جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رفع قرآن يعني چه؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8432

    رفع قرآن يعني چه؟





    سلام

    ترجمه خبر زیر چیست ؟

    ما رواه الطبراني في المعجم الكبير برقم 8698عن أبي مسعود رضي الله عنه قال:لينتزعن هذا القرآن من بين أظهركم،قيل له:يا أبا عبد الرحمان ؛كيف ينتزع وقد أثبتناه في مصاحفنا؟قال:يسرى عليه ليلة فلا يبقى في قلب عبد ولا مصحف منه شيء،ويصبح الناس كالبهائم ثم قرأ قول الله تعالى؛ولئن شئنا لنذهبن بالذي أوحينا إليك ثم لا تجد لك به علينا وكيلا ـالإسراء 86

    ویرایش توسط بنت الحسین : ۱۳۹۴/۰۴/۰۳ در ساعت ۲۱:۲۷

  2. صلوات ها 4


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,554
    حضور
    175 روز 11 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58344



    با نام و یاد دوست






    رفع قرآن يعني چه؟








    کارشناس بحث: استاد صدرا


  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 17 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    با سلام و عرض ادب

    روایتی موقوف[1] به نقل «ابن مسعود» در منابع اهل سنت در رابطه با«اشراط الساعة»، [2] وارد شده که بیانگر گرفته شدن قرآن و یا حقیقت آن از میان مردم است.[3]

    «عبدالرزاق»، در کتاب:«المصنف»،[4] و «طبرانی» در کتاب:«المعجم الکبیر»،[5]‌ و همچنین«نعیم بن حماد» در کتاب:«الفتن»،‌[6] به نقل از«ابن مسعود» روایت می کنند:

    «حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّبَرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنِ الثَّوْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُسَيِّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ مَعْقِلٍ، قَالَ الثَّوْرِيُّ: وَحَدَّثَنِيهِ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ، عَنْ شَدَّادٍ، أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ، قَالَ:«لَيُنْتَزَعَنَّ هَذَا الْقُرْآنُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِكُمْ»، قُلْتُ: يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، كَيْفَ يُنْتَزَعُ وَقَدْ أَثْبَتْنَاهُ فِي مَصَاحِفِنَا؟ قَالَ:«يُسْرَى عَلَيْهِ فِي لَيْلَةٍ فَلَا يَبْقَى فِي قَلْبِ عَبْدٍ وَلَا مُصْحَفٍ مِنْهُ شَيْءٌ، وَيُصْبِحُ النَّاسُ فُقَرَاءَ كَالْبَهَائِمِ» ، ثُمَّ قَرَأَ عَبْدُ اللهِ:«وَلَئِنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنَا وَكِيلًا».[7]

    همانا بتحقیق این قرآن از میان شما گرفته خواهد شد! به وی گفتم: ای ابوعبدالرحمن چگونه چنین امری محقق می گردد،‌ در حالی که ما قرآن را در مصحفهای خویش ثبت و ضبط نموده ایم؟! ابن مسعود گفت: در یک شب این قرآن برداشته می شود؛[8] پس چیزی از آن در قلب بنده ای و یا مصحفی باقی نخواهد ماند و مردم در حالی که همچون چهار پایان( که بهره ای از علم و دانش ندارند) صبح می کنند.

    سپس عبدالله این آیه ی شریفه را خواند:
    «و اگر بخواهيم، آنچه را بر تو وحى فرستاده‏ايم، از تو مى‏گيريم سپس كسى را نمى‏يابى كه در برابر ما، از تو دفاع كند».

    «ابن ابی شیبة»،‌این روایت را به همین سند اینگونه روایت نموده است:

    أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ، قَالَ: سَمِعْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ، يَقُولُ: «أَوَّلُ مَا تَفْقِدُونَ مِنْ دِينِكُمُ الْأَمَانَةُ , وَآخِرُ مَا تَفْقِدُونَ مِنْهُ الصَّلَاةُ , وَسَيُصَلِّي قَوْمٌ وَلَا دِينَ لَهُمْ , وَإِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ الَّذِي بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ كَأَنَّهُ قَدْ نُزِعَ مِنْكُمْ». قَالَ: قُلْتُ: كَيْفَ يَا عَبْدَ اللَّهِ وَقَدْ أَثْبَتَهُ اللَّهُ فِي قُلُوبِنَا؟ قَالَ:«يَسْرِي عَلَيْهِ فِي لَيْلَةٍ فَتُرْفَعُ الْمَصَاحِفُ، وَيُنْزَعُ مَا فِي الْقُلُوبِ». ثُمَّ تَلَا:«وَلَئِنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ».[9]

    در روایت دیگری از ابن مسعود بیان شده که قیامت بر پا نمی شود؛ مگر آنکه(قبل از تحقق آن) قرآن از میان مردم گرفته می شود:

    عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: «اقْرَءُوا الْقُرْآنَ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ، فَإِنَّهُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُرْفَعَ» ، فَقِيلَ: فَكَيْفَ بِمَا فِي صُدُورِ النَّاسِ؟ قَالَ:«يُسْرَى عَلَيْهِ لَيْلًا؛ فَيُرْفَعُ مَا فِي صُدُورِهِمْ، فَيُصْبِحُونَ فَيَقُولُونَ: كَأَنَّا لَمْ نَعْلَمْ شَيْئًا، ثُمَّ يُفِيضُونَ فِي الشِّعْرِ ».[10]

    «ابن کثیر دمشقی»،‌در کتاب«البدایة والنهایة»‌، در توضیح این خبر می نویسد:
    «وَهَذَا دَالٌّ عَلَى أَنَّ الْعِلْمَ قَدْ يُرْفَعُ مِنْ صُدُورِ الرِّجَالِ فِي آخِرِ الزَّمَانِ، حَتَّى إِنَّ الْقُرْآنَ يُسْرَى عَلَيْهِ فَيُرْفَعُ مِنَ الْمَصَاحِفِ وَالصُّدُورِ، وَيَبْقَى النَّاسُ بِلَا عِلْمٍ وَلَا قُرْآنٍ...»؛‌[11] واین امر دلالت بر آن دارد که در آخرالزمان علم از سینه ی مردم برداشته می شود؛‌ حتی قرآن نیز در یک شب از مصاحف و کتب و سینه های( حافظان) برداشته می شود و مردم در حالی که بدون علم می باشند باقی می مانند.

    موفق باشید.


    [1] . روایت موقوف به روایتی گفته می شود که به قول و فعل یکی از صحابه ختم می گردد؛ لذا مشخص نمی گردد که آیا این گفتار و یا عمل برداشت و استنباط و یا بیان ان از کتب اهل کتاب است؛‌یا خیر مستند به گفتار پیامبر صلی الله علیه وآله می باشد.

    [2] . حوادثی که در آستانه ی قیامت اتفاق می افتد.

    [3] . بنابردیدگاه اهل حدیث و سلفیون، چنین اخباری حمل بر ظاهرشان می گردند؛‌ لذا در این روایت قرآن اعم از محفوظات و مخطوطات آن گرفته می شود و بالا می رود و چیزی در قلوب از حفظ آن و یا چیزی از خط آن در کتابهای قرآن باقی نمی ماند؛ اما بنابر مذهب تاویل، ظاهر این اخبار مراد نمی باشد؛ بلکه مراد آن خواهد بود که با اینکه قرآن در میان مردم موجود است؛ اما عمل کننده ای بر طبق آن یافت نمی گردد.

    [4] . المصنف، أبو بكر عبد الرزاق بن همام بن نافع الحميري اليماني الصنعاني (المتوفى: 211هـ)، ج3، ص362، المجلس العلمي- الهند.

    [5]. المعجم الكبير، سليمان بن أحمد بن أيوب بن مطير اللخمي الشامي، أبو القاسم الطبراني (المتوفى: 360هـ)، ج9، ص141، ح:8698، مكتبة ابن تيمية – القاهرة.

    [6] . كتاب الفتن، أبو عبد الله نعيم بن حماد بن معاوية بن الحارث الخزاعي المروزي (المتوفى: 228هـ)، ج2، ص603، مكتبة التوحيد – القاهرة.

    [7] . الاسری، 86.

    [8] . ممکن است مراد از شب مقطع زمانی خاصی؛ همچون قسمتی از آخرالزمان بوده باشد.

    [9] . المصنف في الأحاديث والآثار، أبو بكر بن أبي شيبة، عبد الله بن محمد بن إبراهيم بن عثمان بن خواستي العبسي (المتوفى: 235هـ)، ج7، ص505،ح:37585، مكتبة الرشد – الرياض.

    [10] . الزهد والرقائق لابن المبارك (يليه «مَا رَوَاهُ نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ فِي نُسْخَتِهِ زَائِدًا عَلَى مَا رَوَاهُ الْمَرْوَزِيُّ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ فِي كِتَابِ الزُّهْدِ» )، أبو عبد الرحمن عبد الله بن المبارك بن واضح الحنظلي، التركي ثم المرْوزي (المتوفى: 181هـ)، ج1، ص277، دار الكتب العلمية – بيروت.

    [11] . البداية والنهاية، أبو الفداء إسماعيل بن عمر بن كثير القرشي البصري ثم الدمشقي (المتوفى: 774هـ)،‌ج19، ص44، دار هجر للطباعة والنشر والتوزيع والإعلان.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۴/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۱۳
    رفع قرآن يعني چه؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8432



    نقل قول نوشته اصلی توسط صدرا نمایش پست ها
    [3] . بنابردیدگاه اهل حدیث و سلفیون، چنین اخباری حمل بر ظاهرشان می گردند؛‌ لذا در این روایت قرآن اعم از محفوظات و مخطوطات آن گرفته می شود و بالا می رود و چیزی در قلوب از حفظ آن و یا چیزی از خط آن در کتابهای قرآن باقی نمی ماند؛ اما بنابر مذهب تاویل، ظاهر این اخبار مراد نمی باشد؛ بلکه مراد آن خواهد بود که با اینکه قرآن در میان مردم موجود است؛ اما عمل کننده ای بر طبق آن یافت نمی گردد.
    با سلام وتشكر

    اگر بخواهيم حمل بر ظاهر کنیم با توجه به آیات مهجور کردن این قران بدست قوم رسول خدا ص و عضین نمودن آن بدست قریش ، و سایر حوادث تاریخی واخبار مثل 17000 آیه بودن قران اولیه بروایت کافی ، و درگیری صحابه با عثمان بر سر مصاحف ، مشکلی نیست .

    ویا حذف قرائات خاص ابن مسعود توسط خلفا و .... ابن مجاهد در آیات 67 مائده و :

    در زمینه آیه 67 مائده و احزاب-25 وآل عمران 33 و ال عمران123 با اضافاتی آمده (ان علیا مولی المومنین ، کفی الله المومنین القتال بعلی ، وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ بسيف علی و « قرأت في مصحف عبدالله بن مسعود : إنّ الله اصطفى آدم ونوحاً وآل إبراهيم وآل عمران ـ #وآل محمد ـ على العالمین .
    وَقَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ: وَآلَ مُحَمَّدٍ عَلَى الْعَالَمِينَ.


    یعنی این خبرتنها مربوط به آخر الزمان وقرب قیامت نیست بلکه در قوم رسول خدا ص اتفاق افتاد .




  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    3,077
    حضور
    81 روز 15 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3767



    با سلام

    البته این سوال را می توان مطرح کرد که این کلماتی که در میان آیات آمده است به بلاغت و نظم و آهنگ آیات لطمه نمی زند ؟

    حد اقل در نگاه اول به نظر می رسد این کلمات با سبک و سیاق قرآن و نظم و آهنگ قرآن هماهنگی ندارد.

    لطفا توضیح دهید

  11. صلوات


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 17 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    جمع بندی:
    سؤال اول: آیا بر اساس روایات اهل سنت قرآناز میان مردم گرفته می شود؟
    جواب: روایتی موقوف[1] به نقل«ابن مسعود» در منابع اهل سنت وارد شده که بیانگر گرفته شدن قرآن و یا حقیقت آن از میان مردم است.[2] «عبدالرزاق»، در کتاب:«المصنف»،[3] و «طبرانی» در کتاب:«المعجم الکبیر»،[4]‌ و همچنین«نعیم بن حماد» در کتاب:«الفتن»،‌[5] به نقل از«ابن مسعود» روایت می کنند:

    «...أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ،[6] قَالَ:«لَيُنْتَزَعَنَّ هَذَا الْقُرْآنُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِكُمْ»، قُلْتُ: يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، كَيْفَ يُنْتَزَعُ وَقَدْ أَثْبَتْنَاهُ فِي مَصَاحِفِنَا؟ قَالَ:«يُسْرَى عَلَيْهِ فِي لَيْلَةٍ فَلَا يَبْقَى فِي قَلْبِ عَبْدٍ وَلَا مُصْحَفٍ مِنْهُ شَيْءٌ، وَيُصْبِحُ النَّاسُ فُقَرَاءَ كَالْبَهَائِمِ»، ثُمَّ قَرَأَ عَبْدُ اللهِ:«وَلَئِنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنَا وَكِيلًا»،[7] همانا بتحقیق این قرآن از میان شما گرفته خواهد شد! به وی گفتم: ای ابوعبدالرحمن چگونه چنین امری محقق می گردد،‌در حالی که ما قرآن را در مصحفهای خویش ثبت و ضبط نمودیم؟!

    ابن مسعود گفت: در یک شب این قرآن برداشته می شود؛[8] پس چیزی از آن در قلب بنده ای و یا مصحفی باقی نخواهد ماند و مردم در حالی که همچون چهار پایان( که بهره ای از علم و دانش ندارند) صبح می کنند. سپس عبدالله این آیه ی شریفه را خواند: «و اگر بخواهيم، آنچه را بر تو وحى فرستاده ‏ايم، از تو مى‏گيريم سپس كسى را نمى‏يابى كه در برابر ما، از تو دفاع كند».

    در روایت دیگری با همین محتوی از ابن مسعود بیان شده که قیامت بر پا نمی شود؛ مگر آنکه(قبل از تحقق آن) قرآن از میان مردم گرفته می شود: عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: «اقْرَءُوا الْقُرْآنَ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ، فَإِنَّهُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُرْفَعَ» ، فَقِيلَ: فَكَيْفَ بِمَا فِي صُدُورِ النَّاسِ؟ قَالَ:«يُسْرَى عَلَيْهِ لَيْلًا؛ فَيُرْفَعُ مَا فِي صُدُورِهِمْ، فَيُصْبِحُونَ فَيَقُولُونَ: كَأَنَّا لَمْ نَعْلَمْ شَيْئًا، ثُمَّ يُفِيضُونَ فِي الشِّعْرِ ».[9]

    «ابن کثیر دمشقی»،‌در کتاب«البدایة والنهایة»‌، در توضیح این خبر می نویسد: «وَهَذَا دَالٌّ عَلَى أَنَّ الْعِلْمَ قَدْ يُرْفَعُ مِنْ صُدُورِ الرِّجَالِ فِي آخِرِ الزَّمَانِ، حَتَّى إِنَّ الْقُرْآنَ يُسْرَى عَلَيْهِ فَيُرْفَعُ مِنَ الْمَصَاحِفِ وَالصُّدُورِ، وَيَبْقَى النَّاسُ بِلَا عِلْمٍ وَلَا قُرْآنٍ...»؛‌[10] واین امر دلالت بر آن دارد که در آخرالزمان علم از سینه ی مردم برداشته می شود؛‌ حتی قرآن نیز در یک شب از مصاحف و کتب و سینه های( حافظان) برداشته می شود و مردم در حالی که بدون علم می باشند باقی می مانند.



    [1] . روایت موقوف به روایتی گفته می شود که به قول و یا فعل یکی از صحابه ختم گردد؛ لذا در این نقلیات مشخص نیست که آیا این گفتار و یا عمل مستند به قول و فعل پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله است؛ یا خیر مربوط به اجتهاد صحابی می باشد.

    [2] . بنابردیدگاه اهل حدیث و سلفیون، چنین اخباری حمل بر ظاهرشان می گردد؛‌ لذا در این روایت قرآن اعم از محفوظات و مخطوطات آن رفع و بالا می رود و چیزی در قلوب از حفظ آن و یا چیزی از خط آن در کتابهای قران باقی نمی ماند؛ اما بنابرتاویل این اخبار مراد آن خواهد بود که عمل کننده به قرآن یافت نمی گردد، با اینکه قرآن در میان مردم وجود دارد.

    [3] . المصنف، أبو بكر عبد الرزاق بن همام بن نافع الحميري اليماني الصنعاني (المتوفى: 211هـ)، ج3، ص362، المجلس العلمي- الهند.

    [4]. المعجم الكبير، سليمان بن أحمد بن أيوب بن مطير اللخمي الشامي، أبو القاسم الطبراني (المتوفى: 360هـ)، ج9، ص141، ح:8698، مكتبة ابن تيمية – القاهرة.

    [5] . كتاب الفتن، أبو عبد الله نعيم بن حماد بن معاوية بن الحارث الخزاعي المروزي (المتوفى: 228هـ)، ج2، ص603، مكتبة التوحيد – القاهرة.

    [6] . سند روایت چنین است: «حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّبَرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنِ الثَّوْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُسَيِّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ مَعْقِلٍ، قَالَ الثَّوْرِيُّ: وَحَدَّثَنِيهِ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ، عَنْ شَدَّادٍ، أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ قال...».

    [7] . الاسری، 86.

    [8] . ممکن است مراد از شب مقطع زمانی خاصی؛ همچون قسمتی از آخرالزمان بوده باشد.

    [9] . الزهد والرقائق لابن المبارك (يليه «مَا رَوَاهُ نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ فِي نُسْخَتِهِ زَائِدًا عَلَى مَا رَوَاهُ الْمَرْوَزِيُّ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ فِي كِتَابِ الزُّهْدِ» )، أبو عبد الرحمن عبد الله بن المبارك بن واضح الحنظلي، التركي ثم المرْوزي (المتوفى: 181هـ)، ج1، ص277، دار الكتب العلمية – بيروت.

    [10] . البداية والنهاية، أبو الفداء إسماعيل بن عمر بن كثير القرشي البصري ثم الدمشقي (المتوفى: 774هـ)،‌ج19، ص44، دار هجر للطباعة والنشر والتوزيع والإعلان.
    رفع قرآن يعني چه؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود