جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: یک ابهام در مورد بهشت و جهنم

  1. #1

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۴
    نوشته
    895
    حضور
    12 روز 19 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3646

    اشاره یک ابهام در مورد بهشت و جهنم




    درود.
    ببخشید....
    من سوالی داشتم.....
    آیا اگر اون میوه ممنوعه رو نمیخورد جهان آخرتی وجود داشت و بهشتو جهنم و روز حسابی وجود داشت؟
    یا خیر برای همیشه در بهشت جاودان میموندیم؟


    ویرایش توسط سیده راضیه : ۱۳۹۴/۰۵/۳۱ در ساعت ۱۹:۳۰
    بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟ چه اندازه در ندبه ها زاری یابی؟
    به شانه کشیدی غم سینه اش را؟ و یا چون بقیه تو سربار یاری؟





  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,545
    حضور
    175 روز 7 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58331



    با نام و یاد دوست






    یک ابهام در مورد بهشت و جهنم








    کارشناس بحث: استاد صادق


  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,042
    حضور
    192 روز 16 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28781



    نقل قول نوشته اصلی توسط monji-sec نمایش پست ها
    درود.
    ببخشید....
    من سوالی داشتم.....
    آیا اگر اون میوه ممنوعه رو نمیخورد شیطان جهان آخرتی وجود داشت و بهشتو جهنم و روز حسابی وجود داشت؟
    یا خیر برای همیشه در بهشت جاودان میموندیم؟


    باسلام وتشکر .
    در خصوص بهشتی که محل سکونت حضرت آدم و حوا علیهما السلام بود ، بین علما و مفسیرین اختلاف است . از برخی شواهد و قرائن به دست می آید آن بهشت، بهشتی ابدی و ماندگار نبوده بلکه بهشت برزخی یا از باغ‌های دنیایی بوده، به هر حال هدف از خلقت انسان خلیفه اللهی در زمین بوده، نه حضور در بهشت واقعی ،چنان که خداوند در ابتدای خلقت انسان و قبل از ورود او به بهشت ، خطاب به فرشتگان فرمود:
    «إنّی جاعلٌ فی الأرض خلیفة؛(1) در زمین خلیفه‌ای برای خود قرار می‌دهم». پس هدف اصلی خلقت آدم قرار گرفتن او در زمین بوده است.
    ضمناً احتمال دارد آدم از ابتدا در بهشت حقیقی نبوده و هبوط و اخراج او هم نوعی تنزل مقام و مرتبه معنوی بوده ،نه انتقال مکانی.
    اما اگر آن بهشت را بهشت موعود هم بدانیم ،باز معلوم نبود که توالد و افزایش نسل در ذریه حضرت آدم (چنان که امروزه اتفاق افتاده )مقدر و ممکن می شد یا خیر تا ما از حضور همه در بهشت صحبت کنیم.
    داستان میوه ممنوعه آزمایشی بود برای حضرت آدم و حوا علیهم السلام و اگر آن اتفاق نمی‌افتاد معلوم نبود حضرت آدم در برابر آزمایش های مشابه چه عکس العملی انجام می داد . اصولاً چگونگی داستان آدم به طور کامل بر هیچ کس روشن نیست . فقط می دانیم که خداوند بندگان خود را به آزمایش های مختلفی می آزماید تا جایگاه آنها برای شان معین گردد . در این میان فرقی میان حضرت آدم و دیگر انسان ها نیست.
    گذشته از این بر اساس برخی روایات اساسا بهشتی که آدم و حوا در آن بوده‌اند، یکی از باغ‌های روی زمین بوده و نه بهشت موعود، مثلا امام صادق در جواب کسی که از بهشت آدم پرسید ،فرمود:
    «جنه من جنات الدنیا یطلع فیها الشمس و القمر و لوکان من جنان الاخره ما خرج منها ابدا؛ (2) بهشت آدم باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید . اگر بهشت جاودان بود، هرگز آدم از آن بیرون رانده نمی‌شد». طبق این حدیث آدم و حوا از اول در روی زمین بودند و هبوط در زمین هبوط مقامی بوده و نه مکانی. (2)
    گفتنی است که درباره ماجرای میوه ممنوعه این رویکرد نیز مطرح است که اساسا آدم برای زندگی در روی زمین ( زمین معمولی) آفریده شده بود، ولی در آغاز خداوند او را ساکن بهشت که یکی از باغ های سرسبز پر نعمت این جهان بود ساخت، محیطی که در آن برای آدم هیچ گونه ناراحتی وجود نداشت. شاید علت این جریان آن بوده که آدم با زندگی کردن روی زمین هیچ گونه آشنایی نداشت . تحمل زحمت‌های آن بدون مقدمه برای او مشکل بود. از چگونگی کردار و رفتار در زمین باید اطلاعات بیش تری پیدا کند، بنابراین می‌بایست مدتی کوتاه تعلیمات لازم را در محیط بهشت ببیند . بداند زندگی روی زمین توام با برنامه‌ها و تکالیف و مسئولیت‌هاست که انجام صحیح آن ها باعث سعادت و تکامل و بقای نعمت است . سرباز زدن از آن سبب رنج و ناراحتی، او در این محیط می‌بایست تا حدی پخته شود، دوست و دشمن خویش را بشناسد، چگونگی زندگی در زمین را یاد گیرد، آری این خود یک سلسله تعلیمات لازم بود که می بایست فرا گیرد .با داشتن این آمادگی به روی زمین قدم بگذارد. بنابراین شاید علت این که آدم در عین این که برای خلافت زمین آفریده شده بود ،مدتی در بهشت درنگ می‌کند و دستورهایی به او داده می‌شود، جنبه تمرین و آموزش داشته باشد. (3)


    پی‌نوشت‌ها:
    1. بقره (2) آیه 30.
    2. تفسیر نمونه ،ج 1 ،ص 187.
    3.همان،ص 185.

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۴
    نوشته
    895
    حضور
    12 روز 19 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3646



    نقل قول نوشته اصلی توسط صادق نمایش پست ها
    باسلام وتشکر .
    در خصوص بهشتی که محل سکونت حضرت آدم و حوا علیهما السلام بود ، بین علما و مفسیرین اختلاف است . از برخی شواهد و قرائن به دست می آید آن بهشت، بهشتی ابدی و ماندگار نبوده بلکه بهشت برزخی یا از باغ‌های دنیایی بوده، به هر حال هدف از خلقت انسان خلیفه اللهی در زمین بوده، نه حضور در بهشت واقعی ،چنان که خداوند در ابتدای خلقت انسان و قبل از ورود او به بهشت ، خطاب به فرشتگان فرمود:
    «إنّی جاعلٌ فی الأرض خلیفة؛(1) در زمین خلیفه‌ای برای خود قرار می‌دهم». پس هدف اصلی خلقت آدم قرار گرفتن او در زمین بوده است.
    ضمناً احتمال دارد آدم از ابتدا در بهشت حقیقی نبوده و هبوط و اخراج او هم نوعی تنزل مقام و مرتبه معنوی بوده ،نه انتقال مکانی.
    اما اگر آن بهشت را بهشت موعود هم بدانیم ،باز معلوم نبود که توالد و افزایش نسل در ذریه حضرت آدم (چنان که امروزه اتفاق افتاده )مقدر و ممکن می شد یا خیر تا ما از حضور همه در بهشت صحبت کنیم.
    داستان میوه ممنوعه آزمایشی بود برای حضرت آدم و حوا علیهم السلام و اگر آن اتفاق نمی‌افتاد معلوم نبود حضرت آدم در برابر آزمایش های مشابه چه عکس العملی انجام می داد . اصولاً چگونگی داستان آدم به طور کامل بر هیچ کس روشن نیست . فقط می دانیم که خداوند بندگان خود را به آزمایش های مختلفی می آزماید تا جایگاه آنها برای شان معین گردد . در این میان فرقی میان حضرت آدم و دیگر انسان ها نیست.
    گذشته از این بر اساس برخی روایات اساسا بهشتی که آدم و حوا در آن بوده‌اند، یکی از باغ‌های روی زمین بوده و نه بهشت موعود، مثلا امام صادق در جواب کسی که از بهشت آدم پرسید ،فرمود:
    «جنه من جنات الدنیا یطلع فیها الشمس و القمر و لوکان من جنان الاخره ما خرج منها ابدا؛ (2) بهشت آدم باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید . اگر بهشت جاودان بود، هرگز آدم از آن بیرون رانده نمی‌شد». طبق این حدیث آدم و حوا از اول در روی زمین بودند و هبوط در زمین هبوط مقامی بوده و نه مکانی. (2)
    گفتنی است که درباره ماجرای میوه ممنوعه این رویکرد نیز مطرح است که اساسا آدم برای زندگی در روی زمین ( زمین معمولی) آفریده شده بود، ولی در آغاز خداوند او را ساکن بهشت که یکی از باغ های سرسبز پر نعمت این جهان بود ساخت، محیطی که در آن برای آدم هیچ گونه ناراحتی وجود نداشت. شاید علت این جریان آن بوده که آدم با زندگی کردن روی زمین هیچ گونه آشنایی نداشت . تحمل زحمت‌های آن بدون مقدمه برای او مشکل بود. از چگونگی کردار و رفتار در زمین باید اطلاعات بیش تری پیدا کند، بنابراین می‌بایست مدتی کوتاه تعلیمات لازم را در محیط بهشت ببیند . بداند زندگی روی زمین توام با برنامه‌ها و تکالیف و مسئولیت‌هاست که انجام صحیح آن ها باعث سعادت و تکامل و بقای نعمت است . سرباز زدن از آن سبب رنج و ناراحتی، او در این محیط می‌بایست تا حدی پخته شود، دوست و دشمن خویش را بشناسد، چگونگی زندگی در زمین را یاد گیرد، آری این خود یک سلسله تعلیمات لازم بود که می بایست فرا گیرد .با داشتن این آمادگی به روی زمین قدم بگذارد. بنابراین شاید علت این که آدم در عین این که برای خلافت زمین آفریده شده بود ،مدتی در بهشت درنگ می‌کند و دستورهایی به او داده می‌شود، جنبه تمرین و آموزش داشته باشد. (3)


    پی‌نوشت‌ها:
    1. بقره (2) آیه 30.
    2. تفسیر نمونه ،ج 1 ،ص 187.
    3.همان،ص 185.
    ممنون از شما....
    ولی به اشتباه گهگاه نقل میشه اگر نمیخورد اون میوه رو همیشه بهشت بودیم!
    درحالی که خداوند در قرآن هنگام سجده نکردن شیطان بهش تا قیامت اجازه میده! این قبل از خوردن میوه هستش! پس نشون میده از روز خلقت خداوند هدفش برپایی یک همچین دادگاهی بوده درسته؟
    بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟ چه اندازه در ندبه ها زاری یابی؟
    به شانه کشیدی غم سینه اش را؟ و یا چون بقیه تو سربار یاری؟





  9. صلوات ها 2


  10. #5

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۴
    نوشته
    14
    حضور
    4 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    44



    نقل قول نوشته اصلی توسط monji-sec نمایش پست ها
    ممنون از شما....
    ولی به اشتباه گهگاه نقل میشه اگر نمیخورد اون میوه رو همیشه بهشت بودیم!
    درحالی که خداوند در قرآن هنگام سجده نکردن شیطان بهش تا قیامت اجازه میده! این قبل از خوردن میوه هستش! پس نشون میده از روز خلقت خداوند هدفش برپایی یک همچین دادگاهی بوده درسته؟
    من فکر میکنم بهشتی که حضرت ادم و حوا در اون بودن یا بهشت برزخی یا باغ دنیایی بوده.چون خداوند هم در مورد جهنم و هم بهشت از جمله"در ان جاودانند" استفاده کرده پس اینجا حدیث امام صادق ع صدق میکنه.چون اگه بهشت واقعی بوده در ان جاودان بود و بیرون نمیشد.

  11. صلوات ها 2


  12. #6

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    8,042
    حضور
    192 روز 16 ساعت 44 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    28781

    جمع بندی




    http://www.askdin.com/thread49684.html
    جمع بندی
    سوال :
    یک ابهام در مورد بهشت و جهنم ؟


    پاسخ :
    در خصوص بهشتی که محل سکونت حضرت آدم و حوا علیهما السلام بود ، بین علما و مفسیرین اختلاف است . از برخی شواهد و قرائن به دست می آید آن بهشت، بهشتی ابدی و ماندگار نبوده بلکه بهشت برزخی یا از باغ‌های دنیایی بوده، به هر حال هدف از خلقت انسان خلیفه اللهی در زمین بوده، نه حضور در بهشت واقعی ،چنان که خداوند در ابتدای خلقت انسان و قبل از ورود او به بهشت ، خطاب به فرشتگان فرمود:
    «إنّی جاعلٌ فی الأرض خلیفة؛(1) در زمین خلیفه‌ای برای خود قرار می‌دهم». پس هدف اصلی خلقت آدم قرار گرفتن او در زمین بوده است.
    ضمناً احتمال دارد آدم از ابتدا در بهشت حقیقی نبوده و هبوط و اخراج او هم نوعی تنزل مقام و مرتبه معنوی بوده ،نه انتقال مکانی.
    اما اگر آن بهشت را بهشت موعود هم بدانیم ،باز معلوم نبود که توالد و افزایش نسل در ذریه حضرت آدم (چنان که امروزه اتفاق افتاده )مقدر و ممکن می شد یا خیر تا ما از حضور همه در بهشت صحبت کنیم.
    داستان میوه ممنوعه آزمایشی بود برای حضرت آدم و حوا علیهم السلام و اگر آن اتفاق نمی‌افتاد معلوم نبود حضرت آدم در برابر آزمایش های مشابه چه عکس العملی انجام می داد . اصولاً چگونگی داستان آدم به طور کامل بر هیچ کس روشن نیست . فقط می دانیم که خداوند بندگان خود را به آزمایش های مختلفی می آزماید تا جایگاه آنها برای شان معین گردد . در این میان فرقی میان حضرت آدم و دیگر انسان ها نیست.
    گذشته از این بر اساس برخی روایات اساسا بهشتی که آدم و حوا در آن بوده‌اند، یکی از باغ‌های روی زمین بوده و نه بهشت موعود، مثلا امام صادق در جواب کسی که از بهشت آدم پرسید ،فرمود:
    «جنه من جنات الدنیا یطلع فیها الشمس و القمر و لوکان من جنان الاخره ما خرج منها ابدا؛ (2) بهشت آدم باغی از باغ‌های دنیا بود که خورشید و ماه بر آن می‌تابید . اگر بهشت جاودان بود، هرگز آدم از آن بیرون رانده نمی‌شد». طبق این حدیث آدم و حوا از اول در روی زمین بودند و هبوط در زمین هبوط مقامی بوده و نه مکانی. (2)
    گفتنی است که درباره ماجرای میوه ممنوعه این رویکرد نیز مطرح است که اساسا آدم برای زندگی در روی زمین ( زمین معمولی) آفریده شده بود، ولی در آغاز خداوند او را ساکن بهشت که یکی از باغ های سرسبز پر نعمت این جهان بود ساخت، محیطی که در آن برای آدم هیچ گونه ناراحتی وجود نداشت. شاید علت این جریان آن بوده که آدم با زندگی کردن روی زمین هیچ گونه آشنایی نداشت . تحمل زحمت‌های آن بدون مقدمه برای او مشکل بود. از چگونگی کردار و رفتار در زمین باید اطلاعات بیش تری پیدا کند، بنابراین می‌بایست مدتی کوتاه تعلیمات لازم را در محیط بهشت ببیند . بداند زندگی روی زمین توام با برنامه‌ها و تکالیف و مسئولیت‌هاست که انجام صحیح آن ها باعث سعادت و تکامل و بقای نعمت است . سرباز زدن از آن سبب رنج و ناراحتی، او در این محیط می‌بایست تا حدی پخته شود، دوست و دشمن خویش را بشناسد، چگونگی زندگی در زمین را یاد گیرد، آری این خود یک سلسله تعلیمات لازم بود که می بایست فرا گیرد .با داشتن این آمادگی به روی زمین قدم بگذارد. بنابراین شاید علت این که آدم در عین این که برای خلافت زمین آفریده شده بود ،مدتی در بهشت درنگ می‌کند و دستورهایی به او داده می‌شود، جنبه تمرین و آموزش داشته باشد. (3)


    پی‌نوشت‌ها:
    1. بقره (2) آیه 30.
    2. تفسیر نمونه ،ج 1 ،ص 187.
    3.همان،ص 185.

  13. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود