايام تابستان شانزده ساعت و در ايام زمستان دوازده ساعت مي ‏باشد، در صورتي كه روزه‏ هاي واجب يهوديان از 22 تا 26 ساعت

    طول مي‏كشد و در روزه مسيحيان نيز مقررات سختي حكمفرماست كه بيشتر پيروان آنها از زير آن شانه خالي مي‏كنند
    .

    زمان روزه در اسلام بسيار منظم و مطابق با آغاز و پايان روز است، در صورتي كه در اديان ديگر اين ترتيب جاري نيست؛ مثلاً زمان

    روزه يهوديان و مسيحيان نامنظم بوده و نياز به دقت فراوان دارد
    .




    پی نوشت :

    1ـ بقره، 183.
    2ـ وسائل الشيعه، ج 7، ص 390؛ تفسير نمونه، ج 13، ص 46.
    3ـ ر.ك: وقايع الايام خيابانى، ص 431.
    4ـ همان، ص 423.
    5ـ ره توشه راهيان نور، سال 1376، صص 198 و 199.
    6ـ تفسير فخر رازى، ج 5، ص 68.
    7ـ ره توشه سال 76، ص 210.
    8ـ لوقا 18 ـ 12؛ روزه درمان بيماريهاى روح و جسم، ص 153 ـ 152
    9ـ تفسير نمونه، ج 1، ص 634.
    10ـ قاموس كتاب مقدس، ص 428؛ همان.
    11ـ انجيل متى، باب 67، آيه 21.
    12ـ همان، باب 6، آيه 26.
    13ـ ره توشه، سال 76، ص 220.






    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۵/۰۳/۳۱ در ساعت ۱۰:۴۰

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۳
    علاقه
    نقد
    نوشته
    509
    حضور
    11 روز 17 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1035



    نقل قول نوشته اصلی توسط کیمیاگر شیعه نمایش پست ها



    ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿


    "
    روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی"




    ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿






    • روزه در اديان الهي:


       


    بنا به نص قرآن كريم، روزه علاوه بر مسلمانان بر امت‏هاي پيش از آنها نيز واجب بوده است،1 البته بنا به نظر علماي تفسير، علي رغم

    وجوب روزه بر تمام اقوام پيش از اسلام
    ، روزه ايشان شبيه روزه مسلمانان نيست؛ به عبارتي همه پيغمبران به امت‏هاي خود دستور

    روزه داده ‏اند هرچند هركدام
    ، راه مخصوصي براي انجام اين واجب الهي داشته‏ اند. مثلاً مدت زمان روزه ‏داري در اسلام از سپيده فجر تا

    غروب خورشيد است كه ممكن است در اديان ديگر متفاوت باشد و چه بسا روزه در اديان ديگر، از جمله يهود به صورت ديگري مطرح

    باشد؛ مثلاً روزه سكوت كه به واسطه نذر، سوگند و
    ... واجب مي‏شد. حال آن كه در اسلام اين نوع روزه جايز نيست.

    از
    امام سجاد(علیه السلام) نقل شده است:

    صوم السكوت حرام
    ؛ 2 روزه سكوت حرام است و اين به جهت تغيير شرايط اجتماعي و است. بنابراين، در ميان اديان الهي احكام و

    مقررات زيادي كه مشابه هم باشند يافت مي‏شود
    ، از اين رو يكي از مباني گفتگوي بين اديان الهي همين احكام و مقررات متشابه مي‏تواند

    باشد
    .



    روزه در صحف حضرت ادريس(علیه السلام):

    حضرت ادريس پيامبر(علیه السلام) در صحف خويش مي‏فرمايد:

    هرگاه وارد ماه روزه شديد
    ، خود را از هر پليدي و ناپاكي پاك كنيد و براي خداوند با قلبي خالص و نوراني و پاك از فكرهاي بد روزه

    بگيريد. دهنهاي شما نبايد فقط از خوردني‏ ها امساك كند بلكه جوارح نيز بايد از گناهان به دور باشند
    (يعني اعضا بايد از معصيت خدا

    امساك نمايند
    )



    روزه در دين يهود:

    بعد از غرق شدن فرعون، قوم موسي از وي تقاضاي كتاب كردند؛ چون خداوند مي‏خواست كتابي براي هدايت اين قوم بفرستد، ابتدا به

    حضرت موسي(علیه السلام) وحي فرمود كه در پايين كوه طور سي روز روزه بگيرد. موسي(علیه السلام) چنين كرد ولي متوجه شد كه بر

    اثر روزه، بوي دهانش تغيير كرده است. با خود انديشيد كه چه بسا با چنين بويي مناجات نمودن مناسب نباشد پس، از پوست درخت

    خوشبويي براي مسواك زدن استفاده كرد تا بوي دهانش رفع شود. در وقت مناجات، جبرئيل آمد و گفت: بوي دهان روزه‏دار در نزد خداوند

    از بوي مُشك خوشتر است.
    4

    در بخشهاي مختلف كتاب عهد قديم ـ كتاب مقدس يهوديان ـ از روزه داشتن قوم يهود و حتي غير يهود سخن به ميان آمده و نشان دهنده آن

    است كه اين قوم به عناوين مختلف روزه مي‏گرفته ‏اند؛ مانند روزه داشتن داود، عزرا، الياس، دانيال و... از اين رو روزه، يك ادب ديني

    كاملاً متداول براي نيل به هدف مورد نظر در ميان يهوديان بوده است
    .

    قوم يهود در موارد مختلف مبادرت به روزه گرفتن مي‏كردند؛ از جمله براي بر سر لطف آوردن خداوند به منظور پيشگيري يا پايان بخشيدن

    به يك مصيبت الهي؛ هنگامي كه يك تهديد يا حمله ‏اي از سوي دشمنان و يا مصيبت طبيعي متوجه آنها مي‏شد، به روزه عمومي توجه

    مي‏كردند؛ و روزه داشتن به منظور كسب آمادگي براي قبول امري خطير يا ملاقات با ارواح مردگان
    .

    روزه‏اي كه امروز، بين يهوديان معمول است دو نوع مي‏ باشد: روزه واجب ساليانه كه يكي روزه كيپور در روز قربان است به عنوان

    كفّاره گناه گرفته مي‏شود و از ساعت 5 بعدازظهر روز دهم
    «ايلول» تا ساعت 7 بعدازظهر روز بعد ادامه داردو مدت آن 26 ساعت است.

    دوم، روز محرّم، روز شهادت زكرياي نبي(علیه السلام) و خراب شدن بيت ‏المقدس است كه از ساعت 9 بعدازظهر تا عصر دهم ماه «آب»

    انجام مي‏گيرد
    .



    برخي از آداب روزه در قوم يهود به شرح زير است
    :

    پرهيز از غذا و آب
    ؛ روزه توأم با قرباني، روزه توأم با دعاي اعتراف به گناه و توبه، روزه همراه با پلاس پوشيدن و خاك يا خاكستر بر

    سر نهادن و بر زمين يا خاكستر خوابيدن، قرائت تورات
    .



    روزه در دين مسيحيت:

    نصارا نيز ماه رمضان را روزه مي‏گرفتند و چون با فصل گرماي شديد مواجه شدند، آن را به ماه هاي شمسي انتقال دادند تا زمان روزه

    همواره ثابت باشد و با تابستان مواجه نشود. ده روز به آن اضافه كردند
    ، و آن گاه سلطاني براي حل مشكلي هفت روز روزه نذر كرد؛

    نصارا آن هفت روز را به آن اضافه نمودند و پادشاه ديگري نيز سه روز به آن اضافه نمود، كه مجموع روزه اهل نصارا پنجاه روز شد
    .

    بنابراين همان گونه كه حضرت موسي(علیه السلام) به فرمان الهي به مدت 40 روز روزه بود؛ حضرت عيسي(علیه السلام) نيز به قوت

    روح به بيابان برده شد تا ابليس او را امتحان كند؛ پس چهل شبانه روز روزه داشته و نهايتا گرسنه گرديد.
    7

    به نظر برخي حضرت عيسي(علیه السلام) تنها اصول را بيان كرده و وضع قوانين را به عهده كليسا نهاده است، اما از يك سو كليسا در

    وضع قوانين روزه كند حركت كرده است
    ، از سوي ديگر در زمان‏هاي مختلف دستورات كليساها توسط كليساهاي ديگر نقض شده است كه

    اين امر باعث گرديد كه كمّيت و كيفيت روزه در مسيحيت همواره دچار تغيير و تحوّل شود
    . از اين رو روزهايي كه در آيين مسيحيت جهت

    روزه‏ داري متداول بوده است
    ، چه بسا در حال حاضر منسوخ شده باشد؛ مثل روزه روز جمعه و يا روزه چهل روز قبل از عيد پاك و يا

    روزه چهل روز قبل از هفته مقدس
    .

    اختلاف ‏هاي زيادي در مورد روزه ميان شاخه ‏هاي مختلف مسيحيت ديده مي‏شود؛ از جمله در كليساي يوناني هرهفته روزهاي شنبه و

    چهارشنبه و چهل روز قبل از ميلاد مسيح و چهل روز از عيد فصح، از عيد تثليث تا تولد سن پير، از اوّل تا 16 ماه اوت روزه مي‏گيرند. در

    كليساي كاتوليك در ايّام چلّه كارم (به استثناي روزهاي يكشنبه) و در كترتان، و ويژيلها، و شبهاي بعضي از اعياد روزه گرفته مي‏شود.

    پروتستانها (به استثناي آنگليكانها) تمام دستورات روزه را لغو كرده‏ اند. فريسي ها دو روز در هفته را روزه مي‏گرفته‏ اند
    .

    البته در ميان مسيحيان روزه به معناي پرهيز از مطلق خوردن و آشاميدن كم رواج داشته است، و بيشتر روزه را به معناي پرهيز از

    برخي غذاها و كارها مي‏دانستند. اما آنچه مسلم است اصل روزه‏ داري در دين مسيح وجود دارد؛ چنان كه از انجيل
    «لوقا» بر مي‏آيد كه

    حواريون مسيح نيز روزه مي‏گرفتند.
    9 و يا در « قاموس كتاب مقدس» آمده است: « بنابراين حيات حواريون و مؤمنين ايام گذشته، عمري

    مملو از انكار لذات و زحمات بي‏شمار و روزه‏ داري بود
    ».10

    در انجيل متي آمده است:
    «پس از شفا دادن حضرت مسيح(علیه السلام) جوان مصروعي را، فرمود: ليكن جنس اين مرض جز به دعا و

    روزه، بيرون نمي‏رود
    ».11

    و يا چون روزه داريد؛ مانند رياكاران ترش‏ رو مباشيد
    .





    • روزه در اديان غيرالهي:




    روزه نه تنها در اديان الهي بلكه در برخي اديان غيرالهي نيز وجود دارد؛ مثلاً مصريان در ايام بت‏پرستي خود گرفتن روزه را واجب

    مي‏دانستند، مخصوصا براي زنان و روحانيان
    .

    مردم عربستان نيز پيش از اسلام روزه را يكي از عبادات و وظايف خود مي‏دانستند. نمونه‏ هاي ديگري از وجود روزه در اديان غيرالهي

    عبارت است از
    :


    1 ـ روزه در آيين هندو و جاين (Jain):

    زاهدان اين دو آيين براي ايجاد آمادگي روحي خويش در برخي جشن‏ ها و اعياد روزه مي‏گيرند
    . حتي پارسايان پيرو آئين جاين، بهترين

    مرگ را
    ، مرگ در اثر پرهيز كامل از غذا و آب مي‏دانند و بسياري از آنها داوطلبانه روزه را در پيش مي‏گيرند تا به اين طريق به زندگي

    خود پايان بخشند
    .


    2
    ـ روزه در آيين بودا:

    بسياري از راهبان اين آيين، تنها به يك وعده غذا در روز اكتفا مي‏كنند و اول ماه و نيمه ماه را روزه (كامل) مي‏گيرند. امروزه مردم عامي

    آيين بودا هرماه چهار بار روزه مي‏گيرند و به گناهان خود اقرار مي‏كنند
    .

    3 ـ مردم تبت مراسمي به نام روزه مدام دارند كه چهار روز طول مي‏كشد. آنها دو روز اول را با دعا، اقرار به گناهان و تلاوت متون

    مقدس به سر مي‏ آورند و روز سوم هيچ چيز نمي‏خورند و حتي آب دهان خود را هم فرو نمي‏برند و اين روزه را با دعا و اقرار به گناهان

    تا طلوع آفتاب در روز چهارم ادامه مي‏دهند
    .4 ـ قبايل بومي امريكا معتقد بودند روزه گرفتن در كسب هدايت و راهنمايي از روح عظيم مؤثر است و از جمله

    مراسم عزاداري آنها پرهيز از غذا بوده است
    .5 ـ مردم كهن مكزيك امساك از غذا را به عنوا كفاره گناهان به جا مي‏آوردند و مدت آن از يك روز تا چند سال

    متفاوت بوده است و پارسايان آنها در هنگام بروز مصيبتي عام، چندين ماه امساك مي‏كردند
    .





    • مقايسه روزه در اسلام با ساير اديان :



    بر خلاف آنچه بعضي افراد بي ‏اطلاع تصوّر مي‏كنند، آسان‏ترين روزه‏ ها روزه‏اي است كه در دين اسلام به آن سفارش شده است كه مدّت

    آن در ايام تابستان شانزده ساعت و در ايام زمستان دوازده ساعت مي ‏باشد، در صورتي كه روزه‏ هاي واجب يهوديان از 22 تا 26 ساعت

    طول مي‏كشد و در روزه مسيحيان نيز مقررات سختي حكمفرماست كه بيشتر پيروان آنها از زير آن شانه خالي مي‏كنند
    .

    زمان روزه در اسلام بسيار منظم و مطابق با آغاز و پايان روز است، در صورتي كه در اديان ديگر اين ترتيب جاري نيست؛ مثلاً زمان

    روزه يهوديان و مسيحيان نامنظم بوده و نياز به دقت فراوان دارد
    .




    پی نوشت :

    1ـ بقره، 183.
    2ـ وسائل الشيعه، ج 7، ص 390؛ تفسير نمونه، ج 13، ص 46.
    3ـ ر.ك: وقايع الايام خيابانى، ص 431.
    4ـ همان، ص 423.
    5ـ ره توشه راهيان نور، سال 1376، صص 198 و 199.
    6ـ تفسير فخر رازى، ج 5، ص 68.
    7ـ ره توشه سال 76، ص 210.
    8ـ لوقا 18 ـ 12؛ روزه درمان بيماريهاى روح و جسم، ص 153 ـ 152
    9ـ تفسير نمونه، ج 1، ص 634.
    10ـ قاموس كتاب مقدس، ص 428؛ همان.
    11ـ انجيل متى، باب 67، آيه 21.
    12ـ همان، باب 6، آيه 26.
    13ـ ره توشه، سال 76، ص 220.





    منبع: به نقل سایت سبطین ( علیه السلام):


    http://www.sibtayn.com/fa/index.php?option=com_content&view=article&id=58792 :2015-06-25-10-51-03&catid=486:%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D9%85%D8%B6%D8%A7%D9%86&Itemid=2307







    سلام

    جالبه ، شما میخواید یه فکر قدیمی رو با افکار قدیمی تر تقویت کنید!

    اگر به جوامع روزه دار نگاه کنیم میبینیم همگی جز عقب افتاده های جهان هستند.

    مضرات روزه داری اسلامی امروزه ثابت شده و اینکار مورد تایید نیست .

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۵/۰۲/۲۶ در ساعت ۲۱:۲۰
    میزی برای کار ، کاری برای تخت ، تختی برای خواب ،
    خوابی برای جان ، جانی برای مرگ ، مرگی برای یاد ، یادی برای سنگ ،

    این بود زندگی ...




  5. صلوات


  6. #3

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,569
    حضور
    175 روز 16 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58356



    با نام و یاد دوست







    ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿








    کارشناس بحث: استاد مسلم

  7. #4

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۹
    علاقه
    مولا و مقتدای آزادمردان جهان، امیرالمومنین(ع)
    نوشته
    2,051
    حضور
    57 روز 20 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    4567

    جمع بندی




    پرسش:
    آیا روزه در همه ادیان وجود داشته؟ با توجه به گفته های برخی پزشکان مبنی بر مضر بودن روزه آیا باز هم باید روزه گرفت؟

    پاسخ:

    قرآن کریم روزه را علاوه بر اسلام، به عنوان یک حکمی که در ادیان آسمانی گذشته نیز وجود داشته است معرفی می‌کند:
    «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُم‏»؛ اى اهل ايمان! روزه بر شما واجب شد چنان كه بر امّت‏هاى گذشته واجب شده بود.(1)

    آیین یهود

    در برخی مواضع عهد عتیق به مسئله روزه گرفتن اشاره شده است، به عنوان نمونه چهل روز روزه گرفتن موسی (ع) (2) و یا روزه گرفتن داود(ع) برای شفای پسرش(3). و یا روزه گرفتن یهوشافاط برای پیروزی بر دشمن(4). و یا روزه گرفتن مردم نینوا برای جلو گیری از عذاب(5). و روزه گرفتن یهودیان ایرانی به شکرانه پیروزی بر هامان و کشته شدن او.(6)
    و امروزه هم در بین یهودیان روزه هایی مرسوم است، مانند روزه روز بعد از فستیوال رُش-هُشانا از روزهای روزه است،(صوم گدالیاهِ) که از طلوع بامداد تا غروب ادامه دارد.
    یا ده روز پس از آغاز سال جدید «یوم کیپور» یا «روز کفاره: یهودیان است که با روزه ای 24 ساعته از غروب امروز شروع می شود و تا غروب فرداشب ادامه می‌یابد که در آن خوردن، نوشیدن، رابطه جنسی، و پوشیدن کفش چرمی (که علامت راحتی است) مطلقا ممنوع است.(7)
    همچنین یک هفته پس از پایان مراسم حنّوکه بار دیگر ایام روزه قرار دارد. این مراسم رزه که در طول روز انجام می‌شود به نام «دهمین روز ماه تِوِت» خوانده می‌شود.(8)
    بیش از پنج هفته پس از عید پنجاهه(خمسین) یک ایام سه هفته ای عزاداری شدید در آیین یهود قرار دارد که با یک روزه روزانه «شیوعا عَصَر به تموذ» شروع، و با یک روزه 25 ساعته «تی شه به آوه» ختم می‌شود.(9)

    آیین مسیحیت

    در آیین مسیحیت هم روزه داری وجود دارد، و در آیات مختلف انجیل هم به آن اشاره شده است: عیسی مسیح (ع) بعد از نزول روح القدس بر وی در سی سالگی 40 روز روزه گرفت(10). و یا در انجیل لوقا داستان زنی به نام حنا را نقل می کند 84 سال در معبد شبانه روز به عبادت و روزه داری مشغول بوده است.(11)
    البته روزه مسیحیان خصوصا نزد مذاهب مختلف دارای قوانین و شرایط خاص و ثابت نیست. آن ها آزادند در هر زمان و به هر اندازه به صورت فردی و جمعی روزه بگیرند، اما به طور کلی می توان روزه های مهم مسیحیان را این گونه فهرست کرد:
    1- روزه روز جمعه قبل از عید پاک که در قرن دوم متداول بود.
    2- روزه غیرکامل دوشنبه تا پنجشنبه هفته مقدس
    3- روزه چهل روز قبل از عید پاک
    4- روزه چهل روز قبل از هفته مقدس
    5- روزه چهارشنبه و جمعه هر هفته؛ به مناسبت روز توطئه یهودیان برای دست گیری عیسی و روز جمعه به دلیل به صلیب کشیدن عیسی علیه السلام.
    6- روزه های فصلی.
    7- روزه، به عنوان کفاره گناهان.(12)


    آیین زرتشت
    روزه به معنای ترک خوردن و آشامیدن به طور کامل در نزد زرتشتیان به این عنوان که موجب ضعف بدن می‌شود پذیرفته نشده، اما در نوع خوردنی ها روزه وجود دارد، مثلا زرتشتیان برای افراط نکردن در خوردن گوشت حیوانات، روزهای دوم و دوازدهم و چهاردهم و بیست و یکم هر ماه، از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
    در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه ، اسم خاصی وجود دارد . یکی از این روزها " وهومن " است که بعدها به نام " بهمن " تغییر شکل داده به معنای منش نیک است. روز " ماه " ، " گوش " و " رام " نیز به همراه " وهومن " روزهایی هستند که گوشت خوردن در آن روزها حرام است و اصطلاحا به آن " نبر " می گویند . (نبر یعنی نبریدن که البته بخاطر زندگی شهری اکنون باید تعبیر نخور را به کار ببریم .) بعضی زرتشتیان قدیم در کل ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند .(13)
    زرتشتیان پس از مرگ یکی از نزدیکانشان نیز به مدت سه شب از پختن یا خوردن گوشت اجتناب می کنند که این همه از جمله روز های زرتشتیان است.(14)

    آیین بودیسم و جینیسم
    همه فرقه های اصلی بودیسم، دوره هایی برای روزه دارند که معمولاً در روزهای چهاردهم ماه و دیگر روزهای مقدس است. در آیین بودا، روزه به معنای خودداری از خوردن غذاهای جامد است، و استفاده از برخی مایعات مانعی ندارد. روزه بودائیان، روشی برای پاک سازی نفس است.
    بودا به راهبان خود توصیخ می داد که یک وعده غذا در روز بیش تر نخورند، لذا بسیاری از راهبان و راهبه های بودایی مذهب، تنها به یک وعده غذا در روز اکتفا می کردند و بعد از ظهر چیزی نمیخوردند و اول ماه و نیمه ماه را روزه کامل می گرفتند. امروزه مردم عامی بودائی هر ماه چهار بار روزه داشته و به گناهان خود اقرار می کنند. هم چنین در استقبال از سال روز فوت بودا، مدت پنج روز از خوردن گوشت خودداری میکنند.
    مردم تبت در مراسمی به نام نانگ نس (روزه مدام) چهار روز، روزه می گیرند. آن ها دو روز اول را با دعا، اقرار به گناهان و تلاوت متون مقدس به سر می برند و روز سوم به شدت پرهیز می کنند و هیچ نمی خورند. به طوری که حتی آب دهان خود را هم فرو نمی برند. آن ها این روزه را با دعا و اقرار به گناهان، تا طلوع آفتاب در روز چهارم ادامه می دهند.(15)
    همچنین آیین جینیسم که یک آیین افراطی در زهد و ریاضت است، سخت به خودکشی از طریق گرسنگی توصیه می کند، و این نوع مرگ به منزله بزرگترین پیروزی روح بر اراده کور حفظ حیات است(16) به همین خاطر وقتی زاهد جینی به سنین پیری می‌رسد ممکن است به میل خویش مرگ داوطلبانه را انتخاب کند، که آن قبول یک مرگ دینی به نام «سالکهانا» و از راه روزه گرفتن است.(17).
    همچنین روزه در سایر ادیان چون صابئین، مانوی ها، برهمائی ها و... هم وجود داشته و دارد.(18)

    تعارض حکم ادیان با یافته‌های پزشکی در مورد روزه

    در این خصوص باید به سه نکته توجه بفرمایید:

    نکته اول:

    اینطور نیست که یافته های معتبر پزشکی بر خلاف تعالیم ادیان بوده و روزه را مضر بداند، بلکه عمده پزشکان متعهد و بی طرف دنیا بر مصالح روزه گرفتن تأکید دارند، بنده به چند مورد اشاره می کنم:
    دکتر کارل (فیزیولوژیست بزرگ فرانسوی) می گوید:
    «لزوم روزه داری در تمام ادیان تأکید شده است. در روزه ابتدا گرسنگی و گاهی نوعی تحریک عصبی و بعد ضعف احساس می شود، ولی در عین حال کیفیات پوشیده ای که اهمیت زیادی دارند، به فعالیت می افتند و بالاخره تمام اعضا مواد خاص خود را برای نگهداری و تعادل محیط داخلی و قلب قربانی می کنند».
    دکتر کارلو :
    «روزه ای که اسلام واجب کرده، بزرگترین ضامن سلامتی بدن است».
    دکتر کلوخ (پزشک مشهور آمریکایی):
    «سرطان از تماس زیاد میکروب های عفونی و سم های آنها با بدن پدید می آید، سرطان ابتدا دمل کوچکی است که در روده یا معده می روید، این دمل ها را می توانیم به آسانی با یکی دو هفته روزه، معالجه کنیم. معالجه کم خونی معمولی، سیلیس، مالاریا، کثافت و چرک ریه، دمل ها ی بسیار بد که بوسیله ترک غذا، ترک خورامهای گوشت دار ممکن می شود».

    دکتر آلکسی سوفورین(پزشک روسی):
    «تنها طریق برای قطع ریشه سرطان روزه است و بس.درمان از طریق روزه فائده ویژه ای در بیماری های کم خونی، ضعف روده ها، التهاب بسیط و مزمن، دمل های خارجی و داخلی، سل، نِقرس، بیماری های چشم، مرض قند، بیماری های جلدی، بیماری های کلیه، کبد، و اسکلیرور، روماتیسم، استسقا، نوراستنی، عرق النساء، خراز (ریختگی پوست) و بیماری های دیگر دارد».(19)

    نکته دوم:

    حتی اگر گفته های این دسته از پزشکان که روزه را مضر می‌دانند بپذیریم، نهایت چیزی که در این خصوص می‌توان گفت این است که در مورد مصلحت داشتن یا مضر بودن روزه پزشکان با هم اختلاف نظر دارند، و اتفاق نظری وجود ندارد، لذا باز هم گفته پزشکان مخالف روزه قطعی نبوده و نمی‌توان به گفته های ایشان استناد نمود.

    نکته سوم:

    از دو نکته فوق که بگذریم، حتی اگر عموم پزشکان همگی معتقد به مضر بودن روزه شوند باز هم نمی‌توان سخن آنها را بر سخن قطعی شرع مقدم داشت، چرا که یافته‌های تجربی ظنی بوده و هر لحظه امکان فروپاشی بنیان‌های آن وجود دارد، اما حکم روزه مبتنی بر یک سری پیش فرض ها و مبانی عقلی قطعی است، یعنی وقتی کسی عصمت انبیاء و ائمه(ع) را پذیرفت و حکم روزه را حکم الهی دانست که از جانب ایشان به ما رسیده است طبیعتا عقلانی و منطقی نیست که به خاطر یافته های ظنی پزشکان دست از چنن اعتقادی برداشته شود.
    بشر زمانی می تواند چنین ادعایی کند که احاطه کامل علمی به تمام جوانب مسئله داشته، و ادعا کند دیگر افق تیره ای برای او وجود ندارد و هرگز چیز جدیدی را کشف نخواهد کرد! در حالی که هرگز چنین ادعایی نمیتواند بکند، هر روز یافته های جدید، یافته های پیشین را نقض می کند چطور می توان چنین ادعایی کرد.


    ____________________________
    1. بقره:183/2.
    2. سفر تثنیه 9: 21-7.
    3. 2سموئیل 12: 25-15.
    4. 2 تواریخ 20 :3.
    5. یونس 3 :7.
    6. استر:4.
    7. جان.ر. هینلز، راهنمای ادیان زنده، ج1، ص90.
    8. همان، ص92.
    9. همان، ص95.
    10. متی 4 :2 ، لوقا 4 :2.
    11. لوقا 2: 37.
    12. روزه در آیین مسیحیت، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی حوزه.
    13. روزه در آیین زرتشت، به نقل از دائرة المعارف طهور.
    14. مصطفی حاجی امیری، روزه از دیدگاه ادیان ابراهیمی، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی حوزه.
    15. روزه در آیین بودیسم، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی حوزه.
    16. سید محمد صادق بنی حسینی، ادیان و مذاهب جهان، ج2، ص1171.
    17. راهنمای ادیان زنده، ج1، ص672، 673.
    18. مصطفی حاجی امیری، روزه از دیدگاه ادیان ابراهیمی، به نقل از پایگاه حوزه نیوز
    19. دکتر رحمت سخنی، مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه، به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان.
    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۰۷/۲۲ در ساعت ۱۰:۱۵
    ܓ✿ܓ✿ روزه گرفتن در اديان الهی و غیرالهی ܓ✿ ܓ✿

    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89

    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))

  8. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود